van de commissie, tot verbetering der wegen van Piet Gr)zenbrtift tot Wassenaar; en 6°. Het heden ingekomen adres van de commissie tot verbetering der wegen in Hak!;.-. iot hei hek ..uien van eene provinciale subsidie. De Voorzit.; i /,-;t ,ip fct oogenblik ontvangen te hebben het rapport der commissie nopens de Mallegatsluis. De Commissie heelt 111 het voorstel van Gedeputeerde Staten onderscheidene veranderingen gebragt, zoodat bet rapport bij Gedeputeerde Staten zal moeten overwogen worden. Voor morgen is er niets te behandelen , en hij vraagt alzoo, hoc verre de verschillende commissien met hare werkzaamheden gevorderd lijn en welke uitxigten lei. doe bestaan? lic heer Eloog , nis rapporteur omtrent het nieuw reglement op de uitoefening de.- jagt en visschenj ; de h-er van Weel Jr.. al.i rapporteur voor het voorstel omtrent de subsidie voor den grindweJ tussehen Geervliet en Spijkenisse ; de heer Vernède, als rapporteur betreffende de subsidie voor den weg van Piet Gijze .broer tut Wassenaar, ;;eveo te kennen, dat. de stukken geheten lijn , dat de coinmissien, na de zitting van heden , nog zullen bijeen komen , en dat de rapporteurs in slaat zullen lijn morgen rapport, uit te brengen De Voorzitter stelt, na al het gehoorde, voor, de volgende zitting op aanstaanden Donderdag of Vrijdag te bepalen. Van verschillende zijden wordt aangedrongen , inorjen eeno zitting te houden. De Voorzitter doet opmerken , dat de rapporten toch eerst door Gedeputeerde Staten moeten worden overwogen, en hij stelt derhalve bepaald voor, de zitting te verdagen tot aanst. Donderdag, des morgens ten 10£ ure. — Dienovereenkomstig wordt besloten.0 ' De zitting wordt hierop gescheiden en verdaagd tot aanstaanden Donderdag, ten 10! ure. --- Zesde Zitting. ZITTING van Donderdag, den 12 November 1857. (Geopend ten 10^ ure.) Voorzitter, de Staatsraad. Commissaris des koning*. Jlir. Mr. J. A. Ridder van der HEIN van Dl i VENDVKE. De werkzaamheden worden aangevangen met het gewone gebed De notulen van het verhandelde in de zitting van Dingsdag, den 10 November jl., worden gelezen en goedgekeurd. I. De Voorzitter deelt mede, dat er, volgens de presentielijst, 60 leden tegenwoordig zijn. Tegenwoordig , de heeren : van Gennep, Keijzer, Vernède, van den Broek, Mock, Conrad, van üriet, Rengers tan H armenhuijzen, JSoellaard, Rooseboom, van Heieren Gevers, tan Hogendorp, JJroogleever Fortayn, Roest van Limburg, van Weel Jz., van Oudheusden, tan der ffay fort, V aillanl, knappert. Jantzon van Er ff tenten van Babylonienbroek , Visser, A.F. L. Bichon van IJsselmonde, Lette Anemaet, Metelerkamp, van Koetsveld, van der Goes van Aaters, van der Mandele, Hein, Hoog, Molenaar, van den Berch van Heemstede, van Kaathoven , M. Bichon van IJsselmonde, Uuyser, van Dorsser , Coenen , Tromp, von Lindern , Sikkel Groos, Löhnis , Beqram, Geraerds Thesingh, Speelman, van Hoogstraten, van By tandt, SHngeland, Rruyn , Preuyt, Wenlholt, ftederburgh , Elink Sterk, Biussé van Oud-Alblas, Blom, van Slolk, lloogendijk, Strayk, van Zegwaard, van Aken, Bisdom van Vliet en de Jonge. de*,? , de heeren: van Beeftingh, Cock , Uon, Boffman, Betz, C. van V ollenhocen ,i. van V'olienhoten , Gevers Deynoot, Bogaers , Ptncoffs , van Limburg Stirum , Verboom van Reede van Oudshoorn , Jongkmdt Coninck, Cambier, ffillemstijn, van Tienhoven, Vlielunder , de Raadt van Hendrik-Ido-Ambacht, Lette van Oostvoorne en co» Weel Az. 11. De Voorzitter geeft te kennen, dat sedert de vorige zitting bij hem zn„ .„gekomen: I°. het rapport der commissie over het voo"rstel van Gedeputeerde Staten , tot regeling van de helling der sluis- en doorvaartgelden aan de Mallegatsluis te Gouda. Dat rapport is aan Gedeputeerde Staten medegedeeld en heeft bij hen tut eenige aanmerkingen geleid, die bij de behandeling van de artikelen zullen worden kenbaar gemaakt, maar die niet van dat belang zijn geoordeeld , oir, een voorafgaand overleg tussehen Gedeputeerde Staten en die cnmmiss.e te houden ; 2°. het rapport van de commissie nopens het adres van de commissie tot verbetering der wegen van Piet Gijzenbrug tot Wassenaar en het daartoe betrekkelijk prsaadvys van Gedeputeerde Staten ; B°. het rapport ran de commissie over het voor- stel van Gedeputeerde Staten , tot het verleenen van eene subsidie tot het aanleggen van eenen grindweg tussehen degemeenten Geervliet en Kl6,?? • diU r,7,f"'r' " aan «deputeerde Staten u.ede-e--dced. Het ?, een.gz.ns afwijkende van het voorstel van Gedeputeerde Staten, maar Gedeputeerde Stalen hebben geene bedenkingen daartegen ; ? . het rapport van de commissie over het voorMe? van Gedeputeerde Staten , omtrent de adressen van de aannemers £] Timmer, en Jh. Irms, te Sl.earecht, om tegemoetkoming voor geledene verhezen op de provinciale werken. Dat rapport is in overeenstemming met het advys van Gedeputeerde Stalen; en s°. het rapport van de commissie in wier handen gesteld is het voorstel van Gedeputeerde Sla.en houdende een nieuw reglement on de uitoefening dtrjagt eiivisscherij ... de provincie Z.iidholland. Door de commissie zyn eenige wijzigingei, voorgesteld , waarmede Gedeputeerde Staten zich hebben veree.ngd. Hy stelt nu voor, het. eerst Te behandelen- I .bet adres var. de commissie to. den aanleg van wegen in heoostelijk en noordelijk gedeelte van het eiland Over-Flakkec en om daarna aet.tr, volgens in beraadslaging ,e brengen: 2°. de zaak van de Mallegatsluis; »o. de we ,„« p,Rt Gl^h Wassenaar JV «en gnndweg tussehen Geerv.iet en SprjLisse &>. het rêgfement nopens de uitoefening van dejngt en vi.sscherij ;en 6°. de adressen van de aannemers Timmer* en Print. Dit -zijn de zei onderwerpen, die de Staten gedurende deze vergader,,,;; „0,, te behandelen hebben en die hij voorstelt „. de opgegeven orde in overweging te nemen. PS Daartoe wordt besloten. Ui. De Voorzitter brengt dienvolgens het eerst in behandeling hel ad es van de eomimssie tot verbetering van de wegen in het oostelnk en noordelijk gedeelte van het eiland Over-Flakkee „ebleke,! l " "l\ «'T***' ?** '"'t b« dü ««"besteding wt ch az'. 'ia:tdl'^"'dcl<— 'e laag waren. De commissie wu.scntalzoo, dat door de provincie ?. de meerdere kosten bij wetje TuZ*M^TfflOlfl'^' "el '-0-'— bedrag heeft betoopen J ö_,«». Fc, zal ƒ6049 op de voorhanden baten te kort zijn. Bij dat te kort zullen nog ƒ 1000 moeten g voegd worden, die tot begrindinr van een gedeelte van dei, weg werden gevorderd. De commissie stelt reden,,? i «?T'"T VWr 2/S "f / 47Ü0 «» ?et te M* bijdrage. Gedeputeerde Staten kannen zich onder zekere voorwaarden met da voorstel vereenige.,, lot d,e voorwaarden behoort, dat belanghebbenden ,n het ovenge 1/8 deel van het te kort voorzien. Het gedane voorstel wordt zonder dise,i„ic en zonder stemming aangenomen. ™w» IV. Aan de orde ,s de behandeling van het onhvirp-tarief en re«le«"' VH" l,ol"'oen lot heffing en invordering van slf.isen doorvaartgelden ten behoeve der provincie Zuidholland, aan de mallegatsluis te Gouda. „J y»»«ltter merkt op dat de commissie een nieuw ontwerp van het tarief en van het reglement in gereedheid heeft gebragt. Dat nieuwe ontwerp ,s reeds gedrukt en aan de leden rondgedeeld. Nu geeft hij aan de commissie in overweging, of het niet doelmatiger zal lijn het rapport niet in zijn geheel achtereenvolgens voor te lezen maar by de ar.ikelsgewijze behandeling van het reglement de bel denk.ngei. der commissie- en de reden der voorgestelde wijzigingen ten Bannen van elk artiket afzonderlijk aan de vergadering meao te deelen Hij vreest dat als men het rapport nu vooraf voorleest. het voor deleden, die de voorgestelde wijzigingen nog niet kennen, een onzamenhangend geheel zal uitmaken. De hecrDesran» zegt, dat de commissie daarover vangedachten heeft gewisseld, en van oordeel is, dat, daar geen der leden van de ve.gadenng nog iets van het gevoelen der commissie kent of in de ge.egeiihe.d is gesteld, on, de nieuwe ontwerpen te lezen, het wel wenscl.elijk is, dat men de gronden verneme, waarop het ontwerp van de commissie gebouwd is. Daarom gelooft zij , dat het beter is iet rapportin zijn geheel voor te lezen, waartoe te minder zwarieheict beslaat, omdat bet bovendien zoo geheel lang niet is De Voorzitter geelt dan het woord aan den heer rapporteur De beer Begram leest hierop het rapport van de commissie voor waar,,,, blijkt, welke veranderingen zij i„ de ontwerpen van Gedel puteerde Siaten voorstelt. ,eoner"i' W°'den l ]Semee,ie beraadslagingen over dit onderwerp geopend waaraan echter niemand deel neemt, zoodat zij onm.ddellijk worden gesloten. J Thans wordt overgegaan tot de stuksgewijze behandeling van het onderwerp, en wel bet eerst: het taXf Lor de hefing la.l sluisen doorvaartgetden ten behoeve van de provinoe Zuidholland, aan de ïUaltegatsluts te Gouda. hebbe, zich g V" SCUSS,e aanIeidl"S- Gedeputeerde Staten hebben zich veree.i.gd met de veranderingen, de de commissie heeft T, len ,f "• DaT"le"en «° commissie nch van hareztjde me een paar verbeteringen, door den Voorzitter voorgesteld fen :iïpn^°é«het 'anel "' °m?raag *** e" 'net a'«~e (W) steinnien aangenomen. x ' Bij deze ..lemming waren afwezig de heeren r Vaillant, lUetelerkamp en Huijser. Het aangenomen tarief luidt aldus: Art. I. . Bij het doorvaren of doorschutten wordt geheven voor elk vaartuig, ledig of geladen , per reis: _1 Vvan,,fee"ecscheePsruirat0 lot e" met de25 tonnen, van eene teerling van iedere ton daarboven eene halve cent; van elke boot eene cent; van balken , per stuk , twee cents ; van houtsvlolten , per koppel, tien cents. . Art. 2. « Voor het doorvaren of doorschutten bij nacht, zijnde van een uur na zonsondergang tot één uur vóór zonsopgang, wordt het dubbele geheven van de bij het voorgaand art. vermelde gelden.» Art. d. «Voor het openen en nederlaten der bruggen bij de Malleiratsluis en die aan het Kabat bij Gouda, wordt niet betaald.» 