PUBLICATIE. Burgemeester en wethouders dek stad -s gravenhage brengen ter kennisse van de Ingezetenen, dat, uit overweging van den hoogen nood , waarin Scheveningen , ten gevolge van do aldaar zoo sterk heerschende en zoo vele slagtoffers makende cholera zich b*vindt, en van de dringende behoefte aan gezond voedsel, aan kleeding en ligging voor de behoeftige zieken , en aan onderhoud voor van hunne kostwinners beroofde huisgezinnen , waarin uit de gewone inkomsten der Armbesturen niet kan voorzien worden, door Hun Ed. Achtb. besloten is tot het doen eener algemeene Schaaleollecte door al de wijken dezer stad , op Donderdag, den 28 Augustus aanstaande, te beginnen des morgens ten tien ure; tot het doen van welke collecte heeren Wijkmeesters zich bereid verklaard hebben , en van welke de opbrengst ten hiervoren omschreven einde gebruikt zal worden op zoodanige wijs , als door Burgemeester en Wethouders, met overleg van eene hiertoe expresseJijk benoemde Commissie, zal bepaald worden. Burgemeester en Wethouders achten, bij het doen dezer kennisgeving aan's Gravenhage's Ingezetenen, het nist noodig , vele woorden te gebruiken, om hen, die hiertoe meer of min in staat zijn, tot ruime liefdegaven op te wekken. Menigvuldige gelegenheden hebben geloond , dat, wanneer de nood groot was, ook de harten gezind waren , om veel tot leniging van dien nood bij te dragen, en Burgemeester en Wethouders mogen zich, onder anderen , ten deze op het jaar 1833 beroepen , toen ook te Scheveningen, alwaar de cholera zich het eerst geopenbaard had, de nood hoog geklommen was, en de inroeping van de weldadigheid van 's Gravenhage's Ingezetenen de aanzienlijke som van ruim tien duizend gulden heeft opgebragt. Zou hel noodig zijn, te wijzen op zoo vele voorregten van vrede, rust en veiligheid , welke ook dc bewoners van doze stad mogen genieten ; op het behoud van eigendommen en bezittingen , dat velen in staat stelt, ruim in de behoeften hunner arme natuurgenooten te voorzien; op dc voordcelen, die eene Koninklijke Residentie en de zetel van het Gouvernement oplevert ; of de vele zedelijke gronden aan te voeren voor de verpligting, om in bijzondere omstandigheden , die den nood van anderen hoog hebben doen rijzen , ook bijzonder wel te doen? Neen, Burgemeester en Wethouders willen nog maar alleen het oog doen vestigen op hot voorregt, dat tot nog toe, in vergelijking met vele andere plaatsen van het Rijk en meer bijzonder met Scheveningen, ten opzigte van diezelfde ramp , waarvoor thans hunne hulp wordt ingeroepen, hoezeer dan ook dc ziekte in de stad blijft voortduren, aan 's Gravenhage's Ingezetenen te beurt valt. Groot is in dit opzigt hun voorregt, groot zij dan ook hunne dankbaarheid in het betoonen van ruime weldadigheid. '» GawERiiAGE, den 17 Augustus 1849. G. L. H. HOOFT. Ter ordonnantie van dezelve, Vak der Haer. --- DUITSCHLAND. Berltk, den 18 Augustus. De kamer der afgevaardigden heeft, met nagenoeg algemeene stemmen, een voorstel aangenomen, strekkende , ora met de bij art. 112 der constitutie voorbehoudene herziening «lier Staatsregeling onverwijld esnen aanvang temaken, en heeft eene commissie van 21 leden benoemd, dat werk voor te bereiden. — De heden uit Weenen ontvangene berigten deelen een over Warschau bekomen berigt van Paskewitsch aan den Keizer van Rusland mede, gedagteekend den 9, uit zijn toenmalig hoofdkwartier Debreczin, en meldende , dat het derde legercorps, onder Rudiger, Grootwardein zonder slag of stoot genomen had, en vervolgens , na eene versterking van 9 regementeu ruiterij aan zich getrokken te hebben, naar Arad was opgebroken. Paskewitsch dacht dezelfde rigting met het hoofdleger te nemen. De voorposten van Rudiger stonden bereids een' dagmarsch van Grootwardein en de overste Jirusoff was met cene sterke legeraideeling uitgezonden , om de verbinding met llaynau daar te stellen. Volgens de Lloyd, is het berigt van het ontzetten van Ternesvar door Haynau voorbarig geweest. Intusschen was llaynau den 10 nog slechts eene kleine dagreize van die vesting. Gorgey zou, volgens datzelfde blad, door de Russen in de engte gedrongen, in het Szabolczer Komitaat niet ver van de grenzen van Zevenbergen staan , en wel te Nagy-Karoly. Volgens andere berigten , daarentegen , was hij nog steeds op den regteroever van den Theisz en werd hij door de Russische generaals Sackcn en Grabbe vervolgd. Zijne sterkte zou nog slechts 15 a 20,000 man, echter met eene talrijke artillerie, bedragen. Met de den IS uit Linz