Avondblad, C. Buitenland. ■{ De toestand. Te Genève •Terwijl de VolkiMbcmdsconunissie voor arbitrage en veiligheid nog bezig was aan het uitwerken van modeltractaten, die voorloopig de eenige tastbare uitkomsten »an bet langgerekte debat beloven te zullen worden, is d» Volkimbondsraad te Vensve in zijn Maart-zitting bijeengekomen. Van de onderwerpen die er op de agenda ,taan, trekt de kwestie, die tusschen de llleine Entente .-, Hongarije over de jongste wapsnsmokkelarij han» «ende is bet meest ds aandacht. Het is geen kwestie »an de eerste grootte, maar als precedent zal de wijze -waarop men haar «geit haar waarde hebben. Hongarije, waar de militairs controle van na den oorlog afgeschaft is. evenals in de overige centrale landen. beeft tegen het verbod van de bepalingen van het fredes»tractaat machine-geweren ingevoerd en toen dat ontdekt werd, de corpora delict! fluks laten vernietigen, om bet onderzoek te bemoeilijken. Ds staten van de Kleine Entente, die de naaste belanghebbenden zyn bij verboden oorlogstoerustingen van Hongarije, wensehen deswege de procedure voor een onderzoek door militaire deskundigen onder auspiciën van den Volkenbond vast» gesteld te zien en vervolgens in het land een nieuwe inspectie te laten houden. Hongarije verzet zich hiertegen en vermoedelijk zal van zulk een straffen maatzegel niets komen, omdat het machtige vrienden in den Baad heeft. Italië bijvoorbeeld dat nauwe betrekkingen met de Hongaren aankweekt en waar de machine» geweren vandaan zouden zijn, en Duitschland dat nog een bijzondere reden heeft, om in deze zaak aan Hongaarsche zijde te staan. Deze bijzondere reden is dat de Volkenbondsraad uitgenoodigd is, een procedure vast te stellen dis in dergelijke omstandigheden later ook tegen vmt-lchland toegepast zou kunnen worden, indien het in militair opzicht dingen mocht doen welke het bij het tractaat van Versallles verboden zijn. Men herinnert zich- dat, na de afschaffing van de militairs controle door de geallieerden in Duitschland, de vraag hoe de Volkenbond handelen moet in gevallen, waarin een nieuw onderzoek daar noodig geoordeeld mocht v worden, niet afdoende geregeld is. Duitsehland's waardig» beid zou tegen het denkbeeld van nieuwe pottenkijkers in -Un arsenaal in ver-et komen. -00 goed als men nu Uongarije zulk een houding -ziet aannemen. Het laat Heb, als men op de berichten uit Qeneve al mag gaan, aanzien dat de Volkenbondsraad de gevoeligheid, der Hongaren «al trachten te ontzien, -onder natuurlijk de Kleine Entente voor het hoofd te stooten. De verwachting is daarom dat ds inspectie -al geschieden door een commissie van burgerlijke deskundigen die technisch niet voldoende op de hoogte -ijn. om scherp toe te kunnen kijken. Andere overwonnen staten -ouden dan een precedent hebben, om -lch op te beroepen, wanneer hun later het vuur te na. aan de schenen gelegd werd. °"^'^" ..___-_, *s''-U*"" '■$ Op zün «lllneetzel». De neutrale leden van de «Hrlekseb— lurksehe gemengde commissie ontvangen geen salaris meer. Ben on-er correspondenten heelt onlangs gemeld hoe men in China van ongewenschte ambtenaren of personeel alkomt. men ontslaat hen niet, doch verzuimt hen te betalen. Het schijnt, als de correspondent van de 11mes te Xonstantlnopel Juist is ingelicht, dat Griekenland en *lurkijs ditzelfde spelletje willen toepassen op de neutrale leden van de gemengde commissie voor de uitwisseling der bevolkingen tusschen Griekenland en Turküe, die al ln twee en een halve maand geen salaris ontvangen hebben Men zou van die dure commissie graag at willen, al schijnt men aay beide kanten te besellen, dat ds tijd er eigenlijk nog niet voor gekomen is. omdat men nog altijd aan het rekken ls van allerlei onderhandelmgen. ««wel over de uitwisseling zelf als over de schatting van de waarde van overgedragen bezittingen, en de commissie baar werk nlet kan staken, -onlang er aan die onderhandelingen geen einde ls gekomen. Men hoopt nu, dat er met de komst van den heer Pappa, den nieuwen vrlekschen gezant te Angora, wat meer schot in de -aak »al komen. --- Engeland. Engeland en Egypte. De Britsche hooge-commissaris te Kaïro heeft tot de »ltr--dende regeering van Larwat-pasja een nota gericht, om bedenkingen te opperen tegen de jongste wijzigingen in de wet op vereenigingen en vergaderingen, lelijk die door ds Kamer aangenomen zijn. Engeland acht zich. namelijk verantwoordelijk voor ds bescherming van goederen sn belangen van de vreemdelingen ln Egypte Ds nieuwe wet verzwakt echter net gezag van het uitvoerend bewind te Egypte voor ds hang» haring van de openbare orde en de bescherming van levens en eigendommen. -.