Mengelwerk. OVER de ALLEENHEERSCHING der REVOLUTIONNAIRE KABINETTEN. Lr bestond, vóór de omwenteling van 1789, een weldadig denkbeeld, liet evenwigt van Europa genaamd, en daarin gelegen, dat liedere staat, klein of groot, de waarborging zijner onafhankelijkheid en van ziju bestaan in zich zelve bezat; dat een groole staat den kleinen niet kon aanranden, zonder bij alle andere mogendheden opzien te baron, schrik te verwekken en maatregelen tot tegenstand , althans bij son» migen, te doen nemen. Maar er bestond zeker regt der volken , hetwelk niemand ongestraft, door woeste vernedering of schending der gewettigde vormen of bezittingen, durfde overtreden. Werd een kleine staat bedreigd , zoo vond hij dadelijk steun door bondgenootschappen met grooteren , die den aanrander met een nijdig oog beschouwden, en zijne overmagt «ochten te fnuiken. Dit alles steunde op het denkbeeld van een chrkter.rijk , waardoor alle christelijke staten van Europa zeker onderling verband van godsdienst, beschaving en zeden, (grootendeels van het leenstelsel afkomstig) erkenden. De meerdere staatkundige verlichting, die mot de herleving der letteren gepaard ging, had elil stelsel doen geboren worden; maar de vrees voor de toenemende magt, eerst van Spanje, daarna van Fr.ankrijk, had hetzelve gevoed en ontwikkeld. Met het midden der zeventiende eeuw bereikte het door den 3lunstcrseiien (IVeslfaalschen) vrede zijne volmaking. Een paar voorbeelden mogen ons aan toonen , hoe de maetigste mogendheden, de onafhankelijkheid vankleinere staten in die tijelen ontzagen. Er waren een aantal Nederlanders de woede van alva ontvlugt naar de Oost friesche »tad Embden. Doe ligt moest het den hertog niet gevallen zijn , die stad , vlak bij Gromngerland, waar hij gezag voerde, liggende, te bemagtigen ? Maar llmbden was oneler de bescherming der verdragen, en zelfs ai.va durfde de ballingen, hoe lastig zij hem ook waren, daaruit uiet verdrijven, ofschoon de magt van den graaf van Oostfrksland geheel nietig was tegen t, /:^"e' k'rine rijkssteden en republieken, nietig in magt, lagen in Duitschland en Iteuie midden in liet gebied van magtige slaten; zij werden ontzien. Lodi.wyk XIV, van Frankrijk, zocht in 1(1(17 midden iv den vrede, België Weg te nemen. Zijn bondgenoot, ele Nederlandsche Republiek, vereenigt zich met Engeland tegen bern , en hij moet bukken. -_ Lodewyk XIV en kavel IV van Engeland vereenigen zich legen de republiek der Vereenigde Nederlanden, 'm 1(572; toen wekken zij , ook Frankrijk zelve, hoe-zeer overwonnen, wist ;i:um verschaffen) oefende thnns eene mterderlieid, reu- vo r.p.t uit, tlte sich in al de handelingen van het congres vertoonde. Oe -,-be-Lirteiiissi-n van 1815 deden frankrijk uil dezen zoogenoemdén pisclisn Areopagus weder uitvallen , docll na drie j iren , leien meil de bezeltings-lcgersT uit Frankrijk terugtrok, had mende onverdiende genade die gevaarlijke mogendheid daarin weder loc te laten. Dus was het bestuur van Europa , algemeen te voren iti zekeren zin eene demokratie, waar elke staat gelijke regten had, thans een vijfm.ii:-schup , e-ene arktokrnlk vau vijf hoven geworden, die zich door h.-t bekende Heilige Verbond ten naauwsfe met elkander vereenigdcu. De daarbij uitgedrukte bedoelingen waren allezins edel; het was ongestoorde handhaving van vrede, orde, rust en al wat grooten goed was , door de banden des christendoms geheiligd. Dus scheen hel oncle denkbeeld van een Chrktenrijk, waarvan men oudtijds slechts de ruwe omtrekken keude verwezenlijkt, het volkenregt veredeld en volmaakt, en het oude ove'rwigt, dal tot -oo vele oorlogen aanleiding gegeven had, door eeue ongestoorde vriendschap der vijf niagtigste monarchen vervangen le rijn , pie" over de kleinere staten s.cchls tot: hun best- en om des vredes-wil eene zekere voogdijschap zouden voeren. Onder zulk eene geduchte magt zou geeu nabuur het wagen, inbreuk op de regten van anderen te daarvoor waakte de vereeniging der vijf mogendheden, die cel-... den aard der zake nimmer zoo innig kou zijn , dat zij andere kleinei «e¦¦udheden gezamenlijk zouden verpletten. Onder deze magt durfdi ter ook geene staatspartij het wagen , hare regering omverre te W« want ook deze waren door het heilige, verbond der mogendheden tifed. De aUrihuter. van het vroegere evenwigt van Europa wérde onder liet Heilige Verbond der mogendheden aanmerkelijk i namelijk tot de waarborging der