Noodiljdenden door den brand. Ontvangen: van W. W., te Rotterdam,/10; R. & H. ƒ25; X. X. ƒ5; W. ƒ2.50; A. A. W. ƒ2.50; M. E S. ƒ5; T. F. ƒ3; V. V. ƒ25; L. L. ƒ10; H. M. d. B. ƒ5; B. ƒ1; Cag°., te 's Hage, ƒ10; N-0 ƒlO. Te zamen met het vroeger ontvangene ƒ418.50. --- EEN PAAR BESCHEIDEN VRAGEN AAN HET MINISTERIE VAN MARINE. 't Is zoo goed als een axioma, dat openbaarheid bij inkoop en verkoop het beste middel is om goed en niet te duur handel te drijven. Wel kan men zeggen, dat we ook daardoor niet onfeilbaar gewaarborgd zijn tegen elke schade, maar het gevaar wordt toch minder, naarmate het beginsel met meer getrouwheid wordt nageleefd. Voor inrichtingen en personen, die over gelden van het algemeen te beschikken hebhen, is openbaarheid bovendien de beste grondslag van hun verantwoording. Door aan al de concurrenten in een of ander vak dezelfde kansen te bieden, snoert men den bedillers den mond. Men heeft gedaan wat men kon om op de meest doelmatige wijze de gemeenschappelijke belangen te verzekeren. Op al wat ondershands geschiedt, kleeft daarentegen, verdiend of onverdiend, de schijn van begunstiging en dit maakt tien ontevredenen of tien vijanden tegen eenen vriend. Er moeten dus wel gewichtige redenen bestaan, waarom bijvoorbeeld een ministerie van den algemeenen regel afwijkt en het beginsel van openbaarheid prijs geeft. Wij nemen de vrijheid naar die reden te vragen, ten opzichte van de wonderlijke afwijkingen van dat beginsel bij het inkoopen van zoogenaamd teakhout, die in de laatste jaren bij onze Marine hebben plaats gevonden. Gelijk men weet, heeft dit hout ten gevolge van het bouwen van ijzeren en composite schepen meer en meer het eikenhout op onze marinewerven vervangen en wordt het jaarlijks met groote partijen gevraagd. Zoolang teakhout nu nog weinig in den Nederlandschen handel bekend was en niet direct werd aangevoerd, liet 't zich misschien verklaren, dat men bij de Marine niet tot openbare aanbesteding durfde overgaan, meenende bij ondersbandsch contract meer zekerheid te hebben voor de levering van goede qualiteit. Doch sedert in 1870 en 1871 en later in 1873 soliede inschrijvingen hebben plaats gehad, waaruit gebleken is, dat onï,e houthandel de zaak met kracht en ijver aanpakt, is elke reden tot ondershandsch contract naar 't schijnt vervallen. Waarom dan in 1872 voor dat jaar en in 1873 voor de - behoefte van het volgende, wederom den weg van ondershandsch contract gevolgd en recht gegeven tot de vraag, of er wel voldoende gezorgd is, dat de inkoop zoo I voordeelig mogelijk geschiedde, de schatkist geen nadeel leed, tengevolge van begunstiging? Men moet immers ook zelfs den schijn des kwaads vermijden ? Onze tweede vraag slaat op een geval van zeer jonge dagteekening. Wij komen daarmee op het terrein van den ruilhandel, zooals men weet, de meest oorspronkelijke vorm waarin het eene volk met het andere in betrekking trad, en terecht in onzen tijd gebrandmerkt als de meest wisselvallige en de minst solide. Ziehier de zaak. Zooals iedereen lichtelijk begrijpen kau, is er tengevolge van het boven vermeld toenemend gebruik van teakhout op de Marine-werven te Amsterdam en Willemsoord een zeer aanzienlijke hoeveelheid eikenhout voorradig, waarvan men voorshands geen gebruik denkt te maken. Laat ons nu maar aannemen, dat -'t verstandig is dit eikenhout op te ruimen en een evenredige hoeveelheid teakhout op te doen. Doch dan vragen wij of 't ook verstandig is, dit in den vorm van ruilhandel te doen, gelijk geschied is. Bij openbare veiling toch zou deze partij vermoedelijk een aanzienlijker som hebben opgebracht, dan de benoodigde hoeveelheid teakhout kosten kan, daar, gelijk bekend is, het bedoelde eikenhout zeer deugdzaam is en er bij den particulieren scheepsbouw in dit artikel veel behoefte en een zeer geringe voorraad bestaat ? 