aangekomen stoomboot is de hertog van Nemours te Weenen aangekomen. Frankfort, den 18 Augustus. De Groothertog van Baden heelt niet zijn gezin, in den avond van den 17 Mainz, alwaar hij sedert drie maanden zijn verblijf gehouden had , verlaten, om naar Karlsruhe terug te keeren, Ia laatstgenoemde stad, waar dc Groothertog den 18, vergezeld van den Prins van Pruissen, zijne plegtige intrede zou doen, werden daarvoor groote toebereidselen gemaakt. --- FRANKRIJK. Parys, cfen 19 Augustus. De portefeuille van openbaar onderwijs en eeredienst is ad interim opgedragen aan den minister van koophandel , vermits de beer de Falloux , ten gevolge eener borst-aandoening, welke hem sedert het begin der week verhinderd heeft aan de zaken deel te nemen , naar de baden vertrekt. — Uit de documenten der administratie van de civile lijst blijkt, f?1 dt? eigendommen der voormalige Koninklijke familie ongeveer 250 millioen franken bedragen, maar door elkander nooit meer dan li per cent hebben opgebragt. De schulden der oude eivile lij-,t bedragen §0 millioen fr. De schuldeischers van Lodewyk-Philips hebben reeds eene som op rekening ontvangen. Om het overige te dekken, zal eenezekere uitgestrektheid boschland vanden ex-Konin»* verkocht en de opbrengst onmiddellijk onder de schuldeischers verdeeld worden. — De heer Lam ar line heeft aan de bewoners van het departement Loiret een' brief vnn dankbetuiging gerigt, wegens zijne verkiezing tot vertegenwoordiger van dat departement bij de wetgevende vergadering. Het blijkt dus, dat de beroemde dichter niet in zijne geestvermogans is gekrenkt, gelijk was beweerd. Hij is thans van zijne laatste ongesteldheid geheel hersteld. — Men denkt, dat het vredes-congres tot 1 September zal uitgesteld worden; waarschijnlijk zullen er eenige duizende personen deel aan nemen. — Eergisteren Hop te Bordeaux het gerucht, dat te Rochcfort een opstand onder de werklieden zou zijn uitgebroken; eenigen waren aldaar door de cholera aangetast, waarop hunne kameraden beweerden, dat men hen vergiftigd had. Bijzonderheden waren nog niet bekend. — De deputatie der stedelijke regering van Rome heeft aan den Paus haar adres voorgelezen ; daarin werd geen gewag gemaakt van eene vertegenwoordiging. Dc Paus heeft geantwoord , dat hij m de openbare zaken die verbeteringen en instellingen zou invoeren , welke bestaanbaar waren met de vrije uitoefening van zijn Souverein gezag. —- Volgens de Riforma, ion het ministerie aldus zijn zamengesteld: kardinaal Antonalli, secretaris van Staat, president van den raad; Savelli, binnenlandsche zaken en policis; Ciansanti, gratie en justitie; Cavalieri, finantien. In de zitting van de kamer der Sardinische afgevaardigden , van den U, is een adres van dankbetuiging aan de stad Oporto, het laatste verblijf van Karel Albert, aangenomen. In een geheim comité heeft de kamer aan het ministerie de voorwaarden van den met Oostenrijk gssloten vrede megcdeeld. Men zegt, dat die voorwaarden zijn: het herstel der oude grenzen en do betaling van 75 millioen schadeloosstelling aan Oostenrijk. In de openbare zitting heeft de kamer aan den minister de noodige fondsen voor oorlogskosten niet verleend; zij zou, om een besluit te nemen, in geheime zitting vergaderen. — In de sociëteit werd heden alleen iets gedaan in Fransche 5 per cents tot den koers van 89 fr. 85 c. --- NEDERLANDEN. 's Gravekhage , den 21 Augustus. I. M. heeft den heer E. L. baron van Tuyll van Serooskerken van Vleuten, lid der ridderschap van Noordholland, benoemd tot opperjagermeester.. — 11. M. de Koningin , benevens HH. KKJHH. den Prins van Oranje en Prins Maurits, is gisteren avond omstreeks 5{ ure in deze residentie aangekomen. — Gisteren zijn door de commissie , belast met het Staals-examen, 'lf jongelieden geëxamineerd en daarvan negen toegelaten. — In den nacht van den 18 op den 19 overleed nabij sHertogenbosch, in clen ouderdom van 75 jaren, op zijn buitenverblijf aan den Dieskant, Jhr. W. 11. van Thye Hannes, heer van Empel en Meenoyk, ridder der orde van den Nederlandschen Leeuw, lid der ridderschap van Noordbrabant en der Provinciale Staten van dat gewest, oud burgemeester van 's Hertogenbosch, enz. — Den 28 vertrekt van Harderwijk een detachement Afrikanen, sterk 48 manschappen, onder commandement van den adjudantonderofficier J. W. G. Schuiten, om naar St. George dElmina ter kuste van Guinea , met het schip dElmina, gezagvoerder van der Eb, gebragt te worden, ten einde naar hunne haardsteden terug te keeren. " — Te Koevorden zijn, ten gevolge der herhaalde aldaar plaats gehad hebbende branden, vier personen, zijnde drie broeders Cohen en D. Bierman, in hechtenis genomen. — Met den landmail ontvangen wij heden eene reeks Javasche Couranten, van den SO Mei tot en met den 23 Junij. In het nommer van den 6 Junij leest men het volgende, onder dagteekeni»»-van den 5: « Bij besluit van den . Junij 1849, n°. 