Wij hebben tot hieraan uitgesteld de onverwachte voorvallen, waarvan de jongste raadsvergaderingen van 's Hertogenbosch het tooneel geweest zijn, en derzelver gevolgen te bespreken, omdat wij, getrouw aan onze steeds gevolgde gedragslijn, de handelingen en beraadslagingen der Provinciale Staten, welke voor de geheele provincie van belang zijn, zoo uitvoerig mogelijk hebben willen mededeelen, en omdat wij evenmin iets wilden achterwege lsten van hetgeen in den boezem zelven van den gemeenteraad is besproken geworden. Onze uitgebreide verslagen leveren daarvan het bewijs. Wij hebben ondertusschen het voorregt dat de storm, welke Vrijdag den S November, in de Vergadering van den gemeenteraad uit de borst van enkele leden opging, en hetzij door toeval, hetzij door sympathie tussehen de gemoederen en de natuur, juist inviel met den storm en het noodweder, dat onze Zeeuwsche kusten zoo angstwekkend teisterde; wij hebben het voorregt, zeggen wij, dat die storm bedaard en dat de kalmte, met het zachtere weder, in geest en harten teruggekeerd is. De donder- en hagelbui, welke tegen Burgemeester en Wethouders van Noordbrabanjs hoofdstad eensklaps losbarstte, gedurende eenige dagen dreigend hangende bleef, maar eindelijk verzwond, heeft hen gelukkig ongeschonden gelaten, en zij leven nog , zoodat men niet in de droevige noodzakelijkheid is om hunnen vrienden en kennissen te laten weten dat zij onder de slagen bezweken zijn. Ook wij leven nog, God dank, en de onverdiende, verraderlijke bliksemschichten van een sluw en wrevelig orgaan hebben ons niet verpletterd: de goede trouw, de opregtheid, de waarheid zijn de afleiders, zijn de bewerkers geweest, dat die schichten, verre van ons af, de wereld van den Nieuwe Noordbrabander doorkruisd hebben en zijn teruggekomen om in den grond te zinken voor de voeten van hem, die ze welligt uit wraakzucht tegen ens geslingerd heeft Wij zeggen uit wraakzucht, want het schijnt dat de taa! van een geacht lid van den Raad tegen hem gevoerd, zijne gevoeligheid zoodanig geprikkeld heeft, dat, omdat wij er wat beter koop van afgekomen zijn, hij ons met den beer Bergmann in den zelfden warlwind van' beschuldigingen heeft vermeenen te moeten opnemen en nederploffen. Wij hebben het voorregt, zeiden wij, den storm te hebben laten voorbijgaan, en, inde kalmte van ons onbeneveld gemoed, gevoelen wij geene behoefte ons tegen trouwlooze insinuatiën te verdedigen; maar wat wij niet onopgemerkt, noch onbesproken mogen laten voorbijgaan, is de verdenking, welke de Nieuwe Noordbrabander bij zijne lezers, op ons tracht te doen kleven, dat wij niet de belangen van de katholieke godsdienst zouden behartigen, dat de Noordbrabanler niet eenstemmig zou zijn met al de regtschapen binnen- en buitenlandsche bladen ten aanzien van het vraagstuk der Kerk en haar Opperhoofd; de Noordbrabanler, die het eerste drukpersorgaan is, dat ontstaan is om de belangen der Katholieken in Nederland te bepleiten; die altijd geijverd heeft om de godsdienst en hare instellingen te regtvaardigen en tegen oneerlijke aanvallen te verdedigen, en die, wij durven het luide, zonder laffe vleijerij of eigen lofverkondigiag, .eggen, nimmer, zoolang de redaktiein onze handen is, een haar breed van zijn beginsel is afgeweken, noch das**"**»'' '*" " ijken zal, zoolang' ¦_ ' ..akke pogingen toi '•--. ulling van dien heilige!., door ons zoo innig gewenschten pligt in lat zullen zijn. Js Hertogenbosch, Noordbrabant, Nederland is daarvan sedert acht jaren getuige; Katholiek, Protestant en Israëliet