Advijs van den Heer Mr. L. C. Luzac, uitgesproken in de zilling van Dingsdag 15 December jl. Advijs van den Raron 11. Coilot d'Escury van Heinenoord , uitgesproken in de zitting van Dingsdag 15 December jl. Eof.l «ogende 11k;_.ons dil verlangen niet toestaan , die grief niet opheffen , — dan »geven wij u ook geen geld , geene bijzondere buitengewone toelage. In die overoude tijilen kon zoodanige verklaring nuttige ellecten hebben , ook te passé komen , omdat zij geenszins het geheel Biaatsehappeljjke bestaan van den Slaat zelve op het spel zette, om !at, de beden voor de behoeften van den Vorst dienden ,en er andere inkomsten genoeg overig waren , voor de gewone uitgaven. Maar in onze moderne Staten , en vooral in ons Koningrijk , alwaar alle «le uitgaven , ja zelfs het inkomen van den Vorst en zijn geslacht , en alle de inkomsten onder onze toestemming begrepen zijn , en zonder dezelve niets mag uitgegeven , noch ontvangen Worden, is dergelijke pretentie uiterst absurd. — Hoe tocli kan men in ernst» beweren , dat , uit hoofde van de eene of andere particulii-re grief, met het budget in geen het minst verband staande, bij voorbeeld , de taal , men het regt hebben zou , zelfs die uitgaven te weigeren , welke bij de Grondwet in art. 30 , 32 , 37 en anderen , voor den Koning en aijn geslacht onherroepelijk bepaalil zijn 1 — Koe toch kan men beweren , dat , om dergelijke particuliere consideratien , welke nog geenszins eene algemeene en Wettige toestemming hebben verkregen , men «Ie landinagt zonder bezolimg kan laten , alle hoogere en lagere kollegiën des Rijk facto ontbinden—iv een woord , het geheele gebouw van den Staat als het, ware slopen en vernietigen ? — Met dit systema houdt het gemeen overleg , waarvan art. 120 der Grondwet spreekt', geheel op , het wonlt een eenzijdig , hoofdig en verward dwingen , —» waaruit de Regering onmogelijk de meening van het verstandig publiek kau afleiden . om bedaardclijk het goeile te stichten , na da waarheid opregtelijk gesooht te hebben. Als ik ook «le grond wet teiijk geregeerde Slaten van Europa , welke ons omringen , naga , en mij de gebeurtenissen der 25 laatste jaren herinner, dan kau ik mij geen voorbeeld te binnen brengen, dat men aldaar met zoodanige verouderde magts|ireuk is voor den dag gekomen, en haar ooit ernstig heeft toegepast, —het is mogelijk «lat ik niij hierin gedeeltelijk bedrieg* , doch wat Frankrijk aangaat , durf ik stellig .het tegendeel verklaren; ook ben ik zeer verlangend , van hen , die met dat, sysleuia zijo opgekomen , eenig modern voorbeeld te vernemen , waarin men deze spreuk heefl willen doen gelden op «lic wijze , waarop uien het thans beoogt. Ik wacht mij hier op eene tegenwerping , welkt- niet geheel van allttn grond ontbloot is, en van welke ik , met een woord , moet reppen , omdat z| «aij .leiden moet tot het openhartig uiten van eenen wensch , welkt» al zeer dikwijls wordt gekoesterd , doch aan welken de Regering , na herhaalde aanzoeken , niet schijnt te willen voldoen. — Men zal nauielijk kunnen «eggen , dat de zoo eveu gebezigde argumentatie ook het verwerpen van oen budget , «»iu andere redenen in hetzelve gelegen , onmiddellijk tot de posten behoorende , moet doen misprijzen , zóodra namelijk in dio begrooting uitgaven voorkomen die in alle omstandigheden moeten voldaan worden , over welke , a's op de Grondwet gebaseerd , wij bvna niet kunnen delibereren. Ik erken , dat deze aanmerking niet zouder eenige kracht is . doch geloof de oplossing te vinden in het hemelsbreed onderscheid , hetwelk men maken moet tusschen die bezwaren , welke op de cijfers zelve berusten , welke «le uitgaven van het budget betreffen , eu het resultaat ziju van een gemoedelijk onderzoek der zaak zelve, welke