1, heeft Z. Exc. de minister van Staat, gouverneur-generaal, Z.H. den luitenant-generaal hertog Bernhard van Saxen - Weimar - Eisenach , commandant yan het Indisch leger, belast met het opperbevel over de derde expeditie tegen Balie; terwijl Z. Exc. dc vice-admiraal ƒ.7'. Machielsen. commandant van Zr. Ms. zeemagt in Oostindiê en inspecteur der marine, heiaft blijft met het speciaal bevel over de scheepsmagt btj die expeditie , is het speciaal bevel over de landmagt opgedragen aan den luitenant-kolonel der infanterie J. van Swieten, onder het opperbevel van Z. H. den luitenant-generaal, commandant van het Indisch leger. « Voorts is, bij besluit van den 4 dier maand, lett. Ji, aan den luitenant-kolonel der infanterie/, van Swieten, bijgestaan door den kapitein-adjudant van Z. Exc. dea minister van Siaat, gouverneurgeneraal , Jhr. Tht. van Capellen , opgedragen het beleid en de behandeling van do verdere Staatkundige aangelegenheden, met de tegenwoordige onderneming tegen Balie in verband staande ; en zulks onder goed- en afkeuring van Z. U. den luitenant-generaal , commandant van het Indische leger, die mot het oppertoezigt over de behandeling van de Staatkundige aangelegenheden is belast. . Ofschoon men zich vleijen mag, dat na de overmeestering van Djagaraga , nadat de radjas van 80l Hing en Karang-Assam onttroond en waarschijnlijk, even als dc goestie Djieiantiek , gedood zijn, en na de nu laatstelijk te Soengie Lawas en Kasoemba plaats gehad hebbende tuchtiging van Klonkong, de Balisehe geschillen , zonder verdere bloedvergieting, zullen kunnen worden beslecht, zoo is echter het tegendeel nog mogelijk. In het vonr-iitzigt van die mogelijkheid , en om , in allen gevalle , de onderhandelingen tot eene eindregeling te doen komen, en aan dezelve mser klem bij te zetten, worden, ter vervanging en aanvulling van de zieken, zoo te Batavia als teSoerabaya, eenige versebe troepen, onder welke de compagnie wallmsschuttcrs van het eerste bataljon infanterie te Batavia, enè.e helft van het 14de bataljon te Soerabaya ingescheept, teneinde t. 11. den opperbevelhebber, bij zijne komst op Balie, te vergezellen; terwijl eindelijk het vereischte wordt voorbereid, om zoo hot noodig ware, de strijdkrachten nog meer te versterken en tot afdoening van zaken te geraken. « Z. 11. de luitenant-generaal commandant van het Indische leger scheept zich heden in aan boord van Zr. Ms. stoomschip Etna, bij ongesteldheid van den luitenant ter zee der lste klasse J. A. C. Eschauzier, gecommandeerd door den luitenant ter zee der 2de klasse./. G. de Man, en bestemd naar Soerabaya. Op dit stoomschip is reeds ingescheept de compagnie wal busschutters, en voor zoo ver bij aankomst te Soerabaya, geen ander stoomschip beschikbaar mogt zijn, zal de Etna, welke waarschijnlijk in den ochtend van den, 8 Junij Soerabaya zal bereiken, op sleeptouw nemen het vaartuig, op hetwelk ingescheept zal worden het halve 14de bataljon , aldaar aanwezig. » Een buitengewoon nommer van den Sl Mei deelt de treurig» tijding mede, dat de generaal-majoor A. V. Michiels , bij het vervolgen zijner roemrijke krijgsverriglingen op Balie, bij het afweren vaneen' nachtelijken aanval dea vijands, van het doorhem veroverde Kasoemba, in den nacht van den 24 op den 23 doodelijk gewond, en kort daarop overleden is. Z. Exc. de gouverneur-generaal heeft die treurige tijding bij dagorder aan de officieren , onderofficieren en soldaten bekend gemaakt. Het rapport der krijgsverriglingen van den luitenant-kolonel van Swieten deelt deswege eenige nadere bijzonderheden mede: Men leest daarin , onder anderen : «In den avond van den 23 kregen de troepen la3t, den volgenden dag naar Kasoemba pp te rukken. Twee compagnien vnn het 7de bataljon infanterie moesten te Padang achter blijven, tot bewaking der vivres-magazijnen, terwijl een bataljon marine-soldaten, sterk 600 man, ondor de bevelen van den kapitein ter zee Bouricius , den togt zou vergezellen; Op cenen korten afstand noordoostelijk van Kasoemba, ligt een tempel (tampat dewa) soengej lawas genaamd , die als de heiligste tempel van gansch