Veilingen. Wederik Muller & Co. Verzameling F. J. E. Horstmann e.a» De groote veilingzaal en het kleine achterzaaltje van de firma Fred. Muller zyn geheel in beslag genomen door de enorme en zeer belangryke collectie-Horstmann. Men vindt er een keur van oude meubelen, voornamelijk uit de perioden Lodewijk XV en XVI. kostbaar zilverwerk en porcelein. oude klokken en pendules, tapisserieën en fraaie bronzen, specimina van oude Fransche en Engelsche prentkunst en «en goede zestig oude schilderijen, waarby de bekendste meesters vertegenwoordigd zyn en dikwijls door zeer goede stalen van hun kunst. Men schryt ons uit Amsterdam: Ik denk aan het stilleven van Judith Léyster. met de tinnen kan, dén groenen roemer en de mand met vruchten op het prachtig blauwe tafelkleed, waar de kleur van Vermeer in zit. Maar ook aan het interieur van Jan Steen, waar éen groepje kinderen de drie Koningen met de ster voorstellen, en aan het zoo typische zelfportret van den zeventiende-eeuwschen Rotterdamschen meester Michiel van Mussche r. Opmerkelijk is ook het' groote figuurstuk der vier kinderen met een bok. vroeger aan A. Cuyp toe» geschreven, maar blijkens nadere vergelijkingen op naam van G. Do nek gesteld. • De meeste der schilderijen uit deze collectie hebben een geheelen stamboom of komen uit vroegere bekende en beroemde verzamelingen.. *500 ook het tyne portret van de comtésse de SelveTvan Adelaide Labille Guiard. in 1?«? geschilderd en, deel uitmakende van de collectie van mevrouw Polés. dle in 192? te Parijs is verkocht. Uit de verzameling van August Janssen komen de twee mooie pendanten, de dag en de nacht van Aert van der Neer; uit de collectie Alfred Schindler te Weenen o.a, het groote landschap, met de tenten en het kamp van het leger van Willem 111 van Salomon van Ruysdael en het joyeuze ' gezel» schap, dat even aan Dirk Hals doet denken, van Palamédesz. Met een gezicht op Haarlem is Gerritßerckheyde vertegenwoordigd en een voorbeeld van prachtige zeventiende-eeuwsche stilleven-kunst vindt men ln de merk» waardige compositie op een tafel en ta een nis van Abr. van Beyére^n. Dit is een van die staaltjes van verwonderlijk gave schildering, waarin iedere materie glas. metaal, parelmoer, kreeftenschaal en druivenbast op voortreffelijke wyze is weergegeven. Niet minder mooi van een prachtig bestorven kleur is nog een stilleventje van hem met oesters en vruchten op een tinnen schaal. Trouwens, in de kunst van bloemenen vruchten schilderen waren ook onze achttiende-eeuwsche kunstenaars virtuozen. Dat zien we aan G. van Spaendonck en J. G. van Leeuwen, die ieder door twee bloemen- en vruch» ten-gloepeertagen vertegenwoordigd l»yn. Ook van Jan van Goyen troffen we een goed specimen aan. Curieus om de voorstelling en merkwaardig door het groote formaat ls een avontuur op de valkenjacht van Jan Fijt. Niet minder interessant zyn twee schilderijen van Leonard de France. den achttiende-eeuwschen Luikschen meester, die tafercelen uit de gevangenis in de Tempie uit het tijdperk der revolutie heeft uitgebeeld. Ken overgang tot het meubel vormen het in vier paneelen en twee dessus-de-porte door den Dordtschen kunstenaar G. Malleyn geschilderde kamerbehang en het dessus-de-porte van J de Wit. Deze „muurschilderkunst" typeert meteen eigenlijk het tijdperk der verschillende meubelen, waarby er zyn van zeldzame pracht en rijkdom, van wonderlijke technische meesterschap. Zoowel de breede Lodewijk XVI fauteuils als gesneden banken, kleine tafeltjes en kostbaar ingelegde kasten vinden WIJ hier bijeen. Vol stijl zyn de ruggen en zittingen met tapisserie bekleed, waarop zoowel bloempatronen als geheele voorstellingen van figuren voorkomen. Als stoffeering daartusschen staan de groote halklokken en de sierlijke