Men kan zich op dit blad abonneeren den 1° en 15» van iedere maand. Prijs f 1.95 voor Amsterdam en ƒ 2.25 voor .alle andere plaatsen hier te lande; voor 15 a 1 ?'/., cents per week ontvangt rru'ii dus dit blad dagelijks franco in eigendom. --- Een flinke onderneming. „Och dat in Frankrijk een man gevonden werd!" Hoe menigwerf en met hoe veel recht is deze verzuchting in den laatsten tijd door de vrienden van het schoone land geuit! Wat den Franschen echter op staat- of krijgskundig gebied ontbreekt, hebben zij elders gevonden in Ferd. De Lesseps. Door zijn ijzeren Wl', volharding en moed is eene zaak tot stand gekomen, die zelfs in onze eeuw van wonderen deskundigen de schouders ongeloovig deed ophalen, die het machtige Albion dwong tot de erkentenis: onze gezichteinder reikte niet ver genoeg om het grootsche plan naar waarde te schatten! Practisch volk dat het is, heeft het zich iutusschen gehaast te buigen voor de wet der noodzakelijkheid niet alleen, maar met den echten koopmnnsblik, al spoedig erkend, hoeveel partij zijn handel kon trekken van den nieuwen waterweg door de doorgraving der landengte van Suez ontstaan. Eugelsche schepen vonden al spoedig hunnen weg door het nieuwe kanaal en brachten in kortei. tijd kostbare ladingen uit de Indien naar het moederland. En Nederland? Zou het overleggen en ¦Wachten, wikken en wegen totdat het tij verloopen was? De vrees daarvoor was misschien gewettigd maar bleek gelukkig ongegrond. Toen eenige invloedrijke mannen zich aan 't hoofd stelden, en het Vorstelijk Huis de zaak met warmte voorstond, was het kapitaal spoedig bijeen, waardoor een directe stoomvaart tusschen Java en Nederland door het Suez-kanaal verzekerd werd. AA'el zijn de tijden lang voorbij dat het machtige' Amsterdam de oogen van geheel Europa tot zich trok door de stoutheid waarmee het ondernam en het beleid waarmede het uitvoerde, maar toch, van tijd tot tijd geeft het nog blijk niet ten eenemale van het voorgeslacht ontaard te zijn. Stelde het millioenen beschikbaar om een Verbeterden waterweg naar zee te verkrijgen, het werd ook bereid gevonden datgene te doen wat dien weg een raison d'être geeft. Is het wonder dat er zooveel belangstelling wordt getoond nu het prachtige schip, de eersteling der Maatschappij, gereed ligt om zijn eerste reis te aanvaarden? Er zijn er die hierin zien den eersten dag van een nieuw 'even. Moge hunne hoop niet worden beschaamd, en de uitslag der onderneming van dien aard zijn, dat hij een spoorslag zij om den ouden ondernemingsgeest onzer staden landgenooten te doen herleven. En waarom zou dat niet? Het bestuur is in goede handen, zoowel wat de exploitatie als liet technisch gedeelte der onderneming i betreft. Voor dit laatste toch zou men | moeielijk iemand kunnen vinden van meer j kennis en ondervinding dan den Heer Viehoff, ! onder wiens leiding en controle zijn gebouwd de stoomschepen der Comp. generale transatlantique, de schoonste en voortreffelijkste ! schepen, die tusschen Europa en N.-America iin de vaart zijn. Dat de Heer V. voor de | nieuwe onderneming gewonnen werd, gaf ! een waarborg dat de zaak practisch zou | worden uitgevoerd. I Van die richting draagt dan ook alles de | blijken als men dc Willem 111 bezichtigt. I 't Is niet uitsluitend een passagiers-boot, I ook de lading moet het hare aanbrengen om de groote kosten goed te maken en een i behoorlijk dividend te verzekeren, al is het ; dan geen Ki pCt., waarvan men inden ijver ! om de zaak tot stand te brengen, heeft ge- sproken Een prachtige boot de Willem III! en de talrijke bezoekers zullen zich