De Schutter JOHANNES CAREL van GULDE wordt versocht, zich ter sieaelqke Secretarij aan le melden. --- TWEEDE KAMER DER STATEN-GENERAAL. -Zitting van Vrjdag, den i Maart. IB dese zitting zijn de 17 eerste ontwerpen van het tweede boek van ftet Rurgerljl Wetboek aan de beraadslaging onderworpen. De lien eerste * ï!_f- ¦aanScnomen» en de meeste zelfs zonder discussie , en met een-pangheri van stemmen. De heer van Reenen heeft bij die gelegenheid U 1 l° Begeven' dat net hem voorkwam , dat het geheele werk der reti.oeken nog aan eene nadere herziening behoorde te worden onderwor-7 r' WE"'e verbeteringen er ook door de commissie voor dat werk ,D 7eec's aangenomene wetboeken gemaakt mogten zgn, er nog veel le owwcr BVorbleef- Voor het overige, zijn op het ïste, 4de en gde fVvck*' Vn°8 ccn'8e aanmerkingen gemaakt door de heeren van Asch van op d ' H*"£ m Pa" Dam ' we****e door (le heeren Donker Curtius , welh e\ °u' ens en de Jonge, leden van de commissie voor de 'oeken, bg afwezigheid van Zijne Exc. den minister van justitie, die ongesteld was, zijn beantwoord geworden. net is half lwee ur_ De ziu;n_ worcjt geschorst |0t half drie ure, als minneer L. Exc. de minister van Buitenlandsche zaken verwacht wordt, onT_.Darn^DS den Kon*nf> > cene staatkundige mededeeling aan de kamer te doen. «e zitting omtrent drie ure weder geopend zijnde, treedt Z. Exc. de minister van buitenlandsche zaken de zaal binnen , en doet de aangekondigde mededeeling. Nn . T Lf60 yeTjS te hebben gegeven van den loop der onderhandelingen te loonden, sedert den 18 December 11. tot op den i 4 Februarij van dit jaar, wanneer aan _eB Nederlandschen gevolmagligde aldaar de bekende en ooor-de Dagbladen medegedeelde Nota van de gevolmagtigden van Frankrijk en «jroot-Brrttannië , van dien dag , werd overhandigd , las de minister de memorie -van antwoord op dat staaisstuk in de Fransche taal voor. Zij luidt aldus: ¦M_-iuru.ïiy *„**.-/»___*.. !¦-• —*„¦—, J ..'- JVT.*. *.... Jtrxr. __.ii.. de gevolmagtigden van Frankryk en Groot-Brittannië, van den rt Februarj ,833, aan den gevolmagligde der Nederlanden te Londen. Den 3 Januarij i 833 zonden de zaakgelastigden van Frankrijk en Groot- Brittannië in 'sGravenhage aan den minister vau buitenlandsche zaken in de Nederlanden eene Nola , vergezeld van een ontwerp van overeenkomst tusschen de drie Mogendheden. Bg die overeenkomst was bedongen de ontruiming van het wcderzijdsch grondgebied , de vrije vaart op de Alaas en derzelver takken , op deu voet van de overeenkomst van Mentz, de vrije vaart op de Schelde, zoo als deze geweest was sedert den ao Januarij iB3i, de handelsweg door de provincie Limburg zonder regt van doorvoer , de ontwapening van Holland en België en de opheffing van het embargo. De Nederlandsche regering, welke, sedert het begin der onderhandelingen, voortgesproten uit den Belgischen opstand, om tot eene schikking te geraken , reeds tot vier malen toe, en telkens wanneer men op het punt was om le sluiten , de Mogendheden gevolgd had op den nieuwen weg , welken zij lelkens verkozen hadden in le slaau , weigerde niet om ook den vijfden weg, dien men aau haar had voorgesteld, in le treden; en ofschoon betreurende het uitstel, al ware het zelfs tijdelijk, van eene eindelijke schikking , haastte zg zich , bij hare Nota van den 9 , een gewijzigd onlwerp van voorloopige overeenkomst aan te bieden , welke zij verklaarde Weid te zijn met Frankrijk en Groot-Brillannië te sluiten, alsmede met Oostenrijk , Pruissen en Rusland. In dit ontwerp trachtte zij het evenwigt tusschen de Iwee partijen le herstellen door de