De zee eene goudmijn. Het is aan geen twijfel meer onderhevig, dat in het zeewater eene uiterst geringe hoeveelheid goudzouten aanwezig is, doch tot den huidio-en dag heeft nog niemand beproefd het kostbare metaal daaruit af te scheiden, wegens de hoo™ard wordt in het Egyptologisch museum te Cairo en eene verzameling planten bevat, die gevonden zijn "n oude Egyptische graven. Deze planten waren n zoo gaven toestand gebleven, dat, toen men die aan de inwerking van water onderwierp, zij zich lieten prepareeren, gelijk dit voor gewone herbaria geschiedt. De gevoeligste onderdeelen. gelgk stampers en meeldraden, werden ongeschonden teruggevonden, en zelfs kwamen °de kleuren, ternauwernood iets verbleekt, weder te voorschijn. Het is vrg mooielijk den ouderdom dezer planten met juistheid te bepalen, met het oog op de gewoonte der oude Egyptenaren, om de graven na vier of vijf eeuwen te openen en te onderzoeken. Volgens de meest matige schatting aZfnZeT?I aaVie plantea een Sesta<™ van dneduizend jaren toegeschreven. Bij vero-eliikina floradl? Plfmten met de der teJgenwoordgf flora kan men aannemen, dat het klimaat van Egypte sinds die zoo lang vervlogen tijden o-@en merkbare verandering heeft ondergaan. ° --- „Bickertjes" Velen te Amsterdam zullen misschien niet eens weten, dat daar een historische verzameling der schutterij bestaat: een collectie uniformen, uniformstukken van schutters en van voorwerpen, aan schutters behoord hebbende. Zoo is er o. a. een houten tabakspijpje bij, een zoogenaamd „Bickertje". Bij het le bat. mobiele schutterij, dat in 1830 uitrukte, bevonden zich twee luitenants, gebroeders, de heeren Bicker. Zij werden van elkander onderscheiden door de bijnamen : de natte en de droge. De natte was zeer koelbloedig en rookte doodbedaard zijn pijpje onder het vuur des vijands. Toen de schutters later te Aarle-Rikstel pijpjes zagen liggen van hetzelfde model als de natte er een had, kocht iedereen zoon pijpje, en die neuswarmers, waarvan er een op het Amsterdamsche Schutterij-Museum bewaard is gebleven, werden „Bickertjes" genoemd. --- Een oude postbeambte. In Martara leeft een postbeambte, Oarlo Spagna genaamd, die den 5n Augustus 1794 geboren is. Hij houdt zich nog rechtop, rookt, leest de kranten en eet met goeden eetlust. In het jaar 1815 trad hij in dienst bij het Piëmonteesche leger, maar moest het na anderhalf jaar verlaten, omdat de militaire geneesheeren hem voor teringachtig verklaarden. Daarop wijdde hq zich aan den postdienst, waarin hij eerst nu drie jaar geleden tot werkelijk postbeambte benoemd werd. Men ziet dus wel, dat de man niet bijzonder snel bevorderd werd. Hij trekt sedert dien tgd zijn salaris, benevens toelage wegens dienstjaren, maar van den dienst is hij, wegens zijn hoogen leeftijd, vrijgesteld, en nu geniet hij zijn rust met waardigheid, bij het genot van zijn lievelingskost, gebraden polenta met strachino-kaaa. --- Opmerkingsvermogen. De dichter Karl Zimmermann, die jarenlang in zijn vaderstad Maagdenburg het ambt van rechter bij het Crimineel Gerechtshof bekleedde, kon het een beschuldigde aanzien of hij schuldig was of niet. Als hij den persoon, die voor hem gebracht werd, eene poos beschouwd had, klopte hij met zijn wijsvinger op de tafel en mompelde : „schuldig", of hij schudde nadrukkelijk het