-*»«•- De nota was niet eerder verzanden, omdat men hoopte dat het nieuws tractaat tot stand zou komen, waarin bepalingen voorkwamen betreffende aansprakelijkheid voor de bescherming der vreemde belangen. Ds Engelsehe nota beteekent een veto op de wet. Het Egyptische kabinet heeft besloten, dat het ds zaak niet kan behandelen, terwijl het demosionair is. BritsehGniana. Het Lagerhuis heeft gisteravond voor de tweede maal «en wetsontwerp gelezen, waarbij de Kroon hevoegd wordt verklaard de constitutie van Britsch Gulana bij koninklijk besluit te wijzigen. .^ . -,_»„», Amery. de minister van koloniën, zeide dat Britsch Villana, hetwelk even groot ls als Groot-Britannis en lerland samen, zeer groote natuurlijke hulpbronnen bezit en gedurende anderhalve eeuw niet merkbaar vooruit is Twee jaar geleden heeft een commissie, bestaands uit een conservatief en een arbeiderslid van het lagerhuis, de kolonie bezocht en verslag uitgebracht over den ongezonden flnancleelen toestand van de kolonie. Zij neelt een last te dragen van £ 4.300.000. wat te wijten is aan de inrichting van de constitutie. Daarbij ls namelijK het financieel beheer in handen gelegd van gekozen leden, die geen werkelijke verantwoordelijkheid in wet» gevonden zin dragen. Er waren veranderingen aanbevolen, dis aan een plaatselijke commissie ter beoordeeling «Ün voorgelegd. Deze commissie heeft zich eenstemmig verklaard voor één enkelen *iVetgevenden Raad tot be» handeling van financieele en politieke aangelegenheden. Er werd ook aangedrongen op het instellen van een lichaam van ambtelijke vertegenwoordigers en nietambtelijke benoemde vertegenwoordigers, zoodat de gouverneur uit de verschillende belanghebbenden van ac gemeenschap mannen zou kunnen kiezen om die belanghebbenden te vertegenwoordigen. Voorts werd aanbevolen om den gouverneur ma-mi* te geven in alle zaken te beslissen die hij en de staats» secretaris van wezenlijk belang achten voor een goed bestuur van ds kolonie. Zoodanige bevoegdheid mocht echter niet uitgeoefend worden zonder dat de staatssecretaris er vooraf in gekend was. Amery zeide dat hij van plan was. het koninklijk be» sluit tot wijziging der constitutie te gronden op de aanbevelingen van de plaatselijke commissie. HU hield op het oogenbllk nog overleg met een dele» gatie van gekozen leden van den ..gecombweerden raad van Britsch Gulana. welks op het oogenbllk ln Engeland vertoeft. Er was geen sprake van beknibbeling op het zelfbestuur in het Britsche rijk. _»..»« De tegenwoordige constitutie van de kolonie was een Impasse, waaruit geen uitweg te vinden was. om het land tot financieele of oeconomische ontwikkeling te brengen. VV*rl«lk«>tr«l'«ee»» te Wellington. De gemeenteraad van Wellington in Nieuw Zeeland, welk, leden meerendeels arbeidersafgevaardigden «tin. beeft een voorstel aangenomen om kanonnen en andere oollog«trope««n van publieke plaatsen te verwijderen. De uitgaven van de Drltsehe admiraliteit» De admiraliteit heeft bijna een mlUioen pond bespaard op de geraamde uitgaven voor het vorige Jaar. vit een VNtpapier. dat gisteren verspreid is. blijkt dat de werkelijke uigaven ongeveer £ 61 mlllloen hebben bedragen. Er ls geen aanvullingsbegrootlng ingediend, daar de buitengewone uitgaven dle voortvloeiden uit de voorzorgsmaatregelen in China en ten naaste bij £ 140.000 beliepen, uit besparing en op andere hoofden bestreden zijn. graaf schapsraad. De fllm „Daitvn" voor den I^»ndcnschen De londensche graafschapsraad heeft gisteren het aanbod van IVllcox. den eigenaar van de vavell-film. aangenomen om de film in een voltallige vergadering van de leden van den raad te vertoonen. De leden van de bioscoop-commissie van het graafschap Middlesex zullen tevens tot bewoning der voorstelling uitgenoodigd worden. --- Duitschland. De l»hoeb«s»affaire. Mededeelingen van den oud-minister Reinbold. Tijdens de gedachtewisseling over de rhoebus-affaire is ook beweerd, dat dr. lieinhold, gewezen minister van financiën, op de hoogte van de aangelegenheid was geweest en zijn toestemming tot het verstrekken van ere» «listen aan de *?hoebus-film onderneming zou hebben gegeven. In een verklaring in de pers ontkent dr. Reinhola dit ten stelligste. Wel ontving hij enkele weken na zijn functie te hebben aanvaard, bezoek van Kapitein Ix>hmann, die voorstelde aan de I»hoebus onderneming eredieten te verleenen om te verhinderen, dat het buitenland be,slag op de onderneming zou leggen. Iteinhold weigerde echter in het voorstel te treilen, aangezien het rijksdepartement van financiën voor dergelijke doeleinden geen fonds ter beschikking heeft en het verleenen van dergelijke credieten trouwens ook niet zou hebben kunnen verantwoorden Men meldt ons uit Berlijn: Kater is Kolimann nogmaals bij den minister verschenen. Uij verklaarde, dat de giro-centrale 3 milliOLn mark aan de Phoebus had geleend en het departement van marine voor dit bedrag borg stond, maar zich tegen eventueele verliezen herverzekerd had bij de I«ignose A.G., zoodat dit departement niet .on behoeven