Mengelwerk. Drukpers in Brazilië. In geen land misschion , Doitschland zelfs niet uitgezonderd , komen in verhouding zoovele dagbladen nit, als in het, voor het overige aan producten van den geest zoo anno Brazilië; men houJo evenwel iv het oog , dat do meesten reeds bij de geboorte sterven en het zelden zoover brengen van drie uommers het licht te doen zien. Dit land is een wezenlijk Eldorado voor allen, die zich ever den druk van censuur , borgtogt en zegolregt bekladen , waarvan hier niets bekend is , en ieder erlangt voor ecnigo dollars aan drukloon het regt om aan overheid en particulieren waarheden to leggen, dio men dders naauwclijks in de gedachten zou durven nemen; evea weinig moeijelijkbeid wordl hem in deu weg gelegd , die zich aan kvvaadaardigea laster of onverdiende aantijginoen wil verlustigen : ieder kan zich naar hartelust lo goed doeu. Voor het drukken en uitgeven van een nieuw dagblad wordt niels verder vereiseht dau een férant, dat de naam van den drukker aan het begin en het eindo van het blad zij nitgedrukt, en dat op de da°ea, op w.dke het uitkomt, een exemplaar worde gedeïioueerd bij den promotor pttblico (het publiek iniriis. icric.) Dezo heeft, gelijk ieder burger, do bevoegdheid aotn deu uitgever in regten te roepen, ter eerster instan» tio voor den vrederegter; maar er kan geen veroordeefing worden uiigosproken zonder voorafgaande sohuldig-vcrklarin» van gezworenen, en er is bijna geen voorbeeld üekend, dat dezo tot zuik eene uitspraak overgegaan aijn, voornamelijk bij vervolgingen , door de overheid aangevangen 5 voor privaatpersonen zijn zulke processea nog bezwaarlijker, vooreerst door de kosten, welke zoo groot ziju, dat zelden iemand zijne loevlugt neemt tot dit middel» om zijne gekreukte eer le herstellen, waar» «ij men zich uog blootstelt aan het schandaal eener openlijke zitting en van gemeenlijk nog grover beleedioittMn vau de zijde vau den advocaat des beklaagden, ïltareuboveu zou de straf bijna nimmer op het hoofd van den wezculijk schuldige neerkomen , waut voor ecaig* dollars kan de uitgever ligt den eenen of anderen zijneu naam kan leekenen, en die do verantwoordelijkheid van het stuk op zich neemt. Ie voormalige regent, tcto , nam wel eenige maatregelen, in den smaak der juli-ordoiiuanoiën , legen de vrijheid der drukpors , maar dit had slechts teu gevolge , dat bij des te sneller viel, eu het was eene der eerste verrigtiugeu van zij nou opvolger , om deze boeijeu te doen slaken. Eveu weinig nu als men van den kant der regering ca over het geheel vau de wet voor ocne beperking te vreezen heeft, even gevaarlijk is het soms , »den leeuw der hooggeroemde volkssouvereiuitoit" te wekken, zoo als, bij voorbeeld, iv 1832 gebleken is, toen de drukkerij van de Riario do Rio door gewapende bouden uit het graauvv overvallen en vernield werd , en de eigenaar , een aanhanger van don pddbo I , slechts door eeue snelle vlngt zijn leven kon redden. Hetzelfde greep plaats ia 1837 iv Porto Alegre , hoofd, stad van de sints 1835 in opstand zijnde provincie Rio Grande do Sul , en een dergelijk lot dreigde , bij gelegenheid van de keuzo der afgevaardigden iv october 11., de drukkerijen van verscheidene bladen, die vijandig gezind waren legen de partij van de broeders ajuiude ; waarom ook die bladen meer dan veertien dagen niet waagden iv het licht te komen. Dezo en dergelijke voorvallen gaven aanleiding tot het bekende geestige gezegde van den vernufligen markies van aißid : »Ue «drukpers is vrij voor de parlij , dio op bet oogenblik «bovendrijft." Ia Rio de Janeiro verschijnen