Duitschland. Dezer dagen, is door het hoofdbestuur der maatschappij van landbouw, in Posen, het verzoek gericht tot den opperpresident dier provincie om zijn invloed bij den aartsbisschop te bezigen, ten einde te verkrijgen, .lat allé kerkelijke feesten, vallende op werkdagen, worden w _iigd op den eerstvolgenden Zondag. De opperpresident heeft kort daarop geantwoord, dat hij, volkomen instemmende met 1« petitionarissen, reeds in overleg deswege was getreden met iU aartsbisschop; hij deelde verder mede, dat de genoemde geestelijke geheel met hem instemde en zich tot de Roomsche curie had gewend om bekrachtiging van het voorstel te erlangen. Dergelijk feit staat echter niet op zich zelf. In Silezië worden reeds vele jaren, zegt de Weser Zeitung, de kerkelijke feestdagen, van de werkdagen naar de eerstdaarop volgende zondagen verlegd. Ook in 2uid-Duitschland en in Oostenrijk worden thans krachtige pogingen in dien geest in het werk gesteld. --- Oostenrijk. Het verkoopcontract van de Neue Freie Presse is nu definitief geteekend, nadat de minister van binnenlandsche zaken de maatschappij op aandeelen, welke het blad zal exploiteeren, en hare statuten, heeft goedgekeurd Dc verkoopsom bedraagt niet, gelijk gemeld werd 1,400,000 florijnen maar wel de enorme som van 2V. millioen florijnen, te betalen in vier jaarlijksche termijnen. De heeren Etienne en Dr. FriedlSnder hebben de verplichting op zich genomen, om de redactie op de bestaande wijze vijf jaren lang voort te zetten, ieder tegen een salaris' van 20,000 florijnen 's jaars. De derde medeeigenaar, de heer Adolph Werthner, heeft zijn aandeel in het blad afgestaan voor eene schadevergoeding van een half millioen florijnen. De zaak werd door de Unions-Bank beklonken, in naam van vier ongenoemdo banken, die daarna eenè maatschappij hebben opgericht, om de courant te exploiteeren. De Unions-Bank kreeg voor hare bemiddeling de aardige som van 200,000 flor. Trouwens er schijnt tegenwoordig eene ware manie te Weenen te heerschen, om dagbladen aan te koopen en er maatschappijen van te maken. Zoo is ook het Fremdenblatt door eenige kapitalisten aangekocht. Het zal eveneens eene company limited worden. De tijd voor deze herscheppingen is eigenlijk slecht gekozen, want door de strike zien de couranten er alles behalve smakelijk uit. Hare onooglijkheid schijnt echter de speculanten niet af te schrikken. Gelijk wij hebben vermoed, nadert reeds nu de strike der zetters en drukkers met rassche schreden haar einde. De flinke houding der eigenaars van drukkerijen en der uitgevers van dagbladen heeft haar effect niet gemist. Het nieuw vastgestelde tarief heeft insgelijks grooten invloed gehad, en biedt dan ook den gezellen belangrijke voordcelen aan. Velen zyn dan ook reeds naar de werkplaatsen teruggekeerd, terwijl vele anderen aan het wankelen zijn gebracht. De kranten, die aanvankelijk slecht van nieuws voorzien en ellendig gedrukt waren, en daardoor den oorsprong van haren toestand verraadden, zien er nu reeds veel beter uit. Men kan merken, dat de drukkerijen allengs weer beter bevolkt worden Intusschen heeft het voorbeeld der drukkers en zetters aanstekelijk gewerkt. Immers dreigen nu kleermakers en schoenlappers , bakkers en leerlooiers "ja zelfs kellners den arbeid te staken, wanneer men hun geen betere vooruitzichten opent. Wat zal er van d» daraesschoentjes en van het Wiener (luxe) Brod, wat van de beroemde Weener diners worden, wanneer al deze lieden met de handen in den schoot gaan zitten? De Prater zal zeker verlaten zijn, wanpeer de schoonen uit Jozefsstad en uit ie Ringen hare bott:'•* een arend. Gallischen haan en van den Dit is het kind van den ouden u j van weJken keizerlijken arend, dit is de nieuwe liberale Frankrijk zich veel p«100tjnds de krachtige verklaringen De onverzoenlijke bladen «un.»" wel iets gematigder sevan graaf Daru en den meerOUimy hjj b b worden De 2*8;!0 verwaardigt geestig te zijn. te schelden en te dreigen, zich Tt athic van het teeen- Het blad, zinspelende op de bekende sy f k woordig ministerie voor het huis van ui > ,^ll-ment publiek, dat het beweert over tot^Mf°«™»' offletefran 24 Febr. 1870, den dag, toffl. ae ™er Olivier de officieele candidaturen verwierp eB .Wf.* h«t BW flv 8 brak' Wij nemen het stuk als eeno curiositeit in net fransch over. OKDONNANCE K 0**1?" , Louis Philippe 11, roi des Francais- paria grace de Dieu et la volonté de Ia rue de Poitiers, a tous ceux qui ces presentes verront, salut et Transnonain, poule arl pot et Buzanjais: attendu que I'Empire est devenu une.pon*> mure;attendnquela rovantp ritnvpnne pit li meilleure des republiques; attenduque royaute moyenne est la meiiitu hnmaj général et du le progres est la loi des oc <*es |»mmes noupeuple Fran9ais en particulier, v OTdonnonB co veaux et des choses nouvelles, »'" qui suit: _. rte de 1830 est rétablie en 70, Akticle Pkemier. — La ui de 52 déposé aux archives en remplacement de la uonsu"" sous la garde de M. de KérafiT van de hecren Gui_ot, Casi- Hierop volgen de benoeming bisters zonder portefeuille; en mier Perier, üuchatel, enz. ai v tel fils, enz. als leden van van Guizot fils, Perier fils, uu den raad van state. . „ prins Napoleon ontvangt last De hofstoet van het jacht* (*[aremont naar Frankrijk over het lijk van Louis Philippe -„gten te midden van het volk, te brengen, opdat hii moge ;ns de Joinville wordt bevolen dat hij zoozeer geliefd heeiSfqo£a te brengen, om aldaar de Louis Napoleon naar St. tv de Cësar. laatste hand te leggen aan "li jjeoft verleden Maandag eene De heer Athanase Coquere fimpératrice, welke dooreen lezing gehouden in het cirq»Lond. De heer Crémieux, de ontzaglijke menigte is presideerde. Hij stelde beroemde advocaat en Voor en prees 'de libeden heer Coquerel aan de w Frankrijk. »Een groote menigte rahteit van het tegenwooraib taande," zeide hij, //komt een voornamelijk uit Katholieken conforentie wejkc dnor efln Protestant hooren spreken,,*• pc heer Coquerel had totonder- Israehet gepresideerd w<**^ ... en de temps zoowel als de werp gekozen „de ™oroordee „rOratcur-Ecrivain, qui est re- Figaro brengen hulde toe aa paroht ef par „.> fa dance marquablepar lefbar mea dms sa de caractere oud a mom peu e.Tcommmi)! /arsescorre. mr. Guizot, lorsqu d a «ne [ui mt-mt;- *" Imonnairesr comme die mo^k «ü^iffi^ =— * Srsrsfe Sttt eASekrdnamsche )»f££ S^f* man verleden jaar in Felix heeft h^ffiWte£voïïf dsche kunst zal deze woorden van deniW r en vo^e beamen. Het is eenige geduchte waarheden gezegd betreffende de Fransche lichtzinnigheid en oppervlakkigheid, en heeft de vooroordeelen bestreden, welke de Fransche burgers beletten op vrije en mannelijke wijze hunne sociale plichten te vervullen. Wij Franschen zijn niet zoo zeer oppervlakkig, zeide hij, als wel kleingeestig en élroits (bekrompen). Wij hebben de manie om niets zelf te willen doen; niets aan eigen krachten toe te vertrouwen; wij willen volmaakte symmetrie en wenschen alles te regelen en pasklaar te maken volgens een zelfde model. Zooals al de draden van een spinneweb rechtlijnig uitloopen op datzelfde leelijke insect, moet bij ons het geheelo netwerk onzer instellingen uitloopen op dat eenige middelpunt «-den staat." Onze geschiedenis kan ik het best beschrijven door u een fabel te vertellen. //Er leefde eens in een afgelegen land een kundig intrigant, wiens broodwinning het was krukken te maken. De zaken gingen echter niet goed, want de meerderheid was niet lam of mank en had geen krukken noodig. Wat deed onze vriend toen ? Hij bracht het gebruik van krukken in de mode, en zelfs aan het hof liep iedereen op krukken. Doch het ongeluk wilde, dat er weer van die koppige menschen waren, die durfden beweren, dat het gemakkelijker was op eigen beenen te gaan. Deze maakten een revolutie en verjoegen den intrigant, die hierop in het land, waar hij de wijk nam, boeken schreef om te bewijzen dat hij gelijk had. En het vreemdste van alles was, dat er' vele menschen gevonden werden, die hem geloofden! Een andere manie in Frankrijk is die van reglementen te maken, ofschoon deze evenmin nuttig zijn in godsdienst als in staatkunde. Men gelooft weldra meer in den vorm dan in de kern. Om dit verder te verklaren zal ik u een geschiedenis verhalen. «Des avontures d'une idee juste ala recherche