't Liet zich dus verwachten, dat bij openbare veiling uit alle hoeken des lands koopgrage scheepsbouwmeesters zouden zijn opgekomen en men alzoo buitengewoon hooge prijzen zou gemaakt hebben. Nu blijft ruimte voor de vraag of 's lands schatkist ook kan benadeeld zijn door een ondershandsch contract van den meest primitieven vorm; en dat te meer daar bij onze Marine in den regel het beginsel van openbare veiling tot in het kleine wordt toegepast, wat wij gaarne prijzenswaardig noemen. Als ieder tot mededinging wordt toegelaten, dan stijgen de prijzen, en dit en niets anders kan het oogmerk zijn van hen, die 's lands \ belang behartigen. Wij meenen ons voorshands met het stellen van de bovenstaande vragen te moeten vergenoegen. Ons doel is ze te brengen onder de oogen van het publiek en van de autoriteiten, wien de zaak rechtstreeks aangaat. De publieke zaak moet publiek behandeld worden. Op onze marine mag de verdenking niet rusten alsof er zorgeloos met 's lands materiaal omgesprongen wordt, alsof een lichaam, dat zich zeer terecht mag verheffen op den naam van uiterst streng in het keuren te zijn van al wat ten behoeve onzer vloot geleverd wordt, niet met dezelfde nauwgezetheid zou toezien bij 't opruimen van het overtollige. Als wij daarbij durven verzekeren, dat de kolossale partij eikenhout, die men meent niet meer noodig te hebben, alleszins bruikbaar en deugdelijk is, dan berust dit oordeel eenvoudig en uitsluitend op het feit, dat 't indertijd door de marine zelve goedgekeurd is en goed geconserveerd. En zoon lichaam moet uiterst nauwgezet toezien, dat niemand ook maar met schijn van recht van begunstiging kan praten. Doch genoeg. De feiten door ons onder het licht der openbare meening geplaatst, verdienen zeer stellig nadere bespreking. 't^Zal ons aangenaam zijn te vernemen, dat wij ons vergist hebben, dat is: dat men in 1872 en 1873 voor 1874 op goede gronden afgeweken is van het deugdelijk bewezen beginsel der openbare aanbesteding van teakhout, en dat de afwijking van den regel der openbare veilingen, welke nu onlangs ten opzichte van een kolossale partij eikenhout heeft plaats gehad, in het belang van 's lands schatkist geweest is. Voorshands meenen wij het tegendeel te moeten aannemen. --- FEUILLETON. Een Duitsch studenteureisje met ,,Banernfanger" CASTOR. DOOR 1) Slot. — Maar ik kan u helaas maar uiterst weinio- hoop gej-en, want gesteld het gunstigste geval, namelijk dat wij die slimme dieven op het spoor komen — iets wat a priori hoogst twijfelachtig is dm geef ik u toch nog de verzekering, dat we geen //rothen Heller// bij hen zullen vinden. — Intusschen beloof ik u, dat ik alles zal beproeven wat in mijn vermogen is en wat mijn plicht mij gebiedt te doen in deze zaak. Langzamerhand kreeg ik de noodige kalmte weer terug, maar daarbij tevens het alleraangenaamste bewustzijn van de gelukkige bezitter van ettelijke //Scheine// geweest te zijn en in plaats daarvan eeniga //Kreuzers// behouden te hebben -— om niet te spreken van hoed en para.luie. Ik begon een soort van //Galgenhumor// te gevoelen en neuriede onwillekeurig, tot groot vermaak van den Polizist, //Ach mein lieber Augustin.'/ — Weet ge wat mij nog niet erg duidelijk is, hernam ik, hoe die vermeende Polizist mij bisteren die bankbiljetten uit de portefeuille "heeft kunnen stelen. - Dat zal ik u zeggen, antwoordde de commissaris. De quasi-Polizist had waarschijnlijk door een wenk van uw buurman vernomen, dat de inhoud uwer portemonnaie niet buiten- gewoon schitterend was. A-Ergo, dacht hij, heeft hy de pitten in de portefeuille.