' VTHi -'UMlllU'TsillilWiUl!? """*■ kW Jsw&g%l t£L~Tjt(e'f o*h --- Wekelijks minstens één XniveldaA f _H__H_HH_H_a__B____nH_EH_W NEDERLANDS ZUIVEL VOEDT U GOEDI _»»»! illllilllllJMlHH --- N°«m'o^^l(il.lrn_z !,ll Moofdplin, Zenuwpijn, Vrouvvenplln --- Jeugdige preventief gedetineerden Vragen van mej. Meijer aan den Minister van Justitie. Hel Tweede Kamerlid mej. Meijer heeft aan den Minister van Justitie de volgende vragen gesteld: 1. Is het den Minister bekend, dat, mede onder invloed van de huidige tijdsomstandigheden, het aantal in huizen van bewaring pre» ventiel gedetineerden beneden den leeftijd van 25 jaar — óók dat van gedetineerden beneden de 18 jaar — zeer sterk is toegenomen? 2e. Is het juist, dat door de overlading van de met strafrecht belaste organen en van de reclasseerlngslnstelllngen, die in het bizonder over Jeugdige personen voorlichtingsrapporten moeten verstrekken, dé preventieve hechtenis veelal langer duurt dan in voorafgaande Jaren? 3. Is het juist, dat door overbezetting van de strafgevangenissen in de Huizen van bewaring plaatsen worden ingenomen door zoogenaamde passanten, dle reeds onherroepelijk zijn veroor* deeld? 4. Is de Minister niet van meening, dat het ongewenscht is, teneinde plaatsen te winnen, meer jeugdige gedetineerden in gemeenschap te plaatsen dan in normale tijden, zonder ander toezicht dan het gewoon personeel van de hulzen van bewaring? 5. Vindt de Minister in de huidige omstandigheden geen aanleiding om met de leiding van en het toezicht op jeugdige prevenlief ge* detineerden In de huizen van bewaring, hetzij In de cel hetzij ln de gemeenschap, meer op* voedkundig geschoolde beambten te belasten? 6. Eischen de omstandigheden naar het oor» deel van den Minister niet dringend de ingebruikstelling van de jeugdgevangenis te Zut» phen? 7. Indien de Ingebruikstelling niet mogelijk is, is de Minister dan bereid een concentratie van jeugdige preventief gedetineerden In bepaalde huizen van bewaring te bevorderen? --- Tewerkstelling en ondersteuning van werkeloozen De vijfde aflevering 1936 van het Maandschrift van het Centraal Bureau voor de Statistiek geeft een overzicht van de aantallen ge» heel werkelooze personen in óns land, die einde van elk der maanden Januari 1933 tot en met Maart 1936 ingeschreven stonden bij de organen der openbare arbeidsbemiddeling, met ver» melding van het aantal ingeschrevenen, dat. tewerkgesteld werd op do vanwege het Bljk gesubsidieerde werkverschaffingen en van het aantal ingeschrevenen, dat ondersteund werd ingevolge de steunregeling, naar den toestand op den laatsten Zaterdag van elke maand. Belde groepen vormen slechts een — zij het ook belangrijk — deel van het totale aantal bij de organen der arbeidsbemiddeling ingeschreven, werkeloozen. Onder de overigen, die tot de groep der tewerkgestelden, noch lot die der ondersteunden behooren, vallen de werkeloo» zen, die uitkeering uit de werkeioozenkassen ontvingen en voorts voornamelijk de van de drie genoemde categorieën afhankelijke wer* kelooze gezinsleden. Den laatsten Zaterdag van Maart 1936 waren 54.300 werkeloozen . tewerkgesteld en werden er 199.321 ondersteund, uitmakende resp. 12.7 en 465 pCt van de 429.046 bij de organen der arbeidsbemiddeling ingeschreven werkeloozen. Bovendien ontvingen gemiddeld per week nog 32.831 personen tlltkeerlng uit de werkeloozenkassen. In 1933 waren het resp. 17 en 45,4 pCt, 1934 16.8 en 44.4 pCt en 1935 12.7 en 46:5 pCt —De minister-van Defensie a.l.de heer Colljn» heeft Vrijdag een bezoek gebracht aan eenige forten bij Ixlcnen-Vreeland en Kortenhoef. De minister was vergezeld van lult-gen. RSell, commandant van het veldleger, majoor l*arels. eerstaanwezend Ingenieur van de genie te Utrecht en kapitein Tielens van den generalen staf. --- Voor de Jeugd COLUMBUS, DE ONTDEKKER VAN AMERIKA (Tekst en illustraties van H. Kannegleter) 221. Columbus was zeer begaan met hun lot en nadat hij bad vernomen, dat zij goud zochten, gaf hU hun den raad. den gronu uil te graven en de aarde te zeven, misschien vonden zij dan het zoo begeerde edele metaal. Voor hij afscheid van hen nam, liet hij ook nog tarwe en erwten brengen, daar de man» nen van plan waren hier te blijven. Zij kon» den de boone!, dan planten en verbouwen, om van te leven. Tenslotte voorzag hij hen nog van wapens en ammunitie om zich te verdedigen als het noodig was. Na deze ontmoeting lichte Columbus na eenige dagen weer het anker om verder te varen. Doch net waren de Schepen in zee, of een hevige storm stak op. Deze nam w zulk een omvang toe, dat de schepen in grooten nood begonnen te verkee» ren. ZU worstelden met de hooge golven en met het uur werd de storm heviger. Van eenlge schepen braken de masten en voor ds oogen van Disgo en Nodo. zonken de schepen in de diepte. Vele schepelingen konden nog gered worden, doch ook velen verdronken zonder dat men hun de hand tot redding kon reiken. 