DE BUZETTING VAN MAXIM GORKI. Gisteravond vond te Moskou de ve-asschlnU plaats ven den overleden schrijver Maxim Gorki, waarbij tal van bekende persoonlijkheden, met Stalin aan het hoofd, tegenwoordig waren. De urn met de asch van Maxim Gorkl werd in den muur van het Kremlln bijgezet Het requiem van Vittoria Glanninl. den broeder van de beroemde zangeres, zal dezen winter zijn première beleven te Weenen. Ka» basta zal het dirlgeeren. Op de velling van de bibliotheek van Bartho» te Parijs is nog 16.000 fr. betaald voor elf brie» ven van Arthur Rimbaud aan zijn moeder en zuster: een manuscript van Wagner (uit Sleg» frleds Tod) bracht over de 10.000 fr. op. Verder zijn verkocht een manuscript van gravin de Noailles, een brief van mevr. de Sévlgné. een brief van Raclne aan zijn zuster, drie brieven van Voltalre. door Bossuet verbeterde pagina's van een boek en brieven van Eénélon. De geheele verkoop van de nalatenschap heeft meer dan 6*6 millioen francs opgebracht --- KUNST EN LETTEREN KURHAUS Zondagavondconcert BIJ 'de afkoeling, die de avond bracht paste ta de concertzaal vooral de eerste Haydn-helft Met allen eerbied voor de Symphonle in G en het celloconcert in D. overrompelende emoties of problemen, waar we ons warm voor waken, geven ze geen van belde. Maar daarom behoeven ze ons nog niet koud te laten. Ten overvloede zorgen daar Schuricht en het or» ke-t, en wat het Concert betreft, Gerard Hek» king de Nancy wel voor. De gonzende-bijenkorf-finale, die het beroemde laatste deel der G-dur is, had onberispelijke orde, zooals een goed bijenvolkje betaamt De heele Symphonle krijgt den aparten Schurichtstempel van: stijl en spontaneïleit, vol rijk vorrn-leven zonoer vormelijkheid, intiem-levend van jongen harteklop onder het tijdkleed van de keurige, wat officleuse modesnit. Inzonderheid. het Trio krijgt een charme van loome landelijkheid, een air van motorische draalerigheld, waar men niet „draalerlg" van wordt en waarin de knoestige accenten even zoovele „malle gevallen" zljn, en het soort rubato volstrekt per» soonlijk en onnavolgbaar. Solist: Gerard Rekking. Gerard' Hekking. dien we toch altijd zoo half-en-half een der onzen rekenen, komt met twee Concerten, misschien de door het publiek meest geliefde der litteratuur, het d-dur en het a-mineur, düs van Haydn en van Saint* Saëns. Beide voor cellisten van zessen klaar feitelijk een peuleschilletje, zooals we weleens zeggen. Maar met dat al, zoowel de Oosten* rijker als de Franschman geven den heeren van de knie-viool beide handen vol en hachelljks genoeg. Wie van de componisten per slot het moeilijkste „ligt". Is niet twijfelachtig; zelfs blj lemand als Gerard Hekking is het duidelijk te hooren. Ja, Ja, die „papa" Haydn (eerste deel bijv.), en octaven zijn blijkbaar op de cello nog riskanter dan op de vlooi. Vooral In het Fransche Concert hooren we Hekklngs briljante eigenschappen. Hij Is een meester der heldere, klaar-krachtige sonorilelt Zijn plastiek is lijn berekend en bc* heerscht evenwichtig. Er zijn toch altijd (bij de allerbesten) nog van die .stelletjes", die er nlet volledig dóór en dus over komen. Gerard Hekking heeft grooten smaak en wel» luidendheid, zooals we allen weten en bewon» deren., en een elegant cellistischsavoir vivre, dat mannelijk en nobel blijft, en van geen forceeren, waar ook. wil weten. Zijn cantabile is voornaam en egaal, aan den Ingehouden kant. Schuricht en orkest hebben den geest» driftig toegejulchten solist met groot gemak (en hier is Saint-SaSns weer „moeilijk" ge* noeg) gesecondeerd en vergezeld. Van de zijgalerij uit, heeft Wagenaar orkest en publiek even gedankt voor weergave en hulde. Dit naar aanleiding van zijn Saul en Davidorkestgedlcht. De dramatisch-symphonlsche lyriek en zielsontwikkeling in dlt bljbelsch