Buitenlandsch Nieuws. AMSTERDAM, 24 Mei. Ia de aangelegenheid van Lord Woltner, tot nu toe lid van het Britsche Lagerhuis, maar sedert, door erfenis van zijn overleden vader, in het bezit gekomen van den titel Lord Selborne en eenen zetel in het Hoogeriuis, welken hij, gelijk bekend is, heeft geracht af te wijzen, om zijne plaats in het Lagerhuis, die hem liever is, te kunnen beaouden, — in die aangelegenheid heeft het jagerhuis nu, op voordracht vau zijne comnissie, door den Kanselier van de Schatkist voorgelezen, beslist, dat Lord Wolmer nu Lord Jelborne geworden is met al wat daaraan is verbonden. In zijn rapport noemde Si-r Wiliam Harcourt Lord Wolmer's verlangen „iets mgerijmds en kinderachtigs", wat Punch al róor hem had gedaan door Woltner af e beelden als een badend jongske, dat, met len Lords-hoed op, tegen de gesloten deur pan een badkoetsje, dat „Huis der Gemeenten" aeet, staat aan te kloppen. Het Huis bevestigde Ie conclusiën van het rapport door met groote meerderheid van stemmen te besluiten, dat «ene nieuwe verkiezing voor West-Edinburgh, Lord Wolmer's district, zal worden uitgeschreven. Met de arükelsgewijze behandeling der Regeeringsvoordracht tot afschaffing der Staatskerk in Wales vorderde men in deze zitting (die van Dinsdag) tot het derde artikel, dat met 192 tegen 174 stemmen, eene meerderheid van 18 dus, werd goedgekeurd. De zitting was voorts merkwaardig door de openbare berisping, door den Fïce-Minister van Buitenlandsche Zaken, den Heer Grey, aan den Britschen Consul te Stockholm toegediend, wijl deze in een der maandschriften had medegedeeld, dat de Noorweegsche radicalen met Rusland in onderhandeling waren getreden over den aanleg eener, voor Rusland gunstige jpoorweg-verbinding, eene mededeeling, door den Heer Grey even ongepast als onwaar genoemd en waarvan eene herhaling — vergissen wij ons niet, dan heeft diezelfde consul zich al eens meer „versproken" — niet zou worden geduld. In de zitting van Woensdag is bij tweede lezing door het Huis een wetsvoorstel aangenomen, waarvan het doel is aan kinderen in de lagere scholen van plattelands-districten, behalve het gewone, nog zooveel technisch onderwijs te verschaffen, als hun bij den arbeid op het land te pas kan komen. Men wil de eerste beginselen van land- en tuinbouw onderwijzen en door middel van schooltuinen en musea het onderwijs zoo practisch maken dat het ook voor kinderen aantrekkelijk wordt. Men gelooft door een en ander bij de kinderen in de landelijke bezigheden zooveel belangstelling te kunnen opwekken, dat zij na het verlaten der school hunne studiën iv voortzettingsklassen en technische scholen vervolgen. De schoolcommissies en onderwijzers verkrijgen het recht schooltuinen aan te leggen, stukken lands, werkloodsen, gereedschappen enz., aan te schaffen en het Departement van Onderwijs kan voor dit doel bijdragen toestaan. Het voorstel, welks beginsel met algemeene ingenomenheid werd begroet, is als voorbereiding voor de derde lezing naar eene commissie van onderzoek verwezen, die hier en daar nog wel iets zal veranderen. Maar de stemming was in het algemeen zoo gunstig, dat de verwachting gerechtvaardigd, is dat het ontwerp nog deze zitting tot wet zal verheven worden. Zonderlinge zaken gebeuren onder de Engelsche aristocratie! De Markies van Queensberry en zijn oudste zoon, Lord Douglas — niet Alfred, de vriend van Oscar Wilde, die de jongste is, — hebben te Londen op straat, ook al naar aanleiding van het Wilde-proces, dat op het oogenblik voor de tweede maal gaande is, elkander afgeranseld. Zij stonden deswege in Marlboroughstreet terecht — Lord Douglas, die lang niet tegen zijn vader op kon, met een blauw oog — en zij werden beiden verplicht een som van £500 te storten als waarborg, dat zij zich zes maanden lang bedaard zullen houden. Van Woensdag