8 Art. 4. « Bij de berekening van het verschuldigde regt, worden 2 zeetonnen met 3 binnenlandscbe tonnen gelijk gesield.» Art. S. « Van voorschrevene heffing worden vrijgesteld: a. de vaartuigen en booten, in de dienst van het Rijk of der provincie zijnde ; h. de aak of de boot, zich bevindende achter een vaartuigen daartoe behoorende. » Ten tweede is aan de orde het reglement van politie op de vaart door de Mallegatsluis, de brug bij die sluis en de brug aan het Rabat te Gouda , alsmede tot regering der heffing en invordering van «/mis- en doorvaartgelden, ten behoeve der provincie Zuidholland, aan die sluis. Dat hoofd wordt, zonder discussie, goedgekeurd. Art. 1. «De betaling van de verschuldigde gelden geschiedt aan dengene, die tot den ontvang der sluis- en doorvaartgelden dooi Gedeputeerde Staten, van wege de provincie, is gemagtigd.» De heer Blom wenscht aan de commissie eene vraag te rigten, of er namelijk eene bijzondere reden bestaai , om in dit artikel Ir spreken van dengene, die tol den ontvang der sluis- en doorvaartgelden is gemagtigd. In een ander artikel wordt gesproken vat. den gaarder, terwijl in een derde artikel weer gewag gemaakt word, van den sluiswachter. Hij gelooft, dat bet duidelijkheidshalve wenscbelijk is, dat, vermits er toch in het reglement, slechts sprake is van een en denzelfdi-n persoon , daarom ook in het geheele reglement geen ander woord worde gebezigd, dan sluiswachter, zijnde deze de persoon , waarop gedoeld wordt. De heer Begram antwoordt, dat de commissie in dit en de beide volgende artikelen het woord sluiswachter niet heeft opgenomen , ten gevolge van het verlangen, uitgedrukt door het. lid van Gedeputeerde Staten, dat in de commissie zitting had. Dat geëerde lid heelt, namelijk wenschelijk geoordeeld , ten deze niets voor het vervolg uit te maken, daar het geheel onzeker is, of de sluiswachter voortdurend met den ontvang zal worden belast. Het is toch mogelijk, dat, na verloop van drie jaren, er tot eene verpachting van de sluis- en doorvaartgelden zal worden overgegaan. Als men daarop in dit reglement het oog niet gevestigd houdt, dan zou men het later moeten wij/igi-n en op nieuw, en alleen daarom, aan de goedkeuring des Konin»s moeten onderwerpen. Nu blijft het vraagstuk van de mogelijke latere verpachting geheel ongepraejudicieerd. Zonder nadere Koninklijke goedkeuring kan daartoe later worden overgegaan. De lieer Blom dankt de commissie voor de gegeven inlichtingen, De heer Droogleever Fortnijn heeft nog eene aanmerking op het hoofd van het reglement. Daar staat: «de brug over die sluis », maar die brug ligt niet tegenover, maar naast die sluis. Daarom wenscht hij het woord over te veranderen in bij de sluis.. De heer Begrani zegt, dat de commissie de juistheid van de gemaakte opmerking niet kan beoordeelen, maar als het geëerde lid stellig weet, dat de brug bij en niet over de sluis ligt, dan heeft de commissie gern bedenking tegen de voorgedragen verandering. De Voorzitter geelt ie kennen, dat de opmerking juist is. Hij stelt daarom voor, het woord over te veranderen in bij. Daar het hier eene verbetering gold , heeft hij geen aanmerking gemaakt, dat de wij/iging is voorgesteld , toen de behandeling van het hoofd reeds was goedgekeurd. Hierop wordt, zoo wel het hoofd als artikel I van het reglement, met de gemelde verandering van het woord over in bij , goedgekeurd. Art. 2. «De schippers of bevelvoerders zijn verpligt, voor de regeling van het verschuldigde regt, aan den gaarder te vertoonen het patent of den meetbrief en, bij ontstentenis daarvan, een voldoend bewijs van de grootte van het vaartuig; bij gemis van een en ander wordt de grootte van het schip of vaartuig door den gaarder in billijkheid bepaald. «In geval van verschil, hebben de schippers of bevelvoerders beroep op de Gedeputeerde Staten der provincie Zuidholland.» De Voorzitter zegt, dat Gedeputeerde Staten geen bezwaar hebben tegen de voorgestelde wijziging , maar dat. zij moeten doen opmerken , dal in de verschillende artikelen, nu van schip, dan van vaartuig en dan weder van schepen en vaartuigen gesproken wordt. Zij slellen dus voor, algemeen, zoo wel in dit, als in de volgende artikelen, waar dit te pas komt, het generieke woord vaartuig te bezigen en dal zij gemagtigd worden, die verandering iv de artikelen te brengen. Daartoe wordt besloten De heer Hoogendijk neemt de vrijheid , eene bedenking te opperen. In bet laatste gedeelte van art. '1 staat: «bij gemis van een en ander, wordt de grootte van het vaartuig door den gaarder in billijkheid bepaald.» Hij brengt dit nu in verband met art. 21, waar gezegd wordt, dat verzet tegen de bexelcn van den sluiswacliter, voor zoover daartegen niet is voorzien bij hel Wetlioek van Straf regt, gestraft wordt met hei dubbel dier geldboete of , wee dagen gevangenis. Spreker bemerkt daaruit, dat de algeineene wet dus ook hier in aanmerking wordt genomen, en dat non door dit reglement daaraan niet derogeren wil. JNu vindt hij in art. 82 van de wet van 27 April 1852, staatsblad n°. 60, bepaald, dat, als er verschil bestaat over de grootte van liet vaartuig, er dan eene hermetiiig moet plaats vinden. De wet stelt ook vast, wie iv dal geval de kosien moet betalen. Gedeputeerde Stalen kunnen niet beslissen wie de kosten tallen betalen. Hij geeft dus in overweging, of het niet goed zou zijn , hier vast ie stellen, dat zoodanig vaartuig zal gemeten worden ten koste vnn den schipper lil dat, bij het ontslaan van verschil, de koelen t'n zijnen laste of ten koste van ongelijk zullen komen. Hij geelt deze bedenking aan de commissie in overweging , omdat hij niet zou wensclien, dal er in het reglement wierd gederogeerd aan de alge- meeue wet. De Voorzitter acht zich verpligt, alvorens verder le gaan, ecne omissie te herstellen, die hij nu opmerkt. Gedeputeerde Staten hebben namelijk betwaar legen de voorgestelde tweede alinea van art. 2, waarbij wordt gezegd, dat, in yeval van verschil, de schippers of bevelvoerders beroep hebben op de Gedeputeerde Staten der provincie Zuidholland. 'lij kunnen onmogelijk die taak op zich nemen. Hoe zullen Gedeputeerde Staten eene beslissing kunnen nemen nopens de grootte van een schip ? Zullen zij eene meting van het schip moeten laten doen ; wie zal de kosten daarvan dragen, hoe zullen zij zich verzekeren, dat het schip, hetwelk ler meting wordt aangeboden, hetzelfde is als dat hetwelk de sluis is doorgevaren ? Daargelaten nu de vraag, of Gedeputeerde Staten wel het regt hebben, in dit opzigt, eene beslissing te nemen, hetgeen zeer betwistbaar is, daar het hier de regeling geldt van een verschuldigd regt,— kunnen zij zich , om de opgegeven redenen, met deze zaak niet belasten. Hel is uit dien hoofde, dat zij eene gewijzigde, nieuwe 2de alinea voordragen van dezen inhoud : « Bij gemis van een en ander, wordt de grootte van het vaartuig door den sluiswachter in billijkheid geschat. « Del slaat aan den schipper of bevelvoerder vrij, ingeval van verschil, om teil zijnen kosteeene meting door den naastbij zijnde beêedigden se', epsmeter te vorderen, naar wiens uitspraak de ververschuldigde gelden worden voldaan. » De heer lloogendijk vereenigt zich nu met het voorstel van Gedeputeerde Si uien. Daardoor wordt, naar zijne meening, die verandering in hel artikel gebragt, welke hij verlangde. De heer Bcgvani verklaart, uit naam van de commissie, dat zij zich met de dn ir Gedeputeerde Staten voorgestelde wijziging kan vereenigen. De heer Mij.geland komt terug op de quacstie, door den beer Blom besproken, wegens hot bezigen van het woord gaarder, enz. Hij wenscht, dut dit woord in dit artikel wierd veranderd in sluiswachter. Hij verlangt dit, tol bevordering van het doel, dat de commissie aan den beer Blom heeft kenbaar gemaakt, dat is, om welligt later tot eene verpachting over te gaan, en dus thans niets te prejudiciëren. De heer itloeï» wenscht het woord bepaald, op het slot van dr eerste alinea , Ie veranderen in getaxeerd of geschat. Een gaarder kan wel schatten , maar niet bepalen , dat een schip zoo veel meerder of minder grootte heeft. De heer Begram beantwoordt, uil naam van de commissie, de verschillende sprekers. Men heefi het niet wensohelijk geoordeeld, dat de zaak van de verpachting in het midden wierd gelaten. Dat is het geval niet. Er wordt voorgesteld, dat de vergadering besluite, om gedurende driejaren de bediening der sluis en de gaardering