Niet Officieel Gedeelte. De algemeene beraadslagingen op 13 Mei. Bij de algemeene beraadslagingen over het wets-ontwerp tot definitieve vaststelling van Hoofdstuk V der begrooting, deden zich verschijnselen vau oppositie voor , die wij het niet ondienstig achten, met een enkel woord te bespreken. Wij vinden ze in de redevoeringen door de heeren van Goltstein en van Lijnden uitgesproken. Wij zouden kunnen begrijpen , dat tegen dit Ministerie en vooral tegen den heer Thorbecke, ecne oppositie gevoerd werd van beginselen , van het aristocratisch , antirevolutionair, conservatief of patricisch standpunt uitgaande, en wij zouden aan eene van deze regt van bestaan toekennen. Doch cène oppositie, zoo als zij door de heeren ¦van Goltstein en van Lijnden gevoerd werd, komt ons voor, niets anders dan tijdverlies te bedoelen, en zich bij uitsluiting te gronden op een gevoel van neteligheid en persoonlijke geraaktheid , dat juist de heer Thorbecke en geen ander aan het roer van den Staat heeft post gevat. "'J kunnen dan ook die oppositie niet karakteriseren , zooals vele oppositiën in de laatste jaren in de Kamers geoerd. Ze rigtte zich vooral op de reeds verworpen onteigenings-wet Leiden—Woerden , was dus eene soort van a-pleiter. °P de daarover gevoerde discussie , en loste zich eenvoudig op iv het argument, dat een voorstel van wet, door eene regering' aangeboden, door eene volgende èf ingetrokken öf verdedigd moet worden, en een Minister de aanneming van een wets-ontwerp nimmer aan de Kamers mag ontraden. Hieruit trok de heer van Goltstein de conclusie, dat het M.msterie verder wilde gaan dan de Grondwet toeliet, nLT TTOOrSton'1 ™" onbeperkten vooruitgang , zelfs niet door die Grondwet benerkt f.» _ t•• i • iln. l_, i;« . "eperKt. De heer van Lijnden zag in ueze nouding van het Aftr.;... • heid d»t „;_. _\ Mlmste"ie, zoo mede inde omstandig- Wentröe " 1UJk na "P-e optreding de Kamers waren Kamer T' ' _ d°°r den *" Thorbecke, als l,d der -vamer, zoo vani- Vl_.i„ _ terijen en op het\ ? g Wets'ontwerPc» «P '* «*Utaan.p_n___ 'eneenen van concessien, nog niet waren SS ot _eWlr dtM daQ -^waamhcid , » vond aanmais l'art est _!£.' *""*¦ "'" ~^l~ •*-**¦ Wij treden niet rtn „1 j .• tegen deze bescb^ d,gLen T^T ™ A*\m^J of ze waren reeds 2 f "'T naauwe'-ks Beul8eult' T_-.-_.__ ! de Bewone helderheid van den heer lhorbecke ontzenuwd All.-_ „1 m-.v,o_m _ Alleen maken wii onze lezers opmerkzaam 01) het nnr.„_ _L * P net onvruchtbare eener dusdanige critiek, waarvan men met vrij wat meer regt dan van de houding der Regering zegge» kan, dat zij gemakkelijk is , maar dat de handeling iets meer is dan het crit.seren. De rigting van den heer van Goltstein werd onlangs door de Arnhemsche Courant teregt geschetst, toen ze zeide , dat •He volksvertegenwoordiger over het algemeen liberaal was, waar zich steeds verzette tegen een bewind, al was het nog zoo liberaal in gematigden of ift reeden zin , wanneer hij zelf met geroepen werd er deel van uit te maken. Waarlijk deze rigting van den heer van Goltstein is niet te miskennen , voor wie zijne parlementaire loopbaan sinds zijne uittreding uit het Ministerie, gadeslaan. Eenmaal zitting genomen hebbende in een Kabinet, dat beweerde de toepassing der Grondwet , niets meer maar ook niets minder te willen , bleef hij aan die beginselen getrouw en was zijne oppositie dan ook steeds gerigt tegen miskenning der Grondwet door regeringen die liberaal heetten te zijn, maar in waarheid verre van de vrijzinnigheid verwijderd waren. hans daarentegen , nu soortgelijk verwijt in de verste