Niet-Officiëel Gedeelte. 'sGravenhage, 11 Januarij 1864. «ij meenen van de onderstaande briefwisseling mededeehng aan onze lezers te moeten geven: Aan de Redactie van het Dagblad van Zuidholland en 's Gravenhage. net Hoofdbestuur van de Kiezersvereeniging Nederland het wenschelijk achtende, dat, behalve de advertentiën betreffende de keuzen van candidaten voor het lidmaatschap van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, der Provinciale Staten en van den Gemeenteraad van 's Gravenhage , op de gewone wijze in de dagbladen te plaatsen , °°k kenbaar worden gemaakt de redenen, die daartoe hebben geleid, neemt de vrijheid U te verzoeken te willen mededeelen, of door U in de gratis-opneming van een verkort berigt van de besluiten der Kiezersvereeniging ten aanzien van bovengenoemd onderwerp, en van de redenen die daarvoor ziju aangevoerd , kan worden bewilligd. Het zoude aan de Kiezersvereeniging aangenaam zijn, indien zij Uw antwoord uiterlijk aanstaanden Dingsdag niogt vernemen. 's Gkavenhace , 9 Januarij 1864. De Secretaris: {get.) D. VAN ECK. 'sGravenhage, 11 Januarij 1864. > De hoofdredacteur van het Dagblad van Zuidholland en s Gravenhage heeft de eer, met het oog op het programma waarmede door hem de leiding van het Dagblad werd aanvaard, UEG. te berigten, dat hij zonder aarzeling, gaarne zelfs inwilligt het verzoek , door U namens het hoofdbestuur Oer kiezersvereeniging Nederland gedaan, en alzoo de noodige voorschriften heeft gegeven, opdat voortaan gratis worde opgenomen het, door het genoemde hoofdbestuur °e te zenden verkorte berigt, voor elke verkiezing ééns, oesluiten der vereeuiging Nederland ten aanzien e door haar gedane keuzen van candidaten voor de van d erVüoI'diging VaU het Land' Van de Provincie en e Gemeente, en van de redenen die daarvoor zijn ngevoerd; en zulks den dag volgeude opdien, waarop uze zal zijn gedaan. Den omvang, binnen welken zoodanig verkort berigt zal behooren te worden beperkt, met het oog op de enge grenzen van het Blad, hoopt nj steeds aan de appreciatie van het hoofdbestuur te kunnen overlaten. ¦ et (ioor eenzijdige voorstelling, nog minder door smong van de stem der tegenpartij wordt het algemeen beang behartigd. Van deze waarheid diep overtuigd, wenscht van „?? , "°" Zuidh"üand en 's Gravenhage het voorbeeld van uitsluitme en von „ j i ii ¦ i i- • •. . voleen • A n onderdrukking der dicussie met te wiMif j üurauten, waarvan de beginselen kunnen gcaci t worden vertegenwoordigd te zijn in het programma behoort e]Dtgmg NedeHand- Voor iedere ernstige meening ziin ' ' eJ,IJ ln l'e Volksvertegenwoordiging, plaats te jn in een Blad dat niets beoogt dan de bevordering van het aan eU g: Zo° *Uéén kan een Dagblad beantwoorden overT6 ?epmS en kan de natie, met kennis van zaken, r 1.., vV belanSen beslissen en over de mannen, aan welke «eze behooren te worden toevertrouwd. lil Deü Heere Mr- D- vau Eek, iv van de Tweede Kamer der Staten- {get.) LION. Generaal, Secretaris van het hoofdbestuur van de Kiesvereeniging Nederland, te 's Gravenhage. , Op onderstaand schrijven van Yokohama, dd. 31 Oetgèdeehl peaoht llantle|shuis ter opname medeto », .' meenen wij de bijzondere aandacht onzer lezers le moeten vestigen: Seut T M de afzending ™n ons schrijven van den 30 criiV"! i!r' kwan' de üJdiaS tot ons- dat er weder eou was u m°°rd SePleeSd was. Het geheele settlement lukkV | gmS en al spoedig bleek het, dat het ongealbi 'g „=toffer was een Fransch luitenant der zéphirs rede te" 18 ure des middags te Paard uitget met H°"aid en Amerika." Het. Japansche gou- Worl"1611' weuschte voorts dat Yokohama zoude ontruimd dadi 6a e" dat de kooplieden zich naar Nagasaki of Hakovreeil reeil ouden begeven. Wij gelooven echter niet dat de deze " f iIogeadhcden er zoo spoedig in zullen bewilligen "Int Ve ruimM' zekeren'tS verkeeren wy hier thans in een zeer ontoestand. Iv