STAATKUNDIG OVERZIGT. Men koestert in sommige kringen nog veel ongerustheid ter zake van de kwestie van Marokko, dewijl men vreest dat zij aanleiding zal geven toteene botsing tusschen Frankrijk en Engeland. Van eene andere zijde echter wordt die ongerustheid niet gedeeld en eene korrespondentie uit Parijs meent de onderhandelingen te kennen welke tusschen Engeland en Frankrijk hebben plaats gehad en de rol welke Engeland speelt tegenover Spanje en Frankrijk te midden dezer verwikkelingen, veroorzaakt door de rooverijen der Riffbewoners en de aanvallen der Mooren tegen de Fransche straf koloniën op de grenzen van Algerie.' Volgens die korrespondentie zou Engeland geen Casus belli in een oorlog van Spanje zien. Het schijnt niet dat de plannen van Frankrijk tegen Marokko opmerkingen van de zijde van het kabinet van Londen uitgelokt hebben. Alles is gereed toor de expeditie en de troepen branden van verlangen om den veltogt te beginnen. Daar het gerucht zich verspreid had dat de Marokkanen feenige op het laatst van Augustus in hunne handen gevallen Franschen levendig verbrand hebben, zijn de kameraden dezer laatste ongeduldig om dergelijke baibaarsche handelingen te wreken. Wat het doel van den veldtogt betreft, Frankrijk wil zijne grenzen uitbreiden tot aan Moulouïa, ten einde aidus eene betere strategische linie te erlangen en de veiligheid der op het oostelijke uiteinde der provincie Oran gelegen établissementen beter te verzekeren. De Daily News wijdt andermaal een hoofdartikel aan de Marokkaansche kwestie. Het blad zegt, dat Spanje, ten deze ondersteund door Frankrijk, den oorlog met Marokko wil, vermits laatstgenoemde zich bereid verklaard heeft aan alle redelijke eischen toe te eeven. De oorlog is bij gevolg onregtvaaniig, en kan geen ander doel hebben dan uitbreiding van grondgebied, door middel van verovering. De Daily News neemt deze gelegenheid te baat, om Engeland tot waakzaamheid aan te sporen en tot verzet tegen datgene, wat uit bedoelde verovering, namelijks Frankrijks beerschappij over de Middellandsche Zee, noodzakelijk moet voortvloeijen. In een daarop volgend artikel zegt de Daily '' ews dat Spanje drie ultimatums aan Marokko heeft gezonden. De beide eersten zijn successivelijk door de Marokkaansche regering aangenomen , daarop heeft Spanje een derde gezonden, waarin de afstand van tien mijlen van de Marokkaansche kust. die de straat van Gibraltar beheerscht, geeischt wordt. Voorts zegt het blad dat Spanje bel werktuig is van Frankrijk, doch dat Engeland waken en misschien ook handelen zal. Er is niets nieuws omtrent het kongres tenzij dat zoo het plaats zal hebben, Brussel zijn zetel zou worden. De graaf de Coloredo is eergister te Zurich overleden De heer Caioly vervangt hem. Brieven uit Turijn doen de ontevredenheid kennen welke in die stad veroorzaakt is door het niet-slagen der zending van generaal Damorbida te Parijs. Men verwijt het ministerie zijne afhankelijkheid tegenover Frankrijk en eene partij begint zicb te vormen voor de doorzetting eener krachtigere staatkunde, welker natuurlijke vertegenwoordiger de Cavour zou wezen. Het officieel dagblad van Rome bevestigt de inhechtenisneming van den Bisschop van Rimini. Eene groote emigratie heeft onder de priesters der provincie plaats. De Romagneesche en Pauselijke voorposten zijn dicht bij elkander, en eenige uittartingen hebben plaats gehad. Men zegt dat de verordeningen houdende hervormingen, gedrukt zijn en weldra zullen openbaar gemaakt worden. Eene gelithografleerde korrespondentie van Weenen deelt de cirkulaire mede welke het Romeinsch gouvernement uitgevaardigd heeft om de gronden openbaar te maken, op welke dat gouvernement vermeend heeft aan den gezant van Sardinië de paspoorten te moeten geven. (Zie Italië.) Het officieel blad van Parma deelt bet antwoord mede, door