muzlekgegeven Is bij Wagenaar sterk van visie en groot van spanvermogen. De donkere melancholie en de hartstocht van den feilen wil vindt men er in vele stadia, en de componist weet de afwisseling in de elkaar verwante en uit elkaar direct ge» boren wordende stemmingen van somber en fel wroetend denken, meesterlijk te verdeelen. Schuricht Jongejant de beide rollen prachtig. Voor den Bolero had ik minder moed dan het orkest, dat moest Het zal er weer terdege zoo niet revolutlonair-Spaansch. dan toch effectvol' Ravellaansch-Spaansch zijn toegegaan. A. d. ***. --- GRAGE MOORE. FILMSTER EN ZANGERES Waarom de diva zoo'n filmenthousiaste is Wat baar In ons land frappeerde Grace Moore. de diva, die wij ln ons land ln de eerste plaats als filmster en daarna als zangeres van gramofoonplaat en radio kennen, en met wie wij nu Dinsdag te Amsterdam en Donderdag In het Kurhaus te Scheveningen als concertzangeres zullen kennis maken, Is Zater» dag met den Pullman uit Parijs in de hoofdstad gearriveerd Direct na haar aankomst was zij bereid het tradltloneele persbezoek te ontvangen, en kort daarop zat in het blauwe zaaltje van het Carl» ton Hotel een slanke blonde jonge vrouw ln een eenvoudig relscosluumpje — om precies te zijn: marlnebiauw hooggesloten Japon en een coquet wltstrooien dopje met blauwe voilelte — te midden van haar gasten. Zij is een buitengewoon aangename uitzon* dering op het ras reclpleerende beroemdheden. Zij was. niettegenstaande een ware hittegolf* temperatuur, een opgewekte, charmante gast* vrouw, die ons ongevraagd met de bekende Amerlkaansche vlotheid verhaalde van haar leven, zooals dat zich in het openbaar afspeelt op de planken en het podium, voor de microfoon en onder het felle schijnsel van de Juplterlampen. En dan blijkt, dat van haar werk op verschil* lend gebied de film wel het meest haar hart heeft gestolen, „omdat", zegt zij. en haar pittig beweeglijke gezichtje Is een en al levendigheid, „omdat de film zoo oneindig veel mogelijk* heden biedt en nog in de toekomst zal bieden. En ik houd van de film omdat Je, In leder land dat Je bezoekt, geen vreemdeling voor de menschen bent Ze kennen je ai. want ze hebben Je leven op het witte doek met Je gedeeld, en het feit dat Je een goede bekende bent waar Je ook komt dat vergemakkelijkt Je komst in een vreemd land en Je optreden onzegbaar. Je behoeft het contact niet meer te zoeken, het ls er al voor Je kwam". „Ik heb ook veel brieven van Hollanders onder mijn „fanmail*"', vervolgt mrs Moore en daarin wordt me ook gevraagd, of ik vooral het lied „Cirl-birl-bin''. de schlager uit „One night of love" bij mijn optreden niet wil vergeten. Stel u voor. dat lk mr Mengelberg zou verzoeken een lied als Clrl-blrl-bln In het programma op te nemen " Haar oogen werden groot van ontsteltenis bij dit idee en haar slanke handen maakten een breed gebaar van spijt tot de velen, die zij aldus teleur moest stellen. Toch heeft dalzelfde „Clrl-blrl-bln" (een voorheen weinig bekend li-llaansch liedje en een ontdekking van de zangeres zelf) veel bijgedragen tot de groote populariteit die zij met de film „One nlght of love" in vele landen won. «Ik zing Fransche, Dullsche en Engelsche liederen" zegt de ster van de Metropolltan Opera te Nieuw Vork. „maar men heeft mij eens gezegd: „je kunt voor Je leven volstaan met het volgende programma: „Clrl-blrl-bln", „One Night of love". „Butterfly" en „La Bohème" en daar alleen Je schatten mee verdienen. En het lijkt werkelijk, alsof het publiek niets anders van mij wil hooren." Haar indruk van ons land gaf ze als volgt: „Ik heb, toen ik over de grens was. zitten wachten op den eersten molen — en ik heb er bij Haarlem een gezlenl Hoe mooi!" Nadat ook het tradllloneele gesprek over de tulpenvelden is aangesneden en Grace Moore levendig heeft