verte niet aan het ministerie kan worden gedaan, heet het: gij gaat verder dan de Grondwet wil; gij holt de Grondwet voorbij, en dat mag niet. Was er aanleiding tot dusdanig verwijt: er zou dan blijken, dat de heer van Goltstein getrouw bleef aan zijne beginselen en niet meer dan de Grondwet wilde; doch de Minister heeft de onjuistheid van zijn beweren ten duidelijkste aangetoond. Had hij rondweg in e Kamer gezegd : ik vertrouw dat Ministerie niet, omdat er zeer goed zitting in had kunnen hebben en men mij niet gevraagd heeft: een groot gelach zou dit argument egroet hebben ; maar inderdaad gelooven wij dit door den •chJmerJnenden Z'jnel' argumentatie te zien door- Wat den heer van Lijnden aangaat, ook zijne bezwaren S" het Ministerie zijn ver *ezocht. Waar hij van «keloc-heid en onbekwaamheid spreekt, zwijgen wij; aan "^T™' zich -elyen En de -rgumentatie »Ministers houding tegenover het onteigenings-wetsvoorTn °n ' ')erUSt °P eene -°° «¦¦¦«-ve en onjuiste stelling der zaak, dat wij ons verwonderen, eene dus- danige redenering van een regterlijk ambtenaar te hooren. Bij zijn optreden , zeide hij, vond de Minister het wetsontwerp ; hij behoorde het dus óf te verdedigen , óf in te trekken, een andere uitweg was er niet. Bij ieder ander wets-ontwerp is dit zonder twijfel het geval, maar bij eene onteigenings-wet niet. Wanneer door een Minister concessie verleend is tot de uitvoering van eenig werk, is hij ook houden, op verlangen van den concessionaris, stappen te doen dat het algemeen nut door de regterlijke magt wordt uitgesproken, en dus zou de verantwoordelijke Minister, cjje zich oji de door den heer van Lijnden gewenschte wijze gedroeg, zich of den Staat blootstellen aau eene regtsvordering van de zijde van den concessionaris. En al ware dit het geval nog niet geweest, had de concessionaris zich voorzeker bij dc Kamers beklaagd over de weigering van den heer Thorbecke, om het bedoeld wets-ontwerp in te dienen, of in de Kamers zelve was er aanleiding tot eene interpellatie in gevonden , waartoe de zoogenoemde schending van uit de concessie verkregen regten bijdragen zou; — zoo doende had zich de Kamer, hetzij bij wijze van motie van orde of in een anderen vorm, toch over het algemeen nut der spoorweg-verbinding Leiden—Woerden moeten verklaren , even goed als zij het nu langs den wettigen en gebruikelijken weg deed. In een ander lid der Kamer, die in dezelfde zitting het woord voerde , begroeten wij denkbeelden , die wij van harte toejuichen. De heer Kien namelijk constateerde in hoe 011--gunstigen toestand zich Nederland op het oogenblik bevond; hij trad niet in eene nasporing der oorzaken , maar stelde zich alleen de vraag, of deze Regering daaraan een einde zou maken. Hij voor zich, twijfelde daaraan, doch verklaarde te zullen afwachten wat het Ministerie doen zal, en daarvan te laten afhangen of hij het zou ondersKfcnen of bestrijden. Wij stemmen anders niet in met de beginselen van den heer Kien ; doch in dit geval moeten wij hem alle eer doen wedervaren. Zonder belemmerende discussien die tot niets leiden, eene afwachtende houding aan te nemen tegen een Ministerie, dat een bewind van beginselen en werkdadighcid belooft te wezen, — dit is het standpunt, dat aan den gemoedelijken, onafhankelijken afgevaardigde past, ten opzigte van eene bekwame en even onafhankelijke Regering. --- 's GRAVENHAGE, 15 Mei. Eene hoogst belangrijke beraadslaging heeft heden plaats gehad in de Tweede Kamer der Staten-Generaal , welke geroepen, en gelijk de Regering het zeer juist uitdrukte, gehouden was, eene