Rede van prof Blok. Prof. Blok. uit Leiden, heeft hierna de 7©] eend© led© uitgesproken: Wij zijn niet hier?.':j?sngekomeu, o» ecu luidruchtige vaderlaidöche betcogiug te houden, noch om in feestelijk© stemming 'blijk te geven van sympathie 2iet onz© marine als militaire instelling, waaraan mede het behoud Aan het Vaderland hangt. Wat ons burgers van Nederland hier te zamen brengt .onder onderscheid van partij of maatschappelijkèn stand, is de behoefte, bij de onthulling vau dit gedenkteeken, op initiatief van een met energie en toe wijding werkzaam comité opgericht door do natie, te getuigen van onzen diepen eerbied voor d© nagedachtenis van die officieren, onderofficieren en manschappen, vrijwilligers of wel tot tijdelijkeu militairen dienst verplichten onzer Koninklijke Marine, die tijdens den wereldoorlog hun leven hebben gegeven voor het welzijn, ja wij mogen wel zeggen het onafhankelijk voortbestaan van ons dierbaar Vaderland. Hulde willen, wij brengen aan die mannen, van verschillenden rang eu stand maar één van hoogen zin, trouw© kameraden, broeders in het gevaar, slachtoffers van plichtsbetrachting bij de verdediging vau onze vaderlandseh© kust en van hare bewoners tegen mijnengevaar, bij het zorgvuldig waken tegen mogelijk© schending van onz© onzijdigheid tijdens dien oorlog. En behalve di© hulde willen wij gezamenlijk een ©ogenblik van rouw doorleven, van diepgevoelden rouw over „hen, die vielen" en die nog zooveel «hadden kunnen zijn voor d© nagelaten betrekkingen, di© hun lief geweest zijn eu thans bittor treuren over h.un verlies, nog zooveel voor het Vaderland, waarvoor zij 'hun meerendeels jong© en veelbelovend© levens gaven. Daarom zijn wij 'hierheen opgegaan, daarom alleen, Hulde en dank is reeds herhaaldelijk gebracht aan onze landsregeering van die moeilijke jaren, die onder beleidvol, moedig on bemoedigend voorgaan vau onzo Koningin zoo krachtig is opgekomen voor het goed recht onzer onzijdigheid, met zooveel zeemanschap heeft Aveten door 1© zeilen tusschen de gevaarlijk© stroomingeu en klippen, die haar dagelijks bedreigden. Dank is persoonlijk door^onz© Eerste Landsvrouw© gebracht aan enkel© zoo zwaar getroffenen, in wier vaderlooze woning, aan wier elerfbed zij kwam troosten. Hulde en dank is terecht verleden jaar t© Soheveniugeu gebracht aan I^egor en Vloot, aan „het Volk' in d© Wapenen". Nog onlangs heeft Uw© Majesteit dankbare hulde bewezen aan de arme ticheveningsch© visschers, di© het leven verloren bij het uitoefenen van hun gevaarlijk, maar vooral toon zoo nuttig bedrijf. Van Wulde en dank spreken de Gedeukbank voor den ridderlijken De Jongh, de Gedenkplaat voor Luden. Thans willen wij in diepen ernst huldo eu dank brengen aan hen, wier namen op den zuil gegrift staan, en in en mèi hen aan do Koninklijk© Nederlandseno Marino voor wat zij in het bijzonder in di© moeilijk© jaren heeft verricht ten bate vau her Vaderland. Terwijl ono Leger aan do grenzen en iv do stellingen van het begin toS he, eind© gereed heeft gestaan om 's vijands aanval onmiddellijk af to Averen met alle beschikbare krachten in, naar hel soms scheen, ©indelooz© en daardoor gevaarlijk ontzenuwende afwachting van wal zou kunnen geschieden — eu, wij weten het nu wel allen, herhaaldelijk bijna geschied is —■ heeft onzo marino mèt het leger samen niet alleen op en achter onzo duinen onafgebroken do wacht betrokken, turend op den lichten dag en iv den donkeren nacht, bij storm en onweer in d© weelig© ze© naar altijd mogelijke vijandelijke pogingen van ouzo onzijdigheid to schenden of zelfs — ook dat was mogelijk — onz© kust onverwachts aan le vallen. Ouzo marino heeft in allo stilte, in allo bescheidenheid nog veel meer gedaan dan dat: zij heeft dag