keizer Napoleon aan de Parmezaansche deputatie gegeven. De keizer heeft verklaard, dat het zijn stellige wensch bleef, om der Italiaan.che zaak nuttig te zijn; dal er hoegenaamd geene gewapende interventie te vreezen was en dat bij overtuigd was, dat de wenschen der Italianen zouden vervuld worden. Deze mededeeling is onderteekend door de heeren Cantellt, Torrigiani en Anguissola. De Oestrr. Correspondent spreekt bepaaldelijk de in omloop zijnde geruchten tegen, dat verscheidene leden van het kabinet van Weenen wegens verschil van meening over belangrijke aangelegenheden van den staat, zouden aftreden. De Oesterr. Corresp. zegt, dat zulk een verschil van gevoelen niet bestaat, en dat dus geene verandering inde beginselen, welke de regering ten grondslag strekken, te verwachten is. Het kon iï té van de Duitsche Nationale Vereeniging voor de Bondshervorming heeft zijnen zetel in de stad Koburg gevestigd. - De generaal Miramon, het hoofd der konservatieve partij in Mexiko heeft aldaar eene militaire zamenzwering ontdekt en gestraft. --- CHINA. De Monileur de l'Armée, het blad van het Fransche ministerie van oorlog, deelt het volgende mede, waaruit op te maken is dat de op den Peiho onlangs voorgevallen botsing, door het Chineesche gouvernement openlijk wordt goedgekeurd, en datdeWestersche mogendheden bij eene nieuwe expeditie in China met eenen Chineeschen veldheer van meer dan gewone bekwaamheid te doen zullen hebben. «De jongste berigten uit China zijn van 24 Augustus. De generaal Shang-Kalin-Sing, doorgaans Kawan-Ay geheeten, die bij het gevecht van 24 Junij jl. het bevel over de forten aan den mond van deo Peiho en over de aldaar vereenigde Mongoolsche troepen voerde, is door den Keizer van China zeer schitterend beloond. Hij is benoemd tot generalissimus van de Chineesche legers en, wat nog meer zegt, tot eersten madarijn van de gele banier met groene zoomen. Deze waardigheid was in langen tijd aan niemand verleend geworden; de laatste, die vroeger daarmede bekleed was geweest, is de vorige Keizer, Tao-Kwang, welke die hooge onderscheiding erlangde toen hij nog kroonprins was. «Shang-Kalin-Sing is een oom van den tegenwoordigen Keizer Hieng-Fou; hij beeft steeds hooge bevelhebbersposten vervuld en heeft overal in het rijk zeer veel naam. --- ITALIE. De cirkulaire van het Pauselijk gouvernement betreffende het paspoorten geven aan den gezant van Sardinië, zegt het volgende: «Piemont's handelingen in de Romagna gedurende den Italiaanschen oorlog, ondanks de erkende onzijdigheid van het gouvernement van den 11. Stoel, het vroegere gedrag van het Piemonteesche bewind, een gedrag dat zoowel het volkenregt als de heiligheid der verdragen verkracht, eindelijk koning Viktor Emmanuel's aanvaarding, toen de gedeputeerden van de zoogenaamde Romagneesche nationale vergadering, tegen haren wettigen vorst oproerig, hem de aanhechting der Romagna bij het Sardinische koningrijk kwamen aanbieden, dat alles veroorloofde niet dat langer te Rome en in de Kerkelijke Staten de tegenwoordigheid vau den Sardinischen gezant ad interim geduld wprd. «Daar men door de toelating dier tegenwoordigheid buiten alle grenzen de waardigheid en den toestand des Heiligen Vaders zou gekompromitteerd hebben, zijn den lslen Oktober aan den gezant en het geheele personeel zijner legatie, die Ihans heeft opgehouden te bestaan, de vereischte paspoorten gezonden. Desniettemin bleef de zaakgelastigde tot den 9Aen te Rome en dien dag reisde hij ten 4 ure 's namiddags naar Florence. Aangezien hij doordat gedrag het gegronde vermoeden deed ontslaan, dat hij, geholpen door zijne aanhangers, een ol' andere demonstratie ten zijnen gunste wilde uitlokken, moesten er tnet medewerking van den kommandant der Fransche troepen maatregelen worden genomen om alle ongelukken te verhoeden en de openbare rust