Examen gedaan en niet geslaagd Kennis voldoende, maar te nerveus geweest. Waarom niet tijdig Mijnhardt's Zenuwtabletten gebruikt? Hierdoor blijft men kalm en helder van geest. Ze zijn verkrijgbaar bij Apoth. en Drogisten in kokers van 75 cent (Adv.) --- EXAMEN VOOR VROEDVROUW IN 1931 Op 24, 25, 26 en 27 Juli hield dc commissie, belast met het afnemen van het examen voor vroedvrouw in 1331, zitting in de Kweekschool voor Vroedvrouwen te Heerlen. Voor het eerste gedeelte van het examen werden 13 eandidaten geëxamineerd, die alle» slaagden, te weten de dames: A. van Cruchten, Mclick; Fr. van Herpen, O^s; 11. Hoeben, Neerkant; A. Jansen, Alphen (N.-Br.); 11. Monissen, Meerssen; M. v. d. Kerkhof, Someren; J. Meesters, slijmen; 11. Peeters, Bleriek; M. Receveur. Echt; 11. van Rooy, Nistelrode; M. Silvrants, Neer; A. Straathof, 's Gravenhage; M. Valkx, Bergen (L). — Ter benoeming van een definitief leerjaar in de staatswetenschappen aan de Hoogere Burgerschool A met 5-jarigen cursus (Hoogere Handelsschool en Hoogere Burgerschool niet 3>jarig«n cursus met aparte handelseindklasse) te Haarlem bevelen B. en W. het volgende drietal aan: le den heer C. J. E. Dinaux te Lonneker; ?« den heer C. F. Seidel te s-Gravenhage, en 3e den heer Mr. G. J. Kloos te Sneek. --- Akte examens L. O. GORINCHEM — Eindexamen Rijkskweekschool. Geslaagd de heer A. van Oostrom te Asperen en mej. 11. J. van de Vugt te Corinchem. --- Examens Tesselschade. DEN HAAG — Geëxamineerd 6 candidalei.. Geslaagde de dames A. V. Reemst te Sleen. F. H. M. van Veenen te Erica. dr. A. de Lange te Schoonoord, dr. M. M. Hemsema te Groningen. --- Internation. Congres voor Lichamelijk Gebrekkigen Heden is in de Ridderzaal het Intern. Congres voor de hulp aan Lichamelijk Gebrekkigen geopend. • In tegenwoordigheid van een aantal ge«nodigden, onder wie de vertegenwoordiger van de Koningin-Moeder, S. Sixma baron van Heemstra, de vertegenwoordiger van den Prins, luitenant t. zee der Ie kl. J. W. Termijtelen, verscheidene leden van het corps diplomatinue, de oud-minister van Arbeid, Handel en Nijverheid mr. Aalberse, de inspecteur van den militairen geneeskundiger» dienst generaal Diehl, de president van de Rijksverzekeringsbank mr. van Duyl, de chef van de afd. Soc. zaken ter Gent.» «ecretarie van Den Haag, mr. Boasson. De heer Paul H. Eing. eerste vice» president van de internationale vereeniging voor gebrekkige kinderen, sprak in een kort openingswoord, zijn genoegen er over uit dat men voor de tweede maal, thans in den Haag, m congres bijeenkomt in het belang van de lichamelijk gebrekkigen. Nadat op zijn voorstel het voorloopige programma definitief was vastgesteld, gaf hij het woord aan den minister van Arbeid Nijverheid en Handel, mr. T. J. Verschuur voor het uitspreken van de openingsrede. --- Rede Minister Verschuur Dames en Heeren, Het is «en groot voor» recht voor de Nedërlandsche Regeering voor den dienaar van den Arbeid, het bedrijfsleven en de Volksgezondheid in die Regeering, dat in Nederland het Internationaal Congres voor Lichamelijk gebrekkigen zal worden gehouden. Het is bekend, dat dc Society for the care of Crippled Children. dit Congres heeft bijeengeroepen en dat de' Nedërlandsche Centrale Vereeniging voor Lichamelijk Gebrekkigen het organiseert. Van die verceniging hebben wij geleerd, dat het gelukt om lichamelijk gebrekk.» gen in 75 pet. van de gevallen te maken tot zelfstandig verkende burgers: met haar zijn wij het allen eens, dat nog hooger dient gestreefd, dat het ontstaan van lichaamsgebreken zooveel mogelijk . dient te worden voorkomen . door de oorzaken te bestudecren en te bestrijden. In hooge mate is voor een land en zijn Regeering, voor den Arbeid; het Bedrijfsleven en dc Volks» gezondheid, dit slagen en dit streven van belang. De Minister vervolgde in de Engelsche taal: Dames en lleeren, Het is H. Ms. Regeering een groot voorrecht aan zoovele vooraanstaande vertegenwoordigen van verschillende landen, behoorende tot de me disch en sociale werkers voor lichaamelijk gebrekkige kinderen, gastvrijheid te mogen verleenen. 