DUITSCHLAND. AiroSBURU, den ,2 Jung. De Oostenrijksche bladen deelen eenige berigten mede van het tooneel des oorlogs, doch dezelve loopen niet verder dan tot den 22 Mei. Volgens dezelve zijn de Rus_en den ia dier maand in de stad Crasova, in klem Wallachye gelegen, binnen gerukt. Voorts bevestigen «dezelve de tqding, reeds door andere rueuwspapiercn medegedeeld , dat de Keizer van Rusland , gedurende zijn verblijf in het leger voor Ibraïl, de gevangen Turken voor zich doen verschijnen, zich met «ezelve, deor middel van eenen tolk, op het minzaamst heeft onderhouden ,en hen vervolgens met geschenken begiftigd, naar de Vesting heeft terug gezonden. De stad was reeds meermalen Opgeëischt, doch de bevelhebber had telkens geantwoord, dat hij, zonder uitdrukkelijken last der Porte , dezelve niet kon overgeven. Het bombardement bad tot den 22 noS *,een' aanvang genomen. Alle toebereidselen daartoe waren wel gemaakt, maar sterke regen, door storm vergezeld, had, zoo het schijnt, gedurende de twee laatste dagen, verhinderd, zulks ten uitvoer te brengen. De overtogt van den Donau had op dat tijdpunt ook nog geen plaats gevonden. ¦— In officiële berigten, uit het leger voor Ibrail, loopende tot den *^fi Mei, worden nog eenige nadere bijzonderheden medegedeeld, betreflende het verblijf des Keizers bij het belegeringscorps, reeds bevorens door ons gemeld. Z. M. heeft, den 22 en 23, de omstrejken der vesting en de reeds begonnen werken, in oogenschouw genomen , en bij die gelegenheid aan verscheidene soldaten, welke in de vroegere gevechten hadden uitgemunt, eigenhandig de ridderorde van St. George vereerd, Waardoor de geestdrift onder de troepen tot het hoogste toppunt was gestegen. Den volgenden dag, heeft eene afdeeling Turken, eenen wille vaan voor zich dragende, zich uit de vesting bij Z. M. vervoegd, 0111 Hoogstdenzelven , uit naam van den Pacha , dank te betuigen voor het lerug «enden der gevangenen. Toen zij weder naar de vesting terug trokken, ¦werd hun opgedragen den Pacha te melden , dat de termijn tot liet treffen van een vergelijk , den volgenden morgen vroeg verloopen zou zijn, en het garnizoen alsdan geen hoop op onderhandeling meer moest voeden. "Vervolgens heeft Z. M. de werking eener nieuw opgeworpen batterij «bijgewoond, welke binnen liet uur een der Turksche bastions, waar leen zij gerigt was, tot zwijgen bragt. Intusschen hebben de Turken, °die Wit de menigte officieren , die zich opdat punt bevonden , bemerkten , dat er de Keizer aanwezig was , hun zwaarste geschut legen de hoogte gerigt , op welken zich de Keizer bevond , zoodal verscheidene kogels aan deu voet der hoogte nedervielen. Den 2 5 is Z. M., volkomen overtuigd , dat er met de werken der belegering de noodige voortgang werd gemaakt, Weder vertrokken, door andere hoogst gewittige aangelegenheden, naaide grenzen zijner Staten geroepen. Onder weg heeft Z. M. van den bevelhebber van Ismail kennis bekomen, dat de Hetman der Zaporoger Kozakken, zich met alle de zijnen, onder bescherming van Rusland wilde stellen. Den 26 is Z. M. le Bender aangekomen, en heeft aldaar H. M. de Keizerin in volkomen welstand aangetroffen. (Wij hebben reeds in een onzer vorige nommers gemeld, dat Hunne Majesteiten den 27, weder uit Bender, te Odessa waren aangekomen, en dat de Keizer den 29 naar het leger zou terug keeren.) --- FRANKRIJK. Parys, den i 4 Jung. Heden heeft Z. M. de troepen der garde en der bezetting op het veld van Mars in oogenschouw genomen. — Het ontwerp van wet omtrent het crediet van 80 millioen is bij de kamer der Pairs met z99 tegen slechts 3 stemmen aangenomen. Bij de beraadslagingen over dil ontwerp hebben de ministers van finantien en buitenlandsche zaken, de heeren Roy en de la Ferrannays, geantwoord oj> eene redevoering van den heer de Villèle, waarbij hij zich wel verklaarde voor de aanneming van hetzelve, maar tevens zijn bestuur , ten aanzien van het door den lieer Roy berekende te kort verdedigde. De minister