Noodlijdenden door den brand. Nog ontvangen van: W. L. H. ƒ5; M. S. ƒ 4.96% Totaal ƒ 788.25%. --- Nog een paar bescheiden vragen aan het Ministerie van Marine. In de hoop, dat de vragen in ons nommer van Vrijdag 11 Sept. gedaan, met een antwoord zullen verwaardigd worden en bij die gelegenheid de geheimzinnige sluier, welke over den jongsten ruilhandel van teakhout en eikenhout hangt, door de bevoegde autoriteit zal worden opgeheven, hebben wij het beleefde verzoek gekregen nog een paar andere vragen er bij te voegen. Wij willen dit niet weigeren. De gevallen, waarop deze vragen betrekking hebben, zijn even vreemd van aard als belangrijk voor onze schatkist, daar het beginsel van openbare aanbesteding weer op grove wijze geschonden schijnt. Om van dat beginsel te mogen afwijken, moet men wel zeer deugdelijke gronden hebben. Onze wensch en die van velen is deze gronden te mogen kennen. De eerste, of na de twee vorige, de derde vraag betreft het sloopen van afgekeurde Marineschepen. Men weet, dat dit tot nog voor korten tijd bij publieke aanbesteding geschiedde en wel zoo dat al het materiaal aan de werf bleef en, voor zoover 't niet meer bruikbaar was, later bij publieke veiling van de hand werd gedaan. Op die van ouds gebruikelijke en proefondervindinglijk voordeelige manier is nog onlangs gehandeld met de drijvende batterijen de Orkaan en de Jwpüer. Waarom heeft men nu op eens dit stelsel laten varen en een ondershandsch contract gesloten voor een zoo groot aantal schepen, dat een kleine Amerikaansche republiek er een vloot aan zou gehad hebben ? Keeds is bij ondershandsch contract de zeilkorvet Pallas gesloopt, is men bezig aan het zeilfregat Holland, de drijvende batterij Neptunus, het schroefstoomschip le klasse Willem, en staan op de nominatie: de drijvende stoombatterij de Ruiter, vijf of zes Schooner-Kanonneerbooten (model propatria), alles te Willemsoord, en twee of drie schroefstoomschepen 4e klasse, te Hellevoetsluis. 't Was dus waarlijk wel de moeite waard geweest de concurrenten op te roepen en door openbare aanbesteding te trachten het meeste voordeel van de oude onbruikbare rompen te trekken! Volgens het ondershandsch contract blijft het sloopers-A,owr van de schepen aan de werf, maar moet het metaal, zooals lood, koper en ijzer, tegen nieuw materiaal worden ingewisseld. Dus weer ruilhandel zooals in onze dagen alleen door de onbeschaafde volken gedreven wordt! Welke redenen kunnen er bestaan om ons op deze wijze ten toon te stellen en ruimte te laten voor de vraag of het land niet veel minder krijgt, . . . dan 't krijgen kon? De tweede of vierde vraag! 't Geldt de aanbestedingen van ijpe-, êssche-, wilgeen soortgelijke houtwaren. Deze geschieden werkelijk nog volgens het beginsel der openbaarheid, doch slechts voor een klein gedeelte, 't Grooter gedeelte wordt bij eene vaste firma aangekocht, dus zonder de minste concurrentie. Wij vragen alweer: waarom? Zouden wij antwoord krijgen op deze en mogelijk nog andere vragen, die volgen kunnen ? Wij zijn er bang voor. Een zeer oude en zeer geaccrediteerde firma in Amsterdam heeft indertijd omtrent een van de door ons behandelde punten inlichtingen verzocht, maar de Heeren, wien 't aanging, hebben zich te hoog of niet bevoegd geacht om haar te antwoorden. Men heeft niet eens de burgerlijke beleefdheid in acht genomen. Be brief, die betrekking had op de quaestie, is ter griffie gedeponeerd, in de snippermand gegooid, aan de vuurgoden geofferd. . . wie zal 't zeggen ? Misschien gaat onze courant denzelfden weg op. Doch dan rest ons nog de hoop op eene interpellatie in de Kamer. Die interpellatie, aan het adres van Z.Exc. den Minister van Marine, zou daar geheel op haar plaats zijn. Als 't waar is, wat men binnenskamers zegt en wat wij gepubliceerd hebben, dan wordt er met ons materiaal en met ons geld wonderbaarlijk vreemd omgesprongen; als 't niet waar is, dan is 't