binnenlandsche rust in dem-, ue stalen, hoe gebrekkig derzelver bestuur, en hoe luid de klagten daarover ook zijn mogten. Dit had cic gezamenlijke lusschen komsten tt omwenteling in Napels, Piemont en Snuitje ten gevolge. Ongetwijfeld kon deze liisscheiikomst. te verre gaan, en deed hel werkelijk, Wanneer zij eenzijdig, slee hts aan de roepstem der Vorsten, en ook uiet aan elieder volken, gehoor gaf, eu behoorlijk liet onderzoeken, in hoe verre ele klanten der laatsten gegrond waren , om alsdan door meer of min druisende vertoogen ten hunnen behoeve lusschen beide te komen. Doch de revslutionnairen, de kinderen van roucsi'ii'.iire en buonavauti: die wel onderdrukt, maar niet ler héél' geveld waren, wisten hunne herhaalde nederlagen le boveu te komen, toen zij in de stralen van Pitrijs op den 27—29 Jnlij IB3p zegevierden. Toen was het Ilelli're Verbond verbroken. Reeds vroeger had eigenbelang en verkoeling der vriendschap, vooral lusschen Ruslanden Engeland, de snoeren vau dat verbond losgemaakt: thans was al de verbindende kracht van heizelve verloren. De Fransche omwenteling verrees als een reusachtig schrikbeeld niet al de grootte, waarin ecu afstand van vijftien vredejaren . elie ele volken vau Europa door welva.ul en gemak ontzenuwd hadden , hetzelve deed verschijnen. Een noodlottig denkbeeld greep de regeringen aan, dat de onwentelingen onweerstaanbaar waren. Toen ce seslen dit merkten, haastten zij zich, te Brussel, te Aken, in verscheidene Duitsche hoofdsteden , te Warschau en kort daarna lc 80/ogna het vuur iv 't kruid te steken. Frankrijk bragt: vooreerst, en lot hel gereed was, de k-er der iion-inlervenlie ter bane, dat is, dat geen staat zich mei ele inwendige zaken van anderen , al slaan die 10l openbaar oproer en afscheuring over, mag benioeijen , of eien Wettigen souverein htjlpe verleeueu. Dit werd reeds dadelijk op België toegep: s. Onder deze voorteekenen verrees het derde tijdperk vowr Europa, de revolutionaire oligarchie. Engeland, reeds lang door Jacobijnsche !e---ginselen ondermijnd, had onder wu.lincïo.-,'.. ministerie gelijkheid van regten aan de roomschgezinden geschonken. Deze op zich zelve billijke :,ir ii.e-ge.l was in de gegevene omstandigheden noodlottig. Ili) heeft de 'sche constitutie ondermijnd en haren val voorin-: e-id. \an steen tot steen wordt er tan aan dit. achtbare gebouw afgebroken. Thans is reeds de parlement»-hervorming op cenen Fran.iih-revilulionnairenvoe'., aan de beurl , en er is, (nadat de vorige ministers tlil geweigerd hebben,) or>u ministerie van radicalen of vermomd!. Jat ,-au 't roer, k wonderwel m._ de nieuwe Fransche omwenteling is ingenomen, eu zich mei hare beginselen verbroedert, tiet is dus niet te verwonderen , dat beide, Frankrijk eu Engeland, thans de beginselen vau 1789 gehuldigd hebbende , (de opstand is de lielllgste pligt) ui de voorstanders van dat beginsel toejuichen, en alle Vrienden vau waarachtige orde en oude instellingen, eu wettig vorstelijk gezag halen, fan daar, dat de Engelsche bladen, een Morning Chronicle, Morning Herald, Courur eu anderen meer vau dat slag, de Belgische omwenteling zoo zeer als de Poolsche toejuichen, eu met de zelfde woede als een Coustltutionnel, National of Courrkr Francais legen het wettige gezag der Koningen, die zij despoten noemen, to velde trekken. Van daar ook I.uu haat tegen Hol/and en de Hollandsche natie , die aan hare oude instellingen eu het weltig gezag der Vorsten getrouw is gebleven. Doch daar de Engelschen vau alles partij weten te trekken , zoo hebben de re.volulionnaire ministers van dut latfd in Belgien eeneu nietsbediiidenclen, maar duren eu uit hoofde zijner betrekking als oom lot de erfgename des troons, lastigen kostganger geloosd, en zich daardoor tevens invloed op dat land verzekerd. Frankrijk van zijnen kant komt er openlijk voor uil , dat het zijue eigene revolttlionnalre beginselen in Belg'te vcrdedigele, dat bet dat land als voormuitr beschouwt, maar vooreerst alle vestingen in hetzelve zal slechten, die eenmaal Frankrijk zelve konden bedreigen. En wat doen middelerwijl de andere groote mogendheden , Rusland Pruissen en Oostenrijk'! Door Fransche kunstgrepen, door den invloed van liet- Comité' Directeur le Parijs, met eenen opstand, juist in het hart hunner staten belemmerd, verschrikt eif a's 't ware verlamd , wordou zij slechts voor de leus tot eene conferentie te Londen, over de belangen van