betreurd, deze nu nlet te kunnen bewonderen, merkt zij tenslotte op: „Maar de vele fietsers langs den weg. dat is het, wat me het meest in uw land heeft gefrappeerd." Haar laatste opmerking geldt nog haar filmwerk. „De regisseur van mijn laatste film is von Sternberg, a fine man, maar hij zal niet met me kunnen doen als met miss Dletrlch en van mijn gezicht een masker maken. Daarvoor ben ik veel te bewegelijk, ik houd van actie." --- FLOR LAROCHE † Zondagochtend omstreeks elf uur is nabij Osnabrdck een Nederlandsche auto ver* ongelukt waarbij de acteur Flor Laroche uit Amsterdam op slag werd gedood. Flor Laroche. te Antwerpen «el-oren als zoon van den toneelspeler Hubert Laroche en jong met zijn vader naar ons land gekomen, is eerst op lateren leeftijd auteur geworden. Na te Amsterdam op eenige kantoren werkzaam te zijn geweest, is «ij op raad van zijn vader rechtstreeks in de praetljk van het hxmeelspelen gestapt: in 190? trad hij in de A-nstelst-aat bij de gebroeders van Lier in kleine rolletjes op. Later heeft hij naast Hubert Laroche ge* speeld o.a. bij Hoyaards de Hofslaehter en in Gyrano. In 192526 ging «Ij met zijn vader mee op tournee in Nederlai^dsch.lndis. onder directie van Anton Verheyen. Na zijn terugkeer vestigde Flor Laroche zich te Parijs, doch hij keerde terug voor een engagement bij het *-iette-da-nsoh Holstad-Too» neel. Later werd hij verbonden aan het Nieuw Nederlandsch Tooneel te Amsterdam, waar hij onder regie van Louis Saalboi-n werkte, het laatst als de administrateur v. d. Meuten in Rubber van mevr. Szekely-Lulofs. Van diverse gezelschappen en zome-*-ombinatles heeft hij deel uitgemaakt . Flor Laroche was een ve-MenstellJl- acteur van het tweede plan, die vooral in komische rollen soms eensklaps de aandacht wist te trek» ken door een sappige vertolking. Zijn plotselinge dood heeft in tooneelkrlngen groote ontsteltenis gebracht. Met Flor Laroche. die den 47» jarigen leeftijd bereikte, ls een verdienstelijk acteur heengegaan. --- REVIUSHERDENKING. De Reylusherdenklng te Deventer zal 18 November plaats hebben. In de Groote of Lebulnuskerk te Deventer, waar Revlus van 1614 lot 1642 geregeld als predikant is opgetreden, zal een gedenksteen onthuld worden. Ontwerp en uitvoering van dezen steen, waar» op een profiel van den dichter zal worden aangebracht zijn door het comité toevertrouwd aan den Haagschen beeldhouwer Dirk Bus. --- TENTOONSTELLING OUDE KUNST IN HET RIJKSMUSEUM. De opening van de tentoonstelling, georganiseerd door de Vereenlglng van handelaren in oude kunst, ln den Linkerbinnenhof van het Rijksmuseum te Amsterdam, zal plaats hebben >op Vrijdagavond 3 Jull a»», den aan de ten» toonstellingszaal grenzenden onderdoorgang van het Rijksmuseum, dle daarvoor met toestem* ming van B. en W. zal worden afgesloten van 28 Juni tot 5 Juli e.k. De Prlx Blumenthal, ten bedrage van 204*00 francs, is toegekend aan M. Durufté. harmonie» leeraar aan de Schola Cantorurn en organist te Parijs. --- Het lustrumspel Na het statische „Ichnaton" een dynamische handeling -s-D*I!T Utrechtsche Studentencorps heeft evenals tien en vijf jaar geleden bij evenals tien en vijf jaar geleden bij de viering van het lustrum van de Universiteit gezocht naar een feestviering» waarbij openluchtspel en maskerade logisch bij elkaar aansluiten, de maskerade natuurlijkerwijze uit het openluchtspel ontstaan. Was tien jaar geleden Ichnaton de „heilige", de hoofdpersoon van het 'spel en Noremheb, zijn tegenvoeter, de „held" van de maskerade, werden de vorige maal ln t»ortez door spel en optocht de twee zijden van de veroveraarsgestalte uitgebeeld, thans in De Groote Geus vloeien de twee figuren Tijl Uilenspiegel en Willem van Oranje symbolisch ineen. Is TUI Uilenspiegel gedacht ais een belichaming van de beste krachten