tegenwoordig vast 8 dagbladen ,te welen het Jornal do Commercio, ecu zeer goed geredigeerd blad, op goed gelijmd papier , in groot folio, met nagenoeg 2GOO geabonaoorden , voor ongoveer 50 franken per jaar; —do Respertador, minder goed geredi» geerden gedrukt, met 1800 geabonneorden ; het laatste blad werd in 1837 bij aandeeleu opgerigt , tegen hel monopolie vau bet Jornal do Commercio. Beide dezo journalen worden door snclpersen gedrukt. Verder het Riario do Biode Janeiro met 1700 geabonneerden , voornamelijk een advertentie-blad , maar hetwelk in d»n laatslen tijd echter ook eenige goed geschreven hoofd-artikolon hoeft geleverd. Dezo drie bladen worden allo dagen uitgegeven , zoo als ook het regerings-blad de Correio oficial. Van de maandschriften vermelden wij slechts de Revisla nacional e estrangeiro met 240 geabonneerden, door den voormaligen redacteur vau den Chronista met medewerking van verscheidene talentvolle jonge ineaschen voortreffelijk geredigeerd ; de Rivista medicu, meest ait het Fransch ontleend, doch dio thans ook van tijd tot lijd uit het üuitsch levert; do AuxMaelor da indnstria nacional; ie Revisla do Institulo historico e geographico. Nog moeten wij melding maken van : o Rrasil, eon in constitationeel-monarchalen geest zeer goed geschreven , den jongen keizer innig verknocht blad. Het* wordt driemaal 's weeks uitgegeven en zou meer dan 1000 geabonneerden tellen ; — do Sentinella da Monarchia van gelijken geest; de Regeneracao (wedergeboorte) de Elumineuse (Elumineusen noemt men de bewoners van Rio) , een schandelijk blad, vol kvvaadaardigen laster en logen , dat ten doel heeft, om den ouden haat tegen de Portugezen of wel in het algemeen tegen alle buitenlanders op nieuw aan te vvakkereu, benevens den ffomemdoPovo (Man des volks.) Tot zijnen tegenstander wierp zich de zeer geestig geschrovene Exorcista (Ruivelsbezweerder) op, hoewel zich bijna al de andere bladen met misnoegen daartegen uitlieten. Maar bet blad , hetwelk de meeste vereerders telt, en van jong en oud, rijk en arm met evenveel genoegen gelezen wordt, en welks verschijning steeds met ongeduld verwacht Wordt, is de Mulher do simplicio (Frouiu van den Onnoozele), welke in eene soott van straatdeunen de nieuwste stadspraaljes en andere voorvallen vertelt. De schrijver is een Mulat, niet geheel zonder dichterlijken aanleg en tevens drukker van bet blad, hetwelk op ongeregelde tijden ongeveer zesmaal 'sjaars nilkomt. Vooris is «r nog aan Franseli journaal: le Corsaire , ten dienste der zich hier bevindende Frauschen , endoor een Franschman geschreven en gedrukt , dio vroeger in Frankrijk een journaal heeft geredigeerd, en lot het getal van hen behoort . die niet voldaan zijn met do gevolgen der juli-revolutie. Deie zijn al de, thans in fi'° uitkomende periodieke geschriften, welker klein aantal in tegenspraak schijnt met wat wij in don aanvang xe'den , hoewel het niet. lemin waarheid is; want schier eiken dag ontstaan hior nieuwe journalen, die niet zoodra te niet zijn gejjaan of er slaan weder nieuwe op, even al» de afgeslagone hoofden der Hydra. ,lel zal welligt den lezers niet ongevallig zijn , de meest in het oog vallendo titels dor journalen, welke ia de laatste ja- ren tn Hm uilKwamtn , le vorm men , en dïï „Ij , zoo v,el mogelijk , vertaald zullen laien volgen : het bedrukt Brazilië; de Portugees te Rio Janeira; de zevende april (verjaardag der laatste revolulio) ; Cato; de wettelijke vrijheid ; de ware Caramuru (d. i. Aanhanger van don peubo Ii) de Magneet; de Rel; Aurora; de Arke Noachs; de Noodkreet; de Jagthoorn ; Brieven