en naclr! uitputtende patrouillediensi verricht op onzo kusten, op kruisers en torpedovaartuigen, op duikbooten en open barkassen; zij heeft door haar behoedzamo maar teven» onvervaard© begeleiding van onzo koopvaardera do smalla tnsscheu do mijnvelden der Noordzee nog opengebleven verkeerswegen, langen tijd do mogelijkheid geschapen van do voortzetting, hoo dan ook, van onzen overzeeschen handel, van onzo verbindingen mei on« Indië; zij heeft door haren onvermoeiden heldenkamp tegen dat vreeselijko oorlogswapen, do zeemijn, onzo kusten en di© koopvaardij talloozn malen weten to beveiligen tegen do schromelijksto govaren; zij heeft, in dien laalsten kamp, wij mogen zeggen op geniale wijze, langs den weg der theoretiseho wetenschap zoowel als langs dien der hoogst gevaarlijke praktijk, middelen gezocht en gevonden om dio zeemonsters to beteugelen, zo ta vernietigen. Terwijl hel leger onder beproefd© leiding jaren achtereen in meesterlijke zelfbeheersching met het geweer op schouder tot het laatste too paraall in gebleven tegenover dringende gevaren, neef. onzo marino in misschien nog meer zenuwspannenden, afmattenden. steeds actieven dienst do bewondering gcwekl van win kennis namen van hare daden, zouder opbel', in stilte volbracht, in grootseh© tzelfbeheersching ook zij. Zonder ophef in stilte — eu daardoor zell'n doo? den landgenoot, liehalvn in buitengewonen indruk makend© gevallen, weinig opgemerkt eu niei altijd gewaardeerd in dio mato als zij het verdiende. Onvermoeid in vooral do strijd gestreden tegen do zeemijn en hei overigena nog betrekkelijk kleine getal der mannen, die daarbij soms op gruwelijk© wijz© het leven verloren, getuigt Aan het vreeselijke gevaar, waarmede onze kusten door dio duizenden mijnen van allerlei maaksel werden bedreigd. ' Zonder ophef zijn die 58 mannen — geboren Ne'derianders en Indonesiërs, schouder aan schouder zooals het behoort en do wapens achter op de zuil getuigen — eu d© velen, di© naast hen hebbon gestaan iv de ure des govaars, maar gelukkiger dan zij er het leven hebben afgebracht eu thans ook hier staan — zonder ophef zijn zij allen, hoe weer en wind ook spookten, onversaagd het gevaar tegemoet gegaan, .wetend wat zij deden, welko gevaren, onl>ek''nd gelaten aan de hunnen, zij liepen, heldhaftig eu eenvoudig zooals het den zeeman, onzen Nederlandsch?» zee» man niet het minst, past. Zij, officieren en manschappen, eendrachtig samenwerkend ieder in zijn rang en op zijn plaats, zonder onderscheid zich de evenknieën betoonend onzer ..mannen ter zoe" onzer „jongeus van Jan d© Wilt", di© Oud-Holland in zoo overweldigenden getale opleverde voor de vloten der pikbroeken-admiraals, der Trompen en De Buyters. dio van zich deden spreken bij Vigos eu Doggersbank olnder Almond© en Zoutman bij Antwerps, waar .Van Speyk d© eer onzer vlag met zijn lev^i redde, bij S.jimonoseki, waar vóór een halve oeuw Do Gasembroot op zijn „Medusa" die eer schitterend handhaafde. Het vaderland mag trotsch zijn on op de dooden èn op do levenden. Als men hier nam» i> zal noemen ,moet men zo all© noemen, want tegenover do majesteit van den Dood zijn alle verschill>:n, alle fijn© onderscheidingen uitgewischt. ■ Maar waarom zou ik niet een enkel oo«;onolik langer van uw© aandacht vragen om d© namen dor gevallenen hier luid© over dit plein te lat» 11 klink» >i? ,Van di© dooden, waaronder er 13 zijn, wier li.ikw<".d© en graf tevens de zee is geworden, dio met haar dokkond© golven toch nog liefdevol hun uitoongoslag">r of ontzielde lichamen omhulde. Gij dan, zo^.milici'ns Kok en D© Jong al in September 1011 bij stormweer overhoor geslagen; gij, luitenants ter ?oo Bruinsma en Munk, torps-domaker-majoor N ij sse n, korporaal-torpcdomakor Van