deisluis en doorvaartgelden in eigen beheer te nemen. Wil men later tot het verpachten overgaan, dan zal er eene nieuwe beslissing door deze vergadering moeten worden genomen. De commissie kan ook niet toegeven de meening, «lat in dit artikel van sluiswachter zou moeten worden gesproken. De bloote inzage van het artikel zal voldoende zijn om dit gevoelen te staven. Er wordt bepaald, dat aan den gaarder de bewijzen der grootte van de vaartuigen moeten worden vertoond , ten einde de verschuldigde gelden met juistheid te kunnen berekenen , en dat in het zeldzaam voorkomende geval, dat de schippers geene schriftelijke bewijzen bij z.;eh hebben, de grootte der vaartuigen door den gaarder naar billijkheid wordt bepaald. Wanneer men nu eens aanneemt, dat de gaardering der sluis- en doorvaartgelden na 1860 wordt verpacht, zal men gereedelijk moeten toestemmen , dat deze handelingen eigenaardig aan den gaarder dienen opgedragen te blijven, en dat het veel minder juist zoude zijn , hiermede den sluiswachter, die alsdan met do inning der sluisgelden niets te maken heeft, te belasten. De commissie gelooft dus, dat het woord gaarder moet behouden blijven, waardoor voor het vervolg niets wordt gepraejudicieerd , en voor het tegenwoordige de zaak voldoende is geregeld. Wat aangaat het voorstel van den heer Mock, om het woord bepaald te veranderen in geschat, daaromtrent stelt zich de commissie geen partij. beheer Blom deelt geheel en al het gevoelen van den heer Slingeland. In art. 2 is volstrekt geen sprake van betaling, maar alleen van het vertoonen van patent of den meelbrief enz. Dat zal, wat ook later moge beslist worden , altijd aan den sluiswachter moeten worden opgedragen. Water ookgebeure, wie ook later met de invordering worde belast, wat men ook omtrent de verpachting besluite, de taak, waarvan in art. 2 sprake is, kan in allen gevalle aan den .sluiswachter worden opgedragen. Daardoor wordt in geenerlei opzigt iels geprejndicieerd. De heer van Bylandt ondersteunt ook den heer Slingeland. Flij herinnert, dat de commissie, bij de behandeling van art. 1, op de aanmerking van den heer Blom, heelt geantwoord, dat het wenschelijk is, dat het in het midden worde gelaten , hoe in het vervolg de gaardering tal plaats hebben. Maar dan moei in art. 2 ook niet gesproken worden van den gaarder, want bet zou later kunnen gebeuren, dat. deze de persoon niet is, wien de stukken, hier bedoeld , moeten worden vermond. De beer Slingeltnd meent nog bij het aangemerkte door den beer Klom te moeten voegen , dit bei beleren doelmatiger is, dat hier een neutraal persoon worilo aangewezen, dan dat liter, wanneer lot de verpachting mogl worden besloten, de gaarder iv zijne eigene zaak zal beslissen. De beer Droogleever Fortuyn is niet voor de voorgestelde verandering gestemd. Als de Provinciale Staten na drie jaren tot de verpachting niogten besluiten, dan heelt de sliiiswaehier melde heffing of ingaardeiing niets meer temaken. De gaarder heeft belang hij hetgeen hem toekomt. Het zou ongelukkig zijn , als de sluiswachter meester over den gaarder wierd. Als dejraarder en slinswaciter niet eene lijn trekken, als er geen harmonie tussehen hen bestaat, dan Wordt de gaarder er het slagtoffer van. Bovendien , bij verschil van gevielen, kan de schipper henneijiig vorderen. Hij gelooft dus, dat het met goed is, «gaarder» in •sluiswachter» te veranderen. De Voorzitter meent aan dereglsgeleerde leden van de vergadering te moeten vragen, of de pachter, casu quo , in een reglskundigeu zin niet als gaarder moet worden be.chouwd. Zoo wordt de sluiswachter nu ook gaarder van wege de provincie. Die dus later als pachter zal worden gemagtigd, zal ook gaarder zijn. Hij begrijpt dus niet, dat dit tot eenige mueijelijkheden zal aanleiding geven. Den heer van Dorsser komt het, onder verbetering, het beste voor, dat in dearlt. 1 en 2 het woord «sluiswachter» worde gebezigd. De heer Droogleever Fortuyn meent, dat men daardoor de zaak vooruit loopt. Hij gelooft wezenlijk , dat die verandering niet kan geschieden. Zoo er bezwaar bestaat tegen het woord «gaarder», dan is het beter zich van dr- woorden te bedienen, die reeds in art. I zijn aangenomen. De beer Blom kan die bezwaren niet deelen. Hij herhaalt het, wat hij zoo aanstonds zeide , dat hier geen quaestie van betaling is, maar alleen van vertooning van een stuk. Wat men ook in het vervolg vaststelle, een sluiswachter zal er toch altijd wel moeten zijn. Hij ziel er zelfs voordeel in , dat er controle besta , en ook daarom is hij voor het woord «sluiswachter» gestemd. De heer van Zegwaard moet, na al hetgeen hij met de meeste ¦andachl heefl nagegaan, «eggen, dat het hem voorkomt, dat hetgeen de beer van Dorsser heeft opgemerkt en voorgesteld, juist is. In het geheele reglement moet van niemand anders gesproken worden, dan van den sluiswachter. De bezwaren, welke daartegen zijn aangevoerd , kunnen later in de pachtconditicn worden opgeheven. Daarin kan dan bepaald worden, dat de gaarder tevens zal moeten zijn sluiswachter. Ook dan zal het niet noodig zijn het reglement te wijzigen en het op nieuw aan de goedkeuring des Koi.iugs e onderwerpen. De Voorzitter merkt op, dat hel niet zeker is, dal de sluiswachter in het vervolg met de perceptie van de doorvaartregten zal worden belast. Hot is mogelijk , dat later aan den aannemer van het onderhoud de bediening der sluis en bruggen worde opgedragen en de doorvaartregten worden gepacht. In dat geval moet men den pachter vrijlaten te beslissen, wien hij met de perceptie belasten wil. Men kan zelfs niet verwachten, dat hij dit den sluiswachter opdragen zal. Hij gelooft dus, dat art. I moet worden behouden, zoo als de bepaling daarin is opgenomen. In art. 2 moet worden uitgemaakt aan wien de vertooning van het patent, als anderziu's, moet plaats vinden. Het is eonigzins onverschillig, wat in art. 2 ten deze wordt vermeld, aan wien daarbij deze taak wordt opgedragen. Er bestaat dus geen bezwaar , om in art. 2 het woord «sluiswachter» in plaats van «gaarder» ie stellen. Hij gelooft dus, dal, zoo men bet woord «gaarder», in art. 2, in «sluiswachter» wil veranderen, ditook goed is, mits men in art. I maar behoude , hetgeen er staal. De heer van Dorsser dringt nog nader op zijn gevoelen aan. Hij gelooft, dat het. mogelijk :s, dat, deze zaak later op .eene andere wijs zal kunnen worden geregeld, maar bet is niet wenschelijk, om nu reeds bepalingen vast te stellen of gevolgtrekkingen te maken voor hetgeen later mogelijk zal worden vastgesteld. Zoo er later eene andere beslissing dan nu mogt worden genomen , dan kan er ook eene andere regeling volgen, dan kunnen er nieuwe bepalingen gemaakt worden. De heer Sllngeland zou het goed en doelmatig achten , dat de beslissing, waarvan in art. 2 sprake is, aan een neutraal persoon worde overgelaten. Daarom zou hij de opname vat. den sluiswachter hier doelmatig keuren. Hel geldt hier niet de perceptie, maar de bepaling nopens de grootte van het vaartuig. Hij blijft dus bij hel door hem gedane voorstel. De beraadslagingen worden gesloten De Voorzitter vraagt, of de vergadering ook vrrlaugt terug te komen op het reeds vastgestelde art. 1. Geen der leden vraagt het woord , zoodat art. 1 vastgesteld blijft De Voorzitter wil thans in omvraag brengen het amendement van de» heer Sllngeland, om in art. 2 het woord oaarder iv sluiswachter te veranderen. De commissie verklaart, bij monde vanden heer Begram , dat zij het amendement overneemt. De heer Sllngeland wijst er op, dat het woord gaarder in het artikel twee malen voorkomt. Hij acht het alleen noodzakelijk , dat het den luatsten keer worde gewijzigd. De heer van Bylandt zegt, dat, als het woord op de eene plaats veranderd wordt, het ook op de andere behoort te geschieden. Er moet gelijkheid van uitdrukking zijn , want anders zal men denken, dal er twee verschillende personen bedoeld worden. De beer Blom ondersteunt dat gevoelen ; men moet beide woorden veranderen of beide onveranderd laten. Hetzelfde woord moet gebezigd worden. Dezellde argumenten , die in het eene geval pleiten om hel woord sluiswachter te bezigen, gelden ook in het andere. De heer Sllngeland heeft er volstrekt geen bezwaar tegen, om op beide plaatsen het woord sluiswachter te bezigen. Hij kan zich zeer goed met dat denkbeeld vereenigen, maar hij had alleen bepaald van eene plaats gesproken. De heer van Dorsser geeft, uit naam van de commissie, te kennen, dal tij zich vereenigen kan met het voorstel, om op beide plaatsen het woord sluiswachter te bezigen. De heer Mock blijft bij zijn gevoelen, om aan het slot van de Iste alinea liet woord bepaald te veranderen in getaxeerd o( geschat. De commissie verklaart, hij monde van den beer van Dorsser, dat zij zich met die wijziging vereenigt. De heer Struyk komt nog terug op alinea 2. Daarin staat eene uitdrukking van « kosten van ongelijk. » Daar men toch het oog op den sluiswachier heeft, zoo vraagt hij of dit niet wat te zwaar is. De Voorzitter antwoordt, dat de kosten ten laste der provincie zullen komen, daar de sluiswachier voor het belang van de provincie, door wie hij is aangesteld , zorgen moet