te handhaven; 't geen in alle opzigten verrigt is." --- DUITSCHLAND. De graaf Colloredo Waldese, die eergister te Ztiricb aan eene beroerte is overleden, is een der jongste Oostenrijksche diplomaten, en weinig ouder dan 50 jaar. Men kan van hem zeggen, dat lnj lö de volste beteekenis van het woord een ambassadeur was ; te Rome had hij een buitengewonen invloed verkregen, 't Schijnt dat hij eenig voorgevoel van zijn vroegtijdig sterven had. Toen hij door zijn vorst niet de zending werd belast om de konferentien te Zurich bij te wonen, voelde hij een diepe ontroering; een geruime poos hield hij zijn hoofd in zijne handen en tranen vulden zijne oogen; de zware last dien men hem opdroeg, verschrikte hem. Doch wat hem het meest er toe noopte om dien aan te nemen, was dat Frankrijk ook voor die zending den heer de Bourqueney benoemd had, wiens zachtmoedige en bevredigende aard bij de diplomatie tot spreekwoord is geworden. KASSEL, 26 Okt. De tweede kamer heeft gisteren in eene geheime zitting besloten, een voorstel, om den keurvorst een adres tot herstelling der konstitutie van 1831 aan te bieden, in overweging te nemen. Het voorstel is vervolgens aan het komité verzonden, ten fine van rapport. --- FRANKRIJK. Men leest in de Opinion Nationale: «Napoleon 111 was slechts 23 jaren oud, toen hij zich reeds met kracht tegen de misbruiken van bet wereldlijk gezag des Pausen verklaarde. Hij vergenoegde zich niet met een ongunstig oordeel over die misbruiken uit te spreken, hij vatte ook de \v3pens op, om ze te keer te gaan. Het was in 1831. De Juin-omwenteling (zegt de heer de la Guéronnière) schudt hem wakker en windt hem op, hij verwisselt de droefheid van den banneling voor bet wisselvallige van den zamenzweerder en begeeft zich met zijn oudsten broeder naar de Romagna, ten einde, aan het hoofd der opstandelingen, op Rome aan le rukken. Medegesleept door de nederlaag van dit ongedisciplineerde leger, dat bij den eersten slag door de Oostenrijkers verstrooid wordt, ontsnapt hij slechts aan den dood, om bij het sterven van zijn broeder tegenwoordig te zijn. «Lod.wijk Napoleon schreef destijds aan Paus Gregoriu.' XVI deu volgenden brief, welke niet ia *i.jne werken is opgenomen en uit de Sentinella delle Alpi vertaald is: ««De heer zal aan U. H. de waarheid nopens den stand der zaken alhier zeggen. Hij heeft mij te kennen gegeven dat IJ. H. bedroefd was. toen gij J'ewiaamt, dat wij ons onder de opstandelingen tegen het wereldlijk gezag van het hof van Rome bevonden.... Vooral de Roniagnolen zijn vol begeerte naar vrijheid. Zij komen heden avond te Terni aan, en ik' moet '•vn deze hulde laten wedervaren, dat onder de stemmen, welke zich voortdurend verheffen, er .eene enkele is, die het hoofd der godsdienst aanvalt en zulks, dank zij de chefs, die allerwege tot de meest geachte lieden behooren, en die overal «venzeer bewijzen geven van hunne liefde voor de Wereldlijke onafhankelijkheid.... Men wil, naar het schijnt, bepaald de afscheiding van het wereldlijk en het geestelijk gezag Ik zeg de waarheid, ik zweer het, ik bid U. H. te gelooven, dat ik volstrekt geene eerzucht bezit. Ik kan evenzeer verzekeren, dat ik door alle jongelieden, zelfs door de meest gematigden, beb hooien zeggen, dat indien Gregorius van het wereldlijk gezag afstand doet, ?-Ü hem zullen aanbidden; dat zij zelven de warmste verdedigers zullen worden van üe ware godsdienst, gezuiverd door een grooten Paus, en welke het meest liberaal bestaande boek, het Goddelijk Evangelie, ten grondslag heeft."" Ten aanzien van dezen brief, dien de Siècle van de Opinion Nationale overgenomen had , zegt de Monileur van gister: «De aan Paus Gregorius XVI gerigte brief, welke de Siècle gister aan keizer Napoleon toeschreef, is Reschreven door zijn broeder, prins Napoleon, die ia 1831 te Forli overleden is." ---