* »Nu, dus was verder zijn logica, is het waarschijnlijk, dat hij op de vraag naar zijn papieren, vertrouwend op de politie, de geheele portefeuille overgeeft. Doet hij dat niet, dan blijft nog altijd de kans, dat hij in de haast en consternatie een greep in zijn papieren doet, zoodanig dat er misschien eenige wScheine* toevallig tusschen zitten.// Het laatste schijnt bij u het geval geweest te zijn. — 't Is listig uitgedacht, hernam ik, en ik moet zeggen dat ze zegen op hun werk gehad hebben, want ze hebben mij totaliter uitgeplunderd. Ik had al mijn „Scheinev in een couvert bij mijn andere papieren gestoken, en toen de Polizist mij het bundeltje teruggaf, na er 'teen en ander uitgenomen te hebben, kon ik natuurlijk niet vermoeden dat hij, dien ik op dat oogenblik als mijn reddingsengel beschouwde, druk bezig was mij te bestelen. Nog een vraag, voegde ik er bij; gelooft gij, met xiw ervaring in deze soort vau zaken, dat alle personen, die gisteren inde -vWirthschaft// bij elkaar aan tafel zaten, handlangers waren? Zonder directe bewijzen te hebben, meen ik toch *ja// Merop te kunnen antwoorden; hoewel ik beken dat het ontmoeten buitengewoon toevallig en natuurlijk in zijn werk gegaan is. De meest ongedwongen kennismaking is zeker wel die, welke op den straatweg plaats vond, en 't was slim verzonnen, om eenzonnigen weg te kiezen waar slechts één boom stond, zoodat de twee quasi-geologen zich natuurlijkerwijze voegden bij het gezelschap dat onder den boom zat en zoodoende kennis moesten, maken. ' Toen ik den commissaris verder mijn avonturen van den vorigen nacht verhaalde, betreurde hij het ten zeerste, dat ik hem geen beschrijving van het uiterlijk der twee boeven kon geven. Hij zond echter onmiddellijk eenige verkleede agenten naar het bewuste huis, maar zei mij tevens, dat de gansche bende zich hoogst waarschijnlijk reeds in een andere plaats bevond. Na nog verschillende vragen beantwoord te hebben, kon ik gaan wandelen, met het allerschitterendst vooruitzicht, -van nog tweemaal vierentwintig uren in de voor mij zoo jammervolle stad te moeten vertoeven, (dus luidde de politie-order) ca dat nog wel //sans avoir le souv. Dat ik mijn geld evenmin als hoed en parapluie terugkreeg, deel ik mijn lezers nu reeds mee —¦ mocht het verhaal van mijn reisongelukken u slechts eenig genoegen gedaan hebben, misschien vertel ik u dan later eenige carieuse ontmoetingen en avonturen die mij op dezelfde reis troffen, voor dat ik heelhuids weer thuis zat. Ik zon mij nu gelukkig achten, wanneer ik mija doel eenigszins bersikt had, itamelijk door» dit staaltje van //Bauernfangerei,// mijn niet ergdenkende landgenooten en vooral jeugdige gewaarschuwd te hebben, tegen sommige kennismakingen op reis, die, hoe aangenaam en onderhoudend ze ook schijnen, maar al te dikwijls alleen ten deel hebhen, uw . . . beurs, hoed of parapluie van eigenaar te doen veranderen. Bonn, Augustus 1874. --- Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 10 Sept. Het verblijf van Grootvorst Constantijn in Parijs geeft de Fransche bladen tot allerlei vreugdebetoon aanleiding. De Vorst en verder alle Russen worden bewierookt. 