222. Het geluk was Columbus niet dienstig. In dezen ontzettenden orkaanstorm, verloor hij drie schepen en tot ieders droefheid vele be» kwame mannen. Ook het schip van één der kapiteins Finzon verdween in de diepte' met moeite werd hij zelf met een matroos nog gered. ZU hadden het geluk gehad het roer te kunnen grijpen en zich zoo lang daaraan vast te klampen, tot zij door één der ronddrijvende schepen werden opgepikt. (Wordt vervolgd). --- GEWESTELIJKE LANDDAG R.K. STAATSPARTIJ Oud-minister Verschuur spreekt zich uit voor devaluatie Nt het Sportpark te Alkmaar is -«Jstermld* dag een -«ewestelljke landdag van de UK. Staatspartij gehouden, welke door een 3000 personen bezocht werd. . , Nadat dé heer H. F. Flultman. voorzitter van den ring den Helder, het openingswoord had uitgesproken en het „Schaepmanlied" was gezongen, sprak mr F. Teullngs. lid der Tweede Kamen eerste secretaris van het partijbestuur, over «VerantwoordelUkheld ln zweren tijd". Spr.ibetreurde, dat vele katholieken zijn me» dogegaan met hen. die van de verwarring ge» bruik willen maken om te streven naar een dictatoriale madht. HU zou tot hen willen zeg» gen: God vergeve het hun. want zij weten niet wat ze doen. En indien zij dan Gods woord met hun diepste overtuiging overleggen, aldus spr.. dan zal zijn woord niet tevergeefsoh ge» weest zijn en Gods alles omvattende liefde zal ook hun vergeving schenken. Nadat spr. den katholieken staatsman llu**s de Heerenbrouok had herdacht, vroeg hij het vertrouwen voor den partUvoorzitter. Rede van Mlnlster Verschuur. Nadat gezamenlijk het «Wlen Neërlands bloed was gezongen, betrad oud-minister Ver» schuur liet spreel-gestélte. ZU. die mlj «-pdroegen te ---reken over een volk in nood. — aldus ving spr. aan —- hebben blijkbaar mij op het hart willen binden, niet op de onderdeelen zoozeer als wel op het ge» heel te letten. Niet één enkel bedrijf is in nood. nlet één enkele bedrijfsgroep, maar alom hl-erscht,de verslagenheid wegens wegzinken van bestaanskansen en het afsluiten van perspectieven. Er ls'eên orkaan met demonisch geweld over het huls onzer welvaart losgebroken: geen verdieping bleef onbeschadigd, geen vertrek ongeschonden. Ja, dat was welstand, wat wij tot 1929 genoten. Zelfs toen waren er klachten. -Thans -«-hamen wij ons daarvoor. Indien wij ooit weer tot welvaart komen, dan zal zlj toch een heel ander beeld vertoonen dan die van vóór de crisis. WU moeten door een proces heen van verandering. Daar moet worden afgebroken en opgebouwd. Het doel van menig bedrijf moet ln andere richting worden gezocht. Onze export moot naar deels nieuwe afzetgebieden worden gezonden, deels ook moet zU vervallen. Voor ons land beteékent het groote verschil tussohen onze economische structuur van vóór de crisis en dle van na de crisis juist de bijzondere ernst van onze moeilijkheden. Vóór de crisis hadden wU ons Ingericht op vrlj ruilverkeer tussohen de volkeren. WU voorzagen geheel West Europa van onze boter en kaas, van onze groenten en vruchten. Ver» schillende onzer industrieele producten vonden hun weg ver over het aardrond. Onze scheep* vaart bewees diensten aan al 's heeren landen. Men zou het Nederlandsche bedrijfsleven van voor de crisis kunnen vergelUken met een machtige polvpi dle zljn vangarmen over den geheeien aardbol had geslagen. Het eerste werk der wereldcrisis is geweest, die vangarmen meedoogenloos af te kappen. Zooals ook elders algemeen gebeurde, schoot do regeering te hulp. Had «lj.hler een taak? BU de ontzaglijke ruïne waartoe ons bedrijfsleven verviel, heeft de theorie aanvankelijk gezwegen. Ook de theorie vaéiAfA doen ultzleken. llinde--achtlge. --«««l'ij-N '&«-**«,'aldus* »pr- dle later'weer B opgekomen en nog niet 200 lang geleden fat de vergadering van een niet talrijke maar Immer nog machtige partij heeft geklonken. Zelf, wat economisch