Eene eervolle expeditie Op de Westkust van Gelebes, tusschen | eens woeste bergstreek en de zee, j ligt het rijk Mandhar. Naar de producten te oordcelen, moet de heuvelachtige bodem | in lang niet onvruchtbaar zgn. Althans maïs I en bananen, het hoofdvoedsel der bevolking, i kokosnoten en katoen, dat ailes wordt er ! verbouwd. Ook de koffie groeit er welig, j En wat de Mandhareezen zelven aangaat, ' zij worden ons beschreven als „ondernemend, nijver, kundig en zachtzinnig.* „Zij houden zich met de, tripaagrangst of den handel bezig en gaan met hunne handelsvaartuigen naar Java, Benkoelen, Malakka, Singapoera, Soembawa en Manilla, alwaar zij was, vogelnestjes en goud inruilen tegen doeken, chitsea, amfioea, ammunitie en geweren. De kustbewoners zgn Mohammedanen, doch die der binnenlanden zgn nog heidenen.^ Eigsnlijk is Mandhar een bondgenootschap vaa saven staatjes, bestuurd door even zoovele koningen, die hun titel voeren naar de zeven hoofdrivieren 1) des lands ca sich in 1825 aan 't Nederlacdschs gezag onderwierpen; . De Voiat van Balangipa is de voornaamste, hij is het hoofd der zeven koningen en draagt den titel Kraeng-Magaos, „Regeerend Vetst". Nn, een klein jaar geleden, waren de „ondernemende" Mandhareezen in opstand gekomen tegen het Nederlandsch gesag, tegen de Compagnie, gelijk 't heet, en dat wel geheel in weerspraak met hunne terecht geroemde „zachtziimigheid". Hoe dit ook moge wezen — er .was opstand en de gewapende macht mo&st tusschenb-siden komen. Den 18en October 1). vertrok dan ook een expeditie onai de on getrouwen tot kun plicht tebrengen ? — neee, om te onderzoeken welke «ie grieven waren der bevolking, ten einde die weg te seinen en zoo 't gezag opnieuw te bevestigen. De kommandant der troepen, de Heer T. H. Meijer, sprak vóór het vertrek, bij de monstering, zijne soldaten aldus in 't Hollandsch en 't Maleisch toe: „Soldaten, in 't vijandelijke lancl moeten wij de vrouwen, de kinderen en de grijsaards sparen! Brandstichten —- nooit, dan wanneer het bevolen wordt! Wij hebben oDste gedragen ter eere van Koningen Vaderland; waardig, kalm en moedig!" Dat is de menschelijkheid vereenigd met militaire veerkracht! Dat was het luide „Leve de Koning! waard, 't welk de manschappen ten antwoord gaven. Zij zouden zich moedig gedragen, maar, ook kalm en wxardigl Ea daarop ging 't voorwaarts. Reeds den SOn October 11, was de kolonne op weg naar kampong Tandoeag. De strengste tucht bleef 1) Balangipa, MaSjene, Binsang, Pesabosang, Tjeurana, Tampalaivg en Mamosdjbe. overal gehandhaafd. Nergens ruw geweld I tegen weerloosen; geen roof en plundering, noch brandstichting van verlaten kampongs. Wat de troepen noodig hadden werd van de bevolking gekocht en deae, gerustgesteld en vertrouwende op de eerlijke bedoelingen der soldaten, keerden terug naar de ontvluchte woningen. „Een gedeelte der kampong Balangnipa werd door de troepen bezat; het overige bleef bewoond door de bevolking van welke dagelijks honderde vluchtelingen terugkeerden om 't bivac te zien — natuurlijk in den aanvang van verre, maar steeds naderbij komende, zoodat zij spoedig vol vertrouwen hunne koopwaren aanboden", aldas meldt een ooggeteige. Ea de briefschrijver voagt er bij „zoo heeft men het merkwaardig schouwspel, dat de troepen in 'svijands land, zijn omgeven door vijanden, die hen van alles voorzien." Wel mocht de Redactie van het Tijdschrift voor Nederlandsch Indië, met hooge ingenomenheid van dit feit melding makende, zeggen : spreekt van zelf, dat onder dergelijke omstandigheden, de voeding en verpleging der manschappen raar waarheid uitmuntend mag genoemd worden, wat natuurlijk het geval niet kan wezen, wanneer men aanvangt alles te vuur en te zwaard te verwoesten." Maar nu de afloop der expeditie, beantwoordde die wel aan 't edele gedrag van onzen koramandant en zijne flinke soldaten? Zie