hoofd en zeide: „onschuldig." Het is bewezen,'dat hij zich nooit vergist heeft. De Fransche schrijver Balzac bezat eene dergelijke gave in zoo hooge mate, dat hij een gesprek, in _ eene taal, die hij niet verstond, gevoerd, tot in alle bijzonderheden op de gezichten der sprekenden las. Toch, —om het er in een ernstig geval op te laten aankomen ?? --- Een vreemde wilsbeschikking. Onlangs is te Milaan een millionnair o-estorven, Tahabei genaamd, die 50,000 lire aan de straatvegers van die stad heeft vermaakt, op voorwaarde, dat zij in hun werkpak mee in zijn lijkstoet zouden loopen. In zijne jeugd was deze zonderlinge Italiaan zelf straatveger geweest. --- Leeuw en lavendel. Over de niet onbelangrijke vraag, van welke lucht een of ander dier veel houdt of waarvan het afkeerig is, heeft men zich tot dusverre behalve waar het bij de jacht of het strikken te pas komt — nog niet veel bekommerd. Het volgende is echter daartoe een niet onaardige bijdrage. Een heer, die zich met lavendelwater gewasschen had, bleef voor de kooi van een leeuw staan. Dadelgk kwam de leeuw voor de tralies, waar hij zich met blijkbaar welbehagen tegenaan wreef. Toen den koning der dieren een met hetzelfde water besproeid papier in de kooi werd geschoven, zocht hij, zichtbaar verheugd, zijn klauwen, zijn wangen en zijn geheele lijf, door zich over het papier te wentelen, te parfumeeren. Bij andere leeuwen had die proefneming hetzelfde gevolg. Daardoor zou men op de gedachte komen, dat een reiziger, die in de woestijn door een leeuw wordt aangevallen, maar een fleschje lavendelwater behoeft mede te nemen, om goede vrienden met hem te zijn ; hij zou misschien echter ook gevaar kunnen loopen, dat de leeuw hem niet weer wilde laten heengaan. --- Eenerlei stamboom. Alexander Dumas, de schrijver van „Monte Christo," had, zooals bekend is, de huidkleur van een Creool. Op zekeren dag kn g sp-Je in een café een bab- belachtige vreemdeling een gesprek met bern aan. „Niet waar, mijnheer Dumas," zeide hij, „uw vader was een Mulat ?" „Ja, mijnheer," antwoordde de beroemde romanschrijver. „Dus moet uw grootvader een neger geweest zijn." „Juist." „En uw overgrootvader ?" „Was een aap," antwoordde Dumas; „mgn stamboom eindigt, waar de uwe begint." Het is ons wel bekend, dat deze aardigheid juist niet van gisteren is, evenmin als de oude Dumas zelf, maar we denken soms ook eens aan 't opkomend geslacht. --- Begrepen. Student: „Wat is het 's avonds toch gezellig en plezierig thuis te zijn !" Zuster: Zoo — heb je in geen éen koftiehuis meer crediet?" --- Tweeërlei. Papa brengt zgn zoon naar den marchand tailleur en bestelt op de pof een pak. Vader laat voor zijn jongen een jas maken van zgn oude. Mama raadpleegt hare dochter over het menu. Moeder roept Marie aan 't fornuis en wijst haar hoe ze doen moet. Mama smacht naar een ameublement style zoo en zoo. Moeder zorgt voor tafels met ronde hoeken, waaraan de kinders zich niet kunnen stooten. Mama kent Engelsch en Fransch, maar moet huishouden leeren van de meid. Moeder brengt zonen en dochteren groot, dat ze zich redden kunnen. Papa laat fortuin na (of ook niet), vader een goeden naam en flink opgevoede kinderen. Mama schaft pommes de terre en robe, moeder aardappels. Papa is trotsch op zgn heer zoon, — maar op hun vader zijn het de jongens. (Naar het Duitsch.) --- Een boetvaardige bekentenis. Toen de maarschalk Narvaez op sterven lag, kwam, op zijn te kennen gegeven verlangen, een geestelijke hem bezoeken. Deze drukte hem op het hart, bij zgn verscheiden zgn vijanden te vergeven. „Ik heb geen vijanden," antwoordde de ruwe soldaat. „Geen vijanden ?'