door Sir William Harcourt, Lord Salisbury en den Hertog van Devonshir e gehouden redevoeringen kunnen wij, wegens overvloed van andere stof, eerst in een volgend nummer melding maken. De Fransche begrootings-commissie, welker samenstelling_(l6 voorstanders der Regeeriugsplannen en 17 tegenstanders) reeds een indirect votum vau wantrouwen is tegen bet Ministerie- Ribot, benoemde tot haren voorzitter den bekenden radicalen Afgevaardigde Lockroy. Hij aanvaardde dit voorzitterschap met eene toespraak, waarin hij verklaarde er niet aan te twijfelen of de Republiek zou de tegenwoordige financieele moeilijkheden (een tekort van 51 millioen) te boven komen. Hoe. gaf hij niet aan. Hij en zijne mede-radicalen zijn wel tegen de Regeerings-begrooting, maar onderling nog in het geheel niet eenstemmig over de wijze waarop dan wel (b. v. door het invoeren eener inkomstenbelasting, die velen echter weer niet wenschen) in den nood zal moeten worden voorzien. De Duitsche Rijksdag heeft Zaterdag het brandewijn-belastings-ontwerp der Regeering — zeldzame vogel! — bij tweede lezing goedgekeurd, onder bepaling, dat het reeds Uuli a. s. kracht van wet verkrijgen zal. De vergadering verwierp met 154 tegen 97 stemmen een voorstel van don Afgevaardigde Muller uit Fulda, om de werking der wet tot 1898 te beperken, en besloot met algemeene stemmen, op die der sociaal-democraten na, den duur der belasting vast te stellen tot 1901. Er staat Vorst Bismarck nóg een geschenk te wachten, en wel uit Sydney. De Duitsche club aldaar zendt hem een Emu-ei, rustend op een zilveren palm. Twee leden der club zijn op reis naar Europa, om het eeregeschenk aan den oud-kanselier te overhandigen. Het Bismarek-monument op de Rudelsburg, bij Naumburg, — waarin hij zal worden vereeuwigd als „student" — zal Bismarck voorstellen in zittende houding met het hoofd achterover en een zwaard in de neerhangende rechterhand. Op het voorvlak van het voetstuk komt een voorstelling vau Bismarck uit den eersten tijd van het nieuwe Duitsche Rijk. Aan de achterzijde staan zijn familiewapens afgebeeld. Het is er in België dan toch toe gekomen, dat het ontwerp tot aanhechting van den Congo-Staat, ter verwezenlijking van een. lievelingsdenkbeeld van Koning Leopold, op den algemeenen tegenstand afstuitend, is moeten wqrden ingetrokken. Dit zal geschieden in den vorm van uitstel of verdaging, voorloopig tot 1896, gedurende welken tijd de tekorten in de administratie door credieten, welke de Belgische Kamer zal hebben te verleenen, gedekt zullen worden. Den doorslag tot dit besluit heeft gegeven de verklaring der invloedrijke Rechterzijdeleden, Woeste en Delantsheere, dat zij zoodanig uitstel raadzaam achten en steunen zouden. De meerderheid der Ministers legde zich hierbij neder. Alleen de Minister vau Buitenlandsche Zaken, Graaf de Mérode, vau oordeel dat het Kabinet in deze te ver was gegaan om nu dus achteruit te wijken, nam zijn ontslag. Dit zal waarschijnlijk aanleiding geven tot eene portefeuille-verwisseling en gelegenheid om den Heer Nijssens in het Kabinet op te nemen. Deze moet reeds ten paleize zijn ont- boden. De nieuwe Servische Minister van Financiën, de Heer Popovitch, heeft besloten aan eene commissie van onderzoek naar den staat der geldmiddelen liet indienen van voorstellen op te dragen om in don geldnood te voorzien, wat vrijwel klinkt als eeno verklaring van eigen onmacht of duchten van verantwoordelijkheid. Op het West-Indische eiland Santa Cruz of St.