bijvoeging van zekere schikkingen welke door de regten van Holland gevorderd werden ; want indien hel uitgemaakt was voor Frankrijk en Groot-Brillannië, dat de Belgen geene voorloopige schikkingen konden aannemen , waarbij zij niet in het onmiddellijk genot van de vaart op de Maas en de Schelde gesteld werden , was het niet minder waar voor Holland, dat dit genot niet 10l deszells nadeel kon plaals hebben. Zonder deze wijzigingen zou Belgic, na de onderteekening der overeenkomst , welke aan hetzelve bijna alles wat het verlangde, zonder eenigen last zou verzekerd hebben , bijna geene beweegreden meer hebben om «ene uindelrjkc schikking le sluiten. Die wijzigingen badden tot onderwerp' het heüen van een enkel regt op de Schelde, zouder visitatie, noch eenige andere tol-formalileit, zoo als Frankrijk en Groot-Brittannië zelve zulks verlangd hadden; een regt van doorvoer in de provincie Limburg, één len honderd nooit te bovengaande, maar blijvende voor bet groolsle gedeelte der handelsartikelen zeer beneden dit maximum; en de betaling door België, '• rekenen van den 10 Jauuarrj i 833 af, vau deszeifs aandeel in tle routen der openbare schuld, voor eene jaarlijksche som van / 8,400,000. Da gevolmagligde der Nederlanden zou niet geweigerd hebben in de ¦'^zonderheden van da baken- en loodsgelden op de Schelde te treden, ofschoon dezelvo minder geschikt schenen te zijn , om in eeue voorloopige overeenkomst begrepen te worden. Ten aanzien van het regt van doorvoer iv de provincie Limburg, al «¦kende men t dal de bedoeling der vgf Mo£eiicl_e-_u geweest ¦*¦.«•*¦ den dw- voer door de provincie Limburg slechts le onderwerpen aan een matig tolregt, zij hadden nogtans in Holland hrt heffen van regten op tle Schelde, overeenkomstig de tariven van Mentz gewaarborgd. Nu kan liet Nederlandsche kabinet de bedenking van den waarborg der Mogendheden, mtt onzigt tot den doorvoer door Limburg niet aannemen , terwijl de Koning zïeti geneigd toont, om wegens deu waarborg der Mogendheden, voor zoo veel de toepassing der tariven van Mentz op de Schelde aangaat, te transigeren. De bepaling , dat België deszeifs aandeel in de openbare schuld zou- betalen, te rekenen van den 1 Januarij i 833 af, was noodzakelijk , _°, _*m Holland en België in staat te slellen, in tijds , dat is te zeggen , lang vóór den vervaldag van den 1 Julij, bunne ontvangsten en uitgaven le regeler.; a°. uit hoofde van de vertragingen , welke het eind-traktaat kon ondergaan, zoo door het aantal der belanghebbende partijen, als door den verren afstand , waarop zich eenige van dezelve bevonden, en door den tijd, welken de uitwisseling der ralificatien zou vorderen , maar inzonderheid, in rfe derde plaals , om België aan te sporen zich aan eene eind-schikking niel le onttrekken. Het was voor het diepste doorzigt onmogelijk te voorzien , dat die bepaling, en het uitslel van den aanzienlijken achterstand, waartoe Holland zrjuc toestemming gaf, zouden worden afgesclietst, als len duidelijkste het verlangen te kennen gevende om het sluiten van een eind-traktaat te beletten of le vertragen. Toen de Conferentie van Londen dat aandeel op ƒ 8,400,000 begroolte , verbond zij hetzelve niel uitsluitend aan andere voorwaarden; getuige hiervan de uitdrukkelijke inhoud van het 48ste protocol , met het memorandum , daaraan gehecht. Volgens datzelfde protocol , stelde zij slechts tle naar evenredigheid geringe som van f 600,000 tegen over de handelsvoordeelen; een last, gelijk men het noemt, welke insgelijks voortvloeit uit de verliezen door Holland geleden. De laatste maanden van het jaar 1832 zagen, onder