hier, wat er van de 4aak is. Eigenlijk waren de Mandhareezen niet vijandig gezind $egea de Compagnie. Wel souden zij dit zijn gewerden, indien hare soldaten met de sabel in de eene en de lont in de andere hand waren gekomen om weerlooaen te dooden en kampongs in «le asch te leggen — thans, nu de Inlanders zagen, dat zij betere bedoelingen hadden, bleek het wie hnn vijand was. De Kraeng Magaoe van ..Balangnipa, Maradia Repé, was de bedrieger - - hij, die zijne onderdanen tergt en uitzuigt! En van hem, die immers ook zijn gezag ontving van de Compagnie, van den „Regeerenden Oppervorst" wilde de bevolking ontslagen zgn.'Dat ondervond de tiran al spoedig, toea hij van schuilplaats tot schuilplaats achtervolgd en opgejaagd, slechts een vijftigtal handlangers overhield, die met hem in ;t gebergte vluchtten. Er restte hem niets dan naar de Aifoeren te vluchten. Spoedig kwam nu „A_ raad des lands", die de vorsten verkiest, tot den kommandant om zijne onderwerping aan te biedea. Natuurlijk was hiermee de expeditie afgeloopen en reeds den SOen November,kon ds helft der manschappen naar Mangkasser terugkéeren. De voorloopig nog achterblij| vende troepen dienden slechts „om een wa| kend oog te houden op den Kraeae te Bonto j Bonto." s ffDe Nederlandsche soldaten hadden de desaa veroverd en dus stond zij in brand.* Deze woorden moeten eene onwaarheid worden en zij zullen het! Voortaan zal des krijgsmans moed zijn kalmte en waardigheid niet schaden. De expeditie naar Mandhar heeft het geleerd, dat de Indische soldaat, onder een goed beleid, zich weet te onthouden van elke on geregeldheid. Zoo heeft hij 't gezag gehandhaafd en der bevolking ouwen geschonken in dat gezag, hetwelk daardoor alleen duurzaamheid verkrijgt. I. geen verder moraal — een woord van lof moge dit opstel besluiten. ;Ee?e aan den kommandant dsr Mandharsafb expeditie, aaa den Majoor Meijer, die _ms vreedzamen weg de onlusten dempte; eère ook aan de troepen, die zich „Koning ém_Vaderland" waardig gedroegen ! jplere, driewerf eere ! Het was eene eervolle epieditis! --- PEUILLETOS. INGO, DOOR GUSTAV FRUYTAG. LVII. /'Mij is door den Koning een tweegevecht aangeboden, een roemvol aasboi en een held waardig, en zeker, zoo mijn voortbestaan op aarde hem onduldbaar is, dan weet ik wel dat mijne nagedachtenis noiit eervoller kan zijn dan wanneer ik door 's Konings handen val, of, indien ik ham naar dou ik met , kers sneef door £-ars. Het is mij echter c len met u, mijn vorst en gastheer, want gij betoondet u vriendelijk jegens mij, ik genoot weldaden aan uw hof, hooge achting koester is voor uwe gemalin en hier dezen knaap, dien ik »_ d«n arm houd, en uwe vriendelijkheid deed mij op era bladen levensloop hopen. Daarom stuit het wiw » bor3t> hoe roemrijk een zwaardgeveeiu ooi zij, om 2aet u om het ,878 a ts worg{B. „Uwe woorden üjn verstandig," antwoordde de Komng //ook vermoed ik dat gij het goad meent, ik zoek dan ook ttl7 verderf slechts ongaarne maar ik word gedreven door mijn Koninklijk belang, dat niemand gevoelt dan hij die heerscht over ean volk. Weet dan, gejaagde man, dat de Gesar eiseht dat ik u aan zijn gezant uillevere." //Zal de groote volkskoning als een overwonnene gehoor gaven aan het bevel van een naijverigen Romein?" »Hij heeft de Katten opgestookt., en deze haasten zich slaven en legers uit mijn volk te trekken; zullen.de-Thuringers om uwentwille hun krijgsgaschreeuw aanheffen." #Geef mij een plaats in uw leger, o Torst," viel Ingo hierop in; „en ik zweer u, ik keer niet terug dan als overwinnaar." ïkt gij dau dat gij mij ala overwinnaar walkamer zult ziin dan thans, gij met de erfdochter?" vroeg de Koning met somberen blik. //AUeen de- Koning gebiedt ia den strijd der Thurißgers.'' Toan legde lugo de handen bovea het hoofd van den knaap en zeide op droeven toor: //Evenals dit kind groeide ik aan dsn vost