te betalen. Wanneer echter zoowel de ?hoedus. als de liignose niet aan hun verpüchtingen konden voldoen, dan zou het departement van marine alleen verplicht -lijn de sommen te betalen, waartoe het in staat was 2onder de begrooting te overschrijden. Alle overige transacties in de rhoebus-aangelegenheid. «wals het koopen van aandeelen en het verstrekken van credieten zün niet ter kennis van dr. Iteinliold gebrachtware dit wel geschied, dan 2011 hij zeker krachtig tegen dergelijke i-aken hebben geprotesteerd. Vs begroeting* van «e«»u»-"*».">*el»*2 zaken. Hen nieuwe rede van minister Ourtius. Men meldt ons ult Ber lijn: Dr. Curtlus, rijksminlster voor oeconomlsche «aken heelt gisteren opnieuw het woord gevoerd en wel als antwoord op de kritiek die gisteren door den Duitschen nationalen algevaardigde Lejeune-Jung was uitgeoefend over de Duitsche handelspolitiek. De minister --eide zich met verschillende opmerkingen van den Duitsch-nationalen algevaardigde geheel te kunnen vereenigen. Dit geldt o.a. voor het Duitsche handelsverdrag met Engeland. Sinds dit verdrag werd gesloten is de toestand in menig opzicht veranderd. Vil de eerste gelegenheid -al Duitschland dlt verdrag op-eggen en trachten door het voeren van onderhandelingen een basis voor een nieuw handelsverdrag te vinden. De heer I^jeune--*ung heeft de wil-e gehekeld waarop Duitschland het Dultsch-Itaiiaansch handelsverdrag wenscht uit te voeren. Op het standpunt staande, aldus dr. ourtius. dat de methode van een tegenstander verkeerd ls. mag men een dergelijke methode echter niet aanvallen. De heer Qejeune-^ung heelt echter gemeend dat -onlang de tariefkwestie niet principieel is geregeld Duitschland het dubbele systeem zou moeten toepassen, namelijk het systeem van meest begunstiging en het contingentsysteem. De minister meent dat de strhd over het tariefsysteem beslist is. dat ook ITankrM zich met het systeem van meest begunstiging heelt kun» nen Vereenigen. Spreker is het niet eens met hen. Sluiten van de grens kan geen voldoening schenken aan hen die sluiting van de grens voor eiken invoer van landbouwproducten verlangt, daar zulks geheel in stryo* is met de door de oeconomlsche conferentie van <3eneve gevatte beslissing. Van Dultsch-natlonale -ijde ls ook beweerd dat de handelspolitiek niet meer beantwoordt aan haar vroegere principes. De minister herinnert er echter aan dat de Duitsch-nationalen -ijn verschillende ontwerpen steeds hebben gesteund, overigens is de tariet» wet nlet --lijn werk maar dat van lchn voorganger, die in de eerste plaats meest-begunstiging op den grondslag van reciproclteit bepleitte. .^ « _„ «.», Aan het einde van lchn rede -eide dr. vurtius dat ook volgens -ijn meenlng grootere publiciteit in het bedrijfsleven gewenscht is. Wat de loonpolitiek aangaat zoo kan hii zich niet vereenigen met de sociaal-democratische woordvoerders die op den loonstandaard in Amerika het,-ben gewezen. De toestanden in beide landen toch -ijn geheel verschillend. De minister achtte een fusie van het departement van oeconomische -«aken en arbeid on» mogelijk: niemand 2011 bereid worden gevonden een dergelijk departement te leiden. Samenvoeging van gemeenten. De Pruisische Landdag heeft vanmorgen de ontwapen tot samenvoeging van gemeenten in het Rijnsch—lVestfaalschs industriegebied in tweede lezing en bloc aangenomen. ve crisis in den landbouw. om concrete gegevens te krijgen over de landbouwcrisis in het Rijnland, heeft de Kamer van landbouw te Bonn een omvangrijk onderzoek ingesteld in de kreitsen diillch. Altenkirchen en Prüm. Zij is tot ds slotsom gekomen dat de toestand nog veel erger is dan zü had verwacht. De landbouwbedrijven bleken gemid- Held tot 34 pet. van hun waarde bezwaard te zi,n. AUeen in de kreits Prüm bedraagt ds schuldenlast van de bedrij- en 5,469,271 "«"ark. Tegenspraak. De rentmeester van den gewezen kroonprins spreekt het gisteren vermelde bericht over den verkoop van het tot het landgoed Gels behoorende akkerland tegen. De kroonprins ls alleen voornemens de kleine landgoederen Gross Ellgut en Karlsgut. die hem eveneens toebehooren. te verkoopen. De diefstal van schilderden. Men meldt ons uit Verlijn: De arrestatie van den "Nerlijnschen kunsthandelaar Lipp» marm s^at^nog steeds in het «.ldd^pm^t 'an "e alge» meene belangstelling. Meer en meer blijkt, dat. Lippmann jarenlang is overgeleverd geweest aan een aantal afpersers De eens schatrijke kunsthandelaar zonk hierdoor steeds dieper. Een paar jaar geleden schijnt hij nog een zwakke poging te hebben ondernomen om zich van zijn yUanden te bevrijden. Hij wilde een klacht tegen August klever den kunsthandelaar uit München en diens mede» plichtige Schmidt indienen, maar op verzoek van een anderen bekenden Veriijnschen kunsthandelaar zou hij daarvan hebben afgezien. De positie van Lippmann werd