• zeide de biechtvader, twijfelend. „Denk eens goed na." „Neen," hernam Narvaez; „die heb ik allemaal laten doodschieten." --- Kiesch geweigerd. Levassor, de bekende Parijsche komiekzanger, nam deel aan een liefdadigheidsconcert en werd, na de uitvoering, door de commissie met de andere executanten aan het souper genoodigd. Toen allen gezeten waren, vond Levassor onder zgn servet een Paaschei, waar eenige goudstukken uitvielen, toen hij het gebroken had. „Ha! gij weet, zie ik, dat ik veel van gekookte eieren houd," zeide hij vroolijk tot zgn gastheer : „maar waarschijnlijk weet gij niet, dat ik alleen het wit gebruik, en dus moet ik u verzoeken den dooier aan de armen te geven." --- Niet van zijn stuk gebracht. Een heer, die eene redevoering hield, had het ongeluk, door in het vuur zijner rede een onvoorzichtigen stap vooruit te doen, van de tribune te vallen. Het schaterend gelach, dat hierop volgde, beantwoordde hij met de verklaring, dat ieder redenaar wel doet tot zijne hoorders af te dalen. --- Uit den mond der kinderen.... „Waarom zei Papa gisteravond, Moeke, dat er een, wit paard voorbijging ?" vraagt Mevrouw's kleine meid. „Dat zegt men wel eens meer, Betsy-lief, zoo bij manier van spreken, wanneer in een gezelschap eene plotselinge stilte ontstaat of toevallig op een oogenblik geen der aanwezigen iets zegt!" Bet s y (met haar hnilcje van dat ze 't begrepen heeft): „O, Moeke!" Eenige dagen later heeft Mama dames bij zich op visite, en als dan de afwezigen danig over de tong gaan, zoodat er geen speld tusschen kan en het een leven is als een oordeel, komt Betsy bij haar moeder staan en vraagt met haar helder stemmetje: „Niet waar, Moeke, wat nu voorbijgaat zijn allemaal zwarte paarden!" --- Heel eenvoudig. Een winkelier komt bg een kennis, om hem zijn nood te klagen. Hij moet een Franschen brief schrijven en weet niet hoe hij daarmee aan moet. „Och, dat is heel eenvoudig," is het vlugge antwoord. „Daar heb je b. v. flesch, dat is bouteille, kaas is fromage, vriend ami, — en met de andere woorden ga je dan eveneeas te werk!" (Fl. Blatter.) --- Nero in een nieuw licht. De onderwijzer geeft voor de klas eene beschrijving van Keizer Nero : wreed, van een somber I uiterlijk, wiens gelaat nooit door een lach werd verhelderd. „Nooit P heusch nooit P" vraagt een der leerlingen. „Neen, nooit!" is des onderwijzers bescheid. „En dan als men hem dan kietelde P" --- Meer oprecht dan vleiend. „Tot welke school zoudt gij mijne schilderij rekenen ?" werd een schilder door eene dilettante gevraagd. Zeer vriendelijk gaf de kunstenaar haar ten antwoord: „Tot de Kinderschool. --- Logische gevolgtrekking. Een kleine jongen, die gewoon was de afgelegde kleeren en het oude speelgoed van zgn ouderen broeder te krijgen, vroeg laatst: „Ma, als doodgaat, moet ik dan ook met zijne weduwe trouwen ?" --- Ook een afspraak. Dame (lot koetsier]: „Johan, kom je me van avond uit de komedie halen ?" Koetsier: „Afgesproken, Mevrouw !" --- Hand en