beslissing te nemen over het wetsontwerp tot goedkeuring van eenige bepalingen van het tractaat met België, betrekkelijk de Maas-aftappingen. Gelijk men zich zal herinneren. behoorde deze voordragt tot de zoodanige , welke door de Regering bij hare optreding werden gerangschikt onder die, waarover de Kamer eene beslissing moest nemen, met andere woorden, waarmede de Regering zich niet kon vereenigen. Maar zoo waren de Regering en de Kamer beiden in een moeijelijken en onnatuurlijken toestand geplaatst. De Regering door een afkeurend oordeel te moeten uitspreken over eene voordragt van wet, welke wel niet volgens deletter der Grondwet — gelijk de heeren van Goltstein en Mackay heden betoogden — maar toch uit den aard der zaak en te meer wegeus hare groote gebreken, eene verdediging van Regeringswege behoefde, gelijk het dan ook in den regel geschiedt, dat de Regering zich met de verdediging van wetsontwerpen belast. De Kamer door zich in deze houding te zien gejilaatst, dat indien zij het wets-ontwerj» aannam, de Regering, wilde zij consequent zijn, de kroon moest ad vy-6eren, om toch het tractaat niet te ratificeren, en, indien zij het verwierp, volgens sommigen op de Kamer grootendeels de verantwoordelijkheid dier verwerping zou drukken. De slotsom van deze zeer gewigtige discussien was. dat het ontwerp van wet, door den Minister van Buitenlandsche Zaken met talent bestreden , door de Kamer met 47 tegen 7 stemmen werd verworpen , terwijl negen leden zich niet wilden verantwoordelijk stellen om tot deze beslissing mede te werken. Maar, mag men vragen, was die bewering, dat op de Kamer thans alleen de verantwoordelijkheid der verwerping rusten zal, juist te achten ? Naar onze meening, hebben de leden die dus oordeelden, in eene dwaling verkeerd. Die verantwoordelijkheid rust zeer zeker op de Kamer , en zij behoeft zich die niet te schamen. Maar die verantwoordelijkheid rust ongetwijfeld evenzeer op de Regering, die door de niet-intrekking eene handeling heeft verrigt, welke door de omstandigheden werd gewettigd. wilde zij zich jegens België niet onheusch betoonen, wilde zij de zaak niet van haren natuurlijken loop vervreemden , en zich zelve niet aan verzaking van overtuiging blootstellen! Het Nederlandsche volk is der Regering dank verschuldigd, dat zij zich voor die handeling verantwoordelijk stelde.°lii geen geval kan , hetzij aan de Kamer, hetzij aan dtze Regering, die steeds met warmte hebben geijverd, om omtrent deze zaak ons regt te handhaven, worden verweten, wat nie t met de Grondwet in strijd is , maar wat eenig het gevolg is van eene Kabinets-wijziging, die hangende een tractaat met eene buitenlandsche Mogendheid, heeft plaats gegrepen, ofwel van verkeerd gevoerde onderhandelingen met België, welke het Kabinet verhinderden het tractaat te verdedigen. Hopen wij, dat het deze Regering moge gelukken, met België een nieuw tractaat, op billijke grondslagen steunende , te sluiten. De inname van Nieuw-Orleans door de Noordelijken , heeft in geheel Amerika een diepen indruk gemaakt. Deze gebeurtenis is ook van meer beteekenis dan eenig ander ieit Bedert den aanvang van den oorlog. De grootste stad en de beste haven , die de Zuidelijken bezaten , is nu in ?'