den handel gaat nagenoeg niets om. De voornaamste kooplieden in zijde , thee en katoen hebben Yokohama verlaten en zelfs hunne huizen afgebroken en medegenomen. Een der hoofden van den koopmansstand, die uitgebreide zaken met de vreemdelingen deed, is vermoord. //Met groote belangstelling zien wij de toekomst te gemoet. Naar ons oordeel is eene enorme vereenigde Europesche magt het eenige middel om de woelingen te stuiten eu de goede verstandhouding te herstellen. //De Meppel is nog niet gearriveerd." Het staat thans vast — de laatste berigten van ons vorig nummer sluiten zich bij die stelling aan — dat Oostenrijk en Pruissen, zoo zij krachtige pogingen hebben aangewend en blijven in het werk stellen om de kleinere Staten tot hunne staatkunde terug te brengen, van hun kant met de meeste eenstemmigheid blijven handelen iv het Deensch-Duitsche geschil. Voor zoover men tot nog toe weet, is de kans echter gering om de bestaande verdeel dheid uit den weg te ruimen. Een clubje Hannoveranen heel1 op zijne beurt zich los verklaard van het Londensehe protocol en de aanspraken van den Erfprins ondersteund. en volgens de Kölnische Zeitung spreekt men zelfs van eene geheime overeenkomst, welke door den Saksischen Minister von Beust voorgesteld en te Munchen en te Stnttgardt aangenomen zou zijn, en volgens welke de kleinere Staten de opvolging van den Prins van Augustenburg zouden proclameren en aan die proclamatie het noodige gevolg geven door middel van eigen krachten, en zonder zich te bekommeren om de toestemming of weigering van Oostenrijk en Pruissen. Tegelijkertijd echter wordt aangehaald een opmerkelijk gezegde van den heer von Bisrnarck-Schöuhausen. De Bond — zoo moet de Prnissische Minister-president iv cene commissie van de Kamer hebben verklaard — vormt de broeikas , waarin de kleinere Staten, beschermd tegen den kouden wind van Europa, hun groei voortzetten. Indien de Regeringen van die Staten zelven de glazen breken, die dezen beschermen , dan zullen zij zelven de gevolgen van hare handelingen moeten dragen. Inderdaad hebbeu de kleinere Staten het meest voor de gevolgen hunner handelingen te vreezen. Het blijkt ook diiiiruit, dat Rusland zich voorbehoudt om, ingeval van vernietiging van het Londensehe tractaat, zijne regten te doen gelden op het grondgebied, hetwelk aau den tak van Gottorp toekomt, en waaronder ook de haven van Kiel is begrepen. De eenvoudige opname van het Warschauer protocol van 5 Junij 1851, in het ofliciëele Russische blad, kon dat reeds voldoende aantoonen. Toch zouden die gevolgen eene ramp voor gansch Duitschland kunnen worden. In de eerste plaats moet het thans bestaande antagonisme eindelijk tot verbreking van de Weener-slotacte leiden; en in de tweede plaats staan Oostenrijks en Pruissens weigering, om zich naar de besluiten van den Bond te regelen, lijnregt tegenover de Bonds-constitutie, welke met den Bond zelf alzoo vernietigd zou kunnen worden. Die gevolgen zijn niet alléén voor de kleinere Staten van verre strekking. Eene hierachter voorkomende dépêche uit Altona zal onzen lezers intusschen doen zien, dat, door de wijze, waarop het Bondsbestuur zich in Holstein organiseert, elke inmenging van den pretendent in het bewind wordt afgesneden , en in dit opzigt dus het wettig gezag wordt staande gehouden. Wat de conferentie-voorstellen betreft, de Fransche bladen werpen daartegen nog al moeijelijkheden op. Toch verzekert eene Berlijnsche dépêche, dat, tengevolge van eene onverwachte wending in de inzigten van het Eransche Gouvernement, de Londensehe conferentie groote kans vau welslagen heeft. Vooral met 't oog op het lot der in de Pruissische Kamer aanhangige leeuings-wet — tot welker verwerping door de commissie eenstemmig is geadviseerd, gelijk men weet, — wordt met belangstelling te gemoet gezien het antwoord, dat de Regering zal geven op eene