NEDERLANDEN. 's Gravenhage, den 22 Maart. TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL Nader verslag der zitting van dingsdag den aisten maart. .Na de resumtie der notulen, vroeg de heer Cogels het woord, niet [zie ons vorig n".] om de beweeggronden, op te geven, welke hem, den vorigen avond, tegen den titel: Van Verzekering, hadden doen stemmen; maar dat geëerde lid had zich in de avondfcjtrjïig van den 2osten, toen de stemmen over den voormelden titel staakten, bij dj , stemming over het voorstel, door den heer Donker Curtiii; van Tieu'toveti gedaan, om, den volgenden dag, de beraad- Magingen over den voormelden titel weder te openen, tegen dit voorstel verklaard, naardien het hem voorkwam, dat, door het staken der stemmen zelve, het lot van het ondethavig ontwerp, van v/et beslist was. Nu had de heer Cogels, in de zitting van dingsdag den 2isten , na de restitutie der notulen van het verhandelde in de zitting van den vorigen avond ,en vóór hec arresteren derzelve,. gevraagd , dac .daarin mogt worden aaugeteekend, dac hij , tegen het voorstel van den heer Donker Curtius gestemd had. De beweegredenen van dit gevoelen werden, bij deze gelegenheid, door den geéerden spreker, kortzakelijk ontwikkeld. De leden, welke in de notulen der zitting van den eisten hebben doen „smeekenen , dat zij tegen den titel: Van Verzekering , hadden gestemd ? zijn de heeren Goelens, Peijphins, Cogels, Dotrenge , fabry - Lutigrée, i'ws'i D urnen t, de Stassart, Fa ber, de sLanghe en Mesdach. --- VOORTGEZETTE ZITTING. Dingsdag avond den aisten maart. Bij 7 ure wordt de vergadering geopend. De heer War in heeft de eerste het woord , en spreekt tegen het ontwerp. De heer Fahry-Longrèe spreekt in een' tegenovergestelden zin. De heer de Gerlache spreekt ten voordeele der wet. Ook de heer Fallon heelt het woord, en spreekt voor het ontwerp. De heer Beelaerts van Blokland spreekt breedvoerig tegen de in deliberatie zijnde wet. Het ia bijna half elf ure. De Voorzitter bepaalt de voortzetting dezer beraadslagingen op morgen ochtend ten lö ure. Zie het verslag der zitting van heden, woensdag den eisten maart, op bladz. 3 , kolom I, art. 's Gravenhage. mws*»mmmmmmm»mwm. BERAADSLAGINGEN over den titel van het Ilde Boek des Burgerlijken Wetboeks, handelende van Eigendom. ADVIES van den heer Donker Curtius vau Tienhoven. Edel Mogende Heeren, Ik heb de verworpen wet op den Eigendom bestreden , alleen op grond der bepaling van deszelfs iode artikel, hetwelk aan de regering de be- Jheid gaf, om verdronken land, in zekere gevallen , ten openbaren nutte te occuperen, zonder schadevergoeding. Thans is dit artikel veranderd , zoodanig , dat, ook in dit ge-val, de onteigening geene plaats Zal hebben , dan tegen 'gelijktijdige schadeloosstelling. Aan mijnen wensch is dus genoegzaam voldaan, en ik ben voornemens , voor de wet te stemmen. Doch nu ontwaar ik andere redenen van tegenstand, welke in de afdeelingen reeds hebben doorgestraald, doch waarin ik niet deelen kan. Voor eerst, wilde men, bij het iste artikel dezer wet, met zoo vele woorden hebben uitgedrukt, dat de onteigening niet zou plaats hebben, dan na voorafgaande schavergoeding. Ten anderen, is men huiverig, om de wet op den eigendom, die, bij deszelfs eer.'te artikel, casu quo, onteigening toelaat, aan te nemen, zonder dat men, door eene wet op de onteigening, de middelen daartoe zal kennen. Indien ik geroepen was, om aan de regering mijn gevoelen omtrent deze verlangens te uiten, zoo zou ik ontwijfelbaar adviseren, om aan beide toe te geven J voor eerst, omdat ik de voorafgaande schadeloosstelling werkelijk, en in mijn oog onwedersprèkelijk, bij artikel i gevestigd vond, buiten hetwelk ik ef even min mijne stem