d'une position sociale." ledereen heeft wel eens een goed denkbeeld, een gelukkigen inval gehad. Doch eer men aan een nieuwe gedachte ingang wil doen vinden in ons land, moet men duizende hinderpalen overkomen. Zij zijn: onze vooroordeelen. De ongelukkige nieuwe gedachte moet op het bankje der beschuldigden plaats nemen. Eerste vraag: Tot welke sekse behoort gij ? Heeft de gedachte het ongeluk van te moeten antwoorden: //ik behoor tot het vrouwelijk geslacht" dan is alles mis, en heeft zjj niet de minste kans, want in ons land is men overtuigd , dat de vrouwen slechts poppen zijn, geschikt om te coqnetteeren en behaagziek te zjjn, doch m wier hoofd geen gezonde gedachte kan opkomen. Tweede vraag. Tot welk ras behoort gij? Do arme gedachte, die er niets meer van begrijpt, zal misschien antwoorden: «ik ben van het Germaansche of Saksische ras." Halte la! ongelukkige, weet gij dan niet dat wij tot het Latijnsche ras behooren ? Ha! door onze aderen stroomt het bloed der Romeinen, die de volken van hun vrijheid beroofden, en de nieuwe gedachte wordt verstooten en verjaagd. Zijt gij een leek of een priester'? is de derde vraag. Behoort gij tot eenige kerk, dan is het: //arrière, hoe durft gij u vertoonen", want er zijn hier van die schitterende geesten die allen godsdienst entkennen en niets van het Evangelie weten, dan dat het verkeerd is met zijn dertienen aan tafel te zitten, of op Vrijdag een reis te beginnen. De laatste en verschrikkelijkste vraag is: zijt gij een specialiteit? Men maakt van zijn kinderen advocaten, doctoren, schoolmeesters, maar mannen? Neen dat nooit, alleen specialiteiten. Geen conferentie of verslag in de Fransche dagbladen kan besluiten zonder anecdote. Van den heer Coquerel wordt de volgende verteld: Hij was hij den minister ontboden in de dagen van het persoonlijk gezag, om zich te verantwoorden, dat hij een sociale quaestie behandelde in zijn dagblad, dat geen sociale quaestiën bespreken mocht.| //Maar wat is eigenlijk eene sociale quaestie?" vraagt de heer Coquerel aan den beambte. De ongelukkige stottert, zoekt tevergeefe naar woorden en zegt: lk zal het aan mijn chef vragen. Deze behoorde het te weten, en hij antwoordde dan ook zonder aarzelen: »De sociale quaestiën, mijnheer, zijn alles wat bestaat." Toen wist ik eindelijk, zeide de heer Coquerel, dat ik in mijn dagblad alleen alles mocht behandelen, dat niet bestaat. In de Parijsche dagbladen is een ministerieele aanschrijving opgenomen, waarbij de militaire overheden worden gelast de vroeger met onbepaald verlof weggezonden soldaten naar de reserve over te brengen en daarbij in te schrijven, zoomede zeker aantal soldaten die met zes maanden verlof naar huis zijn gezonden. Gelijk per telegram is medegedeeld, zal de volgende lichting van recruten voor de land- en zeemacht, ingevolge de voordracht der regeering, 90,000 man bedragen, zijirae 10,000 minder dan in de laatste jaren. Die voordracht is nog bij den Raad van State aanhangig; volgens geruchten zou dit coilegie eene grootere vermindering, namelijk van 12 a 15,000 man, raadzaam achten. Intusschen wordt door den Constitutionnel verklaard, dat de regeering in de vermindering van de sterkte der staande legermacht verder zal gaan, zoodra het door voorafgaande gedachtenwisseling met de andere mogendheden , bepaaldelijk met Pruisen, de zekerheid mocht verkrijgen, dat dit navolging zou vinden. — Op voorstel van den minister van oorlog hebben 751 veroordeelde militairen geheele of gedeeltelijke kwijtschelding hunner straf bekomen; 468 namelijk zijn geheel ontslagen, terwijl 283 eene vermindering van straf verkregen. — Dezer dagen is door het ministerie van SChoone kunsten bepaald, dat de voorportalen der Ecole normale met de borstbeelden der voornaamste Fransche schrijvers zullen worden versierd. . — Dezer dagen is te Parijs eene maatschappij tot stand gel^mern, welke zich de oprichting aldaar ten doel stelt van een aïyl voor vrouwen en meisjes, welke haren straftijd in de Parijsche gevangenis van St. Lazare hebben volbracht, ten einde haar zedelijk te herstellen en haren terugkeer in het werkelijk leven, zonder gevaar voor zich zelve en voor anderen, mogelijk te maken. — Als opvolger van wijlen mgr. Bonald, aartsbisschop van Lyon, is door den minister van eeredienst aan den Keizer voorgesteld mgr. Genouilhan, aartsbisschop van Grenoble, een ijverig gallicaan. — De bisschop van Straatsburg heeft een mandement uitfevaardigd, waarin de beide brieven, door pater Gratry onder en titel: //mgr. de bisschop van Orleans en mgr. de aartsbisschop van Mechelen," in het licht gegeven, veroordeeld worden als bevattende valsche, ergerlijke, voor de Katholieke kerk beleedigende voorstellingen, die den weg openen voor dwalingen, welke reeds door de Pausen, als vermetel en naar ketterij zweemende, veroordeeld zijn. Tevens wordt aan de geestelijkheid en de geloovigen van het diocees verboden, bedoelde brieven te lezen, te laten lezen of ze te huis te bewaren. En datzelfde verbod wordt uitgestrekt over alle theologische geschriften, die de bovengenoemde schrijver in het vervolg mocht in het licht geven, wanneer zij niet voorzien zijn van de bisschoppelijke goedkeuring. (de lijd.) --- Turkije. De Armenische* gemeente heeft, naar aanleiding der aankomst van Monsignore Pluym, die gelijk men weet naar Konstantinopel is afgevaardigd, om te trachten de Armeniërs met de Roomsche kerk te verzoenen, besloten om te volharden bii de handhaving der prerogatieven van de kerk en der plichten jegens de Porte. --- RECHTERLIJKE INDEELING Aan moed en voortvarendheid ontbreekt het onzen tegenwoordigen minister van justitie niet. Nu hy eenmaal ernstig besloten heeft de wet van 1861 op de nieuwe rechterlijke inrichting te handhaven, is hij vol ijver, om al wat daartoe noodig is, voor te bereiden. Het herziene wetboek van strafvordering is reeds sedert langen tijd ingediend, ook de wijzigingen in de burgerlijke procedure, ten gevolge van dc nieuwe rechterlijke organisatie vereischt, lijn reeds door de afdeelingen der Tweede Kamer onderzocht. Eenige weken geleden, heeft hij de kroon op dien arbeid gezet door de aanbieding van een wetontwerp, houdende eene nieuwe rechterlijke indeeling des rijks. Dit laatste gedeelte is tevens het moeielijkste gedeelte van de hervorming onzer rechtshedeeling. Niet om de ingewikkelde quaestiën van beginselen, die het oplevert; die zijn er niet in te vinden. Maar de practische bezwaren zijn in groote menigte aanwezig en maken het begrijpelijk, dat menig minister heeft opgezien tegen een werk, dat velen in hunne belangen moet deerenen den maker meer vijanden dan vrienden verschaffen. Wio zich den storm herinnert, welke in 1861 is uitgelokt door het verminderen van het aantal gerechtshoven van elf op vijf zal begrijpen, welken orkaan thans moet uitbreken, nu eindelijk het getal der rechtbanken on kantongerechten zal worden verminderd. De minister, die niet geschroomd heeft dat gevaar onder de oogen te zien, verdient daarvoor den dank der natie. Wij zy'n geenszins voornemens het ingediende ontwerp in bijzonderheden na te gaan en te onderzoeken of de voorgestelde indeeling in alle opzichten juist en billijk is, of de opheffing van acht der bestaande rechtbanken en 48 der tegenwoordige kantongerechten in allen deele kan worden verdedigd. Wij verklaren volgaarne, dat wij daartoe buiten staat sijn. Om daarover met eenige aanspraak op juistheid te kunnen beslissen, moet men met een aantal lokale bijzonderheden ibekend zijn, die slechts kunnen worden geput, öf uit eigen ondervinding en aanschouwing, öf uit inlichtingen, die in de toelichting van het wetsontwerp slechts den deele worden gevonden, en waarvan de meeste bouwstoffen, bestaande in de rapporten der Gedeputeerde Staten en der procureurs-generaal, slechts aan het departement van justitie te vinden zijn. Wy' willen slechts op enkele hoofdpunten wijzen, die de kern van het ontwerp bevatten en de grondslagen waarop de indeeling berust. De leidende gedachte van elke nieuwe indeeling des rijks ter aanwijzing van de jurisdictie der verschillende rechters, moet zijn vereenvoudiging. Algemeen wordt erkend, dat het aantal rechtbanken en kantongerechten, thans bestaande, te groot en voor vermindering vatbaar is. Er zijn rechtbanken, wier