NEDERLANDEN. Brussel, den 7 December. De Minister van Binnenlandsche Zaken, Onderwijs en Waterstaat brengt, bü deze, als daartoe, bjj Zr. Ms. besluit van den 2psten november 11., no. 103, gemagtigd zijnde, eer kennisse vande daarbij belanghebbenden, dae hec grooce kanaal door Noord-Holland opengesceld ia voor de binnenlandsche scheepvaarc; zullende aan de koopvaardijschepen, welke van die opening der vaart zouden willen gebruik maken , voorloopig de doortogt der maritime schutsluis te Wtllems - oord worden toegestaan. De Minister voornoemd, De Comnck. --- TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL. Fervolg der adviezen , Uitgebragt in de zittingen van den 2cn 2,den december, betrekkelijk het adres van den heer de Stappers. Advies van den heer Hooft. Ik zal mij van de fransche caal bedienen, om dat zulks hoofdzakelijk gcrigc za! zijn tegen den heer Tinar.t, die de nederlandsche taal niet magtig schijnt te zijn. Ik was niet voornemens geweest, het woord te vragen over een onderwerp , dat e-ene weinig betamelijke discussie verlengt, madr doe ztlks, na eene aanmerking, door gemelden heer voorgedragen, teneinde welligc dien redenaar over te halen, om zich bij hen te voegen, die het overgaan tot de orde van den dag begeerden, mee betrekking toe een libel, dat niet waardig was, de nuttige ©ogenblikken van de leden der vergadering bezig te houden. Dat achtenswaardig medelid verwondert zich over den maatregel, die Z. M. in het werk heefc geseeld mee beccekking ede den pecicionaris, en vooral, dat dezelve aan de presidenten van de Kamers is bekend gemaakt. Hij heeft er bijgevoegd, dat hij het nederleggen ter griffie weHschte, om de leden der Kamer de middelen te doen opzoeken, geschikc om eene wet te doen ophouden, die zoude cederen eenige millioenen meerder, dan er hadden moeten worden gecedeerd, en van den Koning eenen maatregel te verwerven, die de gedane cessie zoude verbeteren, indien er dwaling bestond. Ik erken, dat die uitdrukkingen mij verwonderd hebben, en dat ik niec begrijpen kan , hoe men kan aanvoeren en volhouden, dat, na da lezing van heczelve besluit van Z. M., waarbij Hoogstdezelvc de waardigheid vau de Karter ondersteunt, en dasrom alleen ons hiec kan refwonderen, maar dit niet anders dan mee dankbaatheid moec aangenomen worden jegem den Koning, die zich getoond heefc dc verdediger der eer van de Kamer cegen de vlekken , Welke een petitionaris öp dezelve wenschen zonde ce werpen, door een zoo ongepast geschrifc, men nog wenschen of verwachcen kan , dat, nadat hetzelve besluit ons stellig berigt, dae de Informatien, die dat geschrifc bevat, valsch zijn en de Kamer dus de overtuiging heeft, dat Z. M. niet daartoe heeft besloten , zonder zich van die valschbeid te overtuigen en een onderzoek ?erisan te- hebben, dat op zekerder gronden berust, dan die van den peticionarls, er een voorscel of omwerp van wee, of wlken naam men zoude willen geven aan de gevolgen van een onderzoek, der zaak , welke hec gevolg kan zijn van het nederlepgen ter griffie dezer petitie, iiic zal voortspruicen, daar men zeker weet, dat een gedeelte der wetgevende magc er zich niec mede zal bezig houden. Dit nn, zegge ik, diene cevens 10c ancwoord op hec voorstel van een ander lid der vergadering (den heer Dotrcnge), welke officieuse communicatien met Z. M. deswege zoude willen openen. Edf.l Mogende Keeren ! Een enkeld woord voege ik hier nog bij, legen den schooflen erymologlschen uicleg, welke een der geëerde medeleden der vergadering (de heer Reflphlrs) heeft voorgesteld over de nitdrukking van het nederleggen ter griffie, ma«r bijzonder wegens hec overgaan toe de orde var. den dag, welke uitdrukking in deszrirs oor.«prong zeker eene waarheid bevat, waaraan niemand zal cwijHen ; maar vraag ik, wat verstaat de Kamer, zoo als dezelve is te zamenECsield, door de uitdrukking van orde van den dag f Niet andrrs, dan hec zich niec betnoeijen, of het geen tijd willen verliezen met te beraadslagen overeen onderwerp, dat niet behoort tot de bevoegdheid v.m de Kamer of onwaardig is, om hare aandacht te vestigen. Ik erken gaarne de meer naauwkeurige verlichtheid en beter bewezeue gronden van dat geëerde lid, eu wil mtjne ondervinding niec coetsen aan die van dezen waardigen vertegenwoordiger der natie j maar vraag, en zijn F.d. Mog., eu alle de leden, af, of niec blijkt uit de beslissingen der Kamer, althans uit die der laacsce jaren, of cic overgang tot de orde van den dag, hoezeer zulks etymologisch eene verkeerde uitdrukking is , riet 1.1 hec algemeen aangenomen wordt als eene uitdrukking, die aafltoont, dat de vergadering zich niet wil betnoeijen met eene petitie. In dien zin dan, en onder deze benaming (want de naam dpei niets ter zaak) geloof ik, mjj ce moeten Voegen b$ het vootstel der commissie tói de pctitien. Wac nu aangaat hetgeen een vorige spreker (dé heer Dotrenge) gezegd heeft, dae het nederleggen