hoog tijd den kwaadsprekers den mond te snoeren. Wij van onzen kant zullen dan gaarne erkennen, dat men ons misleid heeft, en dat de marine schandelijk belasterd werd. Doch dan moet men ons de middelen geven en de publieke zaak publiek behandelen. In de Kamer kan dit op breeder schaal geschieden. Be Minister, geïnterpelleerd zijnde, is verplicht te antwoorden en dat antwoord mag en kan niet ontwijkend zijn, ten minste als de leden van onze volksvertegenwoordiging goed wakker willen blijven. Maar al te dikwijls is dit laatste niet het geval. Men interpelleert soms alleen voor zijn fatsoen, terwille van zijn kiezers, om ook eens een vraag te doen, niet om een antwoord te krijgen, 't Is soms zelfs, alsof men reeds bij het redigeeren van de vraag er op bedacht geweest is, de beantwoording gemakkelijk te maken. Waarom zou men de kat de bel aanbinden en een publiek schandaal maken van eene zaak, die toch niet meer te veranderen is ? Waarom ? Wel, nog eens, omdat de publieke zaak publiek moet behandeld worden; omdat het beginsel van aanbesteding, waardoor alle belanghebbenden gebaat kunnen worden, in de eerste plaats bij landswerken behoort gehandhaafd te worden; omdat er, gelijk wij herhaaldelijk zeiden, geen zweem van twijfel mag bestaan, of de gelden voor 's lands vloot bestemd, wel goed besteed worden. Men noeme dit geen bemoeizucht, geen oppositie quand-même. Juist in een geval als dit, zal 't blijken, dat men het der Regeering niet lastig wil maken, maar alleen geleid wordt door de zorg voor het algemeen belang, want de tegenwoordige Kegeering als zoodanig, is bij deze quaesties niet meer betrokken dan de vorige, en als er bepaaldelijk door den Minister van Marine fouten begaan zyn, dan heeft Z.Ex. die voor'tmeerendeel gemaakt toen hi] nog liberaal heette en nog niet conciliant was. Doch genoeg, 'tis te hopen, dat er in de Kamers nog wel meer dan éen man zal zitten, die zich waar het 's lands belang betreft, desnoods boven de verdenking van andere beweegredenen weet te verheffen. --- FEUILLETON. EEN AMERIKAANSCH KOOPJE. — Dan zult ge hen op het perron vinden. Gevolgd door de Berlijnsche spoedde ik mij naar do wachtzaal. Een blik door de glazen deur, die op het perron uitzag, overtuigde mij, dat ook daar geen enkele agent te zien was. Niemand tot wien wij ons konden wenden. — Mem Begleiter ist abgewicsen und Niemand versteht mich hier! — jammerde de Berlijnsche. Ik sprak den portier aan, die de wachtzaal bewaakte en er niemand in toeliet als degenen die van plaatsbiljetten voor Keulen voorzien waren. Hij bezag mijne kaart voor de sleeping-car nauwkeurig. — Oui madame, tout est en ordre, vous avez deux places ponr le waggon-lit. — Ja, maar hoe kom ik, er in, als niemand mij den weg wijst! — De portier glimlachte. — Ik zou u wel een middel aan de hand kunnen doen om er in te komen, maar dat mag ik u niet zeggen, mevrouw. — Ik begrijp u niet goed. — Dat is jammer! — antwoordde de man nu met zulk een begrijpelijk schurkachtig gezicht, dat het niet moeilijk meer viel zijne bedoeling te raden. —Is het om een franc te doen? Die heb ik er gaarne voor over! -¦e Uitmuntend! ga in deze zaal) ik zal u de parrondeur laten openen, dan kunt ge uwe plaatsen in bezit nemen. De bewuste zaal was die van de tweede klasse; daar onze sneltrein slechts wagens eerste klasse medenam, waren wij alleen. — Wat zegt die man? — vroeg de Berlijnsche. Ik versta er niets van en ik weet niet waar ik heen moet! Ach Jott, ware mem Begleiter doch hier!! — Als ge er een franc voor over hebt, kunt ge dit gedaan krijgen, alles lukt hier voor geld. De jonge dame tastte in haar zak en smaakte nogmaals het genoegen haren Begleiter te omarmen. Na verloop van eenige minuten iwerd de perrondeur geopend. De buitenportier verscheen, liet ons uit, ontving onze fooien en zeide ons, dat we het perron moesten afgaan, eu dan maar weder vragen, waar de trein naar Keulen stond. Daar