interpellatie , welke haar heden door de Forlschrilts-partïj wordt gedaan, omtrent hare inzigten omtrent de positie van Pruissen tegenover het Londensehe protocol, na dc inlijving van Sleeswijk bij Denemarken. ln Oostenrijk spreekt men op nieuw van eene ministerieële crisis. Tegelijker tijd worden hervormingen opgesomd , welke in Hongarije zijn ingevoerd om door gewigtiger verbeteringen later te wordeu aangevuld. Die handelingen van de Oostenrijksche Regering zijn, in de bestaande omstandijdieden, evenzeer toe te juichen als de voornemens, welke men Keizer Alexander toeschrijft. Deze zou den 13 dezer, zijnde den Russischeu Nieuwjaarsdag, eene provinciale organisatie voor Polen in 't lcveii roepen, gegrond op het vertegenwoordigend stelsel en welke een vervolg zou zijn op de reeks hervormingen, welke reeds vroeger ingevoerd zijn. Daaruit blijkt dan toch ook dat Rusland den weg vau den vooruitgang en de beschaving niet verlaat, die leiden moet tot de staatkundige en 'maatschappelijke wedergeboorte van het uitgestrekte Rijk. Vreemd steken bij die mededeelingen af de talrijke berigten , welke nog altijd verspreid worden omtrent do bloedige tooueelcu, welke de Russische autoriteiten in Polen zouden doen aanrigten. Gelukkig zijn die berigten of verdicht öf zeer overdreven. Wij hebben daarvan een nieuw bewijs ontvangen. Sommige dagbladen badden weder gemeld dat graaf Btftnislas Zamoyski door de Russen zou zijn doodgeschoten; later dat die graal naar Siberië zou zijn verbannen. Geen van beiden is waar. Olliciecl wordt nu berigt, dat het proces waarin graal' Zamoyski gewikkeld werd, zelfs nog niet is afgeloopen. llet leert ons op nieuw boe voomgtig men behoort te ziju met de Poolsche berigten , welker ware zin dikwijls door deu hartstogt wordt verdraaid. Met 't oog op de voorgenomen reorganisatie van het Rijk , meenen wij te mogen aannemen dat voor 't oogenblik althans geeu sprake is van een plan , waarvan onze Hamburger correspondent heden gewaagt; een plan dat reeds in 1832 is gevormd en dat strekt om Polen tusschen Pruissen en Oostenrijk te verdeelen. Het eerste | Rijk zou Polen tot aan den Weichsel erlangen eu Oostenrijk Gallicië behouden. Dc partijen in Erankrijk zijn thans uitermate scrupuleus tegenover de Russische Regering. De oppositie kon in hare, dezer dagen te Parijs gehouden, talrijke vergaderingen, het volstrekt niet eens worden omtrent een amendement op het. adres van antwoord, dat ten opzigte van Polen eene oorlogzuchtige strekking zou hebben. Eene fractie, met den heer Jules Favre aan 't hoofd, heeft evenwel ten slotte ecu amendement ontworpen, waarbij de afbreking der diplomatieke betrekkingen met Rusland wordt verlangd , naar het voorbeeld van hetgeen Erankrijk en Engeland hebben gedaan ten opzigte van den Koning van Napels , toen die Vorst hun geduld had uitgeput door zijne herhaalde exceptiën van niet-ontvankelijkheid , waarmede hij hunne raadgevingen en hunne verlangens naar hervormingen beantwoordde. De afgevaardigden der meerderheid hebben voorgesteld eenvoudig te schrappen de twee regels in het adres van antwoord , waarin betreurd wordt de eventualiteit van eene verkoeling in de goede verstandhouding tusschen Frankrijk en Rusland. Onder de talrijke voorstellen overigens prijken ook die, welke de gemeentelijke, de burgerlijke en depersoonlijke vrijheid in Frankrijk op 't oog hebben. Tot dusverre alzoo hebben de jongste voorvallen te Parijs dc afgevaardigden niet weerhouden, die onderwerpen aau te roeren. Aan de zaak zelve kent men dan ook het groote gewigt niet toe, welke zij oorspronkelijk scheen te hebben. En wat Italië aaneaat, twee bladen, de Stampa en de Optmene drukken huuue verontwaardiging uit over de Mazzinistische menée's, welke thans weder zijn gebleken, en die, volgens de genoemde bladen, slechts kunnen plaats hebben door//de //vijanden van Italiës onafhankelijkheid, door