BULLETIN VAN HET LEGER VAN ITALIË. Overtogt van den Ticino en veldslag van Magenta. «Hoofdkwartier San Martino, 7 Junij 1859. «Het Fransche leger, rondom Alessandria vereenigd, bad voor zich groote hinderpalen te overwinnen. Zoo het op Piacenza aantrok, moest het het beleg dezer plaats doen en zich den overtogt van den Po, die óp dit punt niet minder dan 900 ellen breed is, met geweld openen en deze zoo moeijelijke operatie moest voltrokken worden in bijzijn van een vijandelijk leger vau meer dan 200,000 man. «Zoo de Keizer den stroom te Valenza overtrok, vond hij den vijand op den linkeroever te Mortara zamengetrokken, en hij kon hem in der.e legerplaats niet aanvallen dan met afzonderlijke kolonnes, manoeuvreerende te midden van' een neet kanalen en rijstakkers doorsneden land. Van beide zijden was dus een bijna onoverkomelijke hinderpaal: de Keizer besloot dien te ontwijken en hij misleidde de Oostenrijkers door zijn leger op den regtervleugel te verzamelen en door hem Casteggio en zelfs Bobbio op de Trebia te doen bezetten. «Den 31 Mei, ontving het leger bevel langs den linkervleugel te marscheeren, en trok het den Po over te Casale, waarvan de brug in ons bezit was gebleven ; het nam onmiddellijk den weg van Vercelli, alwaar de overtogt der Sesia bewerkstelligd werd om onze spoedige marsch op Novara te beschermen en te dekken. De pogingen des legers werden naar de regterzijde op Robbio gerigt, en twee voor de Sardiniscbe troepen roemrijke gevechten, van die zijde geleverd, hadden nog de uitwerking den vijand te doen gelooven dat wij op Mortara vooraanrukten. Maar gedurende dezen tijd, had zich het Fransche leger in de rigting van Novara begeven en had aldus positie genomen op dezelfde plaats alwaar, tien jaren vroeger, Koning Karel Albert gevochten had. Daar kon het bet hoofd bieden aan den vijand zoo deze zich vertoonde. «Alzoo was deze stoute marsch beschermd geworden door 100,000 man op onze regter flank gekampeerd te OSengo, voor Novara. In deze omstandigheden moest de Keizer aan de reserve de uitvoering toevertrouwen van de beweging welke achter de veldslag-linie plaats-greep. «Den 9. Junij werd eene divisie der keizerlijke garde naar Turbigo. aan den Ticino, gezonden, en geen wederstand vindende wierp zij aldaar drie bruggen. «De Keizer, inlichtingen erlangd hebbende, w^elke overstemden en hem deden welen dat de vijand zich op den linkeroever van den stroom terugtrok, deed op dit punt den Ticino overtrekken door het legerkorps van den generaal de Mac-Mahon, des anderen daags gevolgd door eene divisie van het Sardis.ische leger. «Onze troepen hadden naauwelijks op den Lombardischen oever positie gevat, of zij werden er door een Oostenrijksch korps, dat uit Milaan met den spoorweg aangekomen was, aangevallen. Zij wiertien het zegepralend terug onder de oogen des Keizers. «Denzelfden dag, 2 Junij, de divisie Espinasse op den-Weg van Novara naar Milaan tot aan Trecate waarvan zij het bruggehoofd van Buffalora bedreigde, voortgerukt zijnde, ontruimde de vijand in allerijl de verschansingen welke hij op dit punt opgerigt had en trok op den linker oever terug, terwijl hij de steenen brug, welke op dit punt over den stroom ligt, deed springen. Het uitwerksel der mijnkamers was echter niet volkomen en de twee bruggeboogen, welke hij voornemens was omver te werpen, slechts gezakt zijnde zonder in te storten, werd de overtogt niet onderbroken. «De 4de Junij was door den