Pius IX en de hedendaagsche dwalingen. HET PAUSDOM, DE PAUZEN, HET PAUSSCHAP VAN PIUS IX. De Eerw. Pater Dechamps heeft onder dezen titel een werk. geschreven, dat, naar het Journal de Bruxelles meldt, een van de schoonste is, welke wij aan de vruchtbare pen van dien uitstekenden Jesuiet te danken hebben en zeker de groote verdienste van aktuahteit heeft. Wi, kunnen ons niet onthouden eene vertaling te geven van de Inleiding van dit werk, dat weldra zal verschijnen. «Het Romeinsche keizerrijk was het laatste der overheerschende rijken der oude wereld, of liever de laatste pha.e van dat rijk van het geweld, dat Dadels voorzegging van de Assysiërs tot de Perzen, van de Perzen tot de Grieken, van de Grieken tot de Romeinen zag overgaan, om eindelijk de plaats aan *et ryk des Geestes af te staan (I). Wat de nieuwe wereld, orbem terra futurum (2) gelijk de H. Paulus ze noemde, kenmerkt, is dat men geene andere algemeene magt meer aantreft dan de geestelijke magt. raus Christus slichtte het christendom als algemeene goa-memiige maatschappij (3) en gaf aan hetzelve tot uuurzamen grondslag het apostolisch gezag (4), zelf «e eenheid gevestigd door eene opperste magt, die au den prins der apostelen (5), de onwrikbare grondslag (fi) van de Kerk tot aan de voleinding der Ce7!er-_ • Keesleli-k sezag heeft, krachtenszijne instelling, drie bedieningen: de leering eeredie6 f °penbaai'dc waarheid , de administratie dessen-in m .het .Destuur der godsdienstige maatdprdt 1 minhterium, imperium. On_•«.<*_,..,laat.ste °ogpnnt, dat wil zeggen, als magt van bestuur, bezit de Kerk ook het drievouo gezag, onmisbaar voor elke souvereine autoriteit i eene volmaakte maatschappij : het wetgevend gezag, Je m voerend gezag en het regterlijk gezag. Zie - aar het rijk des geestes, de godsdienstige maatwhappij met het gezag dat haar ten grondslag dient, beloofdTérd. eeuwiSdure«dheid van Godswege of __? va" at, daSteekeiit de hedendaagsche wereld ne christendom, want al wie niet christen is, zelfs terucr _W rIS 7"" de oude wereld cf komt er toe mriu'el.nn, ri " menteel van de nieuwe ma schappelijke wereld, is het onderscheid der twee hetS _S'ne" -bij haar seen al*emee« riJk '» W.S »,r llen.' 6n a' de roeven om het te ti-en l Mllm..«*ïP»>«uk lijden tot aan de jongste "de. waarop dit rijk weder zal verschijnen om tot To beproeving aan de strijdende Kerk te dienen. ia-t,n gi ?, de P°§inSen «ler staatkundige nrnglen om de godsdienstige magt in te zwelgen, om Sent JT t T".™* van e™ ander gezag te kom h ,* °lmagt Vm den Siaat> "««"er vol_it ,Li, nde Zljn' en als ziJ 'tzulle» «'«"'den, zal den L„ i°P 6ene kortston«liSe «'ij'-ezijn, daags voor de ril ™vea-*mToV**regtcaardiffAad, welke boven w onZT"? der raenschelijke vrijheid zweeft, zich m oordeel 'al veranderen (7). tigd T01S? m°eSt der SeesteliJke es' hen 7„ "'ff * deen dien D*vid zich van den aal IZ lofukken~*onder dat ¦* »«««* «¦ de hand weids J,; Ti n VOeien van het riJk des ge- ChrUtiw ? o" S'aan eu tot stof brenSen (8)- De vest 1, COS R°me 0m er den zetel ™ Petm te ttiddelL? °m 6r ,alZo° de Ware eeuwi-e stad» het *»___ .'f een,h6ld Van de ttlaSt» we^ »« «* vergaan, van te maken. (9) don/dZ6'"61!11- _an deze lteuze der Voorzienigheid is Cm 1S? d-"is ont^uijerd geworden. Het Roworden eIZWIJk Sm? door de barbaren verdeeld ten nip» en,uit. de veroveringen der barbaren moes____^^_koningvijken voortspruiten. Dan, het lag Matth ?