verantwoord ware. zou sociaal en politiek de grootste fout kunnen zijn. Al de maatregelen, welke de regeerwg beeft getroffen om den geweldigen stoot der crisis op te vangen, hadden slechts ten deele een conserveerend karakter. ZU besnoeiden immers wel terdege het zonder twijfel te groote productie-apparaat Ook drongen zij de.productie vooral de agrarische artikelen, terug naar een lager prijzenniveau. Na nog andere maatregelen te hebben genoemd, zeide spr- dat de schaduwzijden van de -*egeeringsbemoei«missen ernstig zijn en vooral daar tot nadenken stemmen, waar de schaduwen van diverse maatregelen samentreffen. Doel» men «al het heimwee naar het vrije rullverkeer en het blnnenlimdsche geheel ongemoeide economisch verkeer wel voorgoed moe» ten aNèeren. Die phase van voor 1930 is eens en vooral voorbij. Uitsluitend mogelijk is een ruilverkeer, in verdragen vastgesteld, tusschen «geordende" nationale economieën. Het Is hoogst onpractlsch hierover te treuren. Slechts is het zaak van een land zich daarop zoo goed mogelijk in te richten. Men mag thans zeggen, dat ons land economisch evenzeer Is toegerust voor het voeren van strijd als andere landen. ' Er is in de economische wapenrusting der volkeren, in den strijdlust en in het gevaar voor Jammerlijke botsingen veel 'dat aan de echte oorlogstoerusting herinnert. Eenhoofdige en krachtige leiding is zeer gewenscht. Twee sta» ven in dezen zweren economischen strijd kun» nen bedenkelijk tegen elkaar in werken. Split» sing der aangelegenheden over twee departementen is schadelUk. Eerlang zal zich «en geheel van uitvoer» mogelUkheden moeten afteêkenon waarnaar onze Nederlandsche producUe «^enigermate haar doel* stellingen zal kunnen aanpassen. De handelspolitiok moot worden geflankeerd door een voorUchUngsdienst, welke -zroote bewegingsvrijheid dient te bezitten. Deze dienst moot actief kunnen optreeden ter bevordering van afzet. Departementaal zij de leiding. Doch vele zijn de inste*-u»gen, waaraan ons land rijk is, «sic kunnen worden *n««*sc*-al-eld. Ook de «consulaire dienst, waarmee reeds -voeger het contact Is gelogd, moet voor dit doel worden Ingespannen. Er liggen ongetwijfeld nog l-a-isen voor ons over de wereld verspreid. Maar da ontwikkeling van ons bedrijfsleven toont nog geen tee» kenen, «lat zij w staat is, «Sle kansen te grijpen. Wij hebben onze scheepvaart, Onze koloniën, onze «xport-indusli-leiw te «-eer gehandicapt door het langs den la*»«zamen weg te zoeken. Zij moeten niét langer buiten en boven het flnancleele wereldniveau worden gehouden. Door de ontwaarding van het pond sterling zijn wij. wel eern^-szins «-v'-r-ompeld. . Wij waren dus niet gereed om gelijken tred te houden. MuntcorrecUe moot ons thans, nadat wij het onmogelijke beproefd hebben — de behandeling en verwerping der vaste lasten^ont-ö-e-pen heeft de situatie opgehelderd — over het doode punt heen helpen. Met «lullige inspanning komen wij daarna dan wellicht, als wij niets verzuimen, in beter vaarwater. Zonder munt» c«-rrectle zeker niet. Daarmee is, nadat lang ge» neeg de andere weg is beproefd, «-«dwongen als wij zijn door de wereld-beheerschende valuta's, de moreele zijde der vraag, welke wij niet willen ontgaan, beslist Als eerste vertroosting verwachte men een zekere --«-'lichting in 't drukkende werkeloosheid*-vraa«*si-lk, dat niet het minst moreel de grootste ramp is van dezen tijd. Ook wanneer over eenige . Jaren «le crisis haar scherpste zijden zal hebben verloren, zal zij nog menige bemoeienis van de overheid noodig maken. Afgezien daarvan gaat het beginsel van samenwerking op economisch ter* rein zijn onw*-e*-taanbaren gang. Er kan geen sprake van zijn, dit te willen tegenhouden. Maar evenmin kan er sprake van zijn, dit toe te laten zonder dat het algemeen belang mee» spreekt Als -vertegenwoordiger van hot alge meen belang heeft de regeering op te treden. Spr. betoogde verder, dat de yuadrageslmo Anno deze «nieuwe aera in 1931 heeft ingeluid. BU de sociale wetgeving is tot heden de staat de eigenlijke wetgever en uitvoerder geweest Maar voor de nieuwe aera roept de encycliek den staat terug tot zijn taak van subsidiair óp* treden. Alles^waj door het *»s»M-**^jJnftiatlét tor stand kan* worden- gebraoKt,- mêerriog, wat door gemeenschappen van lager orde kan wor» den behartigd, moet niet door hoogere gemeenschappen of door den staat wolden verricht. Deze