FRANKRIJK. Parys, den n Junij. In de zitting van de kamer der afgevaardigden , van den 8, heelt de grootzegelbewaarder het ontwerp op de tweegevechten , hetwelk reeds bij de pairs behandeld is, aan de vergadering overgelegd. Vervolgens zgn de , in de zitting van den 5, afgebrokene beraadslagingen over het budjet van uitgaven voortgezet, en wel over het hoofdstuk , betreffende den Staatsraad. De commissie wilde de 500,000 franken,' welke daarvoor uitgetrokken waren, met 100,000 franken verminderd hebben. De heer Cormenin ondersteunde het amendement van de commissie. Hg' droeg in zijne redevoering eene nieuwe organisatie van den Staatsraad voor, daar de regterlijke magt, welke die instelling noodzakelijk moest bezitten, niet juist bepaald was. Na in een uitvoerig onderzoek te zijn getreden , nopens de conflicten , liet hij zich ook over de verantwoordelijkheid der hooge ligchamen van Slaat uit, die , naar zijne meening , nimmer zou beslaan, wanneer de verantwoordelijkheid der ministers niet door eene wet geregeld was. De minister voor hel openbare onderwijs vatte hierop het woord op, en deed opmerken, dat zijn ambtgenoot, de grootzegelbewaarder, der kamer een ontwerp van wet had toegezegd, waarbij de allributen van den Staatsraad behoorlijk zouden geregeld worden. Hij gaf te kennen, dat hetzelve ten grondslag zou hebben, dat men den Staatsraad geene andere regterlijke onderwerpen ter behandeling zou overlaten, dan die, welke men niet voegzaam aan den regier zou kunnen verzenden, zonder den adminislraliven loop te stremmen en de onafhankelijkheid van den raad te krenken ; al het overige zou naar de gewone regtbanken verwezen worden. De heer Vatisménil verdedigde de voorgedragene uitgaven van den Staatsraad, en zeide, dat daaromtrent nog geene de minste bezuinigingen konden gemaakt worden. Wijders liet de minister zich ook over de ministeriële verantwoordelijkheid uit; naar hem, was een minister aan knevelarij (voor welk misdrijf en tevens voor verraad, het charter de ministers bepaaldelijk schuldig verklaart) schuldig, wanneer hg inbreuk maakte op de wetten, en wanneer bij een onderdaan, hetzij in deszelfs persoon, betzij in deszelfe goederen, eenig padcel toebragt.. Nadat nog eenige leden hierover het woord badden gevoerd, werd het amendement van de commissie, met eene groote meerderheid, aangenomen. Geen zoodanig lot viel een amendement, door den heer Toupot de Bevaux voorgesteld, te beurt, hetwelk eene vermindering van i 42,300 franken inhield, -op de bezoldiging van magistraatspersonen. Alleen het uiterste van de linkerzijde was geneigd dit voorstel aan te nemen, doch hetzelve werd door het overige gedeelte der kamer verworpen. Een iweede en derde amendement van den heer Toupot werden mede afgewezen. Bij het voorstellen van het laatste amendement, scheen de kamer ongezind te ziju , den redenaar Janger aan te hooren , en grepen er allerlei luide gefprekken in de vergadering plaats. De heer Benjamin Constant meende dit te moeten tegen gaan en verklaarde , dat, wanneer de discussien over het budjet, met zoo groote achteloosheid plaats hadden, hij daaraan onmogelijk meer kon deel nemen. Men moest toch in het oog houden, zeide hij, dat het er hier op aan kwam, de penningen van den behoefligsten tot den vermogendsten der burgeren, goed en lot het algemeene welzijn te besteden. De redenaar werd door den heer Lafitte ondersteund , die zelfs wilde, dat de kamer den uitslag der vorige stemming jou vernietigen, daar men door het gedruisch den draad der discussie geheel bad verloren. De regterzijde stelde zich bier zeer legen in en verweet den liberalen leden , dat deze steeds tot onstuimigheid in de kamer aanleiding gaven. De voorzitter maakte ten lange laatste aan dezen woordenstrijd een einde, met de verklaring , welke de onpartijdigheid hem gebood te doen, dat beide partgen evenzeer het hunne tot het gedruisch in de zaal toebraglen. Nadat de kamer wederom tot de stilte was terug gekeerd, werden achtereenvolgens de 3de , 4de en sde_ zijnde _\, Jaatste afdeèling