de hênamfng van dwangmaatregelen, de uitoefening van eene polilie iv de betrekkingen van de natiën onder elkander invoeren, en jegens Holland een lot dus verre onbekend stelsel van openlijke vijandelijkheden te midden van den vollen vrede in praktijk brengen, waardoor de grondslag van de onafliankclgkliold der volken wordt ondermgnd, en het eerste hoofdbeginsel van het regt der volken vernietigd, terwijl daarvoor de oppermagt van den sterksten in de plaals wordt gesteld. Niettegenstaande dit staalkundig verschijnsel, behield de Nederlandsche regering, legen welke inzonderheid de krenking van de regten der Europesche maatschappij gerigt was, hare gewone taal van gematigdheid, en wilde liever dit heillooze geschiedblad in de vergetelheid begraven. Zie hier hoe zij zich uitdrukte: e Wat het embargo betreft, stelt de Koning eenen le grooten prijs op de « vriendschapsbetrekkingen met Frankrijk en Groot-Brittannië, dau dat Z. AI. « niet zou verlangen, dat van die daad geen spoor overbleef in een der a artikelen van de overeenkomst. Meu stelt derhalve voor, dat men zich « dadelijk versta over de opheffing van het embargo, over de intrekking cc der bevelen, welke gegeven zijn lot het aanhouden van Nederlandsche « schepen, en over de terugzending der Hollandsche krijgslieden, dje « zicb thans in Frankrijk bevinden, met hunne wapenen, bagaadje, enz. Van zijnen kant, zou dan hel hof van 'sGravenhage de maatregelen vau retorsie, tegen de scheepvaart van Frankrijk en Grool-Briltannië genomen, hebben ingetrokken. Maar het Nederlandsche kabinet dreef de zelfverloochening niet zoo ver, dat het zou erkennen, dat de. onwettige maatregelen , tegen hetzelve genomen, aan derzelver auteurs bet regt zouden geven, de intrekking daarvan in de weegschaal te leggen, om van Holland nieuwe opofferingen te vorderen. Van dit gezigtspunt ging hel antwoord van den 9 Januarij uil. Laler ecbter stelden de twee onlwerjien van don Nederuadaohea gevolmagligde, geschoeid te dien opzigte op die der Iwee Mogendheden , de opheffing van het embargo ontler de artikelen, en onderwierpen die toen aan de uitwisseling der ratificatie!.. Brj hetzelfde antwoord, werd het stellen van de legers op den voet van vrede naar eene uil wisseling van Nola's verwezen. Daarbij werd echler le kcunen gegeven, dat die maatregel geene zwarigheid zou hebben. De aanmerking, dat de ontwapening vau Holland van eenen staatkundigen aard was, had betrekking lot de gewapende tusschenkomst van Frankrijk in iB3i en i 832. Een der grieven, legen den Nederlandschen gevolmagligde aangevoerd , betreft zijne verklaring, dat hij geen eind-traktaat kon onderteckenen, dan met de gevolmagtigden der vijf hoven. Te dien opzigte echler, even als iv de geheele onderhandeling , beeft hg zich naar zijne instructien en naar de tegenwoordige omstandigheden van Europa gedragen. Door een tegenovergesteld gedrag, zou het hof van 's Gravenhage voor de ecrsieinaal het verwijt verdiend hebben van te Irachlen oneenigheid lusschen de Mogendheden te doen ontslaan ; oen verwijt, hetwelk men gedurig herhaalt , maar dat ook door alle handelingen der Nederlandsche regering wordt afgewezen. Niets inderdaad zou meer geschikt geweest zijn , om de vruchten der opofferingen te doen verliezen , welke Holland zich getroost beeft voor het bchodd van den vrede te doen , en om eene eevaailijke scheuring Ie weeg te brengen. Welke waarborg loch zou m.u erlangd hebben voor de duurzaamheid en de uitvoering van een cintttraktaat wegens de zaken van België, indien hetzelve gestolen ware geworden, bniten dc H'.vrn van Oostenrijk, Pruissen