's Gravenhage, 24 April. Men verneemt, dat de Kroonprins van Zweden zijnen geboortedag (3 Mei 1826) alhior zal vieren. Bij gelegenheid van clen 20. verjaardag van Mevrouw de Prinses Charlotta Eugenia Augusta Amalia Albertina, Zuster van den Kroonprins van Zweden, wapperen heden van het Hotel de Bellevue, waar Z. K. H. intrek genomen heeft, de Zweedsche, Nederlandsche en Oranje-vlaggen. — Heden morgen ten 11 ure heeft de Kroonprins van Zweden weder audiëntie verleend aan de hooge beambten van het huis des Konings en van het huis van Prins en Prinses Frederik. Ten één ure is het korps diplomatique bij Z. K. H. ontvangen. — Heden middag heeft ook Z. M. cle Koning bij den Kroonprins, in het hotel Bellevue, een bezoek afgelegd. — Morgen middag zal er bij Prins Frederik een groot diner en Vrijdag avond een groot bal gehouden worden. — De beroemde Zweedsche zangeres, mej. Henriette Nissen, is alhier aangskomen, en aan het hotel Bellevue afgestapt. — Naar men verneemt zal dc heer Chollet, vroeger als baryton, zoo wel in de residentie als te Amsterdam eu op andere plaatsen, met roem bekend , met het nieuwe tooneeljaar als directeur optreden van clen Koninklijken Franschen schouwburg in deze hofstad. Beeds bevindt de heor Chollet zich alhier. --- Buren, 23 April. Eenige leden der Hervormde Gemeente alhier, welke zich blijkbaar niet vereenigen met cle leerstellingen , ebe inde gevestigde Kerk worden voorgedragen, zonder daarom, zoover men weet, bepaald tot de afgescheidene Gereformeerden te zijn overgegaan, hebben alhier een huis gehuurd, Cn daarvan een ruim vertrek, door het daarin plaatsen van een predikstoel en banken , ingerigt tot het houden van Godsdienst-oefeningen. Op Dingsdag den 2 dezer werd hier des avonds, door den afgescheiden leeraar Donner, eene leerrede uitgesproken; daarbij werd gezongen, giften ingezameld en verder te werk gegaan even als in de Hervormde Kerken gebruikelijk is. Omstreeks 50 personen, waarvan waarschijnlijk nagenoeg de helft nieuwsgierigen , woonden de Vergadering bij en alles liep stil en geregeld af. Op Dingsdag clen 16 dezer, des avonds, werd door denzelfden , in dat vertrek, andermaal gepredikt, doch daarin zeer gehinderd door gerucht en beweging- van eenigen uit eene talrijke sohare van nieuwsgierigen, en wel zoodanig, dat hij zijne rede ter naauwernood ten einde kon brengen. Die stoornis was wel niet vem dien aard , dat politie of justitie er zich mede kon moeijen, maar wordt toch algemeen hoogstens afgekeurd. Men houdt het er voor , dat geraas , gefluit enz., niet de wijze is, waarop men andersdenkenden van vermeende dwalingen kan overtuigen of terugbrengen. ('Helsche Cl.) --- Wageningen, 23 April. Als een bewijs, dat het beklagenswaardigste bijgelooi' hier en daar nog aanhangers vindt, diene het volgende: Een kleèdermaker ter dezer stede, wien. kind ziek was, vroeg eergisteren aan de vrouw van eenen stratenmaker alhier, wat hetzelve scheelde. Deze daarop antwoordende, dat zij het niet wist eu dat zij geen doctor was, voer hij hevig tegen haar uit, zeggende, dat zij het betooverd had eu elat zij het terstond zegenen moest, anders zoude hij haaide hersenen inslaan. Dc vrouw, hierdoor onthutst, verklaarde niet te weten, op welke wijze zij dit doen moest, waarop hij haar beval, tot het kind te zeggen: „God zegen u!" Om mishandeling te ontgaan, zag de vrouw zich genoodzaakt., eleze woorden uit te spreken, en nu verklaarde de vader des kinds en andere personen, dat hetzelve van stonden aan is hersteld en gezond geworden. Eena klagte, door gemelde vrouw daarover ingediend, zai wel tot geene vervolging kunnen aanleiding geven. (H.bladj --- Teregtwijzing nopens een artikel fn de Twenische Courant. Niet zonder bevreemding zagen wij in de Nederlander van Zaturdag den 20 dezer , het uit de Twentsche Courant overgenomen artikel betreffende ele overledene vrouwe Maria Cornelia Baronnesse van|Heeekeren van Kell, geboren Gravin van Wassenaer Twiekel. In het eerste gedeelte van het artikel leest men: „De onlangs te 's Gravenhage in 50jarigen ouderdom overleden Gravin Maria Cornelia van Wasse„naer Twiokelo , gehuwd aan Karel, baron van Heec„keren van Kell, (die den naam van AVassenaer bij „den zijnen heeft aangenomen) was de laatste afetam„melinge van het geslacht