Het positief anti-Christendom. (Vervolg). Verband tusschen drie denkbeelden toegelicht. Het is waarlijk droevig, dat de plannen der boosheid dikwerf zoolang onbekend blijven ; waren zij openbaar, althans voor hen die de onderhoorigen moeten besturen, dan zouden zij gewoonlijk mislukken, daar weinig menschen het kwaad om het kwaad zelf beoogen. Doch de boosheid haat het licht; en daarom stelt zij altijd eene schijnrede voorop , terwijl zij haar eigenlijk doel bedekb. Les véritables raisons ne se iisent pas: de ware rede moet niet gezegd worden! Zoo uitte zich een Volksmenner, en duizenden met hem. Het kan daarom zijn nut hebben, van tijd tot tijd na te gaan, hoe de boosheid werkzaam is. -Nemen wij een voorbeeld. — Een ieder weet thans wat de Ligue internationale ie la paix beoogt : die vereeniging zelve willen wij niet beoordeelen , ze wordt genoegzaam gekenschetst door hare laatste vergadering in Frankrijk. "Wat er dus van zij, het Magonniek Weekblad van 25 Mei 1868 leerde ons reeds dat die vereeniging //in oorsprong en bedoeling met de leer der Vrijmetselarij overeenstemt." Dit wordt in gemeld "Weekblad ontwikkeld door Br.-. Henriquez Pimentel. De Ligue heeft haar hoofdbestuur te Parijs: door het betalen van fr. 100, wordt men stichter (fondateur), door eene jaarlijksche contributie van fr. 5 wordt men medelid (sociótaire) terwijl de deelgenoten (adherents) zich tot geene geldelijke bijdragen verpligten. (Mac. Weekblad 1 Junij 1868.) Haar doel is den vrede te bevorderen. Tot biertoe kan alles worden toegejuicht; den vrede stellen allen boven den oorlog! __. -^at doet men ? men identificeert de Ligue met de 100-e (zie Mac. Weekblad Junij 1868), alsof de loge bij uitnemendheid vredelievend was. Want zoo zegt het Weekblad : //Is haar doel ook niet ons einddoel. Is de vrijmetselarij niet vrederegter bij uitne. mendheid. Is zij niet apostel des vredes ? Zijn wij niet alle broeders, heeft niet één G-.d ons geschapen ...." Al deze vragen zeggen niets tot de conclusie die verzwegen wordt of althans slechts onbepaald wordt aangeduid. Maar nu volgt de practische toepassing, de werkkring (Mag. Weekblad 8 Junij 1868). Het schijnt minder geraden //dat de Nederlandsche vrijmetselarij hier comitu's oprigte" want //de Nederlandsche vrijmetselarij, die nog veel anderen arbeid te verrigten heeft, moet hare krachten niet te veel versnipperen" ... Wat dan ? Het Weekblad antwoordt: //Laten wij Nederlanders en Nederlandsche vrijmetselaren intusschen in den geest der Ligue werkzaam zijn". — En hoe ? onder de verschillende werkzaamheden, komt ook het onderwijs. En welk onderwijs ? Hier begint de zaak helder te worden. Immers i/goed onderwijs, degelijk maar niet to veel omvattend, niet godsdienstloos, maar ook (NB.) niet dogmatisch; een onderwijs waardoor de kiemen van verdraagzaamheid en ware humaniteit in de jeugdige harten worden gelegd. .." En zoo is reeds, uitgaande van de poging tot ¦vrede de overgang gemaakt tot de conclusie, dat dus het onderwijs niet dogmatisch moot zijn, en dat het zoogenaamde verdraagzaamheid moet aankweeken; en zoo zijn wij reeds van een goed denkbeeld uitgaande, gekomen tot practische uitsluiting van het positief christendom. Sophisterij of om het triviaal uit te drukken misleiding. Verder bespreekt het Magonniek Weekblad,]\oe ter bevordering van vrede de medewerking der vrouwen moet worden verzekerd. Want //De vrouw, de moeder is de natuurlijkste opvoedster der kinderen. Wie beter dan zij kan de kiemen van echte humaniteit in het jeugdig ontvankelijk gemoed leggen ? Van daar ontvangt het kind de eerste indrukken.... Maak dus uwe vrouwen met de Ligue en hare werken bekend...." Hoe logisch ! van den vrede geschiedt de overgang tot de vredelievende vrouw, en wel de vrouw als moeder; — nu verder de moeder als aankweekster der echte humaniteit. ¦— Dus moet de Ligue ook op de vrouw endoctrineren, opdat de kinderen hmnaniteits-kinieren zouden worden. Welke roeping deivrouw ! te mogen dienen tot zulk een doel. Neen! de godsdienst bepaalt beter hare roeping tot het aankwoeken van christelijke liefde! en door deze tot vrede: maar de verdraagzaamheid wil geene christelijke liefde! Waarom niet ?... Als behulpzaam voor de Ligue wordt eindelijk aangewezen //de vereeniging tot het verleenen van hulp aan zieke en gewonde krijgslieden....