'Üe Presse doot bijna een beroep op de medewerking van de edele Plussen, Frankrijk tegenover den grooten rustverstoorder, Duitschland, te beschermen. De schorsing van de Univers is niet geschied op verzoek van den Spaanschen Gezant, maar de Minister Decazes heeft reeds des morgens ten 8 uut zijne collega's kennis gegeven vaa de noodzakelijkheid om de klacht van den Spaanschen Gezant te voorkomen. Als een pleister op de wond zou dan een republikeinsch blad, in deze de République Francaise, een ministerieele berisping ontvangen. Be Temps zegt van dezen laatsten maatregel, dat hij er, hoe hij de zaak keert of wendt, niets van begrijpt. Be Univers behelst een ruwen san val op de Spaansche Regeering. De République Frangaise bestrijdt in gematigden vorm het artikel van de Univers. Indien laatstgenoemd blad te veroordeelen is, dan is de République Frar.fnise te prijzen. Indien de. Réyublique Francaise schuldig is,^aan is de Univers onschuldig. Het _ ontslag van den Prefect des Vars wordt van ministerieele zijde met zekere ostentatie toegeschreven aan den wil van het ministerie om het Bonapartisme met kracht te bestrijden. Zij nemen toch dagelijkse ene vijandige houding tegenover dea Maarschalk en de Nationale Vergadering aan. _ Wat deze laatste betreft, zeker beleeft de Regeenng, die toch zooveel voor hen deed, geen genoegen van de Bonapartisten. Bit blijkt weder dvidelijk bij ds verkiezing in Maine-et-Loire, waar de Bonapartistische kandidaat Berger den ministerieelen kandidaat onmogelijk maakte. De kansen van den Heer Berger staan gunstig. In Anjou heeft hij te kampen, niet slechts tegen het geheele prefectenbestuur, maar ook tegen de legitimisten, aan wier hoofd Mgr. Freppel staat, 't Schijnt echter, dat noch de prefect, noch de bisschop invloed genoeg hebben om hunne ondergeschikten te bewegen den Heer Berger niet te stemmen. Be maires en ondergeschikte beambten, evenals de landelijke geestelijkheid, hebben geen zin of moed om tegen den stroom op te werken. De boeren begrijpen — en dat is zoo dom niet — dat het gaat om de Eepubliek of het Keizerrijk. Indien de maires ijveren voor den regeeringskandidaat, dan loopen zij gevaar hunne populariteit te verliezen, daarom werken zrj liever in 't geheim voor Berger. De kleine beambten, veldwachters, bureauschrijvers, tabaksverkoopers enz. hebben meer vertrouwen in den terugkeer van het Keizerrijk dan ia den duur van het Septennium en werken in dien zin. Hoe verder van Angers verwijderd, hoe minder de invloed van den prefect zich doet gelden. De lagere geestelijkheid is alles behalve ingenomen met de wijze waarop de bisschop tegen haar optreedt, zij haat de Eepubliek en geeft de voorkeur aan het Keizerrijk boven het Septennium.* 't Is een verschijnsel, dat voor geheel Frankrijk geldt, de hoogere geestelijkheid is legitimistisch, de lagere geestelijkheid Bonapartistisch, en dat kan op den duur de zege van het Keizerrijk bevorderen. Het Journal de Maneille meldt, dat de verdediger van den Overste Villette Mevrouw Bazaine als getuige heeft gedagvaard. Twee personen, in Marseille gevangen genomen beschuldigd van onwettige arrestatiën in de dagen van Sedan, toen de republiek werd uitgeroepen, sijn vrijgesproken. Zij behoorden tot den deftigen en bemiddelden stand. Anderen waren minder gelukkig; o. a. werd een oud man tot 5 jaren dwangarbeid veroordeeld. Bij de vrijspraak van den eerste had een aandoenlijk tooneel plaats. De dochter van een dier heeren, die haar vader saaert zijne gevangenneming niet tad gezien en hem nu op de bank der beschuldigden zag, viel hem bij de vrijspraak om den hals en werd toen bewusteloos. De omstanders hielpen dea verschrikten vader het mei «je uit de gerechtszaal te brengen. Het is nog altijd een raadsel wat de Eegeering bewogen heeft plotseling op die lang vergelen zaken terug te komen, tenzij dat men agitatie van Republikeinsche zijde wilde uiïokken, ten einde de republiek in discrediet te brengen. Een blad vraagt waarom de Regeering dö deelhebbers v;g 2 December niet vervolgt; toen zijn vrij wat grooter misdaden tegen de wet gepleegd. In Caen doet zich een geval voor als met de Overijseische bank. De directeur van de Biscontobank is gevangen genomen. Het actie-kapitaal van 2 -millioen