zeker de reis naar 't Nieuwe Diep niet hebben beklaagd.' Net en doelmatig is alles wat men aan boord ziet. Ofschoon er behalve voor 750 ton ko- I len, voor 2300 ton lading ruimteis, heeftmen \ op merkwaardige, hoogst vernuftige wijze; partij getrokken zelfs van het kleinste horekje, waardoor tal van gemakken voor de passagiers aanwezig zijn. Evenals op alle stoomschepen voor de groote vaart, zijn de passagiershutten ingericht voor twee en vier personen. De salon is betrekkelijk ruim, er kunnen 70 personen tegelijker tijd aan tafel geplaatst worden. Zij is comfortable en net ingericht evenzeer als de dames-salon, de kinderkamer en het ruime, luchtige vertrek waar gerookt mag worden. Ook de badkamers voldoen aan alle eischen die men stellen kan. De machine, van de nieuwste vinding, met hooge en lage drukking, verbruikt slechts 20 ton kolen in de 24 uren, 't geen een besparing bij vroeger van meer dan de helft aan brandstof oplevert. Dit laatste vooral is van onberekenbaar voordeel voor de onderneming. Vermoedelijk zal het schip den overtocht doen in 45 a 46 dagen: ziedaar dus een verschil van 4> dagen met de overland-reis, die zóo veel ongerief heeft, dat velen de voorkeur zullen geven aan deze nieuwe reisgelegenheid. Alles voorspelt der grootsche onderneming een goede toekomst. Zij heeft de sympathie zoowel in het moederland als in de koloniën, flinke mannen aan het hoofd en de steun der Regeering- Moge de Willem \ 111 aan de verwachting beantwoorden en in eene voorspoedige reis deu onverdroten arbeid loonen van allen die hebben medegewerkt om deze onderneming in zoo ongelooflijk korten tijd tot stand te brengen; en daaraan knoopen wij den vurigen wensch, dat de tijd niet meer verre is, dat het reusachtige schip zijn vaart tot Amsterdam kan uitstrekken. --- FEUILLETON. VERZOEND, DOOR AMELIE GODIN. LXI. TWEE MOEDERS De .oogen van den knaap fonkelden. "Ln ik We«t niet hoe ik het zal verdragen als u weggaat!" riep hij met vunr_ „ga hete mij de oogen B«opend voor al>eg vat £ behoef, wat mij toekomt, wat {rij, gij alleen mij wilt verschaffen. O, u ,te mogen volgen is de hoogste wensch van *n>jn leven. Misschien, — als gij moeder zoo achtig voorhoudt dat Parijs do eenige plaats is •*¦» de kunstenaar zich kan vormen, — misschien le' zij zich dan overtuigen en zou zij vader be- PHrten! Maai neen, er valt niet aan te denken, *"~ liij geeft nooit iets toe, en ik zal op de schoolbanken moeten versmachten!" "In hot ergste geval," zeide Caja, met haar sneeuwwitte hand liefkozend door zijno lokken strijkende, //in het ergste geval laat gij u door mij ontvoeren!" Fedor zag haar met schrik aan. Zij lachte hem toe. Dadelijk daarop liet zij volgen, op zachten, maar zoo hartstochtclijken toon dat Osten zeer goed hare fluisterende woorden kon verstaan: //Waarom uiet, Fedor! de kunstenaar is vrij! Wil hij tot den hoogsten trap «tijgen, dan moet hij zich niet door alledaagsche denkbeelden laten weerhouden, — kom, ga- met mij mede of volg mij I Ik sta er voor in dat de vorst u vriendelijk zal ontvangen, ca uwe —- moederlijke vriendin zal u het pad effenen 1 Neem nu een koen besluit dat het genie waardig ie! De rechten der ouders zijn niet onbegrensd, die vau de uwen «ijn bovendien wellicht' veel beperkter dan gij wel denkt; —ik zou u Teel kunnen zeggen dat gij niet vermoedt " Zij bracht haren volzin niet ten einde. Middenin hare woorden verscheen, een schaduw gelijk, een hooge gedaante die als uit den grond te voorschijn gekomen voor beiden stond. Fedor sprong op; een hevige ontroering maakte zich van hem meester; met een snelle beweging