aan geven zou, en omdat men het dus even goed rondelijk en in de sterkste bewoordingen kon uitdrukken; ten anderen, omdat eene verandering in de bestaande wet pp' de onteigening noodig is, en de regering dit zeifs door eene voorgedrageiic wet heeft erkend, Zoodat deze toch stellig eenmaal zit moeten voorkomen, en niets belettede, om dit thans te doen. Maar moet ik nu , omdat de regering die wee nog niet voordraagt, en omdat, bij art. i der onderhavige, niet in die uitgedrukte bewoordingen, Welke aari velen meer zouden behagen, hetzelfde wordt uitgedrukt, wat er nu virtuaücer géschreven staat, mijne stem aan de onderhavige wet weigeren ,en alzoo onwillig zijn; om hèt Burgerlijk Wetboek te completeren ? Ik denk neen, errfideels, omdat het verlangen omtrent eene duidelijke uitdrukking van liet beginsel van an. i, mijnes inziens, zich oplost in een' woordenstrijd. Ten anderen, omdat ik mij niet bevoegd acht, om dat, wat op zich zelve aannemelijk en goed is., en hetgeen vereischt wordt ter completering van ons burgerlijk re«t, te verwerpen, alleen, omd-t ik duch'e, dat mij een-» wit van publiek regt, die geen deel van het Burgerlijk Wetboek uitmaakt, ra-ar to. het itaacsregt bthó'ort, niet aanucmelijk zal worden gesteÜ. Ik zeg,\iat ik de aanmerking, omtrent rr:. 1 , hond- voor een' wpor, danstrijd. Wot tocli houdt dit artikel in ? ecne definitie van eigendom , als het regt van volstrekte beschikking over een' Zaak, belióu'lens alken het bepaalde bij art. 164 der Grondwet; dit laatste beteekent bij mij even zoo ve;l ais of dat 164ste arrikel hier woord-lijk ware ingel'i en wat nu houdt dit ln? de verzekering „ dat niemand ten geeieeneu „nutte zal onteigend worden dan tegen schadeloosstelling-." dat is, dat niemand zljn eigendom zal behoeven te verlaten, dan tegen ontvangst der penningen, die verklaard zijn ,tr de waarde van nit te maken. ? Is dit zoo, dan heeft er geene verp'ijjtir.g tot verlating vsn den eigendom plaats, maar elk geniet denzelven en beschuit daarover zoo lange , tot dnt hij die penningen ontvangen, heeft -, want gelijk levering tegen betaling, in cas van verkoop, gec.i eigendom* overgang veronderstelt, dan tegen gelijktijdige .ontvangst d:r kooppenningen, zoo vtionderstelt onteigening tegen, betaling geene onteigening dan- tegen. gelijktijdige ontvangst der gewaardeerde schade, en. Co ipso, dat alzco niem.-.'.ij verpligt is, om te verlaten dan tegen betaling, moet zelfs de betaling de verlating voorafgaan ; daar niemand zijn voet uit zijn huis zet, zijne ploeg vaa zijn land haalt, noch eenjge daad vsn verlating behoeft te doen, dan tegen, dir: is hier uit den aard der zake, na de ontvangst der penningen. De prealabiüteic is dus in de wet, zoodra de :wet art. 164 i'w Grondwet inroept, en dit laststgemeld artikel kan, naar deszelfs bepaalde uitdrukking in den holland-enen tekst, die dan toch den franschen toelicht, niet anders worden toegepast, noch de onteigening cliekt hebben, dan na schadeloosstelling. Ik zou daarom even zoo goed van wege de regering durven zeggen na, dan tegen , maar nu de regering de : eigen woorden der Grondwet, dle betzelfde beceekenen, gebruikt, zie ik geene reden, om de wet., uit hoofde van dit onverschillig onderscheid , met andere verlangde woorden, te verwerpen. Evenmin vinde ik dien grond daarin, dat wij nn niet tevens door eene nieuwe wet op de onteigening ondenigt worden, „ hoe die onteige„ ning geschieden zal." Er bestaat eene wet op dit onderwerp ; en, het principe ln de wet op den eigendom aannemende (hetgeen trouwens , onafhankelijk van dezelve , reeds uit kracht- der Grondwet bestaat), zoo is er geene. lacune of gaping,.en al wierd het geheele lste artikel van de wet ep den eigendom gesupprimeerd, zoo. zou het regt tot onteigening, niettemin grondwettig bestaan, en, volgens de wet van 1810, worden uitgeoefend. Is die wet defectueus, dan moet ze veranderd worden , en de wildaar. toe bestaat bij dc regering,. Die wil is gemanifesteerd, ofschoon men het 'dan op alle puflteu nog niet mag eens zijn. ,_-..'