HET OMSLAG VAN Dr. SIMONS. Be Koning heeft het ontslag van Dr. Simons als Minister van Binnenlandsehe Zaken aangenomen; laten hier de woorden volgen waarmede de Staats-Courant dit ontslag vermeldt: "Bij besluit van den lOden dezer, No. 57, heeft het den Koning behaagd, op het nader Zijner Majesteit aangeboden adres van den heer Dr. G. Simons, gedagteekend van den 7den bevorens, waarbij door hem, bij herhaling, wordt gevraagd eervol ontslag als Minister van Binnenlandsche Zaken, op grond dat zijne gezondheid hem niet toeliet om Zijne Majesteit naar behooren langer in die betrekking te dienen, aan den heer Simons voornoemd het door hem gevraagde eervol ontslag te verleenen. onder voorbehoud hem later, wanneer zijn gezondheidstoestand het mogt veroorloven, tot nieuwcj funkticn in het belang van den Staat te roepen." De toestand waarin, sedert de verwerping der bégrooting van Binnenl. Zaken door de Tweede Kamer, het land verkeerde en die met eiken dag ten gevolge van het drijven der dweepzieke partij meer en meer gespannen werd, is dus een oogenblik van verademing ingetreden; het treurspel, dat door die partij gespeeld wordt, is tot een der gedeeltelijke ontknoopingen genaderd, die alhoewel niet onbelangrijk ir. zich, nogtans slechts dc voorboden, de voortcekenen zijn van de groote ontknooping welke voor goed een eind moet stellen aan ecne krizis welke niets dan gevaarlijks, niets dan heilloos, niets dan ranipzaligs voor Nederland heeft. De Vorst die op den troon eenen onsterfelijken Willem II gevolgd is, heeft, hierin de voetstappen vnn zijn doorluchtigcn Vader drukkende, gehoor gegeven aan de stemme der wijsheid, als een hecht konstitutioneel monarch , den raad versmaad van hen die Hem aanspoorden op te treden als tegenstrever van de vertegenwoordiging der Natie en door zijne Koningsdaad het zegel der afkeuring gedrukt op de aanmatigingen der door dolzinnige hartslogten behcerschte partij, die door petitiën, met huichelachtige betoogen. van gehecht heid aan den Troon en aan het Stamhuis van Oranje doorweven, op het behoud van haren gunsteling aandrong en op deze wijze zich niet ontzag een moreelen dwang op het geëerbiedigd Hoofd van den Staat uit te oefenen. De toestand was dan ook al te inkonstitutioneel, gelijk wij in een vorige nommers aangetoond hebben (f) dan dat hij lang kon voortduren ; de Minister Simons had van de Tweede Kamer een votum van vertrouwen gevraagd, hij had haar het regt toegekend om een votum van wantrouwen te geven; de Kamer maakte van dit regt gebruik; de Minister neemt daarop zijn ontslag, maar zijne vrienden stellen alles in het werk om hem te behouden. Men moest zich dus afvragen of het verzoek om ontslag wel gemeend was ? Of de pelitionarissen wel uit eigen beweging hunne petitiën op touw gezet hadden ? Of zij niet aangezet waren geworden om den Koning te smecken Simons te behouden ? Simons dien zij zelfs naast den Koning durfden stellen, Simons van wiens behoud of val xij niet schroomden het heil of het onheil der dynastie van Oranje afhankelijk te maken. En als men dit alles met aandacht, overwoog, moest men de overtuiging bij zich wegdragen dat (1) Zie Noordbrabanter van Zaturdag 10 Januarij. * Simons niet meer voor deze Kamer kon verschijnen. Dan, door zijne partij al te zeer getroeteld, al te zeer opgehemeld, kon bij met geen wets-ontwerp omtrent het Lager Onderwijs voor den dag komen, dat geene bevrediging gaf aan de ciseben, aan de verlangens dier partij; want dan zou hij, even als het ministerie van Hall, voor hare teleurstelling, hare vijandschap ingeoogst hebben ; en gaf hij toe aan de eischen der partij, dan zou de Kamer, na haar votum van wantrouwen hem hebben kunnen toeroepen : Hoe ! gij durft ons nu nog trotsecren ! En om zoo vermetel te zijn, om de zaak zooverte drijven, ontbreken den heer Simons de hoedanigheden van knap staatsman, van parlementair minister ; dan, gelijk te regt de Tijd zegt, hij voegde bij gemis van politiek inzigt, absentie van parlementaire bespraaktheid, en weinig administratieve bekwaamheid bij weinige kennis van de aangelegenheden van zijn departement, die aan zijne speciale studiën vreemd zijn. Wij willen daarom niet zeggen dat de heer Simons gecne groote bekwaamheid als staatsburger bezit, volstrekt niet; wij houden 