Balie bekend is. De Klonkongers hadden besloten den tempel te verdedigen met al de hardnekkigheid, welke de geestdrijverij en het geloof aan dat heiligdom hun ingaf. De tegenstand was inderdaad dapper, hoezeer die niet van langen duur kon zijn, alzoo de vijand weinige vuurwapenen had. Na eenige wanhopige aanvallen met de lans werd de tempel veroverd. De troepen marcheerden dadelijk tot den aanval van de kampong vooruit, in welke de vijand aan alle sijden groote massa's volk vertoonde. Het derde bataljon infanterie met het bataljon marine-soldaten en eene halve zesponderbatterij ging langs het strand. Het linker-halve sde bataljon , het 7de en het .3de bataljon infanterie met dc compagnie sappeurs, en. eene sectie der bergbattcrij met twee handniortiercn, gingen door do kampong. Het eerstgenoemde gedeelte werd door de Balinezen met groote onverschrokkenheid ontvangen, maar toch, gedeeltelijk door het blikken doozen vuur , gedeeltelijk door het vuur der lirailleurs, met groot verlies verdreven. Dc andere troepen deboücheerden in eene vlakte, naden vijand, die herhaalde malen met gevelde lans stormde, dwars door de kampong voor zich uit te hebben gedreven. Zij vonden aldaar nagenoeg een getal van 8 u 709*0 T>alinezen in massa opgesteld. De drie bataljons infanterie éóhelonneerden zich met bataljons in divisie-colonnes, bereid om het carré te vormen, indien de overmagt dos vijands elk bataljon op zich zelf daartoe mogt noodzaken. In deze orde ma rolleerden zij den vijand te gemoet met de artillerie en sappeurs in hun midden. Een aanval des vijands op den rcgtervleugel werd teruggeslagen en de vijand allerwege verdreven. Deze dag was, wat do hardnekkigheid van den tegenstand en cle schoonheid van de manoeuvres betreft, niet de minste van die, waarop de opperbevelhebber zich tijdens deze expeditie heeft kunnen bereemen. Het was ruim drie u-*c in den namiddag, toende treepen de voor hen bestemde woningen betrokken; er werd last gegeven, dat, gedurende den nacht, alles gekleed en gewapend zou moeten slapen , en deze voorzorg was niet overbodig. Ten drie ure 's nachts werd bij het 7de bataljon infanterie, dat zuidelijk van de overige troepen (aan des vijands zijde) was opgesteld, alarm geslagen, dat onmiddellijk door alle bataljons herhaald werd. Een verdoovend geschreeuw, doordc Balinezen aangeheven, en het geweervuur van al onze posten, kondigden eenen nachtelijken aanval des vijands aan. Van de uitgestrekte kampong was alleen dt* kom —de omgeving van den bazar — bezet. Langs den breeden weg, die voorwaarts van het 7de bataljon infanterie lag, kwamen ontelbare drommen Balinezen onder het geroep van: amokh! amokhf vooruit. Een ii twee huizen , die zij de onhandigheid hadden gehad, zelf in brand te steken, verlichte het terrein , waarop zij aankwamen, hetgeeu de bergbatterij gelegenheid gaf op 60 passen een kogelschot te doen, dat velen deed vallen en de anderen deed wankelen. Maar driemaal herhaalden zij den aanval en driemaal werden zij op dezelfde wijs afgeslagen. Toen wendde de vijand zich regis, maar stuitte op het marine-batnljon, dat met even veel onverschrokkenheid en een goed vuur hem ontving. Op ö a 7 punten te gelijk deed de vijand zijnen aanval, en debouchcerde eindelijk, begunstigd door de duisternis en locale kennis, in het midden der kampong, regt op het hoofdkwartier. Op dit oogenblik, circa 4. uur, bekwam de opperbevelhebber een schot, dat hem dadelijk deed neêrzijgen. Maar, zoo het den vijand ook al gelukte ,in de kampong door te dringen, overal vond hij verdedigers, zoodat hij genoodzaakt was , met veel verlias af te trekken. . Bij het aanbreken van dsn dag was de vijand verdwenen, mnar de brand, die door hem verwekt was , had zich intusschen voortgeplant. De generaal werd ten 7j ure, onder geleide van eene compagnie infanterie en een detachement cavalerie, naar Padang weggcbragt. Hij werd dadelijk geamputeerd, maar gaf ten 11 ure des avonds den geest. « Door het verlies van den opperbevelhebber moesten de plans grootendeels worden gewijzigd. De generaal had naar Klonkong willen marcheren , en na gekwetst te zijn , heeft hij mij die beweging nog aangeraden. Maar het aanvankelijk plan was alleen gegrond op een denkbeeld van weinig of geen tegenstand, depositie van Soengej lawas uitgezonderd. — De fanatieke houding des vijands , het geheele gemis van de reeds lang verwachte berigten onzer bondgenooten, dat ook reeds bij den opperbevelhebber een denkbeeld van verraad, of minstens van onwil, had