!en der Noordelijken. Daardoor hebben dezen de geheele pit kust in bezit, terwijl de Mississippi door hen bcïieerseht wordt en de geheele streek van Nieuw-Orleans tot -lemiinis weerloos voor hen ligt. Tot dusver was dit de basis der operatiën der Zuidelijke strijdkrachten. Beauregard , die zich in Corinth zoo goed had gevestigd , is nu gedwongen terug te trekken. Hij kan daar geen slag meer afwachten , omdat hem de terugtogt, en zelfs de gemeen- schap met de Westelijk van de Missisippi gelegen Staten te Arkauzas, Louisiana en Texas . afgesneden kon worden. Reeds is hij naar Memphis terug getrokken, maar ook daar is hij niet veilig en loopt hij gevaar, omsingeld en gevangen genomen te worden. Hij zou dan als tusschen drie vuren zijn geplaatst. Generaal Halleek zou hem in het front en de generaals Foote en Portre in de flanken kunnen aanvallen. Sedert de inname van het eiland No. 10, heeft Memphis alle strategische beteekenis voor het Zuiden verloren. Naar het Oosten kan Beauregard zich evenmin wenden, i anders zou hij zich daar met generaal Davis kunnen vereenigen, maar die togt zou hem waarschijnlijk duur te staan komen, wegens de moeijelijkheid van het terrein en de aanvallen, waaraan hij zou bloot staan. Het eenige wat hem dus nu overblijft is, of onmiddellijk slag te leveren onder veel ongunstiger voorwaarden dan bij Corinth öf naar Arkansas of Texas terug te trekken, van waar hij uit Mexico voeding zou kunnen erlangen. Men ziet hieruit, dat de inname van Nieuw-Orleans op de krijgs-operatiën van het Noorden gunstig werkt, maar er is nog iets, waarom die overwinning van groot belang is. Wat de Times er ook van zeggen moge, het is zeer waarschijnlijk , dat weldra overvloed van katoen naar Europa kan worden vervoerd. Het verbranden van den voorraad katoen moet men niet al te letterlijk opnemen. In verhouding tot den geheelen voorraad beduidt het verbranden van eenige honderde balen niet veel. Eenige heethoofden mogen al hun eigen vermogen opofferen, om den vijand geen katoen te leveren , over 't algemeen denkt men er anders over. In het teer tegen de Unie gezinde Nashville heerscht nu reeds op de katöen-markt een druk verkeer. Dagelijks komen daar ladingen katoen aan. Koopers doorkruisen het geheele land en wagen zich zelfs onder de Zuidelijken. De planters staan gaarne hunne waar af, zich verheugende over de goede jirijzen, die zij maken. In Nieuw Orleans . als de hoofd-stapelplaats van het katoen, zal die handel in veel grooter proportie herleven. Mogt dit het gevolg zijn van de inname van Nieuw- Orleans , dan is er van geene interventie der Westersche Mogendheden meer sprake, en wat de New-York Herald meldt van de gezegdens des heeren Mereier, als zou nu de tijd tot interventie daar zijn, dit druischt te zeer aan tegen de geheele tot nu toe gevolgde staatkunde der Westersche Mogem_heden, dan dat men eenige waarde aan de mededeelingen van genoemd blad kan hechten. De Keuriiessische kwestie is in Duitschland natuurlijk aan de orde van den dag. Nadat de Bondsvergadering zich met de voorstellen van Pruissen en Oostenrijk vereenigd heeft, zal de Keurvorst — ten einde vreemde bezetting te voor-1' men , die hij vermoedelijk uit ziin bijzonder vermogen zou moeten bekostigen — toegeven , dat wil zeggen, hij zal do verkiezingen, die blijkens heden ontvangen telegram toch mislukt zijn , doen staken , maar daaruit volgt niet, dat hij de constitutie van 1831 en de kieswet van 1549 weder van kracht zal verklaren. Hoe die kwestie verder zal opgelost worden , moet de tijd leeren. Indien Pruissen doorgaat', zooals hij nu is begonnen , dan zal de Keurvorst moeten eindigen met algeheele onderwerping , maar het is twijfelachtig of de tegenwoordige Pruissische regering veel meer wil doen dan vertooning maken. Uit Italië heden geen nieuws. Aan feesten ter eere van Koning Victor Emanuel en Prins Napoléon ontbreekt het niet. De Romeinsche kwestie is