der Knaap rn matroos eerst© klasse Franc ©is. gevalt n op hot strand bij Wostkapello. als eerst© slachtoffers van do nog weinig bekend© mijn; gij, luitenant ter zee Luden, met den korporaal-torpodist De Jager en do zeemiliciens Bemans, Van don Elsh o u t .n Gr ij spa, ard t in onz© Wielingen op de Triton gedood door eert mijnongeluk; gij, reserve adelliorst Van der Does te zamon met korporaal Boon, matroos Span jer, stoker Van Dok ou zeemilicion^ Van Holten en D© Jong vergaan met een defensiesloep op do Maas; gij, zoemiltci^i! Van Oev «1 ©n, in stormweer; gij. korporaal Ha vers, bij eon torpedo-ontploffing; gij sergeanttorpedist Van der Meyde, door een münpistool; gij, segeant-maohino.drijvcr Daalder, door oen ketel-ontploffing; gij, stokers Bos, Sena-ni, Mnrdjoeki. Sanilian, in de machinekamer van do Lynx droevig omgekomen; gij, koiporaal-torpodist BoFaert?, in stormweer gevallen; git. stokers Van Borku 1 o, Gr a ans lr a, Van Teylin>t?© n, Bre eeteekenis van hunnen dood, om voor eeuwen lang de nagedachtenis t© eeren van mannen, di© den naam van het Vaderland hoog hebben gehouden in moeilijk© dagen van strijd. V/ij kunnen niet raden, welke hunne laatst© gedachten zijn geweest. Menschcn als ook zij waren, mot niets m<>uscheiijks hun vreemd, zullen, die laatst© gedachten allicht zijn uitgegaan naar hunne geliefd© vrouwen on kinderen, naar hunne ouders en verdere familieleden, wier lot hen in hunn© laatste ©ogenblikken zal bobben bekommerd voorzoover hun d© tijd daarvoor zal zijn gelaten. Er zouden uit onze eigen liudsgeschiedenis voorbeelden te noemen zijn van halden — do onvergetelijk© eerste prins Willem van Oranje met zijn: „Mon Dien, Mon Dien, ar© pitié de moi et do c© pauvr© peuple", is er het klassiek© voorbeeld van —, wier laatst© Avoor» den en gedachten, naar wij zeker weten, uitgingen naar het Vaderland' zelf. Maar wat beteekeut dat woord: Vaderland, dat wij niet zouder trilling uitspreken? Dat begrip omvat niet maar alleen het klein© grondgebied, dat Nederland op de wereldkaart inneemt. Het begrip omvat alles, wat ons als Neder-1 ander lief is. Ook, ja, onz© grond, voor een groot deel door den noesten vlijt onzer eigen voorvaderen „ont Avoekerd aan d© baren", voor een ander deel ontrukt aan dorr© heide of ontoegankelijk moeras, opgebouwd als het ware door onze eigen voorouders. Maar daarnaast omvat het begrip Vaderland alles wat ons lief en dierbaar is: onz© in, vrijheid gevolgde godsdienstig© overtuigingen, onz© taal, onz© geschiedenis, ons vorstenhuis, onze van zelfbestuur en persoonlijk© vrijheid sprekend© staatsinstellingen, ons recht, onze kunst, onz© wetenschap, onz© nijverheid, onz© bandel, onz© luchten, onz© tinten, onze stad, ons dorp, onze'eigenaardig© zeden en gewoonten, onze gebrulken en onze inzichten, onz© national© deugden en gebreken, ons eigen huis, onz© eigen verwanten. Dat alles te zamen vormt, dikwijls onbewust voor ons gcsttiursle da-t, alvorens met vrucht een actie tot koopontbinding kan worden ingesteld, het .bewijs moet worden, gelevord, dat het go- L»refc vóór den verkoop heeft bestaan, en d© «eerlang© duur en d© daaruit voortvloeiend© hoog© onkosten van procedures, het gewensoht maken, ook! met het oog op den handel met buitenlanders, dat hier te land© overeeiikomstig© bepalingen in zak© koop en verkoop, als in het buitenland heersenen, worden vastgesteld. In zijn prae-advies ontraadt het hoofdbestuur het aannemen van dit voorstel. Herhaaldelijk zijn- reeds, steeds zonder resultaat, pogingen in het werk gesteld om tot een wetswijziging t© komen als thans verlangd, vok in do Maatschappij voor Diergeneeskunde is het vaststellen van gewaarborgd© gebreken met waar» borgtijden een kwestie van, langdurig© en ernstige