-Croix, eene Deensche kolonie, ziin de negerarbeiders in verzet gekomen tegen de suikerplanters. Volgens bericht vau den Deenschen commandant der hoofdstad Christianstaedt is de toestand ernstig, zijn reeds verscheidene plantages verwoest en hebben de land-eigenaars zich in de stad in veiligheid moeten brengen. Men acht een beroep der Deensche Regeering op de hulp der vreemde oorlogsschepen in deze wateren waarschijnlijk, daar geen tijd is om uit het moederland hulp te zenden eu het gevaar nijpend schijnt. Te Buda-Pesth bereiden de steeds gaarne politiseerende studenten eene ovatie voor aau den Bulgaarschen gewezen Premier Stambouloff, die daar, op zijne reis naar Karlsbad, eenige dagen zal vertoeven. De Italiaansche Minister-President Crispi is nu gisteren te Rome aau het woord geweest. Hij herinnerde in zijne toespraak allereerst aan de omstandigheden, waaronder hij in 1893 aan het bewind kwam. Allengs slaagde hij er in, toen het land bespeurde dat men weer op den goeden weg geraakte, het vertrouwen te doen herleven. Lang weidde Crispi uit en bitter beklaagde hij zich over dë lasteringen, waaraan zijn persoon en zijn bestuur bij voortduring blootstonden. Daarna wees hij op de gemeenschap van inzichten en belangen, tusschen Italië en de andere Mogendheden bestaande, die verbonden zijn in het belang des vredes en waardoor deze is verzekerd. Vervolgens werd gewaagd van de deelneming der Italiaanscue vloot aan de aanstaande feesten te Kiel ter opening van het Noord- Oostzee-kanaal, „die nieuwe uiting vanvreedzamen, menschelijken arbeid". Wat de sociale vraagstukken betreft, dus eindigde Crispi zijne meer op eene troonrede dan op een verkiezingstoespraak gelijkende redevoering — die werden door zijne Regeering met de meeste nauwkeurigheid overwogen. De Spaansche Cortes verwierpen met 170 tegen 21 stemmen eene, door de Republikeinsche Oppositie voorgestelde motie tot afkeuring van de houding der Regeering bij de jongste gemeenteraads-verkiezingen. Het wordt bevestigd, dat José Marti, het voornaamste Hoofd der Cubaansche opstandelingen — hij noemde zich „President van Cuba" — in een der jongste gevechten is gesneuveld. Hij was een hardnekkig tegenstander der Spanjaarden en had ook in 1878 den opstand geleid. Pas verging de Reina Regente of een nieuwe ramp trof do Spaansche vloot door het vergaan in de Chineesche Zee van de stoomboot Gravina, die den verbindings-dienst waarnam tusschen de verschillende Philippijnsche eilanden. Het schi_ werd door een wervelstorm op de rotsachtige kust van het eiland Zambales te pletter geworpen. Van de 190 opvarenden, troepen meest met 4 officieren en ,2 Dominicaner aalmoezeniers, werden slechts 3 gered. De Volksraad te Pretoria trok 60,000 pond uit voor de mannen, die aan de campagne tegen het Hoofd Malaboch deelnamen. De veldtocht tegen Maguba begint in Juni, Door een hevige ontploffing in een mijn bij Morgantown (Vjrginië) zijn een aantal menschen — 132, naar men vreest — om het leven gekomen. Weer eene reeks van ongelukken uit Amerika, Een andere noodlottige ontploffing is bij San Francisco gebeurd. Daar is een kruitfabriek in de lucht gevlogen en veertien menschen werden daarbij gedood. Te St. Albano (Staat Vermout) heeft een groote brand gewoed, waardoor 500 menschen dakloos werden. Tusschen Chili en Bolivia is een vredesen handelsverdrag geteekend. De Senaat van Chili keurde het leeningsontwerp van twee millioen pond sterling'goed. Terwijl de laatste berichten luidden, dat Japan edelmoediglijk van verhooging der Chineesche oorlogsschatting (ter compensatie voor de teruggave van Liao-Tung) had afgezien en dat zulks in China eenen uitmuntenden indruk had gemaakt, worden wij nu weer verrast met een telegram uit Shangai, waarin, trouwens slechts _ als gerucht, gemeld wordt, dat de Chineesche Regeering zich tegen elke verhooging der eenmaal vastgestelde som verzet. Om verschillende redenen dunkt ons dit bericht zeer onwaarschijnlijk, Japans aandringen evenzeer als Chïna's weigering van iets wat de Mogendheden, die te zijnen guuste tusschenbeide kwamen, zelven billijk hebben geoordeeld. Op eene hervatting der vriendschappelijke betrekkingen tusschen Japan