STAATKUNDIG OVERZIGT. De voornaamste gebeurtenis der laatste dagen, en waarmede wij dus dit overzigt beginnen, is de nederlaag van het ministerie Derby, welke wij reeds in ons buitengewoon nommer van Zaturdag avond hebben kunnen mededeelen. Alhoewel de oppositie maar eene geringe meerderheid had, daar zich slechts 323 leden van het Lagerhuis voor het votum van wantrouwen verklaarden, terwijl er 310 tegen waren, heeft het ministerie zich genoodzaakt gezien zijn ontslag in te dienen. Dit is dan ook door H. M. aangenomen, die in de eerste plaats lord Granville en lord Palmerston bij zich ontboden heeft. De zamenstelling echter van een nieuw Engelsch ministerie ontmoet meer moeijelijkheden dan ineeeigeen in den beginne gedacht had, den toestand slechts te oordeden naar hef. vooiloopig overleg, tusschen de verschillende hoofden der liberale fraktiën van het Lagprhuis voor de stemming der koalatie, ontstaan. Lord Granville, de gematigdste der tegenstanders van het gevaller.' ministerie, door de Koningin heiast geworden zijnde met de zamenstelling van een nieuw kabinet, beeft lord Palmerston bereid genoeg gevonden om hem te ondersteunen, maar lord Russeli is minder handelbaar geweest, en lord Granville heeft zijn mandaat moeten laten varen. Alsdan is lord Palmerston door de Koningin er mede belast geworden, en deze is onmiddellijk met lord Russeli in onderhandeling getreden, waarvan de uitslag nog niet bekend is. De Koningin het ontslag barer ministers aannemende heelt, als een bijzonder blijk harer welwillendheid, lord Derby benoemd tot ridder van den Kousenband, sir John Packinglon en lord Malmesbury tot grootkruis der Ratb-orde. De Engelsche dagbladen zijn zeer karig in beschouwingen omtrent de ministeriëele aangelegenheid en dit getuigt genoegzaam van de moeijdijkbeid van den toestand, die men overigens duidelijk zal begrijpen als men nagaat dat het nieuwe ministerie slechts eene meerderheid van 13 stemmen zal hebben, zelfs wanneer al de liberale fraktiën ve.r-eenigd blijven. De nederlaag van bet kabinet Derby heeft te Parijs eene groote tevredenheid te weeg gebragt. Al de dagbladen beschouwen dezen val als gunstig voor Frankrijk. De Univers ook dit gevoelen toegedaan zijnde, levert daarbij de volgende beschouwingen : «Lord Palmerston en lord Russeli, de teugels van het bewind in handen hebbende, zullen onmiddellijk tegen eene aaneengesloten minderheid van 300 stemmen Ie kampen hebben, en spoedig de onzekere stemmen verliezen welke zich gaarne van den kant der oppositie scharen, omdat zij nooit levrede zijn met hetgeen bestaat. Deze toestand van Engeland kan zijne vijanden niet bedroeven, want bij verraadt eenen staat van zwakheid die niet spoedig schijnt te zullen ophouden. Ziedaar Engeland genoodzaakt ïelf te erkennen dat zijne stem niet meer weegt in de beraadslagingen van Europa; hit heeft den oorlog wilUn verbindereu, en de oorlog bestaat; het bad alles gedaan om in Italië den invloed te erlangen welken Oostenrijk er bezat, en het ziet zich door Frankrijk onderkropen; alles geschiedt zonder en tegen den wil van Engeland. Dit resultaat is verblijdend voor hen die in Engeland den magtigsten steun der Revolutie zien." De berigten beginnen ook uit Dujtschland af te komen omtrent het uitwerksel door den val van lord Derby in dat land te weeg gebragt, en schijnen aldus te kunnen zamengetrokken worden : de aanhangers van Oostenrijk trachten de strekking dezer gebeurtenis te verminderen, en blijven van gevoelen dat de gansche Duitsche Bond zich vereenigen moet ter verdediging van de