werkzaamheden zoo luttel zijn, dat zij slechts om de acht of veertien dagen over een burgerlijk geding te beslissen en slechts drie of vier strafzaken 's weeks te behandelen hebben. Met sommige kantongerechten is hot niet beter gesteld. Ofschoon het nu zeker volstrekt niet noodig, ja niet wenschelijk is, dat de rechters dagelijks de handen vol hebben met rechtsgedingen, — de rechters bestaan immers voor de processen, niet de processen voor de rechters, — zoo is het toch evenzeer waar, dat echtscollegien, die gedurende de meeste dagen van het jaar tilzitten, — wij bedoelen natuurlijk bij gebreke van werkzaamheden — een overtollige weelde uitmaken. Bovendien snoet niet vergeten worden, dat het uiterst moeielijk is een zoo uitgebreid geschikt personeel ran rechtsgeleerden te vinden, als vereischt wordt voor eene aanzienlijk getal ambtenaren, en dat bij eene voldoende bezoldiging de kosten der rechtshedeeling, een zeer hoog cijfer bereiken. Al die omstandigheden werken er toe mede, dat de rechterlijke indeeling des rijks zich moet bepalen tot het noodzakelijke en dat elke nieuwe regeling onvermijdelijk de opheffing van sommige der bestaande rechtbanken en kantongerechten moet medebrengen. De indeeling moet echter nog aan een ander vereischte beantwoorden , dat het niet altijd mogelijk maakt, de indeeling zoo veel te vereenvoudigen, als de genoemde redenen zouden tengevolge hebben. Het belang der jusliciabelen moet in de eerste plaats in het oog gehouden worden en de omvang van elk kanton en elk arrondissement moet zoodanig worden vastgesteld, dat de bewoners niet te ver verwijderd zijn van den zetel des rechters. Die afstand is natuurlijk een relatief begrip en hangt van allerlei omstandigheden af, die voor de verschillende plaatsen des rijks zeer uiteenloopen. De uitbreiding van het spoorwegnet en der stoombootdiensten hebben dien afstand in de laatste jaren aanmerkelijk verkort en maken het inderdaad mogelijk om tot eene belangrijke inkrimping van het aantal, rechterlijke collegiën over te gaan. De regeering heeft terecht op die omstandigheden gelet en zich bij haar ontwerp in dc eerste plaats laten leiden door de vraag, //of de rechter, hetzy met een groot, hetzij met een klein rechtsgebied gemakkelijk genaakbaar blijft voor de justiciabelen ?" Op deze vraag zal het steeds aankomen bij elke beslissing omtrent de grenzen en het aantal der rechterlijke kringen, en op dezen bodem alleen is vnchtbaar debat mogelijk. Wij hopen dan ook, dat de discussiën zich daarop zullen concentreeren en dat de partijtwisten, die aan dit ontwerp geheel vreemd moeten blijven, de beslissing niet zullen bemoeielijken. Het betreft hier een onderwerp, waarbij alle ingezetsnen volkomen hetzelfde belang hebban, en dat voor alle partijen slechts uit één oogpunt kan en moet worden beschouwd: uit dat eener goede rechtshedeeling. Een onderdeel van het ontwerp vormt de nieuwe regeling van de bezoldigingen der rechterlijke ambtenaren. In dit opzicht heeft de voordracht ons weinig bevredigd. Reeds lang is er met volle recht geklaagd over de geringe belooning, aan de rechters verleend voor een arbeid, die niet alleen studie en onafhankelijkheid vereischt, maar bovendien de gelegenheid ontneemt, om zich op andere winstgevende bedrijven toe te leggen. Eene vermindering van het aantal rechters moet in de eerste plaats dienstbaar worden gemaakt aan eene verbetering van de positie der blijvenden, en hierin is slechts weinig vooruitgang merkbaar. Wel is de bezoldiging der kantonrechters verhoogd, maar daarentegen zijn hun de zoogenaamde emolumenten ontnomen d ie tot dusver door de justiciabelen zelven werden betaald. De bezoldigingen der arrondissementsrechters zijn echter slechts weinig verbeterd, ja van sommigen geheel onveranderd gelaten. Vree» voor verhooging van het budget van justitie heeft daartoe aanleiding gegeven, ja de minister wijst er met zekere zelfvoldoening op, dat deze hervorming, in afwijking van andere, //geen hoogere offers van de schatkist vergt', hoewel eene verhooging van bezoldiging daarmede gepaard gaat." Die verhooging is er dan ook naar! De minister heeft zich blijkbaar niet de vraag gesteld: wat moet de belooning zyn die de staat verschuldigd i 8 aan mannen van studie, die hun geheel leven wijden aan een zOO belangrijke taak als de bedeeling des rechts, mannen, die in staat moeten zijn, ook al bezitten zij geen eigen vermogen, den eervollen stand, waarin zy leven, op te houden ? Zijne eenige maatstaf schynt daarby geweest te z;Jn. Ue traetementen zoo e regelen, dat hy aan de Kamer triomfantelijk kon mededeelen: " budget wordt er niet hooger door. "'wanneer wij het in ons land slechts uiterst zelden zien gebeuren, dat bekwame juristen, die den eersten tyd hunner mannelijke jaren datbeKwa . hen gewijd> een plaatg innemen in aan de praoj fc zulks ia Engeland zoo m rechterlyk coUe_£.JS ... aan de karige wijze, waarop ons land ln de bioldigüig **«* rechterlijke ambtenaren voorziet- Ot' is het niet belachelijk, dat de president en de leden van de eerste rechtbank in ons land lagere bezoldigingen genieten dan b. v. de directeuren en leeraars der hoogere burgerscholen. Wij misgunnen dezen geenszins hun inkomen; integendeel wij achten het bezit van kundige opleiders der jongelingschap daarvoor niet te duur gekocht, maar wij meenen hetzelfde te mogen eischen voor hen, die de niet minder gewichtige taak vervullen van de rechtsbedeeling. De afschaffing der emolumenten, aan de kantonrechters thans verschuldigd voor buitengerechtelijke werkzaamheden zal aan de justiciabelen te stade komen on het gezamenlijk bedrag is zeker niet gering. Heeft de minister niet aan gedacht de mogelijkheid en billijkheid, om die som ter ' verhooging van de bezoldigingen te doen strekken? De verhooging van zijn budget, voor dat bedrag, zou immers niet meer druk op de natie leggen dan thans. Wat dit onderdeel betreft, hebben wij tegen het ontwerp dus belangrijke en, naar wij meenen, gegronde bezwaren. Wy verwachten dan ook, dat het in de vertegenwoordiging niet aan talrijke stemmen ontbreken zal, die tot verbetering van het ontwerp in dit opzicht zullen leiden. --- BUITENLAND. Groot-Brittannie. Het is reeds meer dan een week geleden, dat de heer Odger, de werkman-candidaat, de nederlaag leed in Southwark, de voorstad van Londen, en dat kolonel Beresford, de conservatieve candidaat, in zijn plaats gekozen werd als lid van het Huis der Gemeenten. Sinds dien tijd zijn echter verscheidene zaken aan het licht gekomen en is het bewijs verkregen, dat indien sir Sydney Waterlow's aanhangers, nadat deze zich terug getrokken had, voor den anderen liberalen candidaat gestemd hadden, de heer Odger zeker gekozen zou zijn. De werkman-candidaat ontving niettemin 4500 stemmen, 1300 meer dan de rijke alderman sir Sydney Waterlow, toen deze zich in het midden van den strijd terugtrok; en zijn aanhangers waren beginsalloos genoeg om liever voor den conservatieven standgenoot, dan voor den liberalen werkman te stemmen. Dus verklaren de Engelsche radicalen Odger's nederlaag, doch het is opmerkelijk, dat de meest onpartijdige toeschouwers overtuigd zijn, dat de heer Odger zijn nederlaag alleen wijt aan de leden van den zoogenaamden vierden stand, dien hij moest vertegenwoordigen, en aan zijne eigene woorden en redevoeringen. De Times verzekert, dat de kleine winkeliers en werklieden tegen Odger stemden, toen Sir Sydney Waterlow zich had teruggetrokken, en het schijnt zeker te zijn dat de werklieden het over het algemeen zeer dwaas vonden, dat een werkman zich als volksvertegenwoordiger wilde laten kiezen. Bijna al de liberale bladen verklaren het zeer treurig te vinden, dat de heer Odger niet verkozen is, en deze eenparige betuigingen vernemende, en de woorden lezende met welke Louis Blanc, de voortreffelijke medewerker van den Temps, deze candidatuur had aangeprezen, namen wij op goed vertrouwen aan, dat het zeer te bejammeren viel, dat de heer Odger niet verkozen was. De Engelsche dagbladen van de vorige week nalezende, viel ons oog echter op de redevoeringen, welke de _ heer Odger gehouden had gedurende zijne candidatuur. Wat vielen's mans woorden ons tegen! Zij ademen het kleingeestigste klasse-veoroordeel en spiitigen haat tegen het vorstelijk huis, verbittering over