de man ons verder aan ons lot overliet, was dit zeker de verstandigste raad dien hij geven kon. Er stonden wel een tiental treinen, waarvan er iedere vijf minuten een vertrok. Zonder vragen bestond er dus alle kans om in een verkeerden trein terecht te komen. Wy holden het perron af. — Waar is de waggon-lit naar Keulen? — Hierheen, mevrouw, ik zal er u brengen. Een gedienstige wegwijzer draafde ons vooruit en zoo kwamen wij na eenige minuten ademloos in de nabijheid van den bewusten trein. Onze voorbode wees dien mst zijn hand aan en verwachtte zijn fooi. _ — Ach Jott! Mussen wir darm sdilafen ? — risp de Berlynsche. Waarlyk, dit vooruitzicht was niet uitlokkend. t Scheen wel, dat de overige passagiers vcor den waggon-lit beter bekend waren met het middel om zich de perrondeur vóór den tijd te laten openen; althans wij waren de laatstaangekomenen. De slaapwaggon, die zich vooraan den trein bevond, geleek wel een mierennest, zoo joelde en krioelde het er dooreen. Het bescheiden plaatsje, dat een ieder werd aangewezen en de ontdekking dat de coupes allen voor vier personen waren ingericht, werkten zóó teleurstellend op het publiek, dat er een koor vaa jammerklachten en verwenschingen uit opsteeg en iedereen zijn best deed om, uit louter kwade luim, de verwarring nog te vergrooten. — Kann man nicht dicse vier Pliitzo bekommen? Meiner Frau behagt es schlecht eenSchlafcoupé mit Anderen zu theilen. De zware basstem, die deze woorden uitte, kwam mij hakend voor, ik stak mijn hoofd door het portier en herkende den dikken Oostenrijker, die bepakt en beladen met valiezen en hoedendoozen, half wanhopig zijn eng nachtlogies opnam. — Onmogelijk! Deze dames hebben reeds dezen ïaorgen hare kaarten van de Agence Américaine gahaald; zie, daar zijn ze reeds! —- Ach Jott! könnte ich mich nur zu Ihuen setzen, vielleicht komme ich mit drei Herren in ein Schlafcoupé, das ware ja entsetzlich! — jammerde de Berlijnsche. —¦ No. 1 en "! — riep mijne reisgenoote. — Hier, meine Damen, diese zwei fauteuils! Geea geringe mosite kostte het ons om over den bdrg van Oostenrijksche vaüezen en doozen te klauteren, die voor onze eigene handbagage geen eukel plekje vri jhet, en wij slaakten een zucht van verademing, toen we eindelijk, met deze op den schoot, in onze fauteuils nederzonken. — Ach Jott! Ach Jott! klonk het nog uit de verte. Toen ging de tusschendeur toe en onze Berlijnsche was alleen aan haar lot overgelaten. "De begeleider schudde bedenkelijk het hoofd, nam den terugweg aan en zocht waarschijnlijk troost in de Hugenooten, die men juist dien avond in de Salie Ventadour opvoerde. Op reis is het verstandigste om alles van zijne kluchtigste zijde op te nemen; men is dan zeker altijd stof tot lachen te vinden. Wij waren niet minder teleurgesteld dan de anderen en begrepen dat onze dure slaapwaggon meer tegen had, dan de eenvoudige waggons eerste klasse, waar men tenminste plaats genoeg vindt om de handbagage te bergen, bovendien hadden we dan de //Dames seules// kunnen kiezen, die iedere Fransche trein aanbiedt en die gewoonlijk zeer weinig bezet is; al deze overwegingen waren zeker niet geschikt om ons vroolijk te stemmen, maar een blik op het wanhopig gelast van den brommend«n Oostenrijker en op dat van zijn slecht geluimde wederhelft, die zich maar niet met hun lot konden verzoenen, was voldoende cm onze lachspieren weder in beweging te brengen. Onze hartelijke lach werkte aanstekelijk. Het Oostenrijksche paar, dat den agent had willen omkoopen om ons te verjagen, begon zich meer te schikken ca spoedig waren wij in druk gesprek. (Wordt vervolgd). --- Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 17 Sept. De noordelijke tocht van den President wordt gekenmerkt door steeds toenemende geavanceerde neigingen van Mac-Mahon. De populaire manifestaties ten gunste van de republiek zijn voor hem een vingerwijzing om de ultra-conservatieve