pendules, die ieder haar eigen styihekoring hebben, terwijl wij ta vitrines de gracieuze beeldjes ta Saksisch, Frankenthal, Fulda. Hóchst en ander porcelein aantreffen. Een prachtig „familie rosé" stel. afkomstig van prins Alexander Romanofski. hertog van Leuchtenberg, mogen wy zeker niet onvermeld laten. By de sierlijke beeldjes van gepolychromeerd porcelein sluiten zich de achttlende-eeu'wsche Fransche en Engelsche prenten wonderwel aan. De bekendste teekenaars en graveurs uit dien tyd zyn ln prent aanwezig. Noemen wy Bonnet. Debucourt. Descourtis (met het portret van Prinses Wilhelmina). Huet. Lavreince van de Franschen en Bigg. Morland. Smith en Ward van de Engelschen. dan blijkt, dat ook de achttiende» eeuwsche prentkunst door de mooiste bladen vertegenwoordigd is. Behalve deze kostbare collectie Horstmann komt er een ongewoon belangryke Zwitsersche verzameling van oude handschriften en miniaturen onder den hamer. Wie gevoel heeft voor de schoone regelmaat van de schryfkunst der monniken, voor het mooie coloriet der enluminures. zal hier tal van prachtstukken aantreffen. Het zyn zoowel enkele beginletters als verluchte omrandingen van geheele bladzijden, of illustraties van hoofdstukken. Prachtig zyn de meeste dezer bladen geconserveerd en het mooie cobaltblauw, het dlepe rood en het met de agaatsteen gepolijste blad» goud ziet er uit als kwam het zoo van den kloosteroroeder. By het doorzien van de talryke bladen, waar» van enkele ln lijst «yn. treft nu eens de mooie compositie, dan weer de pracht van kleur of het mooie «tyi» rijke geheel. Het is een verzameling, waarin wlj tal van eeuwen schryfkunst kunnen waardeeren. Niet minder interessant dan deze oude handschriften ls een verzameling oude teekeningen. wy hebben vroeger al eens op de documentaire en artistieke waarde van oude teekeningen gewezen en bij deze verzameling zouden wy dit opnieuw kunnen doen. wanneer wy de prachtige teekening van handen van Alb recht Dur er noemen «lle als voorstudie voor een bekend schllderlj heeft gediend, het groote aantal schetsen en krabbels van Rubens, de studie ln rood kryt van Boucher of die van Watteau. Dan zien wij daarnaast Jan van Goyen, Ostade. Joachim Patinier, Rembrandt» Ru>«dael» een teeke- Ning voor een tapisserie van Pieter voeeke ven Aelst. waarvan het uit-Mvoerde weefsel deel uitmaakte van de bekende W«^n«eh« wandtapijten Verder is er werk van «arel van Mander. Mignard. »»la«l. Tle pol o en vele andereu. dle ons opnieuw den tate» ressanten studieuzen kant der oude mn\ster* doen kennen. Een kleine collectie vUftlende-eeuwsche schllderkunst. waaronder een Annunciatie van Filippo Llppi, een visioen van den H. Thomas van Fran cesco Bot tlcini, een mooi pastelkleurig portret van Jean Mare Nattier en een levensgroot portret van Gian Fran» cesco Brignole-Sale, van Antony van Dyck. is ta een zijzaaltje opgesteld en vormt mét de miniaturen en oude teekeningen een belangryke entourage om de kern. die gevormd wordt door de collectie Horstmann. Het is weer eens een veiling, waar de vrije en de toegepaste kunsten in tal van variaties te zien zyn. waarvan wij de schoonheid kunnen waardeeren en daarnaast de grondige vakkundigheid der oude meesters. Lucidel de IVeuolidtel. Vrouweportret Rubens, studie voor „Suzanna in net bad". --- Voor de Jeugd. Voor jonge aanbidders van de voetbalsport schreef A. C. C de Vletter „De lange midvoor ven T.T.T.". De heer de Vletter ls een „oudgediende" op het gebied van jongenslectuur en men is dus gerechtigd te veronderstellen, dat hy zyn pappenheimers kent. Toch lijkt het my twijfelachtig of de ..schier-onafgebroken reeks van wedstrydbeschrijvingen — men kan welhaast van „verslagen" spreken, want voor een belangrijk deel zljn ze ta het gewone