Hoe meer de tijd der verkiezingen nadert, des te veelvuldiger worden de aanvallen der Nieuwe LRotterd. Courant tegen de Katholieken, die een afschuw hebben van de liberale beginselen ; des te meer spat het uit in hatelijkheden tegen het Catholicismus, dat maar volstrekt niets wil hooren van eene toenadering tot de moderne beginselen, die, volgens de meening van het Rotterdamsche blad , nu eenmaal onmisbaar zijn geworden voor den staat en het maatschappelijk leven. Die aanvallen geschieden natuurlijk niet regtstreeks, Want dit zou tegen de belangen van het blad aandruischen, dat thans meer dan ooit hoopt een aantal Katholieken in het liberale net te vangen , maar het tracht zijne lezers een zijpad , het ultramontaansche . pad te doen inslaan. Het put zich uit in redeneeringen , die moeten dienen om te betoogen dat de eigenlijke Katholieken en bloe niets tegen het liberalismus hebben, maar dat, vooral in ons land, eene kleine minderheid, de ultramontaansche geheeten, alles inspant om de beschaving en verlichting van den Dieuweren tijd met alle kracht te bestrijden. Zelfs in de buitenlandsche berigten van het blad wemelt het van groote en kleine artikelen, die moeten dienen om aan te toonen dat zelfs in katholieke landen zeer voorname en brave Katholieken de liberale beginselen en vooral het openbare onderwijs van onzen tijd huldigen. Zoo lazen wij dezer dagen eene uitgebreide redevoering van een der liberale vertegenwoordigers in Oostenrijk, die wij tot ons leedwezen niet geheel kunnen opnemen, doch waarvan wij een gedeelte zullen overnemen, om nog eens te doen zien wat de liberalen in het algemeen en de N. Rotterd. Courant 'n het bijzonder onder ultramontanismus verstaan. Als inleiding zegt genoemd blad het volgende : „Bij de discussiën in het Oostenrijksch huis van over de voorgedragen schoolwet, is „door den heer Schindler, onder luide toejuichingen »zijner medeafgevaardigden , eene redevoering uitgesproken, die menige opmerking bevat, ook voor de „clericalen en confessioneelen hier te lande zeer behartigen s waard , en van te meer gewigt, omdat de „beer Schindler Katholiek is en volksvertegenwoor„diger in een katholiek land." Daarna laat het blad den heer Schindler o. a. het volgende zeggen: „Mijne heeren! Er moet geen „misverstand heerschen. Geen godsdienst is onze »vijand, en tegen godsdiensten als zoodanig hebben »vrij het beginsel van godsdienstloosheid niet aan het „hoofd der wet geplaatst. Maar wij hebben getracht „ons te wapenen tegen den voortwoekerenden cleri„calen invloed op het wetenschappelijk onderwijs in „de school. Wij Katholieken hebben onzen vijand in „onze naaste omgeving gezien; in de imposante wapenrusting van het concordaat heeft hij jaren lang tegen„over ons gestaan, en wij mogen uit die wapenrusting „eenige stukken geslagen hebben, de regte klinknagels „hebben wij er nog altijd niet uitgetrokken ; anders »moest het geheele gevaarte uit elkander gevallen zijn „en tegen den grond liggen. Met één woord : tegen„over het katholieke ultramontanisme, niet tegen de „katholieke godsdienst (sic) is door ons de ffodsdienst„loosheid der school tot beginsel verheven." Wij mogen den heer Schindler wel dankbaar zijn voor de openhartigheid waarmede hij bekent dat het liberalismus de godsdienstloosheid der openbare school tot beginsel heeft verheven ; onze liberalen trachten dit nog altijd te vermommen. De Nieuwe Rotterdamsche Courant gaat nu op de volgende wijze voort j „Na het ongegronde te hebben „aangewezen van de verwijten van een der leden, »dat het ontwerp aan het huisgezin het regt ontneemt om de kinderen op te voeden en het domicilie „schendt, doordien het aan het schooltoezigt het regt „geeft om zich van het doelmatige van het privaat»onderwijs te overtuigen, en na den in het ontwerp »opgenomen schooldwang verdedigd te hebben, ging »de spreker aldus voort: „Men zegt dat wij de ouders hunne kinderen