aan het volk ; de Trompet ; het Mormeldier ; de JFaarheid; de Aap (sjioluaam waannedo do Portugezen de Draziliauou bestempeld hebben) de Ruivel; de Cuciké ;de Carioca (naam van de inwoners van Rio ,iv hot volksdialect, afgeleid van cene bron van dezen naam ;) de Lorrenwinkel; de Burgerwachter ; don Pedro I; don Qaixole ; de Militair; de Gefopte; de Kleurling; de Magere Ezel; de Republikein; de Slak ; het Kranke Por' tugal; het Oproer ; de Inboorling ; de Creool (hieronder verstaat meu in Brazilië de iv het land geboren zwarten , iv tegenstelling van die, welke uil Africa ingevoerd zijn); Fedediging der Frijheid; de Braziliaansche Mulat; de Adoptief Rraziliaan (d. i. genaturaliseerde Portugees) ; de opr oer maker ; de Bok; (spotnaam van een zeker ras van kleurlingen) ; de laatste Bazuin ; de Atlas ; de Propaganda ; de Chronisl ; de Suikerhoed (naam van eeue rols aan den ingang van de Baai van Kio); de Zuidster ; hel keizerlijk Kabinet ; Cincinnatus ; de Ferdediger des Faderlands ; de Lichltoren ;de Folksspion ; Jupiters Atraal; het Leeskabinet ; de keizerlijke Koerier; de Hief; de Argus ; de Canarievogel (spotuaam van eenen blouden miuister:) de Parlementair; de Achteruitgang ; de Katholijk ; het Journal des debales ; de Rraziliaan ; de verlokte Meerle ; de Ratten in oproer ; de Nachtmerrie ; Ron Pedro II; de Polksvriend; de Ferdediger der Meerderjarigheid , enz. 'Das Ausland.) --- Ingezonden stukken. Het opperbestuur des konings in de overzeesche bezittingen van den staat. Oudor dit opschrift bevat het ffandelsilad, in zijn nommer van 30 juni , een ingezonden stuk , waarin de schrijver verkeerde stellingen door geheel valsche bewijzen tracht le staven. Indien het al overbodig ma" geacht worden , bedenkingen te opperen tegen de zonderlinge en uiteenloopeude denkbeelden , die men dagelijks in de dagbladen ontwikkeld vindt., — zoo raag men toch het stilzwijgen niet bewaren , wanneer een oppervlakkige schrijvor zich op eenen eerbiedwaardigeo naam beroept,' en zich daarvan een schild maakt waarop alle bedenkingen tegen zijne verkeerdo redeneringen als het waro terugkaatseu; wanneer hij de aangehaalde woorden uit hun natuurlijk verband rukt, en er aldus eene bedoeling aan geeft , geheel en al strijdig met het oog* merk des schrijvers,— dan kau het nuttig zijn ie fraude openlijk aau te wijzen en te ontmaskeren. Dit zijn de beweegredenen , die mij genoa.pt hebben den schrijver van bovengemeld artikel , — waarin de naam »an vas nocßVDOup genoemd en dienstbaar gemaakt wordt, om eene valsche stelling te verdedigen , — korlelijk tercgt te wijzen. Het onderwerp van het bodoeldo artikel is het reeds zoo menigmaal ter sprake gebragte uitsluitend opper» bestuur des konings in de overzeesche bezittingen. De schrijver wil onder het uitsluitend opperbestuur cok wetgeving hebben begrepen. Alhoewel van meening met Z. Ed. verschillende, zou ik deze zijne opinie eerbiedigen ; doch hij beroept zich hierbij op de woorden van vas iiocEßDonr , Rijdragen VIII * bladz. 163, ten bevvijzo dat ook die staatsman ditzelfde begrip aankleefde. De aangehaalde plaats luidt aldus : »Re grondwet » begeert, dat het bestccb onverdeeld zij bij de kroon ; ndat de kroon hetzelve met geen ander ligchaam rtdeele; dat tij het met één ivoordbij uitsluiting uit' v oefene." Wanneer nu de schrijver door andere aanhalingen uit de werken van vas hoessdorp kon bowij. zen, dat hij in het woord bestuur ook wetgeving wilde opgesloten hebben , dan zou zijne gevolgtrekking juist zijn. Dit kan bij echter niet; de bewijzen van het tegendeel zijn, zoo als wij straks