het gelei, dat de koninklijke familie aan Engeland kost, schelden en razen op do liberalen van heden, en op de Whigs, de liberalen van gisteren, die intusschen de hervorming van het kiesstelsel en al de groote maatregelen, aan welke Engeland zijn voorspoed dankt, doorgedreven hebben. D e ruwste persoonlijkheden, bedreigingen en scheldwoorden waren de schering en inslag zijner redevoering, en toen wij haar lazen, kwamen wij tot de overtuiging dat de werklieden, die deze woorden gehoord hadden, tegen den candidaat //van den vierden stancT' gestemd hadden, en de hoogere standen, die deze speech niet hoorden, opgewonden door de declamatie en rhetorick der radicale dagbladen aangaande den vierden stand, voor hem stemden, in de hoop van dus den werklieden aangenaam te zijn. De heer Odger is voorgesteld als de beste vertegenwoordiger der werklieden, omdat hij zelf een werkman is. Welke zijn de zaken, die den werkenden stand het nauwst aan het hart gaan? De rechten van den arbeid, de rechten van vrije vereeniging en trade-unkms, de bestrijding van het pauperisme , onderwys en gesubsidieerde emigratie. Geen dezer onderwerpen roerde hij aan. Geen enkele edelmoedige, liberale gedachte kwam van zijn lippen, geen enkel voorstel, ter gunste van den werkenden stand wist hü te formuleeren. Het was niets dan het bekrompen radicalisme van een onontwikkelden demagoog, die de fenians prees en de rijken haatte. Misschien sprak de man zich zelven voorbij, en is hij minder hevig in het gewone leven , doch wij vragen ons af: wat verwachten de voorstanders van de vertegenwoordiging van standen toch van de benoeming van zulk een candidaat ? De werklieden zelven waren niet van hem gediend. //Dat is de schuld van hun bekrompenheid," zeggen de radicalen. Zij kunnen niet verdragen, dat een gelijke boven hun hoofd verheven wordt, en deze gedachte is vooral den kleinen winkeliers, die zich iets boven de werklieden verheven achten, geheel onverdragelijk. Doch in dit geval zou de vierde stand vertegenwoordigd moeten worden door een candidaat, die door den derden stand verkozen wordt! De lagere standen hebben in Engeland groote macht in handen gekregen, sinds de uitbreiding van het kiesrecht. Deze groote democratische maatregel kan echter alleen goede gevolgen hebben als men het volk leidt, voorlicht en onderwijst, doch het is sinds eenigen tijd in Engeland bij een gedeelte der dagbladpers, zoo der liberalen als der conservatieven, de gewoonte geworden, om den zoogenaamden vierden stand te vleien en te flikflooien. Het is letterlijk soms of de Standard en de Daily Telegraph om het langste eind trekken. //Ik ben de beste vriend van den werkmann" zegt de een. //Neen, dat is niet zoo, ik ben het", roept de ander, en de brave Hendrikken, de vaders Goedhart der kindervertellingen zijn geen onwaardiger parodiën der werkelijkheid, dan de ideale werkman, om wiens bezit de ultra's der beide partijen strijden , gelijk de Grieken en Trojanen om het lijk van Hector, dat is van den werkman der werkelijkheid. De hovelingen der menigte zijn geen zweem beter dan de vleiers der vorsten weleer waren, en men kan Engelsche toestanden niet goed begrijpen als men niet opmerkzaam is Op .deze toenemende aanbidding van hen, die over de meeste stemmen kunnen beschikken, en bij wie men thans vooroordeel tracht op te wekken, om hen tot de overtuiging te brengen, dat de aristocratie der lagere standen het recht tot regeeren bezit door Gods gratie. De tegenwoordige vleiers van den vierden stand zouden weleer naast koning Alfred gestaan hebben, om den koninklijken Deen te overreden, dat op zijn bevel de zee terug zou wijken. Het verstandig gedrag der Londensche werklieden doet ons hopen, dat de zoogenaamde vierde stand even verstandig zal zijn als de groote Alfred en de ooren zal sluiten voor dwaze vleierij. In lerland hebben voortdurend ernstige ongeregeldheden plaats. In de stad Waterford heeft een verkiezing plaats gehad; de nationale candidaat Smyth werd niet verkozen, daar de liberale candidaat, Barna! Osborne de meerderheid had. Hierover waren de fenians zoo toornig, dat zij de huizen van de voornaamste voorstanders van Osborne omverhaalden, overal de ruiten in wierpen en met de politie en de soldaten handgemeen werden. Agenten werden met dolken gewond, omnibussen werden in de straat verbrand en een paar honderd kiezers gewond. In Tipperary had eene nieuwe verkiezing plaats, daar die van den fenian O'Donovan Rossa nietig verklaard was. Een andere fenian,die juist uit de gevangenis ontslagen was, Kichham, werd candidaat gesteld tegenover den heer Heron, een liberaal met nationale sympathiën, of zooals de heer Disraeli hem noemt een /sham fenian." Kichham ontving 1660 stemmen, doch de heer Heron werd met eene meerderheid van 24 stemmen verkozen. Dc menigte trok partij voor Kichham en drongen met geweld de tegenpartij van de stembussen. De priesters'misgolden het het meest. De voorstanders van Heron gingen in troepjes van 40 a5O man naar de stembus, en do priesters, die onder hen waren, werden met steenen en stokken mishandeld. De priesters hebben op het oogenblik een harden tijd in lerland, doch hun gedrag is bijzonder moedig en prijzenswaard. Een fenian, die de bevelen zijner hoofden niet wilde opvolgen, en weigerde wapenen te stelen , is doodgeschoten. Een pachter in Westmeath, die den een of anderen nationalist in den weg stond, is eveneens gedood, en in geen van beide gevallen zijn de moordenaars ontdekt. De overheden en rechters van het graafschap Meath hebben een vergadering gehouden, en gezamenlijk het gouvernement om meer troepen en politie verzocht. De Pall Mali Gazette dringt aan bij de regeering op krachtige maatregelen. «Qimusque tandem," is 'het opschrift boven haar hoofdartikel. Hoe lang nog zullen deze ongeregeldheden ongestraft blijven, hoe lang nog zal het duren eer de regeering begrijpt dat het haar plicht niet alleen is om goede nieuwe wetten te maken, maar om de bestaande wetten te doen eerbiedigen ! --- Rumenie. Volgens bijzondere berichten uit Bucharest h de toestand ts&¥33 „K3e£ Aasaas A Jor°ood!mfl,fen-be __ollden «ch te Bucharest eenige hoofden fl eßreP.ubhkemsche partij uit Karinthië. Op last van ■ ïf,ll?/ Bratiano werd, zoogenaamd door den hanftelstand in Kumenie, een feest ter eere van die vreemde, respectabele gasten georganiseerd. De leden van den handclstand behoefden zich echter met de zaak niet in te laten; de heer Bratiano droeg zorg voor alles, en tevens bepaaldelijk hiervoor, dat de feestelijkheid teu hunnen name geschiedde; hij nam ook het minder aangename gedeelte daarvan voor zijne rekening, na£?eW dat hii de kosten van de feestelijkheid betaalde. JNadat de talrijke genoodigden zich rijkelijk hadden gelaafd aan de gaven van Ceres en Bacchus. stond de heer Bratiano op f* meld eene rede tot de vergaderden, welke openlijk getuigt, dat de bedoelingen, welke hem worden toegedicht, inderdaad door hem worden gekoesterd en dat slechts op ecu guustig oogenblik wordt gewacht, om die, zoo het kan, te verwezenlijken. Een enkel woord uit de Vede, door Bratiano bij die gelegenheid gehouden, zal voldoende zijn om dit overtuigend aan te toonen. . „ Unr, Nadat hij eerst uitvoerig de «Babylonische verwarrmghaa geschetst, Velke in de Kamers en de //echt Óostersche kuinerijen," die aan het hof van vorst Karel heerschten, opperde hy 6Z/Moet a|e' natie nog langer dien vernederenden toestand dulden ? Neen! Duizendwerf neen! //Maar een andere vraag is deze: hoedanig moet het kwaad W°„tt yShüldigt den Vorst, dat hij slechte het mr leent aan intriganten; maar dit is niet-het geval. Daarin ligt de oorzaak van het kwaad niet. De Vorst is een mensch gelijk wij allen; hij kan niet alles zien, met alles Gooren //He-ft het Volk echter ooit geeischt, dat het een ongestoord gebruik zou kunnen maken van de hoogste rechten, welke liet bezit: van het recht van petitie? Neen! Dat heeft het nooit gedaan. Laat het volk opstaan als één man en met klem en kracht vorderen, dat het die rechten vrijelijk in zijn gansenen omvang zal mogen uitoefenen! Laat het volk ac oogen openen van den man onzer keuze, en hii zal aan de stem van het volk een gewillig oor leenen; de schurkachtige oorblazers en raadgevers zullen worden verwqderd en aan de verdiende verachting worden