steeds pijnlijker, daar hij bovendien gedurende den oorlog, toen hij in Londen woonde, zijn eigen vermogen verloor Het werd door de Vnirelschen in beslag genomen en Lippmann heef t mmmc? «?eent te^zlen. daar hij zijn eisch tot het ver- Ugen van schadevergoeding niet voor het vastge» StX W'de'«pui^ die hij in kunstkringen genoot blijk we! hieruit, dat hij de wereldvermaarde kchMerilenverzameling van llerpont Morgan voor het Aootete gedeelte samenstelde. Als de bekende Amerikaansche financier schilderijen kocht trad Lippmann steeds op als diens adviseur. Het geheele plan om de schilderiten ult het kasteel van Kadelsburg te stelen, schijnt echter nlet. zooals eerst werd gemeld, bij Lippmann. maar wel degelijk bij Me*/er en Schmidt te zü" opgekomen. I, dit Juist, dat zou Lippmann alleen al, heler zijn opgetreden. De koning van Atganlstan neemt afscheid De koning van Afghanistan heeft vanmiddag met groot gevolg een afscheidsbezoek bij president «Indenburg gebracht. Een uur later heeft Hindenburg met dr. Meissner een contra bezoek gebracht. Een dievenbende opgespoord. De Berlljnschs recherche heeft de daders van den grooten diefstal van pandbrieven. dle ln den nacht van 20 Febr. in de woning van een Italiaansch koopman te München ls gepleegd, opgespoord. Behalve de twee dieven is ook de heler, de Berlijnsche koopman üorbert Bloch. ingerekend. De pandbrieven ter waarde van 22.000 M. zijn aan den eigenaar teruggegeven. Hen botsing. Twee gewonden. Te Blllerbeck bij Munster in *lVestfalen zijn gisteren een auto en een motorrijwiel in botsing gekomen. De bestuurder van het rijwiel werd op slag gedood, de duo» rijder, een ingenieur uit Blllerbeck. kreeg een schedelbreuk. --- Italië. Opvoeding en ondervivlls. Net zaad is gestrooid, vol vertrouwen wacht de regeering de ontwikkeling af. In de Kamer heeft minister Fedele bü de behandeling van de begrooting van onderwüs een luid toegejuichte rede gehouden, waarin hü de uitgebreide en grondige hernieuwing uiteenzette, die de schooi en de opvoeding in Itallë onder het fascistisch regime hebben ondergaan. Voorts wees hü op de belangrüke werken van zijn departement in geschied- en oudheidkundig opzicht, door het herstel en het weer te voorschijn brengen van belangrüke monumenten uit het leven des lands, zooals de hernieuwing van het' Forum Romanum, de nieuwe opgravingen te Herculanum en Pompei, het te voorschijn brengen van de Romeinsche schepen in het meer van Nemi. . De minister gaf ook het programma der regeering aan voor de lichamelijke opvoeding van de jeugd met behulp van de Valuta en voor de reorganisatie van het lager onderwüs. Hü besloot met te zeggen, dat de regeering. die met zoo kwistige hand gezaaid heeft, vol vertrouwen is, dat uit dat zaad een nieuwe, schitterende lentetijd voor het laliaansche vaderland zal opbloeien. Tot zoover de minister. Nog een enkel voord over de beivorming zelf. ..41 50 zuren". 200 Keelt iHussolini eens gezegd, „sprak men van Knar en tbnns reed» moet een heele reeks van de heftigste bestrijders der hervorming toegeven, dat er in de school een andere geest waart. De onderwijzers moeten werken. hun hersens optrissclien. mogen niet meer uitdrogen en verzuren ineen dorre herhaling van doode doeken, De leerlingen moeten werken, -.vaut dat is hun plicht en hun taak. Vader en moeder, die --lok tot dusver om dit belangrijke gebied in het leven van Kun kinderen niet of slechts weinig bekommerd hebben, -lijn thans tot drukke deelneming er aan gedwongen. Er bloeit een nieuw leven in onze onderwijsinstellingen. vat gaat natuurlijk niet zonder pijn. Een hervorming, die niet grondig het oude opruimt en onverbiddelijk voortschrijdt, laat geen sporen na". Inderdaad is het onderwijs, lager, middelbaar en booger. 200---vel van bovenal" en buitenuit, als van binnen uit verjongd. In het toezicht is verandering gekomen, de booge raad van onderwijs, een politiek lichaam, door verkiezing samengesteld, moest plaat*; maken voor een lichaam van deskundigen, door den koning benoemd, de inspectoraten worden aanzienlijk ingekrompen, ds hopeloosverwarde en achterop geraakte administratie bijgewerkt en vereenvoudigd. Voor het particulier initiatie! werd meer ruimt*- gelaten, zoodat «r een gejonde concurrentie tusschen bijzonder onderwijs en overbeidssckool kon ontstaan, de leerplicht werd uitgebreid tot het 14e jaar: op drie jaar voorbereidend onderwijs, volgen drie -aar la<>er en twee jaar uitgebreid lager onderwijs, vit uitgebreid lager onderwijs wordt alleen van staatswege gegeven en alleen daar waar een voldoend aantal leerlingen aanwezig is. Net toezicht op d*i schoolboeken, dat versloft was. werd krachtig ter band genomen en er werden maatregelen genomen om in bet tekort o.»