en Rusland. Ook herinnerde zich sleeds cle Nederlandache geyolmagtigde, dat bij brj de Confc- f-ttilic van Londen was geaccrediteerd. Hij liaJ daarvan nog een zeer klaar bewijs gegeven, toen hij den 9 November aan den graaf Grey bet ontwerp van een door Pruissen voorgesteld Iraklaat lusschen den Koning en de vgf Mogendheden bad doen toekomen, eu aan 'L. Exc. verklaard bad -.gereed zijn, dat ontwerp van het kabinet van Berlyn, als grondslag van een le sluiten traktaat, te onderteekenen. Zijn brief van den 12 November aan lord Grey drukt dienaangaande zijn gebeele denkbeeld uit. Voorondersteld nu zelfs eens , dat hel loen meer bij zonderlijk zake was geweesl van het partikel, hetwelk betrekking had lot het traktaat met België, zoo maakie het onlwerp van dit traktaat loch een bestanddeel uit van hel hier boven aaugehaalde met de vijf Hoven, eu het was zoo veel te meer blijkbaar, dal men er niet een enkel wilde uitsluiten , daar men nooit te kennen bad gegeven, dat men met twee Mogendheden alleen had willen sluiten. De Nederlandsche gevolmagligde had, overigens, zorg gedragen om de voorwaarde uit te drukken, indien alle belanghebbende partyen insgelijks spoedig wilden eindigen. Even weinig als zijn gouvernement, deu 9 November, en zelfs lang daarna, op eene officiële wijs onderrigt van dc afzondering der Russische gevolmagtigden van de conferentie, kon deze omstandigheid volstrekt geen invloed uitoefenen op den stap, dien hg bij den graaf Grey deed. Hij bleef zich dus altijd iv zgn gedrag gelijk , maar al ware zulka anders geweesl, dan nog begrijpt men niet, welke beschuldiging tegen het Nederlandsche gouvernement, of welken afkeer , van zijne zijde, om een eind-traktaat met de vijf Mogendheden te onderteekenen, men zou kunnen afleiden uit deszeifs weigering, om in Febrnarij i 833 , oa de gebeurtenissen vau Antwerpen , een eind-traktaat met twee Mogendbeden te sluiten, met welke hetzelve geneigd zou zijn geweesl zulks le doen, vóór die gebeurtenis in November i 832. In zgne conferentien met de heeren gevolmagtigden van Frankrijk en Groot-Briltaunié, werd hel onlwerp van deu 9 Januarij, door hel Hof der "Nederlanden gewijzigd, geheel verworpen, en Hunne Exc kondigden hem aan, dat men van het ontwerp van den a Januarij gebeel had afgezien. Zij bragten echter toen woordelijk dit laatste outwerp wederom le voorschijn, doch met bijvoeging van de onzijdigheid en den wapenstilstand, hetgeen zoo veel te meer opmerking baarde, daar eenige wijzigingen, door Holland voorgesteld, slechts het grondbeginsel van wederkeerighcid in de redactie betroffen, steeds gebruikelijk in alle diplomatieke akten, en daar men niet kon verklaren waarom , indien de bezwarende nieuwe bijvoegselen noodzakelijk waren , zg dan uiet reeds den 2 Januarij waren voorgedragen. In dit derde ontwerp , te gel'rjker tijd door de gevolmagligden van Frankrijk en Groot-Brittannië overgelegd , en bestaande uit vijf artikelen en een afzonderijk additioneel artikel , werd de ontruiming van het wederzijdsche grondgebied afgewezen, lcn nadeele van Holland. De gevolmagligde der Nederlanden stelde voor, het opstel der twee eersle artikelen betreffende het opheffen van het embargo en de terugkomst der Nederlandsche krijgslieden, die zich thans in Frankrijk bevinden, te verbeteren. Bij het derde artikel vorderden Frankrijk en Groot-Brittannië de erkenning van de onzijdigheid van België in de grenzen, bepaald brj bet traktaat van den i 5 November iß3i. Maar die neutraliteit kan niel dan uil eene eindelijke schikking voortspruiten, vooreerst omdat deze erUnnmg dlo %••« de