NEDERLANDEN. 'sGravenhage , den 16 Mei. Men schrijft uit Breda : «Bq eene dagordcr is aan het leger te velde bekend gemaakt, dal het Z. M. behaagd heeft, aau Z. K. H. den oudslen Zoon vau den Prins van Oranje, kolonel der infanterie, le vergunnen, het dragen der grenadiers uniform' in plaats van die der infanterie. a Bq gelegenheid van de jongste cantonnementsveranderingen onder de troepen van heileger ie velde, zijn ons weder uit onderscheidene plaalsen in deze provincie, alwaar de daar gecantonueerde troepen door andere werden vervangen , berigten toegezonden , om hulde te doen zoo aan het voorbeeldig gedrag van de troepen, als aan het vriendschappelijk vei keer en den omgang der heeren officieren , en om het leedwezen van de iu-e--zetenen over derzeiver vertrek openlijk aau den dag le leg»en. » — HH. DD. HH. de hertogen hertogin van Saksen-Weimar, met hoogstderzelver kinderen benevens gevolg, zijn in den avond van den i 4 per stoomboot van Rotterdam le Nymegen aangekomen, en hebben hoo slderzelver intrek genomen iv het logemenl het Hotel der Nederlanden* Den volgenden morgen zouden HH. DD. HH. hoogstderzclver reize naar Dusseldorp en verdere plaatsen per stoomboot vervolgen. — Men meldt uit Aymegen van den i 4 dezer: « Gisteren middag, omstreeks 12 uren, brak boven onze slad een vreesselqk onweder uit, dat echter huilen dezelve vooral schade veroorzaakte. Bij niet zeer zware donderslagen, die elder-i in bunne volle krach! gehoord werden, paarde zich een lelie tegeubui, welke door zwaren hagel gevoed werd, waarvan de steenen alhier eene meer dan gewone groolle hadden , doch dezo was vooral in de dorpen Übbergen en.Beek menigvuldig. Te Beek heeft dezelve dan ook de meeste schade Veroorzaakt. Alle bloesem vau de vruchtboomen, die eenen buitengewonen oogst beloofden , is aldaar afgeslagen , de veldvruchleii zijn genoegzaam geheel verloren. Iv de huizen zijn vele glasruileu door den hagel gebroken; in een derzelve is het gebroken gelal 71 stuks. De grootte der hagelsteenen was verschrikkelijk en de opgehoopte menigte ongelooflijk; lieden morgen waren nog hagelsteenen, ter groolle vau eaiiu hazelnoot , mcl duizenden te vinden. » — In het Journal de la Haye van gisteren , leest men een' brief vau den bekenden vertaler der Hollandsche dichters, de heer A. Clavareau , te Maastricht, waarin hq' meldt, dal hq aan deu generaal Chassé, \'t» St. Omer, eeue inteekenlqst gezonden hebbende, o|i dc door hem vervaardigde vertaling in Fransche verzen van Spandau's gediclu : de Krouwen , welke ten voordeele der verminkten in den laatsleu sliqd uitgegeven zal worden , van dien generaal ontvangen had eene opgave van vijf en zeventig inteekeningen , door onze gevangene landgenooten in Frankrijk gedaan, onder gele.de van eenen zeer verpliglenden brief vau den dapperen verdediger der dadel van Antwerpen. —De Leidsche Courant van gisteren bevat het navolgende stuk, hetwelk nog meerder licht verspreidt over het lot van deu ougelukkigen Laurens Rodenburg, wiens toestand dezer dagen zoo zeer de aandacht lot zich heeft getrokken. « In voldoening aan eene uitnoodiging, vervat In de Leidsche Courant van den 10 iMei jl. , eu gerigt tot slad- en laudgeuoolen, ter bekoming van eenig narigt omtrent den deerniswaardigen toestand vau zekeren onbekenden jongeling, op verzoek der regering van den Leidschendam, onlangs in Leideus Nosocomiurn welwillend opgenomen , achten de ondergetekenden, als zijnde in de onderhavige zaak de .neeslbevoegde getuigen, zich verpligt het navolgende ter kennisse van het geëerde publiek te' brengeu, om langs dien weg alle verdere omcgtinatige oordeelvellingen tegen le gaan , of Waar .eeds eene ongunstige