nog altijd hangende. Het schijnt, dat de Italiaansche regering zich nog niet heeft vereenigd met de door Frankrijk aan den Paus te doene voorstellen. --- BUITENLAND. DUITSCHLAND. Berlijn, 14 Mei. Men verneemt, dat de onderhandelingen met den heer Kühlwetter, tot aanvaarding van het ministerie van koophandel, tot nu toe nog tot geen resultaat hebben geleid. Het schijnt intusschen, dat daarover steeds wordt onderhandeld. In de politieke kringen houdt men het er voor, dat de heer Kühlwetter ten slotte tot gemelde betrekking zal worden benoemd. Volgens geruchten, zou de geheime Regeringsraad Dr. Hahn, uit de gebeurtenissen van 1858 bekend , tot chef van het letterkundig bureau bij het ministerie van binnenlandsche zaken en van de officieuse pers worden benoemd. De politiepresident von Winter moet tot nu toe aan eiken maatregel, welken men tegen de pers wilde nemen, tegenstand geboden hebben. — De Volks-Zeitung deelt een besluit van den minister van oorlog mede, den 5 dezer genomen , waarbij, aangezien de tegenwoordige tijden van beweging, aan de militaire autoriteiten wordt bevolen, geene ambtelijke aan kondigingen te doen in dagbladen . welke eene bepaalde , der Regering vijandige strekking hebben. — De jongste wending in de Keuriiessische aangelegenheid blijft overwegend de algemeene aandacht bezig houden. De dagbladen en de stad zijn vol van geruchten nopens hetmobilisereu vau het 4de en het 7de legercorps. Zoo veel men verneemt, geldt het tot nu toe slechts het marschvaardig houden, ook van nog andere troepen-af deelingen. Ilet bevel daartoe aan beide genoemde regementen is bepaald gegeven. Men wil , dat die troepen eu nog andere het Keurvorstendom zullen binnenrukken, wanneer de Keurvorst aan het besluit der Bondsvergadering geen gevolg geeft. Wat, vraagt men zich af, zal de Keurvorst doen? Men houdt het er voor. dut hij zich wel beijveren zal, het verkiezings-besluit in te trekken. Niet oneigenaardig is hetgeen daaromtrent ëën onzer dagbladen zegt: „Met den Keurvorst (aldus leest men) heeft men inderdaad gemakkelijk spel en zou men reeds lang gemakkelijk spel gehad hebben, indien men met hem gehandeld had, zoo als de Engelschen met de kleine heerschers in het Oosten gewoon zijn te doen. Zij weten, dat het overbodig is, met deze magthebbenden overliet welzijn en de rampen van het land te redeneren; zij houden zich daarom aan hunnen persoon of aan hunne schatten. Wanneer de Keurvorst slechts weet, dat hij alle onkosten van eene alleen aan hem te danken executie uit zijne, gelijk bekend is, rijk gevulde bijzondere kas te betalen heeft, zal hij dit resultaat weten te vermijden. Overigens behoeft men thans volstrekt niet bevreesd te zijn , dat het andermaal tot het inrukken van vreemde troepen in Keurhessen komen zal. " — De minister graaf von Bernstorff had eergisteren een langdurig onderhoud met de gezanten van Beijeren en Frankrijk en den Oostenrijkschen zaakgelastigde. Vermoedelijk betrof het de kwestie van het handels-verdrag. — De Berliner Revue noemt de roovers en plunderaars van Mühlhausen rustige en loyale onderdanen van Z. M., die door de democratische snoodheid zich genoodzaakt zagen , de maat van geoorloofden tegenweer te overschrijden. Mainz , 12 Mei. Eergisteren is alhier, op uitnoodiging van de Kamer van Koophandel, eene vereeniging van kooplieden en industriëlen gehouden, waarin het Pruissiscll- Fransch handels-verdrag werd besproken. De vergadering drukte den wensch uit. dat de Groothertogelijke regering tot het verdrag zou toetreden , mits Pruissen het transito regt op de mijnen