en China -wijst de benoeming van den Heer Hayashi, vice- Minister van Buitenlandsche Zaken, tot gezant te Peking. Volgons ecu. telegram uit Mexico aan The Tunes, heelt de Mexicaansohe Rogeering onlangs eene overeenkomst geteekend voor den aanleg van havenwerken te Vera Crus, die f 19,200,000 zullen kosten. De aannemer wordt betaald met biunenlandaehe schuldbrieven, dio tot dat einde tegen 25 "/„ berekend „orden. Vervolgens zal een leening van ƒ 26,000,000 gesloten worden voor een havenstation voor den Tehuantepoc-spoorweg en deels oolc voorde betaling van den interest op do buitenlandsche schuld. Daar nu de begreoting voor het aanstaande jaar een deficit van $ 500,005 aantoont, om niet eens te spreken van de bovenbedoelde verplichting, en Konder te voorzien voor buitengewone uitgaven, is de Regeering, volgens den correspondent, nauwelijks gerechtvaardigd om een verdere schuld aau to gaan. De Minister van Financiën verklaarde onlangs in eene zitting van het Congres, dat,'naar zijne meening, do tijd gekomen was voor de consolideering der buitenlandsche schuld tegen een lagereu rentevoet. --- Binnenlandsch Nieuws. — 24 Mei.- Te Sneek is tot voorzitter der Kamer van Koophandel en Fabrieken benoemd de Heer E. van Driessen, en tot ondor-vocirzitter de Heer E. D. Het gemeentebestuur van Hilversum heeft Woensdag aanbesteed : Het bouwen vaneen zuiverhuis en eenige andere werken, voor de uitbreiding van de gemeente-gasfabriek. Visser Er zijn 7 biljetten ingekomen. Hoogste inschrijving was ƒ18,390, en laagste ƒ12,983 van J. C. T. Zweesaardt, te Hilversum, aan wien het werk is gegund. Door de heerenVan Deventer & Co., te Schiedam, is aanbesteed : het maken van vier gebouwen met bijbehoorende werken, op een terrein aau den Buitenhavenweg aldaar. Ingekomen ziju v_f iuschrijvingsbiijetten ; het laagste was dat van den Heer ÏI. Wienhoven, to Schiedam, voor ƒ 17,-109, aan wien het werk is gegund. --- De Koninginnen in het Zuiden. DE LAATSTE DAG. De dag vaa heden werd begonnen met een bezoek van Hare Majesteiten aan de kerk der Ned. Herv. Gemeente, de vroegere St. Janskerk, een prachtig gothisch gebouw, waar de Koninginnen de godsdienstoefening bijwoonden onder gehoor van Ds. Ivloll. Bijna de geheele gemeente van Maastricht — er zijn in deze plaats omstreeks 1100 hervormden — was in het kerkgebouw verzameld. Toen de Koninginnen binnen kwamen, klonken van het orgel door de hooge gothische gewelven de tonen van het 'Wilhelmus. Ds. Moll sprak naar aanleiding vau Johannes 17, vers 24, het eerste gedeelte : „Vader, ik wil, dat waar ik ben ook die bij my zijn die Gij mij gegeven hebt." Met aandacht luisterden de Koninginnen naar de woorden van den kanselredenaar. De Gemeente zong gedurende de godsdienstoefening Gezang 144, vers 1, en Gezang 143, vers 1, 8 en 10. Ten slotte, toeu de dienst was afgeloopen, zong de gemeente staande het vierde vers van den 121 en psalm: „De Heer zal.U steeds gadeslaan." Dit koninklijk kerkbezoek maakten op allen, die daarbij tegenwoordig waren, een plechtigen en treffenden indruk. Voor de Koninginnen waren twee pracht. bijbels neergelegd, welwillend afgestaan door uè kerkmeesters der Nieuwe Kerk te Amsterdam. Van deze kerk reden de Koninginnen onmiddellijk naar het --- GEREFORMEERD WEESHUIS. Hit gesticht dateert van 1778 en herbergt de weezen uit de verschillende plaatsen van Limburg. Op 't oogenblik z\jn er slechts negen verpleegden, vijf jongens en vier meisjes. Aan den ingang van het gesticht werden de Vorstelijke Bezoeksters ontvangen door den vader en moeder van het weeshuis, den Heer K. van Ammers en echtgenoote, en door het college van regenten, vier regenten en twee regentessen, onder presidium van den Heer J. Nieuwenhuizen. Door de kleine poort, uitkomende op de lief aanee- legde binnenplaats, begaven de Koninginnen zich dool den