4 . In de middeleeuwen hielden de ridders van het Gulden Vlies in deze zelfde «zaal hun feestelijke bijeenkomsten. Wij vertrouwen, dat thans ook hier gij ridders in dienst van de verlichting van menschelijk lijden, de vreugde van een wel» gedaan werk moogt smaken. Wij hopen, dat diegenen onder u, die uit het buitenland tot ons gekomen zijt, wanneer zij ons land weder zullen verlaten, de verzekering met zich zullen medenemen, dat de hier door» gebrachte dagen, niet alleen dagen van leerzamen arbeid, doch ook van genot zullen ge weest zijn, doorgebracht in' een hardwerkend land, van rustige schoonheid in de onuitsprekelijke verrukking van het Hollandsche landschap .Veel mogen wij hier van u leeren. welbewust als wij ons zijn, dat onze kennis, onze organisatie onvoldoende zijn. Doch wij zullen trachten hierin verbetering te brengen. Een Koninklijke Commissie onderzoekt thans wat het volk en de Regeering kunnen doen ten behoeve van de gebrekkigen, den blinde, den doove, den doofstomme, den geestelijk onvolwaardige en de kreupele mannen, vrouwen en kinderen. Wij houden ons bezig met het bijeenbrengen van gegevens betreffende de verschillende soorten van deze ongelukkige»», terwijl aan onze universiteiten gestreefd wordt naar de bevordering der studie omtrent de medische zorg voor kreupelen. Onze organisatie gaat derhalve in dit opzicht steeds vooruit Sedert enkele jaren werkt de centrale vereeniging Arbeid voor Onvolwaardigen, die het algemeen streven bevordert van diegenen, die trachten den arbeid van onvolwaardigen gelijkwaardig aan dien van de normalen te doen zijn. De zorg voor de kreupelen is toevertrouwd aan de Centrale Vereeniging voor Lichamelijk Gebrekkigen, hij u allen welbekend. U zult reeds iets van het gedane werk kunnen aanschouwen. Ik noem u slechts dr. Murk Jansen's Anna-Hospitaal, dat ik de «er had niet lang geleden te mogen openen. Ik wil hier gaarne mijn erkentelijkheid uit» drukken aan het adres van de internationale Vereeniging voor de zorg van het kreupele kind, aan Welker initiatief wij deze conferentie danken. In niet minder mate uiten wij onze dankbaarheid aan de bekwame en geleerde sprekers, die ons, dank zij hun ervaring, in staat zullen stellen krachtiger dan tot nu toe te werken. Inderdaad mogen wij dankbaar zijn, dat mannen en vrouwen als mr. P. H. King, mr. Edgar F. Allen, miss Shelly Barker. prof. Haglund. prof. Hohmann. prof. Frejka, de rev. Rat Schlüter, the rev. pastor Victor, dr. Eckhardt, dr. Jansen., dr. Brackett. mlle. Fouche, dr. Rollier. dr. Bartos. prof. Gale A«i, dr. Bourlet. dr. Würtzi dr. Mommsen. miss Tracy Copp en dr. Aadl bereid gevonden zijn ons m deze voor te lichten. Wij welen dat eenige van hen wonderbaarlijke genezingen tot stand brachten. Wij kennen hen allen als ware dienaren van het menschdom, die dit helpt «deler en gelukkiger te maken. Overtuigd, dat het werk. dat hier verricht wordt, zal bevorderen dat het Goddelijk gebod: „Gij zult volmaakt zijn" beter verstaan wordt, open ik deze tweede wereldconferentie van de VVorkers for the crippled. Vervolgens sprak de burgemeester van den Haag jhr. mr. dr. Bosch ridder van Rosenthal als volgt: --- Rede burgemeester . Wanneer ik op verzoek van het comité hier een woord van welkom tot D, congresslsten, 'spreek, dan moet u dat vreemd in de ooren kimken van iemand, die in deze ruimten toch zelf slechts gast is. Doch u vergete dan met. dat m Nederland historisch een gemeentebestuur zóo autonoom en autocratisch is, dat het zelfs een rijksgebouw binnen zijn grenzen als zijn terrein mag beschouwen. - Alzoo welkom in den Haag. ... De zorg voor de lichamelijk gebrekkigen in «ngeren zin is reeds van betrekkelijk ouden datum. Te dezer stede, zoowel als i» de onmiddellijke nabijheid, in Voorburg, bevonden zich ongeveer honderd jaar geleden al instellingen voor lichamelijk gebrekkigen. nl. een orthopae» dische inrichting in het latere paleis Buitenrust en een ziekeninrichting, waar zoowel lijders aan oogziekten als aan vormafwijkingen, misvor» mingen, verkrommingen enz. werden opgenomen terwijl later, tijdens het leven van Koningin Lophie. aan Wier. nagedachtenis als nationale hulde de Sophiastichting te Scheveningen is op» gericht, door schenkingen van deze milddadige Vorstin en door subsidies van gemeentewege, meer en meer steun aan lichamelijk gebrekkigen kon worden verleend. Beperkte zich deze steun aanvankelijk, naast lofwaardige pogingen tot genezing, in hoofdzaak tot het verstrekken van knnstledematen, brillen e.d., eerst later is men gaan inzien, dat dc zorg voor de lichamelijk misdeelden verder behoort