- De eene wil het kwaad geheel wegnemen, de andere tot zoo lang het bestaat, zoo lang het niet weggenomen kan worden, verzachten, verminderen. Einddoel zij en blijve intussehen geheele wegneming van het bedoeld kwaad ..." Aldus het Mag. Weekblad. En nu ten slotte, volgens het Mag. Weekblad: //Intussehen, ik herhaal het, ons einddoel zij en blijve verbroedering der menschen, de vrede. Dat is het einddoel onzer XX.-., althans haar ideaal...." De overgang van vrede tot de maconnieke ver- broedering geschiedt door den eenvoudigen lezer onwillekeurig, en zijn vredelievend hart is gestemd voor hetgeen de Loge beoogt, met uitsluiting der bovennatuurlijke christelijke liefde. En nu besluiten wij: de vrede is verkiesbaar boven den oorlog; wij willen den vrede, doch zonder opoffering van Gods regten; voor God leven, werken en strijden wij, zelfs met opoffering van ons leven. — Het onderwijs is ons boven allen dierbaar, maar een onderwijs op godsdienst gegrond, en niet door valsche verdraagzaamheid ontzenuwd. Wij willen een onderwijs, dat overtuiging met liefde baart; een onderwijs dat mannen vormt, groot in wetenschap en nog grooter in heldenmoed, groot volgens God en daardoor groot tot heil der maatschappij. Den invloed der vrouw, der moeder, erkennen wij, bevorderen wij ; maar niet enkel tot ontwikkeling van zekere flaauwe humaniteit. Do hulp aan zieke on gewonde krijgslieden is prijzenswaardig maar niet als inleiding tot de Ligue, veel minder als dekmantel van mafonnieke bedoelingen, hoedanig dan ook geformuleerd. — In één woord de geheele verhandeling van het Magonniek Weekblad over de ligue internationale de la paix rust op eene goede gedachte, sophistisch. ten gunste der vrijmetselaars-leer ontwikkeld. Zoodanige beschouwingen (waarvan wij slechts een voorbeeld aanhalen) zijn hoogst verleidend, zoo het publiek aan zich zelve wordt' overgelaten; het zaad wordt ter goeder trouw opgenomen, het ontkiemt en ontwikkelt zich ongemerkt tot dat men verbaasd staat over de rampzalige gevolgen, die men dan helaas! te laat betreurt. --- STATEN-GENERAAL Eerste Kamer. Zitting van Woensdag 14 Juüj. In deze zitting zijn de navolgende wetsontwerpen behandeld: 1. Het wetsontwerp tot uitvoering der bepalingen van de artt. 33, 36, 37 en 38 der herziene acte omtrent de Rhijnvaart. Hierover had eene korte woordenwisseling plaats tusschen den heer Hein en den minister van Justitie ten aanzien der bepaling van art. 6 van het wetsontwerp, waarbij wordt voorgeschreven dat de wet in werking treedt den In Julij, terwijl die termijn nog vóór de vaststelling reeds verstreken was, waaruit moeijelijkheden konden ontstaan. De dienaangaande geopperde bezwaren werden door den minister van Justitie wederlegd, waarna het wetsontwerp met algemeene stemmen werd aangenomen. 