uitspraak te voorbarig is geschied, dezelve krach:e-loos le makeu, allhans in eeue zachtere beoordeeling le doen overgaan. « De naam van den bewuste.) jongeliug is Laurens Rotienburg. Te Slompwijk geboreu in den jare 1809 , verwisselden zqne ouders deze hunno woonplaats met die van Nieuweveen (provincie Zuidholland). Hier gaf hij reeds als k.nd de duidelijkste bewqzen , dat zqne verstandelijke vermogens voor weinige, of bever geene ontwikkeling vatbaar wareu, en naarmate hij in jaren vorderde, veiflaauwde meer eu meer de hoop op eene gunstige verandering in ziju lot. Daar hij echter nimmer eene kwaadaarligen iroborst vertoonde, kon men hem gerust en zouder gevaar voor anderen of ziel» zelven, langs den weg vertrouweu; ook was hq altijd gewillig in het verngten van tuinwerk en andere huisselijke bezigheden. Nog moeien wn hier bijvoegen , dat voornoemde jongeling sleeds eene zorgvuldige oppassing van zijne beide ouders genoot tot in deu jare 1823, toen zijn vader hem door deu dood ontrukt werd. Sedert dieu Iqd heeft zqne moader (die zie!» vervolgens door den echt verbond met zekeren Gerrit van der Horst) hem verpleegd eu omlreut hem al die pliglen vervuld, welke in deze betrekking op haar ruslten, tot dat eene hevige ziekle, vóór weinige maanden, een einde maakte aan haar leven. Zq slierl' tien ai Januari} il. met bezorgdheid over het toekomstig lot vau haren ongelukkigen zoou, dien zq zoo lang met moederlijke helde had verzorgd en gadegeslagen. Maar hoe veel grooter zou die bezorgdheid geweest zijn, indien zq het lijden, dat u_n bern wachtte, in al deszelfs omvang had kunnen vooruitzien. VVC| is wav eene meer ilan twintigjarige ondervinding bat! haar geleerd, dat tle toostand van haar kind steeds beklagen waardiger weid , eu hq uit dien hoofde eene dubbele waakzaamheid behoefde. Zq wist wel, dat hij, tlie in da jaren 1828, 1829 en iB3o voor den mihlieraad gebragt, om bewijzen (o geven van zijne ongeschiktheid voor den krijgsdienst, sedert dien lijd in krankzinnigheid was toegenomen; maar nooit was het denkbeeld bij haar opgekomen , dat de ongelukkige nog lager zou zinken dan het redeluoze dier, eu men genoodzaakt zou wezen , hem , die bij herhaling alle kleederen van het lijf rukte en alle dekking van zich stiet, in een vertrekje oji la sluiten, waar hij geheel naakt en vervaarlijk schreeuwende rondliep, of zich op eene legerslede wierp, welke hij niet verliet, len zij men hem de tel va deed verlaten, on. gereinigd te worden, want zelfs niet hel voldoen aan da dringendste behoeften der natuur kouden hein van daar verwijderen. « Eeuige dagen na den dood der moeder , heeft de stiefvader van den ongelukkigen , zich tot mg (burgemeester van Nieuweveen) gewend , le kennen gevende , dat hij zich op den duur met de verzorging van de/en krankzinnigen mensch niet belasten kon. Ook zijn broeder Cornelis Rodenburg had daai toe lust noch middelen. Hij maast dus len laste der armen kas vervallen, en vermits, onzes inziens, het domicilie van onderstand te Slompwyk moest gezocht worden, gaven wq reeds op den 2 Februarij jl. dit ons gevoelen aan den burgemeester dier plaais le kennen , die echter niel met ons instemde; zoodal dit verschil aan de Beslissing van HH. Gedeputeerde Staten onderworpen werd bij eeue missive van den 20 Februarij jl. , niet dat gevolg , dat de verzorging van den krankzinnigen Rodenburg aan de gemeente Slompwyk werd aanbevolen. Tot wederlegging van alle overdrevene geruchten, moeten wij deu onpartijdige.. !. .r opmerkzaam maken, dal tijdens die beslissing, de zinnelooze (immers uni verre meu wisl) nog geene ligchainelrjlie gebreken had. Hij at sterk eu vroeg steeds om meer eten en drinken. Eerst laler, en wel op het einde der maand Februarij (toen de chirurgijn dezer plaats den lijder bezocht , om eene schriftelijke verklaring van zijnen toestand , aan diens broeder , den voornoemden Cornelis Rodenburg, le kunnen geven , waarbq deze eet e voortdurende vrijstelling vau de Nationale Militie zou ontvangen) , otilde.