der Wassenaers." Bij het lezen van dezon onzin, geen arglist noch volstrekte kwade trouw veronderstellende, kwam bij ons , onder een grimlach , eerst het denkbeeld op , dat volslagen onbedrevenheid en onkunde in ele geschiedenis van het Vaderland, en onbekendheid met nederlandsche geslachten van vroegeren en zelfs van dezen tegenwoordigen tijd, aanleiding tot die belagchelijke schrijverij en aan ieder bekende onwaarheid had gegeven; doch bij nadere beschouwing zie,t men maar al te duidelijk, dat deze onwaarheid niet uit onwetendheid kan zijn voortgekomen, dewijl uit de bijvoeging in het tweede gedeelte van het artikel , belangende de voorouders van gemelde overledene , cle bekendheid met de genealogie van het geslacht van van Wassenaer onwedersprekelijk blijkt; uit welke genealogie de schrijver van het artikel had kunnen en moeten zien, bijaldien hij dit niet reeds van elders wist: 13 dat er thans nog twee hoofdtakken van het geslacht van van Wassenaer, te weten die van van Wassenaer Catwijck en van van Wassenaer Pancras, niet alleen bestaan , maar nog in vollen luister bloeijen. 2°. dat eerstgenoemde tak, namelijk clie van Catwijck , en die van van \\ assenaer Opdam, uit welke gemelde overledene Gravin Maria Cornelia van Wassenaer in linea directa afstamt, niet alleen Arend van Duvenvoorde en Margaretha van Usselstein tot gemeenschappelijke ouders hebben; maar dat die van Catwijck van Jau van Duvenvoorde, oudsten, zoon van Arend , en die van Opdam van eenen jongeren zoon, Gijsbert van Duvenvoorde, afkomt en alzoo een- jongere tak van het tegenwoordig nog bloeijende geslacht is. Zoodat de gedienstige mededeeling in de Twentsche Courant: dat meergenoemde vrouwe de laatste afstammeling van het geslacht der Wassenaers was, en met haar overlijden de Wassenaers dus uitgestorven zijn, eene uitgedachte en volslagen onwaarheid bevat, welke blijkbaar niet uit onwetendheid, maar wel uit eene onhandige beleefdheid vermeld is. Wij zullen de vermoedelijke oorzaak liever vooralsnog onaangeroerd laten! intelligenti sat! Maar wij mogen veronderstellen, dat de Heer Karel Baron van Heeckeren van Kell (die den geslachtsnaam van van Wassenaer, niet als geslachtsnaam bij den zijne heeft aangenomen noch heeft kunnen aannemen, maar wel den naam van de bezitting van cene der aan zijne overledene echtgenoote toebehoord hebbende Heerlijkheden achter zijnen naam gevoegd heeft), te edel, regtsehapen en verstandig is, dan dat Z.HoogWelgeb. met dergelijke mededeelingen zal gediend zijn; voorzeker zal hij dit niet wezen met de onhandige wijze waarop deze heeft plaats gehad. NAHUUS. --- INGEZONDEN STUKKEN. Zonder met alle de bijzondere meeningen in, te stemmen , welke in het hiervolgend opstel voorkomen, heeft de Redactie gemeend, dat vele daarin gevitte denkbeelden te belangrijk waren, otn ze niet in derzelver geheele ontwikkeling aan het nader oordeel harer lezers ie onderwerpen. Eed. --- Een blik op den toestand van Nederland. Wanneer men den strijd gadeslaat, die in ons Vaderland op het godsdienstige zoowel als op het staatkundig-e terrein gevoerd wordt, eenen strijd van beginselen , c/ie reeds lang voorbereid werd , en waarbij de teederste en gewigtigste belangen des volks, met s teeds toenemende verbittering worclen ter spraak gebragt; — wanneer men den storm der hartstogten beschouwt, die, hoezeer dan ook niet in woedende vlagen losbarstende of tot verwoesting overgeslagen, zich nogthans als het onderaardsche brullen van eenen vulkaan duidelijk hooren laat, dan kan het niet anders of men moet zich over ele toekomst, die ons wacht, eenigermate verontrusten, ten minsten den toestand, waarin de staat zich bevindt, aanmerken als een zoodanigen, die de aandacht van iederen onbevooroordeelden beoordeelaar in hooge mate waardin is , en de ernstige overweging verdient van allen, die in het waarachtige heil der Natie belang stellen. Moge bij elen staats-orkaan , clie schier geheel Europa beroerde, ook tot hiertoe het kleine Nederland bewaard zijn gebleven voor die tooneelen van wanorde en verwoesting, waardoor andere landen, ja, op slechts enkele uitzonderingen na, geheel ons werelddeel zoo wreed geteisterd werd , het ontbreekt er nogthans niet aan hoogst verderfelijke elementen, wier gisting, zoo zij niet