wil- „len ontnemen, omdat wij ze in eene godsdienstlooze „school onderwijzen, terwijl wij ons beijveren , dat „voor het godsdienstlooze onderwijs zoo goed mogelijk ,gezorgd wordt. Dit wordt ons tot verwijt gemaakt „door een der vurigste woordvoerders der partij, die „het regt meent te hebben om de kinderen reeds „ongeboren weg te nemen door het voorbehoud dat „men bij gemengde huwelijken verlangt." De Katholieke afgevaardigde bewijst hier dat het hem geheel onverschillig is of de kinderen uit gemengde huwelijken al of niet in de katholieke godsdienst worden opgevoed. Hij is dus bij uitstek de man van het Christendom boven geloofsverdeeldheid. „Men zegt: de moeders leeren ons bidden, de „mannen leeren ons godsdienst. Ja, mijne heeren! er „zijn zeer verschillende mannen." (Spreker is ten minste al een zeer vreemde Katholiek.) „Ik heb ook van „een priester het eerste onderrigt iv de grondbeginselen der godsdienst ontvangen. Mijne kinderen „hebben ze ook het eerst van de catechiseermeesters „geleerd, zooals die aangesteld zijn ; maar het onderwijs „dat ik genoten heb, was een geheel ander dan dat „thans gegeven wordt; ook van de kansels werd „toenmaals eene geheel andere leer verkondigd." (In de katholieke kerken toch wel niet.) „Toenmaals „vernam men niets van de heerschappij der Kerk „over den Staat, niets vau geoorloofde trotseering „der gestelde wetten. Toenmaals predikte men anders, „en naast deze menschen-predikers was er nog eene „andere, grooter prediker, die ook heden nog niet „verstomd is: de natuur, die uit eiken golf, uit „grooten God leert kennen, zonder u het kerkzakje „of de kollekte-bus of de stoofrekening onder den „neus te duwen , — die voor elk onderzoek open„staat en haar diepste innerlijk ontsluit, — die door „geen Syllabus den weg tot haar versperd heeft, — „waarin God meer leeft dan in den catechismus." „eiken boom , uit eiken halm, uit elke wolk den Ziedaar de liberale Katholiek, finaal vrij van alle ultramontanismus. In alles God zoeken : in de golven , in de halmen, in de wolken , in de diepste innerlijkheid der aarde, maar niet in den catechismus, niet in de leer der Kerk. Wij gelooven niet dat in ons land vele Katholieken van dien stempel gevonden worden, maar het is toch opmerkelijk dat de Rotterdamsche Courant zijne wonden behartigingswaardig voor ons acht, en wij hebben daarop willen wijzen met het oog op de aanstaande verkiezingen. Wanneer die Courant en de overige organen van het liberalismus op vertegenwoordigers gaan wijzen die zij liberale Katholieken noemt en als zoodanig aanprijst, zullen wij weten waarom zij ze aanprijst, namelijk omdat zij van het Katholicismus alleen den naam bezitten. Wij hopen dat de Katholieke kiezers hun voordeel zullen doen met eene openhartigheid , die geen twijfel meer overlaat aan de ware bedoelingen der liberale partij hier te lande. Wij zullen eerstdaags op deze aangelegenheid terug komen. --- Pauselijke Schuld. De Gazetta di Torino heeft gemeld, dat de nuntius van den H. Stoel, te Parijs geprotesteerd had tegen de korting van 8% %, door het Italiaansehe gouvernement gedaan, op de betaling van de laatste coupon der Pauselijke schuld , welken het , krachtens de overeenkomst van 31 Julij 1868, volledig had moeten betalen. Dit berigt is volkomen waar. Het Pauselijke gouvernement heeft door tusschenkomst van Mgr. Chigi, moeten protesteeren bij het Fransche gouvernement, het eenige gouvernement, waarheen het zich rigten kon, tegen die oneerlijke korting van 8 % °/0 zoo nadeelig aan de bezitters van titels der Romeinsche rente, en zoo strijdig met de verbindtenis, in de maand Julij 11., aangegaan. Deze onverdedigbare pretentie was verleden jaar opgeworpen, even als degene om al de titels van die rente aan een Ita- liaansch zegel te onderwerpen j maar na eenige reklamen scheen men er van afgezien te hebben. Thans komt men er op terug, eu even als een