fraaien tuin, die netjes opgeknapt en opgeharkt was, naar de eenvoudig versierde ontvangkamer. De president van het college van regenten, de Heel J. _Tieuwenhuizen,heette hier Hare Majesteiten met een hartelijke toespraak welkom. Door de jongste verpleegden, Wilhelmina Lamster, een 12-jarig meisje, en C. G, Hollander, een 8-jarige knaap, werden bouquetten aangeboden. Het meisje zei daarb. knap eu kordaat een lief versje op, waarvoor de Koningin haar met een vriendelijk knikje dankte. Daarna werden de verschillende zalen van het gesticht bezocht en verlieten de Koninginnen het weeshuis, om zich vervol, gens te begeven naar het E. K. Weeshuis in de Linculerstraat. In deze inrichting, waar 75 jongens en meisjes verpleegd worden, werden de Koninginnen ontvangen dooi het bestuur, de dekens der verschillende parochieiin en de beide wereldlijke regenten, de heeren Quaedvlieg (notaris) en Berger. De vorstelijke bezoeksters werden ontvangen dooi de regenten, de moeder overste en den directeur, in de eenvoudig versierde receptiezaal, waar ook geschaard stonden de verpleegden en de verschillende zusters, met de leiding belast. De twee jongste weezen boden bouquetten aan, en de deken van de St. Servatiuskerk, H. L. A. Sevriens, sprak H.H. M.M. een kort woord van welkom toe in dit gesticht van liefdadigheid. Toen de Koninginnen, vriendelijk buigend voor dezewoorden, dankten en genood werden de verschillende, lokalen te bezichtigen, hieven de kinderen het Volks-, lied aan. Een bezoek werd gebracht aan de schoollokalen, waar de kinderen, als op een gewonen dag, in de banken zaten. Een van de verpleegden, een kleintje nog maar, zei ferm en vlot een versje op voor de Koningin, en anderen toonden in de naai- en breischool aan H.H. M.M. heur vorderingen in 't handwerken. De Eegentes prees herhaaldelijk het werk, door de meisjes verricht. Eondgeleid door de moeder-overste, zuster Elisabeth, werden nu nog de overige zalen en de vriendelijke kapel van het gesticht bezocht, en daarna verlieten de Koninginnen het gebouw, nog eens Hare tevredenheid betuigende over hetgeen zij gezien hadden. Voor het dejeuner stond er nog iets op het programma : de aanbieding van een huldeblijk door de Sociëteit Momus. Dit huldeblijk bataat uit een groote schilderij van Henry Govaerts, voorstellende „Charitas", een eigenaardig geschenk, die als devies koos de woorden ?plezeer en chariteit." De fraaie schilderij, eenigszins wazig en mystiek v_d toon, vertoont als hoofdfiguur een vrouw, weldoend rondgaande, armen spijzigend en kleedend, op den voorgrond, als scherpe tegenstelling van armoede en leed" met geluk en vroolijkheid, een rij huppelende kinderen met bloemen in 't haar; op den achtergrond, in een wazigen nevel, de stad Maastricht. Door den president, het hoofdbestuur en hetSbestuur van Momus' armenkleeding werd deze schilderij aan de Koninginnen aangeboden, die daarmede hare hooge ingenomenheid betuigden en waarbij de Regentes gelegenheid vond om eenige waardeerende woorden te spreken over het goede werk van liefdadigheid, dat Momus verricht. Dij dit geschenk was gevoegd een album, bevattende de namen van allen, die voor dit huidebink hadden ingeteekend. Het was gebonden in rood marokijn en versierd met, in zilver, het Momuswapen en met een fraaie, door den Heer Vos, geteekende opdracht. --- HET NIEUWS VAN DEN DAG VAN ZATERDAG 25 MEI 1895, 3e BLAD. Derde Blad. --- RIJTOER. Des middags — na het dejeuner — maakten de Koninginnen een rijtoer over Eothem, Meerssen en Houthem naar Valkenburg. Evenals do toer in de omstreken van 's Hertogenbosch, was deze tocht door een van de schoonste en meest pittoresque gedeelten van ons Vaderland een ware zegetocht. Nauwelijks had de koninklijke stoet de stad verlaten, of daar begonnen de ovaties reeds. Op Marienwert, een kloosterschool, even buiten