en dus in haar belang handelt. De heer Wcntitolt ondersteunt den vorigen spreker. Het is zeer bezwaarlijk, het »erzuim van den schipper door den sluiswachter te doen dragen. De schipper moet verpligt zijn te betalen. De schipper mat? niet zonder patent of meetbrief varen. Hij moet die aan boord hebben. De kosten moeten dus komen ten laste van den schipper, en daarom stelt hij voor, in plaats van «ten koste van ongelijk», te stellen: «ten zijnen koste.» De commissie verklaart, bij monde van den heer Begram, dat de opmerking zeer juist is, zoodat zij zich met de voorgestelde wijziging kan vereenigen. De vergadering keurt de verschillende amendementen , op art. 2 voorgedragen, goed, waarna dat artikel, alzoo gevijzi;;d, wordt aangenomen. Art. 3, met de daarin gebragte algemeene veranderingen van het woord schepen en vaartuigen, wordt, zonder discussie, aangpimmen en luidt aldus : « Vóór dat de vaartuigen of houtvlotten in de sluis worden toegelaten , wordt het verschuldigde door de schippers of bevelvoerders betaald tegen quitantie van den gaarder, ook al ware er verschil over de grootte der vaartuigen. « Bij weigering van de betaling heeft de schutting niet plaats. » Art. 4. « leder schip of vaartuig wordt, naar de orde van aankomst , op zijne beurt geschut. « Vóórschutting wordt echter verleend : « a. Aan schepen en schuiten , met kruid , vuurwerken of schietkatoen geladen , welke dadelijk en zonder andere schepen of houtvlotten iv do sluiskamer worden gelaten en geschut. « b. Aan vaartuigen in dienst van het Rijk of de provincie, « c. Aan stoomschepen , oonceesie hebbende om de Gouwe geregeld te mogen bevaren. « d. Aan bcurtschepen , eu • e. Aan vaartuigen , met versehen visch geladen. ¦ De houtvlotten zijn het laatst aan de beurt. « Geene vóórschutting kan len gevolge hebben het vorderen van dubbel geld bij nacht, van de schippers of bevelvoerders, die daardoor belet worden, om vóór den aanvang van den nacht met hunne schepen of vaartuigen te worden doorgeseind. • De sluiswachter kan tol behoud vanden regel nommers afgeven, aanwijzende de volgorde der doorschutting. «Wanneer van beide zijden gelijktijdig schepen aan de sluis komen , Worden zij van de eene en van de andere zijde doorgelaten : beginnende met het schip, komende van die zijde, waarvan de waterstand gelijk is, of hel minste verschilt met dien der sluis.» De heer Blom heeft enkele aanmerkingen, die de redactie betreffen on welke hij der commissie in overweging geeft. Vooreerst zou hij wenschen te lezen in litt. a, buskruid, in stede van kruid. Hel eerste woord is de algemeen aangenomen benaming. 1» dezelfde litt. staat: «met kruid, vuurwerken of schietkatoen geladen.» Onder dat woord wordt in den regel de gcheele vulling, de geheele lading van een vaartuig begrepen. Hij zou wenschen te lozen: «aan vaartuigen geheel of gedeeltelijk met buskruid of schietkatoen èeladen. » Litt. e verleent vóórschutting aan vaartuigen, met versehen visch geladen, en daarop volgt onmiddellijk als in éénea zin: «de houtvlotten zijn aan hel laatst aan de beurt. > Wil men hier tot geen verkeerde opvatting aanleiding geven , dan moet die laatste bepaling eene nieuwe alinea uitmaken. De heer Begram geeft te kennen , dat de commissie zelve de veranderingen, in litt. o. en e. door den vorigen spreker aangewezen, had geredigeerd , maar dat zij in den afdruk van het concept schijnen over het hoofd gezien te zijn. Zij kan er zich dus gereedelijk mede vereen,gen. Wijders stelt zij nog voor in de zinsnede e achler «vaartuigen» te. stellen: «of houtvlotten.» Art. 4, zoo als het thans gewijzigd is in de litt. a en e, wordt daarop aangenomen. De artt. 5 en 6 worden onveranderd aangenomen en luiden aldus : Art. 5. «Voor de Mallegatsluis strekt de buitemnond zich uit, in het verlengde der regtstandsmuren, tot aan het linkerboord vanden [Jssel, de binneninnnd tot. aan den kruispaal op het einde der vleugels. « De schippers of bevelvoerders mogen hunne vaartuigen of houtvlotten niet vast maken , ankeren of doen stil liggen in of vóór de mondingen der sluis. « In de sluismonden mogen geene vaartuigen naast elkander varen of voorbij halen, dan in geval v;m ontmoeting, van vóórschutling, van verhalen op beurtuoiumer of ten gevolge der regeling van den sluiswachter; de schippers of bevelvoerders zijn verpligt hunne schepen op zijnen last te verbalen, op de door hem aan te wijzen plaats te leggen en behoorlijk vast te maken. • De sluiswachter gelast de schippers of bevelvoerders der vaartuigen of houtvlotten, welke den doortogt beletten, die te verhalen en achter aan te leggen ; zij worden het laatst doorgeschut. » Art. 6. « Mei houtvlotten mogen de bij hel voorgaand artikel genoemde mondingen niet worden ingevaren zonder voorkennis van den sluiswachter; de bevelvoerders moeten naar zijne voorschriften en bevelen handelen, in bet afsteken of verdeden, in het sloppen of voortzetten der reis , of wat anders voor de goede orde en gerief door hem uoodig wordt geacht. De houtvlotten moeien des nachts, aan hel begin en aan het uiteinde,'zijn voorzien van een zigtbaar helder brandend licht. » Art. 7. «Gedurende de schutting moet ieder schip, dat zich in de scbiitkau.er of kolk en in de nabijheid der sluis bevindt, behoorlijk met sterke touwen of kettingen aan heide uiteinden gemeerd zijn. ¦ De schippers of bevelvoerders moeten zich naar de aanwijzing, die hun hierin door den sluiswachter wordt gegeven, gedragen. • Deze bepalingen gelden ook voor houtvlotten. » De Voorzitter deelt mede, dat Gedeputeerde Staten doelmatig en noodig achten hel behoud van de slotbepaling van hel door beu voorgesteld artikel (art. 9 van bet gedrukt concept), aldus luid nde : « Gedurende de schuiting moet ten minste één man van het scheepsvolk zich aan boord bevinden.» De heer Slolk verlangt, bij het wederopnemen der bepaling, door Gedeputeerde Stalen in het o;ilwerp gebragt , in bedenking te geven den grond, welke, bij de behandeling in de commissie, haar bewoog die bepaling niet op te nemen;— de commissie was namelijk bevreesd, dal bij eventuele schade de schipper zich gedekt zoude rekenen, indien hij aan beide bepalingen van het ontwerp-regleme.it voldaan had, terwijl toch één man als niet genoegzaam tot het voorkomen van schade gerekend werd. De Voorzitter antwoordt, dat er hier geen quaestie is van bewijs van schade, maar wel om waarborg te hebben, dat gedurende de schutting het schip niet aan zich zelf blijve overgelaten. Het artikel wordt daarop met'de wijziging van Gedeputeerde Staten aangenomen, zoomede de artt. 8,9, 10 en 11 , aldus luidende: Art. 8. « De schippers of bevelvoerders mogen niet met eenig vaartuigin de sluis of door de bruggen varen, zonderden boegspriet geheschen of ingehaald, en de ankers binnen boord of voorden boeg hangende met den stok omlaag ie hebben. » Art. 9. « Bij de vaart door de sluis en bruggen moet het tuig door den schipper of bevelvoerder zoodanig worden gesehikl , dal het niet buiten boord hange of uitstek e. » Art. 10. « Het is verboden met haken, booiuén of andere voorwerpen in het houl- of metsel werk der sluis, bruggen of andere kunstwerken !e steken of op de sluis uit- of in te winden ; dit laatste mag alleen geschieden in de haalijzers of de ringen en aan de daartoe gestelde palen en duc-dalven. » Art. 11. «De schippers of bevelvoerders mogen met hunne vaartuigen niet zonder vergunning van den sluiswachter, en met de houtvlotten nimmer langer in de ichntkolk vertoeven dan voor doorschutting noodig is. » Art. 12. « Het is verboden in de schutkolk of' een ander deel der sluis iets te werpen of te laten vallen , dat den dooriogt van vaartuigen kan belemmeren of' beletten, of schade aan de sluiskan aanbrengen. • De Voorzitter deelt mede, dat Gedeputeerde Stalen het doelmatig blijven achten , om hierachter de bepaling op te nemen , thans voorkomende in art. 15 van hmi ontwerp, en luidende: « De schip, pers of bevelvoerders moeten zich gedragen overeenkomstig de bepalingen der wet van den 26 Januarij 181ö (Staatsblad n. 7) nopens het vervoeren van buskruid.» Hij herinnert daarbij, dat m meerdere reglementen , zooals voor het Zederikkanaal en voor het i\oordbollandschkanaal, gelijke bepalingen door de Kegering zijn opgenomen , en , ofschoon het waar moge wezen , dat ook zonder die afzonderlijke opname, de observantie dier wet van 1815 verpligtend is, het toch zeker niet schaden kan, ten aanzien van zulk een aangelegen onderwerp eene zoodanige speciale herinnering op te nemen. De heer Begram blijft persisteren bij het rapport der commissie. Hij acht die bijvoeging ounoodig , omdat die wet van 1813 overal en voor allen geldt, en vermits men wijders mag aannemen, dat de gemeentebesturen er overal wel het oog op zullen honden dat die wet worde nageleefd. Hij acht het daarom niet van genoegzaam belang, om voor zulk een klein gedeelte der vaart, als hier door deze sluis plaats heeft, eene opzettelijke verwijzing naar de wet van 1818 op te nemen. De Voorzitter vraagt, of het voorstel van Gedeputeerde Staten door de vergadering gedeeld wordl. Zoo ja, dan brengt hij thans in omvraag het voorstel van Gedeputeerde