-tu men eene buitengewone verandering aan zijne voelen , hetwelk bij oud .1-zoek bleek, hel zoogenaamd koude vuur te zijn, een natuurlijk gevuig van het bevriezen der voeleu, en niet, zoo als ten onregle is aangemc.kt geworden, « door het aanhoudend zitten eu liggen in drek en vuiiir - heid ,» veroorzaakt. ¦ Inlusschen vond gemeente- en armbestuur van Slompwyk goed, niet .mur den lijder orale zieu ,en eerst na tweemaal (den aen 16 Maart) hq ilon burgemeester vau voornoemde plaats schriftelijk le hebben aaugedton'-cn op hel afhalen van den krankzinnigen, is er deu 20 dier maand een in.it' van Z. E. gevolgd, waarvan de hool'diuboud deze was: « dut er in de volgende week een verblijf voor dsn bewust*a jongeling gereed zjj zyn b Dagelijks vleide zich dus Gerrit v. d. Horst, den ongclukkigen le zullen zien vertrekken, doch tevergeefs, er kwam niemand van Slompwyk opdagen ; zoodat v. d. Horst eindelijk besloot, den persoon (wiens voet inmiddels van het been gescheiden was) zelf naar Slompwyk te voeren. Hq werd echter met den krankzinnigen afgewezen, zoodal men verpligt was, zich andermaal 10l 1111. Gedeputeerde Staten te wenden , len geiulge waat vau de persoon eindelijk, oj) den 3 Mei, ten verzoeke van eg.op een' eigenhandige» brief vanden predikant der Gereformeerde gemeente van tieu Leidschendam , aan bet armbestuur dezer plaats gcrigl, andermaal derwaarts is gevoerd eu aldaar , in de tegenwoordigheid van tlen burgemeester en kerkeraad , overgenomen. Ook hij deze gelegenheid heelt men (zoo als wij zijn onderligt geworden) pogingen willen aanwenden , om zich vau hem ie ouldoen , en uitdruk kiugen gebezigd, welke le schandelijk zijn , om hier vermeld le worden. « Ziet daar geachte landgenooten, u de levensgeschiedenis van een' ongelukkigeu jongeling korlelijk geschetst ! Elk moge nu uit de toedragt van zaken oordcelen en beslissen ; maar wq houden ons verzekerd , dat geene onmensclielqke wreedheid van opsluiten, binden, of wat in dat zwarte regisier meer voorkomt , aan den bewusten jongeling is geschied. Het zou kunnen zijn, dat de lijder na den dood zqner moeder (wegens beroepsbezigheden van stiefvader en broeder) met minder liefde en naauwgezetheid is verpleegd geworden , en dal eene onverwijlde tusschenkomst van het daartoe verpligt geworden armbestuur, het kwaad eenigzins zou hebbon kunnen verhoede.) ; maar wij herbalen het, dat de gedachte , om zich op eene wreedaardige wijs vau bern te ontdoen, ons geheel vreemd is eu blqven zal. « Niels zal ons aangenamer zqn , dan langs den eenen of anderen weg te vernemen , dat de ijverige pogingen , welke door de medische faculteit van Lcidens beroemde hoogeschool worden aangewend , om eenige verzachting iv bel deerniswaardig lot van den ongelukkigen lijder le weeg te brengen , mcl eenen gewenschlen uitslag mogen bekroond worden. Ook bij ons staal de overtuiging vast, dat elk in zijnen kring tol een nultig lld der maatschappij kau opgeleid worden, en dit doet ons mcl innig medelijden nederiicu op deu bewuste» jongeling en op allen , die. hel onschatbaar voorregl hunner rcdelqke vermogens omberen.» P. vak der Min , burgemeester van Nieuweveen , P. Schoenmakers, pred. der Geref. gemeente aldaar. De wensch dezer beide heeren, gelijk van zoo vele anderen , die belang •n bet lot van den ongelukkigen Rodenburg stelden , is niet vervuld