van buitenlandsche zaken heeft in zijne redevoering, waarbg hij terug kwam op Frankrij ks vorige staatkundige betrekkingen, onder anderen, wedersproken zekcrj voorgeven van den heer de Villèle, die weleer , in de kamer der afgevaardigden, den Spaanschen oorlog daarmede had traclUen te regtvaardigen, omdat, Frankrijk„ in 1823 door buitenlandschen invloed zou zijn genoodzaakt geworden , om of in Spanje aan de constitutionele beginselen den oorlog aan te doen of zich zelve van het noorden eenen oorlog te berokkenen. Hij was, wel is waar, te beleefd om te verklaren, dat de heer de Villèle dusdanige eene reden in ernst en met opzet had opgegeven, en geloofde dat die uitdrukking of onbedacht was ontsnapt of dat er eene verkeerde uitlegging aan dezelve was gegeven, doch hij meende zich echter met nadruk te moeten beklagen over de noodlottige gevolgen dier verklaring, [Waardoor men in den waan gebragt was als of Frankrijk geene onaf liun«eljjkheid bezat en door vreemde staatkunde werd bestuurd. — De kamer der afgevaardigden heeft, in hare zitting van cergislcren , art. 8. van het ontwerp van wet op de dagbladen en tijdschrif*en > waarbij is bepaald, dat de minuut van ieder noiiimer van een ¦bad, door deszelfs eigenaar of eenen der bestuurders onderteekend, op het parket van den officier des Konings, zal moeten worden nedergelegd , en dat ieder gedrukt exemplaar aan deszelfs voet denzelfden Caam zal moeten bevatten, met eenige wijzigingen aangenomen. Veel moeite werd er door de liberalen aangewend, om dcjz naam yuu deu volgens de wet verantwoordelijken eigenaar of bestuurder, in fïïa*3T?van aan den voet van het blad, aan deszelfs hoofd te doen stellen: omdat zjj het hoogst onvoegzaam rekenden , dat ééu persoon zich door deie onderteekening, niet alleen ten aanzieu der wel, maar ook van het publiek, verantwoordelijk zou stellen voor den geheelen inhoud vaneen geschrift, aan welks opstel hij of geen of weinig deel had genomen , en omdat zij begrepen , dat mannen als een de Chateaubriand en Kéralry (de eerste medeëigenaar en medearbeider van bet Journal des Debat), de andere van den Courrier) zoudeu worden afgeschrikt , ora hunne pen te leenen aan een blad , alwaar huu naam onder de lafste eu onbeduidendste aankondigingen zou moeten geplaatst zijn. Doch desniettegenstaande werd een met dat oogmerk door den heer Daunant voorgesteld amendement, onder het handgeklap der ultra-royalisten, verwoipen. Het gelukte echter deu bekenden drukker en afgevaardigde Firiuin Didot , als een bijvoegsel bij dit artikel, le doen aannemen cene, reeds bevorens dooiden heer Benjamin Constant voorgestelde bepaling , waaidoor den drukkers het behoud van hun brevet werd gewaarborgd. Ten aanzien der regterlijke vervolgingen en vcroordccliiigun tegen hen, die zich door hunne onderteckeuing verantwoordelijk hadden gesteld , heelt de kamer dusdanig eene wijziging aangenomen , volgens welke die vervolging en veroordeeliiig facultatief zal zijn , wanneer de wezenlijke opsteller van het aangeklaagde artikel bekend is. Hierop is de kamer overgegaan tot artikel g, waarbij aan de thans bestaande bladcu zekere termijn is toegekend, voor het opgeven van bestuurders en het doen der gevorderde aangilto. Ojj voorstel van den beer Laborde , is dat tijdsverloop van 5 op 6 maanden gebragt. Daar echter verscheidene leden van oordeel waren, dat deze tijd , bij het ontstaan van regtsgedingen tusschen de aktiehouders nog ni«t lang genoeg zou ziju, zoo meenden zij hunne stem te moeten geven aan eene bepaling, vojgens welke aan de regtbanken de bevoegdheid werd verleend, om, naar gelang van omstandigheden, nader uitstel te geven; doch dc meerderheid verklaarde zicli tegen dit voorstel. In cle zitting vau gisteren is djt artikel aangenomen met eenige geringe wijzigingen : alhoewel sommige liberalen het daarom geheel meenden te moeten verwerpen, omdat zij er eene terugwerkende kracht'in zagen, allcrnadeeligt voor sommige reeds beslaande