van denkrair.rjs: troon blijde op, even onschuldig als uw zoon was | ik toen ik uit mijn geboorteland word gedreven. I Denk er aan, o Vorst, dat de lotsbestemming van ! den mensch snel kan verwisselen, ook gij weet niet 1 welk lot uwen knaap eens wacht. Hos ook de ! Goden over ons lot beschikken, steeds eischen zij j van ons dat wij trouw blijven aan ons woord. Gij, ' heer, moogt zorg dragen dat zij niet eenmaal den eed, dien gij den armen Ingohebt gezworen, aan het hoofd van uwen zoon zullen wreken." y'k ben mijn zoon gedachtig en verzeker hem de heerschappij wanneer ik den eed jegens u verbreek 1' antwoordde de Koning uu, verbreek den gastecd zonder den toorn der G.;d.,j op u te laden," ging Ingo smeekend voort, //'aat mij met mijne bende ongedeerd uit uwen burcht en uw land trekken. Meer eiseht uw volk nier, en zoo de Eom oger eisch - we eer. Onderstepij, knaap, miin verzoek bij uwea vader." Heraiu knielde neder en slosg zijne armen om de knie des Konings, uitroepende: //Doeneef; kwaad, vader'" De Koning staarde langen tijd op den knaap, on wiens hoofd Ingo de trouwe hand hield uitgestrekt. //Gij weet niet wat gij mij smeekt, kind," zeide hij eindelijk. Eu tot Ingo sprak hij, terwijl Kijn blik meer mededoogen toonde: //Wilt gij ffiij n i esd beloyen, Ingo, nooit over dezen :. .. ?t a____ te nemen, nooit de belangen vaï, 'ïc'j eu mijn zoon ta benadeelen, en nooit een aanhang trachten te winnen in het vorstendom eu het woud, dan zal ik u vrij uit mijn burcht, uit mijn land laten trekken." wDien eed wil ik doen en er met mijn leven borg voor zijn, als ook de Koning bij het hoofd van dezen knaap wil zweren aan de woorden te j denken die hij korten tijd geleden tot mij sprak | en zijn Koninklijk oog te sluiten voor hetgeen ik ga doen, zoo ten minste de volksstern er zich niet algemeen tegen verklaart," Een somber lachje speelde om 's Konings lippen. #Daf wil ik, als gij mij eerst iets van uwe plannen mededeelt." Ie go boog het hoofd ten teekea van toestemming. //Komaan dan, zet u bij mij neder Bnals vroeger en vertel mij zachtjes uw geheim." De, Koningen spraken fluisterend met elkander, ca de knaap zat tussohen beiden in en hield beider knieën met -zijne armen omvat. Op de trap zaten van elkander gescheiden ds Vandalen en de lieden van 's Kocing3 gevolg; achter husne schilden. Hcogerop zaten op banken de beide zwaarddragers Berthar on 'Hadubald tegenover elkander, iïadubald begon: //Vrede zal, naar ik bespeur, volgen uit het gesprek van onze vorsten. Zoo gij lust hebt, held, zullen wij onzen twist in een dronk begraven, een mijner maanen weet den drank spoedig te bereiden, de naehtlueht is koel." //Brandstichter!" gaf Berthar bits tenantwoord. //'t Is dwaas van u om den dienaar te bekijven wegens hetgeen hij deed in het belang van zijn heer." //Nachtelijke sluipmoordenaar 1" bromde Berthar nogmaals; //gij ruildet uw trouw voor 's Konings bier, en sedert is de drank bedorven dien gij schenkt." (Wordt vervolgd). zerrijk door eenige liberale leden bestreden. De discussie is in deze zitting niet afgeloopen. Jules Simon moet aan de Pransche Bissshoppen sen uiterst beleefd brief jen hebben geschreven, waarin hij hen verzoekt, wanneer er vacante plaatsen zijn, aan 't gouvern emsst te doen weten wie, volgens hen, daarvoor in aanmerking kunnen komen. Jn de Engelsche Parlementszitting van 1.1. Maandag is door den Heer Ibbetson eene interpellatie aangekondigd betreffende de vele spoor wegon gelukken van den laatsten tijd. De afgevaardigde Plimsoll, van wiens jongste werk we dezer dagen onzen lezers 't een en ander hebben medegedeeld, heeft verlof ontvangen om eene wet in te dienen strekkende om te beletten dat schepen te zwaar worden geladen. Volgens den Irish Times zal de veelbesproken lersche hooger-onderwijs-wet o. a. de bepaling inhouden dat het nu reeds te Dublin bestaande