partijen, die hem op het kussen brachten, te verzaken. De Spaansche aangelegenheden hebben medegewerkt om hem de oogen te openen voor 't gevasr van een gouvernement de combat en de noodzakelijkheid doen inzien zich bij de gematigde lieden van alle partijen aan te sluiten; zoo zeggen zijne optimistische vrienden. Wordt dit bewaarheid en houdt hij zich aan 'tgeen hij den Heer Plichan te Bijssel antwoordde, dan zal men het schouwspel zien, dat Thiers en de zijnen, Gambetta ingesloten, zich met het centrum vereenigen, om het Septennium in den zin der gematigde republiek te organiseeren. Indien dit het gevolg is van des Presidents reizen, dan gaat Frankrijk een tijdperk van inwendige rust tegemoet, 'twelk het beter dan alles in staat zal stellen de drukkende gevolgen van den oorlog te boven te komen, want men moet niet vergeten, dat, ja, de Dnitsche oorlogschatting is betaald, maar dat dit slechts denkbeeldig is, daar alleen de schuldeischer is veranderd, do volle schuldenlast door den oorlog veroorzaakt rust nog op Frankrijk en de druk daarvan wordt thans misschien dieper gevoeld dan kort na den oorlog. De Bonapartistisehe bladen zeggen, dat tot eiken prijs de verkiezing van den Bepublikeinschen candidaat voor Maine-et-Loire moet worden belet en dat dus bij de herstemming op den Regeeringscandidaat moet worden gestemd. Hetzelfde zegt de legitimistische Monde. De Republikeinsche candidaat, van drie zijden bestookt, zal het dus hard te verantwoorden hebben. De veel besproken Orénoque zal eindelijk volgens de Constitutionnel de Italiaansche wateren verlaten. Daardoor zal tegenover Italië een steen des aanstoots zijn uit den weg geruimd, maar voor de clericalen in Frankrijk ontstaan. Omtrent de laatste dagen van Guizot wordt gemeld, dat hij langzaam in krachten van lichaam en geest afnam. In de laatste drie weken stelde hij geen belang meer in de staatkunde, in zijn buitenplaats en in zijn onvoltooide geschiedenis van Frankrijk voor kinderen. Hy zeide tot zyne omgeving, dat hij het gevoel ondervond van een luchtreiziger die de aarde verlpit als de ballon zich verheft; telkens als hij uit een sluimering ontwaakte, was de afstand die hem van de aarde scheidde grooter. Het bovennatuurlijke hield hem uitsluitend bezig en hij hield gesprekken met zijne in Mei overleden dochter. De dood van Mevrouw de Wit en de geschiedenis van de fr. 50.000 aan zijn zoon verstrekt, is hij niet te boven gekomen. Ofschoon 87 jaar, was hij, tot die rampen hem troffen, een kras oud man. Hij had er bijzonder veel genoegen in als Thiers hem bezocht en zich er over verheugde, dat hij er nog zoo gezond en elastiek uit zag. //Zoo lang ik leef,// pleegde hij te zeggen, *zal Thiers denken, dat hij nog een tiental jaren voor zich heeft, want ik ben tien jaar ouder dan hij.// Zijn privaat leven was eervol en werkzaam. Hij spoorde de Franschen aan zich rijkdommen te verzamelen, maar hij leefde en stierf in betrekkelijk bekrompen omstandigheden. H^j, zijn dochter en kleindochter werkten te zamen om zich eenige weelde te verschaften. Zijn buiten in Val Biches was zeer net en smaakvol ingericht. Er is een bibliotheek in van ongeveer 40.000 boekdeelen en eenige moderne schilderijen van de Fransche en Engelsche scheel en van de oude Spaansche school. Zijn woning in Parijs op een derde verdieping was buitengewoon eenvoudig. Be Castalia, het schip dat bestemd is de passagiers zonder zeeziekte van Dover naar Calais en omgekeerd te brengen, is thans gereed. Het stoomschip met slechts enkele reizigers, die opde esn of andere wijze sterk bij de zaak zijn geïnteresseerd, verliet eergisteren Gravesend tegen 8 uur in den morgen. Het bleek al spoedig dat het schip uitmuntend naar het roer luisterde. Het stuurt als een rivierboot, zeide een der beambten. Weldra deden zich eenige zwarigheden voor aan den ketel, zoodat de machine slechts met halve kracht kon werken; zelfs onder deze