De Engelsche staatkunde in Italië. (Vervolg en slot.) Wij hebben in ons vorig nommer reeds het grootste gedeelte van de belangrijke brochure van den burggraaf de Brimont: Une révolution a faire, doen kennen. Vooraleer de analyse van dat werk voort te zetten, meenen wij de aandacht to moeten vestigen op de gulle bekentenis, welke de door Engeland bewierookte Garibaldi in een der antwoorden, door hem aan de deputatiën, die liem hare hulde kwamen brengen, gegeven heeft, en welke bekentenis de beweering van den lieer de Briraont op zoo overtuigende, ontegensprekelijke wijze bewaarheidt: namelijk, dat het alleen aan Engelands geheime ondersteuning te danken is dat de groote Italiaansche vrijbuiter is geslaagd in zijn alle regten en wetten miskennend plan om den wettigen vorst van Napels van zijnen Uoon te verjagen en het koningrijk van Frans II in handen van den rampzaligen koniiig-ea!eZ»»_» te spelen. Volgens den tekst toch der redevoering door Garibaldi tot de deputatie van de te Londen gevestigde Italianen gerigt heeft hij letterlijk het volgende gezegd : //Ik dank u, landgenooten, voor de wijze waarop gij mij hebt ontvangen. Gij deelt voorzeker in mijne erkentelijkheid jegens de edele roemrijke Engelsche üatie, voor den bijstand dien zij ons heeft verleend, en voor de luisterrijke wijze waarop zij mij heeft ontvangen. Engeland heeft ons bijgestaan in kwade zoowel als in goede dagen. Het Engelsch volk heeft ons geholpen bij den oorlog in Zuidelijk Ltalie; en zelfs nu nog worden de hospitalen van Napels voorzien uit den overvloed die ons uit dit land is toegezonden. »Ik spreek met kennis van zaken als ik zeg, dat ('e koningin en het gouvernement van Engeland, vertegenwoordigd door lord Palmerston, door lord Russell en den heer Gladstone, verwonderlijk veel voor °ns Italiaansche vaderland hebben gedaan. Zonder Engeland zouden wij nog onder ket juk der Napelsche Bourbons zuchten. Zonder het Engelsch gouvernement, zonder den Britschen vlootvoogd iYiundy, zou ik nooit in staal sijn geweest ie zeeëngte van Messina over ie steken. //Landgenooten, onze landing op de Napelsche kust zou, zoo mogelijk, belet zijn geworden door die dwingelanden, welke nu het arme kleine Denemarken zoeken te verpletteren." De Britsche staatslieden zullen het niet wagen die verklaringen van Garibaldi te loochenen ; maar, wij vragen 't, moesten- mannen als Palmerston, Russell Gladstone, bij zulke bekentenis, voor de oo~en der beschaafde wereld, der fatsonlijke lieden niet schaamrood worden, zoo dit nog mogelijk ware. De heer de Brimont ziet het teeder en ingewikkeld vraagstuk, dat hij behandelt, van een hoogstandpunt. Hij bepaalt zich er niet bij met welsprekendheid de Zi>ak der autonomiën te bepleiten, het niel te bestempelen gedrag van Engeland in die revolutionnaire beweging, welke Italië voor tooneel, en het geweld, de plundering en de aanhechting tot gevolgen gehad heeft, met eene wettige verontwaardiging te schandv-ekken, de mousterachtige staatkunde van Piemont 'uHie te veroordeelen ; neen, hij plaatst zich regt tegenover het de nationaliteiten van het Italiaansch Schiereiland verachtend gouvernement om het te bestrijden. In zijne onverbiddelijke logika toont hij aan dat dit gouvernement onmagtig is om het onmogelijke werk, dat het op zijne schouderen genomen heeft, te volbren- Sen«*n dat de Italiaansche Eenheid eene niet te verwezenlijke hersenschim is. De bekwame schrijver zegt dat Piemont, door Oostenrijk in Lombardije te vervangen, het Oostenrijksch stelsel heeft doen betreuren zonder zoo goed te regeeren als zijn voorganger! dat, door de bevolkingen van het Schiereiland met beastuigen te verpletteren, het zich zoo arm gemaakt heeft dal het verpligt is _ijnen financieeien ondergang te diskonteeren; dat, door de konskriptie in te voeren, in weerwil van eeni