laatste wordt aan zUn eigenlijke taak her» wnerd: leiding geven, toezicht houden, aan» sporend of beperkend optreden. In hetgeen de ontwikkeling der wetgeving tot heden vertoont, vinden wij tal van steun» punten voor dezen verderen opbouw. Toen er in de Troonrede van 1933 voor het eerst van ./-nlening* werd gesproken, aldus spr» was ons niet hot woord zelf lief, maar. wlj wisten dat met beslist en voorzichtig beginnen, veel op het spel stond voor de organische samenleving, waarheen wU moeten streven óp straffe van te belanden in staat**»oclallsme of dictatuur der geldmacht Beide uitersten dreigen onverholen. WU zien ze in -*ei*zc*Me*lde landen op afschuwwe-cken» de wijle verwezenlijkt. Zij kenmerken zich door radicalisme tot fanatisme toe. door geweld tot zelfs het schrikbewind. Thans is toch wel het oogenblik daar om alle menschen van goeden wil om de vaan van maatschappelijke ordening te vereenigen. * «Katholiek el* Nederlander". Na de pauze sprak prof. mr C. F. M. Homme over „Katholiek en Nederlander". Spr. betoog* de on», dat katholieken met gezond verstand zich nlet moeten laten beïnvloeden door „persoonlijkheden", die geen persoonlijkheden zijn. De - volksgenoot aan den anderen kant, die in zijn onverstand onze beweging heeft verlaten, om aan de Innerlijke verscheurdheid in ons volk nu Juist met recht deel te gaan nemen, aldus spr» zal door den oprechten katholiek bepraat moeten worden en tot Inkeer moeten worden gebracht opdat het hem duidelijk worde, dat wij nu nog leven in een land waar een vrlje wll is, en dat hij als voorbeeld moet nemen onze katholieke broeders In andere landen, die niets anders hebben te doen dan te slikken, te aanvaarden en desnoods met geweld nog te Juichen ook. De partUvoorzitter, mr O. M. 5, F. Gose» ling sprak een slotwoord. --- FEUILLETON Gebabbel in de straat door Italpn springer . 29 Mevrouw Holster trachtte hem nu fluisterend te «-verreden, doch hij weigerde zelfs naar haar te luisteren. Op lulden, ironlschen toon merkte bij op, dat het wèl toevallig was. dat ze. nu hij op visite was, zonder een druppeltje drank zalen. Ze fluisterde nu In Kneels oor en toen scheen het Barend toe. dat het vrouwtje nog bleeker werd. dan ze al was, als werd ze heel slecht nieuws gewaar. Dat speet hem. voor naar, want ondanks Willems onuitstaanbaar gedrag, voelde hij sterk het onderscheid tusschen Tines uitstekende verzorging in de kliniek en het af» wachten van deze vrouw, op een plaats in de «richting. Ais haar nu leis onaangenaams mocht dreigen, zou hij er graag een klein offer voor over nebben, dacht hij, om het van haar af te wenden. Kneel deed nu haar best. Willem tot kalmte te brengen, maar de koppige Jonge man wilde ook niet naar haar luisteren. En Holster, die gedurende den maaltijd bijna voortdurend hautain Willems kuren genegeerd had, vermeed nu zijn blik, toen hU hem aansprak. —- Willem, stel Je nu tevreden, een ander keer ls er beslist weer. We hebben immers ons best gedaan en straks heb Je ook al verscheidene glazen Wijn gedronken, bezwoer hlj hem. — Wijn! smaalde Willem. Noem JU dat sloot-valer wijn? Zulken wijn schep ik uit mijn scheppulje op. op mijn plaatste. «Is het geregend heeft. Maar ik zeg. als lemand den grooten mijnheer wil spelen, dan moet hij nlet te gierig zijn op een glaasje. Een heef! hoonde hU, een mooie heer. Wat let me, 0f.... Hij zweeg. bU een dringenden wenk van zijn zwager. Deze fluisterde nu zijn vrouw iets in het oor en stak dan met een gebaar van voldoening een nieuwe sigaret op. En hij leunde achterover tn zijn fauteuil, beide vingers in de vestgaten, ais had hU een uiterst netelige kwestie op buitengewoon handige wijze opgelost — Mijnheer Wleiinga. zei l»lj. na eenige stevige halen, mijn vrouw wou graag een enkel woord me u wisselen. Onder vier oogen, natuurlljk. Barend volgde haar naar de zijkamer, waar de kille hem deed huiveren. — U neemt het wel niet kwalijk, mijnheer Wlelinga, maar de kwestie is. dat we Willem niet graag teleur willen stellen. De arme jongen had zoo stellig op een borrel gerekend, moet u weten. En ais u het mij vraagt, zou een glaasje ü ook geen kwaad doen. want u zlet een beetje pips. — Zeg u maar. waar het op neer komt, zei hU, voelend waar het gesprek heen glng. — Ja, dat is maar beter ook. Ik ben van de week misschien een beetje te royaal met uil* geven geweest en had met betaling van den wijnhandelaar