keizer vastgesteld geworden voor de inbezitname van den linkeroever van den Ticino. Het legerkorps van den generaal de Mac-Mahon, door de divisie voltigeurs der keizerlijke garde versterkt en van het gansche Sardinischeleger gevolgd, moest van Turbgio op Buffalora en Magenta aanrukken, terwijl de divisie der grenadiers van de keizerlijke garde zich van het bruggehoofd van Buffalora, op den linker oever, zoude meester maken, en het legerkorps van den maarschalk Canrobert op den regteroever zou vooraanrukken om den Ticino op hetzelfde punt over te trekken. »De uitvoering van dit operatieplan werd verstoord door een dier toevallen, waarmede men in den oorlog moet rekenen. Het leger des Keizers werd in zijn overtogt over de rivier vertraagd, ea«iecbts_ eene enkele zijner divisien kon van vrij ver het korps van generaal de Mac-Mahon volgen. «De marsch der divisie Espinasse onderging ook vertraging, en, van een anderen kant, toen het korps van maarschalk Canrobert uit Novara vertrok om zich bij den Keizer te voegen, die zich in persoon aan het bruggehoofd van Buffalora begeven had, vond dit korps den weg zoo zeer belemmerd dat het eerst zeer laat aan den Ticino kon komen. «Zoo was de stand der zaken, en de Keizer wachtte, niet zonder ongerustheid, het sein der aankomst van het korps van den generaal de Mac Mahon te Buffalora, toen hij omstreeks twee uur van dien kant levendige geweer- en kanonschoten hoorde: de generaal kwam aan. «'t Was het oogenblik om hem te ondersteunen door naar Magenta te marscheeren. De keizer rigtte dadelijk de brigade Wimpffen tegen de ontzagchelijke door de Oostenrijkers voor de brug bezette positiën; de brigade Cler volgde de beweging. De hoogten, die het Naviglio (groot kanaal) omringden, en het dorp Buffalora werden spoedig door de geestdrift onzer troepen ingenomen; maar zij bevonden zich alsdan tegenover aanzienlijke massa's welke zij niet konden doordringen en die bunnen vooruitgang stuitten. «Evenwel vertoonde het legerkorps van maarschalk Canrobert, zich niet, en, van een anderenkant, hadden de geweer- en kanonschoten welke de aankomst van generaal de Mac-Mahon aangekondigd hadden, geheel en al opgehouden. Was de kolonne van den generaal teruggedreven, en zou de divisie grenadiers der garde, alleen, al de kracht des vijands tegen te houden hebben? «'t Is hier het oogenblik om de manoeuvre uit te leggen, welke de Oostenrijkers gedaan hadden. Toen zij, in den nacht van 2 Junij , vernomen hadden dat het Fransche leger den overtogt van den Ticino te Turbigo had verrast, hadden zij, te Vegivano, drie legerkorpsen, die de bruggen achter zich afbrandden, over den stroom in aller ijl doen terugtrekken. Den 4den 's morgens waren zij voor den Keizer ten getale van 125,000, en 't is tegen deze zoo onevenredige strijdkrachten dat de divisie grenadiers der garde, bij 'welke de Keizer zich bevond, alleen had te kampen. «In deze netelige omstandigheid gaf de genencal Regnauln de Saint-Jean-d'Angely blijk van de grootste geestkracht, alsook de generaals die onder zijne bevelen kommandeerden. Den divisie-generaal Mellinet werden twee paarden onder hem dood geschoten ; de generaal Cler viel doodelijk getroffen neder; de generaal Wimpffen werd gekwetst aan het hoofd; de bataillons-chefs Desmé en Maudbuy, van de grenadiers der garde, werden gedood ; de zouaven verloren 200 man, de grenadiers leden niet minder aanzienlijke verliezen. «Eindelijk, na een lang