Staten, om het door hen voorgedragen art. 15 achter art. 12 te voegen. Dal voorstel wordt aangenomen met 28 tegen 20 stemmen. Afwezig, de heeren: van den Broek, van üriel, Rengers van Warmenhuijzen , van Hogendorp, van der Vl'aijfort, van der Goei van Naters, Hem, Molenaar, Coenen, Huijser en Sikkel Groos. Art. 18 (hetgeen nu wordt art. 14) luidt aldus: « Bij sterken stroom geschiedt de doorvaart door viering aan eene uitgehragte lijn; en bijaldien eenig vaartuig mogt vast of aan den grond geraken, wordt onmiddellijk, op last van den sluiswachter, het beletsel opgeruimd of de gevorderde ligting door den schipper of bevelvoerder gedaan. . Bij nalatigheid geschiedt dit van wege den sluiswachter ten koste van den schipper of bovelvoerder. » Zonder discussie aangenomen Art. 14 (uu IS). « Het schutten van een vaartuig, hetwelk, naar het oordeel van den sluiswachier, aan gevaar van zinken blootstaat, wordt niet toegelaten; wanneer die beambte zoodanig vaartuig in de nabijheid van de sluis ontdekt, gelast bij den schipper of bevelvoerder om het onverwijld naar eene naastb.jgelegene veilige plaats te brengen , althans zoodanig, dat de doortogt door de sluis er niet door belemmerd kan worden. » De Voorzitter maakt de commissie opmerkzaam, dat hier eigenlijk geene straf il opgenomen op de overtreding, in dn artikel omschreven. Hij wenscht deswege eenige inlichting van de commissie te bekomen. De heer Begram antwoordt, dit de commissie, na de zaak te hebben nagegaan, het niet noodig heeft geacht, hier eene straf bepaling op te nemen. De Voorzitter antwoordt, dat dan de schipper ongestraft zal blijien bij overtreding van het artikel. Htj geeft in overweging of dit wel raadzaam te achten is. De heer Hoogendijk wil hier, even als in art. 15, opgenomen hebben de bepaling, dal de sluiswachter bevoegd is gevol" te geven aan het voorschrift, ten koste van den onwillige, des noods ondersteund door den sterken arm. De heer Struyk zegt van de commissie vernomen te hebben , dat zij na onderzoek de strafbepaling om oodig heeft geacht. Dal ooi deel zal waarschijnlijk op gronden berusten. Deze ziju echter niet medegedeeld en hij 'ou dus gaarne wenschen die gronden nader te vernemen. De heer Begram antwoordt, dat juist in het volgend art. 15 in de poenaliteit voortien i». Daarin is opgenomen de bepaling, dal, hij weigering van den schipper om, in bei geval, bij .ut. U bedoeld, zijn vaartuig te bewegen of te verplaatsen; naar ,|e aanwijzing van den sluiswachter, deze bevoegd is, ten koste van den on willige , des noodsoiidersleui.il door den sterken arm, daaraan gevulv te geien. De Voorzitter merkt op, dat in art. 18 bepaald is, dat bij nalatigheid in het daaromschreven geval, de voorziening geschiedt van wege den sluiswachier, ten koste vanden schipper of bevel voerder. De heer Begram meent, dat juist uit het verband van de arlt. 13, 14, 18 en 21 duidelijk blijkt, dal de commissie consequent is geweest. In art. 18, al. 2, slaat duidelijk : « dat de bevelen vanden sluiswachter, uit krachte van dit reglement gegeven wordende, door een ieder dadelijk moeten worden opgevolgd. • En bij art. 21 wordt de overtreding van art. 18 gestraft met eene geldboete of gevangenisstraf, — zoodat het onnoodigis, de overtreding van art. 14 in art. 21 nog afzonderlijk strafbaar te verklaren. De heer lioo- adijk kan zich niet vereenigen met. het denkbeeld van de commissie. Al ware het, dat eene strafbepaling hier overbodig kon geacln worden, dan nog acht hij het wenschelijk , dat ter voorkoming van allen twijfel hier speciaal eene strafbepaling worde opgenomen om, ten koste van den schipper, de weigering of hei verzuim ie herstellen. Art. 14 (nu la) wordt daarop onveranderd aangenomen. Art. Is(nulö) «Wanneer ecu schipper of bevelhebber, in het geval bedoeld hij het vorige artikel of eenig ander geval, weigert'zijn vaartuig ol hou! * lot te bewegen ofte verplaatsen naar de aan wijzing van den sluisvvae iter, is deze bevoegd daaraan ten koste van den onwillige, des lomds ondersteund door den sterken arm, gevolg te geven. » Zonder discussie aangenomen. Art. 16 (uu ITi «De schipper of bevelvoerder is aansprakelijk voor aile door middel van zijn vaartuig of houtvlot toegebragteschade aan du sluis, bruggen en verder ten deze betrokkene werken. « De tnejebra. ie schade wordt door den sluiswachter bij procesverbaal geconstateerd. « Bij vaststel!: iq van dit bedrag, wordt acht geslagen op den toestand, waarin de werken zich vóór het toebrengen der schade bevonden, en o; de omstandigheden , waaronder zij is veroorzaakt. » De Voorzitter /egt, dat Gedeputeerde Staten zich niet kunnen rereenigen met het denkbeeld der commissie, om de constatering der schade zoo maar voetstoots te laten loopeu. Hij meent, dat het wenschelijk is, do bepaling, door hen voorgedragen, te behouden. Gedeputeerde Stalen zijn van oordcel, dat het verhaal der schade zeer moeijelijk / si zijn , wanneer de schipper vertrokken is en geen borg heelt gesteld. Hij meent hier ook te kunnen wijzen op het voorbeeld van andere reglementen, waarin eene dergelijke bepaling i.s opgenomen, en is dus van oordeel, dat men hier even goed de door Gedeputeerde Stalen voorgedragen bepaling kan opnemen , even als er bepaald is, dit, als de doorvaartreglen niet betaald zijn, de schutting zal worden geweigerd. In het belang der provinciale werken is het wenschelijk , dat de schade vergoed worde. En door het beroep op Gedeputeerde Stalen heeft de schipper een waarborg teen te hooge schattingder schade. Hij stelt dus voor, namens Gedeputeerde Staten, achter ai i. 16, nog op te nemen hel volgende : « Het bedrag der schade wordt door den schipper of bevelvoerder , op vertoon van dit proces-verbaal , dadelijk aan den sluiswachter betaald, of daarvoor ten zijnen genoegen borg gesteld ; in afwachting van die betaling ol borgstelling, wordt het vertrek van het vaartuig belet. » Ingeval de schipper of bevelvoerder vermeent bezwaard te tijn met de alzoo ten zijnen laste geconstateerde schade en het bedrag daarvan, kan hij daartegen in beroep komen bij Gedeputeerde Staten der provincie Zuidholland. » De heer Hoogendijk tegt, dat het/elfde wat door Gedeputeerde Staten wordl voorgesteld, ook geschied is in het Oostvoornsche kanaal. Wanneer daar schade wordt geconstateerd, dan moet de schipper die dadelijk betalen of daarvoor borg stellen. Meent hij mei de geschatte schade bezwaard te zijn, dan heeft hij beroep op den Minister van Binnenlandschc Zaken. Hij meent dus, dat het voorstel van Gedeputeerde Staten wel de goedkeuring der vergadering verdient. Dc heer Begram zegt, dat de commissie dit onderwerp niet vatbaar acht, om door het administratief gezag Ie worden beëindigd. Zij meent, dat het hier eene zaak geldt, die bij de regterlijke magt te huis behoort. De commissie is ook geïnformeerd, dat de Begeriog, b,j het voeren van een proces over dergelijke bepalingen , voorkomende in het reglement voor het kanaal van Voorne, in bet ongelijk is geleld; de commissie vreest, dat, zoo de door Gedeputeerde Stalen voorgestelde bepaling hier wordt opgenomen , dit tot meer mneijelijkheilen zal aanleiding geven, dan wanneer men die bepaling uit het artikel weglaat. De Voorzitter moet in de eerste plaats doen opmerken, dat het hier niet geldt eene beslissing omtrent het verschuldigde; er is hier slechts quaeslie van borgstelling, en de schipper kan zich, des noods, iv regten verzetten legende realisatie van den borgmgi. En wal nu belieft de opmerking van den vorigen spreker, dat de Regering bij eene dergelijke zaak in het ongelijk is gesteld, hij wil dit gaarne gelooven en zoolang er niet een wettelijk reglement voor het kanaal van Voorue zal zijn gemaakt, zal de (legering telkens in moegelijk heden geraken, want bet bestaande reglement is niet in het Staatsblad opgenomen en is ook niet, na het hooren van den Daad van State, vastgesteld en als algeuieene maatregel van bestuur uitgevaardigd. Dit is wel bet geval met de onlangs vastgestelde reglementen voor bel Zeder.k- en bet Noordhollandsche kanaal, gelijk du mede het geval zal zijn met het eerlang gewacht wordende nieuwe reglement voor het kanaal van Voorue, en dan zal, naar zijne uieeniiig, de regier geene zwarigheid meer maken, daarop uitspraak te doen. Hij gelooft verder, dat er hier geene quaeslie is van beslissing, maar wel van verzekering der vergoeding, diemen meent verschuldigd te zijn. Hij acht het van belang, dat schippers, die soms naar het buitenland wegvaren, der provincie waarborgen geven voor de vergoeding der schade, door hen veroorzaakt. Hij vraagt dus aan de commissie, of zij zich met het voorstel van Gedeputeerde Stalen kan vereen.,jen r Deheerßegram antwoordt, dat de commissie blijft bezwaar maken, om die bepaling hier op te nemen De Voorzitter brengt dan i„ omvraag, of de vergadering zich vereemgt met het voorstel van Gedeputeerde Sta-eu, om achter art 16 nog te voegen de twee laatste alinea's van hel door Gedenuleerdê Staten voorgedragen art. 19, lu.dende : oepuleerde « Het bedrag der schade wordt door den schipper of bevelvoerder op vertoon van dit proces-verbaal , dadelijk aan den