't er voor dat hij voor de betrekking van Direkteur van de Akademie van Delft allezins geschikt was, en men beweert zelfs dat hij een van dc knapste rekenkundigen is van Nederland; maar een goed direkteur van de Akademie is daarom nog geen knap staatsman. Ook willen wij niet bewecren dat de heer Simons, ongeschikt zoude zijn om in de staats-aangelegenheden cene rol van minder belang te vervullen, want ook ten aanzien van zijn perscon zou kunnen bewaarheid bevonden worden hetgeen Boileau zegt: «Tel brille au second rang, qui s'éclipse au premier." De goede diensten welke de heer Simons dan ook, als minister van Binnenlandsche Zaken, aan den Lande bewezen heeft, zijn al zeer gering, en uit de woorden, waarbij zijn ontslag wordt aangekondigd, blijkt dat Z. M. de Koning dit gevoelen is toegedaan ; dan, terwijl gewoonlijk een minister uit zijne betrekking wordt ontslagen onder dankbetuiging voor de aan den Lande bewezen diensten, wordt van den heer Simons alleen gezegd dat hein het gevraagde ontslag verleend wordt, onder voorbehoud hem later, wanneer zijn gezondheidstoestand het mogt veroorloven, tot nieuwe funktiën in het belang van den Staat geroepen te worden. Niets van dankbetuiging; niets \an bewezen diensten. Moge de werkkring, welke den heer Simons eventueel zal worden aangewezen, met meer roem voor hem, tot meer heil voor Nederland gedeijen ! Wij zeiden in den aanvang, dat er na het ontsla" van den minister van Binnenlandsche zaken, een oogenblik verademing in den gespannen toestand ontstaan was. Men moet echter niet denken dat dit oogenblik van langen duur zal wezen. De Utrechtsche faktie, die hare nieuwe poging thans schipbreuk ziet lijden, zal daarom niet rusteloos blijven; en men moet zich verzekerd houden, dat zij van nu af aan op andere middelen bedacht is; de nederlaag, welke zij geleden heeft, doordien de Koning met het ontslag van Simons bewezen heeft, dat hare aanmatiging om zich onophoudelijk op' het geëerbiedigd Hoofd van den Staat te beroepen, voor welks waardigheid en belangen zij, vermetel genoeg, verklaarde op te treden, niets anders dan eene ongrondvvettige, dwaze berekening, maar zins eenig regt is; die nederlaag kan haar wefvoor 't oogenblik vernederd hebben, maar hcerschzucht kent geen vernedering, eigenbelang kent geen eergevoel. Daarom roepen wij u allen toe, kampvcchters der vrijheid, spitsbrocders onzer kShstilulionecle ! regten. weest op uwc hoede, wapent u voor den I strijd, want de derde akte van het staatkundig j treurspel zal misschien heviger zijn dan nog dc I iwce voorgaande. , Daarom ook geven wij u hier, volgens de Grond- wet, cene schels van dc antecedenten van den man | die thans in het minislerie is opgetreden, van den I nieuwen Minister van ;. ti. 13) Jnfr^fc/j «gedurig gaande gehouden ; onrustig haken naar ver«andering van staatsinstellingen, welke verre de meeste «niet kennen of verstaan ; onvoldane hoop op verbgting «van belastingen, als gevolg van eene grondwetsherzie«ninl voorspeld; deze en zoo vele andere drijfveêren tot «wederstand tegen het behoud van dat, wal de flaauw«hartigen rust 'en eenriragt noemen, moeten 10l bevor«dering van bet iutelbktueel geluk ries Volks in be«uciiig gebragt eu gehouden «orden ; en door die «drijlvèt'ren aangespoord zal rie Nederiandsche Natie «vooruitgaan, voóYuitloopen — ja, vooriiithollen" (6). De handelaar in snuif zag met eene wijsheid van polilieken blik, die zijne promotie tot Minister allezins regtvaardi"t, in de gevolgen van den wensch naar eene grondwetsherziening, niets anders dan «het ophouden van de rentebetaling der nationale schuld" eene «verstopping van alle bronnen van beslaan door «geldgebrek (7)!!! — «De Nalie" — let wel, lezer! aldus vervolgt rie snuiikoopmau : — «arm en broodeloos geworden ten «gerolge van hel sterk aandringen op grondwetsherziening, waarvan men ook dan nog niet zal nalaten haar (>-! — olscboon hij «betreurt de vrijbeiriskoorts, waardoor rie volkeren zijn aangegrepen," raadt bij aan. altijd uit vrees voor de republiek: «zich met X'/.ijue begrippen, gewoonten eu belangen te schikken «naar ue.'v. lijd, «aai.ïn hij leelt'' Als de keuze vrij gelalen werd. meent de heer lerkman, dan zou »dè bestaai.de Giondwel" (dat. is: rie oude) rie overwinning behalen op rie nieuwe (