hebben zich kunnen verewissen dat wij het beginsel, het ontstaan, den geest van ons blad nooit verloochend, nooit opgegeven bebben, daarbij iedereen het regt latende wedervaren, waarop hij aanspraak heeft. Kan de Nieuwe Noordbrabander, dat van zich zeggen? Men vergelijke zijnen eersten jaargang met den tegenwoordigen en men zal dan moeten uitroepen: quantum mutatus. Hetzij verre dat wij hem dit euvel duiden; beterschap vindt bij ons altijd goedkeuring, en wij achten het van algemeen belang dat men den grondslag, waarop men gebouwd heeft, herstelt, als die niet goed gelegd is, zelfs dan wanneer men door die herstelling alleen eigen materieel belang, eigen behoud op het oog heeft, zonder aan het belang van anderen te denken. En hiermede stappen wij af van het ellendig en onwaardig misbruik, dat het blad, van de drukpers ten onzen opzigte maakt, om in het volgend No. een ander punt te bespreken. --- STAATKUNDIG OVERZIGT. De ministerieele krisis in Frankrijk is geëindigd. De heer de Forcade treedt af als minister vau financiën en wordt senator; de heer Fould volgt hem als minister op. De weder intrede van den heer Fould in het kabinet heeft niet zonder eene zekere plegtigheid plaats. Zij valt in met eene gewigtige hervorming, welke voor de algemeene financieele huishoudkunde des Keizerrijks van belang is en aan de voorregten der Kroon een heilzame beperking brengt. Van den eenen kant heeft de Keizer, volgens eene vroegere belofte, besloten dat het Wetgevend Ligchaam voortaan over de begrooting zal stemmen «met groote hoofdstukken", en niet met ministerien; welke wijze van stemming tot rezultaat zal hebben dat zij de kontröle der kamer over de uitgaven krachtdadiger zal maken dan zulks tot hieraan was. Van den anderen kant ziet hij al'van de bevoegdheid welke hij, ingevolge het senatus-konsult van 25 Dec. 1852 heeft, om, in den tusschentïjd der zittingen, en bij gevolg zonder de deelname van het Wetgevend Ligchaam, supplementaire of buitengewone kredieten te openen. Uit twee brieven, welke de Keizer aan den minister van Staat en aan den beer Fould gerigt heeft, blijkt dat de tweede dezer maatregelen uitgelokt is door dringende raadgevingen van den nieuwen minister van financiën, in de Memorie, welke deze in de zitting van den geheimen raad der ministers, den 12 dezer maand op de.Tuilerien gehouden, tot ondersteuning zijner meening gelezen heeft. De Memorie van den heer Fould kan in twee woorden zamengetrokken worden: afschaffing der supplementaire en buitengewone kredieten buiten de stemming der kamers. «Het wezenlijk gevaar voor onze financiën, zegt hij, ligt in de vrijheid, welke het gouvernement heeft om tot uitgaven le besluiten zonder kontröle van het wetgevend gezag." En de heer Fould haalt, onder de landen waar het vertegenwoordigend stelsel uitgeoefend wordt, Engeland, België en de Nederlanden aan, welke volstrekt niet aan het uitvoerend bewind de bevoegdheid laten welke som ook uit te geven zonder eene voorafgaande stemming. Evenwel handhaaft de Memorie het regt van overdragt van kredieten om in de onvoorziene behoeften te voorzien, behoudens later deze bewerkstellingen voor het Wetgevend Ligchaam te regelmatigen. De heer Fould doet in zijne Memorie zien welk verontrustenden voortgang het cijfer der buitengewone en supplementaire kredieten gevolgd heeft; om alleen van het loopende jaar ie spreken, bedragen zij nagenoeg 200 millioen zonder diegene te rekenen, welke nog zullen geopend moeten worden tengevolge van de duurte der levensmiddelen. Als men dit