eer griffie van eene peticie, getné krachc van uicspraak in zich bevflccende beslissing heeft, zoo merk Ik aan, zulks niette gelooven, daar ik mfl niet vereenigen kan met de gedachten , dat een zoodanig besluit, gevende die redenaar daar zelf dien zin aan, door aan dat nederleggen ter griffie de gevolgtrekking te geven, dat men radere inlichtingen over hec onderwerp eener petitie kan inwinnen, niec strekken zoude coc zoodanig oogmerk, en dat de Kamer, in andere woorden, door zoodanig besluit ce nemen , niet zouda geVen een bewijs, dat dezelve zdodanige petitie een onderzoek waardig oordeelde, en men tevens ee'ne stilzwijgende invitatie deed aan dé leden derzelve, om er zich mede te bemoeljen, door eene gelegenheid tot dat onderzoek te bevelen, die dezelve gemaklijk maakte. Ik weet, dat vele petitien dikwijls bij die inzage der leden zouden doen oordcelen , dae dezelve mindere inlichtingen verdienden, dan men dezelve soms waardig denkt bij éene bloote lezing of een kort verslag derzelva door uwe commissie, maar geloof oök tevens, dat vele veel meet onderzoek zouden verdienen, dan men er gewoonlijk aan toewijdt, en juist daato.-n houde ik mij verzekerd, dat hec nederleggen ter griffie wel eene voorloopige beoordeeling is viin deu inhoud eens verzoekschrifts, en ahhans een besluit, om heczelve een zoodanig onderzoek waardig ce keuren; deze Waarde nu niec Willende hechten aan het verzoekschrift van den pecitionaris, zoo vermeen ik, hetzelve do eer vfln een nadef onderzoek niec ce kunnen vergunnen. Advies van den heer van Reencni Edel Alooende Heeren , Ik had mij voorgesteld, Ed. Mog. Heeren, oji In ónze volkstaai de reden voot te stellen, waarottf ik van gedachten ben, dae hce rekese moec afgewezen worden. Maar daar die pnne van zoo vele kïiicèri duidelijk i' behandeld, zdl Ik iri de fransche caal alleen éene aanmerking mededeelen, die voel zal beantwoorden van hetgeen tót nu coé gezegd is. Ik ben noch deelhebber flöfch agent vin do naamloozè maatschappij; Ik heb niets met dezelve tiltstaan, tóaar ik mocc haar regc doen. Alla Vaste goederen hebben tweederlei wlarde.die van koop, voor hem, die dezelve als een goed hfcisvtóer weöseht té gebruiken, en dié, welka. zij voor sloopers hebben. De laatste is, ten opzigte vafl bosschen althans, oneindig veel grooter clan de eetete. Maar lèc hier wel op, Ed. Mog. Heeren! het is niet deze* maar de eerste, welke te p«« komt in de waardering der domeinen, over welke *(j handelen. Die bosschen zijn niec gegeven afln de rfiaatschappij, öm dezelve tiic té roeijen, en hierdoor vervalt ödk geheel en al de vreeJ vafl den rekestrant voor Het verlies vafl de dóór herti zoó geëerbiedigde b'osschen- Ze zijn gegeven tot het gebruik, waartoe dezelve tot hn toe gediend hrbben. En hoe hoog is dan wel derzelvet jaarlijksche opbrengst f Volgens den rekestranc ƒBBO,OOO.00 guldens, ja hij meenc xclfs, dut die cot een millioen zoude kunnen gebragt Wórden. Hier uit volgt, dat, naar onze wijze van rekenen, bij den aankoop van landgoederen en tegen den intrest van 4 percent, dé koopschat derzelve niet meer kan bedragen dan hoogstens twee en twintig of vijf en twintig millioenen. Wat is nu het lot geweest dier domeinen ? By eene wet, in behoorlijken vorm, is hun eigendom onherroepelijk afgestaan. Zijne Majesteit de Koning heefc ze aanvaard, volgens are 31 der grondwet, zonder verpligting, om iets voor dezelve terug te geven, en alleen in voldoening van een jaarlijksch inkomen van 500.000 guldens. Wat is «f verder gebeurd? Juist dat geen, hetwelk z(j, die nadeel of dwaling Vetört. derscellen, wenschen, dat geschieden zaL Zijne Majesteit heeft dio goederen gegeven aan de maatschappij met de verpligting, om jaarlijks aan den Koning, toe in 1849, te betalen vijfmaal honderd duizend guldens, en daarenboven aan's Lands Schackisc, aan hec Amor* tisatie - Syndicaat, dertig millioen en tweemaal honderd vijftig duizend guldens uic te keeren op verschillende termijnen, en op die wijze hebben die Domeinen aan de natie opgebragt veel meer dan de twee en twintig of vjjf en twintig millioen, die hunne koopwdarda Cnaar de berekening van derzelver jaarlijksche opbrengst, door den rekescranc voorgesteld), bedraagt. Ja zij brengen zoo veel en riiisschien meer op, dan de waarde van veertig millioenen, op Welke hg hec kapitaal schac. Want het is dóór dezelve, dat rrfen voldaan heeft aan de vordering, tot welke Z. M. regt had, volgens art. 31 der constitutie, en dat de natie daarenboven verkregen heeft de bovengenoemde dertig millioenen voor het Amortisatie - Syndiéaac. Ik besluit hieruit, Ed. Mog. Heeren, dat Uwe Vergadering aan den Koning heeft gegeven hetgeen aan Z. M. regtmatlg toekwam, en dat Hoogstdezelvc* aan hec volk reeds heefc gegeven, hérgeett de rekestrant zoude willen, dat men vroeg, en dat alzoo zQn rekest geheel ter z?Jde moet gelegd worden, dat men moet overgaan tot de orde vau den dajj. ---