. Maar, hetzij men de wet op den eigendom met, of zonder artikel 1 ("hetgeen maar het noodzakelijk beginsel der Grondwet herhaa'r.), aanneemt, of verwerpt, altijd zal in,principe vaststaan, dat. er. onteigening om -dgemeen nut kan plaats hebben, en de wijze hoe is en blijft altijd voorgeschreven. Men verliest dus niets, men gaat geen' voetstap achteruit, met d«ze wet aan te nemen, ook si kwam er nooit eene andere wet op de onteigening; want deze wet op den eigendom vestigt, in dit opzigt, geen nieuw reg:, hetgeen niet bestaat, maar bevestigt het bestaande, hetgeen oolc bestaan zal en moet, independent vria hare aanneming of verwerping. En mag ik dan mijne stem weigeren aan alle hare verdere bepalingen? En indien de twee takken der wetgeving bet zelfs eens nooit konden cc?,' werden, omtrent de wijze, hoe de onteigening werken zal, zal er , dan daarom eene gaping in onze wetgeving moeten blijven , en zullen wij dan daarom moeten verstoken blijven van wettelijke bepalingen, omtrent den eigendom in het algemeen? ~ Neen, Ed. Mor". lleeren, men mag, uit een zeer prijslljk doel ter Waarborging van de ingezetenen en bezittingen, op eene nieuwe wet op de onteigening te dezer gelegenheid hebben gei'nsteerd. Ik zelf heb dit en meer ged aan. Ih heb zelfs de nieuwe willen annenien , om dac zij relatief beter dan de bestaande, en voor verdere verbetering vatbaar, was. Ik vindt ook debesta-nde defectueus, en verlang vurig naar eene beter-; masr, door de weigering mijner stem aan de onderhavige wet, alleen omdat er nog cene andere en betere ter uitvoering van een beginsel der onderhavige vereischt worde, ga ik geen voet voorwaarts, en ik zou even zoo goed mijne stem aan de geheele burgerlijke wetgeving kunnen weigeren, omdat ik de tegenwoordige manier van procederen af keure, en het nog met de regering omtrent eene nieuwe wet eens was. En , ofschoon ik dus gelove, dac men beter had gedaan , met ook nu weder een verbeterd project op de onteigening In te leveren, zoo moet ik echter daartoe niet trachten te dwingen, maar de regering tijd laten , om dit onderwerp nader en rilper te .overwep.cn , wel overtuigd , dat de eenparige wensch dezer Kamer bij den Koning van den volkomer.-tcu invloed zal zijn, en dat zelfs zal worden ingezien, dat er geene enkele. reden vanSraat is, om niet,ten aanzien dier wet op de onteigening ,aan de uitgestrektste verlangens der Kamer të voldoen, ïk zal voor de wet stemmen. om—•_————1 Dc volgende zijn de bijlagen, behooren.ie bij de , in ons nommer vau gisteren , medegedeelde berigten van Batavia, van den aden novem'ier: CA.) Droejocarta , den aisten october 18a.''. Heden morgen zond ik een detachement onder de orders van deu majoor Sollewijn, over Krapiak, 2palen van hier, naar Passar Gedoe. i Dit detachement had Krapiak nog niet bereikt of hetzelve werd met de 1» rtmitelingen ernstig handgemeen; hiervan onderrigt, zond ik nV'jnen adjudant, den kapitein - , met ecne'tweede Ito'om uit' ten einde dis van den majoor Sollewijn te ondersteunen. Aaii den kapitein voornoemd overgelaten hebbende, naar omstandigheden te handelen, was hlj, in ecne rigiing, bi)na paralel met genoemden noofd-ollicier , voortgerukt, en troi'de muitelingen op 3 palen van hier in eene groote menigte aaD. Deze, door de onverwachte vertooning en het vuur van deze kolom verrau, k-den hierdoor eenig verlies, en werden weder op de kolom van den majoor Sollewijn