**» behoorlijke schoolgebouwen te voorzien. Ook het «mbacktsonderwijs, het onderwijs voor achterlijke kinderen en het middelbaar onderwijs werden ter hand genomen. Aan onderwijzers en leeraars werd verboden meer dan ! één uur per dag privaatles te geven, opdat -ij lriscii voor bun schoolwerk --ouden blijven. De leerplannen ten slotte werden veranderd. N" bestaat niet langer meereen programma, dat de onderwijzers van dag tot dag. van uur tot uur voorschijft wat -il te behandelen hebben, slechts de algemeene lijnen worden aangegeven. zoodat de onderwijzer of de leeraar zichzelf, geven kan, in nauwer contact met ziin leerlingen kan komen. zeil den weg kan bepalen, waarin bij bet beste bet voorgeschreven doel kan bereiken. De rationalistische, dualistische methode bij bet onderwijs is in den ban gedaan. Wat moeder en de priester bet kind geleerd hebben, de beeldende taal van het gewestelijk dialect, de liefde voor eigen land en bodem, moeten niet langer met geweld uitgeroeid worden, doch worden ontzien en geleid, De onderwijzer heeft niet tot taak proselieten te maken ol tot een bepaald geloot te bekeeren. doch moet het beginnende denkproces bevorderen en s*°"°"°"* opdat. *-",, zieb zelfstandig ontwikkele. Het godsdienstonderwijs is Hersteld. zingen, teekenen. plastiek en spel hebben hun intrede op de scholen gedaan. ,-_,.- B« bet booger onderwijs, dat al te zeer verbrokkeld was. terwijl toch sommige plaatsen die er recht ophadden. een universiteit misten, heeft men '*""«? cc te plan om verscheidene boogescbolen at te schaffen al» gezien. Men heeft de oplossing daarin gronden "at bet rijk tien universiteiten, in verschillende deelen des lands. voor Zijn rekening neemt, die volkomen aan allet «IscKen beantwoorden, benevens «s hoogescholen^voor toegenasts wetenschappen, een academie van bouwkunde en §rie K^^«'en voor de opleiding van 'eeraren en leeraressen een soort semininarl*. of hoogere normaal» Ne^ve overige boogescbolen krijgen slechts een gering staa^ubsldie en Zijn verder op bydragen van de kwd en de streek, waarin zü gevestigd Zijn aangewezen. ojdte wijze kunnen «ij bun bestaansrecht bewijzen of Lullen zij vanzelf afsterven. "&-** * De begrafenis v»n maarschalk »»»«. De overbrenging van het stoffelijk-over^hot; van maarschalk via- van het graf van «den onbekenden soldaat naar de kerk "32Nta Maria n '- Herinneringen aan keizerin lugenle. De Fransche diplomaat. Maurice Paléologue. is in de Revue des deux Mondes begonnen herinneringen aan keizerin Eugenic, de weduwe van Napoleon 111, op te halen. Hij geeft nauwkeurig weer wat de keizerin in gesprekken met hem, waarvan het eerste in den vóórzomer van 1901, het laatste in den winter van 1903 plaats vond. heelt gezegd. Natuurlijk heeft de keizerin, die toen reeds een oude vrouw was. over het verleden gesproken. Paléologue, die rijn mededeelingen in een volgend nummer der Revue zal voortzetten, plaatst boven deze eerste confidenties der vorstin het opschrift: het verdict der historie en hü geeft daarin de gedachtenwisseiing met Eugenie weer over „den luister en den waan van het tweede keizerrijk", over „de eeuwige Romeinsche kwestie", over „de fouten van den keizer". Van zün eerste ontmoeting met de oude keizerin in 1901 teekent Paléologue dit portret: Niettegenstaande haar vijf-en-zeventig Jaar bewaart zij nog sporen van haar vroegere schoonheid. Het gezicht is fijn gebleven en onder het witte haar lijkt het voorhoofd zeer hoog. een voorhoofd, dat duidelijk is voorbestemd een diadeem te dragen. De levendige, dicht bij elkaar geplaatste oogen hebben een sombere, harde schittering, waarin men het kunstmiddel van het zwarte krijt onder» kent. dat den rand der verwelkte oogleden onderstreept, Het bovenlijf, dat zü stijf-rechtop houdt, raakt den rug van den fauteuil zelfs niet aan. De handen, die haal vorm hebben behouden, zün amber-bleek. alsof zü gebalsemd waren. Uit de geheele persoon maakt zich een vreemde indruk los van majesteit, hië-atisme. verval. In het onderhoud, dat Paléologue den 18en Juli 1903 met de keizerin had, kwam de Romeinsche kwestie ter sprake. Juist in die dagen was paus Leo XIII zeer ziek en wü herinneren even eraan, dat Loubet toen president van de Republiek. Delcassé minister van buitenlandsche •Tolrpji was De keizerin ontving Palöologue met de mededeeling. dat zü hem een geheim had toe te vertrouwen, een geheim betreffende paus Leo XIH: ..Reeds lang had ik een groot verlangen die edele, die Ideale pauselijke figuur. een der schoonste uit de annalen der kerk. te leeren kennen. Welk een edelmoedigheid van ziel. Wat een diepte en fijnheid van verstand! Leo XIII heeft alle deugden van Pius IX en alles wat ontbrak aan Pius IX Hoe dikwijls heb ik tot mijzelf gezegd: „als de Keizer met Leo XIII te doen had gehad en niet met Pius IX". Ik wilde niet, dat hij stierf zonder dat ik voor hem had geknield. Dus heb ik aan het eind van de vorige maand mün jacht te oap Martin laten