wilde hij zijuea vader tegemoet gaan, maar een afwijzend gebaar hield hem terugH ¦IfWüt | niet voortgaan, Mevrouw de Vor- Stin?" zeide Paul met een doordringenden blik op Caja die roerloos voor hem zat. „Gij wilt mijn zoon vele dingen mededeelen, maar -gij zoudt mij verplichten als gij het in mijne tegenwoordigheid deedt. Of wjUaüMieverjU^kdenvoWnten breng i'^Ê •Ca enbiik in dc hevigste ontroering op den man die op zulk een vernictigcnden toon tot haar sprak. Osten stond daar voor haar als een beeld vau mannelijke (ierheid en mannelijke waardigheid, — een oogenblik gevoelde zij zich onderworpen, als 't ware verpletterd: daarop deed het dubbel veilorcn spel al haren trots ontwaken. Zij stond op in haar volle lengte, en met eene houding van gekwetste majesteit zeido zij: //Wanneer gij dat tegenover uwen zoon durft doen, Mijnheer Vou Osten, ga dan voort!" l'aul sloeg de armen over elkander en zag met verachting op haar neer. //Hij zou dan ten minste datgene hooren, waarop uit den mond van Vorstin Wolkinska weinig te rekenen valt: de waarheid! Daar ik evenwel reden heb om te vermoeden dat mijne vrouw oerst nog goed kennis met u moet maken, zult gij mij wol willen vergunnen hare komst af te wachten. Bij de verklaring die gij uitgelokt hebt, is zij geen overbodige getuige." Caja kromp ineen en scheen te weifelen. Plotseling wierp zij met een trotsche beweging het hoofd achterover en ginjj luit huis binnen. Osten zag haar met fonkelendcn blik na, daarop wendde zij zich tot Fedor die zich in de grootste ontroering op de bank geworpen had. Heftige aaudoeningen «treden op zgn jeugdig gelaat, hij worstelde met den eersten storm des levens. Zijn vader zag hem zwijgend|aan; hij legde hem de hand op den schouder en zeide op ernstigen toon: //Volg de Vorstin en zeg haai- dat ik u zend. Geen woord thans, — gij staat wellicht voor een beslissenden stap, — ik acht u geen knaap meer." //Vader!" riep Fedor buiten zich zolven, //zend mij niet van u zonder mij te zeggen wat dat alles beteekent! Ik begrijp het niet. Alleen dit begrijp ik dat gij de Vorstin veracht, on toch — toch zendt gij mij tot haar, na al hetgeen gij van mij en haar gehoord hebt —" Hij wierp zich hartstochtelijk aan de borst zijns vaders. Osten omhelsde hem teeder, maar slechts een oogenblik. //Gehoorzaam mij," zeide hij, hem loslatende, «en hoor wat zij u te zeggen heeft. Woldra zult ge ook mij hooren!" Nog aarzelde Fedor; hij wierp een schuwen blik op zijn vader; maar diens edel gelaat vertoonde eene uitdrukking die ongehoorzaamheid onmogelijk maakte. Met gebogen hoofd trad hij het huis binnen. Osten liep in gedachten verzonken heen en weder. Hij verborg het zich zelven niet dat hij een gevaarlijk spel begonnen had, maar hij gevoelde tevens dat het noodzakelijk was. Wilde de zoon meer dan uitwendig tot het huisgezin behooren, dan moest het uiterste gewaagd worden! Ontzien, verbergen hielp hier niets meer — alleen de waarheid kon do verwarring ophelderen. De inzet was hoog! 't Gold wel niet Fedor'e toekomst; hoe ook de uitkomst was, Osten vaderrecht was onaantastbaar en hg" zelf was vastbesloten het te doen gelden, — maar het huiselijk geluk stond op het spel! De proef moest genomen worden of het karakter, dat de vader met zooveel zorg had geleid, zich gelrjk zou blijven, — ef het edele zaad door de moeder in het jeugdige gemoed gestort uit eigen kracht da dwaling der fantasie zou overwinnen! De nadere beslissing drukte den vader zwaar op het hart; den strijd, dien hij zrjn zoon niet mocht besparen, gevoelde hij dubbel zwaar, een gevoel van bittere smart