stelsel bleef volgen, voegt de Memorie er bij, zou men zich weldra tegenover zeer ernstige ongelegenheden bevinden. De van 1851 tot 1858 verloopen acht jaren hebben 2400 millioen buitengewone kredieten geopend, Zoo men daarbij 400 millioen voegt voor de drie laatste jaren 1859, 1830 en 1881, dan ziet men hoe/eer Ce openbare schuld en de uitgiften van de schatkist vermeerderd zijn. Om in deze uitgaven te voorzien, beeft men tot het krediet onder alle vormen de toevlugt genomen, «maar men zou zich gevaarlijke hersenschimmen maken, zegt de heer Fould, zoo men onbepaaldelijk op de ontwikkeling van het nationaal krediet rekende." Welk is dus het ware middel om de krisis het hoofd te bieden? «Dat is, zegt uitdrukkelijk de nieuwe minister, de bron van het kwaad te sluiten door de supplementaire en buitengewone kredieten op te heffen." En de heer Fould verwacht van deze opoffering de vruchtbaarste gevolgen niet alleen voor den inwendigen toestand maar ook onder het oogpunt der buitenlandsche staatkunde. Eenedepecbe uit Lissabon meldt ons dat de prinsregent, den 12 dezer, verscheidene dringende besluiten geteekend had in naam van zijnen zoon, den jongen koning Lodewijk I. 't Is onder dezen naam dat de hertog van Oporto den troon bestijgt en niet onder dien van Fernando 11, gelijk eerst gemeld is. Verscheiden buitenlandsche dagbladen geven onrustbarende tijdingen omtrent de gezondheid van den derden broeder des Konings, die te gelijk ziek was leworden met de beide reeds overleden prinsen. Volgens de laatste berigten was er echter alle hoop hem te behouden. Koning Viktor Emmanuel, die den spoorweg van Ancona is gaan inhuldigen, heeft niet lang in da Romagna en de Marken vertoefd, maar is in haast te Turijn teruggekomen, al waar de moeüelijkheden zich op elkander stapelen. Cialdini heeft Napels verlaten, vooraf op de beurs der belastingbetalenden eene gratifikatie van 435,000 francs medenemende, en zweepslagen aan de volksheffe mededeelende. Zoo hij de schatkist heeft weten te leedigen, heeft hij, laten wij hem dit regt wedervaren, niet verwaarloosd om de gevangenissen te vullen, die overloopen. Te Aquila zijn 90C0 en te Napels 15000 gevangenen ; zoo is hel ook gelegen in al de andere nog aan de Piemonteesche overheerschiug onderworpen plaatsen. De diktator laat aan zijnen opvolger een toestand over zoo vol gevaren, dat de generaal de La Marmora er aan denkt den last af te werpen; üij zou den generaal Turr (eenen Hongaar) tot opvolger hebben. Wat den toestand van Napels betreft, willen wij niet alleen aan de anti-Garibaldiaansche of tegen Piemont gezinde bronnen inlichtingen putten; wij hechten er aan dikwijls het niet-verdacht gezag van de hevigste verdedigers van Italie's eenmaking in te roepen. Daarom vestigen wij de aandacht op eenen brief van de Temps. De korrespondent van dit dagblad, ongetwijfeld door de duidelijkheid der feiten overwonnen, brengt balde aan de waarheid; men zal hem zeker niet beschuldigen de schilderij te bont te maken : «Nimmer, zegt hij, heeft zich bet bestuur van het land in de huidige verwarring bevonden. De overgang van Frans II tot Garibaldi had het minder verstoord dan de overgang van het stadhouderschap tot de prefektuur het gestoord heeft." En na deze verklaring, somt hij al de moeijelijkheden op, welke zich voor de eerste stappen van den nieuwen prefekt voordoen. Wij zouden die \ertrouwelijkheden gaarne willen mededeelen maar de brief is al te lang; hij eindigt met bekendtenissen als de volgende: «De struikrooverij is minder vernietigd dan