komen en, onder voorwendsel van een tocht, ben ik naar oivita-Vecchia vertrokken. Van daar ben ik incognito naar Rome gegaan, waar lk een heel bescheiden hotel heb gekozen en zelfs heb ik, om mijn reis toch maar stü te houden, mün Jacht naar Napels gezonden en in de couranten laten melden, dat ik niet aan land was gegaan. Den volgenden dag heb ik een audiëntie bü den Paus aangevraagd en ik ben in mün hotel opgesloten gebleven, totdat lk het antwoord van het Vatikaan had. Het is tot mij gekomen in den vorm van een Franschen kardinaal, die mü zeide: „Het bedroeft den Heilige Vauer maar hü kan Uwe Majesteit niet ontvangen". „Waarom niet, is zün toestand verergerd?" Neen lüj is eerder wat beter. Wat hem belet Uwe Majesteit te ontvangen is. dat zü in 1876 de poorten van ■ het Quirinaal is binnengegaan om een bezoek te brengen ] aan prins Humbert en prinses Margareta. En elke katholieke majesteit, die de poorten van het Quirinaal ls binnengegaan, wordt voor altijd buiten het Vatikaan gesloten". . . . . , Ik heb hem deze laatste woorden laten herhalen en toen is mün toorn mü de baas geworden: „Men verbiedt mü den toegang tot het Vatikaan. mi*! mij* ... Na alles wat de Keizer en ik voor den Heiligen Stoei hebben gedaan.... Weet Leo XIII dan niet dat Pius IX peet over mün zoon is geweest, Gaat U hem dus uit mün naam zeggen, dat ik tegen zijn besluit protesteer. , dat ik hem smeek dit in te trekken, want het zou voor mij een allersmartelijkst affront zün". Maar de kardinaal was onvermurwbaar: Neen mevrouw, het besluit van den Heiligen Vader is onherroepelijk; hü heeft nüj opgedragen u dit zeggen " Ik was niet langer vertoornd, ik was verslagen, verdoofd Toen ik weer meester van mijzelf was geworden, heb ik getracht door redeneering invloed op den kardl» naai te hebben: . . Dat bezoek, dat ik zeven-en-twintig Jaar geleden met mijn zoon aan het Quirinaal heb gebracht, zeven-entwintig jaar geleden, kan mü waarlijk niet worden verweten Wü zün toch eerst nedergeknield aan de voeten van Pius IX. die ons met souvereine eerbewijzen had ontvangen. Koning Victor Emanuel was nlet te Rome; wü hebben hem te Florence in het Pitti-paleis ontmoet, In het Quirinaal waren slechts prins Humbert en prinses Margareta. wü konden hen toch moeilijk over het hoofd zien! __ Maar de kardinaal antwoordde: Neen. mevrouw: Uwe Majesteit had de poorten van het Quirinaal niet moeten binnengaan. . Erken, monseigneur, dal-, zoo ik een fout begaan heb. zü vergeeflijk was. Heb ik. na al mün rampspoed, niet eenige aanspraak op de toegevendheid van den Paus? De kardinaal: De Heilige Vader heeft ernstige en actueele redenen om zich onbuigzaam Jegens Uwe Majesteit te betonnen; hü heeft mü gemachtigd u die te onthullen. Wü weten, dat Victor Emanuel Hl binnen» kort naar Parus zal gaan en dat de president van de Republiek hem zün bezoek te Rome zal terugbrengen. De Heilige Vader zal de aanwezigheid van den heer Loubet op het Quirinaal als een onduldbare beleediglng beschouwen en hü zal weigeren hem te ontvangen. Daarom wil hü niet, dat er zelfs maar de schijn van een precedent ontstaat, dat men hem in dit of in elk ander analoog geval zou kunnen voorhouden. De keizerin: Het zal dus zeker een breuk worden tusschen Frankrük en den Heiligen Stoel? De kardinaal: Ja. mevrouw, het zal een breuk worden. Er is toen, vervolgde de keizerin haar mededeeling aan Paléologue. in mü iets buitengewoons gebeurd. Terwül ik mü voorstelde, dat ik nog op den troon zat» heb ik de discussie voortgezet, alsof ik opdracht had de zaak van Frankrük te verdedigen. De keizerin deelde nauwkeurig aan Paléologue mede, wat zü den kardinaal had toegevoegd en dat haar laatste woorden waren geweest: „Ik veronderstel, dat meneer Loubet. vóór hü Rome verlaat, zün deferentie zal toonen aan het hoofd van de kerk door te verzoeken hem zün opwachting te mogen maken. Hlijven de deuren van het Vatikaan voor hem gesloten, dan zal alleen de Paus daarvoor de verantwoordelijkheid dragen. En hoe zult u de wereld doen begrüpen. dat de Paus den toegang tot zyn palels aan het hoofd van de Fransche natie ontzegt terwül het hem geenszins tegen» staat er heretlsche monarchen, geluk den koning van Engeland en den keizer van Duitschland, te ontvangen. Zelfs in katholleke kringen zal men een zoo paradoxale houding nlet begrüpen. De arme kardinaal, zoo vervolgde de oude keizerin, hoorde mij verbluft aan, zachtjes herhalend: „D« Heilige Vader heeft al deze argumenten gewogen; en slecht*. te vaster is zijn besluit, dat onherroepelük is, onherroepelük. Dlt was zün laatste woord. Na een zucht hernam de keizerin: Het scheen mü toe, dat de president van de Republiek (Loubet) en uw minister (Delca«sé> er belang bü hadden dlt Incident, dat voor mü zoo pijnlijk is geweest, te kennen. --- België. Cen Vindietircenteent te Oostende. "W Ter gelegenheid der tiende verjaring van het bekend» oorlogsfelt van de „Vindictlve" zal. naar onze correspondent te Brussel verneemt. Zondag 3 Juni een groote optocht te Oostende worden gehouden. Verscheidene detachementen van het Belgische leger zullen er aan deelnemen terwül ook op de komst van Engelsehe en Fransche oorlogsschepen en marinetroepen wordt ge» rekend. .