fr. en de reserve kas van 800,000 fr. ?'jn totaal weg. Voor den kleinhandel in die stad moet deze gebeurtenis als een groote ramp worden beschouwd. Het Congres van oud-Katholieken iv Freibtfrg heeft volkomen aan de verwaehtig beantwoord. De belangstelling was algemeen. In de laatste zittfeg kwam de Heer Strenf uit München op tegen de beschuldiging, dat de oud-Katholieken niet genoeg hervormingen invoeren, hij noemde o. a. de hervorming met betrekking tot de biecht en ds invoering vau de landstaal bij den eeredienst. de oud-KathoHeken vijanden der Kerk rijn, zco als de Jezuïeten beweren, is onwaarf; juist zij die zich verschuilen achter de stelling: men moet God meer gehoorzamen dan de menschen, alleen met het doel om het staatsgezag te ondermijnen, zijn vijanden der Kerk. De tïeer Schulte zeide in da sluitingsrede, dat liet niet alleen.de verwerping van het dogma der onfeilbaarheid betrof. Verscheidene bisschoppen hadden hem na hunne terugkomst van het concilie verzekerd, dat zij het niet aannamen, het niet geloofden, terwijl diezelfde bisschoppen korten tijd daarna, om het behoud van tijdelijke voordcelen, verklaarden, dat de onfeilbaarheid steeds een leer,stuk der Kerk is geweest. De karakterloosheid is dus aan de zijde van die bisschoppen. Het heeft mij, zeide spr., een harden strijd gekost om aan de beweging tegen het dogma deel te nemen, doch toen ik zag, dat ik de bisschoppen niet langer mocht volgen op den onzaligen weg, dien zij hadden ingeslagen, heb ik hun gezegd, dat ik hen met de wapenen des gee3tes bestrijden zou naar mijn vermogen. In de universiteits-kerk is gisteren ter eere van den Groot-Hertog een Hoogmis opgedragen. De leerrede werd uitgesproken door bisschop Eeinken3, naar aanleiding van de woorden van Paulus: Weest onderdanig aan de overheid welke gezag over u heeft, terwijl de Roomsche bisschoppen leeren: Weest onderdanig aan de overheid voor 200 ver wij het goedkeuren, en de wetten erkennen. De R. K. priesters, zei spr., zaaien overal ontevredenheid en zetten de onderdanen tot ongehoorzaamheid tegen de overheid aan onder de valsche bewering, dat de godsdienst in gevaar verkeert, terwyl het hier slecht 3 een machts-quaestie geldt. Men meldt, dat Dr. Friedenthal geweigerd heeft zich met de leiding van het ministerie van landbouw in Pruisen te belasten. De Postmeester-generaal te Berlijn ontvangt talrijke opmerkingen en mededeelingen der betrokken regeeringen om de werkzaamheden van het aanstaande post-congres te vereenvoudigen enden goeden uitslag te verzekeren. Wel zal nog het ideaal van een uniform port over de geheele wereld niet bsrsikt worden, maar men stelt zich voor, dat men toch een belangrijke schrede in die richting zal vorderen. De Koning van Saksen is heden naar Bohème vertrokken om gevolg te geven aan de uitnoodiging van den Keizer van Oostenrijk en om de manoeuvres gezamenlijk bij te wonen. Engelsche Lagerhuis heeft gisteren twee zijner leden door den dood verloren, Mr. ih. Gilpin en Lord George Marmers. Eerstgenoemde was Minister onder Palmerston en een man van groote bekwaamheden. Dat het Engelsche departement van marine niet stil zit, bewijst het dezer dagen aan het Parlement overgelegde rapport omtrent den aanbouw van schepen. "43 ongepantserde schepen zijn ia aanbouw, terwijl bovendien nog bevel is gegeven om 9 nieuwe schepen op stapel te zetten. Van deze nieuwe schepen zullen de Shah 26, de Raleigh 22, Ro' er 18, drie andere 16 stukken voeren. Te Kingston is de boot te water gelaten, die strekken zal om den Heer Stanley te dienen bij zijn saastaanden tocht naar de binnenlanden van Afrika. De boot is van cederhout, 40 voet lang en 6 voet breed. Zij is in vijf compartimenten verdeeld, en