die onverbeterlijke coterie, welke reeds zoovele rampen over het //Vaderland heeft uitgestort." Het is, met het oog op die woorden, natuurlijk, dat de gematigde partij in Napels elk karakter van eene demonstratie wil ontnemen, hetwelk de ultra's aan de eventuele berkiezing van Garibaldi, als afgevaardigde voor Napels, wilden toekennen. In den Spaanschen Senaat is weder sprake geweest van de resten, welke Spanje zou hebben op het bezit van Gibraltar. . Het protest van de Porte tegen bet besluit der Roumaansche Kamer betrekkelijk de zaak der kloostergoederen, heeft tevens plaats gehad in naam van Engeland , Rusland en Oostenrijk , welke Mogendheden bovendien een zellstandig protest hebben ingediend, onder beteekemng aan Prins Couza van de verklaring dat zij bet uilgebragte votum als nul en van geener waarde beschouwen. --- Tijdingen uit Indië. De tijdingen, die wij Zaturdag in den laten namiddag uit Nederlandsch Oost-Indië ontvingen, eu waarvan wij den voornamen inhoud hierachter mededeelen, geven ruime stof tot leering voor Nederland en tot ernstig nadenken over den toestand, waarin Nederland tot Indië dag aan dag meer onder de leiding der bovendrijvende sloopingsrigling wordt geplaatst. Slechts in groote trekken wenschen wij den indruk terug te geven, dien de ontvangen tijdingen op ieder onzer bij eenig nadenken maken moeten. De finautiële toestand wordt met den dag dreigender. Men zal zich herinneren , hoe eene commissie uit de Tweede Kamer, aan wier hoofd de heer van Bosse stond, nog onlancs wees op de groote finantiële gevaren, welke Nederland te gemoet ging door de ontzaggelijke uitzetting van uitgaven in Indie, die jaarlijks met millioenen tegelijk plaats had . terwijl iv Nederland met niet minder kwistige hand over millioenen meer wordt beschikt, alsof men hier boomen had om er het goud af te schudden en ginds de hoornen die het goud opleveren, niet uit handen gal om ze aan particulieren te schenken. Ondanks dezen toestand, die onvermijdelijk tot eene catastrophe leiden moet, brengt elke mail talrijke besluiten mede, die de gewone uitgaven in Indië al meer en meer opvoeren; en van den anderen kant dalen de inkomsten in bedenkelijke mate zoodat de klove tusschen ontvangsten en uitgaven steeds grooter wordt. Eene omstandigheid , die tevens aanwijst dat Java zelf onder de leiding der tegenwoordige Regeringsrigting niet bloeit, maar in zijne innerlijke welvaart achteruit gaat. Zoo brengt de laatste mail dc tijding mede, dat de opium-pacht in negen residentien /1,132,22 U minder zal opbrengen dan in het vorige jaar, eu dat de opbrengst der pacht ook in de overige residentien aanzienlijk lager geweest is, doch dat het bedrag daarvan nog niet bekend was. Verkreeg men nu nog slechts een minder opium-verbruik, de vermindering der inkomsten zou gcregtvaardi»d kunnen worden; maar het thans gekozen stelsel van opium-"pacht is zeker het slechtste dat ooit heeft bestaan. Het Gouvernement zal steeds minder en minder van die pacht gaan trekken; maar de opiumconsumtie zal vermeerderen. Boven en behalve, alzoo, een nieuwen prikkel tot verdierlijkiug van den Javaan aanzienlijko vermindering vau inkomsten, legclijkerlijcl verneemt men dat de opbrengst der inkomende en uitgaande regten (die thermometer voor de welvaart-van den Javaan) in de eerste necen maanden van 18<5o /4«,3ö/ minder was dan 1.1 1802 en zelfs /1.090.331 minder dan in 1861. Waar dus van de eene zijde de uitgaven buiten alle evenredigheid worden opgevoerd eu van den anderen kant de inkomsten aanzienlijk afnemen: is daar geen reden tot regtmatige ongerustheid? En is men duur met verpligt, telkens eu onverpoosd, met ernst eu nadruk te wijzen op de roekeloosheid, waarmede incn, onder liet toegeven èn aan theorie* èn aan de ciseben van een kleinen kring Europeanen, voor een goed deel bovendien vreemdelingen, Nederlands toekomst