te gaan en mede dient te omvatten het scheppen van mogelijkheden om hen te doen worden zelfstandige, werkende menschen in.de maatschappij, menschen, die onafhankelijk van anderen, in hun onderhoud kunnen voorzien. Want hoevele moeilijkheden juist lichamelijk gebrekkigen bij het zoeken naar ar» beid in den weg worden gelegd, behoef ik u. wier volle belangsttlling naar dit onderwerp uitgaat en die uw werkkracht geheel of gedeeltelijk op dit arbeidsveld ontplooit, zeker niet schil» deren. Het gevoel, door velen te worden beschouwd als minderwaardig, door anderen als menschen, die met medelijden moeten worden omringd, door weer anderen als voortdurend zorg vragen» den en daardoor op den duur lastige, hinderlijke personen, werkt zoo ontzettend neerdrukkend, dat zij dubbel ongelukkig moeten zijn. En daarom is het noodig, behalve te arbeiden aan het voorkomen van lichamelijke gebreken en aan het genezen daarvan, met volle kracht dc schouders te zetten onder het veelomvattende werk, dat veréischt wordt om de lichamelijk achtergestelden, die plaatsen te doen bezetten, waarop zij de hem toegemeten arbeidskracht ten volle kunnen ontwikkelen en tot haar rechtdoen komen en waardoor zij, zonder dat zij anderen naar de oogen behoeven te zien, zich een zelfstandig bestaan zullen kunnen vormen. Immers, eerst wanneer hun dat gelukt is, wanneer zij weten en voelen, dat hun gebrek geen beletsel vormt voor het innemen van een eigen, vrije plaats in de samenleving, zal hun het g«» luk gegeven zijn zich niet de uitgeslootenen te voelen.' Aan dit alles te arbeiden is het doel, dat u te 'sGravenhage samenbrengt. Uw werk is zuiver het werk van naastenliefde en verdient daarom den steun en de medewerking van allen. Het kan niet anders of met dit verheven doel voor oogen zal uw arbeid rijpe vruchten afwerpen tot heil van allen, die uw hulp zoozeer behoeven. Moge de nabije toekomst ons daarvan getuigen doen zijn. De voorzitter van de centrale verceniging voor hulp aan Lichamelijk Gebrekkigen, jhr. mr. H. Smissaert sprak daarna het congres als volgt toe: --- FEUILLETON HET SPINNEWEBKASTEEL door J. S. FLETGHER. HOOFDSTUK XXI Wat Kench wist Kench, die zich plotseling tegenover drie personen bevond, uit wier houding hij vermoedelijk wel het een en ander kon afleiden, werd nochtans in geen enkel opzicht uit zgn evenwicht gebracht; hij was dezelfde onverstoorbare, kalme, onderdanige dienaar, die hij altijd placht te zijn zoolang ik hem kende. Hij boog beleefd toen hij Farbrake gewaarwerd; de tegenwoordigheid van Gar» land veroorzaakte geen verandering in zijn houding. „Hallo, Kench" riep Farbrake uit. „Dat is wel heel toevallig. We hadden je juist noodig. Was je misschien net van plan om naar majoor Yelverton te gaan ?" „Dat was ik zeker, mijnheer," antwoordde Kench. „Je kunt je die moeite anders besparen," zei Farbrake. „Majoor Yelverton is er niet, hg is weggegaan en zijn bediende weet niet waar hij naar toe is." „Is het werkelijk waar, mijnheer?" vroeg hij. „Dan behoef ik er ook niet heen te gaan. Zei u niet dat u mij spreken wilde, mijn» heer?" „Mijnheer Garland hier wilde even een woordje raet je wisselen, geloof ik," zei Farbrake, met een knik in de richting van den detective, „hij zou graag eenige inlichtingen van je willen hebben." „En heel wat ook." mompelde Garland. Hij aarzelde een oogenblik, maar stak toen plotseling zijn hand in zijn zak en haalde er een bundeltje papieren uit, waarvan hij er een aan Kcnch liet zien. „Kijk eens," zei hij, „dit is een brief van jou, Kench, dien jij aan mijnheer Humphrey Starke hebt geschreven. Ik heb hem tusschen zijn andere eigendommen gevonden. Daar zou ik je wel eens even over willen spreken." Ik had gedacht, dat dit Kensch wel eenigszins van zijn stuk zou brengen, want het gebeurde plotseling en zonder aanloop. Maar niets van dit alles. Nadat Kench een blik op den brief had geworpen, dien Garland hem opcngevouwén voorhield, keek hij van den detective naar Farbrake. „Ik wist niet of ik over dien brief had moeten spreken," zei hij, „want ik kon niet begrijpen, dat de politie of mr. Farbrake er wat aan zou hebben. Bovendien wist, ik niet eens meer, dat die brief nog bestond." „Welnu, hier is hij!" riep Garland uit, en ik wil er graag iets over hooren. Ik zou wel eens van je willen weten of er een ontmoeting tusschen jou en Humphrey