ontzaggelijken tegenstand, het jannen wapent, die het voor den vijand zullen vereen t> .heJ W 8Pnn' d,at hot hun gegeven heeft. *<"gen hetzelve zuilen keeren; dat, door de de- raokratie te bedriegen op het oogenblik dat de winst van eene onderneming van vrijbuiterij, op gezamenlijke kosten begonnen, gedeeld werd, het de Revolutie verbitterd heeft; dat, door aan eene verbondene mogendheid een integreerend deel van Italië af te staan, het zijne populariteit verloren, zijn programma in gevaar gebragt heeft; dat, door Rome, hetwelk liet niet kan bemagtigen, te beloven, het zijne staatkundige trouw verlaagd, tot al de verdenking n gemagtigd, de bedilling veroorloofd, al het wantrouwen geregtvaardigd en al de mannen, wien de regtvaardigheid, het goed regt en het beginsel van de onafhankelijkheid der nationaliteiten ter harte gaan, tegen zich opgezet heeft. Ja! zeggen wij het met den burggraaf de Brimont, het koningrijk Napels is geëxploiteerd door eene bende «deugnieten, struikroovers, die, gehaast om met het hun //op het punt van te ontsnappen slagtoffer te eindigen, //neersabelt, uitmergelt, knevelt, martelt, verbrandt, ver//kracht en doodschiet;" zeggen wij met den moedigen schrijver, dat Piemont nimmer op de hoogte geweest is of zal komen van de rol, welke het heeft willen spelen, 't Is maar al te waar dat men een volk niet naar zijne handen zet gelijk men een rapport doet; dat men het niet straffeloos in eenen met weinig moeite door een waagachtig kabinet toebereiden vorm werpt, om het vermengd en in eens gegoten er uit te halen. En als dc proef eens mislukt is, welk is dan de pligt van den ongelukkigen bewerker? Voorzigtig de gordijn te laten vallen, van het tooneel te verdwijnen, onder straffe zich bespottelijk te maken en zich te laten uitfluiten door te volharden te willen opgemerkt blijven. Dat is de geschiedenis van Piemont gedurende de drie laatste jaren. Na onbehendig alles beproefd, alles vernietigd te hebben, zonder iets te stichten, zonder iets te vestigen, nog met een broedermoordend bloed bevlekt, laat Piemont den Italianen slechts eene vraag op te lossen: i.De prijs van alles wat Italië niet meer heeft l" Het moet nooit de antwoorden uit het oog verliezen, welke aan de kommissie van enquête tegen de struikrooverij gegeven werden, tijdens haar verblijf te Bari. Wat is de oorzaak van de algemeene malaize? Vroegen de kommissarissen aan een der aanzienlijkste mannen van deze stad. — De inval der Piemonteezen, antwoordde hij koelbloedig. — Wat is de oorzaak der politieke onthouding? — De haat tegen de Piemonteezen] — Welk hulpmiddel zou voor dezen betreurenswaardigen staat van zaken het meest afdoende zijn ?—Het vertrek der Piemonteezen. — De handlangers der aanhechting, de apostelen van het Mazzinismus en Garibaldismus mogen dus schreeuwen en protesteeren, er is voor Piemont geene andere oplossing dan deze: het vertrek der Piemonteezen! uAlsdan,'' zegt de heer de Brimont, zal voor het koningrijk Napels een nieuw tijdperk geboren worden." Het koningrijk van Frans II kan niet anders dan gelukkig zijn door eene restauratie, welke in aller wenschen ligt, vooral //als men //zich de koninklijke woorden herinnert, door den held #van Gaëta uitgesproken voor eene deputatie van //zijne trouwe onderdanen: Amnestie en vergiffenis uooor alle staatkundige feiten." Frans II voegde er bij: nOnder de bescherming Van een opregtelijk vertegenwoordigend stelsel, zou het land krachtig deel kunnen nemen aan sijne administratie en aan zijn gouvernement." De Napelsche zaak wordt door den heer de Brimont met evenveel overtuiging als talent verdedigd. Wij hebben deze zaak steeds verdedigd en zullen ze blijven verdedigen, omdat zij de zaak der ware .beginselen, van het regt, van de regtvaardigheid en de orde is; wij verdedigen ze, omdat zij do-zaak is