Katholieke college tot eene instelling wordt verheven, die dszelfde rechten heeft als 't beroemde Trinity- College. Daarenboven zou aan dit College esne geldelijke toelage worden geschonken. Vcor beide /'parallel-universiteiten" zou- eene commissie vaa examinatoren worden ingesteld. Charles Beade, de bekende novellisti die onlangs tegen een journalist, dis zijn tooneelstuk Shilhj Shelly onzedelijk had genoemd, een aanklacht wegens laster had ingediend, is door de rechtbank in 'i gelijk gesteld. Hij ontvangt 200 pond schadeloosstelling. Ts Berlijn i 3 men niet zonder vrees dat de Eegeering zal trachten de zaak Wagener te sussen. Dat hiervoor wel eenige grond bestaat, blijkt o. a. uit een artikel van de jongste Provinzial-Correspop.denz, die, gelyk men weet, op 't Ministerie van Binnenlandsche Zaken geredigeerd wordt. Dit artikel namelijk tracht te doen uitkomen dat de beschuldigingen, door Lasker tegen Wagener ingebracht, meer betrekking hebben op de handelingen van dezen laatste als particulier persoon dan wel als ambtenaar, schoon da schrijver niet wil oütkennen dat het prestige van den beambtenstand daardoor is benadeeld. Zonder twijfel moet aan ook do aangelegenheid verder' worden onderzocht, waat 't geldt hier de eer van het gild. 'Maar vóór alles moet hier ook de andere pa dat i 3 de beschuldigde — worden gehoord. Wat nu de grieven betreft, die men heeft ingebracht tegen de administratie der spoorwegen, do Eegeering beschouwt het als eene quaestie van eer om, door aan al hare handsiingen in dit opzicht publiciteit te geven, zooveel mooglijk alle verdenking betredende het verledene weg lenenden en, wat aangaat de toekomst, aan 't land de geruststellende verzekering te geven, dat een zoo gewichtige zaak ab de spooxweg-admmistrs.tie :¦ :e wijze zal geschieden. Wanneer, zoo heet het eindelijk, de Eegeering hopen mag ep dezs wijze de Vertegenwoordiging des land 3 te vervullen met nieuw vertrouwen, dan j zal 't haar zeker ook gelukken om zulks stappen te vermijden, waardoor op nieuw onrust en opge- j wondenheid zouden kannen ontstaan, zonder dat 1 dit eenig wezenlijk nut zou hebben. Tot dusverre j is de zaak op ernstige en waarlijk vaderlandslie- J vende wijze behandeld. Dit belooft, dat ook bij de \ verder te nemen maatregelen Eejesring en Verte- • genwoordiging eïnsgeaind zullen te werk gaan. Naar uit Berlijn wordt getelegrafeerd is de meer- I derheid der Afgevaardigden sterk voor eea parle- j mentair onderzoek. Uit Bern komt het belangrijk bericht dat de j Bondsraad' besloten heeft aan den Heer Mermiilod, J onlangs zonder voorkennis der Eegeering door den | Paus benoemd tot apostolisch vicaris van Gsnève, t verblijf in Zwitserland te ontzeggen. --- Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 13 Februari 1878. In > staat sedert Dier-dag ds tg, want eerst a we volk3-voordiging, die kozen worden, I het opgedragen zijn den dennïtielren Ilegee¦^svorm vast te stelkn; doc'i twijfel zul ïfeze ver j slechts te beslissen hebben over quaestio of Spanje zal worJen eene federalist"» fehe Republiek, gelijk b. v. Zwiiserland, dan wel me centralistische, 't Besluit om den Republikc Vorm. f.an te nemen, is door do I nomen :t 256 stemmen tegen 33. Vóöi had nog eerst in de Kamer ;'!;e scöcc pkats. Zorrilla namelijk uitte dei ¦ dat aie.n eerst, voor men eenig ander bei ''.ene Bering zou benosmon; doch de ¦-, RLvcro, .s 't in deze met hem oneens gener den ex-Premier in zulke kit oniingen uit dat Martos, d xipt voelde om te _,t zulke tyrannieke uitdrukkingen wei -sigd op den rop 't konïngeehsp werd begraven. Bivero heelt toen zijn ontslag genomen. Na dit incident is 't voo ten en i" niiin i ui tot het benoemen van een gouvernement. De Republikein Figueraa 13 voor;' geworden; hij werd benoemd Verder bestaat de nieuwe B tend uit llepublikeinsche elementou, : ram) trouwens, die een