been. „Toe, geeft u mij uwe dochter tot vrouw! Ik verzeker het u: ik zal haar op de handen dragen!" „Als zij je eerst op de been heeft geholpen! Jawel, dat kun je nagaan \" --- BLOEMEN VAN EICENBOOEM EN UIT DEN VREEMDE Toen vertelde hun de moeder, wat de prediker gezegd had, wel niet zoo goed en schoon als hij het gedaan had, maar toch op hare wgze, duidelijk en aardig, zoodat de kinderen het veel beter begrepen dan wanneer de predikant het hun zelf had gezegd. Want een brave moeder is altijd de beste leermeesteres voor hare kinderen en kan aan de woorden zulk een uitdrukking geven, dat zij hun in het harte gaan en er in blijven. Fbedebika Bbemeb, De Kerstavond. De moeder behoort haar kinderen te onderrichten; daarom acht ik het van groot gewicht, dat de vrouwen, eer zij in het huwelgk treden, een getuigenis van haar kennis van het Christendom afleggen. Kabel XI, Koning van Zweden. Een lieve en verstandige moeder moet zich om elk harer kinderen bekommeren; zij moet aan de opvoeding harer jongens bijna nog meer arbeiden dan aan die harer meisjes, want hoe harder het masker is, des te zorgvuldiger en zachter moet de teedere hand der liefde het bewerken. Of het kind een meisje of een knaap is, elk kind verlangt naar liefde en een zorgdragende hand. Ook de kleine menschenplantjes verkwijnen, als ze slechts onder onkruid, distelen en doornen opgroeien. Nathalt von E schtkuth, Gravin Judith. --- In Februari. door L. V. N. 't Was alles dor nog in 't winterhout; Wel scheen er de zon, maar de lucht was koud; Geen „zomersche dag". Februari! Maar de zon keek rond, door geen wolk gestuit. En lachte de ondankbare hart'lijk uit, Die warmte zocht —, in Februari! Wis alles nog dor en hopeloos koud? Wat hangt daar te zwieren aan 't elzenhout ? 't Zgn de bloesems van Februari 1 De sierlijke trossen van geel en bruin, Groeiend en bloeiend in 't bar-koude duin, Aan de twijgen van Februari! Wèl zijt ge van 't rustbed vroeg opgestaa-.i, Hebt, dankbaar aau 't leven, uw werk gedaan, Weinig eischende Februari! Is 't, wijl uw kern zoo krachtig en frisch, Dw hart zoo vol warmte en leven ia ? Uw dankbaar hart .... Februari! --- Schaak Probleem. No. 9. Van Jan Detina. Wit: Koning G 1, Koningin A 4, Kasteel F 4, Paarden C 3 en E 1. Zwart: Koning E 3, Paarden A 1 en C 1, Eaadsheer B 2, Pions C 5, E 2, G 2, G 3 en G 4. Wit begint en geeft in 3 zetten mat. Oplossing van Probleem No. 7. Wit. Zwart. A6opD6 FsopD6 A 7 op B 8 Onverschillig. JB 8 geeft mat. Of A6opD6 F 5 op 9 3 D 6 op D 4 Onverschillig. D 4 op E 4 en mat. Goede oplossingen ontvingen wg van: N. N., te Diepenheim. — A. Wgbrands, te Amsterdam. —¦ A. Korst, te Steenbergen. — Robg'n. — E. N. Schelteua, te Haarlem. — W. 3. v. D„ te Sn. — H. Mendes da Costa, te Amsterdam. — Twee Schaakliefhebbers, te Zwolle. — Mevrouw M. A. H. J. J. J., te Apeldoorn. — Een Schaakliefhebber, te Amsterdam. — Betsy. — C. Bieren, te Boyenkarspel. — H. en T., te Niekerk. — Croes, te Arnhem. — S. J. A., te Woudsend. Schaakspel. Voor vreemdelingen, mits door een der leden get ïntroduceerd, bestaat iederen namiddag, van 2}-£ tot BJ^ uren, in het college Zeemanshoop, gelegenheid tot spelen. — Het Vereenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap vergadert eiken Woensdag- en Zaterdagavond, in De Rovde Leeuw, Vijgendam, alllier. ---