prijsgegeven." (Stormachtige h^vahbetuigingen en luide kreten verhinderden den spreker gedurende gerüimen lijd zijne rede voort te zetten). //Slaat de blikken rondom u!" zoo ving hij eindelijk weder aan; //ziet hetgeen de Czechen, de Croaten, de Dalmatiërs hebben gedaan; hoe zij alles op het spel zetten om hunne nationaliteit en hunne rechten te handhaven of die to herwinnen. Slechts de Rumeniërs laten de handen slap hangen en de gevolgen hiervan zullen zijn, dat wij ter prooi vallen van Hongaren of Duitschers, die reeds lang de begeerige blikken op ons hebben gevestigd. //Vereenigt u burgers, mannen van Rumenië! Toont dat gij nog zijt, hetgeen gij waart in 1857, in 1859 ©p den Uden Febr.' (Den dag waarop vorst Alexander Jan werd afgezet door het volk). //Dan zullen de inheemsche schurken, die u thans uitmergelen, zich hullen in hunne schande, om zich voor uw oog te verbergen; dan zullen de vreemde bloedzuigers, die zich mesten ten koste van hetgeen u het dierbaarst is, door de kracht van het ontwaakte volk worden vernietigd!" Dergelijke oproerige taal miste zijne werking niet op de aanwezigen en op hen die tot de partij van Bratiano behooren. Intusschen is dit als zeker aan te nemen, dat de plannen voorloopig niet zijn verwezenlijkt, hoe open en rond zy voor de zaak uitkome. --- Rusland. De door de Russische overheden van moord beschuldigde Netschajeff, wiens uitlevering onlangs nog van Zwitserland werd gevorderd, verklaart in de Marseillaise van Parijs, dat hij ten eenenmale onschuldig is aan de hem toegedichte misdaad. — Gelijk men weet, zijn de goederen van den, wegens deel» neming aan den Poolschen opstand, naar Siberië gedeporteerden Prins Willem Radziwil in der tijd in beslag genomen en verbeurd verklaard. Uit deze goederen zijn thans 10 groote en kleine bezittingen gevormd, die onder de Russische beambten zijn verdeeld. Het grootste deel dezer goederen, dat 3000 dessetinen omvat, en in het district Skwir gelegen is, heeft da opperpolitiemeester te Petersburg. generaal Trepoff, erlangd, waarvoor hij 49,000 zilveren roebels te betalen heeft. De andere gedeelten zijn aan ondergeschikte ambtenaren gegund. — Ten einde de Russische taal des te spoediger in de meer beschaafde kringen in te voeren, is er bevel gegeven aan alle hoogere instellingen van onderwijs in het koningrijk Polen , om alle scholieren in te prenten, zich zoowel bmnen als buiten de scholen ,in hunne particuliere gesprekken (!!) uitsluitend van de Russische taal te bedienen. Op ac uitvoering der verordening wordt ook buiten de school met alle gestrengheid gewaakt' — Men verneemt, dat een aantal ambtenaren, te Irkoetsk, Tobolsk en Omsk werkzaam, zich beschikbaar heeft gesteld om als professor aan de nieuwe Siberische universiteit geplaatst te worden. Er zijn onder hen tien literatoren, die aan Duitsche universiteiten hebben gestudeerd, en acht geestelijken, die hunne studiën aan seminariën hebben voltooid. Naar men verzekert, zal de regeering zeer spoedig overgaan tot verwezenlijking van bedoeld plan. --- BINNENLAND. AMSTERDAM, Woensdag 2 Maart. Gewichtig nieuws wordt heden uit het buitenland niet gemeld. Wij bepalen ons dus by het aanteekenen van enkele nadere bijzonderheden, omtrent vroeger behandelde punten. Zoo vinden wii in de heden ontvangen Unitè Cattolica een paar bepalingen der pauselijke muntwet, die eenig licht geven omtrent de bewering, dat de pauselijke munt van minder gehalte zou zijn dan de Fransche. Ofschoon dit gezegd werd, ook in de Fransche Kamer, schynt het onjuist te zijn en onze eerste opvatting van deze zaak is dus de ware. Art. 2 van het daartoe betrekkelijk decreet bepaalt o. a., dat de stukken van 5 lire (of franken) een gehalte zullen hebben van 0.900 fijn, met eene ruimte van 0.002; het gehalte der stukken van 21/2 lire (of frank) wordt bepaald op 0.835 met eene ruimte van 6.003, zoowel boven als beneden dat gehalte. Aangezien nu zoodanige ruimte gelaten wordt, juist omdat het ondoenlijk is alle stukken op hetzelfde gehalte te brengen, is het niet aan te nemen, dat juist de pauselijke munt het in de kunst ver genoeg gebracht nebben zou, om de stukken allen juist op het minste gehalte te brengen, dat geoorloofd was. "Waarschijnlijk is dus de bewering, dat alle pauselijke stukken 0.003 minder waard zijn dan de Fransche, eene dwaling en kan wellicht hoogstens worden beweerd, dat men aan de pauselijke munt iets nalatiger was dan elders, zoodat de stukken doorgaans bleven beneden het wettig gehalte. De beschuldiging van het in omloop brengen van betrekkelijk valsche munt treft dus niet en de oorzaak van het door Frankrijk geleden nadeel ligt elders, gelijk wij ook aanvankelijk meenden. Men behoeft slechts het verschil na te gaan tusschen het gehalte der zilveren vijft'rankstukken en het gehalte van de onderdeolen dier stukken, om te kunnen bevroeden, dat eene regeering, die voor dertig millioen van deze pasmunt in omloop bracht, in de gelegenheid was een aardig voordeel te behalen. Immers nu de pauselijke regeering voor jhare pasmunt in Frankrijk eene markt vond, kon zij daarvan voor dertig millioen in omloop brengen, terwijl zij, beperkt tot de behoeften harer eigene onderdanen, slechts ongeveer zes millioen van deze munt in omloop had kunnen houden. Stelt men nu gemakshalve, dat de pauselijke regeering voor dertig millioen betalingen had te doen , dan zou zij in het laatste geval (ingeval nl. de pasmunt alleen in Rome koers had) zes millioen hebben kunnen kwijten met munt van een gehalte van 0.832 a 0.838 en de overige 24 millioen (op ziju voordeeligst genomen) met munt van minstens 0.900. Nu echter de munt ook in Frankrijk koers had, kon zij de volle 'AO millioen kwijten in franken van 0.832 a 0.838 fijn. En aangezien tegenover winst van deze soort aan de andere zijde een verlies staat, betaalde Frankrijk hetgeen de pauselijke staat won. Het zou zeer goed kunnen zijn, dat Frankrijk en de andere staten der mnntconventie, doer deze en dergelijke ervaringen, een weinig aan het nut dezer conventiën begonnen te twijfelen. Trouwens het groote bezwaar bij dergelyke internationale bepalingen is het gemis van een door allen erkend gezag, dat tegen overtreding of ontduiking kan waken. Een telegram uit Munchen meldt, dat de Koning van Beieren von Döllinger op diens jaardag bij eigenhandig schrijven heeft gelukgewenscht en tevens de hoop tekennen gegeven, dat von Döllinger in zijn strijd tot heil van staat en Kerk moedig zal volharden. Dit bewijst althans, dat de Beiersche Koning den moed zijner overtuiging heeft. Voor het overige kan het de vraag zijn, of het geraden was, daarvan op deze wijze blijk te geven. De strijders voor de rechten van den modernen staat behoeven en verdienen stellig de zedelijke ondersteuning der regeeringen en door die te verleenen begeeft'men zich niet,buiten het ware terrein. De daad van den Koning van Beieren echter kan kwalijk anders dan als eene zuiver persoonlijke worden beschouwd en met het oog op de jongste gebeurtenissen in Beieren schijnt het twijfelachtig, of deze handeling in alle opzichten kan worden verdedigd. Wat betreft de voortzetting van den strijd, stippen wij aan dat von Döllinger, in antwoord op de vele adressen, door hem ontvangen, de belofte heeft gedaan, dat hij zijn gevoelen nader zou uiteenzetten. , .... Inmiddels is in de Angsburger Allg. Zeitung een zeer degelijk opstel verschenen van Theodor Frommann (naar wy meenen Protestantsch hoogleeraar te Jena). Wy vestigen daarop de aandacht van hen, die de zaak va» het d.creet der Florentijnsche synode tot in bijzonderheden wenschen te leeren kennen. Een gedeelte van het betoog van v. Dollmger (dat, betreffende de Vervalsching van den tekst in vroeger tyd; met dat der jongste verminking) schijnt daardoor te worden omvergeworpen. In .le hoofdzaak (.üe trouwens op historisch gebied onaantastbaar is) blijft het betoog van v. Döllinger in zijn geheel. Genoemd blad oehelst verder (in N°. 