INGEZONDEN STUKKEN. Het Rationalisme van de Ministerien 1848—1850 en dat van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. (Vervolg, zie Nederl. van den 6 Febr. jl.) Een ander deel cler Kamer, ofschoon vreemd aan den twist over buitverdeeling, was er op andere gronden op uit om toch de ministers te verwijderen, iiie zich van den buit hadden meester gemaakt, al gevoelde clat deel ook weinig sijmpathie voor de verheffing van den Heer Thorbecke. Tegenover deze tweede partij stonden de ministers als mannen, die veel op het vroegere te bedillen hadden gehad, die veel verbeteringen hadden voorgespiegeld en beloofd, en waarvan nu dan ook verwezenlijkingen werden gevorderd, zoo als daartoe de herziene grondwet niet alleen regt en gelegenheid gaf, maar het ook gebood. Zeer zeker zou die partij onredelijk in hare eischen zijn geweest, zoo zij roekelooze voortvarenheid en onverbeterlijke volmaaktheid in alle voordragten gevorderd had. Maar wij hebben haar en geheel de Kamer gezien, met geduld het gebrekkig werk der Ministers teregt wij zende en verbeterende, zoo wel als rigtingen aanwijzende, die aan voorgedragen wetten, de goedkeuring der Kamer konden verzekeren; en bovendien hebben wij gezien, dat verschillende wetten, na wijzigingen te hebben ondergaan, uit overtuiging van derzeiver genoegzame volledigheid en doeltreffendheid in het algemeen belang van den Staat, zijn aangenomen, ofschoon eenige daarvan nog veel te wensehen mogen hebben overgelaten. Het zou echter pligtverzakend zijn geweest, zoo men, om welke reden ook, wetten had goedgekeurd , die naar het algemeen gevoelen der vertegenwoordigers, van de meest bevoegde beoordeelaars, zoowel°als van de dagbladen van alle kleuren, met uitzondering alleen der voor ieder Ministerie kruipende, den .oets der rede niet konden doorstaan, en die de natie zouden hebben gewrongen onder een Ministerieel dictatorschap, waartoe, bij het wijzigen van de Grondwet, de beginselen met zorg zijn ontworpen en gehandhaafd. Het mag dus mede geen coaliseering worden genoemd , wanneer deze tweede partij wetten heeft afgestemd en andere heeft goedgekeurd, waarover andere partijen even als zij, hebben gedacht en gestemd ; ook hier kan het geene verwondering baren clat die partij ten laatste heeft medegewerkt om zich van Ministers te ontdoen, die geen werk leverden, zoo als het van hen moest worden verwacht en op grond hunne, toezeggingen mogt worden verlangd. Onverschillig ook, of onwil, onvermogen of boos opzet, en ook of veranderde beginselen, het spoor aan de vlag en wimpel voerende Ministers, sedert zij in het gezag gevestigd waren, heeft bijster gemaakt, is het kennelijk, dat zij zich van de steun van deze tweede partij almede hebben verstoken, door de Grondwet eene andere rigting uit te hebben willen dwingen, dan die, welke zij zelve ontworpen en voorgeschreven hebben, en waarvan de waardeering nu voor ieder eerlijk man pligt geworden is, zoowel als het algemeen belang die waardeering en eerbiediging nu gebiedt. Even min gevoelen wij, waarom deze partij de gelegenheid althans niet zou hebben te baat genomen, om te doen uitkomen, hoe onbevoegd de vorige berispers zijn geweest, en om te doen blijkon, waarom het die berispers te doen is geweest, door op de handige uitsluiting van