studie geweest.' D© zaak is meerder© malen eommis» somaal gemaakt. D© meerderheid der in 1909 benoem» do commissie van drie clinici verklaard© zich ivoor het handhaven van het Bomeinsch© rechtsbegrip. mits d© behandeling van strijdvragen aan arbitragecommissies, zou worden opgedragen; d© minderheid, der commissie wenseht© naast het Bomeinsch© «rechtsprincipe ©en lijst van verborgen, gebreken, met 14 Hagen waarborgtijd. vastgesteld. Ondertnssohen was in ons land d© tijd aangebroken, waarin veel propa- S™* lïw*! «??,aafct voor arbitrage, in den geest als sinus 1007 in Denemarken wordt toegepast, en raakt© daardoor dez© zaak in do Maatschappij voor Diergeneeskunde .van d© baan. Tot dusverre hebben d© po» gingen om ook in ons land geschillen in paarden- en veehandel door arbitrag© t© beslechten, gefaald. De oorzaak hieiwan moet worden gezocht in onvoldoend© organisatie. Thans wordt in landbonwkringen (Holl. Maatschappij van Landbouw) do behoeft© aan een doelmatig© organisatie gevoeld. Hoofdzaak zal thans zijn. dat «11© landbonworganisat_es in ons land hierin tot overeenstemming komen, zoodat door een uniforme regeling, rustig d© tijd kan warden, afgewacht, waarin een wetswijziging tot stand kan komen, welk© aan nedendaagsche inzichten en behoeften voldoet De afgevaardigd© van d© afdeeling Groningen- Drenthe lichtte het voorstel ter vergadering nog mondeling toe. Hij ween er op, dat men wat do ondei> bavigo uuaestio betreft, in het moeras zit. In het belang van de veehouders en van da dierenartsen is het, dat ©r verbetering komt. Het voorstel zijner af» deeling strekt om in het leven t© roepen een oommissie, welke d© zaak nog eens opnieuw in onder» zoek neemt. Een arbitragecommissie zon op steun en medewerking- der practiseerendo veeartsen kunnen rekenen. D© arbeid der commissie, als door d© af deeling bedoeld, zou. ook al mocht het niet aanstonds komen tot invoering van arbitrage, een leidraad zijn en do commissio zou bv. om do vijf jaren opnieuw do zaak dienen te bezien. Spr. meende, dat dan toch groeten invloed van haar werk zou uitgaan. De afgevaardigde van d© afdeeling Utrecht deelde mede, dat m zijn afdeeUng besloten is aan do nieuw opgerichte arbitrage-vereeniging den moreelen steun der maatschappij te geven. Van dezo arbitrag© ver» wacht spr. meer dan van nieuwo maatregelen. Dr. Overboek (Botterdam) merkta op. dat, waar d© verplichting ontbreekt, niei veel van die vereeniging to verwachten is. Het zou anders zijn, indien bij zoon vereeniging niet personen, doch vereenigingen van veehandelaren en van veehouders zouden zijn aangesloten, waardoor al du leden dier vereenigingen verplicht zouden zijn zich eventueel aan dio arbitrag© ta onderwerpen. In dien zin zou da commissio nuttig werk kunnen doen. Ten slotte werd besloten het voorstel Groningen- Drenthe in dien zin to aanvaarden, dat aan do pm» denim van hel hoofdbestuur werd overgelaten om to trachten in den geesi aln aangegeven, in do richting van arbitrage iets tot stand to brengen. De afdeeling Noord-Holland had verder het voorstel ingediend om door d© vergadering een oordeel t© doen uitspreken over d© navolgend© aangelegenheid: Is het geoorloofd runderen, zonder waarneembar© clinisch© verschijnselen van tuberculose, maar die positief op een tuberculrnati© hebben gereageerd, zgn. reactie-dieren, in het vrij© verkeer toe t© laten en als zoogenaamd „eerlijk" te verhandelen? Indien dit niet geoorloofd wordt geacht, ligt het dan niet op den Aveg der maatschappij, d© regeering t© verzoeken zoo mogelijk maatregelen te beramen dat zulks, kan worden voorkomen? Wordt dit echter wel geoorloofd geacht, ligt het dan niet op den weg der maatschappij hier algemeen© bekendheid aan te geven en ook de regeering