Starke heeft plaats gehad voordat je met Lord Strether» dale naar Nice bent vertrokken?" Kcnch hief zijn keurig geschoeide handen op en begon zijn handschoen vinger voor vinger nog gladder aan te schuiven. Ongetwijfeld was hij zwaar aan het peinzen. Na eenige oogenblikken gezwegen te hebben, keek hij rond. „Als ik hierover moet spreken", zei hij. „dan zou ik daarvoor liever een geschikter omgeving willen hebben. Deze. hier. is niet zoo geëigend." „Laten we maar naar mijn kantoor gaan." stelde Farbrake voor. • Onderweg naar Lincoln, Inn Fields he» waarde Kench een diep Stilzwijgen. Klaar toen we alle vier rustig in Farbrake's privékantoor zaten, begon hij het eerst te «preken. «Ik zou wel eens willen weten hoe U aan dien brief gekomen bent," zei hij, „want het is al een heele tijd geleden sinds ik hem geschreven heb." „Dat kan ik je dadelijk vertellen," zei Garland. „In tcgenwoodigheid van deze heeren Farbrake en Mailey heb ik dien brief gevonden in een flat van St. Mary's Mansions in Paddington, die door Humphrey Starke onder den naam mijnheer Humphrey was gehuurd. Hij lag tusschen andere brieven, waarvan het grootste gedeelte aan het pension van Luciani was geadresseerd." ..Hadt je al eens eerder gehoord, dat Hum» phrey Starke zich als mijnheer Humphrey uitgaf, Kench?" vroeg Farbrake. „Neen nooit, mijnheer," 'antwoordde Kcnch. „Ik wist daar niets van." „Heb je ooit gehoord, dat hij getrouwd was?" „Neen, mijnheer. Ik heb hooren zeggen, dat een jong meisje uit Stretherdale er met hem van door is gegaan, maar ik weet niet of die praatjes waar waren. Ik ben nooit op de hoogte geweest van de particuliere aangelegenheden van mijnheer Humphrey Starke. Toen ik dien brief, dien mijnheer Garland gevonden heeft, aan hem schreef, wist ik zijn adres zelfs niet precies, maar ik had een vage herinnering, dat hij bij Luciani inwoonde en daarom heb ik mijn brief naar dat adres gezonden." „Nu wilde Garland graag weten of jij en Humphrey Starke naar aanleiding van dezen brief nog een onderhoud gehad hebben," ging Farbrake voort. „Vertel maar zooveel als je weet, Kench, want het is van het grootste belang." „Ja, ik heb. hem gesproken," antwoordde Kench, „'t was een paar dagen voordat mijn overleden meester en ik naar Nice reisden." «Waar is dat geweest?" vroeg Garland. „In Café Griterion", zei Kcnch, „mijnheer Humphrey Starley heeft mij gevraagd hem daar te willen ontmoeten op een afgespro» ken uur. Ik heb geen enkel bezwaar om u te vertellen wat we besproken hebben, maar ik zou graag eerst willen uitleggen, waarom ik het noodig vond om mijnheer Starke te spreken. U zult u nog wel her» inneren, mijnheer," zei hij, zich tot Farbrake wendend, „dat ik eenige jaren ge» leden, met uw medeweten, om zoo te zeg» gen, de volledige zorg voor Lord Strether» dale op mij heb genomen. *0 zult zich bo» vendien herinneren, dat men mij daarbij verteld heeft, dat mijnheer Starke de eenige erfgenaam van zijn Lordschap was. Maar — dit is zeer belangrijk —ik kende geen enkel feit, dat tegen mijnheer Starke pleitte. Natuurlijk wist ik wel, dat hij een beetje vroolijk leefde, maar ik had nog nooit iets gehoord wat mij er van zou afhouden om hem in vertrouwen te nemen in iets wat zijn oom betrof. Hg was toch immers de naaste bloedverwant van zijn Lordschap ?" „Juist, Kench, dat is heel goed te verklaren stemde Garland toe. „Ik hegrijp, dat je er je reden voor hadt om hem in vertrouwen te nemen." „Welnu, mijnheer, volgens mijn meening was het hoog tijd om eens met hem te praten", zei Kench. „Achteraf beschouwd, nu ik gezien heb hoe de dingen geloopen zijn, wilde ik, dat ik bij u was gekomen. Maar zooals ik al zei, Was hg hoofd van de familie na zijn Lordschap, en dus wendde ik mij tot hem. En hetgeen ik noodig vond om hem te zeggen was, dat er volgens mij iemand van de familie attent gemaakt moest warden op de gedragingen van hijn Lord» schap." „Hadt je daar reden voor, Kench?" vroeg Farbrake. „Dringende redenen, mijnheer, buitenge» woon dringende redenen," antwoordde Kench. „Van den eersten dag af, dat ik bij zijn Lordschap in dienst kwam, is hg altijd excentriek geweest, grillig en vreemd in kleeren en manieren, maar in den tgd waar ik over spreek werd het hoe langer hoe erger en begon hij dingen te doen die niet alleen excentriek, maar ook gevaarlijk waren. In dit opzicht was