doen ontslaan , maakte dezen togt onmogelijk, te méér, daar wij niet hadden kunnen vooruitrukken, zonder Kasoemba sterk bezet te houden, om da communicatie met onze basis open te houden. « Wij bleven intusschen tot 11 ure 'smorgens in positie', om eik denkbeeld van eenen gedwongen terugtogt weg te nemen. Ten 11 ure rukten de troepen bij échelons naar Soengej lawas en zoo verder naar Padang-Cove terug. « Het getal der dooden bij dezen togt is geweest : de opperbevelhebber, de eerste luitenant J. W. 11. Sindicus, van het sde bataljon infanterie, de luitenant ter zee eerste klasse, Nouhuis, beiden op den marsch gestorven, tengevolge van de vermoeijenissen, benevens vier onderofficieren en soldaten. « De laatste berigten luiden, dat de Radja van Beliling, benevens de Goestie Djilantiek , het leven verloren hebben. » Den 1 Junij had le Batavia debegravenis plaats van den generaalmajoor titulair Andreas Victor Jlickiels. Zijn lijk werd gevolgd door Z. Exc. den minister van Staat, gouverneur-generaal, den vice-president en de leden van den raad van Neêrlands Indie, 'L. 11. dim luitenant-generaal, commandant van het Indisch leger, endoor bijna aile ambtenaren en officieren, railsgaders door de meest aanzienlijke ingezetenen. Bij den graf kuil werd door zijn hoog eerw. , den bisschop van Kolophon i. p. i. , Coadjutor van den apostolischen vicaris, P. M. Vrancken, dienst gedaan en de gemeente toegesproken : terwijl door den kolonel der artillerie, /. C. van Reinsveld, de diensten van den overledene werden herdacht. Voorts deelen de latere nommers der Javasche Couranten verdere tijdingen mede nopens de krijgsverriglingen in Balie. In de eerste plaats vindt men, in dat van den IS, een rapport, van den luitenant-kolonel van Swieten, inhoudende de tijding , onder dagteekening van den 8, van het aanbod eener onvoorwaardelijke onderwerping, welke de Deica Agong van Klongkong, benevens de Radja? van Gianjar en Mengoci , gedaan hebben. '« Na het vertrek van Zr. Ms. stoomschip Etna naar Batavia , èn nadat alle voorzorgen genomen waren, die vooreene goede bevalling en de verzekering van de rust onzer troepen vereischt werden , (aldus leest men in het rapport) liet ik op den 28 Mei, door tusschenkomst van den Goestie Gedeh Rai, commandant der Lomb ksche troepen , en voorloopig het rijk van Karang-Assam besture ide zendelingen naar Klonkong rigten , om den Dewa Agong te doen weten, dat het Nederlandsehe gouvernement, volkomen gezegevierd hebbende in zijne bedoelingen , om de vorsten te tuchtigen, die hetzelve vijandig zijn, gelijk ook Dewa Agong van Klongkong dit hal bespeurd in de nederlaag, die zijne strijdmagt te Soengie Lawas ei te Kasoemba had ondergaan, het gouvernement niet te min in het. belang des volks, een einde willende maken aan het verdere bloedvergieten, als een edelmoedige vijand den Dewa Agong aanbod, nog' bij het gouvernement in onderwerping te komen , onder bel ifte , alsdan op den zetel van Klongkong te zullen blijven, met mededeeling tevens , dat, indien binnen den tijd van acht dagen geen voldoend antwoord zou zijn gekomen, onze magt andermaal, e i dan vereenigd met die van Lombok, zou oprukken, en dat dan Klong-keng een gelijk lot als Kasoemba zou ondergaan. « Deze bedreiging werd ondersteund door eene expeditie, die Zr, Ms. stoomschip Hekla, op mijn verzoek, met goed gevolg, naar Soengie Lawas gedaan heeft, om de Balinezen, die aldaar op nieuw post gevat hadden , ta verdrijven , en hen meer bekend te maken met de middelen van uitvoering , die wij bezitten , om hen van allerwege te teisteren, ingeval een tweede togt naar Klongkong noodig mogt zijn. « Op mijne boodschap kwam den 1 Junij hel antwoord : dat de Dewa Agong van Klongkong, boneyens de Radjas van Gianjar en Mengoei, eene bijeenkomst verzochten met den Goestie Gedeh Rai, die inden morgen van den 2 Jnnij te halverwege bieren Kasoemba, in het gebergte, zou plaats hebben. Goestie Gedeh Rai verzocht en verkreeg daartoe mijne toestemming, met de opdragt, dat, indien de stemming dezer vorsten mogt wezen, gelijk ik dit verwachtte, hij ze dan uitnoodigen moest, in de vergadering te verschijnen, die omstreeks den 6 dezer zou plaats hebben, lk had namelijk al de bevriende, of in onderwerping gekornene vorsten bescheiden , om den 6 Junij aanstaande bij mij te komen , met het doel, bij de terugkomst van Zr, Ms. stoomschip Etna, met de bevelen van Uwe Exe., dadelijk tot eene afdoening van zaken te komen, wijl de ontbieding der vorsten van Djembrana, Beliling