van de verdrukten en van de onafhankelijkheid der natiën. Een herstel van het koningrijk Napels schijnt ons dns onvermijdelijk toe. Alleen tegen dezen prijs zal men den vrede, de veiligheid er. de grootheid teruggeven aan dit gedeelte van Italië, dat onvervreemdbare regten heeft om zijne autonomie weder te eischen en dat luide verzoekt ze terug te erlangen. «Welke ook de ont//knooping van dit bloedig drama zij, roept de heer de //Brimont uit, elk uur dat voorbij gaat delft nieuwe «graven, vermeerdert vele tranen, verzwaart vele //rampen. Wat reeds door de beiden volken, welke men //wil vernietigen, verloren is, is die hoop van bijge//staan te worden, zoo dierbaar aan de ongelukkigen //wien alles ontbreekt, behalve de moed om onder de /ipuinhoopen van hun vaderland testerven. eWij hebben ude sympathiëa der eerlijke lieden," —¦- kunnen, met het //gouvernement van Warschau, de ongelukkige Napo//litanen herhalen ; — maar onze beulen hebben van //Europa een laissez-faire gekregen." Het geschrift van den heer de Brimont, zal niet weinig bijdragen om de geesten tot het gezond verstand en de logika terug te brengen, 't Zou moeijelijk zijn een vraagstuk, dat voor Europa in zoo hooge mate van belang ts, met meer kracht en ruet meer talent te verdedigen. Nimmer heeft de autonomie der Beide Siciliën een vurigeren verdediger, het nieuwe regt een onverzoenlijkeren tegenstander , de plundering en de aanhechting^ eenen strengeren en welsprekendere!! regter, het Maclïïavelismus en het eigenbelang der Engelsche staatkunde een krachtigeren tegenspreker gehad. Geschriften als dat, waarmede wij ons onledig houden, blijven om tot voorbeeld te dienen voor allen die zich aan de gevaarlijke en edele zending wijden om het gelasterde en miskende regt.de vrijheiden de regtvaardigheid , als ook de onafhankelijkheid der natiën, te verdedigen. --- STAATKUNDIG OVERZIGT. Wij hebben nog slechts omtrent d; inname van Duppel de zeer korle inlichtingen welke wij, volgens de bulletins van den Pruissischen Statsanzeiger, in ons vorig Naschrift medegedeeld heb'ien. De Deensche troepen zijn naar het eiland Alseu teruggetrokken, alwaar het niet waarschijnlijk is dit zij hunnen tegenstand zullen traclitcn te verlengen, want zij zijn van de Duitsche geallieerden alleen nog afgescheiden door de zeeëngte de Belt, welke deze. laatsten gemakkelijk zullen oversteken. Thans, overigens, nu men van weerskanten ten volle aan de militaire eer voldaan heeft, is er reden om te hopen dat de raadgevingen van gematigdheid zullen verhoord worden. De opening der Londensche konferentie moest jl. Woensdag plaats hebben; men zal dus weldra weten in hoeverre de oorlogende partijen geneigd zijn tot de vredelievende plannen der onzijdige mogendheden toe te treden. Volgens de Norddeuische Zeitung zou Pruissen besloten hebben het geheele grondgebied van Jutland te bezetten, ten einde Denemarken te noodzaken- de Duitschers schadeloos te stellen voor de verliezen ter zee, welke het hen heeft doen lijden. Het verblijf van lord Clarendon aan het Fransche hof heeft aanleiding gegeven tot de algemeene beweering der Engelsche en Fransche bladen dat de beide Westersche mogendheden het geheel en al eens zijn omtrent de in de Londensche konferentie te volgen gedragslijn. Sedert aoht dagen waren bijna alle betigten dan ook van vredelievenden aard. en stegen de fondsen op al de Europeesche beurzen. In de twee laatste dagen heeft echter een stilstand, ja zelfs een teruggang in de effekten plaat 3 gehad. De Kreuszeitung verneemt nu uit Parijs, dat de zending van lord Clarendon, zonder gevolg is gebleven voor de Britsche politiek in de Sleeswijk-Holsteinsche kwestie; dit blad staat echter met ajne beweering alleen. De General Correspondenz verklaart de mededeelingen der dagbladen nopeus het gebeurlijke eeuer tusschenkomst