ge- Worden ; want hij is weinige dagen na zqne opueming in het akadeinisch ziekenhuis aldaar overleden. Vont Leopold schijnt te Gent zeer koel en met groole onverschilligheid te zqu ontvangen, eu hoezeer de ministeriële bladen veel ophef maken van zijn onthaal in andere plaalsen, doen zij dit omtrent Gent geenszins. Ecu derzelve , le Franc Pa/leur , meldt zelfs, dat in deu schouwburg sleehls weinige personen tegenwoordig waren , en bij het geroep van : leve de Koning I zich tevens gemor deed hooren. Twee huizen in de slad , die vau den geveraal Malherbes en de letterkundige maatschappij , waren tle eenige verlichte gebouwen. De Courrier Beige zegt, dat Vorsl Leopold overal, uiigezonderd le Sl. Nieolaas, op eeue wijs ontvangen is , geschikt om hem le doen begrijpen , dat de laatate door zijne staatslieden genomene maatregelen verre van volksgezind waren. Uil Gent heefl dal blad het volgende vernomen : « De ontvangat van de» Koning (Vorst Leopold) , is zeer koei geweest. Men koude van tle stedelijke regering, uit hooide vau de gezindheid dle zij koestert, niets verwachten, maar men bouwde ten niiusle eenigzins op de vaderlanders. Deze zqn even onverschillig als de oraugislen gebleven. De Vorst scheen over zqne ontvangst getroffen, vooral omdat bq te St. Nieolaas slechts tamelijk Wel was onthaald, en hij te Dendermonde eene gelijke soort van onthaal had genoten. De oraugislen zegevieren, maar de vaderlandsgezinde» beschouwen zich nog niet als uit het veld geslagen. Zij hopen dat hel laud zicb , helgeen er voorvalt , zal ten nutte maken , en meenen dat, bij de terugkomst van don Vorst le Brussel , de heer Lebeau zicli wel misrekend koude hebben omtrent helgeeu het ua< uurlijk gevolg van de reis van Leopold iv de Vlaanderen moest zqn. Van Gent is tle Vorst le Eecloo aangekomen, alwaar hij zeer droefgeestig ingekomen , doch zeer tevreden vertrokken is. Van daar heefl hq zich naar Brugge begeven , alwaar hij ook deu schouwburg heeft bijgewoond, en zeer wel schijnt onthaald te zqn geworden, hetgeen men waarschijnlijk alleen aan de pogingen der geestelijkheid moet toeschrijven. Ook le Ostende , waarheen de Vorst zich vervolgens begeven heeft , waren groote loebereidselen voor zqne ontvangst gemaakt ; Belgische, Fiansche eu Engelsche vlaggen wapperden bereids vau vele gebouwen , terwql iv Gent slechts eene vlag door de regering was uitgestoken. Lord Dur Aam was te Ostende uit Londen aangekomen, en is den "Vorst naar Brugge te gemoet gegaan; welligl zou bij met denzelven te Ostende Wederkceren. Over hel algemeen moeien er tegenwoordig vele Engelschen iv België aankomen en nog al eenige levendigheid aldaar veroorzaken. Vorst Leopold, die over zijn onthaal te Gent zoo misnoegd is, beefl dadelqk , als eeue soort van wraak tegeu die stad, bevolen, dat de twee eerste bataljons van hare burgerwacht, wolke gedurende zijn verblijf schier niet wareu in de wapenen gekomen , georganiseerd moeten worden en mogelijk hunne slad zullen verlaten. Intusschen hebben eenige officieren zich de zaak aangetrokken, en verklaard, dat vorsl Leopold niet zoo slecht was ontvangen, als de Messager de Gand heeft gemeld. Zij hebben, om tht Ie kennen te geven, de schrijvers van dal blad tot een tweegevecht uilgedaagd, en, dezelve niet vindeude, gedreigd hun den degen bq' de eerste ontmoeting door het lijf te jagen ; voorls hebben zq' den Messager, overal waar zq dien vonden, verscheurd ,eu vechtpartijen en oploopeu zijn daarvan liet gevolg geweest. De generaal Magnan was, terwijl dil gebeurde, afwezig ; men houdt zich overtuigd dat, bijaldien dal Frausch"elgisch opperhoofd ware tegenwoordig geweest , de genoemde ongeregeldheden geene