_"" -^oofdst- 2 en 7. (2) Hebr. 2, 5. (3) en Lï\ 81° - <*) Ibid- («) Math. 16 18 _. »3, 16 rSf'r.18' (6) Mat,h' 16' 18"20- C 7) Ps. 10- 18) Dan. 2, 34, 35. (9) Ibid 2, 44. in de bestemming van geen enkel hunner tot de heerschappij der wereld te komen, maar in die van verscheidenen er den invloed van groote wedijverende mogendheden uit te oefenen. De Voorzienigheid dus niet willende dat het oppergezag van het geestelijk rijk, dat het Pausdom onder de, zelfs tijdelijke, afhankelijkheid van de eene of andere dezer mogendheden zou blijven, koos Italië uit, dat zij zich moesten betwisten zonder het te behouden, en koos in Italië Rome uit, van waar de oude Cesars zich verwijderden bij de aankomst eener hoogere majesteit en waar de Cesars van de nieuwe wereld nimmer iets meer deden dan verschijnen. De Pauzen waren aan dit gedrag der Voorzienigheid getrouw, en de diepste geschiedschrijver van hunnen invloed op de nieuwe wereld, drukt zich, na gekonstateerd te hebben dat de voornaamste voorwerpen van de geschillen der Pauzen met de vorsten: de heiligheid der huwelijken, de handhaving der kerkelijke wetten en der priesterlijke zeden, en de vrijheid van Italië, dat zich volstrekt aan de Duitsche magt wilde onttrekken, waren, .drukt zich, zeggen wij, omtrent het laatste punt aldus uit: 1/De Pauzen, als unatuurlijke opperhoofden van het Italiaansche bondgennootschap en geboren beschermers der volkeren, die /'het uitmaakten, hadden alle denkbare redenen om «zich met al hunne krachten te verzetten tegen de //wedergeboorte in Italië van dat gezag bij naam, dat, in i/weerwil van de aan het hoofd zijner edik ten geplaatste //titels, evenwel noch heilig, noch rijk, noch Romeinsch was." In deze weinige regelen, waarin de graaf de Maistre de Pauzen natuurlijke opperhoofden en geboren beschermers noemt, niet van het Italiaansche volk, maar van het Italiaansche bondgenootschap en van de volkeren die het uitmaken, vindt men den zekeren oogslag, de volle kennis der zaken, het steeds voortreffelijk oordeel dat al zijne geschrifteu kenmerkt, terug. Overigens weet men dat de Pauzen niet alleen ter harte hadden zich tegen de wedergeboorte van het Duitsche keizerrijk in Italië te verzetten, maar dat zij zich ingelijks daartegen verzetteden dat andere mogendheden er de rol van het Duitsche keizerrijk zouden hervatten. Pius VII en Pius IX, om er slechts een voorbeeld van te geven, want deze twee Pauzen maken er onder dit oogpunt slechts een uit, zullen alujd gezegend blijven dat zij tot den Franschen adelaar het onverw'innelijk non possumus hebben weten te zeggen, toen, een oogenblik geneigd om de roeping van Frankrijk en d 3 overleveringen van Karel den Groote te wederstaan, hij z\c\x njet meer bepaalde zijne vleugelen over den zetel van Rome uit te strekken, maar poogde dien te ontroven en later hem ten minste in zijne klaauwen te houden. — De Pauzen, nog eens, waren getrouw aan het gezag der Voorzienigheid, toen zij voor de onafhankelijkheid van het genootschap der volkeren van Italië partij kozen,en zij moeten wel bestemd zijn geworden om er de opperhoofden en beschermers van te wezen, en deze besteraming moet door de geschiedenis wel onbetwistbaar zijn, als men de