wachten van vier uren, terwijl de divisie Milünet zonder terug te deinzen de aanvallen des vijands tegenhield, kwam de brigade Picard, met maarschalk Canrobert aan het hoofd, op de plaats des gevechts. Kort daarna verscheen de divisie Vinoy, van het korps van generaal Niel, dien de Keizer liet roepen; vervolgens eindelijk de divisien Renault en Trochu, van het korps van maarschalk Canrobert. «Te gelijkertijd deed het kanon van den generaal de Mac-Mahon zich op nieuw in de verte hooren, Het korps van den generaal, in zijne marsch vertraagd en minder talrijk dan het bad moeten wezen, was in twee kolonnes op Magenta en Buffalora aangerukt. «De vijand zich tusschen deze twee kolonnes hebbende willen begeven om ze af te snijden, had de generaal de Mac-Mahon die van den regter-met die van den linkervleugel weder vereenigd, in de rigting van Magenta, en dit verklaart hoe het vuur vanaf bet begin, van de zijde van Buffalora, opgehouden had. «De Oostenrijkers, inderdaad, zich op hun front en op hun linkervleugel ingedrongen ziende, hadden het dorp Buffalora ontruimd en het grootste gedeelte hunner strijdkrachten tegen den generaal de Mac- Mahon, voor Magenta, gerigt. Het 45ste linieregement deed met koenheid den aanval op de bouwhoeve van Cascina-Nuova, welke voor het dorp ligt en door twee Hongaarsche regementen verdedigd was. Vijftien honderd man van den vijand legden er de wapens neder en het vaandel werd weggerukt op het lijk van den kolonel. De divisie de la Motterouge evenwel vond zich door aanzienlijke strijdkrachten, welke haar van de divisie Espinasse dreigden af te scheiden, verdrongen. De generaal de Mac-Mahon had in de tweede linie gerangschikt de dertien bataillons voltigeurs der garde, onder bevel van den dapperen generaal Camou, die, zich in de eerste linie begevende, in het centrum de pogingen des vijands staande hield en aan de divisie de la Motterouge en Espinasse toeliet met kracht het offensief te nemen. «Op dit oogenblik van algemeenen aanval, liet de generaal Auger, kommandeerende de artillerie van het 2de korps, op den route van den spoorweg, veertig vuurmonden in batterij plaatsen, welke de Oostenrijkers in de flank en op zijde nemende, hen in groote wanorde op de vlugt dreef en een ijsselijk moordbad aanrigtte. «Te Magenta, was het gevecht verschrikkelijk. De vijand verdedigde dit dorp met hartnekkigheid. Men gevoelde van weerszijde dat daar de sleutel der positie was. Onze troepen maakten er zich van huis tot huis meester van, en deden de Oostenrijker» enorme verliezen lijden. Meer dan 10,000 hunner werden buiten gevecht gesteld, en de generaal de Mac-Mahon nam hun ongeveer 5000 krijgsgevangenen, onder welke een gansch regement, het 2de jagers te voet, gekommandeerd door den kolonel Hauser. Maar het korps van den generaal had zelf veel te lijden: 1500 man werden gedood of gekwetst. Bij den aanval van het dorp, waren de generaal Espinasse en zijn ordonnance-officier , de luitenant Froidemont, gesneuveld. Gelijk hij, waren aan het hoofd hunner troepen gevallen de kolonels Drouhot, van het 65ste linie, en de Cbabrière, van het 2de vreemden regement. «Van een anderen kant verrigtten de divisien Vinoy en Renault wonderen van dapperheid onder de bevelen van den maarschalk Canrobert en den generaal Niet. De divisie Vinoy, reeds 's morgens uit Novara vertrokken, kwam naauwelijks te Trecate aan, waar zij moest bivouaqueeren, toen zij door den Keizer geroepen werd. Zij