van Oostenrijk en Rusland in de Donauvorstendommen voor gansch en al ongegrond. Zoo dit berigt waarheid is, zou het voorzeker tot versterking van de thans ingetreden kalmte bijdragen. üe heer von Beust, vertegenwoordiger van den Duitschen Bond op de konferentie, zal eerst morgen te Londen aankomen. Hij heeft dus de voorloopige bijeenkomst niet kunnen bijwonen ;de tweede zitting zal echter waarschijnlijk eerst na zijne komst plaats hebben, zoo ai de eerste heeft plaats gehad, want eene depêche uit Berlijn zegt dat de Pruissische en Oostenrjjksche Vertegenwoordigers niet zouden willen vergaderen voor de komst van von Beust. De heer von Beust brengt eene nota vsn de Saksische Tweede Kamer over, v/elke dc scheiding van de hertogdommen met Sleeswijk verlangt, gelijk men verder zal zien. Men meldt dat Rusland den baron von Briinow, gezant van den Czaar bij het hof van Engeland, tot zijnen vertegenwoordiger op de konferentie aangewezen heeft. , : De Riga Zeitung bevat eene korrespondentie uit Petersburg van den I7en dezer, waarin gezegd wordt, dat de, handelsstand te Petersburg voornemens is de regering voor te stellen de uitvoerregten af te schaffen, dewijl de regten, zonder voor de schatkist belangrijke voordcelen op te leveren, belemmerend zijn voor de ontwikkeling van den handel. Eene depêche meldt dat navorschingen te Warschau hebben doen ontdekken dat het Poolsch nationaal gouvernement, waarvan men zich tot hieraan niet had kunnen meester maken, zijnen voornaamsten zetel had in de gebouwen van den Senaat. Deze tijding vereischt bevestiging. De Oubiker vormen eenen Kaukasischen stam van de kust der Zwarte Zee, vijandig aan het Russisch gouvernement. De keizer van Rusland bevolen hebbende hen te onderwerpen, heeft het generaal-raajoor Geyman, den 30 Maart, eene eerste ontmoeting met die bergbewoners gehad, en hun het fort Golovinski ontnomen. Het verlies der Russen bedroeg 2 officieren en 21 soldaten. Garibaldi zal, spoediger dan het voornemen bestond, Engeland verlaten ; de meeste dagbladen veronderstellen dat de staatkunde aan dit verhaast vertrek niet vreemd is. Evenwel heeft het Engelsche gouvernement aan het Parlement en ook de Fransche Moniteur verklaard dat de keizer der Franschen de Engelschen niet verzocht had hunnen gast af te schipperen. De Spaansche dagbladen deelen de analyse, mede van het wetsontwerp op de drukpers, dat door het nieuwe ministerie bij de Cortes is aangeboden. Dit ontwerp is zeer liberaal. Het houdt op die misdrijven als van bij— zonderen aard te beschouwen, welke zouden kunnen gepleegd worden tegen de leden der koninklijke familie en tegen de vreemde vorsten. Al de drukpers-deukten, van welken aard ook, worden overigens naar de gewone regtbanken verzonden, dat wil zeggen, naar het oordeel van twaalf gezworenen, terwijl de regter, die de debatten zal voorzitten, zich zal bepalen de straf toe te passen. Volgens de laatste berigten van St. Domingo, hebben de insurgenten eene nederlaag geleden, waarbij een «•root deel hunner levensmiddelen en ammunitie in de magt der troepen zijn gevallen. Het Spaansch gouvernement maakt thans toebereidselen tot een veldtogt tegen den aanstaanden herfst aldaar. De tijdingen uit Mexiko, door den Franschen Moniteur medegedeeld, konstateeren de verspreiding en de bijna geheele verdwijning van de Juaristische benden. De veiligheid schijnt zoozeer hersteld dat de opperbevelhebber er op bedpcht is, de geleiden der konvooijen af te schaffen, alleen die der ammunitie en van geld uitgezonderd. De komst van Keizer Maximiliaan I werd met het levendigst ongeduld verwacht en al de beschikkingen waren genoxon om den nieuwen vorst eene ontvangst voor te beidden, die op schitterende wijze van de gevoelens van vaderlandslievende verknochtheid, welke de bevolking bezielen, zou getuigen. ---