men dacht. Het Mazzinismus beweegt zich. Wij hebben hier verzet van werklieden; genootschappen in al de provinciën enz." Dat alles geeft stof tot nadenken, zegt de korrespondent; en ziedaar waarom, in zijne overdenkingen en zijnen terugblik op het verledene, het ongelukkig yolk van Napels meer en meer zijn heil zoekt buiten de Tcvolntioniiaire wegen, waarin een handvol heerschzuchtigen of verraders het geworpen hadden. Ook de partikuliere telegraaf komt nog door zijne openbaringen de schilderij donkerder maken. Eene depêche uit Napels, 6. meldt volgens de Nationale dat de opstand dreigend wordt in Benevento ü Nowade van 4. verklaart dat de veiligheid, welke Napels geniet, zoo wisselvallig is, dat de afgevaardigde- Filippo de Boni en de heer Michel Angelo Gortèse op klaren dag in de straat Toledo beioofd zijn. V>e Constilutionnel meldt dat de zinsnede der troonrede van de Koningin van Spanje betreffende het Roneinsche vraagstuk, slecht vertaald is geworden en dat daaruit het gerucht voortgesproten is dat het Spaansch gouvernement de bijeenkomst van een Kongres van Katholieke mogendheden, om over eene oplossing te onderhandelen, zou erlangd hebben. Het gerucht is dus ongegrond. De koninklijke boodschap, bij het sluiten der Beijersehe kamers voorgelezen, bekrachtigt al de door de kamers aangenomen wetsontwerpen en neemt de meeste der voorstellen, bepaaldelijk dat omtrent den toestand der Israëlieten en omtrent de opheffing der belasting op het bier aan. Men leest er bovendien in: de koning gevoelt, in zijn vaderlijk hart, de behoefte om hulde te brengen aan de waarlijk Beijersehe. en tevens Duitsche, gevoelens, welke de vertegenwoordigers van het volk aan den dag gelegd hebben tegenover de pogingen, welke in staat zijn ziine onafhankelijkheid in gevaar te brengen. Daarin straalt ook de innige eensgezindheid door, welke tussehen den koning en zijn volk bestaat, eene eensgezindheid, waarop de Koning te regt trotscb is. In deze eensgezindheid en in dit vertrouwen, aldus eindigt de Koning, zullen wij met kalmte de stormen afwachten welke de toekomst misschien in haren boezem verbergt. In de zitting van den Duilschen bondsdag van 14 dezer is ingekomen eene verklaring van Pruisseu tegen het voorstel van Hannover betreffende de vloot; daarin wordt eene afzonderlijke behandeling door den bondsdag, van de kwestie der voor de verdediging der kusten bestemde vloot ondoelmatig genoemd en eene spoedige afdoening van hetgeheele voorstel betreffende de kustverdediging verlangd. Er zijn tijdingen uit de Herzegowina en Bosnië ontvangen, waaruit blijkt, dat de opstand in die gewesten geduchte vorderingen maakt. De tijdingen uit Egypte zijn zeer bedroevend. De Nijl begint zich langzaam terug te trekken, maar na weike verwoestingen en na welke puinhoopen ! Veel dorpen zijn geheel vernield: massi's vee en oogst rollen met potten en pannen, en de spoorweg is op eene uitgestrektheid van 15 mijlen uitgespoeld. De ellende is ten toppunt gestegen ineen groot gedeelte der vallei van den Nijl. De uitputting van de openbare schatkist valt jammerlijk met den ondergang van den laudbouwende klassen in. Alle klassen lijden. De Onder-Koning die slechts een gedeelte der traktementen zijner ambtenaren kan betalen, deinst zelf voer geen opofferingen terug om in de wreede behoeften van het oogenblik te gemoet te komen. Hij laat de meubels van zijn paleis verkoopen, en men ziet vele ambtenaren uit deze verkoopen het overblijvende hunner jaarwedden in natura op hunne schouderen geladen, medenemen. ---