zullen zien, menig? vnldig aanwezig. Vax Hocasnoar stelde teregt , dat de grondwet aan don koning het opperbestuür toekenr. Het woord uitsluitend keert alléén de bemoeijing der zoogenaamde maitscbappijen of raden met do uilvoerende magt, geenszins echler do werking der gewone welgevonde magt op de kolonide wetgeving. Dat ds schrijver van hot bewuste artikel nit de woorden vau vij uogejdokp het tegenovergestelde opmaakt , bewijst onwetendheid en kwade trouw ; onwetendheid , — want, wis canijermate mei do geschriften van taï bocbsdohf Iq-, geest noerslraall; kwade trouw, — want bad do schrijver , in slede vau drio regels, de geheele bladzijde, waarin die regels voorkomen, medegedeeld , dan zou zjju argument van zelf zijn ontzenuwd. Ik kan mij niet onthouden, bij dezo gelegenheid de woorden aan te halen, waarmede vas hogbidokp de geheele afdeeling van de magt des konings, waarin ook artikel 59 begrepen is, in zijue Rijdragen resumeerti » De geest eu inhoud der geheelo grondwet moet in het boo" gehouden worden bij ieder afzonderlijk punt van »deze afdeeling, ten einde den eenvoudigen ca natuur» lijken zin van hetzelve wel te vallen. » Op deze wijze zal men wijders zien , dat hel hier «aankomt op hel algemeene besluur, en dat er in andere »hoofdslnkkea nog meerdere en andere deelen van de » koninklijke magt beschreven staan » Het algemeen bestuur, vervolgens, waar het hier op » aankomt, is niet alleen een bestuur, ingevolge van de » voorschriften der grondwet uitgeoefead , — maar ook eea » bestuur , gegrond op alle de wellen , die , hetzij nit»hoofde van de grondwet, hetzij overeenkomstig met »dezelve gemaakt zijn, De uitvoering der wtt in »den ruimslen tin is het algemeen besluur. Zoo '¦» ver , en ook niet verder , gaat deze afdeeling, e/t » zij is vreemd van eenige magt te verleenen tot het h maken van wellen." Dit alles bewijst reeds genoegzaam hoe vas hogbsdorp over de zaak dacht. Doch onze schrijver heeft dit niet willen inzien. Hij legt verder aan vas hogejdobp te laste, dal hij erkend zou hebben, dat het onderscheid tusschen het gezag van het parlement in Engeland en van de Staten-Generaal bij ons, ten aanzien van het beheer der koloniën, groottlijks verschil' de ; dat dat beheer in Engeland berust op de wet, terwijl bij ons het bestuur over de bezittingen gerekend wordt zich uit ie strekken ook tot het maken van wetten. Uier zijn wederom de woorden uit hun Torband gerukt ca de zia op eoae onverdragelijke wijze Terstoord ; vas hocksdobf , na do wijze geprezen te hebben op welke in Engeland do wetgeving voor de koloniën tot stand komt, voegt or bij , Bijdragen'S 11, bladz. 364; » Hierin ontdekken wij nu een groot verschil met de » b.-handeling van zaken onder ons, en het schijnt, dat nbij ons het bestuur over de bezittingen gerekend » ivordt zich uit te strekken , ook tot het maken van n wellen. Het besluor is de toepassing en de uilvoering > der wet; en de magt, daarmede belast en daarom »genoemd do uilvoerende magt, heeft ook haar aandeel »in de wetgeving , eu wel een zcor aanzienlijk deel. > Tol no'; toe hebben de gebrekkige denkbeelden op dit »stuk geene schadelijke gevolgen gehad, naar al hetgeen » wij nit bijzondere berigten en betrekkingen van den » staat dor bezittingen vernemen. Onderstellen wij , dat »het langen tijd zoo bleef voortduren ,ja dat er iv »geen eeuw eenigo reden was, om over de wijze vau » bestuur te klagen , zoo zon nogtans over eene eeuw »het gebrek aan de echte beginselen van eeno cousti» lutiouolo regering tastbaar worden." » Mijne tweede aanmerking is, dat ecu goed besluur » vast en duurzaam wordt gemaakt door deafhankelijk»heid van de wet. Het eigenlijk onderscheid tusschen »de volstrekte oppermagt eu de constitutionele regering "bestaat hierin, dat bij de eerste alles aankomt op den » wil van een enkel mensch die sterfelijk is, ja, die » in zijn leven veelmaal kan veranderen van gedachten ; »en dat de andere wordt geregeld door wetten, mot » gemeen overleg van den vorst en de natie gemaakt, »tn die niet anders kunnen veranderen, dan door » middel van een dergelijk en nader overleg. Ons koloniale » bestuur moge dan nog zoo goed zjn, — om vastheid »en duurzaamheid te verkrijgen moet het gegrond » zijn op wetten.'' Uit dit alles, nu, volgt ontegensprekelijk : Dat TAS u iGRSDüiip gewild hooft , e» meestor of van een raadslid in de gemeente Smilde , » waaromtrent de eigenaar van do heerlijkheid Hoo e>» smilde te voren regt van voordragt mogt hebben uit» geoefend, eenmaal van de «Vie koeren zal geschieden » op de voordragt van den eigenaar der heerlijkheid z> Hoogesmilde , in die gevallen van hem te vragen ;" » dat zij eerbiedig van oordeel zijn , dat deze bepaling is in strijd met gezonde begrippen zoo van burgerlijk als van staatsregt; » dat zij dit zullende aantoonen , het volgende przemitteren ; » dat de zoogenoemde heerlijkheid Hoogesmilde vroeger een klom gehucht was, hetwelk sedert en lot op den huidigon dag weinig is vooruitgegaan en in eenen kwijnenden toesland verkoort; dat integendeel de veenko loaie de Smilde, welke in het laatst der vorigo eenw is aangelegd, zeer bloeijend en welvarend is, ca alle jaar vooruitgaat; mHvdaTdëz^Dëtaeorïdej-nëlz^^ vereenigd zijnde, de grond, vroeger nilmakende da heerlijkheid Hoogesmilde , geen achtste beslaat van het grondgebied van de Smildo ; dat ook van de geheel» bevolking van de Smilde, bedragende thans bij en om. de 4000, geen zesde der ingezetenen woont op den grond der voormalige heerlijkheid ; dat alzoo de proportie, bij het wetsontwerp op 4 gesteld , gansch onregt vaardig is-, dat daarenboven de kolonie Smilde dagelijks vooruitgaat en onder Gods zegen , en vooral ouder hot geuot van wetten, die veengraverij en ontginning bevorderen , een der bloeijendsle en grootste dorpen van ons Vaderland zal worden ; dat integendeel de dusgenaamde heerlijkheid naar alle menschdijke vooruitzigten eerder achter- dan vooruit zal gaan ; dat ahoo de aangeno. mene proportie hoe langer zoo moor in het oog vallend onrrglvaardig zal worden ; » dat echler dat regt van heerlijkheid zelf au fond is vervallen en niet meer bes taan do ; dat immers bij artikel 25 en 14 van do staatsregeling van 1793 reeds allo heerlijke leenroorige regten zijn afgeschaft; »dat ook ieder patrimooiëel eigendom van eenig deel vaa het openbaar gezag strijdig is met de algemeen» tbans heerschende denkwijze en met de verlichte begrippen van dazen tijd , en daarenboven onaangenaam voor de burgers, welke door een ijverzuchtigo waarneming vao hunne staatsregtelijke regten loonen ecu gepast be» lang le stollen ia den gang vau hel staatsbestuur; » dat ook uiteen staalshuishoudelijk oogjmnl beschouwd zoodanig patrimoniëel eigeudom is verkeerd en ongepast, daar toch zij of hij , die tbans mogt pretenderen heer of vrouwe der heerlijkheid Hoogesmilde le ziju, die heerlijkheid waarschijnlijk nimmer heeftgezien, althans in dezelve geen voet breed eigendom heeft, en men voorwaar van hem of haar geene voordragt vau burgemeester of raadsleden kan verwachten ia het wezenlijk belang van do Smilde, maar alleen op kuiperij en iuvloed gegrond ; »dat het welbegrepen belang van den staat medebrengt