Anglikaansche dweepzucht zelve, door een harer beruchtste organen, onlangs genoodzaakt zag te proklameeren dat de onschendbaarheid der Staten van den H. Stoel onmisbaar is voor de onafhankelijkheid van Italië. Dat zijn de woorden welke lord Palmerston iot lord Posonby rigtte, toen het belang van Albion hem nog niet aangeraden had zich van de Italiaansche revolutie een wapen tegen Frankrijk te maken. Pius IX, men weet het door zijne geheele regering, was tweemaal getrouw aan de plannen der Voorzienigheid omtrent de vrijheid van Italië en de onafhankelijkheid van het Pausdom. Hij was er getrouw aan van af zijne troonsbeklimming, aistoen eene voor het overwigt of de overheersching van Duitschland in het Schiereiland weinig gunstigen invloed uitoefenende.maar eenen invloed, welke de revolutie door hare gewelddaheden kwam belemmeren. Hij was er nog getrouw aan, toen een ander overwigt zich in de plaats van het eerste wilde stellen, door behulp van de revolutie zelve, welker medewerking duur te slaan komt, aan al die ze aannemen. De Paus verwacht thans dat Italië op zijne beurt getrouw zij, en dat het in het tijdelijk gezag van den Ro-teinschen Opperpriester eene dèr voor- r waarden erkenne van zijne eigene onafhankelijkheid',, zoowel als van de geestelijke onafhankelijkheid van/ het Pausschap, en de ziel zelve van de eenig mogelijke eenheid van het Schiereiland, of van den bond ter volkeren die het bewonen. (Warit vervolgd.) --- STAATKUNDIG OVERZIGT. De toestand in de Deensche hertogdommen heeft in de laatste dagen geene verandering ondergaan. De Saksers en de Deenen staan steeds tegenover elkander te Rendsburg ; maar ofschoon het uitstel van 21 uren, in den beginne door den Saksischen generaal bepaald, sedert verscheiden dagen verloopen is, verneemt men niet dat de vijandelijkheden eenen aanvang genomen hebben. Het bevestigt zich dat Engeland zeer dringende pogingen aanwendt zoowel te Frankfort als te Weenen en te Berlijn, om het gevaar te weeren en zijn konferentie-ontwerp te doen zegevieren. Een begin van verschil schijnt zich tusschen Pruissen en Oostenrijk te vertoonen, in dien zin dat Pruissen meer geneigd zou zijn de wegsleping zijner bondgenooten te volgen. Volgens de Börsenhalle, van Hamburg, zou bet kabinet van Berlijn, na veel aarzelingen, besloten hebben zich van het protokol van Londen vrij te maken en zich voor de bezetting van Sleeswijk te verklaren. Een andere lezing, als die vau de Börsenhalle, zegt dat Pruissen naar Kopenhagen een ultimatum zou zenden, waarin het zich bereid zou verklaren koning Christiaan te erkennen, op voorwaarde dat hij in de hertogdommen den ouden staat van zaken, gelijk die vóór _B_6 bestond, herstelde. Zou Denemarken tot deze inwilliging kunnen gebragt worden? 't Is niet onmogelijk, en reeds meldt een telegram, uit Berlijn 6 Januarij, op geloof van de Flensburger Zeitung, dat de burgemeester van Krogh, door koning Christiaan IX, tot minister van Sleeswijk benoemd is en hij zich onmiddellijk naar Kopenhagen begeven heeft. Wil dat zeggen dat het Deensch kabinet afstand doet van de inlijving van het hertogdom ? Heeft het de partij gekozen om de Konstitutie van 18 November in te trekken? Wij kunnen de strekking dezer tijding niet beoordeelen zonder den tekst te kennen van het artikel, waaraan zij ontleend