sluiswachter Deiaaia, of daarvoor ten zytien genoegen borg gesteld ;in afwach- ting van die betaling of borgstelling, wordt het vertrek van het vaartuig belet. « Ingeval de schipper of bevelvoerder vermeent bezwaard te zijn niet de al zoo ten zijnen laste geconstateerde schade en het bedrag daarvan, kan hij daartegen in beroep komen bij Gedeputeerde Staten der provincie Zuidholland.» De heer »tn«yk vraagt , of het niet mogelijk zou zijn , deze beide alinea s afzonder!.,!; in stemming te brengen. Er zijn misschien sommige leden, die wel voor de Iste maar niet voor de 2de alinea gestemd zijn. De Voorzitter zegt, dat daartegen geen bezwaar bestaat, en hij brengt m.lsd.en thans in omvraag het eerste gedeelte van kei voorstel van Gedeputeerde Staten. Dat voorstel wordt aangenomen met 45 tegen 9 stemmen. Tegen, de heeren: van Aken, A. F. L. Bichon van IJsselmonde, van den Beren van Heemstede, van Dorsser, Begram , van Bulandt , ffentholt en Blom. Bij deze stemming waren afwezig de heeren : van der ffayfort , van der Goes van JVaters en Hein. Thans komt in beraadslaging de tweede bijvoeging, door Gedeputeerde Staten voorgesteld. De Voorzitter vraagt, of de commissie, na de gehouden stemming, nog bedenking heeft, om deze alinea bij het artikel te voegen. De heer Begram antwoordt, dat de commissie daartegen geen bezwaar heeft. " De heer *truyk wenscht deze laatste alinea ook in ornvraa-ffffebragt te hebben. Hij heeft bezwaar tegen de aanneming. Het beroep op Gedeputeerde Staten kan niet anders zijn dan .ene verletiffina van bet beslag op het schip. Daarom is hij tegen deze alinea. " De Voorzitter meent, dat het denkbeeld van den vorige spreker, ten aanzien dezer laatste alinea, nietjuist is ; het betreft hier met zoozeer een beslag op het schip , want als de schipper borg gesteld heelt, dan kan hij vertrekken. Hel voorschrift strekt niet zoozeer om tot bataling te komen , dan wel om zekerheid te hebben , dat de veroorzaakte schade vergoed worde. De heer Struijk verklaart, na deze inlichting, zijn voorstel in te trekken. De heer Wenthoit vraagt aan de commissie of er thans ook niet eene bepaling moet gemaakt worden , binnen welken tijd de sluiswachter het. proces-verbaal moet opmaken, bijv. binnen 24 uren. üe Voorzitter antwoordt, dat in hel artikel re.ds staat, dat de schade door den slimwachter en een der bedienden wordl onXe .naakt en bij proces-verbaal geconstateerd. De heer Wenthoit geeft dit toe, maar daar... ,s nog geen tijd bepaald, waarin het proces-verbaal moet worden opgemaakt; hi) acht eene dergelijke bepaling noodig, want er staat in het artikej , dal op vertoon van het proces-verbaal de schade moet vergoed worden. De heer van Dorsser antwoordt, dat er geen twijfel omtrent de bedoeling van het artikel kan ontstaan. Of de sluiswachter moet het sch.p onmiddellijk ml de sluis laten óf hij moe. proces-verbaal opmaken. Daaruit blijkt duidelijk, dal het proces-verbaal dadelijk moet worden opgemaakt. De heer Wenthoit acht het toch gevaarlijk , aan de beleefdheid van den slimwachter over te laten, wanneer hi| proces-verbaal wenscht op te maken. Hij scht het noodzakelijk , dat daaromtrent eeno bepaling in het artikel voorkome. De Voorzitter houdt vol, dat het niet nood.g is een tijd te bepalen, binnen welken het proces-verbaal moet wo.den opgemaakt. Het blijkt du.delijk uit het artikel, dat het dadelijk moet geschieden. De beer Wenthoit antwoordt, dat bet toch noodig is een vasten tijd te bepalen. Er kan drukte zijn door het aantal andere schepen, en die zouden moeten wachten, tot dat de sluiswachter verkoos proces-verbaal op te maken. De heer van Dorsser gelooft niet, dat men kan bepalen, dal het proces-verbaal binnen 24 uren moet worden opgemaakt. Waarin allen gevalle moet het gereed zijn vóór dat de schipper de sluis verlaat. JMiemand meer het woord vragende, wordt de tweede door Gedeputeerde Stalen voorgestelde bijvoeging, en daarna het geheele art. 16, zonder stemming, goedgekeurd. Daarna wo.den, zonder beraadslaging , goedgekeurd de artt. 17—21 (nu 18—22), aldus luidende: Art. 17 (uu 18). « Er mag niet worden geschut: a. Wanneer het water in den IJssel, aan de peilschaal van Rijnland te Gouda, is geklommen tot één el tien duim boven het Amsterdamscbe peil. « b. Wanneer uit een buitengewoon spoedige., val van het water in de Gouwe is af' te leiden, dat er eene doorbraak in eene dei- Gouwe kaden is gevallen. « c. Wanneer door Gedeputeerde Stalen van Zuidholland , dijkgraaf en hoogheemraden van Rijnland, of door of' van weg e den hoofdingenieur van den waterstaat in bet 10de district, het schutten is verboden, door de beide laatstgenoemden wordt daarvan dadelijk aan Gedepuieerde Staten voornoemd kennis gegeven. » Art. 18 (nu 19). « De schutting of brugwipping en alle andere daartoe strekkende verrigting, mag alleen door den sluiswachter of de daartoe aangestelde of gemagtigde bedienden bij de sluis en bruggen geschieden. ' « De bevelen van den sluiswachter, uit krachle van dit reglement gegeven wordende, voor de goede orde in de doorvaart, moeten door een ieder dadelijk worden opgevolgd. » Art. 19 (nu 20). « Ingeval van verschil tussehen den schipper of bevelvoerder en den sluiswachter, zoo mede wanneer de schippers of bevelvoerders «ermee..en klagten te hebben ter zake van de toepassing of uitlegging der bepalingen van dit reglement, beslissende Gedeputeerde Staten van de provincie Zuidhollatid. » Art. 20 (nu SI). « Ingeval van overtreding der bepalingen van dit reglement of van verzet, wordt daarvan door den sluiswachter, op den eed, bij den aanvang zijner bediening afgelegd , het vereischt procesverbaal opgemaakt en ter vervolging ter bevoegde plaats overgelegd. » Art. 81 (nu 22). « Elke overtreding der bepalingen, vervat in de artt. 5,6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 (eerste zinsnede) en 18 van dit reglement, wordt gestraft met eene geldboete van drio tot tien gulden of één dag gevangenis. « Verzet tegen de bevelen van den sluiswachter wordt, voor zoover daartegen niet is voorzien bij hel Wetboek van S'rafregt, gestraft met het dubbel dier geldboete, of twee dagen gevangenis. > De Voorzitter brengt thans in omvraag het geheele reglement. Hij stelt voor aan Gedeputeerde Staten over te laten, den nam ring der artikelen en ook der verwijzingen naar sommige artikelen, ten gevolge der invoeging van een nieuw artikel, te veranderen. Dienovereenkomstig wordt besloten; waarna het geheele reglement wordt aangenomen met algemeene (55) stemmen. Thans komt in beraadslaging het concept-besluit, nopens de aanstelling en traetementen der ambtenaren en bedienden van de sluis ei bruggen aan bet Mallegat en aan het Rabat te Gouda. Niemand hierover het woord vragende, worden de onderscheiden onderdeden van het besluit zonder stemming goedgekeurd, waarna het geheele besluit in stemming wordt gebragt en met algemeene (53) stemmen aangenomen. Het besluit is van den volgenden inhoud : ¦ De Staten der provincie Zuidholland , Gelet op bun besluit van heden nopens de bediening der sluis en bruggen aan bel Mallegat en aan het Rabat te Gouda , te rekenen met den 1 Januarij 1858; Gezien de voordragt van Gedeputeerde Staten dezer provincie van den 14 October 11. n°. 6, tot aanstelling en regeling der belooning van de ambtenaren en bedienden, die, ten gevolge van het eigen beheer der voormelde sluis en bruggen, in dienst der provincie belmoren Ie worden benoemd ; Gelet op art. 131 der wet. van den 6 Julij 1850 (Staatsblad n°. 39) • Hebben besloten : ' I°. Voorde bediening van de schutting door, en brugwipping aan de Mallegatslu.s te Gouda aan Ie stellen de na te noemen ambtenaren en bedienden op de navolgende belooningen: o. Een sluiswachter. tevens belast met de gaardering der sluis. Eu doorvaartgclden , op eene belooning van ƒ5OO in het jaar en vrije woning in het gebouw der provincie nabij de sluis. b. Twee sluis- en bmgknechti, ieder op een weekgeld van ƒ6. 2°. Voor de bediening der brug aan het Rabat te Gouda: Een brugophaalder op eene bezoldiging van ƒ4OO in het jaar onder gehoudenheid zijnerzijds om zich daarvoor ten zijnen koste de nondige hulp aan te schaffen. 3°. De Gedeputeerde Stalen te magtigen , om, in geval het mojt blijken , dat, tengevolge van het veelvuldig doorvaren bij nacht door d,e .