gerekend op het volgend salaris van mijn man. En nu wil hij niet meer leveren, voor althans een gedeelte betaald is. Hebt u er eenlg bezwaar tegen ? H hebt immers de huur ook al voorgeschoten en het geld is goed, dat weet u wel. MUn man is een heer en als een winkelier hem in de straat na zou wijzen, alsof hij schulden maakte, zou hem dat kwaad kunnen doen aan zijn carrière. Barend dacht er maar heel vluchtig over na. Hij had al direct begrepen, dat dit gesprek zou uitdraaien op een geldleenlng. Overwegend, dat de Holsters reeds zulke groote kosten hadden gemaakt om hem een diner aan te bieden, vond hU het natuurlijk, dat hU nu ook een kleinigheld bijdroeg. — Kan ik u misschien met tien gulden van dienst zijn? vroeg hlj. Haar oogen glinsterden. Snel bedacht ze dat als Ilaaymakers met vijf gulden genoegen wilde nemen, ze dan vijf over hield, waar ze haar buurman geen uitleg van hoefde te geven. — O ja, als dat kan, heel graag. Barend tastte reeds naar zijn portemonnale. keek er in en daarna in zijn portefeuille. — Het spijt me, maar ik zie dat ik zooveel niet bij me heb. Maar als ik u met een giro* cheque kan helpen ? De teleurstelling, er door zijn eerste woorden als op getooverd. verdween weer even snel. Ze herinnerde zich, welk een diepen indruk Wielinga's vorige cheque op de winkeliers had gemaakt — Wel Ja. zooals u wilt. zei ze. zoo onverschillig mogelijk. MUn man zou ook wel een cheque kunnen uitschrijven, want dat is-le zoo gewoon, op die groote kantoren. U begrijpt wel, een heer als hij gaat altijd roet groole sjokken om. Maar die liggen nu allemaal op zijn kantoor. Ze ratelde nog het een en ander af. terwijl Barend een cheque voor tien gulden aan toonder invulde. Billend van kou liep hij naar de hulskamer, gevolgd door de gastvrouw, die haar man trotsch het blljelje toonde. Holster pakte het niet minder verwaand aan. — Prachtig, merkte hij met voldoening op, dat zal hen» wel even den mond snoeren. Zoon plebejer, dacht zich tegenover mij op een voetstuk te plaatsen. Maar. ik lust die winkeliers. — Maak nu maar af, waarschuwde Willem, anders bedenkt ie weer een andere smoes. Glinsterend van triomf kwam Paul Holster dezen keer terug En het air. waarmee hU aller» eerst zijn eigen glas onder de literkruik hield, weersprak duidelijk zUn vorige bewering, dat hij niets voelde voor een borrel. Na Willem, die zich zelf bedlende, schonk mevrouw Holster achtereenvolgens Barend, zichzelf. Kncel en Hilda in. — Hilda, zei Barend, die zijn eigen glas met wantrouwen bekeek, aarzelend, zou jij dit nu wel drinken? — Hé, wat zullen we nou eten, viel Willem schamper uit, wordt het prolletarlaat weer misgund, wat de boerswa wél lust? Hier aan tafel zijn allemaal gelijk, hou daar rekenschap van, mijnheer' Hilda zette haar glaasje weer neer en keek verlegen voor zich. Ze had nog nooit jenever gedronken, en zou het nu ook liever niét doen. Nu echter Kncel, in haar toestand nog wel, er geen bezwaar tegen had, zag ze niet in, wat het haar zou kunnen hinderen. — Kom. mijnheer Wlelinga. nam de gastvrouw het voor haar op. gun haar dat eene glaasje maar. Hier meid. neem er twee scheppen suiker in, dan proef je de alcohol niet meer. Jij ook. Kncel? — Kncel is niet vies uitgevallen en die weet waar ze recht op heeft Hou daar rekenschap vanl Barend trok de schouders op en zag lijdelijk toe. dat Hilda van het glaasje nipte. HU zag nu wel in, dat wat er ook met haar plaats had. eerder zijn dan haar schuld zou zijn. Hij had niet moeten toeslaan, dat ze aan den maaltijd deelnam. Mogelijk waren die menschen van heel goede familie en uit den alicrhoogsten stand, maar dan hoorde zij evenmin in die kringen thuis als hij. Om dat eene glaasje wilde hU echter geen ruzie maken, met dien geweidenaar. Gedurende twintig minuten was Willem nu zeer in zijn schik. HU begon weer over zijn nuisbezoeker maar toen zijn schoonzuster hem herinnerde dat hij die geschiedenis ai minste,» twaalf maal verteld had. deed hij een verslag van zijn vechtpartijen Zaterdagavonds. op het Dapperplein. Na zijn vijfde glas kwam hij wat dichter bij Barend zitten Deze schoof opzij, maar Willem volgde hem, met zijn stoel. Dat verplaatsen en aanschuiven hield aan, tot Barends stoel stijf tegen dien van de gastvrouw aan stond. ZU zelf volgde dat spelletje intusschen met lachende oogen, als kon ze het niet genoeg In Willem prijzen, dat hij haar