Nijmegen, 1 October. Op 19 Sept. jl. stond voor de arrond.-regtbank alhier teregt de persoon van Gijsbert Ernste, alias de Wonderdokter, herbergier en landbouwer, wonende te Druten, als beklaagd van zich te hebben schuldig gemaakt aan het uitoefenen der geneeskunst, zonder daartoe de bevoegdheid te bezitten, misdrijf voorzien en strafbaar gesteld bij Art. 18 der wet van 12 Maart 1818 (Staatsblad N°. 16^. Een 12lal zijner patiënten, was door het O. M. gedagvaard tot staving der geincrimineerde feiten. Uit de debatten bleek, dat de bekl. uitsluitend uitwendige ziekten behandelde, in welke praktijk hij zich in den laatsten tijd zulk een naam verworven had, dat van heinde en verre (somwijlen meer dan 100 daags), dusdanige lijders van verschillenden rang en stand tot hem kwamen. De bekl. beweerde, dat hij reeds sedert 35 jaren een geheim middel kent, waarvan hij poeder en zalf bereidt en dat hij deze zelfstandigheid aanwendt op wonden, zweeren, enz., waardoor die zeer spoedig genezen; dat hij in alles zonder eenig eigenbelang te werk gaat, maar dit middel om niet ten nutte zijner medemensehen toedient, welke laatste omstandigheid door de gehoorde getuigen niet werd weersproken, daar allen uit eenen mond verklaarden, aan den bekl. nimmer iets gegeven of betaald te hebben. Laatstleden Zaturdag had de verdere behandeling dezer zaak voor gemelde regtbank plaats en werd, bij monde van den Heer Officier van Justitie Mr. A. F. C. van Trojen, door het O. M. geconcludeerd tot schuldigverklaring van den beklaagde aan het hem ten laste gelegde misdrijf en veroordeeling ter zake dier onwettige philantropie tot betaling eener geldboete van f 100 , enz. De Heer Mr. S. A. Haverkamp, advocaat alhier, heeft daarop in eene sierlijke rede voor den beklaagde het woord gevoerd. Aanstaanden Zaturdag 6 dezer zal de regtbank in deze zaak, die zoo zeer de algemeene belangstelling heeft opgewekt, uitspraak doen. (H. blad.) --- Dordrecht, 3 October. Dezer dagen is alhier eene reederij tot stand gekomen, onder directie van de Heeren A. J. Verbeek v. d. Sande, Mr. C. A. Friesendorp en G. van der Sande, welke zich ten doel stelt een ijzeren stoomschroefschip in de vaart te brengen van deze stad op Londen voor het vervoer van passagiers en o-oederen. Eene onderneming ab deze, de eerste van dien aard in deze stad, verdient allezins toejuiching daar zij gewis veel zal toebrengen niet alleen om den handel dezer stad met Engeland te verlevendigen , maar ook om de handelsondernemingen tusschen Engeland en Duitschland langs deze stad te leiden. De meer gunstige ligging van deze stad, welke het voordeel eener kortere en minder kostbare gemeenschap tusschen Engeland en Duitschland oplevert, belooft dan ook wederkeerig de ondernemers goede uitkomsten, wanneer eenmaal de vreemde kooplieden met dezen weg bekend zullen zijn. liet stoomschip zal vervaardigd worden op de werf van den Heer Fop Smit, aan de Kinderendijk, en den naam voeren van de Stad Dordrecht. (Dordr. Ct.) De proeve eener nederzetting van Nederlandsche volkplanters in Suriname, heeft reeds genoegzaam bewezen, dat dit denkbeeld op zich zelve geenszins onuitvoerlijk is ; terwijl het, wèl uitgevoerd ,én voor het moederland én voor de kolonie, heilzaam zou zijn. Aangaande de wijze van uitvoering heeft een man, die lang in Suriname geleefd heeft en in st-vi is om in dezen beter, dan velen , met kennis van zaken te oordcelen , de Heer M. D. Teenstra te Ulrum in Groningen, dezer dagen zijn gevoelen medegedeeld. Men beloo ve, zegt hij, de kolonisten landbezit; en hoeveel heerlijk doch onbewoond land, dat thans voor ons Gouvernement niets opbrengt, ligt er niet in Guyana voor een vogelenzang in een woesteu uatuurstaat ? — Men beloove hen voorschot, onder verband van hypotheek op de gebouwde en ongebouwde eigendommen, van de door hen in cultuur gebragte gronden, en men zal 500 ja 1000 huisgezinnen gereed vinden om derwaarts te verhuizen. -— Men sta aun deze zich in Nederland reeds gevestio-tigde Maatschappij van Kolonisatie eene bepaalde streek gronds in allodialen eigendom af, met opgave vau diens grenzen , b. v., het land ter weerszijden van de Coesoewina-Kreek, tusschen de achtergronden der nog bestaande plantaadje aan de Saramacca en elders aan de Saramacca en de Coppename rivier, tussehen de zee en de bronnen dier kreek. — Men late het voorschot met deszeifs interessen in 20 termijnen, 5 jaren na de vestiging te beginnen en dus in 25' jaren aflossen; meu belove geene ondersteuning aan de kolonisten, bij hunne aankomst, dbch men laat het hen weten, dat zij in een onbewoond lancl aan wal stappen, en zichzelve aldaar, met het jagto-e--weer, bijl of spade onder den arm, een weg moeten banen en zich een verblijf moeten vestigen. Vijandige volksstammen vinden zij daar niet, maar een vruchtbaren bodem, bosschen en wateren, rijk aan smakelijk wild en veelsoortig en heerlijke visch, doch een land tevens vol lastige insecten. In dat zoo mild gezegend land, zullen zij grond bezit kunnen bekomen, met eene eigene woning, echter zullen [zij door handenarbeid in hun onderhoud moeten voorden. Maar men late hen dan