onafhankelijkheid van België zou medebrengen , zonder eenig evenredig voordeel of eenigen waarborg voor Holland; voorts omdat die erkeuning volstrekt afhankelijk is van de grensbepaling van het grondgebied en van bet bezetten daarvan door de wederzijdsche partijen. Brj artikel 4 zou men zich verbinden, om zich onverwijld bezig te houden met het maken van een eind-traktaat, en ora de Hoven van Oostenrijk , Pruissen en Rusland le verzoeken daartoe mede le werken, en echler zou verstaan worden, volgens het afzonderlijk artikel, dat hel ontwerpvan eind-traktaat, bg dit artikel gevoegd , reeds zou beschouwd worden als stellig te zgn vastgesteld lusschen Frankrijk, Groot-Brittannië , België en den Koning der Nederlanden; en dat de Hoven van Oostenrijk Pruissen en Rusland zouden worden uitgenoodigd, dit ontwerp, waarvan (gelijk het artikel zegl) zij den grondslag hadden goedgekeurd, in een eind-traktaat te veranderen. De Nola van den i 4 Februarij ontwikkelt tlen zin van dit artikel op eene nog meer duidelijke wijs. r Daardoor s zegt die Nota, ¦ zouden de vredesvoorwaarden tusschen Holland en België bepaaldelijk « zgn vastgesteld, alhoewel die voorwaarden niet dadelijk mogten kunnen' « worden ingekleed in den juisten vorm van een eind-traktaat.» Hier heeft bet kabinet van 'sGravenhage niet kunnen begrijpen, hoe men zich tocll zou verbinden , om zich onverwijld bezig te houden met een traktaat, hetwelk reeds bepaaldelijk was vastgesteld, noch hoe eene voorloopige overeenkomst eene schikking zou bespoedigen , indien zij het eind-traklaal moest behelzen , waarvan het ontwerp zelfs met aan den gevolmagligde der Nederlanden is aangeboden geworden , noch welk aandeel in de onderhandelingen aan de Hoven van Oostenrijk , Pruissen en Rusland zou worden gelaten, wanneer men aan dezelve slechts eene uitnoodiging deed , om lot den vorm roede te werken , en om in een cind-traklaat te veranderen eene akte, welke reeds verpligtende is, niettegenstaande deze verandering; noch eindelijk, welke de gevolgen van hel traktaat zouden zijn, en welke resultaten het voor het staalkundig stelsel van Europa zou opleveren, indien eens de drie Hoven de hierboven vermelde uilnondiging met moglen aannemen. De Koning der Nederlanden, overigens, door .Ie akte van aanneming der grondslagen van scheiding van den 18 Februarij iß3i, contracterende parlg zgnde met de vijf Mogendheden, zou het niet overeen-. komstig de diplomatieke vormen schijnen te zijn, bepaaldelijk een traktff-it met twee dier Mogendheden te sluiten, en het gezegde traktaat aan dc drie andere Souvereinen slechts aan le bieden, om het met hun zegel le bekrachtigen; en zulks jzoo veel te minder, daar bet hier de drie Hoven betreft, welke het traktaat van den i 5 November niet dan onder zekere voorbehoudingen, welke zij alleen bet regt hebbeu te doen gelden, hebben geratificeerd. Het laatste of vierde onlwerp van voorloopige overeenkomst, aan den Nederlandschen gevolmagligde aangeboden , beslaat uit zes artikelen. De twee eersle betreffen de opheffing van' het embargo en de terugzending tler Hollandsche knjgs- en zeeli-idé»*, thaps in Frankrijk gevangen. Die puuteu , leu opzigte waarvan hot opstel, van wege Holland voorgevragen, de voorkeur schijnt le veidieiieu, sullen we' niel moegelijk le dereffeueu tipt. Volgens het eerste artikel, toa de vaart op tic Schelde vrij blijven, en tot aan hel sluiten van eene eindelijke schikking, zon zij worden gehandhaafd, zoo als zij was oj. tlen eersten November i 833. De Nederlandsche gevolmagligde, aan wien de minister van buitenlandsche zaken in de Nederlanden, btj