Mr. Thorbecke te wijzen; sympathie voor dezen behoeft daartoe niet te hebben bewogen. Ook deze partij heeft clan bewijs van consequentie gegeven, en te meer, omdat zij met de beginselen der voorlaatste regering niet ingestemd heeft, veel minder dus instemmen ken met de beginselen van het jongst gevallen ministerie, dat veel verder heeft willen teruggaan volgens deszelfs wetsvoordragten, dan ooit eene vorige regering heeft beproefd ofheeft willen handhaven. Zoo het aandringen op eeue spoedige en onbekrompene toepassing der grondwet eene partij kenmerkt , zoude ook nog deze te onderscheiden zijn , ofschoon wij in die aandringers nimmer eene opzettelijke partij hebben onderscheiden. Wij vermeenen echter te mogen veronderstellen, dat de tijdsbepalingen niet slechts voor de leus in de grondwet zijn opgenomen. Om de verwezenlijking der grondwet door de organieke wetten is daartoe, dc tijd beperkt, doch riet om de wille der organisatie van het ministerieel dictatorschap, door het smakelijk maken van de grondwet, rijk in blijde doch looze voorspiegelingen, die een voornemen zouden kunnen doen verdenken vnn zulk dictatorschap te eigenmagtiger te oefenen en te behouden, door de verwezenlijking der grondwet onmogelijk te maken of te verdagen. Eu daartoe ware het voordragen van onaannemelijke wetten uiterst geschikt geworden, zoo net de Kamer dit eindelijk moede, haren wil in het adres van antwoord had doen gelden, onverschillig uit welke vreemdsoortige bestanddeelen de meerderheid hebbe bestaan die niet met het nationaal belang transigeerde. Ook deze zoogenaamde partij, die niet alleen op verwezenlijking der grondwet aangedrongen heeft, was dus in haar regt tegenover het ministerie, al mogt het ook zijn, dat ze eerst thans mede aandrong, daar wij op ons onzijdig standpunt geen reden kunnen zien , waarom niet meer gegadigden tot het verdeelen van den buit zich zouden laten gelden, indien dit streven in voorgangers verdedigbaar en hunne teleurstelling medclijdenswekkend is. Nimmer zou deze zoogenaamde partij eene werkelijke en buitwinnende partij zijn geworden, zoo het gevallen ministerie slechts een gedeelte der organieke wetten aannemelijk naar den voormaligen geest der ontwerpers en opstellers van de Grondwetsherziening, achtervolgeiijk in overweging had gegeven in plaats van zich aan interpellatien bloot te stellen door terughoudendheid en ontoereikenheid, en wanneer, daarmede gepaard, wetten de stoffelijke belangen bevorderend waren verschenen, die den strijd over dc moeijelijkste organieke wetten en dergelver aanbieding, althans zouden hebben verzacht en misschien verdaagbaar gemaakt. Maar ook dergelijke wetten verschenen niet, en al is het dan ook, zelfstandig beschouwd, geenszins achting inboezemend, dat Mr. van Rosenthal, „thans (eerst) -mede" op eene spoedige eu onbekrompene verwezenlijking aandrong, zoo constitueerde het toch almede geene coalitie tegen het Ministerie, al was het verlangen ook onvergelijkelijk, om eindelijk mede eens eene portefeuille te bekomen, en te heftiger nog om Mr. de Kempenaer te verdringen; want het was pligt, ook voor deze ' zoogenaamde derde partij, een einde aan den teruggang in het stelsel van regering en aan den stilstand en verwaarloozing inhet behoorlijk leiden der stoffelijke belangen