Een trek uit de jeugd van Maria Capelle. {Medegedeeld door eenen Elsasser.) Bij de gespannen verwachting, met welke de bloote liefhebber van ontzettende gebeurtenissen, zoowel als de einsti'-e ziel-beschouwer de ontwikkeling »au hei" proces na°aal tegen mevrouw laïpabge wegens «jiftmoii---ging , —"ecu moeijeljk regtsgeding , dat door het voo.'-koitien van dergelijke misdaden in dau tijd van weinige maauden ia Klankrijk meerder en verschrikke.ijker. belang bekomt, — -al de volgende anecdote nit de •vroege meisjesjaren dor aangeklaagde , wier onschuld of •chuld tot nog toe slechts bij den regter in deu hemel en dien van haar eigen geweien bekend is, welli»t neer opmerking vinden, ne kat, TOLtairb zijnen areud en bekos ziju zwart varken. 3V„-,u urei c-ra>, uy vuuroeem , uezeirue ii.ii-.imw is n— me , de hoofdstad der wereld , aan, als men hem ¦lechts Roma. ï'iju geliefd hocu , wedergaf. Eu dan zou de heer capellc , wanneer hij eens eeue zaak slecht gevonden bad , haar voor alle schatten der wereld niet goed gevouden hebbeu ; hij was op dal pnnt bij uitstek stil ten uaauwgezcl; een woord , eenmaal gesproken , —en hij had zich liever lateu vcrbiaudeu dau hel ¦weder terug te nemen. Mabia, 200 dikwijls door haren vader weigerend geantwoord , had in het begin gepruild , eu de overste had haar laten pruilen; vervolgens, daar pruilen niets hielp, nam zij vrolijk haar besluit. Da liefkozingen begonnen van beide zijden op nieuw , met hare duizenderlei grappige eu roerende trekken en variatiéu; haria kuste den vader, de vader mabia; mabia 'peelde vertrouwelijk met de kleine vingertjes in den knevel vau den heer cirii.ll , en de heer c.ipei.lb drukte zijne gebaarde kin tegen de teedere wang van mabia. Toen atelde zij zich weder aan als had baar dio wrijving sterk bezeerd, deed alsof lij wilde weenen-, de overste -ochl haar te (roosten, en bet einde van he» lied was als telkens de vraag van de heerschzuchlige kleine: »Mag ik titi in den salon plaatse;: ?" Daarover werd de beer cir-LLK boos eu gaf een kort, geslreng » neen ! " len antwoord. Toen wendde karia zich weder 10l haren mosch , de oogen rood van tranen , bet hart geweldig kloppende van gemoedsaandoening, bereidde haren lieveling zijn -.oederderg , riep hem bij deu naam , nam hem in hare schitterend wille handen, liefkoosde bern op het teederste , vleide hem op alle bedenkelijke wijzen ; de heer capillb daarentegen bezocht zijnen kanaricvogel , zuiverde eigenhandig zijne kooi , gaf hem versch water, nieuwe suiker, wckltle met bijzonderen lubt zijne oog-u over de teedere vormen, de bekoorlijke vedeicn vau lijn vogeltje. Bijou fzoo heete hel diertje) verdiende echter ook de vriendschap, de opmerkzaamhedeu welke hem zijn heer bewees, het was de fraaiste, de bewonderen waardigste vogel . dien me» sleehls zien kon; iv frischheid en glan» van vedereu gaf hij geenen van zijne soort iets toe 5 jouilijds verliet hij zijne kooi, liep iv de kaaer rond , huppelde van meubel op meubel, bezag zich in do spiegels, wisselde teedero kussen me» zijne beeidtouis, werd dikwijls toornig als hij deze al zijne bewegiugen tag namaken, viel wet do vormakelijkste woede op den •cliijnvogel aan, liet vervolgens, overwonnen, vertwijfelend van den slrijd af, pikl» aan hit beschot, reinigde zich op de bronzen voorwerpen , zette zich op de gneridons, wiegde zich op den arm van ceueu leuuing* ikoek, nam plaats op den vinger van deu overste, ca keerde -vervolgens naar zijne kooi terug ; daarom koesterde en pleegde hem dau ook «ijn bezilter ab zijnen oogappel, kwam nooit te kuis zqader naar heim to zien, en was het kanarievogellje slechte wat minder viol.jk , minder lustig dan naar gewoonte, zoo geraakte onze overste weldra in de grootste onrust en zorg. ____^ (Fervolg hierna.) ---