terug gedreven, die hen alstoen nog een aanzienlijker verlies deed ondergaan. Deze twee kolommen hebben zich op den grooten weg naar Selarong, aan de zijde van Rantol, vereenigd, en zijn b ide zoo even weder hier binnen gerukt. De inboor Sollewijn meent een 40 tal muitelingen te hebben zien vallen, en de kapitein de Stuers 25 a 30; beide officieren roemen het goed gedrag van allen, die onder heu hehben gestaan. De kap.tem Mennoije, die een detachement te Bantolang kommandeert, om den grooten weg tusschen Djocjokarta en Brambanang open te houden, vernomen hebbende, dat eene bende muitelingen nabij Tjamplang gezien was, marcheerde, heden morgen, met mijne voorkennis, met een klein detachement en een stuk kanon , derwaarts. Hij ontmoette omtrent iooo mar. , viel dezelve aan en verjoeg hen tot op eenige palen van den grooten weg. Hij meent 20 muitelingen te hebben gekwetst of gedood. Minder gelukkig dan de twee andere detachementen , is, bij dit, een huzaar zwaar door een' lanssteek gewond , die hij aan het ouvoorzigtig chargeren te danken heeft, en was de brave brigadier Hartman hem niet gevolgd , dan ware hij in vijands handen gevallen. Die brigadier heeft bij deze gelegenheid twee man ter neder gelegd, terwijl zijn paard gewond werd. Hoezeer ik btj voortduring van alle officieren en manschappen to vreden ben, zoo kan ik niet genoeg roemen de goede diensten, die ik van den majoor SAlewijn heb. De kapitein de Steurs heeft zich mede in alle opzigten gedistingeerd, vooral in het beleid, dat hij in het doen uitvoeren zijner bevolcne mouvementen aan den dag legde. De kapiteins Bourdon en van Geen kunnen bij geen gevecht zijn zonder genoemd te worden, eu de iste luitenants de Fiquelmont eu de Latre zijn niet minder moedig. De Luitenant-Generaal, luitenant-gouverneur, (.Was geteekend) di Koe». B. DfociORAMtA, den aksten octobar 1885. ; Nadat, den i/den dezer, de kolom, welke In het dorp Mongicr post gevat had, alhier is terug gekomen, ben ik verpligt geweest, de troepen een ge dagen te doen uitrusten, uit hoofde van het aanzienlijk getal zieken , dat, zoowel blj de europesche, als inlandsche korpsen, bestond. Gedurende dien tijd werd de moed van den rebel Diepo Negoro aangewakkerd. Hij liet uitstrooljen, dat wlj niet meer in staat waren ,te velde te trekken, en dat hij zelfs Djocjokarta zoude aanvallen; en, blijkens bet rapport, dat ik de eer heb gehad Uwe Exc., den 2isten dezer,aan te bieden, hadden de muitelingen reeds bij Kraspiak post gevat. Mij werd inmiddels berigt. dat Diepo Negoro a>nzienlijke toebereid selen maakte, om het feest Moeloeth met luister te vieren; dat hij zich had doen aanbieden de geschenken, welke de priesters van de vorstelijke begraafplaats Mangirian , bij zoodanige gelegenheid , gewoon zljn , aan den Sultan te brengen, en men scheen in het algemeen te gelooven , dat zoo de zich als Sultan opgeworpene rebel Diepo Negoro het gemelde heilige feest In rust vierde, deze omstandigheid hem bij de schamele gemeente grooten aanhang zoude bezorgen. Volgens de meest geloofwaardige informatièn, welke mijne bespieders mtj hadden gebragt, werd ik onderrigt, dat Diepo Negoro zich, in de dessa Daging, circa eene paal ten zuiden van Selarong, ophield, zonder dat hij eene vaste plaats tot nachtverblijf verkoos , gaande dan eens nsar Trootjoort, en dan weder naar eene andere plaats. tk besloot naar aanleiding van deze omstandigheden, om mij, op den _*)sten, op marsch to begeven. De majoor Sollewijn voerde het bevel over de infanterie en kavalerle. Da lu'tenant-ko'onel Gei; , over de artillerie. De majoor van der Wijck, dirigeerde de werkzaamheden der pionniers, en deed dienst bij mij als «taf-o UicieT. WIJ verlieten Djocjokarta, ten 5 ure 