Maastricht, prachtig tusschen hoog geboomte aan den breeden rijweg gelegen, stonden de kloosterzusters en pensionnaires geschaard. Even hielden de rijtuigen stil; dooi de zusters werden bloemen aan de Koninginnen aangeboden, en daarna ging 't weer verder. Spoedig werd het lieflijke Eothem bereikt, waar alles voor een feestelijke ontvangst in gereedheid was gebracht. De burgemeester wachtte aan de grens der gemeente de Koninginnen op, om H.H. M.M. tot de volgende grena te vergezellen. Op den Klinkenberg was een eerepoort opgericht; uit alle woningen bijna woei de vlag, en vau heinde en ver was de bevolking toegestroomd om de geliefde Koninginnen te zien voorbijkomen. In Meerssen, het volgende dorp op den weg, waa 't nog feestelijker. Daar waren de straten aan weerszijden beplant met kleine denneboompjes. Daar waren twee eerepoorten opgericht, en bij het gemeentehuis stond de Harmonie, een corps van 45 man, die hel Volkslied aanhief, toen de stoet aankwam. Daar stonden voorts langs den weg de gemeenteraad en de wethouders, en de kinderen van het pensionaat, de geestelijkheid en de schoolkinderen, die dapper het Wien Neerlandsch bloed zongen ter eere van de jonge Koningin. Ook hier even stilhouden, aanbieden van bouquetten, en dan maar weer verder, onder het gejuich en gejubel der bewoners. In flinken draf ging 't nu voort tot de grens van Houthem, waar een eereboog was gemaakt en waar de fanfare van St. Gerlaeh de Vor. stinnen begroette. Verderop stond een tweede eerepoort, bij de school. Daar waren een massa menschen saamgestroomd. In het voorste gelid stonden de geestelijken en de schoolkinderen geschaard, die — hoe kon 'tibijna anders? — bouquetten aanboden. Het zanggezelschap „Orphée" zong de Koninginnen het welkom toe. Zoolang de Vorstinnen op het grondgebied der gemeente waren, werden de kerkklokken geiuid. ~ Eindelijk werd Valkenburg bereikt, het hoofdpunt van den rijtoer. Hier, in dit lieve plaatsje, met zijn heerlijke omstreken, zouden de Koninginnen iets langer vertoeven, en daarom haddon 'de bewoners hun beste beentje voorgezet om H.H. M.M. feestelijk te ontvangen. De versiering vau de straten was landelijk, maar smaakvol. Door een eerepoort, geplaatst hg het hotel Hbaghs- Vosseu reden de Koninginnen de plaats binnen. De burg-meester, de Heer A. Erens, wachtte met den Eaad daar de Vorstinnen op, om H.H. M.M. in de gemeente te verwelkomen. Namens de feestcommissie, bestaande uit de heeren: Dr. Plet, Van Sonderen, Palmen, Quix, Jhr. v. d. Maesen de Sombreff, Nagent, A. Vossen, Baron de Hens, Dr. Cuypers, H. Übaghs en Neotermans, werden door twee jonge dames schoone bouquetten aangeboden. Op St. Pieter, voordat men in de kom der gemeente is, stond een tweede eerepoort en in het midden van de hoofdstraat, bij het stadhuis, een derde. In naam der gemeente werden hier nog eens bloemruikers aangeboden; aan bloemen heeft men 't H.H. M.M. op dezen tocht waarlijk niet laten ontbreken. De leerlingen van 't gesticht St. Joseph stonden met oranje-vlaggetjes voor de poort hunner kostschool te wuiven. Het was een feestelijke intocht, te meer nog omdat de bevolking de straat had versierd met levende dennen, verbonden door guirlandes en slingers, het werk vaD de schooljeugd en van de ijverige Valkenburgsche jongedames. Het eerste bezoek in Valkenburg gold het Huis ter Geul, waar de harmonie uit Heerlen de Koninginnen met het Wilhelmus begroette, waar de dames Cuypers bloemen aanboden en waar door den gemeenteraad aan H.H. M.M. eenige ververschingen werden aangeboden. De Koninginnen ontvingen hier, ter herinnering aan Haar bezoek, uit de handen des burgemeesters een fraai album, saamgesteld door Dr. Cuypers en bevattende een twintigtal prachtige photographieén van Valkenburg en omstreken. Niet lang hielden de Vorstinnen zich hier op. Al spoedig kwamen