van het Nederlandsche volk, de kracht van de vreugde en die vari den vrijheidszin, in Willem van Oranje treedt de leidende figuur op, die de krachten van het volk op de juiste wijze weet te binden tot een machtige eenheid en aan die krachten een welomschreven doel en richting geeft. Zoo is dan Tijl de hoofdpersoon van het spel, dat den proloog op den tachtigjarigen oorlog weergeeft in een reeks kleurrijke, symbolische, halfhistorische, half gefantaseerde handelingen; terwijl in de aansluitende maskerade Willem van Oranje de heldengestalte is en ook optreedt als hoofdpersoon in de week der luHtrumfeesten. Het spel. dat in opzet ontworpen Is door het oud«Corpslld. den schilder en schrijver mr J. Sjollema, en In woorden gerealiseerd door een anderen reu»ist van het U-3.C- is gebaseerd op drie historische gegevens. Deze zijn allereerst het heffen van den ge» haten tienden penning, vervolgens het intrekken van de privilegie*» en charters van de stad Utrecht ten derde de ondragelijke last dien de bevolking dagelijks ondervond van de Spaansche bezetting van het kasteel Vreden» burg. Het gehate kasteel, waarmee de Spliansebe macht is aangeduid, was aangewezen als de dreigende achtergrond, als het meest logische decor voor dit spel van verzet en opstand. lmmers, een van de eerste verzetsdaden van het Nederlandsche volk was juist de verdrijving van de Spaansche troepen uit het kasteel door de tot het uiterste geprikkelde Utrechtsche burgerij. Tijl is in het spel gedacht als de aanvankelijke leider van dit verzet Oorspronkelijk zich voordoende als den loozen nar, den snaakschen potsenmaker, die luchtige wijsheden verkondigd en zinrijke dwaasheden debiteert weet hij door een fameuze list de Spaansche soldalen te overrompelen, het kasteel binnen te dringen, zich meester te maken van de charters en al boet hij deze daad met den dood. zijn geest blijft leven en werpt zijn fakkel uit onder het volk. dat nu plotseling weet wat het te doen heeft: Een vlam zal slaan Uit deze lage landen! Het leven schreit om recht De wereld is in nood! De vrijheid van het hart Zal in den brand niet branden De vrijheid van den geest Bloeit boven tijd en dood. Van Dalsurn aan het woord. Albert van Dalsurn, de eerste regisseur — Paul Storm is zijn helper — heeft er bij een dezer dagen gehouden persconferentie op gewezen, dat dit nieuwe spel een groot verschil vertoont met Ichnaton. Was dit een in hoofd» zaak statisch spel van haast ritueele beweging. De Groote Geus is uiteraard door de beweeg» lijke figuur van Tijl een veel meer dynamische handeling geworden met snel verplaatsende, korte scène». Was de plaats van handeling in Ichnation een en dezelfde gedurende het geheele spel. in De Groote Geus wisselt de plaats eenlge malen. De handeling speelt zich namelijk tijdens enkele tafercelen af in de binnenstad, die in een geïmproviseerd en schematisch decor, dat aan staken gedragen wordt haar aanduiding vindt Het aantrekkelijke in dit scenario acht van Dalsurn. dat het het eerste groote opgezette openluchtspel is. waarin de intrige zich door middel van een spel in het spel voltrekt Dit Intermezzo is gebaseerd op de bekende volkssproke van het „Ezeltje trek Je. tafeltje dek Je. Knuppel uit den zak" waar» mee Tijl eerst den slotvoogd en zijn mannen vermaakt om vervolgens van den knuppel bit» teren ernst te maken Van Dalsurn zou den vorm van het spel Renaissancistisch willen noemen in tegenstelling tot de vroegere lustrumspelen als T«n-e«pel en D. 16 M. M» die in hun symboolwerking meer op mlddeleeuwsche moraliteiten geleken. Het is ook het eerste openluchtspel, waarin de lach. de humor, een belangrijke plaats inneemt De componist dr Enthoven. De componist van de muziek bij Ichnaton, dr H. E. Enthoven, Is ook de componist van de muziek bij De Groote