dagbladen. — Het gerucht van het indienen vau eene akte van beschuldiging tegen den heer de Vlllèlc , beeft zich bevestigd. Het schijnt, namelijk, dat de liberalen feij de dagelijks toenemende stoutmoedigheid dei- partij van den gewezen minister de Villèle, beducht dat dezelve, wanneer zij niet krachtdadig werd aangevallen, welligt zou slagen, om wederom aan het hoofd van zaken te komen, en laatstelijk opgewekt door de in de kanier der pairs door den heer da Villèle gehouden redevoering , waarin deze zijn finantieel beheer beeft trachten te verdedigen , tot eenen meer afdoenden maatregel hebben besloten, en dat bet daaraan is toe te schrijven , dat de heer Labbey de Pompières thans zijne lang gedreigde akte van beschuldiging tegen dieu gewezeu miuister bij de kamer der afgevaardigde beeft geleverd. Genoemde afgevaardigde zal reeds heden dit belangrijk voorstel outwikkeien. — Voor eenigen tijd had bet liberale blad de Constitutionnel gemeld, dat er door den aartsbisschop van Parys, bij gelegenheid van eene regterlijke uitspraak over het niet verboden ziju van bet burgerlijk huwelijk der Roonisch-Kalholijke priesteren, eene buitengewone bijeenkomst van het kapittel was belegd, en zich tevens beklaagd over zekere geheimzinnige vereering, welke, volgens dat blad, tegen den wil van hel kapittel eu tegen de verordeningen der Gallikaansche kerk, aan het zoogenaamd Heilig Hart vun Jezus {.sacré-cceur de Jesus) zou worden bewezen. Hier over is eene vergadering van het kapittel belegd, eu thans eene openlijke verklaring door hetzelve afgegeven , waarbij wordt gezegd , dat het kapittel, wel is waar, geene opzettelijke bijeenkomst over de meergenoemde regterlijke uitspraak bad gehad , doch dat liet aicb echler ten diepste haj bedroefd over de treurige en onverwachte wonden , daardoor aan deö godsdienst van slaat toegebragt j alsmede , dat de bedoelde eeredienst met uitdrukkelijke goedkeuring van den aartsbisschop en het kapittel wa» aanbevolen. Deze verklaring van liet kapittel is plegtig goedgekeurd door den aartsbisschop, die, onder audereu daarbij legt, dat bet, daar dè godsdienst geroepen scheen om nieuwe beproevingen te ondergaan . roemrijk was voor het aartsbisdom van Parvs, het eersteen voorbeeld te geven van verkleefdheid aan deszelfs belangen. Over deze uitdrukking en over deze geheele verklaring zijn de liberalen zeer ontevreden. De fondsen waren: de 5 per cent gecons. ïoi fr. 35 cent. j dc 3 fer 7o fr. 3o ccut. --- GROOT-BRITTANNIE. Londen , den *3 Jumj. Binnen een of twee dagen zal dc markies dé Palmella, vergezeld vun een groot aantal Portugesche uitgewekenen , vari Portsinouth naar zijn vaderland vertrekken. i)e Courier kent cleiizclvrti den grootslen lof toe, daar de edele markies hierdoor bewijst, voor de zaak van zijnen wettigen souverein niet alleen zijne diensten in het kabinet» lnadr ook des noods zijn leven veil te hebben. — De ministers van den Keizer van Brazilië en dit rijk , hébben i ntf eenen rondgaanden brief aan alle Brazihaansche legatien in Europa, kefini. gegeven , dat zij eene directe correspondentie hebben aangeknoopt 'tiet de provisionele junta te Oporto, welke zrj als het wctlige gezag ill aanmerken, tot zoo lang door Z. K. M. Dom I'ed/o in de tiyititi-* van dat land zal hebben voorzien. De Courier vindt zulks eene oordeelkundige handelwijs, welke, gepaard met het vertrek van zoo vele Portugesche edelen van hier , voorzeker aan de trouwelooze uitzigten van Dom Miguel den laatsten slag zal toebrengen. — Onze dagbladen deelen berigten mede van de verdere voortgangen der Russische legermagt, doch bevatten echter geene nadere tijdingen , dan die, welke reeds op het vaste land bekend zijn. Wat aangaat de krjjgstoeruslingen van de Porte , deswege verkeert men alhier in dezelfde onwetendheid, als aangaande de staatkundige beginselen in den tegenwoordigen drang der omstandiglïeden , door het Turksch gouvernement te volgen. De Courier meldt, dat de gezanten der drie verbondene