greep hem aan en drukte den sterken man bijna ter neer. Op eens hoorde hij stemmen in de nabijheid : een oogenblik later reeds 'zag hij Wally i tengere gestalte tusschen de boomen. uPaul!" werd door een geliefde stem geroepen, het kind uitte een kreet van vreugde — en de dierbare vrouw lag iv zijne armen! Ilij drukte haar vast aan zijn kloppende borst; 't was alsof eene eeuwigheid lag tusschen heden en het laatste samenzijn, alsof hij in haar bezit bedreigd werd! Ook Wally was ontroerd, maar met het onbedriegclijke oog der liefde ontdekte zij toch dat Paul niet wa» als gewoonlijk. Zij zond het kind naar huis zoodra de kleine haar deel had ontvangen van de liefko- j zingen die zijjjmot aandrang vreeg, en richtte j toen op haar echtgenoot een stillen, vragenden I blik. Hij sloeg zijn arm om haar heen en bracht ' haar in do tent. //Wally, bereid u voor op eene ; mededeeling die u zal doen ontroeren," zeide hij . en trok haar dichter tot zich. T>lk kan niet beletton dat een moeilijk uur voor u zal komen. Maar voor alles: vergeef mij dat ik uwe moederlijke bezorgdheid voor Fedor te licht geacht heb. Het was een voorgevoel dat u niet bedroog, — de vorstin is — zijne moeder!" //Caja!" riep Wally buiten zich zelve. 11 Ze heeft gepoogd den knaap van ons weg te lokken, en stond op het punt zich aan hem be- 1 kend te maken toen ik tusschenbeide trad; — ! maar ik heb dio bekendmaking waarmede zjj dreigde | niet verhinderd. Pedor is op dit oogenblik bij haar. Dat was mgn wil! Waarschijnlijk heeft hij nu uit haren mond alles vamomen." Wally bedekte haar gelaat met de handen. //Moest dat zoa zijn?" riep zij smartelijk. //Dat moest zoo zijn, Wally! Heden zou het wellicht nog verhinderd kunnen worden, maar voortaan zou het als een dreigend zwaard boven one hangen. Ge hobt nu zelf gezien dat Caja voor niets terugdeinst; .als zij eenmaal besloten heeft om zich atui Fedor bekend te maken, dan is er geen middel om dit te verhinderen. Moed, lieve vrouw! Dc fantasie van ons kind is in een net gevangen, maar ik vertrouw op zijn hart, op zijn karakter'; — daarom laat ik hem vrij in zijne keus! Wil hij eenmaal een man worden dan is het thans het uur om voor altijd den grondsteen te leggen. Volg mij nu naar hem, — de beslissende stap is op handen!" Wally sidderde van het hoofd tot de voeten. Zrj omhelsde haren echtgenoot en zag met een smeekenden bik naar hem op. //Uw wil geschiede!" riep zij hevig ontroerd, //hij is uw zoon!" ffEn de uwc!" zeide Paul ernstig. Zacht legde hij haren arm in den zijnen en bracht haar zoo in huis. Toen zij het salon binnentraden, zagen I beiden onmiddelijk dat Caja werkelijk alles had ge- I openbaard. Zij zat op den divan, haar gelaat was ! vuurrood; in hare hand hield zij het hoofd van \ Fedor die aan hare knieën zat. Toen hg do deur hoorde openen sprong de knaap op, tranen stroomden langs zijn gelaat. Zoodra hij zijne ouders zag, hield hij zijne handen voor de oogen, doch daarop zag hij die beide dierbare wezens weder met een blik aan waarin de grootste zielskwelling to lezen was. Wally's blik trof hem met zulk een roerende, wcgslopcndc uitdrukking dat hij op haar toesnelde, hare handen aanvatte, en tot Paul met een door snikken afgebroken stem zeide: «Vader, spreek, zeg mij ~ w i 0 is mijne moeder I" Getrolfcn door den zielsangst van zijn zoon zocht Paul te vergeefs de woorden te vinden die hem op het hart lagen. De oude schuld, zoo vaak geboet, wreekte zich nog eens en nu zwaarder dan ooit! Met geweld onderdrukte hij het smartelijkste gevoel zijns levens, en na een oogonblik gezwegen te hebben, zeide hij op vasten toon en met den blik onafgewend op Fedor gericht: //"Vraag dat uw eigen hart! 