Pierre Loti over Carmen Sylva. 't Is belangwekkend wat Pierre Loti in zijn nieuwste boek, Une Exilée, van Carmen Sylva zegt — namelijk, wat de schrijfster, niet de Koningin van Rumanië betreft. Er is evenveel critiek als boeiende voorstelling in de volgende beschrijving: „De schrijftafel der Koningin was bedekt met die blocnotes, zoo vlug, met eene duidelijke, vaste en loopende hand beschreven, benevens al dat aardige schrijfgereedschap, waarop hare naamletters en hare kroon prijken. Hare grootste toevlucht in diep neerslachtige stemmingen zijn die blocknotes, waarvan de losse blaadjes met koortsachtige haast volgeschreven en éen voor éen afgescheurd worden. „De Koningin, die meer dan eenig schrijver van haar tijd heefc geschreven, heeft ze bij duizenden afgescheurd, die blaadjes, waarover hare pen heengegleden is — eene van die pennen, die sans fin genoemd worden, omdat zij voortschrijven, zonder dat men ze behoeft in te doopen. Gedichten, aphorismen, romans en drama's, altijd in koortsachtigheid ontworpen en in de grootste haast, in uitputtende opgewondenheid geschreven, om zoo schielijk mogelijk al het onuitgesprokene samen te vatten en ter neder te stellen, wat in stroomen nit hare verbeelding vloeide. En zoo ongelijk : eenige werken verkrijgen groote uitgebreidheid; andere blijven onvoltooid, ineengeward, zooals zij waren door de gelijktijdige ontstaanskiem van het volgende werk. „Geen harer werken is uitvoerig genoeg, omdat de Koningin ten opzichte van de letterkunde in den waan verkeert, dat alles onmiddellijk in de eerste opwelling geschreven moet zijn en dan zoo gelaten moet worden, met verachting van den zoo noodzakelijken arbeid, die daarin bestaat, dat men zijn eigene gedachten zooveel mogelijk voor den lezer moet verduidelijken. „0, ik wil niet zeggen, dat het werk der Koningin niet uitmuntend mag heeten, zooals het is; zij heeft eene hooge vlucht, die menig schrijver mist, en zelfs waar zij het zwakst is, openbaart zich nog eene groote, edele, weerklank vindende en deelneming vorderende ziel — en voor hen, die gevoelen en lijden, is dat genoeg, al is het dat ook niet voor de letterkundige autoriteiten. Men moet zich er over verbazen, dat die vrouw, als Vorstin geboren, eene gekroonde Koningin, twintig jaar lang alle menschelijk leed zoo heeft kunnen doorgronden en zulk een diepen blik in den nood der geringen en armen heeft geslagen." --- Ook een negentiende-eeuwsche vooruitgang. Het gebruik om bij elk couvert eenige glazen te zetten voor den verschillenden wijn, die geschonken wordt, dagteekent uit de negentiende eeuw. In de achttiende eeuw werd bij eiken nieuwen wijn het glas uitgespoeld in een kuipje van aardewerk, dat op tafel binnen het bereik van ac gasten stond. --- De „rebus" geparodieerd. Toor een jaar of wat was het elkander opgeven van „rel_us"sen een ware epidemie geworden. Overal, in gezelschap, op school, op straat, vervolgde men elkander met die raadselopgaven. Een populair acteur, wien dat verveelde, bespotte de mode op de volgende wijs. Hij verscheen ten tooneele met de afbeelding van eene kolossale bij, en ging er toen in eene vragende houding bij staan. En na een pauze sprak hjj plechtig: Bijzonderheid (bij zonder heid). --- Een model-sportsman. Een journalist te Newcastle, zekere J. B. Radclifl'e, nam aan een kwartmijl te roeien, een kwartmijl te zwemmen, een kwartmijl te loopen, een kwartmijl op een vélocipède te rijden en een kwartmijl paard te rijden, en dat alles in een kwartier. Hij volbracht zijne taak in twee minuten binnen den bepaalden tijd, wat al zeer sterk mag heeten, vooral als men in aanmerking neemt, dat hij geen jongmensch meer is, maar een man van over de veertig jaar. --- Drie zoetvloeiende dichternamen. die van Dante, Boccaccio en Tasso, beteekenen, overgezet zijnde, eenvoudig: „herteleer", „grootmond" en „das". --- Een welgeslaagde list. „Verleden Zondag", sprak een predikant tot zijne hoorders, „heeft iemand een knoop in het collecte-zakje geworpen. Ik zal geen namen noemen. Ik zal alleen zeggen, dat er in de gemeente maar één persoon is, die dat gedaan kan hebben, en ik verwacht, dat bedoeld gemeente-lid na dé godsdienstoefening dien knoop door een geldig muntstuk zal vervangen." Na afloop van de godsdienstoefening kwam dan ook een welgesteld, maar vrekkig man inde kosterskamer, om den predikant te spreken. „Ik", begon hij aarzelend, „moet u mijne ver. ontschuldigingen maken, dominé, voor — voor dat geval met den knoop, dat — dat — ik kan u verzekeren — louter bij ongeluk was. Ik had toevallig dien knoop in mijn vestzak, bij een tienstuiversstuk, en bij vergissing nam ik den knoop. Hier, dominé, is het tienstuiversstuk." „Dank u", zeide de predikant, het geldstuk aannemende en hem deftig den knoop overhandigende. „Maar ik begrijp niet, dominé !" hernam de vrek, „boe ge juist wist, dat ih het was, die die zich zoo ongelukkig vergist had. „Dat wist ik ook niet", antwoordde de predikant. „Dat wist ge niet! Maar ge zeidet toch, dominé, dat er maar één in de gemeente was, die het gedaan kon hebben." „Juist. Ziet ge, mijnheer, 't is niet wel mogelijk, dat twee menschen éen knoop in het zakje gegooid hebben, niet waar?" vroeg de predikant met een vriendelijken glimlach. De ander zeide den predikant haastig vaarwel en had zichzelven wel een schop willen geven --- Den prijs gewonnen. Een vroolijk gezelschap zat in een koffiehuis en kortte elkaar den tijd door scherts en anecdotes-vertellen. In een tusschenpooa van stilte sprong een hunner overeind en riep: „Ik geef tien flesschen aan hem, die de stem van een dier precies weet na te bootsen." Dit aanbod werd aangenomen, en er was een gehinnik, een oorverdoovend gefluit, gekraai, gebrom, geblaf, gehuil en gebrul. Toen stond de' laatste man in den kring op en — deed niets. Na vijf minuten stilte bespeurde hij, dat de anderen ongeduldig werden, en zeide dood bedaard : „Ziedaar, heeren, — dat was de stem van een visch !" Algemeen gelach. Hij had den prgs gewonnen. --- Gepaste zuinigheid. „Je bent niet zuinig," zei een man tot zgn vrouw. „Als je eene vrouw niet zuinig noemt, die hare trouwjapon bewaart voor een mogelijk tweede huwelijk, dan zou ik wel eens willen weten wat dan zuinig is," kreeg hij ten antwoord. --- Practisch opgevat. „Hoe kan ik u ooit vergelden wat ik u verschuldigd ben, dokter?" zei een herstelde zieke, in eene opwelling van dankbaarheid. „In bank- of muntbiljetten, goud, rijksdaalders of guldens, dat is mij hetzelfde, maar liefst wat spoedig," antwoordde de dokter. --- Eene mislukte proefneming. Toen de sinaasappelmarmelade pas was ingevoerd, werd zij op groote schaal geadverteerd als uitmuntend geschikt om in plaats van boter te gebruiken. Eene vischvrouw, die de advertentie gelezen had, wilde het eens mét een pot van dat artikel probeeren. Den volgenden ochtend kwam zij den winkelier een hevig standje maken. „Leelijke bedrieger!" riep zij uit. „Wat voor goed heb je me daar gisteravond verkocht P Ik ]_eb er mijn man bijna mee vergiftigd." „Hoe kwam dat, Juffrouw ?" „Hoe, dat kwam? Heb je niet gezegd, dat het in plaats van boter gebruikt kon worden ?" „Ja." „Welnu dan, ik heb er visch mee gebakken en we zgn zoo ziek als katten geworden." --- Naar den regel. „Wie waren de eerste menschen" ? vroeg de onderwijzer. „Eva en Adam", antwoordde de galante leerling. „Je moet zeggen : „Adam en Eva", verbeterde de paedagoog. „Heb ik je niet gezegd, dat zij in alphabetische orde geschapen zijn" ? --- Niet ontvangen. Dienstmeisje (tot modiste): „Ik kan u onmogelijk aandienen. Mevrouw ontvangt niet vanda. g!" Modiste (met de rekening): „Te ontvangen behoeft Mevrouw ook niet, — als ze