en Banglie ruim zes dagen vorderde. « In de bijeenkomst, den 2 dezer gehouden, is namens den Dewa Agong van Klongkong, die zich wegens zijne hoogo jaren heeft verscifoondin persoon te komen , deszelfs neef verschenen, Tjohorda Rai , terwijl deßadjas van Gianjar en Mengoei in persoon zijn gekomen, « Zij hebben beloofd , zich te zullen onderwerpen aan de voorwaarden , die het gouvernement hun zou opleggen, met de nieuwe ingestelde regeringen in vrede te willen leven, en aangenomen, om in de eerstkomende vergadering op den 6 dezer te verschijnen. Zij waren overigens vergezeld van een klein getal volgelingen , en hadden niets van de arrogante wijs van ontmoeting, die te Singaradja en te Sangsiet de vorsten van Karang-Assam en Beliling door het insdenemen hunner strijdbare magt hadden aan den dag gelegd. » Van den 19 wordt uit Batavia gemeld, dat de op den 6 Junij bepaalde conferentie der Vorsten tot den 10 was uitgesteld, in afwachting der terugkomst van Zr. Mjs. stoomschip Etna en van de aankomst dier Vorsten, die tot dat einde aanzienlijke afstanden moesten doorloppisn. Intusschen was aldaar aangekomen de Penggawa of llijksbestierder van Boliling, terwijl de Dewa Agong vim Klonkong in eeneu brief van den 5 herhaald had zijne geneigdheid, zich aan het Nederlandsehe gouvernement te onderwerpen , en de Radjs van Gianjar had doen weten, dat hij, de partij gekozen hebbende van Klonkong, doen zou, wat deze doen zal. De troepen bewaarden eene dreigende houding, welke op den gang der onderhandelingen geenen kwaden indruk had. De vice-admiraal, commandant van Zr. Mjs. zeemagt in Oostindiê en inspecteur der marine, had zich aan boord van Zr. Mjs. stoomschip liekla begeven, naar Soerabaya, van waar Z. Exc. den 9 was teruggekeerd naar Bolaboean Amok. Z. H., de luitenant-generaal, commandant van het Indisch leo*er, was den 8 aangekomen teSoerabaya , had deciladel en de militaire inrigtingen bezigtigd, het. groot militair hospitaal bezocht, en was den 10 van daar vertrokken , aan boord van Zr. Mjs. stoomschip Etna, den steven wendende naar Balie, en slepende het schip Wadia-toel- Rachman, op hetwelk is ingescheept het halve 14de bataljon, gecommandeerd door den majoor der infanterie Wetzelaar ; des namiddags ten 3. ure waren beide schepen buitengaats gebragt. Het nommer van den 2S deelt het eerste rapport mede van den luitenant-generaal opperbevelhebber, Z. 11. van Saxen-Wcimar. Het is gedagteekend Hoofdkwartier Kasoemba , den 14, en luidt aldus : « Ik zal beginnen met Vwe Exc. kennis te geven, dat ik , met het stoomschip Etna , op sleep hebbende het koopvaardijschep VVadiatoel-Rachman , mot drie compagnien van het 14de bataljon aan boord, op den 12 te Laboean Amok en op den 13 te Kasoemba , alwaar onze troepen nu gelegerd zijn , bon aangekomen. « Üit het afschrift van een rapport van den luitenant-kolonel-ra» .Swieten, waarnemenden commandant der troepen, uitmakende de Sde Balische expeditie, hetwelk ik deeer heb , Uwer Exc. hierbij aan te bieden, zal Uwe Exc. den stand der zaken, tot het oogenblik van mijne komst alhier, kunnen ontwaren. « Mij kortheidshalveaan dat rapport refererende, zoo kan ik echter niet onopgemerkt laten , dat het cordate besluit van den luitenantkolonel van Swieten, om naar Klonkong op te rukken, den geheelen stand der zaken , ten voordeele van het gouvernement veranderd en tot een gunstig einde heeft gebragt. <¦ De gezanten , waarvan in het gemelde rapport gesproken wordt, zullen , zoodra de schepen uit de Laboean Amok vertrekken, met Zr. Ms. stoomschip liekla, begeleid door den Pangerang Sjarief Hanied, naar Batavia worden overgebragt. « Deze gunstige resultaten maken een langer verblijf der troepen alhier onnoodig, en reeds zijn de noodige bevelen uitgevaardigd, dezelve achtervolgens naar Padang aan de Cove terug te doen gaan en teembarqueren, om, zoodra het embarquement is afgeloopen, de terugreis naar Java te kunnen aannemen. « Ten slotte heb ik nog de eer, Uwer Exc. mede te deelen, dat ik heden een bezoek heb gehad van den Radja Kassieman , van Badong, clen Radja Dewa Pahan, van Gianjar en den llijksbestierder Radja Monak, van Mengoei, komende met een groot gevolg , doch waarvan maar enkelen met lansen gewapend en de overigen ongewapend verschenen zijn. « Het was niet dan met groote moeite, dat doze vorsten door den heer Lange, Nederlandschen agent te Badong, daartoe waren overgehaald; zoo groot was de vrees, om in de nabijheid der troepen te komen. « Ik had hen door den luitenant-kolonel