Mogendheden zich binnen kort wederom op Corfu zullen vereenigen, ten eiude, zoo het den gezanten vau de andeie Mogendheden , welke zich nog te Konslaulinopcl beviuden, mogt gelukken, den Divan tot gematigder beginselen lc bewegen, zich mede naar die hoofdstad terug te begeven. (Het schijnt dus, dat men iv Engeland nog niet geheel de hoop heeft opgegeven , dat de vredebreuk tusschen Rusland en Turkye nog hersteld zal worden, en hieruit blijkt tevens, dat het berigt, door sommige Duitsche dagbladen gegeven, dat de gezanten der andere Mogendheden ie Konstantinopel nog steeds werkzaam zgn, vm de Porte tot vrede te bewegen, op waarheid gegrond is). *— Volgens berigten uit Zuid-Amerika , heelt den 2 April jl., te Ocana ,de plegtige opening plaats gehad van de groole vergadering van het gemeenebest Columbia. Tot voorzitter is benoemd de generaal Castille , een vriend van Bolivar. De laatste heeft, bij deze gelegenheid, een breedvoerig adres aangeboden, waarin hij de kwalen heeft opengelegd , welke in het stelsel der wetten van de republiek zijn ingeslopen; terwijl hij tevens de middelen aan de hand heeft gegeven, om deze gebreken uit den weg te ruimen. — Van Rio-Janeiro heeft men alhier tijdingen tot den 19 April , en van Bucnos-Ayres tot den 25 Maart. Men verzekert daarin ten stelligste , dat de onderhandelingen tusschen de beide staten, binnen kort, en wel met betere vooruitzigten dan te voren , zullen hernieuwd worden. De Keizer van Brazilië heeft deszelfs agent alhier, den heer N. M. Rotschild, tot ridder verheven , en denzelven daarbij een jaarlijksch inkomen, eene zekere hoegrootheid lands en een diamanten kruis van zeer aanzienlijke waarde, teu bewijze van zijne hoogachting, geschonken. — Men vindt in onze dagbladen reeds het nieuwe tarief publiek gemaakt , hetwelk door het congres van de Vereenigde Stalen is aangenomen. Het daarbij aangenomen beginsel heeft grootendeels de strekking, om de regten op den invoer te regelen naar de Waarde der goederen. — Uit het verslag , eergisteren in de bijeenkomst van de directeuren en deelhebbers van den Tunnel, door eerstgemelde en den heer Brunei gedaan, blijkt, dat alle moeijelijkheden, veroorzaakt door de herhaalde inbraak van de rivier, geheel zijn uit den weg geruimd, en dat men nog 500 voet, zijnde nog een derde van het werk, moet ten einde brengen. Men zou echter met het werk niet voortvaren, voor en aleer de fondsen, •welke , ingevolge eene akte van het parlement, in deze zitting doorgegaan , zullen opgenomen worden, met &C 100,000 waren gestijfd. Dit is echter slechts de helft van de som, tot welker opneming in genoemde akte de Vergunning is gegeven. Wanneer deie geldelijke Ijijdsngen vcn_. z,ijn ontvangen, schijnt men in geenen deele te twijfelen, of deze zoo grootsche enderneming zal worden ten einde gebragt. — Zie hier een nader verslag der zitting van het Hoogerhuis , van «len 10 dezer, waaruit het voorstel van den graaf van Landsdowne, betrekkelijk de emancipatie der Roomsch-Katholijken (zie ons vorig nommer), is afgehandeld. Bij den aanvang der zitting vatte lord Colchester het woord op, en zeide, dat, wat ook te dezen opzigte mogt worden aangevoerd, de emancipatie noodwendig eene groote ommekeer in de staatsregeling zou te weeg brengen. Hij achlte het raadzaam, dat in elk gedeelte van het rijk de rust werd gehandhaafd , doch tevens rekende hij het hoogst noodzakelijk, te waken, dat men niet zelf de wapenen in de'handen gaf aan diegenen, welke dezelve tegen de gevestigde Protestantsche kerk zouden keeren. Ten slotte oordeelde hij , dat lerland weldra tot eenen beteren toestand zou geraken, wanneer men zich aldaar toelegde, om landbouw, manufacturen en handel aan te kweeken en de wetten zorgvuldig na te komen , in plaats van in Dublin eene onwettige maatschappij aan te houden , welke de geheele magt des rijks had overweldigden zelve trachtte uit te oefenen. De markies van Bute wedersprak echter dezen eenigzins scherpen uitvail, en