in deliberatie is, die «lus ot,k spoedig kunneu weggenomen zijn, zóodra men het over «Ie uitgaven is eens geworden , en het hoofdig vooruitsetten van wenschen en begeerten , welke alle bedaard onderzoek geheel onmogelijk maken , eu soms ook , bij geene mogelijkheid , kunnen bevre«tig«l worden. Maar deze moeijelijkheid , Edel Mogende Heeren, en hierop wildo ik voornamelijk neerkomen , zoude groott tideela», zoo niet geheel , weggenomen kunnen worden , indien de Regering konde besluiten , ons voortaan alle begrootingen aan le bieilen , in zoo vele wetteu gesplitst , als er hoofdstukken van algemeen bestuur ziju ingesteld. Bij het invoeren van dezen maatregel , hetwelk ik mij verpligt geyoel ia «lit oogenklik te verzoeken , zouden wij allen uit dien jaarlijks wetieromkouienden strijd tusschen gevoel en pligt gend worden , welke aan het opregt en eerlyk hart de pijnlijkste gewaarwordingen geeft. Ooor de wijze waarop de begrootingen ons nu worden voorgedragen , — bij ééne enkele wet , op welke wij slechts ééns voor of tegen kunnen uitspreken , zijn wij gedwongen , of met het kw.utt» het goede te verwerpen , of bij de aanneming van het goede, ook het slechte te sanctioneren. Onze goed- of afkeuring is nu nimial «ti zuiver, wij moeten bijna allen, durf ik zeggen, eu altoos , met. ous geweten als in eene transactie treden , en eene vergelijkende berekening maken tusschen de slotsom van het goetle , en die van bet kwade. Ailerniocijclijkste positie , welke bij eeno stemming over een budget hatwelk tien jaren moet voortluoprn , tien dubbel weegt , en de beslissing op hetzelve hoogst bedenkelijk mankt. Evne afscheiding en discussie bij hoofdstukken zoude , in do bestaande onloochenbare moeijeüjkheid , reeds veel te gemoet komen ; zij zou «Ie beraadslaging tot bepaald,, onderwerpen beperken , haar in deze Vergadering eenen meer geregelden loop geven , en voorkomen , «lat men niet in het cene oogenblik van de marine, onmiddellijk daarna over het Collegium Pbiiosophieiim en de Bisschoppen , en hierop wt er van den waterstaat hoorde spreken , om soms een kwarlier uurs daarna eene geleerde uilcijfering over de gehalte der muntspecien aan te hooren. — Bij hooftstukken blijvende , zoude men de materiën uit elkander moeten houden , en do confusie van denkbeelden , welke nu dikwijls pluats heeft , verminderen. — Voor de Ministers zoude ook hieruit eene doelmatigere verdediging kunnen volgen, en zij niet genoodzaakt worden , in eene re«levoering , op het laatst einer di«cussie gehouden , ecu groot aantal uiteenloopende e.annifrkingen Ie beantwoorden ; hetgeen de discussicn aan oratorische figuren zoutien verliezen , wonnen wij dubbel , in het meer gemeenschappelijk overleg. Dit nut konde hieruit resulteren voor de beraadslagingen; en wat «Ie stemming aangaat , voor het aannemen der hoofdstukken zelve , zoude hieruit dit groote nut voortvloeijen , dat alle die sten.meu welke nu tegen diverse bepalingen gerigt zijn , en zich ten sotto tegen het geheel moeten vereenigen , alsdan zouden worden afgescheiden, leder onzer zou dan het bevredigend gevoel ondervinden , van zijne stem geweigerd te hebben , juist aan dat hoofdstuk , tegen hetwelk hij gesproken had , zonder zich juist daarom tegeu alles te hebben ver-zet, zonder daarom het goede uit andere hoofd- Stukken te hebben moeten verwerpen. — Ik kan mij niet begrijpen , waarom men deze wijze van handelen , welke in andere Rijken met het beste gevolg nog verder wordt uitgestrekt , niet wil invoeren ? ln het verleden jaar heeft men ons, pag. 7, der antwoorden gezegd , dat men de nuttigheid dezer wijze van delibereren niet inzag ; uu is men , bij tle laatste antwoorden , een stap verdei" gegaan , en beweert : dat dit verlangen , door