'smorgens. Bij Krapiak werden de muitelingen niet ontmoet, en wij marcheerden gerust voort, totnsbij het dorp Gebhk; aldaar was een groot aantal derzelven verzameld, waarbij zich eenige hoofden van aanzien schenen te bevinden ; dan eenige wenige schoren uit het geschut en het handgeweer, en eene moedige Charge der kavslcr.e, onder be-el van den ritmeester Beelaerds, deden de mv telingen Ijlings Uit elkander gaan. hij het dorp Geblak , liet ik eene kolom, warbij ik mij bevond, regts van den grooten weg gaan, om , door de binnen paden en velden, het dorp Daging op te zoeken, terwijl eene tweede kolom, langs den grooten weg, door Bantol moest marscheren, om mij, b^oosten of zuidelijk, te Daging, op te zoeken. Al voortgaande, werden de muitelingen door ons vuur verdreven , tot dat wij voor het dorp Kassian, nabij Daging, kwamen, alwaar de moedige priesters zich, zoo wel met derzelver pieken, als door een wel onderhonden geweer-vuur, lang en goed verdedigden, en de grootste koelbloedigheid aan den dag legden, tot dat ons wel aangebragt infanterievnur en herhaal .Ie charges van de kavalerie, die het ontkomen konden , «Je wijk deden nemen. BIJ het eerste gevecht zijn, volgens aan mij gedane opgaven ,30 fl 35 man gebleven , en, blj de hardnekkige verdediging der priesten, zijner zeker 40 op het slaereld gelaten, ongerekend de gekwetsten , als ook de gesneuvelden , die zij hebben weggevoerd. Kort na dlt gevecht kwamen twee inlanders, welke, eenige dagen vrpe* »*er,door den rljksbestierder, naar Daging waren gezonden, om berigten te erlangen, naar mij terug en verhaalden, dat Diepo Negoro bij het gevecht was geweest, dat hlj de huzaren naauwelijks ontviugt was en tich tjl ngs naar de zijde der Progo had begeven, dac er verscheidde voorname priesters en een Tommongong gesneuveld zouden zijn. Volgens de meest geloofwaardigste rapporten moest de pangerang Mankoeboemi zich , met de en bijzitten van Diepo Negoro en anderen te Gegoeloe onthouden) ik besloot derhalve, om naar Manrfier door te marcheren, en tusschen de rivieren Bedok en Progo te Sivouakkeren ; wij kwamen, zonder verdere ontmoeting, tegen 4 ure 's middags aldaar aan. In den nacht werd ik onderrigt, dat Diepo Negoro te Gegoe'oe was aangekomen, dat hij met Mankoeboemi was afgesproken, dat deze, met de vrouwen , n-ar het dorp Kaliewatan , volgens het zeggen , twee, maar bevonden te zijn vijf palen van Gegoeloe, zich zoude begeven. Ik liet derhalve alles prepareren, om den volgenden morgen de Progo over ti gaan. Den 25sten ,'s morgens zeer vroeg , stelde de kolom zich in beweging. Aan den oever van de Pro*o, omtrent twee palen van ons bivouak gekomen zijnde , stelde de luitenanc-kolonel Geij vier kanomen in batteril. De muitelingen werden, doch in geen groot getal, in het dorp Gegoeloe gezien, en men ontwaarde, voor het gebergte, eene menigte menschen , welke, beladen met goederen, de dessa's schenen te verlaten. De artillerie deed spoedig het vuur, dat de muitelingen uit Gegoeloe maakten, zwijgen. De majoor Sollewijn trok de Progo over aan het hoofd van 150 man infanterie, europeanen en in'anders , benevens 50 huzaren; hil begaf zich dadelijk in het gebergte, om eene verkenning te dooi, ca. Htaaui, d.t Diepo Negoro mede naar K»liw_t,au Wus ge- vlug:. Ingevolge onze afspraak, marcheerde de majoor Sollewijn dadelijk derwaans. Inmiddels had ik den majoor van der Wijck, met een klem detachement infanterie en 400 madurescho plekeniers * naar Gego loc gezonden, om de muitelingen, die zich nog in dat dorp mogten bevinden, van daar te verdrijven, en die plaats, welke zoo lang rot schuilplaats aan een der hoofdrebellen had gediend, te vernielen ; ook waren reeds twee stukken kanon half de rivier overgebragt, toen