kan gemakkelijk over land worden vervoerd; voor ieder deel zijn slechts twee man noodig. &oodra de boot gebruikt moet worden, wordt zij door een zeer vernuftig mechanisme in elkander gezet. Veertien riemen stellen den reiziger in staat daarmede snel over het water te gaan. De bagage en bedienden vinden er met den Heer Stanley voldoende plaats. Be internationalen, te Brussel vergaderd geweest, hebben bijzonder weinig belangstelling gewekt. De vergaderingen waren zeer slecht "bezocht, 't Heeft den schijn alsof die zaak aan 't kwijnen is en of 't congres niet meer door een ander zal gevolgd worden. Sicilië verkeert nog altijd in een staat van ongekende onveiligheid en te Rome schijnt men 't nog niet eens te kunnen worden over de middelen tot herstel. De Minister van Oorlog wil geen trospen zenden, omdat men niet met georganiseerde benden te doen heeft, maar met op zichzelf staande misdaden, waarop de troepen geen vat hebben, dat is politiewerk en deze is onmachtig. In de Abruszen moet het volgens de Unita tiazïmale niet veel beter met de openbare veiligheid gesteld zijn. In den omtrek van Isernia is een rooverbende opgetreden, die bij den aanstaanden wijnoogst de gemoederen met angst en zorg vervult. Dat niet alleen de Regeering in Spanje de medewerking van Duitschland om de erkenning der mogendheden te verkrijgen op hoogen prijs stelt, bewijst de reis van de Duitsche en Oostenrijksche gezanten naar Madrid. Overal werden hun ovatie 3 gebracht. In Rusland is een algeheele wijziging van het stelsel van inkwartiering vastgesteld. Dr inwoners zullen voortaan vrij van inkwartiering zijn, tenzij in onvermijdelijke gevallen en dan niet langer dan drie dagen, terwijl vergoeding wordt verleend naar verhouding van den rang van den ingekwartierde. De inkwartiering was een ware plaag voor vele plaatsen iv Rusland. De meerdere onkosten, die door dezen maatregel veroorzaakt worden, zullen door een afzonderlijke belasting worden goed gemaakt. --- Een Spaorweg-ongeval. Op do spoorwegliju Soissons had Zondag het volser.de ongeval plaats. Terwijl in het station van Soissons de vuurstoker en de machinist vau een locomotief een weinig mst namen was een werkman belast met het vuur te onderhouden! doch Ken had hem uitdrukkelijk verboden de hand aan de machine te slaan. De taan, ziende dat er water ontbrak, overtrad het en in plaats van den stoker of den machinist te gaan roepen, bracht hij de locomotief in beweging en stuurde dia naar de pomp. Hij had echter te groote gedachte van zijne kennis gehad en zig weldra daf hij niet in steat was te stoppen. Een der hef boomen van de machine welke niet ingehouden was, manoeuvreerde in volle kracht' trof den onvoorzichtigen werkman en wierp hem ter aarde.' Nu vertrok de locomotief zender geleider, met eené snelheid van 60 kilometers per uur, in de richtiri"- van Reims. Het verschrikkelijkste was, dat zij zich op dezelfde rails bevond als de trem die omtrent hetzelfde uur uit Heinis vertrekken moest. Aanstonds telegrafeerde mea naar at de stationschefs en de trein van Reims werd opgehouden. r Ondertusschen stoomde de locomotief in volle sr-dkeid het station van Siry-Serajo&e voorbij en kwam te Brai*ne aan, waar de stationschef gelukkig maatregelen genomen had om haar tegen te houden. Wen had dan wissel verzet om de locomotief op een zyspoor te brengen, waar zij op eene aardhoogte stooten. Men had zakken met aarde gevuld op d geworpen om de locomotief te Aom derailleeren ei den schok te verzachten. Alles ging zoo als mes het vooraien had, de locomotief kwam met eene verschrikkelijk snelle vaart tegen de opgeworpen hinderpalen aan ej geheel verbrijzeld zonder de gevreesde ongebkken veroorzaakt te hebben. ---