ofschoon hijzelf bekende, dat de geestelijkheid in Engeland eenen te grooten invloed uitoefende, was bij tevens van oordeel, dat die invloed alleen kon worden verminderd door de gelijkstelling der Roorasch-Katholij ken. De bisschop van Bath en Wells sprak tegen dit vraagpunt, en beschouwde de rampen, waaronder lerland gebukt ging, voornamelijk als de gevolgen van gebrek aan werkzaamheid; doch hij hoopte , dat nog in deze zitting een comité mogt worden benoemd tot het onderzoeken van de oorzaken , welke hetzelve tot deszelfs droevigen toestand hebben gebragt. Onder de verdere sprekers telde men den hertog van Sussex , bloedverwant van Z. M., die te kennen gaf, dat de uitsluiting der Roomsch- Katholijken in haren oorsprong noodzakelijk was, doch dat zulks geenszins nog tegenwoordig het geval was, en dat het alzoo te wenschen ware, dat die uitsluiting, wegens den veranderden staat vau zaken mogt ophouden. Ook wierp bij een' blik op cle overige volkeren van Europa , welke allen, volgens hem, met uitzondering alleen van Spanje en Portugal , te beginnen met het congres van Weenen , steeds aan het heilige beginsel zijn gelrouw gebleven, om alle godsdiensten, om het even welke, le dulden en gelijke regten aan dezelve toe te staan. De hertog zeide voorts, dat hg bevreesd was, om alle denkbeelden le dezen aanzien kenbaar te maken, en dat hg geloofde, dat, wanneer men lerland niet met 00,000 man troepen en 5 000 politie beambten bezet hield , het met het gouvernement aldaar zou gedaan zijn. Hij eindigde, metten volle zijn zegel le hechten aan het voorstel van den heer L.iudsdowne. Vervolgens uitte de lord-kanselier zijne gevoelens omtrent dil gewigtig onderwerp. Hij keurde het voorstel ten sterkste af, en zeide te zeer met hrt gevoelen van dc Protestantsche bevolking van Engeland bekend te zijn dan dat hg met _,ou vreezen datdeselve, bg de aam.em._ng vail b,el voorstel, in de grootste gisting zou geraken. Hij beschouwde daarna de drie onderscheidene voorstellen , welke iv iBi3, 1821 en 1825 te dezen aanzien zijn voorgedragen. Dat van het eerste jaar, zeide -de spieker, bevatte eenige weinige bepalingen, welke de kamer zou hebben kunnen aannemen; dat van 182z was echter niet van dezen aard; doch dat van z823 kan worden aangemerkt als een voorstel , hetwelk nimmer in het Huis noch b'j bet volk bijval kon vinden , wanneer men slechts eenigermate de zekerheid van de Protestantsche gevestigde kerk wilde in het oog houden. H'i vond overigens, dat de zwaiigheden ten aanzien der emancipatie niet weinig waren vergroot , door dat men in lerland steeds datgene verwierp > hetwelk de vrees der Protestanten eenigzins kon wegnemen, en dat men aan den anderen kant de emancipatie , uit hoofde van de/.e moeijelijkheden, in een kwaad daglicht beschouwde. Deze zwarigheden , zeide hij , zulle" noodwendig beletten , dat de voorgestelde maatregel van den edelen graaf wordt aangenomen. « Reeds zoo dikwerf," aldus ging de lord-kanselier voort, «is het vraagpunt der emancipatie behandeld, dat men in wezenlijkheid begint uit het oog te verhezen, welke eigenlijk de regten zijn, waarvan de Roomsch- Katholijken mede het genot willen hebbeu. Zij begeeren, even zeer als de Protestanten , met slechts een of twee uitzonderingen , op al de bedieningen vau den Slaat aanspraak te mogen maken ; doch wanneer zij to* deze waardigheden , welke zij zelven inroepen, worden toegelaten, kan meu dan vooronderstellen, dat zij alsdan hunue pogingen zullen aanwenden tot het behoud van het stelsel van Protestantisinus ? Neon, zulks kau men niet verwachten, indien de belijders van dien godsdienst eens zijn toegelaten tot die regten , welke zij thans vorderen , zal er geen Protestantsch Huis der gemeenten , een Protestantsch Huis der pairs , ol' ecu Protestantsch gouvernement, in waarheid de grondzuilen van onze staatsregeling, bestaan- In plaats daarvan zou er een vermengd gouvernement van Protestanten en Roomsch-Katholijken worden daargcsleld ; waarvan ecu onvermijdelijk gevolg zou wezen eene geheele verandering van wetgeving, waarbg ous bepalingen zouden worden aangeboden, welke zg noodig oordcelen ons op te leggen." Verder klaagde bij over den invloed der geestelijken , waaronder lerland verkeerde en zeide , dat indien dat land den Katholijken godsdienst bleef belijden, en aldaar dezelfde staatkundige beginselen de overhand bleven behouden , het wel onmogelijk zou zijn , dien invloed weg te nemen. Bijua op het einde zijner rede , Üet zich de spreker de verklaring ontvallen , wg zgn ten aanzien der emancipatie in eene zeer moegelijke gesteldheid geplaatst; eene uitdrukking, welke dadelijk door de oppositie met luide goedkeuring is ontvangen, en welke naderhand in den loop der debatten van wederzijde is opgevat geworden. Nadat nog eenige sprekers het woord hadden gevoerd, kon de hertog van Wellington niet nalaten mede , bij deze gelegenheid, eenige aanmerkingen wegens den voorgestelden maatregel in het midden te brengen. H'j wenschte zoo sterk, als mogelijk eenige der andere tegenwoordige leden, dat bet vraagpunt der emancipatie in bet minnelijke mogt worden tw» einde gebragt, doch hij was van gevoelen, dat de alsnu behandeld wordende voordragt daartoe geenszins de middelen aan de hand gaf. Bij het slot zijner redevoering, gal' de hertog de hoop niet verloren , dat echter, niettegenstaande alles, aan de zaak der Katholijken cene gunstige wending mogt worden gegeven, doch niet alvorens zich de bewegers en leiders van den volksgeest rustig hielden en nalieten, dien geest ten kwade te besturen. Hierna sprak de graaf Landsdowne der vergadering in nog slechts weinige bewoordingen toe, waarua men ter stemming overging, welker uitslag wij reeds eergisteren hebben medegedeeld. — Sir F. Bur det t, heeft in het Huis der Gemeenten , bij gelegenheid van het overleggen van eenige verzoekschriften wegens cle Katholieke emancipatie , eenigen tijd dc kamer met dit onderwerp bezig gehouden en zijue tevredenheid aan deu dag gelegd, wegens de wijs, waarop dit vraagpunt bij het Hoogerhuis is behandeld. Hij prees ten sterkste de gematigdheid en den van allen haat, onder de verschillende gezindheden , warsen loon waarop de debatten in dat Huis zijn gevoerd en vleide zich tevens, dat de hoop , welke de hertog van Wellington steeds bleef koesteren niet zou gegeven zijn , wanneer hg zich niet in staat gevoelde , dezelve te verwezenkjken. Men moest alsuu afwachten, wal Z. M. ministers te dezen aanzien zouden voorstellen of verriglen. Dit had eenige korte debalten ten gevolge, waarbg zich de heer Peel, gelijk zoo dikwerf te voren , ten sterkste Jegen de emancipatie verklaarde en lord Althorp aanvoerde , dat een kabinet gelgk het tegenwoordige , hetwelk wegens een zoo gewigtig vraagpunt verdeeld was, als inconstitutioneel moest worden beschouwd. — Laatstleden nacht heeft lord Strangford in het Hoogerhuis een verzoekschrift ingediend van eenige voorname scheepsreeders en kooplieden, die zich beklaagden over de zeeschuimerij , welke onder de vlag van Brazilië en Buenos-Ayres wordt gedreven , lerwgl hij er op aandrong , dat het gouvernement maatregelen behoorde te nemen, om dit kwaad verder te stuitcß. De graaf van Aberdeen heeft hierop lord Strangj'ord verzekerd , da' daarvoor niet alleen door ons bestuur pogingen werden in het werk gesteld, maar dat ook de Braziliaansche regering deze bezwaren niet onbedacht heeft ter zijde gelegd , maar reeds maatregelen heeft genomen , on» aan die eischen te voldoen. Ook dacht htj zou Buenos-Ayres weldra dit voorbeeld volgen, terwijl, volgens lordDudley , de hoop op het einde va» den oorlog tusschen deze beide stalen , met meer grond clan ooit te voren mogl gevoed worden. — De legermagt is , ingevolge de debatten van het Lagerhuis, van gisteren, bepaald op 90,519 man, de officieren en onderofficieren daaronder begrepen— De 3 per cent gecous. legen 22 Julij 88J a \ ; gered. 87J a . » bankaktieu 209-J a 210. ---