Italiaansche bezittingen van het buis van Habshurg; de anderen echter, die noch voorliefde voor' Oostenrijk, noch voor Frankrijk koesteren, wenschen zich geluk met het door de meerderheid van het Lagerhuis genomen besluit en konstateeren met genoegen dat vooral in Pruissen dit besluit eene nieuwe kracht zal geven aan de partij welke van oordeel is dat er tot hieraan voor Duitschland geene redelijke beweegredenen zijn om in den strijd tusschen beide te komen. De laatste tijdingen van het oorlogstooneel melden ons dat de Oostenrijkers zich uit al de deelen, die nog van Lombardije en van het hertogdom Parma in hunne magt waren, terugtrekken om hunne strijdkrachten achter den Mincio zamen le trekken. Pavia, Lodi, Piacenza zijn bepaaldelijk, en in alle haast, ontruimd ; eene depêche, medegedeeld door den Franschen Monileur, meldt dat het Fransche leger, zonder slag of stoot, de Adda is overgetrokken. De strijd gaat dus overgebragt worden rondom de vestingen Mantua, Verona, Pescbièra en Legnano, welke de provincie Venetië dekken, en bijgevolg van aard veranderen. Belegerings-operatien zullen nu de krijgsverrigtingen in 't vlakke veld vervangen. Eergister dacht men te Parijs dat, nu de oorlog dit tijdperk ingetreden is, de Keizer aan zijne generaals de zorg zou overlaten dien voort te zetten en naar Parijs zou terugkomen' om de dfplomatieke betrekkingen, welke betreffende de door den Italiaanschen oorlog opgeworpen vraagstukken aangeknoopt zijn, van nabij te volgen. Telegrafische depêches melden dat de Oostenrijkers Bologna ontruimd hebben en dat na hun vertrek, eene volksmanifestatie hoeft plaats gehad. Men verzekert dat ten gevolge van deze manifestatie, de pauselijke autoriteiten Bologna hebben moeten verlaten. Alzoo heeft de Revolutie voet genomen in de Kerkelijke Staten. De Oostenrijkers zijn naar Ferrara teruggetrokken, waarvan zij krachtens de traktaten van 1815 de citadel bezetten. Zij zijn nog in Ancona, dat zij in 1849 op de benden van Mazzini vtroverd hebben, op het oogenblik dat de Franschen te Rome zelf de Romeinsche republiek omverwierpen. De Roloneesche opstandelingen moeten vrij wat verlegen zijn met het gezag of het diktatorschap waaronder zij zich zullen plaatsen. Wij zullen overigens zien of de zoo hoog geproklam'eerde onzijdigheid van den Pauselijke:; Staat zal geëerbiedigd en hoe het woord van keizer Napoleon zal gehouden worden. De tijding van de nederlaag der Oostenrijkers te Magenta heeft te Weenen eenen indruk te weeg gebragt, waarvan men zich gemakkelijk een denkbeeld kan maken. De in dit bloedig treffen door de Oostenrijksche soldaten aan den dag gelegde dapperheid, eene dapperheid waaraan de rapporten der Fransche generaals zelve hulde brengen, is eene soort van troost in deze publieke droefheid. Maar hoe meer men den moed der soldaten bewondert, des te meer beeft men zich ijverig getoond de verantwoordelijkheid hunner chefs le vergrooten. De telegraaf van Weenen meldt ons den dood van prinst van Metternich, die Zaturdag jl. 's middags ten 3 ure te Weenen overleden is. Dit is een groot verlies voor Oostenrijk. Wij deelen lager de proklamatie mede, door keizer Napoleon, den dag van zijnen intogt te Milaan aan bet Italiaansche volk uitgevaardigd, waarvan wij den korten inhoud reeds hebben medegedeeld. Deze verklaring, op zulk een tijdstip voor het oog van Europa afgelegd, zou voorzeker een onbetwistbaar gewigt hebben, zoo men nog eenig vertrouwen kon hechten ook aan de plegtigste door keizer Napoleon gegeven verzekeringen. In allen geval vestigen wij de