maar geeft." (Fl. BLJ --- Veilig. Heer (tot marskramer): „Noem je dat veiligheidslucifers P Ze gaan in het geheel niet af!" Marskramer: „Nu, wat wilt n veiliger?" --- Wanneer een man vooruit wil komen, dan moet hij zijn vrouw raadplegen. Fkankxin. De raad, u door een vrouwenhart gegeven, zal steeds de beste zijn. VAN ASSENDELFT DE CONINGH, Ontmoetingen ter zee en te land. Welk ernstig of edel doel ik ook in mijn leven heb nagejaagd, ik heb het alles te danken aan de beste, beminnelijkste en verstandigste aller beoordeelaars — een liefhebbende, trouwe vrouw. Bakdetti. Ik heb menigen voorspoedigen, trotschen, algemeen gevierden man gekend, die toch meden stroom zou zijn afgedreven en verloren zou zgn geraakt, zonder de ijverige, onvermoeide handen van het kloeke, warme hart van het trouwt', kleine vrouwtje, dat onopgemerkt aan zgn zijde leefde, zoo innig aan hem hing, dat niets hen scheiden kon, en dat hem vooruithielp tegen het getij in van tegenspoed en wederwaardigheden. Wilmes. Wilt gij nauwkeurig weten wat betaamt, vraag het dan slechts aan edele vrouwen, want haar is er veel aan gelegen, dat datgene, wat geschiedt, betamelijk is. Goethe, Torquato Tasso. En nu hebben wg een langen, ernstigen werkdag te verwachten, vooral ik. Maar hij moge komen! Sluit u maar vast bij mrj aan, gij edele, trouwe vrouwen. Ook dat heb ik in deze dagen geleerd: de vrouwen zijn de steunpilaren der maatschappij. Henkik Ibsen, Die Stützen des Gesellschaft. --- Voor de jongens. Een lesje van grootvader. Komt jongens! niet mokken of morren en zeuren, En druilend verlorene knikkers betreuren, Dat is wat een Hollandschen jongen niet past; Neen, moedig 't verlies van de knikkers gedragen En gulweg gelachen als and'ren je plagen. Zoo wordt jelui jongens nog eens van stavast. Nooit kruipen en gluipen, nooit draaien en liegen, Of willens en wetens de makkers bedriegen, Dat's leelijk, hoor jongens, en laag en gemeen. „In alles rechtuit" zy de leus in uw leven. En wordt u soms ook eens te stryden gegeven, Komt, slaat er u altijd dan flinkweg doorheen. En zyn er de lessen, met lust dan begonnen. De luilakken hebben nooit prijzen gewonnen; Hebt ijver en eerzucht, hoe jong gy ook zyt. Laat nimmer een lastige les u vervelen, Zegt nooit: „al dat leeren, wat kan het me schelen," Ontwik'ling, vooruit! is de leus van den tyd. Houdt altijd een doel, maar een goed doel voor oogen, En kroont niet terstond altijd de uitkomst uw pogen. Gelooft maar: al strijdend vermeert onze kracht. Tracht nooit voor bezwaren uw oogen te sluiten. Maar sluit alle lafheid en halfheid steeds buiten, Düt is het, wat grootvader van u verwacht. Anna. --- SCHAAK PROBLEEM No. 3. Van Jak Kotrc. iCVs/.t Oiohy Smhnvê, Boheemsclte SaltaakpróUeman., Zwart. abodefgh Wit: Koning A 7, Koningin H 4,Raadsheerß2, Paard D 4, Pions E 3 en G 4. Zwart: Koning C 5, Pions D 1 en E _. Wit begint en geeft in 3 zetten mat. Oplossing van Probleem No. 1. Wit. Zwart. C . op A 6 C 5 op D 5 E 1 op E 6 Onverschillig. E 6, A 6 of P 4 geeft mat. of C 4 op A 6 C 5 op D . E 1 op E 6 Onverschillig. E 6 of P 4 geeft mat. ef C4opA6 B2opßl (Paard) Elopß4 CsopDs B 4 op C 4 en mat. of C * op A 6 B 2 op B 1 (Koningin\ E 1 op C 3 Onverschillig C 3 geeft mat. of Cl 4 op A 6 Csop B 6 E 1 op A 5 Onverschillig. A 6 of P 4 geeft mat. Goede oplossingen ontvingen wy van: J. A. t. V-, te Amsterdam. — Jb. Koekebakker, te Kampen. — N. N., te Diepenheim. — A. Korst, te Steenbergen. — A. Wybrands, te Amsterdam. — Betsy. — Crocs, te Arnhem. — Twee Schaakliefhebbers, te Zwolle. — H. en T., te Niekerk. — Mevrouw M. A. H. J. J. J., te Apeldoorn. — Robijn. — E. N. Scheltema, te Helder. --- Schaakspel. Voor vreemdelingen, mits door een der leden geïntroduceerd, bestaat iederen namiddag, van 2J_T tot hy? uren, in het college Zeemanshoop, gelegenheid tot spelen. ---