afschate. S-Uttgardt, 13 Mei. De Eerste Kamer heeft, in afwijking van de Tweede, een adres van antwoord op dé Troonrede ontworpen en verleden Zaturdag den Koning overhandigd. Ilet adres is kort en in algemeene bewoordingen vervat. De Kguing heeft in eene korte rede zijne tevredenheid te kennen gegeven over de getrouwe gezindheid der Eerste Kamer, doch sprak tevens van handelingen vau een anderen kant, welke zijne goedkeuring niet kouden wegdragen , doelende Z. M. hier op dc andere Kamer. Weenen, 12 Mei. 11. M. de Keizerin, die Venetië binnen kort verlaat, zal dezen zomer gedurende eenigen tijd te Reichenau doorbrengen , werwaarts zich ook de Kroonprins Rudolph en Prinses Gisela zullen begeven. — Volgens een dagblad, is men er hier ernstig op bedacht, op het voorbeeld van het kamp van Ghalons, ook voor het Oostenrijksche leger een permanent kamp daar te stellen. Het plan zal zonder twijfel ten uitvoer worden gelegd; men stuit nog slechts oj> finantiële bezwaren. Venetië . 14 Mei. Z. M. de Keizer is heden morgen uit Weenen, alhier aangekomen. Men zegt, dat gedurende het verblijf van Z. M. , de sinds lang beloofde afkondiging eener staatsregeling voor het Lombardisch-Venetiaansch Koningrijk zal geschieden. --- FRANKRIJK. Parijs, 13 Mei. Ter beurze waren gisteren geruchten in omloop nopens vrij ernstige moeijelijkhedeu , welke tusschen ons gouvernement en dat vau Oostenrijk zouden gerezen zijn, o. a. naar aanleiding van het handels-tractaat met Pruissen. Men zou iv de oppositie van zekere Duitsche Staten de hand van Oostenrijk willen zien. Onze gezant te Weenen , de heer de Gramont, zou binnen kort alhier worden verwacht, waarschijnlijk om nieuwe instructiën te ontvangen. Ook de Oostenrijksche gezant alhier, Vorst von Metternich zou spoedig naar Weeneu vertrekken. Die geruchten vonden echter weinig geloof, hetgeen ook door den stand der fondsen merkbaar was, daar deze zeer vast waren. Er schijnen intusschen in den laatsten tijd drukke onderhandelingen met het Oostenrijksche gouvernement te zijn gevoerd, en de telegraaf naar Weenen werkt sedert eenige dagen onophoudelijk. _ . — Men onderhoudt zich in de politieke kringen over eeae verkoeling, welke tusschen den Russischen gezant, den graaf von Kisscletf, en graaf Walewski zou zijn ontstaan , ten gevolge van de openlijke sympathie, welke de laatste voor de Poólsche nationale beweging doet blijken. — Omtrent de wijzigingen in het budget, laat zich de Coiistitutionnel op de volgende wijze uit: Wij zeiden vóór twee dagen , dat eene algeheele overeenstemming tusschen de commissie van het budget en liet gouvernement scheen te bestaan en dat men daarvan eene oplossing kon verwachten , welke de algemeene goedüeunng zou wegdragen. Wij achten het met gepast, er meer van te zemen, cii wij zulleu thans zelfs niet iv een onderzoek treden vau dc meer of minder naauwkeurige bijzouderheden, daaromtrent door sommige dagbladen medegedeeld. ,Wat zeker schijnt is, dat het mogelijk is geweest, vau de 'verhoogde belasting op het zout at te zien door bezuinigingen , waarvan de voornaamste , ten bedrage vau 11 mill.. voortvloeit uit de vermindering der vlottende schuld , ten gevolge der conversie, de opheffing der amortisatie, vau de trentenaire obligatiën , in 3 pets. verwisseld , enz. Het is ook met onmogelijk, dat van andere of gewijzigde belastingen, betreffende het zegelen de registratie, worde afgezien, daar de commissie voor het budget oordeelt, dat het beter is, die te vervangen door het tijdelijk herstel van de opcenten op de registratie-regten , welke sedert