2. Het wetsontwerp tot onteigening van perceelen ten behoeve van den spoorweg van Zaandam naar Amsterdam. Bij de "behandeling van dit wetsontwerp werd dc vraag overwogen, of de wetten van 1800 en 1864 eene aansluiting vorderden in den zin als die thans door de regering werd voorgedragen. De financiële bezwaren aan zoodanige aansluiting verbonden, maakten een tweede punt van onderzoek uit; terwijl in de derde plaats werd nagegaan do oplossing, welke de regering aan het vraagstuk der verbinding te Amsterdam wenscht te geven. De heer Itahusen bestreed het wetsontwerp hetwelk hij in het belang van het spoorwegstelsel, en in dat van handel en scheepvaart niet aannemelijk achtte; de door hem daartegen ingebragte bedenkingen zeide hij aan eene zuidelijke verbinding niet verbonden te zijn. De heer Messchert van Vollenhoven wedersprak de door den vroegeren spreker geopperde bezwaren tegen het voorgestelde plan, en verklaarde zich met de gekozen rigting langs de noordzijde van Amsterdam te kunnen vereenigen. De lieer Michiels van Kessenich zeide zich verpligt te rekenen togen het wetsontwerp zijne stem uit te brengen, en voornamelijk bij de omstandigheid dat over de nu gekozen rigting groote verdeeldheid van meening, en daarbij onzekerheid over de kosten van het aan te leggen werk bestond. De heer Hartsen schaarde zich onder de tegenstanders der voorgestelde rigting; het voorgelegde plan kwam hem voor niet behoorlijk omschreven te zijn, en te zullen leiden tot den aanleg van werken, waarvan het praktisch nut niet boven twijfel verheven was; terwijl het onoverkomelijke bezwaren aan handel en scheepvaart in den weglegde. Voor cene zuidelijke verbinding was hij zeer gestemd. De heer Duymaer van Twist deed uitkomen, dat het thans nog in deze zaak op te lossen punt zijns inziens betrof de keuze der plaats van vestiging van een station voor personen in verband met een ander voor goederen ; hij voor zich vereenigde zich met het plan der regering. De hoer Smit trad in beschouwingen over liet voorgedragen plan betreffende de plaatsing van een station voor personen in het open-havenfront, de grootte van* de havenkom ; de concentratie van stoom- en scheepvaart met het spoorwegnet; terwijl hij even als de vorige spreker met eenige financieele opmerkingen eindigde, daarbij verklarende het wetsontwerp te zullen aannemen. Nadat de heer Fransen van ,de Putte de redenen had opgegeven die hem vrijheid gaven zich bij het regeringsplan neder te leggen, verdedigde de minister van Binnenlandsche Zaken in het breede het wetsontwerp, een voorstel inhoudende naar zijne meening het eenigste hetwelk voor eena goede uitvoering vatbaar was. Daar, gelijk hij zich vast overtuigd had gehouden, geen -ander ontwerp in die mate als het onderhavige zou hebben voldaan, had hij het dan ook, als vrucht van een langdurig en naauwgezet onderzoek, voorgedragen, terwijl hij den moed had de gelden die do voltooijing zou vereischen» aan te vragen. Hij wederlegdc de vele tegen het wetsontwerp ingebragte bezwaren, verdedigde de keuze van de noordelijke rigting, en trad in eene uiteenzetting der aan het ui-t te voeren werk verbonden voordcelen. Hierna voerden nog het woord de heeren Itahusen, Cremers. die zich tegen het ontwerp verklaarde, Messchert van Vollenhoven en dc minister van Binnenlandsche Zaken. Hiermede liepen de beraadslagingen ten einde. Het wetsontwerp werd met 24 tegen 8 stemmen aangenomen. Voor hebben gestemd de heeren Messchert van Vollenhoven, de Villers dc Pité, Tonckens, Duymaer van Twist, Stork, Hengst, Smit, Schimmelpenninck van der Oije, van Sasse van Ysselt, Hein, van Aylva van Pallandt, van der Lek de Clercq, de Dieu Fontein Verschuir, Schot, Fransen van de Putte, Verschoor, Beerenbroek van Eysinga, Sassen, van Nispen van Pannerden Joost van Vollenhoven, Blankenheim, van Swinderen en de Voorziter. Tegen hebben gestemd de heeren Taets van Amerongen, van Bylandt, Rahusen, Hartsen, Huydecoper van Maarssevoen, Michiels van Kessenich, Cremers en Cost Jordens. Zitting van Donderdag la Julij. In deze zitting is het ontwerp van wet, houdende regeling van hot onderwijs aan de Militaire Akademie ¦je Breda, aangenomen mot 22 tegen 2 stemmen waarna de vergadering tot nadere bijeenroeping is gescheiden. ---