Geus. Eischte het eerste spel in hoofdzaak gedragen muziek, in het tweede komen fragmenten voor van een snel en speelsch karakter. Overigens is ook hier de muziek een essentieel deel van het geheel. Was het conflict in Ichnaton noch aan tijd noch aan plaats gebonden, het uitgangspunt Op de generale repetitie vo» het tttrbaum geeft een kort overzicht van den toestand, waarin de Joden In de 15e eeuw in Europa geleefd hebben onder den titel organisatie van de diaspora. Over de mogelijkheden van een Joodsch theater In Dultschland geelt een anonx» mus. dle blijkt Insider te zijn in het theaterwezen, een overzicht. Hollekrelsch Is «en artikel van Max Vrunwald. Het Is een blijkbaar in Duitschland (hlj schrijft ook Holland) beslaand gebruik van een ceremonie bij het naamgeven aan een meisje eenige weken na haar geboorte. Van oud-Joodschen oorsprong schijnt het gebruik niet te HJn. f-olklorlsten brengen hel woord In verband met vrouw Holle, dle dan weer eens als booze dan «Is kwade fee op» treedt. Een artikel over geschriften van Maimonldes en eenlge bellelrle vullen het nummer aan. V. 2*. --- DE PROTESTANT. Het nummer van IS Juni bevat o*, een uitvoerig artikel van Verilas over: Mevr. A. l» <*. Nos» boom-I'oussant als .zelfbewuste en geharnaste ver» dedigster van het Protestantisme en bevorderaar» ster der kerkhislorle In Ev. Reform, zin". --- DE TAUCHNITZ-EDITIE Auteur zelf oorzaak van „verminking" Eenigen tijd geleden hebben wij een passage overgenomen uit een bespreking van den roman The Stars look down van A. J. Cronin in het Critisch Bulletin, waarin de recensent, de heer Houwaard, meedeelde, dat hij. naast de Engelsche editie, de Tauchnitzuitgave van dit boek in handen had gekregen, welke door zeer aanzienlijke bekortingen, waaromtrent verder geenerlel verantwoording werd gegeven, van de Engelsche uitgave afweek. Hlj trok hieruit d, gevolgtrekking, dat dus klaarblijkelijk op den door de firma Tauchnltz uitgegeven tekst van een werk, als zijnde niet integraal, niet meer kon worden afgegaan. De firma Tauchnitz verzoekt thans mee tt» deelen, dat de bedoelde roman niet door haar is bekort, maar een oorspronkelijke eerste versie van den auteur zelf Is, die haar in dien vorm in een Engelsche courant publiceerde. De schrijver zelf stelde voor, deze kortere lezing in de Tauchnitz Edltlon te doen verschijnen, daar de roman door zijn groote lengte ander» niet in de goedkoope Tauchnitz-serle had kun» nen uitkomen. Eerst later heeft hij. voor de uitgave ln Engeland, aanzienlijke uitbreiding aan den tekst gegeven. Wij nemen hiervan gaarne acte en betreu» ren het alleen, dat deze toedracht in de Tauch» nlstzedltle niet is vermeld, waardoor de heer Houwaard niet tot zijn gelukkig onjuist ge» bleken, maar voor de hand liggend vermoeden zou zijn gekomen. --- Groote Kunsttentoonstelling te Essen Eere-zaal voor Thora Prikker. De grootste Duitsche kunsttentoonstelling van het Jaar zal in Augustus, September en October te Essen worden gehouden onder den naam „Vrije kunst in den nieuwen staat". De tentoonstelling zal een overzicht geven over den stand van de beeldende kunst in Noord» west-, West» en Zuld-Dultschland. Alle kunstenaars van deze gebieden kunnen deelnemen. In totaal zullen ongeveer 400 schilderijen en plastieken geëxposeerd worden. In het bijzonder verdient het feit vermei» ding, dat op deze tentoonstelling een eerezaal ingericht zal worden voor den Nederlandschen schilder Thorn Prikker, die gerulmen tijd in Dultschland heeft gewerkt Oorspronkelijk had het In het plan gelegen reeds voor deze tentoonstelling ook Nederlandsche en Vlaamsche schilders en beeldhouwer» uit te noodlgen. doch dit was in verband met den korten voorbereidingstijd niet meer mo» gelijk, zoodat deze plannen tof het volgends Jaar zijn uitgesteld. ---