niel ééne bepaling dèr Grondwet gewild is ; dat zij met haren geest strijdig is , en niet leiden kan tot eene meer zekere en doelmatige afdoening. — Wat het laatste dezer drie argumenten betreft , «lit bchaiulelden wij zoo even. Laten wij , nog met een woord mogen aantoonen , hoe weinig afdoende de beido overigen zijn. Door niet ééne bspaling der Grondwtt is zy gewild ; wij zulien dit toegeven ; nergeus staan in de Grcndivct cteio woorden : » men zal » dfl begrooting bij hoofdstukken behandelen en stemmen." Maar i z^j door eene bepaling der Grondwet verboden ( dit is , dunkt mij veeleer de vraag. Moet men niet eerder onderzoeken , of eene dergelijke behandeling niet natuurlijk uit de rede , uit tle zaak zelve , voortrpiuit , en , ra de toestemmende beantwoording van die vraag, móet men dan niet attent nagaan, ol nu de Grondwet zicb ook expreree verzet légen I.et opvolgen der regelen van het gezond vers:au I ( Mag men dan niet metr nagaan , hoe «Ie loop «lier zaken moet g. regeitl worden , waarvan de hoofdtrekken. sitchts bij i!e (iro.-ulw-t zijn voorgeschrevi n. Voorwaar ecu allerongelukkigst systeina , Waardoor onze (jrontjwtt wel altoos gelijk zal DÜjven van een g-houw , van hetwelk men de grondslagen gelegd heeft , waaraan eenige boeken zijn opgehaald , in hetwelk eeuige balken gebiagt zyn, — «loch hetgeen men huiverig is geheel af te timnicrea , otn bet v«_or goede en eerlijke bewoners in volkomene gereedheid te brengen. Maar is deze wensch nu wel strijdig met den geest der Grondwet, zoo als in de ait woordt n van het Gouvernement gezegd wordt ? — dit moet ik , ter goeder trouw , betwijfelen. Bij herhaling heb ik de title afdeeling , art. 121 —128 der Grondwet , gelezen , < n kan nergens eenige amduii'ing vinden , dat zij beoogd zoude hebben , dat wij met een enkel woord 00 millioenen voor 10 jaren , en even daarna nog weder 17 millioenen vour het eerstvolgende , zouden moeten toe- of ars tea. wen,— Integendeel zie ik «lat, art. 121 «!•: inwi nging der Staten-Generaal Vereischt op de begrooting van de uitgaven van het Rijk ;— dat art. 122 spreekt van de splitsing dier begrooting in lwee afdeelingen , — en dat art. 123 geuag maakt van de goedkeuring door dfl Slaten-Generaal, der uitgaven , niet sp« ciaal van eene der afdeelingen , helgeen dus cene Wr handeling en stemming bij hoofdstukken even goed , als cene b« handeling in massa kan doen veronderstellen. Do splitsing der uitgaven in af /.ouderlijke hoofdstukken , bij art. 127 bevolen , en «te bepaling, dat. de uitgaven, zonder onze toektiiiimirg , van het cene hoofdstuk niet op het andere m igen overgebragt worden, levert eer, ler cene pratsumlie voor dun tegen ons gevoelen op. — Maar daarenboven , vermits «Ie Km ing, volgen ( art. loti, ïijne voorstellen aan de Tweede Kamer iuzrndt , en niet g, houden is, a'le «le hoofdverdeelitigen van een en let zelfde on¦terwerp in ««te pr,j ci-u.t te bevatten, kan men zich, dunkt mii , met. op dtn geest der Grondwet beroepen , en zich verzett-l eene lange reeks van posten kunnen optellen , welker verplaalsing op het annale budget , mij doelmatiger zou voorkomen ; «loch ik beschouw deze onze toekenning geens/ins als cene verpligting tot uitgave , en zal gaarne veronderstellen , «lat het hoofd van den Staat niet minder dan wij alles wil aanwenden , om de lasten , welke op het volk rusten , te kunnen veriigten , door de uitgaven successivelijk te verminderen. — Hrt is zeker gevaarlijk bierin met overhaasting te werk te gaan ; bet is billijk de regten, belangen en omstandigheden van hen , op wier bezoltlingen men uitzuinigingen maken wil , zorgvuldig te wikken en te wegen. Het heeft ook mij gijatnmerd , dat men , bij de beantwoording der aanmerkiiigi-n van «le sectiën , niet in meerdere uitlegging is getreden, en dat vele vragen door de lste sectie, tot welke ik de eer heb te l>> hooren , gedaan, geheel zonder rescriptie zijn gebleven ; ik wil dit. gedeelti-lijk aan de kortheid des overgebleven tijds toeschrijven ; mij voorbehoudende , bij cene volgende gelegenheid , hierop terug te komen ; de zoo nuttige overbrenging van vele posten in massa , en nog meer voor \ gedeelte op de jaarljjksche begrooting , geeft hiertoe de beste gelegenheid. Wat de middelen ler bestrijding van het tienjarig budget «aw* gaat , deze zouden my ook , zonder eenige verhooging op sommige aceijnsen , voldoeude voorkomen , bijaldien zij slechts evenredig gedragen wierden, en niet door dikwijls vexatoire maatregelen be«lorven. Indien de belasling op het personeel geljjkelijk gedragen werd', en naarde zuivere intentie des Wetgevers eerlijk en regelmatig «tril opgebragt, zoude zij oneindig boven de bestaande ramingen klimmen; doch het heillooze gevoelen, dat men, zonderden naam van eerlijk man te verliezen, 's lands regten mag ontduiken, den lande zoo veel te kort doen , als men sleehls kau , heeft , helaas ! te veel veld gewonnen , en aan den Keizer te geven wat des Keizers is", schijnt wel het allerminst geleerd te worden. Ik mag deze gelegenheid niet laten voorbijgaan, zonder openlijk te klagen Jover de fiscale uitlegging der wetten op de registratie, zegel t»n g iccessie. Bij geene adminiatratie heeft men het misschien verder gebragt in een syste.ua van uitlegging , waardoor de goede ingezetei e i onophoudelijk onderde drukkende handen der belasting-1 ht fiers bij'-ii,— men wijkt meer en meer af vao de ware oorsprong en bedoeling dezer wetten , en maakt vooral van die der registratie een zeer groot, misbruik , men perst van de ingezetenen, ten gevalga van willekeurige uitleggingen , aaiuienelijke sommen af. lt heb in het voorleden jaar reeds hierover gesproken , en zal het lang ger, kt geduld van U Elel Mogenden niet vermoeijen, met do vermelding van een aantal f»»iten, tot staving mijner klagten. Ik beroep mjj op hen allen, die de judicicle praktijk uitoefenen, en twijfel geenszins, of hunne dagelijksche ondervinding zal de gegrondheid toestemmen tier wensch , welke ik bij dezen uit , dab namelijk, eene zoo veel mogelijk liberale uitlegging en toepassing dier wette 1, in het vervolg zal plaats grijpen. Indien ik de afschaffing van 's Rijks accijns op het gemaal, s'ilzw.jgen! goedkeurde , Z'Jitde ik myne overtuigiiig geweld moetea aandoen. Die belasting , na rijpe overwegingen aangenomen , is , zegt men , geheel bedorven g-raakt , en gaf veel gtof tot klagten. Het zij zoo , — doch ware dan eene verbetering in de wij te van perceptie niet mogelijk geweest ; ware deze niet beter , en voor g lands ftoaotiëu heilzamer geweest,, dan eene geheele afschaffing f Men heeft hierdoor de harten trachten te winnen , en die provinciën , welke het meest geklaagd hadden , gunstig willen innamen. Hoezeer m n zich hierin misrekend heeft , leert de ondervinding: de ernstigste voorstanders van het gemaal, hebben hunno opinie, om des vredeswiile , laten varen , en zouden nu welligt hiervoor , bij verder uitstel , beloond wortlen , met belasti.igen op die voorwerpen van grooten naadel, welke huu alleen nog vrij zijn overgebleven. Die afschaffing, heeft, ongelukkiglijk, de vermeerdering van de overige aceijnsen ten noodzakelijken gevolge gehad: en de 30 pet. op den builenlanilschen wijn en het bu.lenlaiidsch gedisteleerd, de 25 pet. op bet binnenlandse.! gedisteleerd, mitsgaders de 18 pet. van het tegenwoordig bedrag op do bieren en azijnen , zijn zoodanige verzwaringen , dat men zonder de onmiddellijke en dringende behoeften waarin wij verkeren , zeker nooit tot dezelve zoude