gast aangenaam bezig wilde houden. Knoei, die haar man beter kende, trachtte Holsters blik op te vangen, maar deze voelde zich blijkbaar niet meer in de stemming, om zich met zijn gaslen te bemoeien. Hij dronk lang* zaan» en met smaak zijn glaasje leeg. vulde het dan weer, om het opnieuw met smaak te ledigen. Buiten dit spelletje scheen hij niets meer van dezen avond te verwachten. — Mijnheer Wieling», zei de gastvrouw, met eenigszins dikke tong. Uw eerste glaasje is nog steeds niet le?g. Drink het uit. dan kan ik het weer vullen. — Laat hem met rust. nou moet ik eerst eens een woordje met hem babbelen! snauwde Willem. Wat denkt u. dal ik in mijn hand heb? richtte hij zlch tot Barend. — Geen idee van, mompelde deze onverschillig. Echter was hij zoo voorzichtig, een minachlenden aanvullenden zin. die hem naar de long welde, voor zich te houden. — Hier dan! riep de ander triomfantelijk, drle groezelige speelkaarten op tafel werpend. Let op, schoppenaas. ruitenaas en klaveraas. Nou kent u het spelletje toch al, zou ik zeggen? Onwillig schudde Barend hel hoofd. Hij speelde nooit kaart, voelde zelfs niet vo?r bridge. Hel eenige wat hij van kaartspel afwist was. dat er eeniM tientallen kaarten voor noodig waren. Wat de jonge man dan ook met die drie azen voorhad, was hem volstrekt onbegrijpelijk. Om Willem te doen merken, dat hij er niets mee te maken wou hebben, zonder hem bepaald af te stoeten, wendde hij zich tot den gastheer met 'n opmerking, over een tamelijk bevattelijk onderwerp. Holster zat echter gcnoegelijk tegen zijn glaasje te grijnzen en hoorde hem niet Op hel moment dat Willem de kaarten op tafel wierp, voelde mevrouw Holster zich doordringen van een gevoel van respect voor hem. Die Jongen, die Jongen, dwarrelde het door haar brein, een heer was-ie niet, maar link was-ie, als géén ander. Link als een looie deur, mompelde ze, bewonderend. — Wat wou Je dan met die drie kaarten, Willem? vroeg ze. langs haar neus weg. Zie Je dan niet, dat mijnheer geen zin in kaartspel heef»? — Och wat geen zin. dat zijn ommers maar boerswaioenljes. Hou daar gerust rekenschap van. Hoe zou hij en ai die andere kapitalisten aan haarlui geld en vaste goederen komen, als ze niet hun leven lang op hun eigen houtje, één. twéé, drie klaveraas speelden? Hou daar rekenschap van! Nu schrikte Barend hevig. Van dat spelletje had hij al eens eerder gehoord, of eigenlijk, er over gelezen. Het werd nogal vaak vermeld in de politierapporten, speciaal in verband met kwartjesvinders en dat soort volk. Als hij het goed begrepen had. noemde de krant dat spelletje hazard ol gokspel. — Daür doe ik vast niet aan mee! protesteerde hU heftig. — Hoe durft u met zoo iets aan te komen? — Zeg eens, maak het een beetje! schreeuw» de Willem, gekrenkt. Je wilt toch zeker niet beweren, dat je mc voor een gemeenen zak» kenroller houdt? Paul.' krijsehte hij, — moet ik me bijgeval door dien dallcler in mijn ge» zicht laten beleedigen? Denk je alstemet. om» dat Ik een fatsoenlijk steuntrekker ben, dat ik.... — U bent abuis, ik wil u beslist niet be» leedigen. Ik bedoel alleen, dat ik niets van kaartspel afweet en het ook niet aardig vind, tegenover het gezelschap, dat twee een spel» letje doen en de anderen niet. — Nou. en dat zal mij nou juist een biet zijn. Ik heb er nou eenmaal mijn aardigheid in. met u zoon beetje te klassinccren. Zijlul kunnen ommers toekijken. Kijk nou eens. ho» leuk of dat gaat. Wordt vervolgd. --- kommissie van advies en bestand betreffende de Geldsehietersvet ' Dé commissie van advies en bijstand, bedoeld in -paragraaf 5 der geldschieters wet heeft ver* slag uitgebracht omtrent haar werkzaamheden in 1935. Het volgende is daaraan ontleend: Opelschbaarbeld geldleenlng. Het formulier-akte van geldleenlng. in ge» bruik bij een toegelaten particuliere geldschlet» bank, bevatte oa. de bepaling, dat het kapitaal en de rente en het meer verschuldigde in zijn' geheel opelschbaar zijn, indien de geld* leener «-verlijdt vóór de geheele aflossing van het verschuldigde. Aan den minister werd op het desbetreffend verzoek aan de commissie om advies, bericht, dat, aangezien dit punt w de wet niet alles* zins duidelijk bleek te zijn geregeld, de commissie het zou betrekken In de bij haar in be» werking zijnde voordellen tot wetswijziging. Ten aanzien van een andere bepaling, n.l. die welke van den geldleener eischt, er in