-^.-■■^s M**»"* i.W' H, edersnannlge gemeenteraad. Te Denderleeuw, de gemeente by Aalst, waar onlangs twee wethouders uit hun functie werden ontslagen omdat zü. steunend op de vlaamsch-naUonale meerderheid. in den gemeenteraad, weigerden het gezag van den katholiek-conservatieven burgemeester te erkennen, terwül kort daarop ook twee leden van het onderwijzend personeel om hunne Vlaamsch-nationale gezindheid op bevel van den minister, voor eenigen tüd werden geschorst, heeft het college van burgemeester en wethouders naar men ons uit Brussel meldt, in zün jongste vergadering, trots het verzet van den burgemeester, tegen deze bestraffing, welke de meerderheid onrechtvaardig acht. geprotesteerd en verder besloten de door den minister opgelegde straf niet toe te passen zoolang de minister geen datum van ingang heeft bepaald. --- De Donaulanden. STa Ferm***, Joseahlne Balt er. MZZ De *-*^evoe*-b»*s ta bet »>»te«-Vl«*l»« parlement. — O. Weensobe b»»lenkr*l*be**z «a hun verontwaardiging over de „zwarte «nl» tuurscbande". — Zwart op wit. (Van onzen correspondent.) .. .-.V* f ■ Weenen. 2 Maart. " Er was eens een tijd — het moet lang voor den, oorlog geweest zijn — dat Weenen den naam had ds vroolüksts en luchthartigste stad van Europa te zijn. Zwaarwichtige ernst, fronsende wenkbrauwen om futiliteiten, begrafenisgezichten om een werkelijken of vermeenden terugkeer van ons Europeesche menschengeslacht tot ons aller voorouders, de apen. moeten er toen even onmogelijk geweest zijn als tegenwoordig een eensgezind samengaan van de rechtsche bondskanselarij met het roode raadhuis. Maai? de verandering der tijden van graclelijken zwier naar barren, droeven ernst is wel nooit duidelijker gemanifes» teerd dan toen ln een parlementszitting. die stellig in de annalen der wereldgeschiedenis haar plaat*, niet zal ontloopen. een Oostenrijkse!, parlementslid, dat luistert naar den min of meer oud-testamentisch klinkenden naam van Jerzabek het woord nam en in dit uiterst politieke milieu een lezing hield van min of meer muzikaal-ae«thetischen aard. De heer Jerzabek begon ten eerste met de vermelding van het notoire feit, dat de oude Weensche muziek overal door de jazz-band verdrongen wordt en dat men tegenwoordig slechts moderne dansen uitvoert, die — altijd volgens de meening van heer Jerzabek — „zich ook niet door bijzondere elegance onderscheiden". De conservatieve Oostenrijksche parlementariër Houdt, niet erg — het bleek uit den verderen loop van zijn rede — van de vroegere geallieerden. Dit, in verband met ds steeds grootere toenadering van vroeger vijandige volkeren op zich zelf reeds betreurenswaardig feit. krijgt „schier" het karakter van een ramp met betrekking tot den muzikalen en vooral choreographischen smaak van dezen leergierigen en bij uitstek waardlgen Oostenrijkschen volksvertegenwoordiger. Goede vrienden van schrijver dezes vertoefden niet lang geleden te Oannes. Volgens hun zeggen bevindt zich in het middelpunt van deze plaats van wuft vermaak een modern ingericht casino met een zeer moderne „dancing" „les Ambassadeurs", waar op den spiegelgladden dansvloer onder aanvoering* van een achttal beroepsdansers zoo sierlijk zwevend, chaleston-loos gedanst wordt, dat zelfs de eischen van „elegance" van dsn gestrengen heer Jerzabek er volkomen bevredigd zouden worden. Indien de heer Jerzabek er den tijd voor had kunnen vinden, indien het Oostenrijksche budget niet toch al zoo zwaar belast ware, zou een studie» reis in eik opzicht gerechtvaardigd geweest zijn. Helaas, het heeft niet mogen zijn en Dr. Jerzabek kwam — altijd in het Oostenrijksche parlement — te spreken over Josephine Baker. De foto's en in aesthetisch opzicht geenszins te verdedigen gekleurde prentjes, die sinds weken alle IVeensche winkel-étalages versieren l?), wekten zijn mishagen, omdat door der danseres ontoereikende bekleeding dé jeugd bedorven zou worden. „Hoeveel erger nog. riep dt'. Jerzabek. dat weldra deze dame in natura zal optreden". Een nuchter mensch zou op deze bezwaren willen antwoorden, waarom de jeugd meer bedorven wordt door donkerkleurige dan door ds blankrozige menschenhuld. die in alle publieks kranten-kiosken te Weenen met geenszins minder „zondige" en den vreemdeling aanvankelijk stootende bedoeling vertoond wordt, dan het koffie- en melk-kleurig omhulsel van „la belle Josephine'. Dr. Jerzabek sprak vervolgens over de kunst van de „haar lichaam verdraaiende danseres". Het geheel van zijn betoog