jHaats zouden hebbeu gehad. ¦— De Courrier Beige , die zoo zeer iv vroege» lijd tlen heer le Hon *•- afgevaardigde toegedaan was, trac lil aau le (uoiicu, dal ecu gezant le Parys niet kan worden herkozen , omdat hij , zoo als van zelve spreekt, allijd het ministerie is toegedaan, en niet dan op diens bevel zijnen posi mag verlateu. Voorts beklaagt hij zich over hel nepolismus, dat zich dagelqks in België uitbreidt. Zoo heeft tic familie G.blet zich geheel van de stad Doornik meester gemaakt, en beschouwt zrj die ais een eigen erf; zijnde zij aldaar bekleed met veelvuldige en belangrijke , regterlqke en andere ondergeschikte ambtsbetrekkingen. — De bisschop van Gent heeft het mandement van den aartsbisschop van Meehelen, omtrent de verkiezingen, geheel als liet zqne overgenomen en hetzelve aan de priesters van zijn bisdom gezonden. — De heer Chodron, lliuus tweede secretaris van de Fransche legatie te Brussel, is in dezelfde betiekkiug naar 'sGiavenhage benoemd, hetgeen een gevolg is van de nieuwe omtrent de Fransche gezantschappen aangeuomene klassificatie, volgens welke er slechts één Icgatie-secrctans in België zal zijn , waarvan de betrekkingen aan den beer Casimin Périer zijn opgedragen, die gedurende de afwesigheid van deu graaf de Latour Maubou/g zaakgelastigde le Brussel is. — I'E/nancipation verzekert steeds, dat er te Ostende eene diplomatieke bijeenkomst is gehouden. De gezant van de Weyer zou daarhq tegenwoordig geweest zij». — Het Journal du Commence vau Antwerpen berigt, dat vele aanzienlijke personen besloten hebben, aan de verkiezingen geen deelte nemen. Hij behelst levens een brief van deu heer de Wael-Kermoelen , the geen vertegenwoordiger wil zqn, omdat hij tle tegenwoordige orde vmi zaken niet wil erkennen, en geen eed van geliouwheid aan de omwenteling wil afleggen. — Generaal Hurel heeft last bekomen om eene sterke afdeeling troepeu naar de zijde vau Maastricht le doeu oprukken. De Londensche berigten, tot den i 4 dezer, dragen steeds vele blijken va» de opgewondenheid der gemoederen in die hoofdstad. De nationale vereéniging aldaar was, vau regeringswege, onwettig verklaard en verboden; velen der lede» waren echter den i 3 bijeengekomen, onder anderen, om over de belastingen te raadplegen. Aangemaand om uiteen te gau» , gaven zij aan die waarschuwing geen gehoor; waa.op de overheid zulks met geweld deed bewerkstelligen. Een vrij hevige oploop was hiervan lnt gevolg, waarbij van weerszijden eenige personen gedood en gewond zqu geworden. Niel dan met veel moeite, bereikle de overheid haar duel. De aandacht was zeer gevestigd op deu maatregel, door bet bestuur omtrent de emancipatie der Negerslaven voorgesteld; men vreesde ler beurze, dal een anti-ministerieel amendement deswege zou worden aangeboden. Prins Lieven had den hertog van Orleans ecu zeer luisterrijk banket gegeven. Den i 4 stonden: de 3 per cent gec. 87}; Nederland 45}. Parys, den i 3 Mei. Het ministerieel avondblad verzekert thans stellig, dal de heer Hector Lucchesi Pally , Prins uit het huis van Ca/npo Franco , de vader is van het kind der hertogin van Berry. Hij is 24 jaren oud, en staat thans aan hel hoofd der Napelsche legatie le sGravenhage. Zijn vader is de kanselier vau hel Koningrijk der Beide-S.cilien, Men wil, dat de hertogiu, na hare herstelling, in vrijheid zou wordcu gesteld. Men verzekert dat de laatstaangckomen berigten van Konslanlinopcl , van den 19 April, den staat van zaken in bel Oosten als weder minder gunslig voordoen, en dal het altijd te vreezen is, dat meu de luevlugl tot de wapenen zal moeien nemen. De londseu stonden heden : de 5 per cent 102 fr. 95 c. ; de 3 per ceut *-S fr. 10 c. ---