te maken. Tot bevordering der stoffelijke belangen, moest de onbekrompene uitvoering cler Grondwet dienen, maar eene lijst van voorgenomene, uit de lucht gegrepene en deels zeer stuitende bezuinigingen, waarvan wij toch de waarde of onwaarde hier in 't midden laten, eene reeks waarvan zoo te zeggen niets verwezenlijkt is, bleek natuurlijk niet magtig genoeg, om de stoffelijke belangen te bevredigen, hoe men overigens ook de wezenlijk bereikte bezuinigingen herdoope, om zich schijn aau te matigen, door vleijers geholpen, als of dat misleidend lijstje een deugdelijk en met goede gevolgen bekroond staatsstuk zou zijn geweest. De vierde partij , onder Mr. Groen van Prinsterer waarvan wij geenszins de haar kennelijk van het groote meerendeel der natie onderscheidende, sterk geteekende beginselen aankleven, heeft nadat de gewijzigde Grondwet er meer staatsregtelijke kleur aan gegeven heeft, ook daarvan het effect gevorderd; dit effect kan en mag er nu te minder aan onthouden worden in den zin, aan andere, ook niet het meerendeel der natie uitmakende, eensdenkende zelfstandige kringen, toegekend. Vermits het Ministerie er dit effect niet aan scheen te willen toekennen, zou het redeloos zijn te willen, dat die partij ten gunste van het Ministerie ware gestemd geweest. Maar het is er verre af, dat daarom die partij in andere onderwerpen dau haar beginselen directelijk kwetsende, niettemin, om de wille harer beginselen, zich tegen de Regering zou hebben verzet. Menigvuldig zijn de blijken vanhet tegendeel, en wanneer wij haar eindelijk de banier zagen opsteken , die zeer teregt allen of zoo te zeggen allen heeft medegesleept, clie juist oordeel wenschen te vellen en zich door de rede leiden laten, dan is het toch in geenen deele gebeurd, om dat niet hals over kop in de directe beginselen dezer vierde partij getreden noch daaraan toegegeven is, maar daarnevens, om al de redenen, die de eerste en tweede partijen, en om een gedeelte der redenen die dc derde partij tegen het gevallen Ministerie hebben gezind gemaakt, zonder dat daarbij van eene coalitie kwestie zij geweest. Weliigt zou het gevallen Ministerie deze eerste partij moeijelijk geheel hebben kunnen te vrede stellen, en om dit te bereiken blijven de zwarigheden groot, hoewel zij schijnbaar niet onoverkomelijk zijn. Maar deze moeijelijkheid deed het Ministerie niet vallen, en het heeft zich die trouwens zelve op den hals gehaald door het ontwerp tot wijziging cler Grondwet en door zich met cle verwezenlijking ook dier wijziging te belasten. Indien dus al het Ministerie over die moeijelijkheid gestruikeld was, zou het ook deswegens geen mededoogen als slagtoffer verdienen, ten ware de vlag- en wimpelvoerders toch hebben gemeend , eenmaal in het gezag zijnde, iedere meening dictatoriaal naar eigen zin en wil te kunnen wringen. Diep medelijdensvvaardig zou het dan inderdaad, om deszelfs verwatenheid, zijn. (Vervolg hierna.) --- Amsterdam 6 Februarij. Beurstijdingen. W.S. 2ipCt 55|, -f Fransche uitg.... 3f Dito3pCt 65è, ti Port. Ld. 5 pCt. 36|, f Certific.4pCt.... 85|, 1 Dito dito 4 pC... 37^,38 O. I. Leen.lpCt. 841,85 Rusland, oude.. 1041 A.Synd. 3ipCt. Dt. 1828en1829 104 - Handelm.4i.pCt. Dt. 1831 en 1833 94|- Haarl. M. 5 pCt. Dito 4 pCt 86|, f Rijnspw. 