H.H. M.M. naar buiten, om een kleine wandeling te maken door het park en de schoonheid te genieten van de prachtige vergezichten in het lieflijke Geuldal, en daarna namen de Vorstinnen weer plaats in haar rijtuig, om zich met haar gevolg te begeven naar de ruïne, het verwoeste kasteel van de voormalige heeren van Valkenburg, in de onmiddellijke nabijheid van de plaats op een hoogen, steilen heuvel gelegen. Nauw hadden de Koninginnen de ruïne betreden, of de zangvereeniging Walram hief het Wilhelmuslied aan, dat schoon en plechtig door den ouden bouwval weerklonk. Eondgeleid door den burgemeester en de feestcommissie bezie btigden HH. MM. de ruïne, vanwaar men een heerlijk vergezicht geniet over het omringende land. Herhaaldelijk uitten de Koninginnen hare bewondering over de lieve streek en het mooie uitzicht. Een kwartier ruim toefden de Koninginnen hier, en daarna werd de terugtocht aanvaard, nadat HH. MM. hare tevredenheid hadden betuigd over de ontvangst te Valkenburg. Een laatste ovatie wachtte de Koninginnen bij het verlaten van de gemeente op het plein aan den voet der ruïne, waar vóór eenige jaren door de vereeniging Het Geuldal een monument is opgericht ter herinnering aan de bijvoeging van Limburg aanhet Koninkrijk der Nederlanden, in het jaar 1539. Op dit plein, waar de laatste eereboog was geplaatst, stonden de schoolkinderen niet de onderwijzers en onderwijzeressen, een aantal fanfare-gezelschappen, de harmonie en de zangvereeniging Walram, die gezamenlijk het Wien Neerlandsch bloed aanhieven, toen de Koninginnen wegreden. Een groote menigte was hier ook saamgestroomd, die de Vorstinnen bij haar vertrek hartelijk toejuichte, toejuichingen, die door HH. MM. vriendelijk buigend werden aanvaard. Ook hier werd nog de bloemonschat, die reeds het koninklijk rijtuig vulde, met twee ruikers vermeerderd. ! In flinken draf werd nu ds terugtocht naar Maastricht aangenomen, over Berg en' Terblijt en Amby. In deze dorpen hetzelfde feestbetoon; vlaggen, wimpels, groen, zingende schoolkinderen, buigende gemeenteraadsleden, en het dringend en juichend landvolk, gestroomd naar den heirweg. Men kon 't aan alles nierken, dat de doortocht van den koninklijken stoet een gebeurtenis was voor de bevolking. Eeeds dagen te voren had men alles in orde gemaakt. De menschen] hadden huizen groen gemaakt, als voor een bruiloft, een spiksplinternieuwe vlag gekocht en die in de hoornen gehangen, en op dezen dag zelven hadden de manlui hun trouwpak nog eens voor don dag gehaald, dat alleen bij hoogst plechtige gelegenheden dienst dost, en stonden nu in feestkleedij de Koninginnen op te wachten Dit laatste gedeelte van de route was de weg heu velachtig en moesten de rijtuigen een paar maal een zeer steile helling afdalen. Onder esn der achterwielen werd dan een ijzeren slede gezet, onder aan het rijtuig met een ijzeren ketting verbonden, en dit wiel, dat, zonder te draaien natuurlijk, meesleepte, werkte dan als een rem. Weldra naderde nu de stoet, nadat de laatste helling was afgedaald, weer de stad, v/aar iv de straten een talrijke menigte de Koninginnen toejuichte. Nog eenige oogenblikken, en de vorstelijke stoet bereikte weer het Gouverneraentshötel. 't Was een schoone en feestelijke tocht deze rijtoer door den schilderachtigen znidhoek van Limburg, een ware zegetocht, waar overal de bevolking de Koninginnen met echt Limburgsche hartelijkheid en geestdrift begroette. Een aardige bijzonderheid omtrent dezen rit, die aau onze militairen misschien wel belang zal inboezem en, is, dat de jonge Koningin, over dezen rijtoer sprekende aan Hare omgeving van te voren verzekerde, dat zij op de stafkaart den heelen weg had nagemeten. Dos avonds was er klein diner in het Gouvernementshotel en muziek in het stadspark door het 3y mphonieorkest der stedelijke muziekschool. ---