C. A. de Brauw, chef vanden staf, doen afhalen van Gilgil, twee palenvan Klonkong, met verzekering van eene goede en vriendschappelijke ontvangst. « De Radja van Badong gaf, bij deze gelegenheid, de verzekering, dat hij zich verantwoordelijk stelde voor dc geheele onderwerping van den Dewa Agong van Klonkong aan het Nederlandsehe gouvernement; terwijl de Radja van Gianjar nogmaals vergiffenis vroeg voor den onbeleefden brief, welken hij aan den luitenantkolonel van Swieten had geschreven, en nederig verzocht, in genade bij het Nederlandsehe gouvernement te worden aangenomen. o Zeer verschilde dit bezoek met dat van de Radjas van Bolilin" en Karang Assam, in der tijd te Singaradja en Sangsiet gebragt! Zoo dc houding van deze Radjas niet van eigendunk en eenen zekeren trots op eigene kracht was vrij te pleiten , zoo was daar tegen de houding der Radjas , bij het bezoek van heden , nederig en welvoegelijk. • De heer Lange heeft weder geene moeite ontzien, dit bezoek voor te bereiden, en zich daardoor op nieuw verdienstelijk gemaakt jegens het Nederlandsehe gouvernement.» In hetzelfde nommer ietJavasche Courant leest men het volgende: . In de eerste dagen van de maand April jl. werd door den resident van Djokdjokarta berigt, dat zekere Pangerang Harjo Ronggo, eigen broeder van den vroegeren hoofdmuitoling Dhipo Negoro, en dus ook door den broederband verbonden aan den schoonvader van den tegenwoordigeu Sultan en aan vele andere Prinsen van den eersten rang, sedert vele maanden leidde een gedrag, hetwelkhoogst bedenkelijke gevolgen kon hebben. Hij had relatien aangeknoopt m aangrenzende residentien, en scheen te willen strijden voor het geloof, en zijnen broeder Dhipo Negoro als Sultan op Java te brengen. « De resident verzocht, met eenigen spoed, magtiging, om, bij do minste verschijnselen, dat de oogenblik van opstand nabij was, of, bij aanhoudende stellige overtuiging, dat dc Pangerang Ronqgo zich aan het hoofd van eenen opstand wilde plaatsen, hem op te ligten en naar Samarang op te zenden. « Die magtiging werd zonder verwijl verleend, in het vertrouwen op des residents doorzigt en beleid, en dat hij ten aanzien van inlandscho vorsten en grooten de regtvaardighei'd niet uit het oog zou verliezen; terwijl gelijktijdig werden beraamd de noodige militaire maatregelen, om, zoo eenige opstand mogt uitbreken, dien binnen den engst mogelijken kring te beperken en ten spoedigste te dempen. " « Bij brief van den 10 Junij is sedert door den resident van Djokdjokarta berigt, dat het oogenblik, op hetwelk de Pangerang Ronggo de vaan des opstands wilde opsteken , zeer nabij was , daar onophoudelijk zendelingen van en naar de naburige residentien kwamen en vertrokken ; reeds waren wapenen en de gebruikelijke teekenen van opstand uitgedeeld ; zoodat de voornemens van den Pangerang Ronggo ruchtbaarheid hadden verkregen en gisting veroorzaakten onder het volk, voornamelijk ter hoofdplaats en op de bazars. » Onder deze omstandigheden heeft de resident gemeend , te mogen gebruik maken van de aan hem verleende magtiging, na zich persoonlijk te hebben overtuigd, dat evenmin het bestuur van den Sultan, als de naaste betrekkingen van den Pangerang Ronggo, zijn gedrag konden goedkenren, of voor hetzelve durfden borg staan. ' « Deze werd daarop door eenen zijner naaste bloedverwanten afgehaald cnovergebragt naar des residents woning, alwaar hem werd aangezegd, dat hij werd genomen in verzekerde bewaring , en waarom zulks geschiedde. Geen woord is door den Pangerang Ronggo tot verschooning ingebragt ; hij gaf gewillig zijne kris af en scheen zeer gelaten m zijn lot. Kort daarna is hij , onder geleide van den eersten luitenant der infanterie Labaar, langs den weg van Soerakarta , vertrokken naar Samarang, alwaar hij den 11 in staat van arre*t aangekomen is. Op ;deze wijs is Java, en in het bijzonder het landschap Djokdjokarta, bewaard gebleven voor nieuwe woelingen en is gehandhaafd het gezag van den Sultan, hetwelk door deze poging, meer nog dau dat van het gouvernement, zou zijn bedreigd.» Voorts deelen de Javasche Couranten een aantal benoemingen en beschikkingen mede, door Z. Exc. den gouverneur-generaal'genomen. Daaronder merkt men op: benoemd tot secretaris der Javasche bank C. Lingeman , thans kassier bij die bank ; tot civilen gezaghebber der zuidcr-districten van het gouvernement Celebes en onderhoorigheden, J. A. Bakkers, gewezen eerste luitenant der infanterie en militaire commandant te Sla ros (noorder-districten