is. Overigens verzekert men dat Duitschland een uitstel aan Denemarken verleend heeft ten gevolge van de ministeriëele verandering, welke de leiding der zaken in handen van den bisschop Monrad gesteld heeft. Tegelijker tijd hebben de Bondskommissarissen nieuwe instruktiën ontvangen, welke hun gelasten geene enkele handeling van bestuur te dulden van de zijde van den prins van Augustenburg en geene enkele manifestatie strekkende om de besluiten van den Bondsdag vooruit te loopen. Deze heeft tot hieraan nog geen enkel besluit genomen; de speciale kommissie uit de bondsvergadering beraadslaagt nog over de vraag of de hertog vau Augustenburg officieel of officieus zal uitgenoodigd worden om zich uit Holstein terug te trekken. Men ziet dat men van deze zijde nog ver van eene oplossing verwijderd is. De Kreuzzeit. meent uit eene goede bron te kunnen verzekeren, dat het kabinet van Weenen te Berlijn heeft laten verklaren, dat het van alle aktieve deelneming in de Sleeswijksche kwestie wil afzien, indien Pruissen zich in het tegenwoordig tijdsgewricht ontslagen verklaart van de verpligtingen, bij het protokol van Londen op zich genomen. Het berigt dat eene Fransche en Engelsche vloot voor Kopenhagen zouden komen, wordt ongegrond geacht. De Times van 5 Jan. deelt mede, dat naar de kanaalvloot bevel is afgezonden, om naar eene Britsche haven terug te keeren. Men berigt uit Stockholm, dat van de 3 millioen rijksth. aan de Stenden als buitengewone uitgaven voor het ministerie van oorlog toegestaan, de minister reeds 2,872,639 R. Th. heeft ontvangen, ten einde de vestingen Warholm en Carlskrona zoomede de hoofdstad aan de zuidzijde te bevestigen. Wijders zullen omstreeks het einde van Mei oorlogsbehoeften van verschillenden aard aan de regering worden geleverd, hetgeen niet aanduidt dat zij oorlogzuchtige gevoelens koestert. De Moniteur konstateert aan het hoofd van zijn Staatkundig Overzigt, dat de op 1 Januarij door keizer Napoleon gesproken woorden overal een gunstigen indruk te weeggebragt hebben. Eene Parijssche korrespondentie deelt zeer omstandige bijzonderheden mede omtrent eene zamenzwering welke onlangs tegen het leven van keizer Napoleon gesmeed zou zijn. Deze poging is gelukkig door de waakzaamheid der politie verijdeld, welke zich van den persoon der zamenzweerders verzekerd heeft. De Fransche drukpers begint zich bezig te houden met de botsing, welke te Rome heeft plaats gehad tusschen de Pauselijke dragonders en eenige Fransuhe soldaten. De Romeinsche korrespondent van het Journal de Bruxelles bevestigt de juistheid van het berigt dat wij in ons vorig nommer medegedeeld hebben. Hij twijfelt niet dat, zoo de enquête met regtvaardigheid en onpartijdigheid gevoerd wordt, het rezultaat geheel en al gunstig zal zijn voor de Pauselijke soldaten, tegen welke de revolutionnaire drukpers zich met een hevigheid vol kwaadwilligheid en kwade trouw verklaart. Het gerucht dat de koning van Griekenland Athene verlaten heeft, wordt te Parijs als valsch beschouwd. Uit Bukarest wordt berigt, dat de krijgstoerustingen in de Donau-vorstendom men aanhouden. Onophoudelijk komen er bezendiugen wapens en oorlogsbehoeften uit Frankrijk en België aan. Men brengt een en ander in verband met oorlogzuchtige bedoelingen die aan het koningrijk Italië worden toegeschreven. ---