t© verzoeken, dat bij d© toepassing van het nienw© 15, B. van 25 April 1922 St»bl. no. 217 betreffend© d© bestiijding der tuberculose onder het rundvee, den veehouders geen verplichtingen worden opgelegd ten opzicht© der vorenbedoelde reactiedieren? (Merken en niet anders verkoopen, dan met bestemming voor d© slachtbank). De afdeeling Noord-Holland heeft door het stellen van deze vragen gemeend een uitspraak der algemeene vergadering aangaande deze o-uaestie t© moeten uitlokken, ten eind© een meer zuiveren toestand te scheppen dan tot dusver in dez© bestaat. In zijn prae-advies over dit voorstel zegt het hoofdbestuur, dat d© meerderheid van het hoofdbestuur het niet geoorloofd acht» dat d© zgn. reactierunderen als ..eerlijk" verhandeld worden, in de eerste plaats uit moreele overwegingen en in d© tweed© plaats op grond van d© mogelijkheid, dat zulk© dieren bronnen van «besmetting kunnen worden. Het hoofdbestuur acht hot niet gewenscht bij d© regeering aan t© dringen tot het nemen van maatregelen als in. het voorstel bedoeld. Do heer Do Leur, afgevaardigd© van do afdeeling Noord-Holland, bracht allereerst huid© aan den Frieschen Gezondheidsdienst voor vee voor h©tg©on deze doet tot bestrijding den tuberculose onder het vee» doch betreurd© het, dat in Friesland reactie-dieren willens eu weten» als «eerlijk" worden verhandeld, en dat genoemde gezondheidsdienst in zijn verslagen dat verhandelen min of meer goed praat. Door hetgeen in Friesland geschied, meende spr., wordt d© vee» stapel elders geschaad on wordt ook d© veehandel met het buitenland liedreigd. 2.i. hnogen reactiedieren moreel en rechtens niet als eerlijk worden verhandeld. Spr. wees verder ©p het gevaar van be» smetting door dez© reactie-lliereu en meende dat ©p den den weg der Maatschappij ligt maatregelen tot beteugeling van dat euvel t© nemen. In het belang van den binnen- en bui toni andsch© veehandel ie het z.i., algemeen© bekendheid aan het verkeerde, dat in Friesland geschiedt, te geven, ook in het buitenland. De regeering moet worden gewezen op het ernstige gevaar. dat, don veehandel eu den veestapel dreigt. Welko maatregelen daartegen genomen1 moeten worden, be» hoort niet tot do bevoegdheid dor Maatschappij, doch tot di© der regeering. Er dient spoedig paal en perk gesteld te werden »__,' e.» euvel» dat groot© «fllck tingen heeft aangenomen. ' Dr. Pieard, afgevaardigde van de afdeeling Lira, burg, meende, dat het prae»advies van het tteofdb», stuur te vaag is, daar z.i. van het vrijgeven va, reactie-dieren een groot gevaar voor den veestapel dreigt. Het i© dan ook zeer noodig, dat aan dien .m, moreelen handel een einde komt. Een systeem tot bt> strijding dor tuberculose» dat geen rekening houdt met het vrijgeven van reactie-dieren, is tot mislukking gedoemd, hetgeen de ervaring heeft bewezen. D, afdeeling Limburg protesteert dan ook in het belang Aan den nationalen veestapel, uitdrukkelijk tegen d« methode zooals di© in Friesland wordt toegepast. Vee, d© bestrijding der tuberculose enden het vee dient het rapport van de Staatscommissie al« uitgangspunt t© worden genomen. Dr. Overboek meende, dat men ten! onrechte tot d«» Friesehen Gezondheidsdienst voor vee verwijten richt. Spr. heeft nergens, gelezen, dat dez© dienst ziel» zou keereni tegen een actie om van Overheidswege maatregelen, te doen nemen! tegen d© reactie-dieren, Wanneer d© veehouders het vrijgeven! var. reactie-diereu een groot govaar achten, dan ligt op economische gronden toch meer op den> weg van d© veehouder» dan van d© veeartsen, maatregelen van de legeerin» t© vragen. Zoo d© legeering zelf geen maatregelen neemt, is het z.i. voor den Gezondheidsdienst niei doenlijk iets tegen do reactie-dieren te doen. Komen