60) den Latynschen tekst van het nieuwe reglement van orde. Eindelijk teekenen wij voor belangstellenden nog het volgende aan, naar aanleiding eener zinsnede uit den Noordbrabanter van heden. Wij lezen daar, in eon opstel over P. Gratry: //Wellicht denkt iemand, dat P. Gratry vroeger gallicaan was en de stellingen van 1682, door een Lodewijk XIV zoo dwaas doorgezet en door zwakke bisschoppen aangenomen, reeds vroeger huldigde." P. Gratry daarlatende, merken wij op, dat de voorden de kern vormen van de nieuwste ultratiiontaanscne voorstelling der beroemde Fransche vergadering. Deze voorstelling echter, in het leven geholpen door Gerin (1), is ten eenemale valsch, volgens een onlangs verschenen werk van den broeder van P. Hyacinthe. Daarin (2) wordt a toond, dat Gerin zich weder eenvoudig beholpen heeft met door gaande vervalschin g der origineele stukkon. (1) Cl •" : «Recherches historiques sur I'Assembléo du cl ■- ie 1682." Paris 1869. De voorstelling van den Noordbrabantcr is echter waarschijnlijk uit de tweede hand. nl. nit den herderlijken brief vanden aartsbisschop van Westminster, mgr. Manning, in welk stuk men, op grond van bovengenoemd geschrift, dezelfde verkeerde voorstelling vindt. (2) L'Assemblée du clergd de France, d'après des docunaents, dont iii.i grand nombre ir.connus jusqu' a ce Jour, par Jules Theodose Loyson. Paris 1870. De tweede zitting, aan de behandeling der agrarische wet gewijd, is, daar zij rijker was aan afwissidiag, f om de belangstelling van het publiek iv meerdere . ikke* len dan de eerste. Vier spreken» bestreden de voordracht op verschil.:. ;». Je heeren van Sypesteyn, van Loon, Heemskerk Az. en Saaymans; twee leden der liberale partij, de heeren Mirandolle èn Lenting, verdedigden hare hoofdbeginselen, beiden verklarende later bij dc alinea's op ondergeschikte punten te zullen terugkomen. De heer Lenting kon met volkomen recht beweren,_ dat er geene eenheid bestaat bij de oppositie, en hare leden zich door geheel verschillende, soms tegenstrijdige beschouwingen laten leiden. . De heer van Svpesteyn begon met op niet volkomen parlementaire wijze den minister eenige vragen te doen, waarop hij echter geen antwoord verlangde en kwam daarna tot de erkentenis, dat er geen nieuw gezichtspunt over deze zaak kon wordon geopend. Desniettemin had hij na langdurige nasporingen een enkel nieuw gezichtspunt ontdekt, waarbij hij natuurlijk met voorliefde stilstond om, na een berg van algemeenheden uit een ontembaren woordenvloed te hebben laten verrijzen, de hoop op te wekken, dat hij zich ten langen laatste in eene cntiek der wet zou begeven, doch juist de beide groote vragen, welke hij eindelijk zou gaan bespreken: het eigendomsrecht op den grond der Javanen en de rechten der inlanders, werden door hem zeer vluchtig aangeroerd en het was duidelijk, dat de geachte afgevaardigde, die veel durft zeggen en zeer «aawlettend de //schrijffouten van den copiïst" in de wetsontwerpen der regeering naspeurt, zich evenwel niet wilde wagen in den doolhof van juridische beweringen omtrent liet eigendomsrecht van den inlander naar Hindoesch, Moluuuraedaansch en Nederlandseh-Indisch recht. Zijne rede samenvattende, zeide de spreker: »De hoofdbeginselen zijn bij dit wetsontwerp niet geregeld; alles is onduidelijk, nevelachtig, onzeker. Vraagt men naar ophelderingen. dan wordt men verwezen naar eene rekbare, geheel onbekende verordening, waaromtrent zelfs niet bekend zijn de personen (de spreker bedoelde waarschijnlijk de colleges) die haar zullen samenstellen; de wet is terzelfder tijd bron van seciale revolutie en eene doode letter; zij schept eene koloniale quaestie in stede van haar op te lossen; zij is eindelijk een middel om dit beginselloos ministerie te handhaven." Men moet wèl vatten, dat dit verwijt van beginselloosheid alleen doelt op de verschillende wijzigingen, door den heer de Waal in zijn voorstel gebracht en welke de uitvloeisels waren van het gemeen overleg met de vertegenwoordiging. Maar hoe zacht was het oordeel vau dezen afgevaardigde over de agrarische wet, vergeleken bij dat van den heer van Loon, die begon met te verklaren zijn hoofd niet met eene Indische bibliotheek te hebben gestoffeerd, eene verklaring, vermoedelijk aan het adres van den heer Nierstrasz gericht. //Een nagel aan de doodkist van Nederland," zoo oordeelde de heer van Loon. De uitdrukking moge niet bijzonder parlementair zijn, maar als de heer Heemskerk Az. sprak van //eene uitgescholden redevoering," dan mag men een der woordvoerders van de anti-revolutionaire partij over eene uitdrukking, eveneens aan het ze ex gemeenzame leven ontleend, niet hard vallen. De vraag is alleen of deze strenge qualificatie door bewijs , door kracht van argument werd gerechtvaardigd ? Dit was geenszins het geval; de spreker voerde niets anders aan dan eene gelijkstelling tusschen de roodhuiden van Amerika en de eerlang door Neerlands industrieelen geëxploiteerde Javanen. De heer Lenting toonde later met juistheid aan. dat men de n oni'.dische roodhuiden en de welgcseten z warthuiden niet over ééne kam kon scheren; maar dit daargelaten, is 1: et werkelijk een geloofsartikel van de anti-revolutionaire partij te beletten, dat de beschaving tot woeste, ruwe horden doordringt? Eilieve, waarom zendt die partij er dan wel hare vertegenwoordigers heen om het christendom voort te planten ? Klaarder begrippen werden ontwikkeld door den heer Heemskerk Az., die zich zelf ditmaal van zijne vrienden afscheidde, waar het betrof de bestrijding van het recht van het gouvernement om gronden in erfpacht uit te geven. Maar niet daarin lag naar zijne meening het zwaartepunt dezer voordracht. Zij was gelogen in het in commerchtm brengen van den geheelen bodem van Java. Alleen gebiedende noodzakelijkheid kon het brengen van verandering in het grondbezit op Java wettigen; dat leerde de geschiedenis van alle volkeren; maar het bestaan dier noodzakelijkheid was hem in dit geval niet gebleken. De landbouwende bevolking op Java toch verkeerde iv den incest bloeienden toestand. Had de heer Rochussen het niet reeds in 1865 gezegd? De aanneming dezer wet was erger nog dan //zelfmoord", maar welk dit zwaardere misdrijf nu was, hield de geachte spreker in zijn altijd welgevulden en ditmaal met historische wapens overladen pijlkoker wijselijk verborgen. Daar de voordracht zelve te onschuldig is om een deukend man stof tot critiek te verschaffen . werd die stof aan de geschiedenis van andere volken in andere fcyden, aan de leges agrariae der Romeinen, ontleend en eindelijk nog een constitutioneel bezwaar opgeworpen om den indruk van het geheel te verhoogen. Toch was de algemeene indruk zeer gematigd. De heer Saayiuans dobberde niet lang tusschen het door den heer van Sypesteyn gestelde alternatief. Voor hem wos de wet eene sociale revolutie. Bestaat er noodzaak voor zulk eene wet? Eene vraag, wier beantwoording \*rij overbodig mocht heeten. nadat men reeds de sociale revolutie als onvermijdelijk had aangekondigd. Aan de sarcastische uitnoodiging. door den Heemskerk Az. tot de liberale partij gericht, om zich in het debat te menfen , werd eerst door den heer Mirandolle, en later door den eer Lenting, voldaan. Na eerst de hoofdbeginselen der voor:ht in het licht te hebben gesteld, ging eerstgeflix spreker over tot eene zeer beknopte wederleggi ingevoerde bezwaren, maar als het ware geheel ten övervlo want au was reeds beslist en dat was reeds opgelost ihieroter behoefde niet meer te worden gesproken en d oefde men niet meer stil te staan. Ook de toon van rwas met deu inhoud der rede in volkomene overeenstemming, die, van alle parlementaire versiering verstoken, uitblonk doorbijzondereu eenvoud en eveneens door buitengewone zachfzinnighcid bij de aanwijzing der leemten, welke de voordracht uit een geavanceerd iib.raal oogpunt bevatte. Tegenover zooveel moderatie stak des te meer af het enthousiasme , dat ook wederom het advies van den heer Lenting kenmerkte. De heer Lenting toetst wetsontwerpen van zooveel gewicht, als dit, niet slechts aan zijn koel verstand; zijn warm femoed voor het welzijn en de beschaving van den inlander open• zich iv ont1 ij diep gevoelde sympathie.en het is hem eene beb.. !aren,dat de ontginning van het maagdelijke veld, de woeste gronden op Java, een waarachtig middel zal zijn om nieuwe bronnen van welvaart te openen voo Nederlandsche industrie on voor de inlandsche bevolking. Datgene, Wat anderen bestrijden als bet zekere,middel tot den oning van Indie. hetzij alleen, hetzij gelijktijdig vut Nederland , (dat hangt alleen van eeue parlementaire phrase afi , is voor dezen spreker /-eeno schoone gedachte" en '/een uitnemend plan." Heden zal de minister van koloniën vermoedelijk dio laatste stelling nader ontwikkelen. Door de afdeelingen van de Tweede Kamer der Staten- Generaal zijn benoemd tot rapporteurs over de wetsontwerpen: 1". omtrent de calamiteuse polders in Zeeland, de heeren: Blussé van Oud-Albius, Thorbecke, van Kerkwijk, Rombach 2'\ tot regeling der schutterijen, de I van Reenen, Knoop eu de Roo van Alderweve'ii.; 3°. tot afschaffing der doodstraf, de heeren: van Lijnden vau Sandonburg, van Akerlaken,'Cornelis, Dam eu 's Jacob. Ontvangen door den heer Burgemeester, ten behoeve van do armen der stad, naar aanleiding der advertentie ""■ r>ir,i, voorkomende in het Alg. Handelab.YaaVtiJidiig IS Februari is7o, eeue som vau ƒ47.50, bestaande iv: billet M -ais a ƒ35, een mnntbiljet n". 