4£ pCt. Dito Sbiegl 85|' | Holl. Spoorw Dito 5. S. 4 pCt. 84l[ ti België 4^ pCt.. [Cert. Hamburg... Dito 2^- pCt 47f lns chr. in assign. Dt. _._./.„.24pCt. 47f, % Cert. van dito." .. 65-f- Frankr. Oblig... 53|, 54-| Polen eert Span. _4/_55..... 12| Loten.fl.3oo DitoSlOi. 12ftft Ditofl.soo 1411,1 Dito onb. stukk.. Oost. met. 5 pCt. 801, 811 Spanje3pCt 37& Dito 2| pGt Dito binn. 3 pCt. 29i, f Dito N. 2| pCt... 421, 43 Coup. Jrd.... SfV, 9^ Dito N. SpCt.... S5*J, f Spanje passive... 3-J, 4 Oostenr. Weenerb. bij Goll en Co. 5 pCt. 88| , Bank-Actien 1240 ; Amerik. Bank-Actien 3ft, 1 - Denem. 5 pCt. 98f, |; Braz. 5 pCt. 90; N. Mexik.' 5 pCt. 28*, 29, 2Si; Peru 4 pCt. 75 , 76, 75-J; Gren. lf pCt. 18f, f; Ecuador Sfc.f, f; Venez. 21 pCt. 331, 34i, Grieken 5 pCt. 6|, 7^, 6f : Ned. Bank 15lf. Koers van heb Gelde Beleening 2f, Prolong. 2-|, Disconto 2|- pCt. De stemming in onze Binnenl. fondsen was hoden iets minder vast, bij eenige affaire in Integralen. Spaansche, Portug. en Russische waren insgelijks iets flaauwer. Inzonderheid waren Fransche 3 pCts. tot verlaagde koersen aangeboden, waarin ook de handel zeer geanimeerd was. Van Zuid-Amerik. hebben zich Peru ruim 1 pCt. sedert gisteren verbeterd, ten gevolge van eenige inkoops-commissien, die daarin bewerkstelligd werden. In Grieken was de affaire wederom zeer uitgebreid, ofschoon zij zich, door eenige winstrealisatien, niet op hunne hoogte van gisteren hebben kunnen souteneren. Venez. Uitges. v. 100 £ 131, 13; Gren. Onbep. St. H pCt. 18^, 18, 171; Dito Uitg. v. 100 £ 41, 1, ft; Dito Onbep. St. 4f, |; ti; 81. Gr. Onbep. St. 6|, §, f, }; Peru Uitg. 30f, 31, 30f; 81. Grieks. Coupons Onb. f ft, f; Dito Enkele f f , ft. Laabsbe Prijzen ben vijf ure e Integ. 2f pCt. s.ti ; Spanje Ardoins a 510 £ 12f aft; Binnenl. 3 pCts. 29| ; Fransche Oblig. 3 pCt. sS"ï_ a f. NB. Gisteren is de slotprijs der Onbep. Blaauwe Grieken abusivelijk genoteerd 7ft, dit moet zijn: 6ft. --- a m Ve b t e k t ien. & stad_TTcom:ert Op __ATUR»A« den 9. FEBRUARI.! 1850, in het GEBOUW voor KUNSTEN en WETENSCHAPPEN. EERSTE DEEL. 1. 3e Symphonie van L. van Beethoven. 2. Fantaisie uit de Opera le Barbier de Séville, voor de violoncel gecomponeerd door F. Servais, uit te voeren door den Heer K. Hekking , uit 's Gravenhage. 3. Aria uit de Opera Fidelio van L. van Beethoven, te zingen cloor Mej. Mathilde Hartmann, Hofen Kamerzangeres van H. K. 11. Prinses Frederik van Pruissen. 4. Ouverture (im Hochland) van Gade. TWEEDE DEEL. 1. Ouverture , Jessonda , van Spohr. 2. Aria uit de Opera Freyschütz van C. M. von Weber, te zingen door Mej. Mathilde Hartmann. 3. Fantaisie uit de Opera Guillaume Teil, voor de violoncel gecomponeerd door Haine, uit te voeren door den Heer K. Hekking. i C Die letzte Bose (Schottisches Volkslied). \ Freudvoll und Leidvoll van L. van Beethoven. Beide te zingen cloor Mej. Mathilde Hartmann , met accompagnement van piano. Aanvang te zeven ure; de deur zal te zes ure geopend zijn. — De bewijzen van toegang zijn tegen betaling van ƒ 1,50 te bekomen bij den Heer RAHÜ en aan het Bureau. — De abonnementslijsten zijn gedeponeerd ten huize van den Heer RAHR. IllöaTvërkïïugbaar (1072) de dissertatie van Mr. &IVW® BBAET BlSBOlffl VAN CATTENBROEK, A. 1838, de Actione civili, epiae ex damno injuria dato nascitur. ---