van het gouvernement van Celebes en 'onderhoorigheden) ; tot lsten luitenant-adjudant bij het 10de bataljon, den 2den luitenant-adjudant J- li. Diederiks, van het corps; eervol ontslagen, met behoud van regt op pensioen: dc gezaghebber der zuider-districten van het gouvernement van Celebes en onderhoorigheden, 11. T. G. Trouerbach. Een tweejarig verlof naar Nederland verleend : aan den gouverneur van Borneo en onderhoorigheden, A. L. Weddik; aan Jhr. C. L. de Jonge, secretaris van het gouvernement van Celebes en onderhoorigheden; aan N. A. T. Arriens, controleur der 2de klasse bij de landelijke inkomsten en kultures ; aan Jhr. Mr. 11. C. van der Wijck, adsistent-resident van Buitenzorg. — Gisteren stonden te Antwerpen de Ardoins 12i; 3 per cent 26ft g* i p. ** In deze residentie is aangekomen en aan het Hotel de Bellevue afgestapt de graaf G. von Branchitich, Pruissisch generaal der cavalerie, die de laatste veldtogten in Pruissen en Baden heeft mede gemaakt, komende van Neustadt; lord 3lonteagle, pair van Engeland en de Engelsche edelman W. IV. Campbell, komende van Londen. — Eergisteren is alhier overleden de heer Mr. J. A. Brand, president van het provinciaal geregtshof in Zuidholland, ridder der orde van den Nederlandschen Leeuw. In 1810 trad hij als advocaat op te 's Gravenhage, en zijne bekwaamheden deden hem al spoedit** onderscheiden. In 1828 werd hij tot officier bij de Regtbank te Leiden benoemd; in 1835 tot raadsheer in het hoog geregtshof alhier. Bij de nieuwe organisatie van het regtswezen in 1838, werd hij in diezelfde betrekking geplaatst in het provinciaal geregtshof van Zuidholland , en na verloop van eenige jaren zag hij zich eersl de waardigheid van vice-president, vervolgens die van president van dat hof opgedragen. In al die onderscheidene betrekkingen deed hij zich kennen als'ecn man van grondige regtskennis , van naauwgezette pligtsbetrachting en van die onkreukbare regtschapenheid, die de eer der Nederlandsehe regters uitmaakt. In menig gewigtig geding zat hij voor, en gaf hij blijk van zijne gevatheid en scherpzinnigheid. Zijne uren van uitspanning wijdde hij bij voorkeur der Vaderlandsche geschiedenis toe, en als eene der vruchten van zijnen werkzamen geest mag men bijbrengen de schoone verhandeling over den Admiraal de Ruyter , welke hij later omwerkte en inden vorm een er lofrede overbragt. Het strekte het Koninklijk Nederlandsch Instituut tot leedwezen , deze welsprekende hulde aan Neêrlands vlootvoogd niet in hare werken te kunnen opnemen, als niet met den aard van deze strookende; doch de 2de klasse reikte den schrijver een zeer vleijehd getuigschrift over, waarna de bedoelde hulde in jj 1827 hier ter stede werd uitgegeven. Dit stuk , geheel op geschied- -j kundige gronden steunende, behoort zeker onder het beste wat no- ' pens den grooten Admiraal het licht heeft gezien. ij — Programma der muzijkstukken, welke door het corps muzikanten van het regement grenadiers en jagers, op morgen avond ten 6£ ure, in het Bosch voor de Societoitstent zullen uitgevoerd worden, lste gedeelte: n°. 1. Marche, Vruhner ; 2. Ouverture de I'opéra Saffo-, van Bree; .. Cavatine Finale de Cenerentola, Ros- \ sini; 4. Fantaisie-Concertante sur des motu's de Domino Noir , Snel. \ 2de gedeelte: 5. Jubel-Ouverture, Weber; 6. Scène et Cavatine ! dc I'opéra Ines de Castro, l'ersiani; 6. Melodie de Lucrezia Bor- ¦ gia, Transcrito pour le Sax-Hom tenor, de Bentveld; 8. Pot- j pouri de Norma , Dunkler. Fi&ANKF®3&rB", den 19 Augustus. De tijdingen luiden heden j zeer ongunstig voor de Hongaren. Temeswar is ontzet door de I Oostenrijkers; de Russen rukken meer en meer zuidwaarts; de ! Hongaren zijn uit Moldavië teruggetrokken. Bij Komorn blijft het j öp denzelfden voet. (Met den telegraaf heeft men te Berlyn de | gewigtige tijding uit Weenen ontvangen, dat Georgey den 13, bij Vilagos , met 30 tot 40,000 man de wapenen riEDïR&ai.EGD en zich op genade of ongenade overgegeven heeft;) — De Grootvorst 3lichaël is te Warschau aangekomen. Volgens geruchten, zou hij Stedehouder in Polen worden. Ten gevolgo van het overlijden der STADS VROEDVROUW te SCHEVENINGEN, worden diegenen , welke voor dien post de noodige' vereischten bezitten, uitgenoodigd, zich bij Burgemeester en Wet-I houders van 'sGravenhage, met de noodige bewijzen, in persoon j aan te melden. Het traktement, aan dezen post verbonden, is een honderd vijftig gulden in het jaar, waarvoor aan alle behoeftigen • Vroedkundige hulp moet verleend worden. ---