toe te stemmen, dat, zoo hij in gebreke mocht blijven, zijn werkgever korting zal verleenen op sela» ris, enz. en voorts de bank te machtigen, het salaris bij den werkgever in ontvangst te nemen, gaf de commissie te kennen, dat deze bepaling onbetwistbaar een vorm van loon* cessie invoerde en als zoodanig openlijk in strijd was met artikel 34 der wet, welk artikel het absolute verbod behelst, in «enigerlei vorm van te voren afstand van het salaris te doen. Naar der commissie bleek, gaf de minister aan burgemeester en wethouders ten antwoord, wat het eerste punt betrof, dat ook zi. artikel 40 der geldschletérswet niet mede beoogt, het geval van overlijden van den geldleener. Ver» der merkte de minister op:„ Evenwel dient men m.i. hier tevens te letten op het bepaalde in artikel 33 der wet Nlet zonder meer verwerpelijk schUnt de opvatting, dat laatstgenoemd artikel toelaat, de verplichting tot aflossing van hoofdsom en betaling van verschuldigde rente op te leggen voor een bepaald moment of een bepaalde gebeurtenis, In elk geval vind ik geen vrijheid, met betrekking tot de vraag, of het gewraakte beding al dan niet toelaatbaar 's. een beslist oordeel uit te spreken. Ik overweeg, ln hoeverre er aanleiding bestaat, verduidelijking van de wet op dit punt te bevorderen." Voor wat de tweede bepaling aanging, ant* woordde de mln-st^^ove--êé^omstig het door de commissie' gegeven'advïê<* Inventaris-akte naast de akte van geldleenlng. De minister stelde om advies in handen der commissie een briefwisseling van een gemeentebestuur en een toegelaten particuliere geldschietbank. waaruit de vraag naar voren kwam, of hot gelet op de bepalingen der geldschleterswet. toelaatbaar is, dat een geldschieter bij het verstrekken van een geldleenlng. zeker* held eischt in dezen vorm, dat de geldleener, naast de leenlngsakte met den geldschieter een overeenkomst sluit waarbU de geldleener zijn roerend goed aan den geldschieter verkoopt met recht van wederinkoop en met huur van de verkochte goederen. De commissie was van gevoelen, dat, waar artikel 33 der geldschieters wet uitdrukkelijk bepaalt, dat geen andere dan de aldaar en in art. 40 genoemde verplichtingen den geldleener mogen worden opgelegd en een akte als bovenbedoeld uiteraard ook andere verplichtingen oplegt — in elk geval de verplichtingen, voortvloeiende uit de bepalingen van het burgerlijk wetboek omtrent huur —, in het gestelde geval overtreding van de geldschieterswet met name van art. 33, valt te constateeren. Voorts zag de commissie als een bezwaar tegen een dergelijke transactie, dat andere schuldelschers daarvan de dupe zouden kunnen worden, wanneer de geldleener zou verzwUgen, dat de inboedel niet zUn eigendom is. Hit den door don minister aan het betrokken gemeentebestuur ter zake gerlchten brief bleek, der commissie, dat de minister zich met de zienswijze der commissie had vereenigd. Cautie, als zekerheid van terugbetaling van de leenlng. Voorts werd het advies van de commissie door den minister gevraagd, met betrekking tot een beslissing van Gedeputeerde Staten van Gelderland, waarbU in beroep ongedaan was gemaakt een besluit van burgemeester en wethouders van Arnhem, tot intrekking, (bc* taalzegeikas). De commissie gaf den minister in overweging, te bevorderen, dat, met toepassing van artikel 20, lid 4, der wet, het besluit van gedeputeerde Staten werd vernietigd. Overeenkomstig het advies der commissie werd bij Konlnklljk besluit beslist Gedeputeerde Staten, daarna ingevolge art. 20, 4) der geldschieterswet, opnieuw uitspraak doende, besloot, de Intrekking van de toelating alsnog te handhaven. --- Kapitaal en vermogen der naamlooze vennootschap Ter gelegenheid van de te Amsterdam gehouden Jaarvergadering van de Vereenlgwg van Inspecteurs der directe belastingen, invoerrechten en accijnzen, hield prof. mr F. O. Schelte ma een lezing over „Kapitaal en vermogen der naamlooze vennootschap." Prof. s*chellema koos daarbij als uitgangspunt de begrippen kapitaal en vermogen, zooals deze moeten worden gezien in het licht van het Wet» boek van Koophandel, om daarna de verkregen resultaten te toetsen aan het fiscaal recht Van de verschillende definities die over het begrip kapitaal der N.V. in omloop zijn, koos de inleider die van het kapitaal, gezien als de som der evenredige deelen, waarin het lidmaat««hap der N.V. tot uitdrukking komt, als