er maatregelen, dan zullen de veehouder» 200 meent spr., daar zich bij neerleggen. Prof. Beyers, wees ©r op, dat het tooi. onbillijk? zot, zijn ten! opzicht© van d© Frieseh© boeren, dktgene te doen wat Noord-Holland wenseht. Dez© laten hun vc© onderzoeken en zouden! daarvan het «laehtoffei worden, terwijl de boeren in andere provincies, die dit niet laten doen, door hun struisvogelpoHtiiek niet in het verhandelen van ham vee gehinderd» «inden worden. , • Prof. Wester wee» er op, dat lang niet ieder reactie-, dier behept is iuet een koopvemietigend gebrek. Een oplossing voor de zaak te vinden, zal niet gemakkelijk zijn. De heer Veenbaas, direeteui van den Friesohet, Gezondheidsdienst voor vee, was daarna aan hei woord. Het gaat er voor mij zuiver alleen hierom, zeid© spr.» dat «we een ruim inricht krijgen over de verspreiding van de tuberculose in Nederland, om binnen een ttnensehenleeftijd te komen tot beperking der tuberculose. Als wij al» veehouder» de tuneren, los© willen bestrijden, dan kunnen we niet steunen ep het Staatstoezicht op het marktwezen. Het marktwezen is een groot gevaar «voor besmetting. Men doet het voorts voorkomen, alsof we op aohterbaksohe manier reactie-dieren naar andere provincies «willen afvoeren, Niets is toch minder «waar dan dik W© leven in een glazen huis. Men meet de boeren ©r to© zien to krijgen, bij het koopen van vee Oezondheidseertif ioateu te vragen. In Friesland zijn tutiereiilose^ehappen opgericht en ook d© andere provincies dienen tuberculose» schappen op *© richten. Aüs dergelijk© instituten oven heel Nederland zijn «verspreid, zullen di© tuberculose! schappen overleg met elkaar dienen to plegen, on. Ta komen tot een doelmatige bestrijding der tuberculose. Wat de vraag «van dr. Overboek betreft, al., of de Gezondheidsdienst zioh zou neerleggen bij maatregelen van de regeering, meende spr« deze «vraag moeilijk te kunnen beantwoorden; eerst zou spr. de draagwijdte van di© maatregelen behooren te kunnen overzien. Spr. was voorts van meening, dat hetgeen in Fries.» land geschiedt, niet den uitvoer «van vee zal beien., meren. Bepaling van het aantal reactie-dieren en registratie van het vee, zal den uitvoer bevorderen. Juist een struisvogelpolitiek! als in -Andere provincies gevolgd, zal d© uitvoerpolitiek bederven. D© methode, in Friesland gevolgd, verhindert, dat de tuberculosebestrijding op een dood spoor loopt. Weet iemand een beter middel, dan gaat ook de .Gezondheidsdienst er mede aceoord. Het buitenland heeft wel bewezen, dat een methode als het blokkeeren «van hoeven niet tot eon doelmatige bestrijding: dei ziekt© leidt. Na «enig© besprekingen, waarbij" prof. Benunelt» nog ©r «voor waarschuwde, niet te veel en niet te gauw do tuberculine-slpuit t© gebruiken, doch meer klinisch onderzoek t© doen, Averd besloten do vragen «van do afdeeling Noord-Holland niet in stemming te bren> geiz, doch door een eommissi© d© onderhavige aangelegenheid te doen bezien en onderzoekon. Deze oom-' missi© zal door hot hoofdbestuur worden samenga steld. t :j De vergadering >werd daarna gesloten. ":'*' --- Telegrammen. Het voorstel van Bradbury in de commissie van herstel. PABUS. 14 October. (Part). Op het oogenblik is het memorandum! van Bradbury nog onbekend. Vandaag moet een uittreksel daarvan verschijnen, ©oei hemzelf opgemaakt. Tegen zijn aanvankelijk voornemen om gisteren! naai Londen te vertrekken, bieel hij daartoe hier. Lijn voorstel zelf kan niet aan dn groot© klok gehangen worden, daar do vrijmoedigheid, waarmee het werd opgesteld, bepaalde legeeringen zon kunnen kwetsen. ! In elk geval kan het «slechte wenken voor de andere leden der cominissi© van herstel bevatten. Op 81 Aug, werd d© Duitsch© vergoeding voor »