bijzondere aandacht op dat stuk. Insgelijks dcc'en wij de proklamatie mede welke de keizer bij die gelegenheid tot zijn leger gerigt heeft. --- ITALIAANSCHE OORLOG. TURIJN, 12 Junij. Eene depêche uit Bologna deelt mede, dat de' Oostenrijkers de stad ontruimd hebben zich in du rigting van Modena begevende. TURIJN, 12 Junij. Eene partikuliere korrespondenlie van Milaan 9 Junij, geeft de volgende bijzonderheden omlrent bet gevecht van Malegnano: »Eene Oostenrijksch divisie was 's morgens van Pavia aangekomen én des middags begon het gevecht. De vijand was sterk verschanst op het kerkhof en in de gebouwen eener hoeve. De generaal Bazaine viel deze pósitien aan. De generaal Ladmirault, die den linkervleugel der Franschen kommandeerde, nam eerst het kasteel in en viel op het dorp aan, alwaar de Oostenrijkers, zich omsingeld ziende, terugtrokken en zich in de huizen barrikadeerden. Daar voerden de zouaveu een moorddadigen strijd met den vijand , dien zij eindelijk verdreven. De Oostenrijkers, die 30,000 man sterk waren, hebben 1500 dooden en gewonden en 1200 gevangenen achtergelaten. Het gevecht duurde 9 uren. Des avonds 11 uren werd een Hongaarscb-Kroatisch bataillon dat zich bij verrassing van het dorp wilde meester maken, omsingeld. MILAAN, 12 Junij. Een gedeelte van het Franscb leger is de Adda overgetrokken, zonder een schot te doen. In de overhaasting waarmede zij zich uit Piacenza hebben teruggetrokken, bebben zij een groot aantal kanonnen en de magazijnen vol levensmiddelen en ammunitie achter gelaten. — Keizer Napoleon heeft, bij gelegenheid Tan zijn inlogt te Milaan, tot de bevolking eene proklamatie gerigt, welke aldus luidt: ((Italianen! «Door een gelukkigen uitslag van de kans des oorlogs heden in de hoofdstad van Lombardije binnengeleid, wil ik u de redenen mijner komst blootleggen. «Toen Oostenrijk een onregtvaardigen aanval op Piemont deed, besloot ik mijn bondgenoot, den koning van Sardinië, te ondersteunen. De eer en de belangen van Frankrijk maakten mij dit tot pligt. »Uwe vijanden, die ook de mijne zijn, hebben getracht, de algemeene sympalbie, die Europa voor uwe zaak aan den dag legt, weg te nemen, door het den schijn te geven alsof ik den oorlog slechts had aangevangen uit persoonlijke eerzucht of ter uitbreiding van Frankrijks grondgebied. Zijn er evenwel menschen, diehunnen tijd niet begrijpen, zoo behoor ik niet onder hun getal. De openbare opinie is heden ten dage der male verlicht, dat men nu grooter is door den zedelijken invloed, dien men uitoefent, dan door onvruchtbare overwinningen, en naar dien zedelijken invloed streef ik met een zekeren trots door het mijne toe te brengen tot vrijmaking van een der schoonste gedeelten van Europa. »Uwe ontvangst heeft mij reeds bewezen, dat gij mij begrepen hebt. »Ik ben hier niet gekomen uit een te voren opgevat beginsel om de bezittingen van souvereinen aan te randen, noch om u mijnen wi! voor te schrijven. Mijn leger zal zich slechts twee zaken ten doel stellen : de bestrijding uwer vijanden en de handhaving der inwendige orde. Het zal u niets in den weg leggen ten opzigte van eene vrije uitdrukking uwer billijke wenscben. . »De Voorzienigheid begunstigt soms de volken, even als bijzondere personen, met hen in de gelegenheid te stellen om op eens een staat v3n grootheid te bereiken ; doch hieraan is alsdan de voorwaarde verbonden, dat zij er gebruik van weten te maken. Maakt daarom gebruik van de gelukkige kans die u wordt aangeboden. Uw verlangen naar onafhankelijkheid, reeds zoo menigmaal uitgedrukt, maar ook zoo