«hm en bruggen, meerdere bedienden noodig zijn , daarenboven nog een naehtknecht aan de Mallegatslms en een brugophaalder aan het Rabatte Gouda te benoemen, ieder op een weekgeld van/3. . V. De commissie, in wier handen gesteld is het adres van de commissie tot verbetering der wegen van Piet Gijzenbrug tot Wassenaar en waarbij zij terugkomt op haar vroeger verzoek tot hel bekomen van eene subsidie voor die wegen ad f 14,000, te verdeden over de jaren 1808 en 1859, brengt, bij monde van den heer Vernède rapport mt, waarvan de conclusie is, om op het adres, zoo als het l» liggende, afwijzend te beschikken, met te kennengevim», dat de vergadering zich vereenigl met de zienswijze van haTe Gedeputeerden en betere waarborgen verlangt, tot het voortdurend behoorlijk onderhoud der wegen , dan tot nu toe zijn aangeboden. De heer Hoog heeft het woord gevraagd , om het rapport der commissie te bestrijden. Het zal voorzeker der ver<-aderin°- niet bevreemden, dat bij ten deze optreedt, aangezien hij, als voorzitter der commissie voor de verbetering dezer wegen, het adres heeft onderteekend en in dezegehcelezaak voortdurend werkzaam is geweest Hij moet i„ de eersle plaats stil staan bij de quaeslie over den vorm, het beweren namelijk, door den rapporteur der commissie op den voorgrond gesteld, betreffende de grondwettigheid. Hij moet te dien aanzien opmerken, dat "de commissie voor de wegen, die zich bij adres aan de Staten gewend heeft, gevormd is uit leden van onderscheidene bij de /aak betrokken gemeentebesturen • dat deze ziel, behoorlijk tot Gedeputeerde Staten hebben gewend oni autorisatie, welke ook is verleend; dat daarop de leden der commissie zijn benoemd en dat, hoewel hij toegeeft, dat de ambachten in geene betrekking tot Gedeputeerde Staten staan, deze evenwel kennis hebben bekomen, dat ook de ambachten ten deze door de commissie worden verlegenwoordigd en mede zouden handelen. De commissie heelt overigens herl Idelijk mei Gedeputeerde Staten en met het Gouvernement gehandeld, zood.t omtrent de wettigheid van hare handelingen wel geen twijfel kan beslaan. Wat nu de zaak zelve betreft, zoo wil spreker op den voorgrond alle hulde brengen aan bet exposé der feilen, door den rapporteur der commissie zoo even geleverd; maar toch moet hij, on.de zaak helder te doen „i.komen, kortel.jk in eenige herhaling treden, jukt omtrent den loop der zaak. J Het u, *oo hij meent, eene uitgemaakte, eene niet te ontkennen omstandigheid de achterlijkheid van den toestand der binnenwegen ,n het noordelijk gedeelte van dit gewest, en dat in dit opzigt dat gedeelte onzer prov.ncie merkelijk ten achieren is bij „,dere localiteiten, voor welke hij meer dan eens, uit overtuiging van het belang der zaak, gaarne medegewerkt heelt tot het verleenen van subsidien. Die erkende toestand nu van den slechten slaat der wegen in het bedoelde noordelijk gedeelte van het gewest heeft al dadelijk aanle.d.ng gegeven en het plan doen beramen, of er in dien toestand geene verbetering ware aan Ie brengen. Dat plan is ontworpen, bene raming is gemaakt ten bedrage van ƒ42,000, hetgeen de som is, die bij benadering noodig wordt geacht. De commissie voor de wegen heelt zich al dadelijk verzekerd van de bijdrage van 1/8 ad ƒ 14,000, door de belanghebbenden; waaronder Z. K. H. Prini Fredenk toonde dadelijk zóó veel belang iv het onderwerp te stellen, dat hij eene aanzienlijke gift aan de commissie heeft toe-9 gezegd. Door deze aanvankelijke resultaten bemoedigd, heeft zich de commissie vooreerst gewend aan Gedeputeerde Staten, om het tweede 1/8 der benoodigde som, en Wijders tot het Rijk, ter bekoming van het laalste een derde. Hierop is gevolgd eene resolutie van Gedeputeerde Stalen, van 22/27 Julij 11., waarbij wordt verklaard , «dat zij geene vrijheid vinden gunstig te adviseren, wanneer niet de verklaring kan worden overgelegd, dat alleen de betrokken gemeentebesturen de verpligiing tot het verder onderhoud in de eerste plaats op zich nemen, hoewel het hun wierd vrijgelaten met ambachlen of particulieren te contracteren over het terug ontvangen van hetgeen zij niet uit de kassen der gemeenten zouden bijdragen. De commissie voor de wegen kon dat principe wel beamen, en heeft dat voorstel dan ook overgebragt bij de betrokken besturen, maar dat denkbeeld is evenwel afgestuit op de stemmingen in de gemeenteraden, met uitzondering van Noord wij k ; anders waren zij allen ongezind die verpligiing op zich te nemen. De commissie heeft daarvan kennis gegeven aan Gedeputeerde Staten , maar deze verklaarden te blijven persisteren. E.) hierna is spr. genaderd tot hetgeen te regt door den rapporteur genoemd is de cardo quwstionis, de vraag namelijk, of niet het voorstel der commissie voldoende kan geacht worden , aangenomen zelfs, dat het denkbeeld van Gedeputeerde Staten in den grond der zaak beter was, indien het ingang had kunnen vinden. Wat toost is het geval? Men werpt tegen de mogelijke opheffing der ambachten in Rijnland, en vindt dus geen genoegzamen waarborg in hu ...ie garant ie. Maar hij moet in de eerste plaats opmerken, dat in allen gevalle die ambachten nog bestaan, dat bet ook de ambachten zijn, die hier wel uit den aard der zaak moesten handelen, aangezien deze het meeste belang hebben , doordien de meeste dier wegen tot. die ambachten behooren. Die ambachten zullen dus uit den aard der zaak de verbeterde wegen in het vervolg moeten onderhouden, en zij zullen dit ook zeer gaarne doen. Ja maar, zegt men , die ambachten zullen eerlang worden opgeheven , en dan zou het immers bezwaarlijk zijn, om nu contracten aan te gaan , waaruit latere voortdurende verpligtingen voortvloeijen. Spreker antwoordt met hetgeen de commissie voor de wegen reeds in haar adres heeft te kennen gegeven , dat namelijk , wat er ook moge zijn van die opheffing, vroeger of later , men toch niet kan aannemen, dat die npheffiing niet zóó zal zijn, dal wettig aangegane overeenkomsten niet zullen worden gerespecteerd. Spreker wil dan ook hier in 't geheel niet vooruitloopen op die ophelling der ambachten. Het zal de vraag zijn of die in Rijnland wel mogelijk zal zijn : maar gesteld bet ware zoo , dan nog is het de vraag of niet de eenmaal wettig aangegane verpligtingen zullen worden gehandhaafd en nageleefd. Wat zijn persoonlijk gevoelen betreft, gelooft ook hij, dat de ambachten in de gemeenten moeten worden ingelijfd, maar dat dan ook aan de gemeenten de middelen zullen moeten worden verschaft om de wegen te onderhouden. En nu gelooft hij, dat juist wanneer er goede wegen zijn, de overgang der ambachten tot de gemeenten veeleer vergemakkelijkt zal worden. Eene andere bedenking der commissie ad hoc, was deze: het geheele plan strekt eigenlijk in het belang van de reizigers naar een gedeelte van het Hollandsche spoor, maar de landbouw zelf, de afvoer van producten is er niet mede gebaat. Spreker moet dit bepaald ontkennen. Het moge waar zijn , dat een klein gedeelte van den weg ter vergemakkelijking der communicatie met het spoor zal strekken, maar als men de geheele rigling en de uitgebreidheid van het plan nagaat, aan de eene zijde naar 's Hage en aan den anderen kant aansluitende aan het spoor, en als men daarbij in aanmerking neemt, dat het geheele gedeelte van Noordwijk naar Katwijk en van Katwijk naar Wassenaar geheel door landerijen loopt, dan zal men toch niet kunnen volhouden, dat die eigenaars er geen belang bij hebben. Dat wordt dan ook wedersprokeu door bet feit zelf, dat juist die eigenaars mede deelnemers zijn in de bijeenbrenging der door de Oommissie voor de wegen bijeengebragte som , en dal ze'ls bruikers daaivoor verhoogde huurgelden hebben toegezegd, overtuigd van het nut, voor ben in dit plan gelegen. Een ander bezwaar is gelegen daarin , dat de deelnemers in het onderhoud gedeeltelijk zijn particuliere personen. Hij moet hierbij opmerken, dat Z. K. 11. Piins Frederik aan het hoofd staat, dat namens Z. K. H. hem is verzekerd , dal die bijdrage op het grootboek zoude worden geaffecteerd, terwijl de andere eigenaars bereid zijn vaste grondrenten aan ie wijzen op landerijen , die het meest bij den weg zouden worden gebaat. Eene andere bedenking was deze: men zou hier hebben vaste verbindlenissen tegenover een vlultend en afwisselend onderhoud. Ook hierin kan spr. geen bezwaar zien. Het iszoo.de p.irliculiere eigenaars verbinden zich tot eene vaste som , maar de ambachten neuten op zich bij te passen wanneer et te kort komt, e» dat slechts nu berekeningen van onderhoud per strekkende., bunder zijn gemaakt, die dan bij meerder gevorderde bijdrage met slechts enkele centen per Nederl. el zouden worden verhoogd. Hij zou dus op alle deze gronden wenschen voor te stellen, dat de vergadering Gedeputeerde Siaten magtige, om nader met de commissie voor de wegen te handelen, en dat zij niet blijven vasthouden aan hun antwoord, aan gezegde commissie gegeven. Echter vóór hij van het woord afziet, moet hij nog ten slotte antwoorden op de bedenking, dat men te ver gegaan is, om nu reeds / 14,000 subsidie te vragen, aangezien er nog geene toezegging van wege bet Rijk bestaat. Hij stemt dit laatste volmondig toe, maar uit het stuk zelf, van wege het Gouvernement ontvangen, blijkt dan Inch, dat er alle grond aanwezig is om in 1559 Rijks subsidie te ontvangen , en daartoe Z'>u eene voorloopige toezegging van de proiincie veel kunnen medewerken: bij meent dus, dat, zoo de vergadering mogt kunnen besluie» om eene andere regeling toe te laten voorliet onderhoud, dan Gedeputeerde Statest verlangd hebben, haar door dit collegie in de zomervergadering een voorstel zoude kunnen worden gedaan tot toekenning der subsidie. De heer Vernède, rapporteur der commissie, vangt aan met op te merken, dat de vorige spreker blijkbaar meer gewigt heeft gehecht aan de opmerking der commissie omtrent, den vorm , aan de behandelde zaak gegeven, dan de commissie zelve. Deze toch heeft in den aanvang van haar rapport alleen ter loops die opmerking gemaakt, meer met