mij vooral zijn buitengewone zorgeloosheid met betrekking tot kostbare voorwerpen en groote geldsommen opgevallen. Het hielp niets of ik hem al raad gaf, alles bleef zonder eenig resultaat. Hij deed precies waar hij lust in had. Inderdaad, mijnheer, ik begon hem niet meer capabel te beschouwen om zijn eigen zaken te regelen." „Dat heb je zeker allemaal aan mijnheer Starke verteld, hé?" vroeg Farbrake. „Ja, mijnheer, en ik heb er bij gezegd dat ik, zoolang wc op reis waren, zelf wel ge» heel voor zijn Lordschap zou zorgen, maar als we weer terug waren, wilde ik, dat de familie de volle verantwoordelijkheid op zich zou nemen," zei Kench. „Natuurlijk heb ik dat alles te goeder trouw gedaan — achteraf spijt het mij dat ik zooveel aan mijnheer Starke verteld heb". „Wat heb je hem dan verteld?" vroeg Farbrake. Kench schudde het hoofd mistroostig en ernstig. „Het spijt me om u te zeggen, mijnheer, dat ik om aan mijn argumenten kracht hij te zetten, hem alles over die eikenhouten kist heb verteld", zei hij, „een fout, mijnheer, een groote fout!" „Kgk eens aan!" riep Garland uit. „Dat had ik nu juist willen weten, Kench. Je hebt natuurlijk precies aan Humphrey Starkc verteld, wat die kist allemaal bevatte. Nietwaar? Nu dan, wat zat er in? We-t je dat soms?" „Er zat een groote som gclds in, in bankbiljetten", antwoordde Kench, „en ook nog een zeker bedrag — hoewel niet zoo groot — in goud —, dan een parelsnoer, dat mijn meester er pas bij had gedaan en waarover hij zich niet meer scheen te bekommeren. Ik wist niet wat hij er mee van plan was: maar volgens zijn eigen woorden moet hij er een kapitaal voor hebben uitgegeven. Dan waren er nog verscheidene obligaties". „Hal" riep Farbrake uit. „Weet je dat zeker?" „Ja mijnheer. Ik ben zoo vrij geweest om den inhoud van de kist na te kijken toen ik er geld uit moest halen voor een arm gezin in het dorp — ik heb dit al eens eerder aan u verteld. Het was wel is waar een vluchtig onderzoek, maar ik heb toch alles gezien". „Dus — als je gezien hadt wat er na den diefstal nog in was, dan weet je ook wat er uitgehaald is? vroeg Garland. „Ja", zei Kench. „Het geld, de parels en de obligaties. Dat was allemaal weg". „Wat zei Humphrey Starke, toen je hem dit vertelde, Kcnch?" vroeg Farbrake. „Hij nam het nogal gemakkelijk op, mijnheer. Hij zei, dat wel niemand zou vermoeden dat die rommel — zooals hij het noemde — daar lag en «lat het wel niet erg waarschijnlijk was, dat iemand in het kasteel zou inbreken en dat wc wel verder zouden zien als zijn oom weer uit Nice terug was". „Een beetje zorgeloos wel, hè?" vroeg Farbrake. „Ik weet het niet, mijnheer", zei Kench. „Dat was alles wat hij zei. Er moest niets gedaan worden voordat wij weer terug waren. Dus ben ik weggegaan, terwijl mijnheer Starke alles van die eikenhouten kist alwist. En, sprak hij, terwijl hij veelbcteekenend naar Garland keek. ik weet heel zeker, dat niemand andere er iets van afwist!" „Dus, alleen jij en hij, hè?" vroeg Garland. „Jal — Tenminste voor zoover ik er over kan oordcelen", stemde Kench toe. „Het spijt me heel erg. dat ik het aan mijnheer Starke verteld heb!" (Wordl vervolgd) --- Rede jhr. mr. H. Smissaert De Int. ', Society for the Care of Crippled Ghildren heeft aan de Centrale Vereeniging voor Lichamelijk Gebrekkigen in Nederland op haar verzoek de voorbereiding opgedragen van het ia Den Haag te houden tweede internationale congres. Als voorzitter dezer Centrale Vereeniging valt mij het voorrecht te beurt u allen welkom te mogen heeten in deze historische zaal, de „Ridderzaal", welke onze Regeering welwillend te onzer beschikking heeft gesteld. Zij heeft daarmede opnieuw uiting gegeven aan haar levendige belangstelling voor het humanitaire werk, dat ons ter harte gaat. Trouwens, zij en wij volgen daarin een verheven, voorbeeld. H.M. de Koningin heeft goedgunstig beschikt op ons verzoek om in de Gothische Zaal, in de schaduw van het Koninklijk Paleis, de tentoonstelling te mogen houden, welke aan ons congres is verbonden en hedenmiddag zal worden geopend. H.M. de Koningin-Moeder, wier bijzondere sympathie voor maatregelen ten behoeve van lichamelijk gebrekkigen reeds sedert vele jaren zich heeft geopenbaard, doet ook heden. daarvan blijken, doordat H.M. op deze openingszitting van dit congres vertegenwoordigd is door Haren particulieren