deze en dergelijke misbruiken bij tijds af le schaffen , opdat uiet later do geest dos tijds zich mcl botsingen doe gevoelen ; » dat echter ook het regt van heerlijkheid ook getoetst aau den constilutiven litd , aan de bepalingen van het leonregt en de thans bestaande verordeningen , reeds lang is vervallen t »dal wel ridderschap en eigenerfden, sta'ea der landschap Drenthe, den 15^e« februari 1633 » mr. adruas » rAAcw , voor ZEd. en voor zijne erfgenamen eu na» komelingen regt en actie van dezelve htbbende, ter «LEEN hebbeu gegeven de heerlijkheid Hoogesmilde »ten Stichtschen regio, mits doende behoorlijken eed eu v hulde aan den lande van Drenthe." » dat echter hel uit deze woorden duidelijk is, ó\\ do pretense heerlijkheid uit het leonregt afkomstig is en ook naar deu tenour van dit charter eu naar bekende begiuselen van het leonregt (zie mr. pietbr bort , traclaet van het ffollandsch leenrecht, deel V, til. 11, cap. I. ) bij uiterste wille voor den dagelijkschen regier ovor deze loeuroerige heerlijkheid niet mogt wordeu beschikt , zonder octrooij van den leenman , ia dezen de Staten van Drenthe , welk octrooij in de laatste honderd jaar niet is gegeven, terwijl ovenwei zij, die pretenderen de heerlijkheid te hebben, een a twee keer hun regt uit testamenten ontleeoen ; dat ook iv geen honderd jaar voor do revolutio vau 1795 door de pretense leenheeren eed, manschap en hulde aan de landschap is gedaan , zoo als de leeu-volgers, hun regt ex testameuto verkregen hebbende, verpligt waren; dat zij alzoo ook nimmer de investiture hebben bekomen , en de pretense heerlijkheid geheel niet moer bestaat; dat ook bel regt van de jagt, het laatst overgebleven daaraan verknocht geweest zijnde regt, in geen vijftig jaar is uitgeoefend ; en de pretense eigenaren van de heerlijkheid , blijkens brieven , reeds in 1809 gorigl aan het burgerlijk bestuur van de Smilde, niet wisten of zij de heerlijkheid hadden, ca zoo ja, wat daaraan verbonden was; dat ook de pretense loeuroerige hoerlijkbeid , krachtens de publicariën van het uitvoerend bewind der Balaafsche republiek, van 7 mei 1799 , indien zij al van leenroerigen oorsprong, hel leenregt echter konde overleven, ter betrekkelijke leenkamer had moeten worden aangegeven , en in allen gevalle sedert de afschaffing van het leenregt van eigenaar veranderd , krachtens het besluit van koniag looevvijs upol«03 van 1 februari 1809, wederom ter leenkamer had moeten wordeu geregistreerd ; welk een en ander niel is geschied $ » dat voorzeker de rekwestranten bevoegd zjjn hot regt van heerlijkheid tegen te spreken , omdat het hunne reglen geldt , * oav net wei uit net woordje! mogt in tlê voordragt duidelijk is, dat ook de regering twijfelt aan het bestaan *aa hot pretense heerlijke regt meergenoemd , maar dat, al moge dan ook eeno angstvallige vrees om niemands reglen , hetzij zeker of onzeker, bestaande of niet bestaande , lo verkorten , deze clausule in het wetsontwerp hebben gebragt , voorwaar veeleer de regten vaa de adressanten, als ingezetenen van de Smilde, op de on» beperkte voordragt ook telkens voor de derde keer , behoorden te wordeu gerespecteerd , te meer daar het pretense betwiste err niet beslaande regt van heerlijkheid eene uitzondering is, en daarenboven strijdig met algegemeeae beginseleu. » Op vorenstaande redenen en omstandigheden ver» zoeken adressanten ÜEM. eerbiedig het onderwerpelijke •wetsontwerp niet aau te nemen, dan met zoodanige wij«iging i » dat steeds de voordragt vau burgemeester en raadsleden in de gemeente Smilde op de gewone wijzo geschiede." ---