slecht betaler, zoekt de Italiaansehe schatkist een middel om zoo weinig mogelijk te betalen van wat het schuldig is, in afwachting dat het niets meer betalen zal. Het Pauselijk gouvernement heeft dus gelijk gehad te protesteeren tegen het feit, waardoor de belangen zijner schuldeischers zoozeer worden gekrenkt, en aan het Fransch gouvernement, ondèrteekenaar en waarborg der overeenkomst van 31 Julij 1868, te verklaren, dat de loyauteit en de regtvaardigheid het den pligt oplegden zich krachtdadig tegen die beweering te verzetten, omdat, indien de coupons zijner rente niet volledig worden betaald, de Paus zelve zou genoodzaakt zijn, vau zijn eigen geld, die onbillijke korting te vergoeden. --- Staatkundig Overzigt. Het gaat in Frankrijk met de verkiezingen onstuimig toe ; de oppositie-wind waait uit alle hoeken en beukt geweldig op het bonapartistisch gebouw. Napoleon heeft dan ook begrepen dat het tijd werd om zijne stem eens te doen hooren. Dat was sinds langen tijd niet gebeurd. De oppositie is er over in ecu schaterlach uitgebarsten en heeft getracht hem bespottelijk te maken, doch er zijn altijd nog vele menschen waarop zulke woorden, uit een keizerlijken mond, al zijn ze ook niet gemeend, grooten indruk maken. Wanneer het bonapartistisch gebouw door den drang der oppositie ineen stort, heeft Napoleon zeker niets meer dan zijn verdiend loon, want hij heeft Frankrijk in alle opzigten ongelukkig gemaakt en is hoofdzakelijk de oorzaak dat men in gansch Europa gewoon is geworden de politiek op haren en snaren te zetten. Het is intusschen niet te wenschen dat de partij die op dit oogenblik alles aanwendt om de hartstogten in beroering te brengen, moge zegevieren, want de namen die zij bij de verkiezingen voorop zet, als Raspail, Rochefort en anderen, geven duidelijk te kennen dat zij Frankrijk in de armen van het socialismus wil werpen. Het is ook niet te voorzien welke gebeurtenissen voor geheel Europa uit den val van Napoleon zouden kunnen voortkomen. Ook in Beijeren is de verkiezingsstrijd hevig, ofschoon hij uit geheel andere oorzaken voortkomt. De kwestie van het onderwijs staat daarbij zeer op den voorgrond en door de ministrieele partij wordt niets ontzien om hare kandidaten te doen zegevieren. Men gelooft intusschen dat de verschillende partijen — en er zijn er velen — weder evenzeer in de kamer vertegenwoordigd zullen worden als vroeger, dewijl er van alle zijden evenzeer geijverd wordt en de ministrieele partij na de nederlaag der onderwijs-wet veel kracht heeft verloren. De jonge koning schijnt met het verleenen van ridderorden eene geheel andere taktiek te volgen dan andere vorsten. Gemeenlijk strekt een ridderorde tot belooning van bewenene diensten, in Beijeren wordt zij gebruikt als een pleister op een wond, een doekje voor het bloeden. Na de overwinningen in den laatsten oorlog door Pruissen behaalt, vereerde de koning zijne overwonnen generaals ridderorden en na de nederlaag van de wet op het onderwijs heeft hij nu ook zijne ministers gedecoreerd. In Italië zal andermaal een nieuw ministerie optreden , waarschijnlijk weder met de beste uitzigten om het land uit zijn benarde toestand te redden. Het veel beloven en weinig geven, doet de gekken iv vreugde leven , is sinds jaren lang op dat land toepasselijk, en het is daarom belagchelijk om te zien met welke ernst telkens een nieuw ministerie spreekt van de groote toekomst van Italië. In Spanje is de vrijheid van godsdienst met groote meerderheid van stemmen aangenomen. Men w intusschen wat men onder zoodanige \njhr'jér verstaan heeft. Zoolang het woord godsdienst' in de woordenboeken van den modernen stuN. reert is het alleen iii praktijk gebragt om het catholicismus te schaden, en in het revolutionuaire Spanje, dat begonnen is met de kerken en kloosters te sloopen en de priesters te verdrijven zal van die vrijheid al zeer weinig te wachten zijn. ---