751 Z. F. a f 10, een dito n . 191 o. E. a ƒ 10 en aar. specie ƒ2.50. De burgemeester hecft de belanghebbenden herinnerd: I°. d»< z:lkl!! hl;tó.i van geheel nieuw gestichte woonhuizen of andere gebouwen, h?tój Tan geheel hernieuwde bonwen, hetzij van gedeeltelij „vi of Ver-,_,„&_, door aanbouw ol bijbouw, wenscht de voordcelen te erlangen bij de wet omschreven, zulks< kosteUoe k» Terk_ zich : 'gen bij den » d grondbelasting, die tot het geven van inlicht,, , het aannemen der aangiften op zijn bureau ten «tadhuiw vaceert : tags en Donderdags van elke week van middags 10 tot 12 ure; 2°. dat de voormelde aangifte, bekoming van vrijdom moeten worden ingeleverd binnen zes maanden na de ingebruikstelling der perceelen , ot nadat zy voor het eerst geheel of ten deele worden betrok Ken. De gewone voorjaars-inschrijving voor de openbare tusschenscholen zal plaats hebben lag 7 Maart 1870, des voormiddags ten 10 ure: ln het schoollokaal Lr. A, op de Schans bij de Hollandsche Manege, waartoe behooren de buurten: D, F, CO. EE, FF, GG, HH, JJ en XX. In het schoollokaal Lr. B, Zandstraat, waartoe behooren de buurten : C, K, N, O, P, Q en het nieuwe Waalseili ln het schoollokaal Lr. C, op de Reguiierggracht by de gracht, waartoo behooren de buurten: W, A, V, Z, AA, 88, YY en ZZ tot aan den Rijnspoorweg. In het schoollokaal Lr. D. op de Brouwersgracht, waartoo behooren do buurten: 00, PP, QQ. SS, TT, UU, VVen WW. Lu het schoollokaal Lr. E, op den Oudezijds \ il bij de I'.arberstraat, waartoe behooren de buurten: A, B, K, H, J, M eu L tot aau den Voorburgwal en de Oude Haarteßiroershiis. Iv het schoollokaal Lr. F, in de Oostenburger Middenstraat, waartoe behooren de buurten: R, S, T, U, V en ZZ tot aan den Rijnspoorweg. In het schoollokaal Lr. G, op de Prinsengracht bij de! gracht, waartoe behooren de buurten: G, DD, LL, MM, NN, RR, XX en L tot en met den Voorburgwal en de Martelaargracht. Met 1". Maart zijn de 50 buurten dezer gemeente ingedeeld in de volgende twaalf buurtringen: Buurtring 1. Ilivirtsecretaris J. J. C. Verweegen, bureau: Pijirkt E 417. bevattende de buurten A, B, D, E en F. Buurtring 11. Buurtseeretaris C. Komst, bureau: Haarlemmerdijk TT 530, bevattende de bnnrten G. H, L en T V. Buurtring 111. Buurtseeretaris H. Willemse, bureau: St. Janstraat J 278, bevattende de buurten J, K, M en N. Buurtring IV. Buurtseeretaris B. Z. d'Ancona, bureau: Kerkstrent bij den Binnen-Amstel W 321, bevattende de buurten P, Q, W en Z. Bnurtrmg V. Buurtseeretaris M. D. Koster, bureau: Keizersstraat bij de Oude Schans O 118, bevattende de buurten C, O, n V. Buurtring VI. Buurtseeretaris P. G. H. ten Have, bureau: Oostcrschefade hoek Oudesohans R 277, bevattende de buurten T, U en ZZ. Buurtring VII. Buurtseeretaris ,T. A. Klingier, bureau: Noordorstraat AA 407, bevattende de buurten X, V, AA, BB en \'X. Buurtring VIII. Buurtseeretaris H. Joor, bureau: Langeleidschedwarsstraat CO 366, bevattende de buurten CC, HH, JJ •n XX. Buurtring IX. Buurtseeretaris J. S. Smit Jr., bureau: Lijnbaansgracht bij de Bloemstraat, DD 332, bevattende de buurten EE, FF, GG en XX. Buurtring X. Buurtseeretaris J. G. Joring, bureau: Egelantiersgracht bij de eerste Leliedwarsstraat MM 448, beva'tteude de buurten DD, LL, MM, i\'N en RR. Buurtring XI. Buurtseeretaris A. Vink Tollenaar, bureau: Boomstraat PP 697, bevattende de buurten 00. PP, SS on WW. Buurtring XI!. O. M. Slokkenbier, bureau: Palmgracht bij de Lynbaansgracht QQ 870, bevattende de buurten QQ. UU en VV. De bureaus van de buurtsecretarissen zijn voor het publiek geopend dagelijks, uitgezonderd Zon- en feestdagen, van des voormiddags 8 ure tot des namiddags 2 ure. De bureaus van de buurtsecretarissen van ringen IV en V worden dcs Zaterdags en op lsraëlietische feestdagen, voor bet verkrijgen vau verklaringen tot aangifte van geboorte, eu overlijden, gehouden op het raadhuis (bureau bevolkingregister.) De Engelsche bladen meiden het volgende: H. M. Koningin Victoria, begeleid door de prinsessen Louise en Beatriee, bezocht H. M. de 'Koningin der Nederlanden, die in Claridge-hotel te Londen is afgestapt. De Nederlandsche vorstin woonde Vrijdagavond de zitting van het Lagerhnis bij, dineerde Zaterdag bij den minister van buitenlandsche zakenen Zondag bij den Prins en Prinses van Willis. Alle leden der koninklijke familie, een groot aantal leden van het corps diplomatique en van den hoogen adel, maakten hunne opwachting bij Hare Majesteit, tijdens H. M. verblijf in Engelands hoofdstad. Blijkens een heden uit Londen ontvangen depêche is H. M. naar de badplaats Torquay. vertrokken, alwaar der Vorstin eene zeer hartelijke ontvangst was bereid. Bij koninklijk besluit van 21 Jan. 1870, N°. I, zyn goedgekeurd de statuten van het //Genootschap van Leeraren aan de Nederlandsche Gymnasiën en Hoogere Burgerscholen," gevestigd te Arnhem, gelijk die bij het deswege gedaan verzoek zijn overgelegd, en is die vereeniging mitsdien als rechtspersoon erkend. Zij stelt zich ten doel de bevordering van den bloei dier inrichtingen, en de aankweeking van eensgezindheid en vriendschap onder de leden. Z. M. de Koning heeft den heer Le Roy, professor aan de universiteit te Luik, benoemd tot ridder van de orde der Eikenkroon. Z. M. heeft: I°. vergund aan J. F. W. Frankenhuyzen en K. T. Schalekamp, beiden te Amsterdam, J. van Ooijen, te Hilversum , en N Fit, te Grootebroek, het aannemen en dragen van het kruis Fidei et Virtuti, hun door den Paus geschonken; aan mr. W. van der Vliet, te Amsterdam, het aannemen en dragen der versierselen van ridder der orde van Frans Joseph, hem door den Keizer van Oostenrijk geschonken'; — 2°. eervol ontslagen V. baron vau Pallandt, op diens verzoek als lsten luit. bij de 3de comp. van het 9de bat. rustende schutterij in de prov. Gelderland; — 3°. benoemd bij de rustende schutterijen: in Noordbrabant, Iste bat. staf, tot lsten luit.-adj. G. Smits; in Gelderland, 9de bat., 3de comp., tot lsten luit. jhr. F. van Schuylenburch, tot 2den luit. A. Garritsen; in Noórdholland, sde bat., Iste comp, tot 2den luit. J. Kooiman Az.; in Overijssel, Iste bat., 4de comp., tot lsten luit. mr. M. G. Bentfort van Valkenburg, tot Men luit. E. C. H. W. Vermeer, en A. baron Sloet van Oldruitenborgh. De kapt. Mufschart van hef Iste reg. inf. is, te rekenen van 1 Mei a. s., gedetacheerd bij het koloniaal werfdepot. Verkorte balans der Nederl. Bank, op 28 Febr. 1870, des avonds. Disc.-rek ƒ52,613,401.22 iKapitaal / 16,000,000 — Bel.-rek tt 32,963,455— Res. fonds.... * 3,344,259.61 M. enmuntm..// 84,856,317.88 B. in 0m100p..//126,227,605.— 8e1.8.-fonds...# 3,343,886.25 8.-ass.inoml..// 4 800 — Gob.enmoub...// 440.719.06 R.-c. saldo's..* 25,028,189.23V_ Div. Reken...... 204,742.78 Div. roken....