goeden klank hebbea, CeijUlar.. Becerra, Pi T-Margall, e . :*ths iwl mbt aanvaard met "waarin hfj beloofde de integriteit van 't grom "ied te ven (m. a, w. Cnbe j te geven) en verklaarde te hopen dat Spa»" : op Westelijk Europa dien i zou begi te^oefö] i;p het jecl t Schijnt dat nergens d at vaa da Parijscbe Assei;,:. , als wezen hoofden dei n zich en corps naw Madrid te b at nog bevestiging e ¦ len. In de hoofdstad maakt men a tot eene Oluaun He. ke reisven wn 's Kpaings i besluit verneemt msn nog niets naders. Sommigen | willen dat 't hem verdropt dat met zoo weinig energie tegen de Carlisten werd te werk gegaan, anderen blijven beweren dat het de quaestie der artiüeristen is geweest. Ee zaak zou zich aldus hebben toegedragen. Zekere Hidalgo, officier der artillerie, bij zijne kameraden te recht of ten onrechte verdacht gehouden van in een vroegeren oorlog gepleegde wreedheden, is onlangs door den Minister van Oorlog tot een hoogen post in 't leger benoemd. Onmiddellijk is toen daartegen geprotesteerd en bij honderden namen de anillerie officieren hun ontslag. De Minister evenwel bleef zijne benoeming handhaven en de Koning gaf hem daaiin tee, schoon hij persoonlijk niet met Hidalgo was ingenomen. Toen echter 't Ministerie op dit punt bij de Cortes een votum van vertrouwen xütlokte, achtte hij zich persoonlijk beleedigd ca van dat oogenblik stond zijn besluit vast. De voornaamste buitenlandsche bladen wilden aan Amadeus zeer vleiende artikelen. Op geheel andere wijze — zegt de Timss — verlaat hij den troon daa velen zijner lotgenooten. Anderen zijn ten val gebracht door hunne ondeugden, hun zwakheid, hun domheid, maar de Hertog van Aosta verlaat den troon als een man die, op de dringende uitnoodiging van een volk, een moeilijke taak heeft aanvaard en al zijn best heeit gedaan haar eervol te vervullen. Zijn eenige fout is geweest: de onvoorzichtigheid om de Spaansehe Krcxm aan te nes Een. Van alle levende Vorsten — zegt de Kölnisché Zeitung — die een troou hebben moeten laten varen, is hij de eerlijkste, de meest welmeenende en de minst zelfzuchtige geweest. Op den korten tijd van zijne Eegeering rust geen etkele smet. Le Temps prijst vooral 's Konings eerbied voor de Constitutie en ktnt hem den lof toe alles beproefd te hebben, wat beproefd worden kon, maar dat in Spanja toch nooit tot een gunstig resultaat kan leiden. Niets nieuws heden uit Versailles. Men spreekt er nog altijd druk over de kansen eener verzoening en komt daarbij tot zeer verschillende resultaten, 't Heet dat Thiers geneigd zou wezsn het derde onderdeel van zija amendement op artikel 4 te laten vallen, 't welk, gelijk men weet, betrekking heeft op zijn eigen macht. Hij zou hiertoe overgehaald zijn door den invloed der vrouwelijke Camarilla aan de Préddence. Intusschen verklaren zelfs die fracties der Vergadering, die anders nie bepaald met Thiers dwed, zich voor 't amendement van Bufaure. Dit deed o. a. weer de Vereeniging der conservatieve Eepubliek, m. a. w., o'at gedeelte van de linkermiddelpartij, die 't meest overhelt naar' de Eech" terzijde. In de Nationale Vergadering zijn Maandag de beraadslagingen afgeloopen over de wet betreffende den vrouwen- en kinderarbeid in de fabrieken. Men heeft besloten het ontwerp nog eens, dat is een derde maal, te lezen. Daarna is een aanvang gemaakt met de debatten over Aboville's voorstel om de dagbladen te verplichten een officieel verslag der zittingen van ; de Nationale Vergadering te geven. Desnoods zul\ len zs mogen volslaan neet het verkort offieieele I verslag, maar dit is dikwijls ook reeds zeer uitvoe; rig. Voorts zullen ze geen oordeel mogen uitspre; ken over 't geen in de vergadering gebeurd is, I wanneer in datzelfde nummer met voorkomt de ; passage van vt officieel verslag, waarover die eri-1 tiek loopt. Krachtig is dezs oude wet van hèt Kei- ---