ook vrij en onbelemmerd in hunnen werkkring. Zij moeten zich in Nederland reeds wetten en statuten vervaardigen en uit hun midden door alle meerderjarige mannen en vrouwen een bestuur, en eene jury voor een bepaalden tijd verkiezen. Zij moeten in zaken van b. v. meer dan f 500 waarde of meer dan 3 maanden gevangenisstraf, aan den Nederlandschen en niet aan den Surinaamsehen reeter onderworpen zijn; zij moeten vooraf de verzekering hebben, dat zij op hunne eigen grond huizen bouwen , welk een en ander slechts met het genotene voorschot bezwaard is ; dat zij geene andere belastingen zullen betalen, dan die zij zichzelven, ten behoeve hunner eigene maatschappij, zullen opleggen. De bestuurders zullen zorgen, dat de kolonisten zelve het benoodigde personeel en materieel voor administratie, schooien godsdienstig onderwijs, en geneeskundige hulp bekostigen; zij zullen de maatschappij zamenstellen uit vlijtige en bekwame praktische landbouwers , timmerlieden, kuipers, pottebakkers, kleermakers, schoenmakers en andere ambachtslieden , en het schoolgaan verpligtend maken; zij zullen eenige bekwame dijkwerkers of onderbazen mede in hunne maatschappij opnemen, die gewoon zijn om bij bedijkingen en graafwerken op onbehuisde aanwassen of velden zoogenaamde keeten voor de polderjongens als pro'visioneele woningen op te slaan; palen, latten en stroo of liever boomen , palisaden en troeliebladen vindt men in Suriname overvloedig. Men kan zich nu vooraf eene tijdelijke woning voorstellen en men zal zonder ontmoediging dezelve helpen bouwen, en verder tot het vellen der boomen en het ontginnen en bebouwen van den grond de handen aan liet werk slaan. Zij zullen zorgen voor een magazijn en eene uitrusting voor ten minste zes maanden, waarin de volstrekt noodzakelijke levensbehoeften, voeding, kleeding en keukengereedschappen voor iets meer dan inkoopsprijs te bekomen zijn. Zij zullen onmiddellijk met Nederland, Amerika en naburige volken en koloniën, tot aanvulling van hun magazijn eene ruilhandel van hout en vervolgens van andere producten des lands, aanknoopen ; zij zullen van de noodige veld- en andere gereedschappen, ieder overeenkomstig zijn ambacht, bij het vertrek uit Nederland reeds voorzien zijn, zoo_ als ook van eenig melkvee en pluimgedierte, zaaizaad en dergelijke. Zij zullen regtstreeks naar de plaats hunner bestemming stevenen en na'de maand Augustus, als zijnde de ongezondste tijd en het minst geschikt om te acclimateren, in Suriname moeten aankomen, of beter nog in November of December, na het eindigen vau den grooten droogen tijd. En om de kolonisten geene verkeerde denkbeelden te doen inzuigen, zullen zij Paramaribo met de daar wonende monopolisten en de Surinaamsche plantaadjen, zoolang de slavernij bestaat, niet aandoen ; het zal hen steeds herinnerd worden, dat zij voor cle eerste vestiging voorschot erlangen, maar dat zij zich al dadelijk van den aanvang af met eigen handen-arbeid moeten onderhouden. Het bestuur zal zorgen voor een stoom-houtzaagmolen zoo- daaig ingerigt, dat daaraan ook andere werktuigen kunnen worden verbonden en in beweging gebragt. Zij zullen eene vrije vaart op alle de rivieren der kolonie hebben, en handel en nijverheid zoo veel mogelijk uitbreiden. Grootelijks zoude eene zoodanige kolonisatie worden begunstigd en aannemelijk gemaakt, wanneer onze regering konde besluiten, om, in navolging der Engelschen en Franschen, de slavernij af te schaffen; dit zoude de zaak cler kolonisatie niet alleen grootelijks bevorderen, maar vooral ook in het belang van de geheele nu meer en meer in verval gerakende kolonie werken; want Suriname met haar stelsel van behoud en slavernij verarmt en vermindert steeds in bevolking, en Demcrary, alwaar de emancipatie is ingevoerd, neemt in bevolking, bloei en welvaart meer en meer toe. Ook stemt deze wijze van beschouwing geheel overeen met die van den Heer van den Brandhof Ez., bestuurder der kolonisatie aan de Saramacca , blijkens een door hem ontworpen plan van 11 December 1848 , dat ons in manuscript welwillend ter inzage i's gegeven, zeggende: „dat kolonisatie en emancipatie bij elkander behooren en koloniseren door emanciperen en emanciperen door koloniseren alleen regt goed tot stand zullen komen." Men belove den kolonisten niet meer dan men hen werkelijk zal geven, dat is de gelegenheid om door vlijt en eigen handen-arbeid een toekomstig eigendom en grondbezit te kunnen bekomen ; men verstrekke hen een voorschot op de gronden die zij zullen bezitten, waaruit zij voorloopig alle bezoldiging van ambtenaren en de kosten van gebouwen , gereedschappen , voedsel, kleedingstoffen en verdere benoodigdheden bestrijden, en waartoe zij zelven een zekere som , b. v. honderd gulden voor ieder huisgezin moeten bijdragen, tevens voorzien van zoodanige getuigschriften als het bestuur zal mogen verlangen , om als lid der maatschappij van kolonisatie te worden opgenomen; doch men grijpe niet in hun eigen huishoudelijk bestuur en het is langs dezen veel korteren en minder kostbaren weg, dan de nu ingeslagene, aan de Saramacca , dat het doel volkomen bereikt zal worden. ---