het oproerige België, opgeroepen. Hunne vertegenwoorebgers aldaar, eiï wel verre van hunne meerderheid (drie stemmen van dc vijf, en daaronder de stem van Rusland f) te doen gelden , beamen met eene voe .beeldelooze inschikkelijkheid eu goedwilligheid alles, wat de ministers der beide revolutlonnalre staten huu gelieven voor te schrijven, zoo als de afscheiding van Belgk, ondereen ander Slamhuk, vau Holland, de erkentenis van dien nieuwen staat, en zelfs , nadat de Koning der Nederlanden in de voorwaarden bewilligd heeft, in de vernietiging van een aantal derzelve, teu nadeelc vatt Hollanden de aanstelling van eenen iv Engeland genti tur alkeerden Prins, oom der aanstaande Koningin vau dat rijk. De gejvolmagligdc ministers der drie hoven zijn niets meer dan .lijdelijke aanschouwers, maar die alles, wat hun voorgeschreven wordt, door hunne handteekening bekrachtigen. Hetgeen evenwel thans gebeurd is, had niemand durven verwachten , e .11 onafhankelijk Vorst, wettig Koning over ecu afgevallen volk, wil hetzelve — nkt onder zijn gebied hereenigen , maar slechts dk voor waarden door magt van wapenen doen vervullen, welke de gezanten der vijfhoven , in conferentie vereenigd , gedeeltelijk als onherroepelijk hebfoei voorgeschreven. Daarom nu dreigt diezelfde conferentie , welke eerst. het beginsel van non-interventie of nicl-tiisschenkomst (anders dan vriendschappelijk) had gehuldigd, den wettigen Koning met oorlogy de muitelingen worden de bondgenooten der conferentie genoemd, de Koning van Frankrijk biedt haar een executie leger van 50,000 man , en de Koning vau Engeland eene execntie-y\oot onder codiiington aan. En dit alles beamen de drie gezanten der andere mogendheden volkomen , waarvan Oostenrijk het meest mogelijke belang heeft, dat de revolutie niet _____ geviere, Rusland, door familie-banden met den Prins van Oranje , en Pruksen door nog naauwerc banden met het koninklijke huis der Nederlanden vereenigd is. Indien dus onze Koning voortgegaan had meer naaide stem van het regt dan naar die der noodzakelijkheid te luisteren , zoo ware hij iv naam van Rusland, Pruissenen Oostenrijk, drie mogendheden, die neg aan de orde der maatschappij vasthouden, zoo wel als door het revolutioniiair Frankrijken Engeland verpletterd geworden. De drie ¦groote mogendheden in het Oosten zouden kalm toe gezien hebben , dat vijftig mihoenen menschen, ter hulpe van vkrdehalf millioenen muilelingen, elie zich niet helpen kunnen, derdehalf millioenen getrouwe onelerdanf-n, die genen te maglig te ziju, beoorlogen, en dus het beginsel der volks- óf janhaeels-souverejniteit als het eenige ware doen gelden! Is er meer noodig om te bewijzen, dat het gewezen vijfinan.scluip , 't welk over het lot van Europa beschikte, thans in een tweemansehup is veranderd ? dat de arktokratie tot eene oligarchie is ineengekrom pen ? — maar lot eeno oligarchie , die het christelijke beginsel van het Heilig Verbond heeft verkracht, die de revolutie en de souvereiiiitet des volks huldigt, en haar ïn Polen beschermen wil, gelijk iv België, lot uu Lu- wel in onderhandelingen, maar misschien straks door de Wapenen? Het is deze oligarchie, die nog slechts in de krachtige redenaars der tegenpartij in het parlement van Engeland ecu tegenwigt vindt; die het 'nog dc oude roemrijke dagen van wir.i.r.vt 111 en _ A .loitm.GH herinneren, en elie nog alléem het oude- Engeland vertegenwoordigen, hetwelk de tegenwoordige verachtelijke ministers afzweeren. Maar zal deze staat van zaken , dit tweemanschap lang duren ? Wi| welen liet niet. Er was eens een lijd , toen Rome ook door de demohratk en het ontstaan van revolutionnaire beginselen onder het tweemanschap van octavius en anto.mi.. verviel. Deze twee bestreden elkander weldra op leven en dood, en uit hunne worsteling ontstond eene wereldmonarchie. Zal dit ook nu het geval ziju ? Of zullen , na de onderwerping van Polen, de drie groote Monarchen van het Oosten van Europa zich vereenigen , om eene hunner magt en der regtvaardigheid meer passende taal te'voeren? Dit ligt in den schoot der toekomst verhorgen. Maar troosten wij ons met het gezegde van demostHENBS , dat. onre _vaardigheid , valschheid en verraad niet op den duur kan bestaan; en gelijk een huis of een schip iv den grondslag het stevigst moet weien , dus ook een of meer staten niet op den duur door lage onregtvaardigheid of verraad zich kunnen staaude houden. ---