van de begrooling voor het ministerie van justitie , aangenomen. Bij de opening der discussien over de afdeèling der begrooting , rakende hel ministerie van buitenlandsche zaken , nam het hoofd van dat departement, de heer Portatts, het eerst het woord. In den aanvang van zijne uitgebreide redevoering, wees hg' de onmogelgkheid aan, welke er bestond, om aan de reductien, door de commissie omtrent zijn departement voorgedragen , toe te geven. Hij verdedigde daarna het gouvernement tegen de aanvallen, welke legen hetzelve , ten aanzien onzer buitenlandsche betrekkingen , gemaakt waren. Zoo was bet finantieel traktaat, met Spanje gesloten, in lang zoo onvoordeelig niet, als sommigen het deden voorkomen; men had zich beklaagd, dat een dergelijk traktaat, tusschen Engeland en Spanje gesloten, vrij gunstiger bepalingen voor eerslgemelde Mogendheid inhield; doch, zeide de minister, de vorderingen van Engeland dagteekenden reeds van meer dan twintig jaren en waren buitendien slechts op de helft gebragt. Overigens kon het nimmer , vervolgde dezelve, in het fcelaDg van Frankrijk zijn, Spanje, deszelfs natuurlijke bondgenoot, door te groote vorderingen le veel le verzwakken. De jninisler eindigde met het maken van eenige aanmerkingen «opens de» beWageuswaardigen toestand van Portugal, welke de oplettendheid der kamer zeer gaande maakten. Hij schieef den treurigea staat vaa zaken, ia dal land, voornamelijk toe aan de onzekerheid, welke er ten aanzien der wettige troonopvolging b** stond. Hoezeer vreemde Mogendheden geenszins het regt bezaten, om dienaangaande te beslissen, was het echter als een pligt aan te merken, in het belang der menschheid en in dat van onze eigene veiligheid, omwentelingen te voorkomen. De minister gaf der kamer de verzekering, dat de ongelukkige gebeurtenissen, van allerlei aard, welke thans in Portugal plaats vonden, de ernstigste aandacht hadden opgewekt, zoo van het gouvernement en den Koning als van de hoven, welke bij het toe* komstige lot van dat Rijk hel ontniddellijkst belang hebben. Eergisteren heeft de kamer der afgevaardigden de beraadslagingen over het budjet van het departement van buitenlandsche zaken voortgezet. De redenaars, welke daarover het woord voerden, waren voornamelijk de heeren Pas de Beaulieu, Dubourg, de Tracy, A. de Laborde en Dupin. Zij lieten zich allen tegen de te hooge sommen uit, welke voor dezen tak van bestuur waren uitgetrokken, en konden die te minder goedkeuren , omdat Frankrijk, niettegenstaande alle opofferingen, huns inziens, eene zeer zwakke houding naar buiten vertoonde; gelijk een hunner aanmerkte, scheen hetzelve eene zeer sentimentele staatkunde te volgen. De handelwijs der regering omlrent Portugal, konden zij in geenen deela prgzen, en meenden, dat de uitdrukkingen, in de vorige zitting, nopens. dut land, door den minister van buitenlandsche zaken gebezigd, te onbepaald en te duister waren, en dus ook geene geruststelling gaven. Het finantiële traktaat met Spanje werd mede niet door hen gespaard» Zij gispten het ministerie , gelijk reeds bij Zoo vele vorige gelegenheden , van dit traktaat te hebhen bekrachtigd, en haalden op nieuw het voorbeeld van Engeland aan, dat beter had toegezien, om geene, voor deszelfs belang nadeelige, bepalingen aan te nemen. In allen gevalle , zeide de heer Laborde , stond die schuld niet gelijk : Engeland had aan Spanje slechts eenige schepen geleverd, terwijl Frankrijk den Spaanschen troon had bevestigd. Inzonderheid liet zich de heer Dupin uil tegen het rondventen ter beurze van Parys , van nietswaardige papieren, ónder den naam van coupons der Spaansche teening bekend, en waaraan het Fransehe geld slechts verkwist werd. Ook de oorlog met Algiers Werd te berde gebragt. De blokkade dier haven bragt, op zich zelve, naar men meende', geen het minste nut aan, integendeel werd de handel daardoor slechts belemmerd en beliepen de kosten, daartoe benoodigd, nagenoeg dezelfde som, als welke door den Dey als schatting werd gevraagd. Algemeen was men van gevoelen, dat, zoo