't Geen gij gehoord hebt, is waar. heid, de Vorstin schonk u het leven. Of zij daarom uwc moeder mag heeten, moet gij zelf beslissen 1 Ge waart nog weinige jaren oud, en hadt als hulpeloos kind meer dan ooit behoefte aan moederliefde en trouw; toen schonk zij u weg omdat gij haar een hinderpaal voor een schitterend lot toescheent. Zij zond u weg en liet u over aan den wil eener vreemde. Deze vreemde, Fedor, heeft zich uw lot aangetrokken, — moet ik u zeggen hoe ? Dag op dag, jaar op jaar, hebt gij aan haar hart gerust, daarin geheerscht, — nog op dit oogenblik klopt het voor u met even groote liefde en trouw! Al die jaren lang heeft de moeder, die u veratooten had, u niet teruggevraagd. (Slot volgt.) --- Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 15 Mei 1871. In de zitting der Fransche Nationale Vergadering van verleden Zaterdag heeft Favre mededeeling gedaan van het definitieve vredestractaat, en voor dc behandeling daarvan de urgentie aangevraagd. De voorwaarden waren hard, — zeide hij — en zoowel de Vergadering als het publiek waren het mot hem eens — maar dat was de schnld der opstandelingen. Dezen zijn daarvoor verantwoordelijk Maar de Regeering zou den opstand onderdrukken, al mocht het kosten wat het wilde en voor niets terugdeinzen. Favre's verklaring wijkt, wat de bijzonderheden betreft, niet veel af van die welke Von Eismarck in den Rijksdag heeft gegeven. Hij spreekt van 8 kilometers terrein om llelfort die aan Frankrijk zouden zijn afgestaan. Bismarek wist slechts van 4 a 5. Merkwaardig is nog deze bepaling, welke Favre mededeelde als in het verdrag opgenomen. De uit Frankrijk verdreven Duitschers zullen hunne goederen terug ontvangen en in het recht van verblijf in Frankrijk worden hersteld. Gewoonlijk spreken we weinig of niet van de vergaderingen te Versailles omdat ze meestal zeer onbelangrijk en zeer onverkwikkelijk zijn. Die van den Uden evenwel, waarin Thiers esn votum van vertrouwen eischte, verdient de aandacht. Mortimer-Ternaux, een lid van de uiterete rechterzijde, had reeds meermalen aan het Ministerie ophelderingen gevraagd omtrent zachtmoedige of wol Republikeinsche verzekeringen door Thiers aan gedelegeerden uit Parijs en andere steden gegeven. De rechterzijde keurt dit »eer af en beschuldigt Thiers reeds van allerlei misdaden, b. v. dat hij met de Commuue heult, — ze doen dus evenals de Oommuiiston waar ze met zooveel verachting op noOrzien. Den elfden dan, even nadat Thiers mededeeling had gedaan van den vrede, kwam Mortimer weer met een pakket dagbladen op de tribune, waaruit hij voorlas dat het hoofd van 't Uitvoerend Bewind die en die zachtmoedige en Republikeinsche verzekeringen aan gedelegeerden uit Bordeaux had gegeven. Hij vroeg om ophelderingen Heftig werd er aan de Linkerzijde geprotesteerd en Thiers vloog in woede naar de tribune, vanwaar hij — gelijk een ooggetuige het uitdrukt — karwatsslagen uitdeelde onder dc vergaderden. Hg wilde niet langer blootstaan aan dergelijke plagerijen en wanneer men hem geen votum van vertrouwen gaf, zou hij zijn ontslag nemen. Een der leden van de Rechterzijde riep hem toe: Welnu, neem het dan! — waartegen door de audere zijde werd geprotesteerd. De zaak eindigde met een votum van vertrouwen. Drie werden er voorgesteld, 't Is karakteristiek — maar in dergelijke kinderachtigheden zoekt men het tegenwoordig — dat de Rechterzijde alleen de twee laatste vota, waarin het woord Republiek niet voorkwam, wilde in overweging nemen. Maar Thiers