verslag-bargnensch gesteld — den lezer ten einde toe zal boelen, al moet erkend, dat de schrijver nu en dan het spannende van een wedstryd wel heeft weten voelbaar te maken. Naast zyn enthousiasme voor de sport heeft de heer de Vletter onbevooroordeeld het licht laten vallen op wat van deze populaire liefhebberij de keerzy is: uit» wassen aan en misstanden in het wedstrijdwezen en vooral, de abnormaal groote plaats, die ta 't algemeen de sport ta het leven van jongelui kan innemen. Dit laatste is dan ook wel d» kern van het verhaal, dat vertelt met welke struikelingen en langs welke omwegen een jong technisch student, die ta zijn hart meer sportman dan student ls. eindelijk komt tot den ernst van ziin levenswerk. Maar juist dit, wat waarlijk wel de hoofdeaak had mogen zyn en waaruit nu elndellj*- eens een jongensboek met eenig relief had kunnen ontstaan, l» vrij bljzakelljk en oppervlakkig behandeld en zoo maakt dit boek. ondanks de blijkbaar goede bedoeling, toch een nl^e! lengen indruk. «-«o. -*•..—* Doordat de «chryver erin verwerkt heelt wat er on * oogenblik Inderdaad to de voetbalwereld om«UUt. heeft het onte««ln»e««eiyil een zekere actualiteit. «Ue Jonge VorUlefhebbers wel behagen «al. Met .He Televisiekelder" «ocht Jac. Ver»» huis Jr. het «leneugt voor sijn losers op tesihnwcl» terrein Dat de huidige mannelijke jeugd op techniek al even dol 1« als op sport weten we. Nieuw is dlt versclujns^ trouwens nlet: verrichtte de H.B.S.er van voor dertig jaar al nlet zljn technische kunststukjes op het «tuk van electrische bellen ta huls? Maar dat een H3.S.»jongen, al ls luj dan een kuappertje op, school, met een door hemzelf ta elkaar gezet televisie-toestel tot zoodanige resultaten zou kunnen komen, dat hij er de snoode be» drijven van een valschen munter mee op 't witte doek brengt, ls wel tergend»nnwaarschynUJk. En dat deze vergrijper aan het recht een Ud zou zyn van het politie» corps en onder het dak van. dit eerwaardig gilde zyn duister bedrijf zou uitoefenen, voert de ongeloofwaardigheld ten top. Dit is alweer zoon wonderlijke mengeling van he, avontuuriyke en het alledaagsché — het recept» waarnaar zoo menig „modern" jongensboek gemaakt wordt en dat — hoe kan t anders? — steeds tot zulke twijfel» achtige resultaten leidt. Men ibegrljpe het toch eens goed: aan de fantasie ls alles geoorloofd en wat zij geeft, lu» een verkwikkende verlossing van het alledaagsché «ijn — Jules Vernes werk ls er om dit voor altyd te be» wijzen — maar zlj zoéke haar eigen gebied, waar aij de vleugels kan uitslaan en niet het voor haar te «««e leven van eiken dag. waar zij eerst van alles moe* verkrachten en ontwrichten om er voor haar onalle» daagsche verbeeldingen eeh plaats te vinden Beide deze boeken, geïllustreerd door Jan I«ute «M door Gebr. Kluitman, Alkmaar uitgegeven I»eonard ' Hoggeveen's „De electrische man" is wel niet vrij van de zoojuist gewraakte smetten, maar er is bier toch meer werkelijkheid dan in «De Televisiekeidér" en misschien een ietsje meer innerlijkheid dan in het boek van ge Vletter. Het is ook beter geschreven dan de twee voorgaande en heeft meer, geest, wy zyn. waar 't een modem jongensboek geldt, nu eenmaal verre van verwend. Het verhaal heeft wel niet veel om 't Ujf. maar er is een zekere gemoedelijke harte» lijkheid In. het is levendig door de verdienstelijke teeke» ning der personen. En dan mogen de jongens er dien electrischen meneer, die zoo netjes wandelt zonder omver te vallen, op den koop wel by hebben. G. B. van Goor Zonen's U. M.. Den Haag g** dit do» Hans eb ach geïllustreerde boek uit MARIN S niet ontkennen kan. Zijn l kleur, dle donker en bruinachtig i«, met weinig nuanceering, doet soms aan Otter «enken maar zijn tekening, zoo» als ta het portret van