secretaris, dien ik de eer heb hier te begroete». Dat H.M. de Koningin-Moeder Beschermvrouwe van ons congres heeft willen zijn, stelle» wij op den hoogsten prijs, als een zeer zeldzame en bijzondere onderscheiding. Ook Z.K.H. de Prins der. Nederlanden heeft zich welwillend bereid verklaard onze organisatie onder zijn hoede te nemen en wij heb» ben het voorrecht ook van Z.K.H, in ons midden een vertegenwoordiger te zien, dien ik namens de vergadering de eer heb te begroeten. • Met groote ingenomenheid moge ik wijzen op de aanwezigheid van vele vreemde regeeringen, die ook daardoor wederom toonen hoe» zeer het werk, waaraan wij ons wijden, ook haar volle aandacht heeft. Ons congres begint onder gelukkige voorteekenen. Na den „call to order" van the Hon. mr. Eau! King heeft de minister van Arbeid, Handel en Nijverheid een openingsrede willen uitspreken en heeft de burgemeester van Den Haag het welkom toegeroepen, terwijl zij bel» den door de heden en morgenavond te houden. recepties de gelegenheid tot persoonlijke aan»' raking en kennismaking openstellen. Ik moge reeds mr hun daarvoor onzen — en ik meen u aller — erkentelijkheid betuigen. Op ons verzoek hebben vele in ons land op verschillend gebied vooraanstaande mannen, ministers, burgemeesters, werkers op sociaal en medisch terrein, aan ons congres luister bij» gezet door dc vorming van een eere-comite: "■ wij waardeeren zeer hun vriendelijkheid en de aanwezigheid van verscheidene hunner. i. --- Lichamelijk gebrekkigen. Ik geloof dus te mogen zeggen, dat ons con» gres hier bijeenkomt, gedragen door de alge» meene sympathie in den lande. Ik heb ,'n het voorafgaande niet gewaagd van . de medewerking, welke wij bij dc voorbereiding hebben ondervonden van de Haagsehe Rotarians, omdat die — ik zou haast zeggen—-, ons vooraf verzekerd was. ledereen weet, dal* Rotary International onder haar schoone leui? „service above self", haar vplle toewijding aan de zaak der lichamelijke gebrekkigen geeft. "' Ten slotte moge ik namens de Centrale Ver'»,, eenigiiig u allen, die als sprekers en 'toelioor-») ders hierheen zijt gekomen, hartelijk WelkoUt^ heeten,,ywe.,aanwezigheid schenkt^ , ons - dén' „waarborg, dat de hier te. voeren gedachlenwil«« seling bevorderlijk zal zijn aan de bereiking.» van het verheven doel, dat wij allen ons heb--, ben gesteld: te doen. wat in ons vermogen is om hun, die door lichamelijke gebrekkigheid' zijn getroffen, de hand te reiken, opdat zij zooveel mogelijk gelijk worden aan ons, de boven hen bevoorrechten. Ten slotte hield, nadat de heer King gewezen had op de lx.l_-ngs_ell.ng He de Notary Clubs met haar 150.000 leden hebben, voor de hulp aan lichamelijk gebrekkigen nir. A. G. Josephus Jitta, voorzitter van de Haagsehe Rotary Club de volgende toe» spraak : --- KERKNIEUWS Het ontslag van prol. dr. J. R. Slotemaker de Bruine De ontslagdatum nadert. Wat gaat er nu gebeuren? Bedenkelijk stilzwijgen van den Xerknaad. Naarmate de datum nadert, dat prol. dr. J. R. Slotemaker de Bruine, ingevolge het in Maart j. 1. genomen besluit van den Wassenaarschen Kerkeraad, als «hulp voorden predikant" dezer gemeente, ds. Joh. Langman, zal moeten heengaan en zijn zegenrijken arbeid neerleggen, is er eenige spanning gekomen en rijst de vraag: Wat gaat er nu gebeuren? Men schrijft ons van welingelichte zijde: . Immers werd op 13 Maart j* 1. een protestvergadering gehouden van Gemeenteleden en op 19 Maart had een vanwege de Kerkeraad belegde samenkomst plaats. In beide vergaderingen bleek overduidelijk, dat 'n groot deel der gemeente 't aanblijven van den bekwamen en arbeidzamen hulpprediker wenschte, althans zijn arbeid en de opvatting van zijn taak hoogelijk waar» deerde, waarom men den Kerkeraad verzocht, zijn besluit ten minste in zooverre te herzien eh te wijzigen, dat prof. Slote» maker de Bruine zijn werk zou voortzetten tot tijd en wijle dat de toegezegde tweede predikant, die in deze uitgestrekte gemeente zeer noodig is, zijn dienstwerk zou hebhen t a^ngeyynten. Weer ayderen..