met geweld bedwongen wordt, eenmaal den vadeiiandschen grond vaneen zoude kunnen rijten. Wel niet met het zwaard in de vuist, maar in het geheim, en juist daarom des te ijveriger en te gevaarlijker, zijn de in hun grondbeginsel meest tegenstrijdige partijen gemeenschappelijk werkzaam om de taak der Regering te bemoeijelijken, de gevestigde orde van zaken aan het wankelen te brengen en onhoudbaar te doen worden, alle gevoel van waarheid en regt in den boezem der Natie te verstikken, en haar van het goede, van het eenige ware beginsel af keerig te maken; en, —ja trachten wij het slechts niet te verheelen, — het Monarchale statuut, den Troon te ondermijnen. Wanneer wij in de eerste plaats het oog vestigen op onze Vertegenwoordiging, zoo als zij uit de stembus der regtstreeksche verkiezingen is te voorschijn trekomen, dan moet men bekennen, dat zij, over het geheel genomen, er verre af is van aan hare roeping te beantwoorden. Oorspronkelijk ingesteld om cle onbeperkte alleenheerschappij te temperen, en te beletten clat een uit willekeurige heerschappij geboren misbruik van gezag de belangen van clen staat benadecle , volgt hieruit , als eene volkomen logische conclusie, dat cene Nationale Vertegenwoordiging behoort te bestaan uit de afgevaardigden der verschillende standen des volks, of (duidelijker en meer in den geest van den tegenwoordigen tijd uitgedrukt) uit cle Vertegenwoordigers vau de verschillende Nationale belangen. — Eene Vertegenwoordiging uit zoodanige elementen daargesteld, is allezins geschikt, om het welzijn des lands te verzekeren, door voor eene onpartijdige behartiging en bevordering der verschillende belangen door de Regering, te waken; wil men hiervan een daadzakelijk bewijs, men vindt hetzelve in het voorbeeld van Engeland, het Vaderland der ware duurzame vrijheid, welks staatsregeling voor iederen onbevooroordeelden, der zaak kundigen beschouwer daar staat als het model van eenen staatsvorm, die eeuwen trotseren kan , en, onafhankelijk van omstandigheden , de grondoorzaak zijner duurzaamheid in zichzelven bezit. Ongelukkigerwijze werd dit eenige ware, uit deszelfs oorsprong voortgevloeide, doel der vertegenwoordiging , in lateren tijd ten eonemale uit het oog verloren. Op eene slinksche wijze gebruik makende van geheel onvoorziene gebeurtenissen, en alle menschelijke berekeningen bespottende uitkomsten, zoo als men die somtijds, door eenen onverklaarbaren zamenloop van omstandigheden , op het groote wercldtooneel ziet plaats grijpen , maar die, als uitzonderingen op den aigemeenen regel, en juist doordien zij van alle op redekundige gronden gevestigde berekeningen afwijken, niets teo-en een beredeneerd stelsel kunnen bewijzen, - wisten even listige als baatzuchtige fortuinzoekers aan de natiën diets te maken, dat de ongunstige uitkomsten , door zoodanige slagen van het noodlot, waardoor, ten allon tijde, geheele volken even zoo goed als enkele individuen nu en dan bezocht worden, aan het gebrekkige der staatsinstellingen moesten geweten worden; en met de tooverspreuken van openbare meening en dergelijke magtspreuken schermende, aan dezelve te doen gelooven, dat do volksafgevaardigden eigenlijk, in plaats van de verschillende belangen, dc verschillende meeningen behoorden te vertegenwoordigen. Hoe ongerijmd, bij den volstrekt chaötisehen toestand dier meeningen nu ook de stelling wezen moge, dat enkele personen cle maar al te vaak volkomen embryonisehe denkbeelden van duizenden zullen vertegenwoordigen, vond deze wanstaltige leer nogthans maar al te veel ingang, en het is aan deze dat wij het tegenwoordige karakter onzer Vertegenwoordiging te danken hebben. Zoo als bij eenen zoodanigen toestand dan ook niet alleen te verwachten, maar een logisch noodzakelijk gevolg was, vertoont onze vertegenwoordiging dan ook het bontst gekleurde amalgama der meest uiteenloopende meeningen, eene verzameling van minoriteiten , die in niets anders met eikanderen overeenstemmen, dan in het wedijveren om de nog overgeblevene goede beginselen te bestrijden en het regeren onmogelijk te maken, zoodat een thans afgetreden Minister, wiens schitterende talenten zelfs door zijne vijanden niet ontkend kunnen worden, met regt zeggen mogt, dat do geest dor vertegenwoordiging eene vijandige