eene dej.echc van den 25 Januarij , de grondbeginselen van zijne regering op dit sluk had medegedeeld , meende een onderpand voor tlen vrede aan le bieden , toen bij voorstelde , de vaart op de Schelde voorloopig te regelen, niet op eene wijs, welke alleen gunstig was voor eeï e der partijen, maar op eene wijs, waarbij de wederkeerigheid der voordcelen tot wezenlijken grondslag van overeenkomst werd gelegd. Dienvolgens de vrije vaart oj> de Schelde aannemende , beriep hij zich op hel protocol zelf van de Conierentie van den 9 Januarij iB3i , waarbij dezelve was bedongen ot zonder eenig ander toliegt, noch visitatie, dan welke bestaan hadd. n e in 1812, vóór de vereeniging;» en opdat er, vau wege België, gee.e aanleiding tot het minste geschil zou zijn, stelde hij het artikel op naar de eigene bewoordingen van de verklaring van hel zoogenaamd provisioneel gouvernement le Brussel, van deu i 5 December iB3o. In het derde artikel zou Holland, iv afwachting van het sluiten van een eind-traktaat, de onzijdigheid van België, in deszells grenzen, zooals die bij bet traktaat van den i 5 November iB3j zün bepaald, erkeftuen, en zich verbinden tot eenen wapenstilstand. Bij het viertle artikel werd bepaald, dat de vaart op de Maas dadelgk voor den handel zou worden geopend, en dat zij tot op het vaststellen van een bepaald reglement dienaangaande, zou zgn onderworpen aan de bepalingen der overeenkomst, geteekend te Meulz , den 3i Maart iB3i. Volgens hel vijfde artikel, zou men zich onverwijld bezig houden met het opstellen van een eind-traktaat, en men zou de hoven van Oostenrijk, Pruissen en Rusland uitnoodigen daarloe mede te werken. Ten zij men wilde aannemen, dat onwettige maatregelen regten geven, welke te voren niet bestonden, en dat alzoo de intrekking daarvan een cquivileut oplevert voor wezenlijke concessien, is het niet te ontkennen, dal al deze arm .-lei. ten voordeele van België waren, eu dat er uiet één enkel gunstig artikel voor Holland was voorgedragen. Men was zelfs met stilzwijgendheid voorbij gegaan de zeer natuurlijke verpligting van België , om zich als schuldenaar te stellen van het loopende halfjaar der openbare schuld, overeenkomstig de grondslagen van scheiding, welke bij het ïjte artikel waren vastgesteld ; « tot dat (zegt dat artikel} de werkzaamheden der commissarissen « zullen afgeloopen zgn, zal België gehouden wezen voorloopig, en be« houdens verevening, zijn aandeel in de renten te betalen.» .., Dit eenvoudig en kort verslag van de handelingen der Nederlandsche Regering, sedert hel begin van Januarij, strekkende om tot eene voor-r loopige overeenkomst le geraken , mitsgaders van de vonslellen , welke aan haar gedaan zijn, zal genoegzaam wezen om op nieuw de eerlijkheid harer staatkunde in het licht le stellen; zij neemt dan ook de verantwoordelijkheid daarvan in al hare uitgestrektheid op zicli, en wanneer de oorzaken der tegenwoordige ongelukkige omstandigheden in het laalste beroep zulleu worden overwogen, zal zij mcl een kalm geweten de beslissing afwachten van dal Opperste Geregtshof, voor bel welk en dc Koningen en de Volken moeten verschijnen. '*, f-rau-nlp-e. • den afi F_hruarh i 833. Na deze voorlezing, zeide de Minister, e dal de Nederlandsche Tlegerii.e gemeend heeft de Nolader Fransche en Engelsche gezanten, van den i 4 Februarij, te moeten beschouwen uls van eenen geschiedkundigen aard , en dus noch beslcmd om de onderhandeling le doen terug gaan, noch strekkende om haar te bevorderen. « Eveneens is het gelegen mcl het antwoord , bciwclk dat sluk van da Nederlandsche zijde vcreisclile. « Tot