// 3,817,668,341/2 ƒ174,422,522 19 ' ƒ174,422,52219 Uit dezen staat blijkt alzoo, dat de Nederl. Bank op 28 Febr. bij een muntmateriaal van ƒ 84,856,317.88, voor eene som van ƒ'60,880,200.461,2 minder aan bankbiljetten in omloop had dan waartoe zij gerechtigd is, terwijl het muntmateriaal op zijne beurt ƒ24,352,080.181 _. me«r bedraagt, dan in verhouding tot de schuldvorderingen tot dekking noodig zou wezen. Eer'.isterenavond heeft de kiesvereniging Burgerplicht, na uitvoerige discussiën voornamelijk over den vorm,_ een voorstel aangenomen van het bestuur, om een samensmelting tot stand te brengen met de vereeniging de Kieswet. Deze stap staat in verband met een vroeger door Burgerplicht genomen besluit, waarbij de wenschelykheid is uitgesproken eener verlaging van deu census voor de kiesbevoegdheid in de_ groote steden en inzonderheid in Amsterdam, en de vergadering lied verklaard die verlaging voor onze gemeente te wenschen tot uiterlijk op dc helft der som, voor de kiesbevoegdheid voorde Kamer hier vereischt, namelijk een aanslag van ƒ 112 in 's rijks directe belastingen. In plaats der aftredende en niet onmiddellijk herkiesbare leden der commissie van bestuur, mr. J. L. de Leao [.n^una, mr. A. M. J. Modderman en W. Marten Westenüan, werden gekozen de heeren mr. J. Domela mhuis, K, J. Kelderman en prof. Theod. Jorissen, de laatste na herstemming met den heer Joh. C. Zimmerman, bestuurder van de Grondwet. Namens hoofdbestuurderen der Maatschappij tot bevordering der toonkunst meldt d in* secretaris. Dr. Heye, dat een kunsfcvriend te Rotterdam, de heer J. H. I., aan het fonds voor kunstenaars en hunne nagelatene betrekkingen eene obligatie der 8 pCt. premieleening stad Rotterdam groot ƒ 100 geschonken heeft, met den hart dijken wensch, dat aan n°. 49,176 spoedig een prijs ten deel moge vallen. Daad en wensch juichen wij toe. Dat kunstenaarsfonds toch , eeniglijk uit de eigen middelen der Maatschappij bijeengebracht, thamrtot een kapitaalbezit van f 31,900 2V. put. geklommen en aan 16 weduwen en kunstenaars 's jaars p. m. ƒ 1600 uitkeerende, strekt zijne werking uit tot alle kunstenaars in deu lande; niets vau hen vergende, dan dat zij als gewoon lid tot de Maatschappij in. Dat het alzoo grootelijks den steun _ van alle vermogende kunstvrienden verdient cii behoeft, eischfc geen nader betoog. Naai wij met genoegen vernemen , zal de jeugdige pianovirtuoos, Carl Htyman, op Maandag 14 dezer een concert geven in het locaal Odéon alhier. Naar men zich herinneren zal, heeft gemelde pianist onlangs te Keulen en elders zich met veel bijval doen liooren. De bekende solo-trombonist H. Heuckenroth zal, naar wij vernemen, in de helft der volgende maand een concert in het Park geven. De verdiensten van dit uitstekend lid van het Park-orkest zijn zoo algemeen bekend en gewaardeerd, dat de deelneming aan dit concert ongetwijfeld zeer talrijk zal zijn. Gaarne herstellen wij bij deze een toevallig verzuim om melding te maken van een uitmuntend optisch werktuig, hetwelk reeds in December 11. door den heer Majn uit Engeland is ontboden. Dit werktuig is de zoogenaamde polarisnotip, waarmede de fraaiste lichtverschijnselen worden voortgebracht, waarvan wij zelf getuigen ziju geweest bij gelegenheid eener natuurkundige leling, door My. J. A. yen Kijk, op 17 Januari 11., iuie-t genootschap Doctrioa te Amicitia alhier gehouden. Genoemde maakte bij die belangwekkende verhandeling gebruik •1 polariscoop van den heer Majn, en verklaar,!.'openlijk dat die toestel uitnemend geschikt is, om. ie prachtige verschijnsels vau het gepolariseerde licht aan een talrijk ; voor oogen te stellen. Naar wij vernemen is de heer Majn voornemens ze eerlang aan het publiek te laten zien. en durven wij het bezoeken dier séances iedereen aanraden. Wij vestigen do aandacht van belanghebbenden op de gisteren : eener m&verpicht ng vanwege de Ned. Rijnspoo ichappij. Bij de gegadigden schijnt eene onjuiste opvatting vnn het bestek te hebben bestaan, waarin 'thans is voorzien. (Herplaatsing wegens eene misstelling iJioni vorig nummer.) Bij arrest van gisteren heeft de Hooge Rand der Nederlanvan strafzaken, verworpen het btróep in cassatie, 1 door G. .1. Treep, tegen een arrest van het Hof in Gelderland, waarbij hij tot zeven jaren tuchthuisstraf is ver'pzettelijke brandstichting in gestapeld hakhout, zonder dat daaruit gevaar voor menschenlevens was f e voorzien. In de jongste vergadering van den Raad van Gorinchcm is Q een adres aan de lweedc Kamer te richten, met ver„ dcli zetel der arrondissementsrechtbank, wier opheffing-bij het wel sont.werp betreffende de rechterlijke indeeling wordt voorgesteld, binnen de gemeente te mogen'behouden. Te Leusden (prov. Utrecht) is, naar men ons schrijft, de longziekte uitgebroken. Twee Hinderen van ■eenen veehouder aldaar zii.i gisteren aan die ziekte gestorven.: De heer Hekmeyer, nidige dier provincie, heeft gisteren een onderzoek in loco ingesteld. Het comité in Nederland voor de oprichting te Batavia van een standbeeld van Jan Pieterszoon Coen heett ter kennis gebracht van het Nederlandsche publiek, dat met het nNederrebrachto ongeveer f 11,000 beschikbaar is. Dc van het monument zijn echter op ƒ25,000 berekend, zoodat er nog circa ƒ 14,000 te kort komt. De commissie doet een beroep op hare landgenooten, om het ontbrekende aan te vullen. Het geldt hier, zegt zij, eene vaderlandsche zaak. Onder de groote mannen van Nederland bekleedt Jan Pieterszoon Coen gewis eene eerste plaats. Zulk een man heeft aanspraak op de dankbare herinnering van het nageslacht; een uiterlijk en blijvaud teeken ter zijner eer is niet meer dan de vervuljing van een Nederlandschen plicht. Het bedoelde comité bestaat uit de heeren Jhr. J. C. Reynst, voorzitter; H. C. Staring, Dr. W. Hestor, J.W. 11. Smissaert, mr. D. C. A. graaf van Hègendorp, Jhr. mr. D. A. Junius von Hemert, H. D. Potter, Jhr. mr. F. Wr. k. Beelaerts van Blokland, Jhr. mr. J. K. W. Quarles van Uffbrd. LEIDEN, 1 Maart. B. en W. hebben aan den Raad voorgesteld : "l". om eene som van ƒ9OOO beschikbaar_te stellen, ten einde door aanvoer van duinwater te voorzien in do behoefte van zuiver drinkwater; //2°. cm de uitgewerkte plannen tot den aanleg eener nieuwe duinwaterleiding, en van het door de drie deskundigen uitgewerkt rioolstelsel, uithoofde van de ontwikkelde bezwaren buiten nadere overweging te houden, de deskundigen voor de betoonde diensten dank te zeggen en de voorstellen der commissie van fabricage voorloopig aan te houden, ten einde bij de toepassing van het stelsei van Liernur daarvan zooveel noodig gebruik te maken, //3°. om op een nader in te dienen plan, betreffende de toepassing van het stelsel van Liernur 00 de demping der Binnenvestgracht, van de Zijdgracht tot de gedempte Koepoortsgracht , waarvan de kosten zijn geraamd op ƒ 22,000, maar daartegen di reeds op de begrooting van 1870 daarvoor toegestane som met een met onbeduidend bedrag vermindering zal kunnen lijden, eene proef te nemen, ten aanzien der wenschelijkheid om dat stelsel meer algemeen toe te passen; //4°. om met het hoogheemraadschap van Rijnland te onderhandelen over het inlaten van water aan do sluis te Gouda en het spuien aan de sluis te Katwijk; i,5". om, hetzij dadelijk, hetzij bij de begrooting voor 1871, een of meer grachten, die door uitbachering of uitdieping reiniging behoeven, aan __. .wijzen en daarvoor eene raming van kosten aan te bieden." (L. D.) HAARLEM, 1 Maart, Ten bureeie van het provinciaal bestuur alhier is aanbesteed: I°. het bouwen van eene school en onderwij zerswouiug te Spaarndam, minste inschrijver de heer D. A. Brakenburg alhier, voor ƒll 494; 2°. het amoveeren van het oude schoolgebouw en de onderwijzorswoning en het herbouwen van een nieuw schoolgebouw en onderwijzerswoning in de gemeente Landsmeer, minste inschrijvers de heeren Gebroeders Meiiers en D. Limper, te Amsterdam, voor ƒ 15,587. * GRONINGEN, 28 Febr. Het opzenden van adressen aan do Provinciale Staten, de strekking hebbende om nader de kanalisatieplannen in overweging te nemen, houdt steeds aan. Uit Middelstum en Appingadam zyn nu weer dergelijke opgezonden. Men gelooft toch niet, dat de uitvoering der bedoelde en ten deele reeds uitgevoerde plannen zal worden gestaakt. Dit zou stellig tot bijna onoverkomelijke bezwaren leiden. Voor het te graven kanaal naar Delfzijl zijn o. a. reeds vele gronden onteigend. — Te Middelstum is door 60 ingezetenen eene afdeeling van het schoolverbond opgericht. * GRONINGEN 28 leb. De heer mr. E. van Loon, het vorige iaar benoemd tot lid yan Gedeputeerde Staten in dit gewest, heeft dientengevolge zijn eervol ontslag als schoolopziener van het 4de district genomen. Allo hoord- en hulponderwijzers van dat district hebben den afgetreden schoolopziener, dio 12 jaren hun hoofd was, als aandenken, een prachtig geschenk aangeboden. * GRONINGEN, 2 Maart. Het departement van 't Nut allder heeft besloten bij de nieuw gebouwde bewaarschool de oude nog voortdurend te gebruiken. ---