verklaarde geen ander te zullen aannemen dan het eerste, waarin het woord Bepubliek voorkwam, en gelijk men weet verklaarden bij de stemming slechts 11 personen zich daartegen. De zaak is dus goed afgeloopen. Maar men verzekert dat er geweldige plannen bij sommige leden bestonden wanneer het eens minder goed was gegaan. De Linkerzijde zou dan onmiddellijk aan de vergadering voorgesteld hebben de Republiek uit te roepen. De Ministers waren vau plan hun ontslag te nemen en dan hetzelfde voorstel te doen, enz. Van Thiers zelven verzekert mon dat hij het nemen van zijn ontslag slechts heeft uitgesteld. Parijs verdient echter op 't oogenblik meer de aandacht dan Versailles. De krijgsoperatiën der Regeering tegen de stad wprdcn krachtig en met geluk voortgezet. Het gewichtigste op dat gebied is zeker de verovering van het fort Vanvres, dat gistermiddag door de Versaillers is bezet. De sterkte was evenals vroeger lssy, door de opstandelingen verlaten. Het fort Montrouge komt thans aan de beurt. In den boezem der Commune neemt de verdeeldheid hand over hand toe, maar tegelijk wordt de heerschappij der Bewindslieden al drukkender en drukkender. Zaterdag 1.1. hebben de eerste executieën plaats gehad. Lenige Nationale Garden beschuldigd van verraad, werden gefusilleerd. Den -lOden 1.1. was de Vendöme-zuil nog niet omvergehaald; maar er waren toch reeds werklieden bezig om het kunststuk van eenige bronzen versierselen te ontdoen, die me» waarsehrjnlrjk met de hekken welke om de boomen staan — deze zijn vroeger reeds weggenomen — zal smelten om er kogels van te maken. Er begint namelijk gebrek te komen aan materieel voor de bommen. De bas-reliefs schyut men te willen bewaren waarschijnlijk op aanraden van Courbet die, hoewel hij *ltyd voor het verwijderen der zuil heeft geijverd, toch iiog te veel kunstenaar is om te gedoogen dat deze stukken worden vernield. De kolom zelf prijkt op het oogenblik in het //kleed der verdoemenis" — zooals Engelsche correspondenten het noemen — d. i. er zijn steigers om opgeslagen, windassen geplaatst en kabels in gereedheid gebracht. De ruiten der vensters van de nabijgelegen huizen zijn met papier beplakt opdat ze niot zullen barsten door den schok wanneer de kolom valt. Victor Hugo's welsprekende verzen zullen dus waarschijnlijk niets vermogen tegen Pyat's dol geworden proza. Wanneer Pruisen ¦— roept eerstgenoemde uit — ons had bevolen de kolom te slechten, zouden wij dan niet gestreden hebben en liever gestorven zijn! En nu, — nn doen we het zelven. Pyat is een ware beeldstormer geworden. Hij wil dat ook de Trafalgar-zuü te Londen en de Blücherkolom te Berlgn zullen worden gesloopt. Laatstgenoemd monument bestaat echter alleen in Pyat's verbeelding. Het Belgisch Ministerie heeft berouw gekregen. Het gevoelde zich verlegen met de behaalde voordfcelon. Had het voor eenige dagen, dank zjj een kleine meerderheid in de kamer, als beginsel weten te doen aan Hemen dat er om gekozen te worden , geen volstrekte meerderheid van stemmen zal worden vereischt, maar dat twee vijfden voldoende zullen wezen, — in de zitting van 1.1. Zaterdag ki.am het daarop terug. De Minister van Binnenlandsche Zaken stelde voor, nog eens over artikel IX te stemmen en het dan te verwerpen. Het besluit, zeide hij, was mot een te geringe meerderheid genomen, dan dat het Ministerie de hervorming zou durven invoeren. Het kabinet stelde na voor, te bepalen dat voortaan 400 kiezers voldoende zuilen wezen om eene sectie te vormen. Vroegor was dit getal bepaald op 600. Artikel IX, in stemming gebracht, werd door de Afgevaardigden