uit* gangspunt van zijn betoog. --- ALGEMEENE BOND VAN FORENSEN. De Algemeene Bond van Forensen heeft gis* teren zijn jaarlijk-che vergadering gehouden in het gebouw Induslrla ie Amsterdam. De voorzitter, de heer C. D. van Vliet, riep ih het bijzonder het welkom tóe tot de afgevaardigden van de afdeeling Castricum, welke afdeeling voor de eerste maal op de algemeene vergadering vertegenwoordigd is, nadat die af» deeling in November van het afgeloopen jaar werd opgericht - • • —. -• „.,,_ Gedurende de eerste maanden van het afge» loopen Jaar stond onze vereeniging nog onder leiding van Jhr ir O. C. A. van Lidth de Jeude, zeide spr. verder om. Deze legde echter in Maart 1935, als gevolg van zijn benoeming tot minister van Waterstaat, het voorzitterschap neer en in het Apriinummer van ons orgaan hebben wij toen uiting gegeven aan onzen groo» ten «tank voor al hetgeen de heer Van Lidth de Jeude heeft mogen bereiken en tot stand brengen. Mr H. J. 8001. oud-voorzltter van onzon bond. werd onmiddellijk bereid gevonden als waarnemend-voorzitter op t" treden en de ver» dere leiding op zich te nemen. De financieele positie, waarin de vereenlglng langzamerhand is komen te verkeeren, is niet geheel vrij van zorg. Een belangrijk deel van de actie was ook ditmaai gewijd aan de behartiging van de spoor» wegbelangen der forensen. De pogingen tot verdere verlaging van de prijzen der trajectabonnementen werden onvermoeid voortgezet en zelfs werd de minister van Waterstaat door ons gepolst over de mogelijkheid van een der» gelijke verlaging, waarbij wij vernamen, dat de onlangs geïnstalleerde centrale commissie voor het verkeerswezen lc adviseeren heeft over een complex van maatregelen op verkeersgebied, waarbij natuurlijk ook de tarieven der spoorwegen onder de aandacht zullen worden genomen. Natuurlijk kan niet worden verwacht dat deze commissie reeds dadelijk met conclusies zal komen en wU zullen dus voorloopig wel een afwachtende houding moeten aannemen. In ieder geval zullen wij diligent blijven en onze actie onverpoosd voortzetten In de hoop dat wij ten slotte het gewenschte succes zullen bereiken. Het spook-béeld van een forensenbelasting dook weer op, waartegen toen direct stelling werd genomen. Het is thans weer van de baan, doch of het nlet nogmaals naar voren zal komen blijft natuurlijk altijd mogelijk en onze bond zal dus ook op dat punt paraat moeten blijven. Het Jaarverslag over 1935 benevens de rekening en verantwoording over het beheer der geldmiddelen werden goedgekeurd. Goedgekeurd werd de uitbreiding van het hoofdbestuur door verkiezing van den heer E. S. Enthoven, voorzitter der afdeeling Baarn. De periodiek aftredende hoofdbestuursleden, de heeren dr H. v. Beeck Vollenhoven, H. Slee» boom en P. Klomp, werden herkozen. De afdeelwgsraad, dle enkele Jaren geleden was Ingesteld om eenlg meer contact te ver krijgen tusschen de afdeellngen en het hoofd» bestuur, werd weer afgeschaft, daar rn een contact, als hier bedoeld, voldoende wordt voorzien doordat de voorzitters der groote afdeelin» gen thans allen deel uitmaken van het hoofd» bestuur. * Aan de afdeelingen werd wederom toegestaan .In maximum één derde van de contributies in te houden ter bestrijding van de afdeelings» kosten. Aan den secretaris. G. W. van Everdlngen, bracht de voorzitter een woord van hartelljken dank voor de wijze, waarop hij de werkzaamheden verricht. Tot voorzitter van den Bond werd in plaats van mr H. J. 800 l te Hilversum, die wegens drukke werkzaamheden had bedankt, gekozen de heer E. Enthoven, voorzitter van de afdeeling Baam. --- SLEEPBOOTEIGENAREN Dezer dagen vergaderde te Rotterdam onder voorzitterschap van den heer A. G. Schouten de lijn-commissie uit de gecombineerde studie» commissie voor de sleepvaart, samengesteld door het alle Nederlandsche vereenlglngen van particuliere sleepbooteigenaren omvattende federatief verbond eénerzijds, de Centrale Bond van Transportarbeiders, de Ned. B.K. Bond van Transportarbeiders en de Ned. Chr. Bond van Fabrieks- en Transportarbeiders, ander» zijds. Besloten werd de propagandaaclle. waartoe reeds eerder in principe werd besloten, zoo spoedig mogelijk een aanvang te doen nemen. In dit verband zal het Federatief Verbond van Vcreenlgingen van Particuliere Sleepbooteigenaren in Nederland a.s. Woensdag een uitge» breide bestuursvergadering te 's-Gravenhage houden. ---