marscheerde op een drafje tot aan Ponte di Magenta, den vijand uit de legerplaatsen verjagende en meer dan 1000 krijgsgevangenen makende; maar, met getalsterkere strijdkrachten te doen hebbende, moest zij vele verliezen lijden: 11 officieren werden gedood en 50 gekwetst; 650 onder-officieren en soldaten werden buiten gevecht gesteld. Het 85ste linie had vooraf veel te lijden. De bataillonschef Defort, van dit regement, liet zich dapper doodschieten aan het hoofd vau zijn bataillon, en de andere hoofdofficieren werden gekwetst. De generaal Martimprey werd met een schot getroffen toen hij zijne brigade aanvoerde. «De troepen van maarschalk Canrobert leden ook betreurenswaardige verliezen. De kolonel de Seneville, zijn hoofdstaf-officier, werd*aan zijne zijde gedood; de kolonel Charlier, van het 90ste, werd met vijf kogels doodelijk getroffen, en verscheiden officieren van de divisie Renatilt werden buiten gevecht gesteld, terwijl bet dorp Ponte di Magenta zevenmaal achtereen genomen en hernomen werd. «Eindelijk, 's avonds omstreeks half negen, bleef het Fransche leger meester van bet slagveld, en de vijand trok terug in onze handen 4 kanonnen, waarvan een door de grenadiers der garde genomen, twee vaandels en 7000 gevangenen achterlatende. «Men kan het buiten gevecht gestelde getal Oostenrijkers op ongeveer 20,000 schatten. «Men heeft op bet slagveld 12,000 geweren en 30,000 zakken gevonden. «De Oostenrijksche korpsen die tegen ons gevochten hebben, zijn die van Clam-Gallas, Zobel, Schwartzenberg en Lichtenstein. «Alzoo had, vijf dagen na het vertrek van Alessandria, het geallieerd leger drie gevechten geleverd, een veldslag gewonnen, Piemont van de Oostenrijkers bevrijd en de poorten van Milaan geopend. Sedert het' gevecht van Montebello, heeft liet Oostenrijksch leger 25,000 dooden en gekwetsten. 10,000 krijgsgevangenen en 17 kanonnen verloren." --- ITALIE. TURIJN, 9 Junij. Volgens een alhier uitgegeven officieel bulletin hebben de geallieerde legers gisteren weder eene voorwaartsche beweging gemaakt en ten gevolge daarvan een nieuw voordeel behaald. De Oostenrijkers, die zich te Melegnano (3 uren (en zuid-oosten van Milaan aan den grooten weg naar Lodi) verschanst hadden, zijn aangetast en genoodzaakt geworden hunne pósitien te verlaten. — Naar men verzekert hebben de Oostenrijkers, welke zich laatstelijk te Belgiojoso bevonden, naar Pavia moeten terugtrekken. --- ZWITSERLAND. BERN, 9 Junij. Heden morgen ten 41/2 ure kregen de Zwitsersche troepen, onder bevel van den majoor Latour, drie Oostenrijksche oorlogsstoombooten in het gezigt, die onderscheidene andere vaar- "tuigen op sleeptouw hadden. Naauwelijks waren die schepen in de Zwitsersche wateren aangekomen, o* de majoor legde er arrest op; de Oostenrijkers gaven zich dadelijk over. De majoor begaf zich toen aan boord van een der sloombooten (de Radetsky,) en bragt alle de Oostenrijksche vaartuigen naar Magadino op, waar zij naast de zich daar reeds bevindende vijf Sardiniscbe stoombooten zijn gelegd, en door de Zwitsersche troepen worden bewaakt. — De heden morgen naar Magadino gebragte Oostenrijksche stoomvaartuigen hadden 650 Oostenrijkers aan boord, die in den afgeloopen nacht Laveno ontruimd hadden mcl achterlating van het vernagelde geschut en van eenigen voorraad van levensmiddelen. Die manschappen zijn te Magadino op 'ast van den overste Bontemps ontwapend en zullen naar Bellinzona overgebragt worden. ---