jegens de Regering was. Inderdaad , de handelingen vooral cler Tweede Kamer , in den tijd die de laatste Ministerieele verandering voorafging, hebben bewezen, dat zij, in plaats van met de Regering eendragtelijk te zamen te werken , om , door vereende krachten, het welzijn van den zoowel door ele gevolgen van vroegere, onzen eigen boezem verscheurd hebbende gebeurtenissen, als door de terugwerking der laatste staatkundige verwikkelingen, geschokten staat te bevorderen, veel meer zich in eene vijandige houding tegen over stelt aan het Monarchale beginsel, en op de onmiskenbaurste wijze de zucht laat blijken, om zich boven de Monarchie te verheffen en zioh de oppermagtaan te matigen. — Een treurig en hoogst verontrustend verschijnsel voorwaar, dat ieder die slechts eenigermate met eeuen staatkundigen blik begaafd is, en een echt Nederlandseh, een Vaderlandslievend hart in den boezem draagt, met angstige zorg moet vervullen. In dezen Chaos van verschillende meeningen vertoonen zich echter duidelijk eenige vertegenwoordigers van twee partijen, die zich vooral in de publieke pers scherp geteekend op den voorgrond plaatsen, en zich vereenigd hebben, ten einde het Monarchale Statuut te vernietigen en aan de Kroon ook tot zelfs de laatste schaduw van gezag te ontrukken om elkander dan later, over het bezit van den buit, tot volkomen verdelging toe te bestrijden. Deze partijen zijn aan deu eenen kant de van republikeinsche beginselen doortrokken radicalen, het overblijfsel der zoogenaamde patriotsehe partij van het laatste gedeelte der vorige eeuw, en aan den anderen dc dweepers van verschillende kleur, zoowel Ultramontanen als Ultra- of pscudo-orthodox Protestanten , dio het altaar op den Troon zouden willen plaatsen, en eene alles, tot zelfs den vrijen geest, beheerschende Theocratie tot de hoogste magt in den staat verheffen. Beide partijen, de Badicalen en dc Theocraten , zeggen wij , hebben hunne organen in de Nationale Vertegenwoordiging, en , om hun doel te beter te bereiken, bebben zij een gedroehtelijk verbond gesloten , dat, evenals voor twintig jaren de verderfelijke Catlioiijk-Liberale Unie in België, het land met eenen geheelen ondergang bedreigt. De eerste dezer factien zamengesteld uit baatzuchtige demagogen , die alleen daarom het volk vleijen, ten einde zich op deszeifs krachtige sciiouders te kunnen verheffen en hun eigen belang te bevorderen, lieden bij wien het ego sum proximus mihi als hoogste en eenige wet geldt, en die er geen bezwaar in vinden, om, zoo als ook nu weder de Fransche revolutie het bewijs heeft opgeleverd, de algomeene welvaart te verwoesten ten behoeve hunner eigene persoonlijke belangen , en zich eenen troon te bouwen uit de puinhoopen van het volksgeluk, — tracht ele Natie te verschalken door holle déclamatien, waarmede zij een onbestemd verlangen naar betere tijden en gunstiger omstandigheden opwekt, hetwelk nimmer kan bevredigd wovden, omdat goen bepaald doel, geen juist begrip zelfs van hetgene men wenscht, daaraan ten grondslag ligt, en ter bevrediging waarvan zij zoo min als iemand anders, de middelen kennen, omdat zij zoomin als iemand het eenmaal gebeurde veranderen, of over de toekomt beschikken kunnen. Deze partij is het die eene populariteit tracht te verwerven door de Natie allerlei schijnschoone theorien te prediken, theorien welke reeds tallooze malen in de praktijk onbestaanbaar zijn bevonden, en waarvan de beste het gebrek hebben van niet geschikt te zijn voor den maatsehappelijken toestand , als zijnde het dichterlijk schoone utopiën, berekend voor volmaakte wezens, utopiën die dus reeds bij de eerste toepassing, op de menschelijke gebreken jammerlijk schipbreuk moeten lijden. Vrijheid en onbeperkte OPPERMAGT DES SOUVEREINEN VOLKS , is de leus , welke de aanvoerders dezer partij in hunne vanen voeren, en al hun streven, al hun doen en trachten strekt daartoe, om aan dien tak der wetgevende magt, welken wij tot hiertoe gewoon waren de Regering , het staatsbestuur — eigenlijk het uitvoerend bev.iad — te noemen, alle kracht te ontnemen, het gezag des Konings te vernietigen, het Monarchale b giusel tot een bloot schijnbeeld te verlagen, ende geheele oppermagt in handen der vertegenwoordiging over te brengen. (Het slot volgt.) ---