omstandigheden liep zij nog 10 knoopen in het uur. Als de machine eenmaal in goeden staat is, dan tekent men het tot 13 knopen te brengen. De twee raderen, die twee en twintig voet diameter hebben, maken twintig wentelingen in de minuut; men wil dit echter tot dertig of twee en dertig brengen. De twee machines hebben een gezamenlijke nominale paardenkracht van 280, die tot 1500 kan opgevoerd worden. De ruimte voor passagiers komt in geen vergelijking met de ongelukkige notendoppen, die thans tusschen beide kusten dienst doen, en niet het minste comfort voor de reizigers opleveren. Er zijn n.l. twee salons, elk 60 voet lang en 40 voet breed. Dat deze elegant zijn opgemaakt en gemeubeld is natuurlijk. In plaats van de nauwe geschutspoortjes, die gewoonlyk als raampjes dienst doen, zijn de salons van groote ramen voorzien, even vroolijk voor het uitaicht als doelmatig voor de ventilatie. De reis van Gravésend naar Dover heeft geen resultaten opgeleverd om te kunnen oordcelen of het schip aam de verwachting zal beantwoorden, wat het niet schommelen der kajuiten betreft. De zee was zoo kalm dat de boot als over een spiegel tegen 5 uur de haven van Dover ingleed. Zij zal daar nog eenige dagen blijven om zeeklaar te worden gemaakt en dan haar eerste reis naar Calais aanvaarden. Lord Granville en andere notabiliteiten zullen dan passagiers zijn, want men stelt in Engeland levendig belang in deze nieuwe onderneming. De lock-out-beweging onder de pachters wordt vry algemeen afgekeurd, omdat men gewacht heeft tot de oogst binnen was. Die lid van de Union is, moet onvoorwaardelijk ontslagen worden, dit is het wachtwoord. Eergisteren en gisteren zijn de gedachtenwisselingen tusschen de Katholieken, Oostersche en Engelsch-Amerikaansche theologen te Bonn voortgezet. De discussie was dikwerf hoogstbelangrijk en omtrent onderscheiden dogmatische punten kwam men tot overeenstemming. Opmerkelijk! De bedaardheid en toch de levendigheid waarmede de grijze Döllinger presideert en van den morgen tot den avond mondeling en schriftehjk bezig is, de gemakkelijkheid waarmede hij nu in het Duitsch dan in het Engelsch aan de debatten deel neemt, wekt de algemeene bewondering. Het internationaal post-congres is eergisteren te Bern geopend. Al de afgevaardigden waren aanwezig, uitgenomen die van de Vereenigde Staten. De fleer Bord werd tot voorzitter gekozen, waarna het bureau werd geformeerd. Eindehjk werd een raadplegend comité gekozen, samengesteld uit de afgevaardigden van Duitschland, Oostenrijk, België, Egypte, Italië, Portugal, Busland, Zweden en Zwitserland. De tweede zitting zal gewijd zijn aan algemeene beschouwingen over het ontwerp algemeen postverdrag. Omtrent de ongeregeldheden in New-Orleans behelst de Times eenige bijzonderheden, niet in het telegram van ons vorig nummer voorkomende. De gewapende burgerij, die tegenover de 500 politieagenten stond, was i 0.000 man sterk. Zij omsingelden de agenten, die daarop de wapenen neerlegden en zich gevangen gaven, echter niet voordat een 30tal hunner was gedood. De opstand is veroorzaakt door eene wet, die den uitslag der verkiezingen geheel in handen bracht van den afgezetten gouverneur Kellog. De opstandelingen zullen spoedig genoodzaakt zijn de wapenen neer te leggen, want de President Grant heeft talrijke troepen naar het tooneel van den opstand gezonden. Nergens is misschien de tyrannie grooter en zijn de misbruiken tilrijker dan in het vrije republikeinsche Amerika. Het gevecht bij Sanguessa, waarvan gisteren onder de telegrammen is melding gemaakt, heeft, volgens de 'Hmes, plaats gehad tusschen het 9e Navareesche bataljon en 1400 Republikeinen. De laatsten zijn op de vlucht geslagen. Dorregaray zou de onbeschaamdheid gehad habben den Bepublikeinschen opperbevelhebber uit te noodigen met meer menschelijkheid den oorlog te voeren. Ook Turkije heeft thans het gouvernement van Serrano erkend. ---