hetzelve werd gekozen de vorm van eene memorie, door mij dm 26 Februarij aan de zaakgelastigden van Frankrijk en Groot-Britlaunlë lu 'sGravenhage ler hand gesleld, en welke ik denzelfden dag aan de vertegenwoordigers der Hoven van Oostenrijk, Pruissen en Rusland mededeelde.' « Middelerwijl berigtte ik aan den baron van Zuylen pan Nyevelt, dal de Koning zijnen sedert lang geuiten wensch , om naar bet Vaderland lenig te keeren, hebbende ingewilligd, mg' was opgedragen , hem op nieuw Zr. M«. hooge tevredenheid in het nakomen zgner voorschriften; over dc bekwaamheid , waarmede hrj de hem toevertrouwde tijdelijke zending le Londen had welen te vervuilen, en over zijnen onvermoeiden ijver om tle zaak van het goede regt te doen zegevieren, len blijke waarvau de Koning hem benoemd had tot Minister van Slaat, « Het voornemen Zr. Maj. is, om zoodra mogelijk, een gezantschap naar Engeland af te vaardigen, ter vervulliug eener bijzondere zending, strekkende, om door eene voorloopige overeenkomst dc betrekkingen met Frankrijk en Groot-Britlann.'ë op den vorigen voet le herstellen, en om dus doende oj> nieuw den weg le openen, langs welken de Koning, gezamenlijk met de vijf Mogendheden, tot onderhandelingen over de eindelijke voorwaarden van scheiding tusschen Holland en België zal kunnen geraken. ot De aard der voor dat gezantschap bestemde voorschriften geeft grond om le vertrouwen, dat het oogmerk, hetwelk men bedoelt, zat bereikt worden; en de Regering hoopt, dat de nadere berigten, die nog uit Londen wortlen te gemoet gezieu, baar zullen in staat stellen, deze voorgenomen» zending weldra te verwezenlijken.» Zoodrn de minisier geëindigd had, vroeg de heer van Sytzama het woord. Ik had gehoopt, zeide hij, dat de mededeeling, welke ons gedaan is, in comilé-generaal zou hebben plaats gehad , en alsdan zou ik mijn gevoelen daaromtrent hebben ontwikkeld , opdat "/.. Exc. dan dat gevoelen zou kunnen overbrengen, daar waar het behoorde. Ik gelooftl.it zulks nutlig zou kunnen zijn , vooral wanneer de zaken eens mind r gunstig uitvielen , dan men verwacht. Maar nu de mededeeling in eene openbare zilling is voorgedragen, acht ik zulks minder geschikt, en ik vra-•,--derhalve dat de kamer zich in comilé-generaal vorme. Deze vraag wordl door de heeren Schimmelpciininck en van Dam O'idersteuud. De laalste echter zou ook genoegen kunnen nemen met MA uitstel lot eenen anderen dag, indien de minister aannam de vergadering alsdan met zgne tegenwoordigheid te willen vereeren. Wordl besloten, tl.t hel verlangde comllé-generaal op Maandag aanslaande zal plaats hebbe . De voorzitter bedankt den minisler voor de door hem gedane gewigii ,•-• mededeeling. De iiiiiug wordt opgeheven. Zitting van Zaturdag,' den .9 Maart. Iv deze zilling beeft de commissie tot de petitien twee rapporten uitgebragt , en zijn aan de beraadslaging onderworpen de ii1*6—i7de ontwerpen , houdende verar.de.ingen in het II boek van liet Burgerlijk Wetboek. De beer Luzac verlangde eene nadere herziening van het 12de ontwerp, houdende wijzigingen in den 12de» titel, handelende van uiterste willen, llg Wenl hierin ondersteund door de beeren Sandberg, van der Gronden , van Dam en Op den Hooff. Huune. bedenkingen zijn beantwoord door de beeren Sypkens, Frets , de Jongo en Beelaerts, terwijl de heer Quintus zich ook voor de aanneming verklaarde. Het ontwerp in omvraag gebragt zijnde , is met 25 stemmen tegen l 5 aj'gekeurd. Alle overige ontwerpen zgn aangenomen. De voorzitter zegt, dat het comiic>gcneraal, op Maandag bepaald, ten 12 ure zal plaals hebben. De zilling wordt opgeheven. ---