volgens den wensch van den Minister verworpen. De mannen «lic voor eenige dagen zich uitgeput hadden in redevoeringen om het wettige, nuttige, enz van de bepaling der twee vijfden aan te toonen, stemden nu tegen dio bepaling. Slechts twee conservatieven bleven getrouw, de heeren Coomans en Ue Liedokerke. Zij stemden tegen het Ministerie. In Duitschland houdt men zich natuurlijk vooreerst nog met weinig andeis bezig dan mot het bespreken van den vrede en zijne voorwaarden. Het gerucht, alsof er een half milliard van de oorlog-schatting zou zijn afgetrokken, heeft waarschijnlijk zijn ontstaan te danken aan de omstandigheid dat de Ooster-spobrweg door de Duitsche Regeering is aangekocht en deze gelden — men zegt 325 millioen — van de rekening zullen gestreken worden. Bismarek zeide dat hij den spoorweg nog wel goedkooper had kunnen krijgen, maar hij wilde niet omdat Favre dp zaken zoo vlug en eerlijk had behandeld. — De zinsnede in Bismarck's reduvoering: geen andere Begeering zou ons solider waarborgen hebben kunnen geven dan do tegenwoordige Fransche, beschouwt men vrij algemeen als bestemd voor den man op Chislchurst. — Zonder twijfel zal de definitieve vrede niet te Brussel worden overgeteekend. De Beiersche Gevolmachtigde is uit Brussel naar Berlijn ontboden, en daar zal hij zijne handteekening onder het verdrag plaatsen. Zaterdag maakte de Duitsche Rijksdag een aanvang met de beraadslagingen over de pensioenwet. Men wenscht haar zoo spoedig mooglijk ten einde te brengen. Een der Afgevaardigden uitte den wensch dat ook de verminkte soldaten uit Elzas en Lotharingen, die tegen de Duitschers hadden gestreden, ondersteuning zouden ontvangen, waarop Von Moltke, niet onaardig, opmerkte hoe men dan met de francs-tirenrs uit die streken dacht, te handelen. De Bondsraad heeft met algemeene stemmen besloten geen presentie-gelden aan de Afgevaardigden to verkenen. Men gelooft of men hoopt dat de spoorweg-maatschappijen nu uit eigen beweging vrijen overtocht aan de leden van den Rijksdag zullen aanbieden. De "s"wn;jS.paTtij in Oostenrijk (de Duit spuwt vuur en vlam nu ze bemerkt heeft "dat Graaf Hohenwart — hij heeft dit zelf officieus verklaard — van plan is naderhand aan de andere landen, met name aan Bohème, dezelfde concessies te doen welke hij nu voorgesteld heeft voor Galicië. Met deze verklaring heeft het kabinet zich ontmaskerd, zooals de Neue Frcic Presse het noemt. De constitutioneelen willen niets weten van concessies aan Bohème. Hohenwart heeft zjch — en dit is voornamelijk de reden waarom de IVr/assiifl^s-partij zoo verstoord is — ongunstig uitgelaten over de rechtstreeksche verkiezingen. — De voordracht vsm den Minister omtrent vSalicië loopt hu groot gevaar. Immers de constitutioneelen willen slechts dan van concessies aao Galicië hooren, wanneer men hun de rechtstreeksche verkiezingen toestaat. En wanneer ze weten dat hot ontwerp omtrent Galicië slechts de voprlooper zal wezen yan een aantal dergelijke omtrent de overige lauden, zullen ze er natuurlijk met kracht tegeu strijden. Er is weer sprake van dat de Duitsche partij nu een adres zal richten tot den Keizer. (Volgens een heden ontvangen telegram is daartoe werkelijk besloten.) Het schijnt echter dat de Polen niet ongeneigd zijn het compromis met de Duitschers te sluiten, althans ze hebben verklaard niet in te stemmen met de verklaring van Hohenwart. 't Zou dus kunnen gebeuren dat de Duitschers en Polen elkander over de hoofden der Ministers heen — zooals men het beeldrijk uitdrukt — dc hand reiken tot bevordering hunner wederzijdache belangen. ---