ik berigt kreeg, dat alles voor onze troepen de wijk nam, en van het geschut geen gebruik behoefde ce worden gemaakt. De overtogt overde Progo, een« rivier, hier ruim i paal of 1350 voeten breed, is, bij Gegoeloe en andere plaatsen , in de drooge mousson te doen , doch niet gemakkelijk, vooral niet voorde artillerie, daar de paarden en voertuigen, dadelijk, en bij het minste oponthoud , in het welzand zinken. Tegen half een ure kwam de majoor Sollewijn. terug, mij rapporteerende, dat hij, na velschillende dorpen te zijn doorgettokkch , eindelijk voor Kaliewatan was aangekomen ; dac hij in alle plaatsen was onderrigt , dat Diepo Negoro naar die plaats was gegaan , maar dac hij hem daar ook niet had aangetroffen en onze tropen te vermoeid waren, om den vijand verder te kunnen vervolger. Het regende den geheelen voormiddag zeer sterk, hetgeen, zoo wel als dc verre afstond , de troepen zeer vermoeid heeft •, gedurende den marsch heeft het detachement vanden majoor Sollewijn de muitelingen een verlies van 25 a 30 man toegebraj-t. Ten drie ure brak ik., met de troepen, van de oevers der Progo op en marcheerde tot Tjankiran, alwaar wij bivouacqueerden, en, den cösten, marcheerden wij langs den grooten weg over Bantol naar Djocjokarta terug , zonder eenige ontmoeting; lk liet slechts een pasr dorpen, waarvan de inwoners meer dan van anderen den muitelingen schenen toegedaan , tot afschrik van dezelve, afbra den. Ik ben op dezen togt verzeld geweest van de residenten van Soerakarta en van Madura en Sumanap, van den Panumbahan van Sumanap , do Solosche Pangarangs Poerboi;o, Ngeheij en Maltanu, de twee Panga-. rangs van Madura, den pangarang Sorrio Diningrat, oudste zoon van den Pangarang Pakoelam, van den Tommongong Sidjo Diningrat en vele andere inlandsche grooten , mitsgaders van den heer Staven, van Solo ,en den elève voor de inlandsche talen de Sturler 3 allen zijn my , in onderscheidene betrekkingen, zeer nuttig geweesr. De luitenant - kolonel Geit, en de majoor Sollewijn, hebben mij, door het nemen van excellente dispositien, en het aanvoeren hunner manschappen , van den grootsten dienst geweest. Alle officieren en manschappen hebben volkomen hunnen pligt betracht. Bij de eerste ontmoeting van den vijand bij het dorp Geblok, hebben zich onderscheiden de kapitein en iste luitenant der artillerie Stennekes en de Fiquelmont, de lste luitenant der infanterie de la Cate, de ritmeester Bcelaerds, de luitenants van der Hoop en de Latre, welke vier laatste officieren, in het gevecht blj Kassian, weder hebben uitgemunt. De infanterie heeft, bij deze gelegenheid , bijzonder uitgemunt, en dc kapiteins Bourdon en Scrvais, de luitenantadjudant Radel, de 2de luitenants Welf en de Chilatre, alsmede de onderad^idant Pctit, de serjanten Molles en Rombeek, de korporaal Leenkv.egt, de flaikeurs Jaeaeot en Walstok, de fuselitr de Handcr, de brigadier de Burbure , de trompetter Beauvè en de huzaar Doublé , de conducteur der iste klasse Haacke, de serjant-majoor der artillerie van der WcijJe, en de opperwachtmeester bij den artillerie-trein Steege, kunnen niet genoeg worden geprezen voor hun moedig gedrag. De inlandsche infanterie van den pangerang Mangko Negoro heeft zich almede dapper gedragen, en daarbij kan geen lof genoeg toegezwaaid worden aan deszelfs moedigen aanvoerder, den majoor pangerang Soeno Diningrat en aau den lsten luitenant Poewits en den 2den luitenant Troeno Dipoero. De kapitein der infanterie van de Polder, de kapitein der artillerie van Geen, de iste luitenant der huzaren Leusden, ende ïsta luitenant der pionniers du Fruy , hebben mede de beste diensten bewezen» Ds luitenant-generaal, luitenant-gouverneur , (Was geteekend) d_ Koek. ---