-„verlangden,--'-dat prof. S. dé B. als tweede predikant zou worden beroepen. Ds. Langman zegde overweging van deze verzoeken toe. Wie nu meent, dat intusschen licht ge» komen is in deze duistere en onaangename kerkelijke quaestie, vergist zich. Nimmer nos: is van kerkeraadszijde duidelijk toegelicht, waarom prof. S. d. B. weg moet Men heeft wel gezegd, dat hij de vestiging van een tweede predikantsplaats in den . weg staat, maar het verband tus» schen zijn ontslag en het eventueel beroepen vah een tweeden predikant heeft nog niemand begrepen, behalve dan misschien ds. Langman, die eenvoudig zei: „dat verband is er". Daarmede meende T.Eerw. het hiaat in zijn toelichting van het kerkeraadsbesluit te hebben weg» genomen. Het is derhalve begrijpelijk, en ook niet zonder grond, dat- men de ge» dachte aan richtin^sselectie niet van zich kan afzetten. De kerkcraad schgnt zgn kracht te zoeken in een hardnekkig doodzwijgen der zaak. Wij herinneren ons het gezegde van ds. Langman. dat de kerkeraad autonoom is. Dit wordt nu blijkbaar, nuk na» dat van de zijde der gemeente de hillykste verzoeken tot hem gericht zijn en nog steeds door enkele personen de kosten van den hulpprediker worden opgebracht, zoo» dat zijn aanwezigheid geen linancieele verplichtingen voor de kerkelijke kas mede» brengt, tegen alles in uitgespeeld. De hoop, dat de kerkeraad nog eens een duidelijke verklaring zou geven van zijn houding in deze zaak en dat op. wat hem bescheidenlijk jn overweging werd gegeven, ten minste eenig antwoord zou volgen, was vóór gisteren, den laatsten Zondag, waarop prof. S. de 8., bij hand» having van zijn ontslag mocht voorgaan in den Dienst des Woords »— het ontslag zou 1 Juli ingaan — nog niet verwezenlijkt. Niemand weet wat er gaat gebeuren; ook zij, die vrijwillig de gelden bijeenbrengen voor de „hulp van den predikant" — zooals ds. L. prof. Slotemaker steeds noemde — weten noch van ds. L., noch van den kerkeraad of zij daarmede moeten op» houden dan wel doorgaan. Ons dunkt, hier is — op zn zachtst gezegd — sprake van vreemde manie» ren in de Wassenaarsche kerkelijke wereld.. Wel is, naar wij vernemen, op Maandag 15 Juni j.l. een kerkeraadsvergadering gehouden, waarin de nuaestie in den breede is besproken, maar niemand weet, wat die besprekingen inhielden. Indien het — zooals wij vernemen — in de bedoeling ligt om de verbintenis voorloopig en stilzwijgend te laten voortbestaan na 1 Juli, dan is de gestie van den kerke» ' raad alweer niet te loven. Mogelijk zullen de inmiddels benoemde kerkvisitatorcn er in slagen de duisternis op te heffen. Zij het spoedig en afdoende. • • * Gistermorgen is dr. J. R. Slotemaker de Bruine in de Kievitskerk als gewoonlijk voor de Gemeente opgetreden. Hij deelde mede, dat hij a.s. Zondag eveneens zal voorgaan en deed aankondiging Van een serie preeken over de Wet der 10 Geboden, die hij hoopt te houden, waaruit men derhalve concludeeren kan, dat zijn ontslag als hulpprediker 1 Juli as., niet ingaat. --- Redevoering van mr. Josephus Jitta Mr. A. C. Josephus Jitta, voorzitter van de Haagsehe Rotary Club, heette de conferentie-welkom namens de Nedërlandsche Ro» t.rians. Er bestaat een nauw verband tusschen de idealen van Rotary en het doel van deze conferentie. Het voornaamste doel van Rotary International is het aankweeken en bevorderen van de gedachte, dat alle streven »n de maatschappij noet gericht zijn op het dienen van elkander en van de gemeenschap. Op wien moet dit streven eerder gericht zijn, dan op de licha» meiijk gebrekkigen? Een tweede voornaam doel van Rotary In» ternationaal is het bevorderen van internationale waardeering, verdraagzaamheid en vrede. Ook dat doel wordt door deze conferentie nagestreefd. Mog deze conferentie deze beide idealen na» der tot verwezenlijking brengen. Op die basis zullen diplomaten en staatslieden verder «toeten voortkomen. Wanneer die grondslag van internationale waardeering ontbreekt is hun werk tot vruchteloosheid gedoemd. Rome is niet in één dag gebouwd. Maar het zou nimmer zijn gebouwd, had niet de Latijnsche geest vele generaties van Romeinen be» zield. Een aantal afgevaardigden van verschillende landen hield vervolgens korte begroetingstoespraken. --- ONDERWIJS VIJFTIGJARIG BESTAAN H. B. S. VOOR MEISJES TE LEIDEN. De Gem. H. B. S. voor meisjes te Leiden bestaat, gelijk gemeld, vijftig jaar. Het programma voor de feestviering luidt als volgt: Woensdag 15 Juli in den foyer van de Stadsgehoorzaal: 's middags te half vier feestrede door de directrice: na afloop een receptie. Te zes uur gemeenschappelijke maaltijd van oudleerlingen en genoodigden gevolgd door avondfeest in restaurant Zomerzorg. Donderdag 16 Juli tentoonstelling en voorstellingen door de leerlingen in het schoolgebouw. 