menigmaal teleurgesteld, zal ver wezen lijkt worden, wanneer gij slechts toont dit waardig te zijn. Vereenigt u dus tot één enkel doel: dc bevrijding van uw land. Doet het noodige tot eene militaire organisatie. Schaart u onder de vanen van koning Viktor Emmanuel die u reeds op zulk eene edele wijze den weg der eer heeft aangewezen. Herinnert u, dat een leger zonder lucht niet kan bestaan en zijt gij heden, bezield door het geheiligd vuur des vaderlands, soldaten, morgen zult gij burgers van een groot land zijn. Keizerlijk hoofdkwartier te Milaan, .'_»„¦. ?. 8 Junij 1859. JMJOUïoir.. — De dagorder, door den Keizer aan zijne soldaten gerigt, wordt thans door de bladen bekend gemaakt; zij luidt aldus: ((Soldaten! Eene maand geleden hoopte ik, vertrouwende op de pogingen der diplomatie, dat de vrede nog zou worden bewaard, toen plotseling de inval der Oostenrijksche troepen in Sardinië ons te wapen riep. Wij waren niet gereed; de manschappen , de paarden, het' materieel, de pruviaridering ontbraken en om onze höndgenooten te hulp te komen, moes-, ten wij met kleine gedeelten naar gene zijde der Alpen trekken tegen een geduchtcn. ujand, die sindi. lang was voorbereid. Het gevaar was groot'; de geest-,' kracht der natie en uw moed hebben in alles voorzien. Frankrijk legde'zijne oude deugden weder aan den dagen vereenigd tot een zelfde doel gelijk door een eenig gevoel, beeft het getoond hoe groot zijne hulpmiddelen zijn, hoe krachtig zijne vaderlandsliefde is. Sedert tien dagen, dat de operatien zijn begonnen, is reeds het Sardinische gebied van zijne aanranders bevrijd. «Het geallieerde leger heeft vier gelukkige gevech-' ten geleverd en een beslissenden slag gewonnen, welke de poorten der hoofdstad van Lombardije opende. Gij hebt meer dan 35,000 Oostenrijkers buiten gevecht gesteld, 17 kanonnen, 2 vaandels en 8000 gevangenen zijn in uwe banden gevalle.:. Maar atles is nog piet geëindigd; wij hebben nog vele gevechten te leveren, vele hinderpalen te overwinne.ru, *Ik reken op u. Moed dus, dappere soldaten van net lügcr van Italië. Uwe vaderen zien uit den hemel met trots op u neder. «Hoofdkwartier, Milaan, 8 Junij 1859. Napoleon." ~ In eene proklamatie van koning Viktor Emanuel aan de Lombarden dd. 9 dezer, wordt gewezen op de overwinningen, die den weg naar Milaan bebben geopend. «Uwe wenschen, voegt de Koning *r bij, zullen mijn rijk ondersteunen. Is eenmaal Oe onafhankelijkheid verzekerd, dan zal de vrijheid «uurzaam bevestigd zijn. De Italianen hebben krachtig bijgedragen om de overwinning te behalen. Onze «eallieerde, de Keizer, de erfgenaam van den naam en het genie van Napoleon I, heeft zelfs het bevel willen voeren over zijne heldhaftige armee, om Italië •e bevrijden. Ondersteunt deze grootmoedige bedoelingen op het slagveld en toont u waardig de nieuwe bestemming van Italië, na eene eeuw van lu'den." — De ridder Paolo Vigliani is door den koning van Sardinië tot gouverneur van Lombardije benoemd. — De hertogin van Parma is gisteren te Verona aangekomen. De Parmasche troepen hebben zich uit eigen beweging en met toestemming des hertogs van Modena, naar Modena begeven. — De Fransche bezetting van Rome zal tot op 9000 man worden gebragt zijnde het maximum door het verdrag van 1849 toegestaan. — Uit Napels wordt gemeld, dat het eiland Sicilië in opstand is en de proklamatie van Frans II aldaar is verscheurd. Te Salerno heeft eene demonstratie plaats gehad en heeft het volk geroepen: «Leve Napoleon! Weg met de Bourbons!" De jongelingschap wil naar het oorlogstooneel vertrekken. ---