eenige jaren opgeheven zijn. Volgens de Siècle, bedragen de bezuinigingen, door de commissie ingevoerd 43 millioen, verdeeld over verschillende ministeriën , hetgeen met het geraamd batig slot ven het budcet, een totaal van 58 millioen maakt. De verhoogde belastin1» op het zout en de suiker is op 62 millioen geraamd, zoodat er nog slechts 4 millioen gevonden moeten worden. Volgens hetzelfde dagblad, is er sprake van de opheffing deionderprefecturen , hetgeen eene bezuiniging van 3.104.700 fr. zou opleveren; van eene wijziging in de stoeterijen , hetgeen eeue vermindering van 2,612,500 fr. zou geveu, enz. Ook zou het beheer der Keizerlijke wegen onder de departementale besturen worden, waardoor wel de uitgaven der departementen zouden vermeerderen, maar het budget van openbare werken eene vermindering van 24.(i0(),000 fr. zou ondergaan, liet blad laat zich over die verschillende verminderingen niet uit, maar deelt alleen de daaromtrent loopende geruchten mede. — Mgr. de Aartsbisschop van Parijs zal den 23 naar Rome vertrekken, om de canonisatie der Japansche martelaren bij te wonen. .... , , — Gisteren avond had alhier de jaarlijksche algemeene vergadering i.laats van aandeelhouders der Lombardische spoorweg-maatschappij. Die vergadering was daarom bijzonder van belang, ¦ omdat zij de eerste was welke te Parijs gehouden en door den baron von Rotliselnld gepresideerd werd. Uit het rapport bleek dat de spoorweg bijna voltooid is. Het dividend , op 40 fr bepaald, vertegenwoordigt ongeveer 10 pet van het ingeschreven kapitaal en het reserve-fonds beloopt 22 millioen. Eenigen indruk maakte de geestdrift, waarop de/.e mededeeling werd ontvangen. Tot driemalen toe riep men: Vive Rothsc/iild.' Vivent les affaires honorablement conduites ! De vergadering betuigde teu slotte eenparig hare dankzegging aau den Voorzitter. Het is van beteekenis, welken invloed de naam Rothschild weder op onze bankiers en beursmannen uitoefent. Zijne Russische leening van 250 millioen, welke iv vier dagen niet alleen gedekt, maar waarvoor zelfs 400 millioen ingeschreven was , bevindt zich reeds bijna geheel in vaste handen . en bij zijne nieuwe onderneming . de Nap»*£tf£X°Z% gen, welke eerst tegen Junu m het *>~'»,,.,.„„ f,el, wederom bet grootste gedeele i{,,(.15(.,„, gesloten. Naar men vc«ektit, eenige andere groote ondernemingen op touw stellen , en men kan wel zeggen , dat zoo er sinds vele jaren geene politieke restauratie tot stand kwam, het Rothschild evenwel gelukt is, zijne oude finantiële magt weder volkomen te erstellen. —De heer Greppois eindelijk eergisteren verhoord; dit is de eerste maal sedert zijne langdurige gevangenisschaji. — Men zegt, dat het kamp van Ch_lons dit jaar veel schitterender dan vroeger zal wezen. Er zullen , onder bevel van den maarschalk Canrobert, groote manoeuvres worden uitgevoerd. — De toebereidselen voor de ontruiming van Tetouan , door het Spaansche gouvernement gsnomen, loopen ten einde. Binnen veertien dagen zal de stad geheel ontruimd zijn , en den 1 Junij zal de officiële overgave aan Prins Muley-Abbas , broeder van den Keizer van Marocco, geschieden. Te gelijkertijd zal Spanje bezit nemen van het rondom Ceuta en Mdilla afgestaan grondgebied. — Men verspreidt op nieuw , dat na de terugkomst van Victor Emanuel te Turijn, eene wijziging in het ministerie te wachten is. De commandeur Capriolo , afgevaardigde en secretaris-generaal bij het ministerie van binnenlandsche zaken , zou in het Kabinet treden , 't zij aan het hoofd van een departement, of als minister zonder portefeuille. ---