op het spe) zet ƒ Het besluit, waarbij Kamers van koophandel op Java worden opserhrt. beeft, gelijk to denken was ,de zoogenaan.de //Indische maatschappij" in ™»tt^#Ï Mt gelijk wij voorspelden . komt de , maalsel.»,.v .m* verdubbelde kracht op deinstelüng van eene f»»eö^ke vertegenwoordiging aandringen , waarbij zelfs de helling van een incometax als cc» der eerste maatregelen van uit- voering wordt aanbevolen! Zoo gaat Java met reuzenschreden een //Parlement," het zelfbestuur, de onafhankelijkheid te gemoel! En zoo zal de Minister van Justitie binnen een kort tijdvak zijn wensch bekroond kunnen zien en Java als een //vrijen en onafbankelijken Staat" mo"eu begroeten! Hoe het dau met Nederland gesteld zal worden — wij behoeven het niet te onderzoeken ; de geschiedenis wijst aan wat Nederland geweest is, toen het Indië had verloren ! De sloopende en diep ingrijpende maatregelen vau den Minister van Koloniën , waarbij het besluit van 25 Dec. 1838 wordt ingetrokken, de inlandsche bevolking aande leiding eu het toezigt harer hoofden wordt ontrukt eu waarbij de onnoozele Javaan regtstreeks onder den invloed van den sluweu en geslepen Europescheu ondernemer wordt gebragt, is dau eindelijk op Java afgekondigd en brentft daar de wereld , gelijk te voorzien was, in rep en roer. Wie het Balaniasch Handelsblad — voorzeker voor ons geen gunstige getuige — over deze zaak naleest, zal tot de overtuiging moeten komen, hoe juist onze zienswijze was, toen wij betoogden, dat de maatregel des Ministers in zijne gevolgen de genadeslag moet worden voor het, onder de verraderlijke liefkozingen der radicalen, toch reeds bijna zieltogende cultuurstelsel, en hoe diezelfde maatregel te regt in Indië, zelfs door ouze tegenstanders, beschouwd wordt als de eerste beslissende stap op den weg, die onvermijdelijk tot eene //sociale revolutie" in Indië leiden moet. De maatregel zelf wordt in Indië goedgekeurd, doch waarom ? Alléén // omdat die noodzakelijk moet leiden tot het particulier landbezit door den Javaan." En dit is zeer natuurlijk, gelijk het Bataviasch Handelsblad met groote juistheid opmerkt. Dc Europeaan zal nu contracten sluiten met den Javaan, dien het 'Bat. Handelsblad (eu men neme daarvan acte) aldus karakteriseert: //Een heirleger van arme, //domme, gedrukte individuen, die in hunne personen //noch goederen de minste zekerheid aanbieden voor de //contracten." Het civiele proces, dat de Europeaan bij niet-nakominc, nu volgeus den maatregel van den Minister kan instellen tegen die Javanen, is eene densic; want de executie zal gerigt zijn, gelijk het Bat. Handelsblad opmerkt : // tegen menschen, waarbij mets te executeren valt." En toch juicht het Bat. Handelsblad den maatregel toe en komt eerlijk en rond voor de reden zijver vreugde uit. Die reden is de volgende : Het Gouvernement geeft nu den Europeaan tot óénigen waarborg een civiel proces; welnu, dan is dat Gouvernement ook verpligt te zorgen dat zoodanig proces effect kunue sorteren. Opdat dit mogelijk zij,"moet deu Javaan iets worden gegeven, dat men kan executeren; dat iets is landbezit: ergo, het onvermijdelijk gevolg van des Ministers maatregel moet zijn het toekennen van individueel landbezit aan den Javaan; kortom, de verwezenlijking der zoo lang begeerde sociale revolutie, aan welker niet ver afgelegen eindpaal geschreven staat: af schudding van het Nederlandsche gezag. Zietdaar de groote reden tot vreugde in Indië bij de exploiteurs der Javanen; en dat zij daarbij niet voorbarig handelen, maar overtuigd znn van hun doel te bereiken , daarvan geven de feiten der laatste jareu hun den meesten waarborg. Immers het is het clubje vrij-arbeiders , gesteund door de vreemde handelshuizen , die sedert de laatste jareu Indië feitelijk regereu, aan Nederland en het Opperbestuur de wet voorschrijven, de Volksvertegenwoordiging voor hun geschreeuw en hunne