's Avonds avondfeest gevolgd door een bal in de Stadsgehoorzaal. Vrijdag 17 Juli: boottocht over Kager- en Brasemermeer, sportwedstrijden en pic-nic voor docenten en leerlingen. --- TWAALFDE KOLONIALE VACANTIECURSUS VOOR GEOGRAFEN. Op 28, 29 en 30 December e.k. zal vanwege het Comité voor Indische Lezingen en Leergangen wederom «en Koloniale Vacantiecursus voor Geografen worden gehouden. --- OVERLADING. In een artikel in Het Kind en onze overladen schoolprogramma's houdt mr. Hemsing te Utrecht de volgende filippica tegen maar al te veel onverstandige ouders: Een jong menschenkind, dat na een inge» spannen schooldag thuis komt, moet rust en ontspanning nemen. Moet flink en goed eten en zoo mogelijk beweging nemen in dc vrije buitenlucht. Lichamelijke inspanning, Uic de geestelijke opheft. Afleiding en gezonde lichaamsoefening. En wat zien we veel te veel gebeuren? Waarom moeten onmuzikale kinderen ge» dwongen worden tot mishandeling van piano, viool, orgel, fluit of eenig ander instrument, zonder uitzicht op grooter succes, dan een kwelling te zijn en te blijven voor bezoekers en buren? Waarom moeten ze teeken» of schilderles krijgen met de noodzakelijkheid van hun vrije ure» aan oefening te besteden, als ze geen oog voor lijn en geen smaak voor kleur hebben? Waarom moeten ze leeren dansen en zingen en rhythmische gymnastiek en plastische standen en al dat verdere gedoe, dat noodig heet voor een moderne opvoeding, maar waaraan ze vaak een hekel hebben e» in hun later leven dus nooit ofte nimmer meer iets zullen doen? En zulke kinderen, juist uit de betere sta»» den. die behalve hun L. School. H.B.S. of Gym, ettelijke extra lessen per week krijgen, worden vaak nog meegenomen naar een duiten bioscoop, leeren in lunchrooms en cafés zitten, gaan naar dancings en kunnen thuis geen som rustig uitrekenen, omdat de radio onafgebroken aan hun ooren jankt. Het leven van zulke kinderen is van het opstaan tot aan het slapen gaan dikwijls zóó overvuld, dat een volwassene het niet zou kunnen bijbeenen; ze worden zóó voortgejaagd van het een naar liet ander, dat ze geen vijf minuten tijd hebben, om zichzelf eens bezig te houden; en, als ze 's avonds eindelijk — gewoonlijk veel en veel te laat -*» in bed stappen, dan is het geen wonder, dat een rustige en verkwikkende slaap zich wachten laat, met alle nadeelige gevolgen, voor jonge menschen aan lang wakker liggen verbonden. Als ze dan last krijgen van een nachtmerrie of gaan slaapwandelen, rullen Pa en Ma zich nóg heel verwonderd afvragen: — Hoe komt dat arme kind toch zoo zenuwachtig? Het heeft toch afleiding genoeg? Dat kind heeft geen afleiding! Dat kind kent niets dan inspanning! Daar is overlading in den ergste» graad! Gevolg.- een hyperzenuwachtig kind! Terugslag op vader, die er knorrig. — op moeder, die er zelf nerveus onder wordt. Maar die geen recht hebben om knorrig of nerveus te zijn. on, dat zijzelf die overlading veroorzaakten! --- Univ. examens. LEIOEN — Economisch candidaats examen indologie, de heeren J. Burger en A. >V. Bok» ma. GRONINGEN — Kerkelijk voorbereidend examen: J. M. van Veen en P. Boerma. KAMPEN — Candidaatsexamen theologie: de heer J. ten Hove, Zalk. Propaedeutisch ex. theologie: de heer J. Vermij, Bilthoven. DELFT — Technische Hoogeschool. Can» didaatsexamen voor Elektrotechnisch ingenieur de heeren D. A. Alberts, L. Aronstein, I. F. Bliekman, D. Dekker J. J. Derksen, mej. E. Doelman, G. A. W. van Doornurn, A. C. van Dorsten. L. van Celderen, M. G. A. Haalebos, P. J. .Hagend«Oln,.P..-llarkema, H. H. Heeroma, P. H. J. A. Kleijnen, A. j. Lamijn, J. A. van der Molen. M. 11. >V. Moorrees, H. Mulders. J. M. Muller, ir. A. C A. Neijtzell de Wilde, H. G. Noordman, G. W. Pöstma. P. A. C. du Pui. P. J. Rosenwald. W. D. Smoor. J. M. van Steeden, G. D. van der Zee. J. C. T. Blanker», M. R. A. Deurvorst, H. C. den Hertog, J. J. Kruijs, J. J. Hf. Roos. Ingemeursexamen voor Electrotcchnlsch ingenieur: de heeren D. C. Andriesse, W Croon. H. Dounia, M. C. Ennen. J. Giltay, D. Goedhart, G. L. van Heel, J. M. Ledeboer, Lic Soen Keng, J. F. Schub, 11. L. Spoelstra. AMSTERDAM. —- Vrije Universiteit. Cand. examen Theologie J. H. Mulder, Leeuwarden; doet examen Ned. letteren G. Kuiper, Zwartsluis. ---