het doel, om daarop de aandacht te vestiu-en, als een wenk , om , wanneer er eenig verzuim of informaliteit mogt hebben plaats geonden, die alsnog te herstellen; geenszins lag hét in hare bedoeling daarvan een punt van betwaar Ie maken, veel minder nog daarop eene exceptie van niet-ontvankelijkheid te bouwen. Maar nu de vorige spreker daarop is teruggekomen, en die opmerking als het ware met zekere warmte heeft bestreden, nu acht hij zich ook verpligt, de zaak eenigzins nader toe te lichten. Waltod, is het geval ? De commissie voorde verbetering der wegen teekende het adres door haren voorzitter en secretaris en zegt met zoo vele woorden , dat zij handelt uit naam van vele gemeentebesturen en ambachtsbesturen . zij doet daarbij tevens aanbiedingen van geldelijken aard, voor,lellen tot. het sluiten van contracten, waarvan de gevolgen zullen zijn, dat die gemeenten en ambachten met een altoosdureiidcu geldelij en last zullen bezwaard worden. Dit nu zijn toch zaken, die, wal de gemeenten betreft, uitsluitend aan de henordeelinv en beslissing van de gemeenteraden «zijn opgedragen. Nu zijn, ingevolge de Gemeentewet, met de uitvoering der Raadsbesluiten wel belast Burgemeester en Wethouders, doch nergens blijkt van de bevoegdheid tol zoodanige delegatie van niagt op eene commissie als deze, uit verschillende bestanddeelen zamengesteld, welke delegatie hij overigens in strijd acht met de geheele economie der Gemeentewet. Maar gesteld, dergelijke delegatie ware geoorloofd en werkelijk verkregen, dan nog had de commissie zoodanig stuk moeten overleggen, als zijnde het mandaat, waarop zij zich beroepen kon. Dit nu is niet alleen niet geschied, maar dergelijk Raadsbesluit of mandaat is in het adres zelfs niet eens aangehaald. Wat nu betreft het beweren, omtrent het verkieslijke, om, met betrekking lot de kosten van het onderhoud der wegen, deze aan de ambachten op te leggen, zal spreker hier niet in eene herhaling treden van hetgeen bereids door Gedeputeerde Staten en door de commissie uil deze vergadering straks daartegen is aangevoerd. Hij wil alleen doen opmerken, dat de vorige spreker, de zaak uitsluitend van zijn standpunt beschouwende, alleen de niet nadeelige zijden van zoodanigen maatregel heeft in het licht gesteld, maar dat hij van de bezwaren heeft gezwegen ; dat hij speciaal er niet van gewaagd heeft, d»t de ambachten in het algemen geen genocgzamen waarborg tot het aangaan van overeenkomsten aanbieden ; dat dit met de ambachten in Rijnland meer bij/.onder nog het geval is, wier wettelijk bestaan voor het minst genomen zeer problematiek schijnt te zijn. Het is nog geen jaar geleden, dat een geheel ambacht in Rijnland feitelijk is opgeheven, nadat bij een reglerlijk gewijsde was beslist, dat *an hel wettelijk bestaan dier instelling niet genoegzaam bleek : het beheer der bruggen en waterwerken , aan haar opgedragen , de verbindtenissen, door haar aangegaan, het bleef alles, om zoo te spreken, in de lucht hangen, en het heeft Gedeputeerde Staten ongelooflijke moeite gekost, deze zaken lot cencn eenigzins normalen toestand terug te brengen. Wie waarborgt nu, dat niet nog meer van die ambachten, wier bestaan zoo onzeker schijnt te zijn , eensklaps op dezelfde wijze zullen te niet gaan, en waar blijft dan de waarborg voor de naleving der op zich genomen verpligtingen? Zooveel is zeker, dat in dergelijke gevallen de gemeentebesturen de verpligtingen dier ambachten wel niet zullen overnemen. Ook heeft de vorige sprekergeen melding gemaakt van het bezwaar der nieuwe, maar alle/ms noodzakelijke bepaling . door Gedeputeerde Staten gevoegd bij de verpligiing tot behoorlijk voortdurend onderhoud der wegen. Wanneer namelijk de belanghebbenden in gebreke min. ten blijven in dat onderhoud naar belmoren Ie voorzien, zullen Gedeputeerde Stalen de bevoegdheid hebben de noodige voorzieningen ten koste der gebrek.gen te doen aanbesteden, die de daarvoor gemaakte kosten op de eerste aanmaning moeten voldoen. Dit is eene zaak, die zeer goed geregeld kan worden tussehen Gedeputeerde Staten en de gemeentebesturen , omdat er een naauw verband bestaat tussehen deze collegien; maar dit is niet het geval, wanneer het de aanraking ten de/c geldt tussehen Gedeputeerde Stalen en deanibachten. Daar kunnen Gedeputeerde Staten zich niet doen gelden. De terugbetaling der gemaakie kosten zoude tot eindelooze geschillen en moegelijk heden aanleiding geven ; terwijl daarentegen, bij we gering der gemeentebesturen om die kosten te voldoen , Gedeputeerde Staten, des noods op hun eigen gezag, een post in uitgaaf op de begrooting der gemeente kunnen brengen, waaruit die kosten moeten bestreden worde... Spreker heeft gemeend deze beide punten nader in het licht te moeten siellen ; terwijl hij overigens blijli persisteren bij het gevoelen , dal bet door den geachien spreker uit Noord wijk aangevoerde genoegzame wederlegging vindt in het straks door hem uitgebragte rapport van de uitvoerige hiertoe betrekkelijke memorie der Gedeputeerde Stalen. De heer Roest van Limburg acht het moeijelijk , na al hetgeen de heer Hoog in hei midden gebragi heeft, nog iets daarbij te voegen. Ook hij maakt deel uit van de coi issie, die voor de verbetering van de bedoelde wegen bestaat. Hij stapt over de quaeslie, het wettig beslaan of niet van de commissie, heen, daar zij, naar hij geloofi , reeds voldoende is behandeld ,en verder, zoo noodig, daaromtrent door den Voorziiter of Gedeputeerde Staten bet best inlichtingen kunnen worden geleverd. De spreker representeert in die commissie de gemeente Katwijk. Hij voegl er bij , dal het dus voor een Keuiee... lelijk belang ,s, dat hij bij die commissie is geroepen , en hij bj de zaak volstrekt geen persoonlijk belang heelï. Hij moet vooral dit onder de aandacht van de vergadering brengen, dat de zaak wordt voorgesteld als of men forceren wil, van de vergadering op dit oogenblik een besluit te verkrijgen, tot het verleenen eeiiei°subMd*e over bepaalde jaien. Die voorsielling is onjuist. Het hoofddoel is hier, om juist eene prealabele quaeslie, over het ui of niet voldoende van den waarborg voor het onderhoud, te doen uitmaken. Men vraagt, eene subsidie. Wie vraagt dat ? Wie kan dat vragen? Het zijn natuurlijk in den regel de gemeenten , die in de zaak mede geïnteresseerd zijn. Dat is de gewone weg. Maar nu is Rijnland nog verdeeld in ambachten , die in het algemeen i>n ia c»«» bepaaldelijk, met het onderhoud en beheer der wegen zijn belast. Er worden dus geene nieuwe bezwaren opgenomen, die de opheffing der ambachten in Rijnland zouden kunnen beinoeijelijken. Al mogt heden tot die opheffing besloten worden , er zou in het bestaande onderhoud der wegen moeten voorzien worden. Dit bezwaar bestaat dus, en wordt door eene verbetering der wegen niet vermeerderd. Omgekeerd, men zal bij eene latere opheffing der ambachten veel meer moeijelijkheden ondervinden , het onderhoud van slechte wegen aan anderen op te dragen, dan van goede wegen. Daarbij, bet tegenwoordig onderhoud is niet zoo onbeduidend en bedraagt gemiddeld thans per jaar ƒBOO ;i f 900 ; terwijl bij de geprojecteerde wegsverbclering, dit onderhoud voor de ambachten met slechts omstreeks ƒ 800 zal vermeerderen. Nu is de vraag , of in dien stand van zaken billijkerwijze aan de gemeenten eene verpligiing kan worden opgelegd, die tot hiertoe door de ambachten werd vervuld en waaraan deze zich niet hebben onttrokken. Dat nu is dequaest.e. Wanneer, in dit of ineen volgend jaar, de subsidie zal worden verleend, is voor dit «ogenblik minder belangrijk. Dat staat niet op den voorgrond , maar hetgcldtde vraag , of men hier billijkerwijze de gemeenten alléén een last kan opdragen nopens hetgeen met den aanleg en het onderhoud der wegen zal geschieden, zoo de ambachten moglen worden opgeheven. Nu komt bet hom voor, dat de ambachten op dit «ogenblik bestaan , en dat, worden zij opgeheven , men natuurlijk in het onderhoud van de wegen zal Dn néten voorzien en deswege later eene regeling zal moeten maken. Zal men nu die regeling reeds vooruitluopen en gemeenten belasten met liet onderhoud der amba c hts wegen ? Dat is de stand van zaken ; daarover heeft de vergadering nu te beslissen, maar niet over de vraag, of mon in 1858 of 1859 eene subsidie erlangen zal. Onderscheidene leden vragen het woord. De Voorzitter herinnert de leden , dat het gewone uur, waarop de vergadering hare werkzaamheden eindigt, verstreken is. Alvorens dus verder te gaan , meent hij aan hare beslissing te moeten overlaten , of men heden de werkzaamheden zal voortzetten. Hij merkt op, dat, behalve het thans in behandeling zijnde onderwerp, er nog drie andere punten ter overweging overblijven. Kr bestaat dus wel uitzigt, dat men de werkzaamheden heden zou kunnen ten einde brengen. Maar hij laat de beslissing aan de vergadering over, of zij thans de werkzaamheden wil voortzetten , dan wel de zifting tot morgen verdagen. Van verschillende zijden wordt het verlangen te kennen gegeven , om de werkzaamheden voor heden te eindigen en die morgen te hervatten. Dienvolgens wordt de vergadering gescheiden tot morgen , Vrijdag, ten 10{ ure. ---