gekomen zijn.' Even 7.00 is het m-t de belasting op de suiker gelegen , dezo gebragt van ƒI) tot/ 20, wordt, naar mijne overtuiging, boven alle mate gedrukt, en wel zoo, «lat , bijaldien wij over ieder belast onderwerp afzonderlijk mogten stemmen , ik niet zoude kunnen besluiten , mijne goedkeuring te hechten aan eene vermeerdering, welke de fraude oneindig zal doen toenemen; «Ie constitutie doen afnemen , en den algemeenen handel op dit punt in groot gevaar van geheelen stilstand kan brengen. — Nu kan ik niet anders , dan dese bepalingen met alle andere aannemen , met de hoop , dat de Regering alles wat mogelijk is zal aanwenden, om. den eerlijken conscientieusen handelaar te beveiligen voor de droevigo kunstenarijen der fraude , en zijne belangen zal weten in overeeustemmi. g te brengen nut de redelijke eischen van de schatkist. Dan , E lel Mogende Heeren , reeds meer dan te lang heb ik vwo aandacht bezig gehouden , en geloof genoeg gezegd te hebben , ooi U Edel Mogenden met de gronden mijner toes'emming bekend t» maken. Met U Edel Mogenden over het Syndikaat te spreken , zal ik aan hen overlaten, die reeda zoo vele jaren getoond behben, deze moeijelijku zaak te kunnen doorgronden , en hierin onvermoeide zorg eo arbeid hebben besteed. — Hieromtrent zal ik gaarne nog meerder licht door deze discussie scheppen ; aanvankelijk wil ik echter verklaren , dat mij de bijvoeging van het Bste artikel welkom geweest is. — Ik zie in deze beperking een nuttig doel; ik verwacht uit hetzelve goede resultaten. Dat uit deze beraadslagingen ook heilrijke resultaten voor de rust en de welvaart van het dierbaar vaderland, en voor de handhaving vau des«elfs duurzaamste regten en vrijheden mogen ontspruiten , zullen voorzeker U Edel Mogenden met mjj en met alle regtgeaardo Nederlanders , vuriglijk wenschen. «la' (ie lick om mering werd weggenomen , voor hst onttrekken aan df Kamer , van di* kennis van zaken, welke zjj verlangen mag , nanneer het op dat sommige uitgaven of geheel of gedeeltelijk van het tien- naar het éénjarige zouden worden afgevoerd. De reden, welke dezen wensch deeil ontstaan, is «eer eenvoudig «leze, omdat daaruit de mogelijkheid geboren Wonlt , van , bij een junHijksrh onderzoek , tot, «lic bijzonderheden af te dalen , welke iv een algemeen overzigt niet zoo geredelijk kunnen opgi-tiomen woeden. Vermindering vau uitgaren behoort tot de natuurlijke wemehen dergenen , die lasten dragen , of zich geroepen zien , om , tot het opleggen derzelve, door het toestemmen in deze, mede to werken; evenwel dio wenschen hebben natuurlijke grenzen , binnen welke zij moeien beperkt zijn , en zij mogen niet tot het ongerijmde zich uitstrekken ; deugdelijke en eenmaal wettig bepaalde uitgaven moeten met aan onregtmatige bedillingen, bij elke voorkomende gelegenheid , zijn blootgesteld , waaruit een staat van onbestendigheid zou geboren wortlen , welke «leu geregelden gang der dingen noodwendig stremmen moet. — Die wenschen , alzoo bepaald , waren bij het vorig onderzoek uiet geno gzaam bevredigd geworden, om mij de vrijheid te laten, van dezelve als ontijdig of onberaden te beschouwen, en ik kon dus, in het onvervuld blijven van het billijk verlangen, daarop gevestigll, mij lot een eenvoudig berusten geenszins bepalen. Onder onze instellingen was hel Syndikaat het ligchaam , dat dn bijzondere opmerkingen naar zich bad getrokken , om de groote en veel omvattende bemoeienissen , waarin het gewikkeld was; om do aanzienlijke oudernemingen , welke daarvan het gevolg waren ; out het bedenkelijke eindelijk , daarin voor onzen geldelijken toestand gelegen: de vordering was des billijk, dat het. tot zijnen natuurlijken werkkring , door de wet om^chrevt-a , ioi» worden terug geleid y ---