werd echter aanmerkelijk verzwakt door de obligate opmerking aan het slot. waarbij onder groote vroolijkheid verklaard werd. dat de geachte spreker zelve de kunst van Josephine Baker nog niet met eigen oogen aanschouwd had. Toonde men in het 005tenriil''**-'ne parlement nog een zekere geneigdheid de kwestie van liet optreden van Josephine met een zekeren, zij het dan wat potHierlijKen ernst te beschouwen, de Weensche „hakenkruisers en rassen-beschermers" spreken -ionder meer van de „zwarte cultuurschande", die te Weenen niet geduld ma-» worden. Ha stinkbommen en niei-poeder zou nu de beurt Komen aan andere wapens. Een fiksche orde-dienst van de Weensche politie heeft echter bij de première van Josephine's Revue „*2vaN op wit" de weinige manifestanten rondom het Johan-Strauss-theater allen lust ontnomen. Zoo werd dus althans den eersten avond de orde in geen enkel opzicht verstoord. .'Zen prachtig achterdoek van roze satijn en zilver, een ronde tluveelen poef al« een reusachtige posvderdooZ. Daarboven op precies in het midden een tengere gestalte in een sierlijk avondtoilet, de zijden Mu-en-beenen gezellig bengelend over den roze-fluweelen rand. vaar zat dan ds „oultuurl-ebande" waarvan het Weensche koffieminnend publiek, dat 200 nauwkeurig de nuances kent tusschen een ..LoKvarl-en" een mokka, een ..lZeKale gold" en een „Mélange", nauwkeurig heeft kunnen vaststellen, dat -» geenszins zwart, maar veeleer beige w. voor een eigen discreten jaW-band begeleid, zong ze fijntjes, teer en -zuiver „nlgger»song«" en blues en ze toonde er zich van een natuurlijken eenvoud en vooral van een rat.» muzikaliteit, die een rvtkme niet met hamerslagen in uw gemartelde hersens beukt, maar als met duizend ondefinieerbare middelen suggereert, zoodat het leeft in tm Kart. En ja, dan was er ook de Josephine, minder be- Kleed, maar met de geheimzinnig dreigende sluiping van het Koninklijke dier in het oerwoud, dan was «r verder de mensoKel^Ke motor, waaraan alle, beweegt en vooral dan was er de kostelijke vroolijke „gamine". die alle doctoren Jerzabek en zelfs niet makke „hakenkruisers" met Kaar vroolllK-trlWoKe scherts ontwapenen moet. De lezer, die door Parijsche brieven volledig over Josephlne's kunst en daden is ingelicht, verwachte van ons geen verdere detail-critiek. „Die Vaker" — zooals het Kier Keet, — heeft Weenen veroverd, zooals ze te Parijs Kwam. zag en overwon. Slechts dit: te Weenen treedt ze op in een zuiver Weensch milieu, waar slechts de elastische vaardigheid van een groep (nlet de beste) van de Tiller-girls, de groteske, bijna vermannelijkt-nuchtere Msa Payne en de zwevende gratie van *Vllle. Valerie van het Casino ds Paris de buitenlandsche saus aan geven. Tusschen veel Anglo-Sakslsche „songs" en rythmen hoort men er operette-muziek van waseh-echte Weeners: een Komisch acteurs-auintet van Weensche lievelingen met de gulle onverstoorbaarheid van <*51sela Werbezirk aan de spits geeft Weenschen humor en Weensche ge» moedelijkheid. En ook de meestal even weelderige ais goed gekozen kleuren-comblhatles van decors en costuums zijn hoofdzakelijk door Weensche kunstenaars en op Weensche ateliers vervaardigd. De avond van de première toonde echter, dat voor het geheel een drie of vier flinke repetities geen overbodige luxe geweest ware. Onderbrekingen tusschen de diverse talercelen, een pijnlijk gemanlpuleer met het licht —- of heeft het Johann Strauss-thenter geen behoorlijke zoeklichten? — rekten de gansche vertooning op onnoodige wijze tot twaalf hetgeen een Weensch criticus de opmerking uitlokte, dat minder tafercelen en vooral minder exorbitante prijzen door een ieder gewaardeerd zouden warden. Zoo heeft Josephine. omlijst door een kakelbont en niet aan boven vermelden goeden smaak beantwoa*?» dende olympiade-tafereel en een Sehubert-finale haar intrede gedaan Ut het weensche theater, dat «ün naam (tankt aan «lohann Stram». Aan alle kranten heeft ze den lof gezongen van weenen en de Weeners — groote kinderen en verliefd op hun stad als ze zijn — vinden dit nog nltüd erg prettig. In een Oostenrükschen *Zte-/r-wagen— welwillend ter harer beschikking gesteld—tuft «door de stad, overal prijkt haar portret en de „exclusiv-manager" Pepito Abatlno verzorgde haar ook hier reeds met een eigen nacht-restaurant. Stellig zal het er vroolijk zün. IK gaf 10.000 oude Oostenrüksche kronen, als ik wist of *l». jerzabek er ook komt dansen. Het einde van de staking te Kladno. Vrijwel gelijktijdig wet het conflict in het N. IV. Bcbeemsche bruinkoolgebied is dat ln het steenkoolbekken van Nadno geëindigd, waar, naar men weet, onder communisilschen Invloed een wilde staking uitgebroken was. De arbeiders hebben 8 pet. verhooging voor het taakweric gekregen en een bijslag ineens, die varieert van 80 tot 180 kronen, al naar de ge»-in«***n*-t*u*>digh-ide*i» ---