het het gouvernement wezenlijk ernst ware, om de beleedigin<»en, door de schepen van dat roofnest der Fransehe vlag aangedaan, te straffen men reeds voorlang tot krachtdadiger maatregelen had moeien komen. Omtrent Griekenland waren eenige redenaars van meening, dat men aan hetzelve geen' republikeinschen regeringsvorm moest geven , daar de levendigheid van bet Grieksche volk zich daar tegen steeds zou verheffen, te meer, wanneer men den aard van het bestuur in aanmerking nam , waaronder dat land zoo lang heeft gebukt gegaan. Zij weidden in velerlei beschouwingen over de expeditie naar Morea uit, die door de meeste sprekers werd goedgekeurd, alsmede over de houding, welke de verbondene. Mogendheden, ten aanzien der Porte en Griekenland, behoorden in acht te nemen. Van dit onderwerp afstappende, kwam men als van zelve op den oorlog tusschen Rusland en Turkye. Inzonderheid uitte de heer Dupin daar over zijne gevoelens. Hij prees , bij deze gelegenheid, ten hoogste den tegenwoordigen Sultan Mahmout, die hij niet eenen Peter den Grooten gelijk stelde. De heer Sebastiani sprak vau eeue mogelijke vredèbreuk tusschen Engeland en Rusland, welke 'vooral uit de tegenstrijdige belangen bij de sluiting der Dardauellen, zou kunnen ontstaan. Hoezeer hij zulks slechts als eene mogelijkheid wilde beschouwd hebben wees hij met meer andere redenaars de noodzakelijkheid aan, waarin Frankrijk zich bevond, om zich voor alles in gereedheid te houden, en, te allen tijde eene gewapende neutraliteit te bewaren. Een laatste punt, bij deze discussien behahdeld, betrof de voordcelen voor den handel en nijverheid, om met de nieuwe Zuid-Amerikaansche- Slaten naSuwere betrekkingen aan te knoopen ; iets hetgeen reeds vroeger was te berde gebragt. De heer Dubourg verklaarde zich daar stellig tegen, en meende, dat men een voorbeeld aan Engeland moest nemen alwaar men zich zoo zeer met de Zuid-Amerikaansche Slaten had ingelaten , en daardoor slechts zelve de grootste verliezen had geleden en gemelde Stalen aan allerlei wanorde en regeringloosheid had ter prooi gegeven. De beer de Tracy sprak daarover in eenen anderen geest, en beweerde, dat de beklagenswaardige toestand der republieken aan gene zijde van den Allanlischen Oceaan , voornamelijk te wijten was aan de halstarrigheid vau Spanje, om met deszelfs voormalige volkplantingen in eenige schikking te treden. ° Bij het sluiten van de beraadslagingen over dat gedeelte der begrooling van het departement van buitenlandsche zaken, houdende de sommen voor het personeel en materieel der eigenlijke administratie, werd eene vermindering van 70,000 franken, door de commissie voorgesteld, aangenomen. Daarna hield de kamer zich bezig met de traktementen van diplomatieke agenten buitens lands. Eene daarop voorgestelde vermindering van 121,000 franken werd vrij eenparig aangenomen. Eene vermindering van 100,000 , op de bezoldiging van agenten in nonacliviteit, werd mede aangenomen, gelijk ook nog eebige andere amendementen, waarvan de voornaamste was die van 250,000 franken op verscheidene uitgaven , door den heer Cunin-Gredaine voorgesteld. In de zitting van gisteren heeft de kamer der gedeputeerden zich met de begrooling voor het departement van den eeredienst bezig gehouden. Nadat de minister daarvan het ontwerp verdedigd had, hebben onderscheidene leden het woord gevoerd en velerlei aanmerkingen iv liet midden gebragt. Inzonderheid konden zij zich niet met de voorgestelde verhco"in" der bezoldigingen van mindere geestelijken verecnigeu. De 1"" en sde"afdeèling, betreffende de administratie en de vaste jaarwedden der geestelijk ken, werden met eenige amendementen aangenomen; terwgl een aantal andere amendementen werden afgewezen. •— Z. M. Heeft-den heer Raill'on, qud kanunnik van Parys, 10l bisschop van Dyon benoemd. ¦ J . Het gerucht, dat men een huwelijk tusschen de jonge Koningin ran ¦^ee^e!, 8n ,heoog * Charlret wil trachten te bewerken, vind hier j- y mee_ geloof. as inrdSen Z^D: de 5 P6l" cern Seco,*s- ,09 fr-> de 3 per cent 79 fr. ---