eischen doen bukken , en Indië als hun particulier domein exploiteren. , En wil men nu in Nederland weten, welke gezindheid die //Indische maatschappij," waaraan Nederland helaas! zijn eisen toekomst en het lot van den Javaan opoffert, jegens "het moederland bezielt, dan overwege men slechts de wijze waarop die //maatschappij" het vijftigjarige feest van Nederlands verlossing gevierd heelt. Behalve een officieel gala-diner was van feestviering geen sprake. Do Java-Bode verklaart er voor terug te deinzen , de redenen mede te deelen van de betoonde onverschilligheid ; en op de oproeping van een «inlandsen kind" aan //de Nederlanders te Batavia" (welk inlandsen kind zijn smart over de aan den dag gelegde onverschilligheid uitdrukt) geeft het Batav. Uandelsbl. een antwoord, dat voor gausch Nederland een ernstige waarschuwing zijn mag. Dat blad, het orgaan van deze , van Nederland zoo veel eischende en op den tegenwoordigen Minister zoo veel vermogende //Indische maatschappij" verklaart, dat er voor Indie geen redenen bestonden om de omwenteling van 1813 te vieren; o. a. omdat Nederland Indië's schatten voor zich zelf gebruikt. // Men spreke niet — zegt het Bat. Handelsblad., — uvan het bloed dat den Nederlander in de aderen vloeit. //De maatschappelijke en huiselijke welvaart die menigeeu //hier gevonden heeft, terwijl zij in Nederland voor hem //niet "weggelegd was, weegt ruimschoots op legen de toeuvallige omstandigheden van geboorte en opvoeding!' Kan men duidelijker zijn? Zelfs de laatste band — de band der nationaliteit — wordt door de regeringspartij in Indië geslaakt. En wat nog erger is: het Bat. Handelsblad'beweert, dat de uitnoodiging der Indische Regering om het feest van Neêrlands onafhankelijkheid te vieren, //niet //bet gevolg geweest is van de haar gebleken wenschelijkheid udaarvan, maar van de uit noodiging van een hooggeplaatst //privaat persoon in Nederland ! " Zóó werkt de // Koningin der aarde " in Nederl.-Indië. Dat zijn clan nu, reeds na weinige jaren , de gevolgen vau de niet-toepassing van het » gewrocht der duisternis ", en van bet toestaan eener liaudcloozc vrijheid, die zelfs in Nederland niet wordt geduld. Voegt bij deze // vaderlandslievende " gezindheid der //Indische maatschappij" en deze openhartige verklaringen van hare organen nu nog de verschijning van een Engelsen blad, door Engelschen geredigeerd (den Java- Times), en men zal nu wel algemeen de gevolgen kunnen inzien van don toestand, die door des Ministers nietaanbieding van cene wet op de drukpers (welks verzuim zelfs zóó ver gaat, dat bij in de Memorie van Beantwoording op de wet op het Batig slot de vraag omtrent het tijdstip der aanbieding zelfs ontwijkt te beantwoorden) krachtig wordt in de hand gewerkt. Gaan de oogen van het Nederlandsche volk ook nu nog niet open? En welke zijn wel de gewaarwordingen bij het lezen dezer onheilspellende bijzonderheden van de // afwachters " in. de. beide Kamers van de Staten-Generaal ? Groot zal hun verantwoordiug zijn nog voor het levende geslacht; want zij zijn het, die door gebrek aan moed of door gebrek aan iuzigt Nederland en ludië zulleu hebben prijs gegeven aau ecu stelsel vau exploitatie door particulieren en aau eene rigting, waarvan het einddoel, uit den aard harer beginselen, geen ander zijn kan dan het verlies van Java voor Nederland. Door ons zal geene gelegenheid worden verzuimd om de Natie wakker te schudden uit den doodelijken slaap, waarin het sirenen-gezang van eigenbelang en eerzucht haar heeft gedompeld. Eu ook al bleef de Natie doorslapen tot op 't oogenblik dat redding niet meer mogelijk zijn zal, zullen wij getrouw blijven aau onzen pligt, opdat wij verantwoord zijn eu de schuld neêrkome alleen op hen , die aan eene minderheid deu lijd liet,'om de grondslagen van Neêrlands grootheid en van Java's welvaart onherstelbaar te ondermijnen. ---