Duitschland. In verband met het vroeger reeds door ons gemeld aanzoek, door von Moltke by de regeering gedaan, om een majoraat te mogen vestigen , deelt de Kiiln. Zeitung een en ander mede, waaraan wy het nevensgaande ontleenen. Het oprichten van majoraten moet, in onze maatschappy , steeds een zeer bedenkelijk verschijnsel worden genoemd. Het gevolg daarvan is dan ook, dat in onrustige dagen de intrekking, de vernietiging dier instellingen altijd een der eerste eischen is geweest, door het volk gesteld. leder herinnert zich nog hetgeen in 1848 is geschied. Majoraten zijn ip den waren zin des woords^ dan ook niet anders dan zoo vele inbreuken op de gelijkheid van rechten, een beginsel, dat volkomen strookt met den geest van onzen tijd. In een geval, zooals hier voorkomt, indien tot grondslag van het ingediende verzoek ligt de wensch, om aan een roemvollen naam zekeren uitwendigen glans bij te zetten, verzoent men zich nog het gemakkelijkst met dergely'ke afwyking van het groote beginsel. Koning Friedrich Wilhelm IV had indertyd het plan opgevat om den adel, die niet aan grondbezit was verbonden , op te heffen; de daaraan gehechte titels zouden derhalve uitsluitend overgaan op don oudsten zoon in elke adolhjke familie. Het was hem echter niet mogelyk, dat voornemen door te zetten, zelfs niet by degenen, die hij zelf tot adellyken had gemaakt De 20,000 adellijke geslachten, die in het koSÏk Pruisen van die dagen werden gevonden, bleven derhalve » de gelegenheid, om hunne titels naar ouder gewoonte tot «het oneindige te vermenigvuldigen door ze op de nakomehngschap te doen overWn ' Intusscb.cn ontwaart men, dat in *riit_ -, _j_ gegaan met het oprichten vanmabratn •■ r°°-t' streken des lands heeft men daarmede ree!?, S°mmige rustbarende hoogte bereikt. Wij ™ZtlltoZer2a dagblad, zegt de>Kotn Zeitung, dat in hetdisSs"raat sund byna de helft der vaste goederen, op dergelijke wüze, mdc doode hand is overffef-aan ft uerSe"JKe uitbrèi üng te geven aan die fnstetlLZ ™A™P de __»„. Zeitung, is het eigenlijk beïnëf'der w ?**& van 1807 en 1808, door den stooft IJL^^"5 leven geroepen, tot een h^JShT^^ ™ - Op den tweeden Paaschdag zal fe Renberg een zoogenaamde landsvereeniging van leden der sociaal democratische party worden gehouden. In het vorL jaar was dit plan reeds opgevat, maar de verwezen! king daarvan leed schipbreuk, dewijl de noodige vergunning daartoe niet kon worden verkregen. Thans hoopt men beter to .uilen slagen. Er is namelijk een wijziging gekomen in het stedelijk bestuur. Tot voor korten tijd bestond te Neurenberg een zoogenaamd stedelijk commissariaat, hetwelk belast was met al hetgeen behoorde tot het houden van toezicht op de openbare bijeenkomsten, enz. Dit commissariaat, hetwelk geen vergunning had willen verleenen tot het vergaderen der sociaal - democraten in gemelde stad, is sedert ontbonden, en de hoofdcommissie dier party in Beieren hoopt thans bij het stedelijk bestuur gunstiger te slagen. Dat dit aanzoek te Nourenberg wordt herhaald, geschiedt om bijzondere redenen. Neurenberg is een groote fabriekstad, waar onder de arbeidende klassen de democratische beginselen grooten bijval hebben gevonden. Daarenboven heeft men rondom gemelde stad, op geringen afstand, aanzienlijke fabrieksteden, van waar de insgelijks democratisch gezinde arbeiders zeer gemakkeiyk per spoorweg de eerstgemelde stad kunnen bereiken. Er kan derhalve, aldus redeneeren de hoofden dierparty, een groot vertoon van macht aan don dag worden gelegd, indien de volksvergadering in kot middelpunt der bedoelde industrieele streek wordt gehouden. Onder de posten, door den Rijkskanselier op de supplementaire begrooting gebracht, komt er een voor van zeer by'-onderen aard, zegt de National-Zeitung. Die post betreft de uitgave door de Ryksregeering te bewerkstelligen ten behoeve van de expeditie tot waarneming van den doorgang van Venus voorbij de zon. Op vier verschillende punten zullen astronomische waarnemingen tot dat einde geschieden, namelijk te Cheefoo, opMauntus, op de Kerguelen-eilanden en op de Auckland-eilanden. Het is niet mogelyk de uitgave, daartoe benoodigd, met voldoende zekerheid te begroeten, zoo wordt in de toelichtende memorie door de liegeerindfe eigfulr,k beh°°ren tot het budg*' vctr-ekom.n *?» ** ReBeering *«-- noodzakelijk '7*' °m_dw nu reeds vooruit beschikbaar gesteld te .ie-, d.wijl .J. ee_ „__. ;■ 8" der voorgenomen expeditie zijn. S g -~ De Oldenb Zeituvg deelt mede, dat het plan tot b* vestiging van Wilhelmshaven aan de Kndzi H» wijzigden heeft ondergaan. Vo^r J^S^dTS de veldmaarschalk von Moltke , met cenT groot aanta officieren van den generalen staf, Wilhelmshaven *„ omstreken nauwkeurig in oogenschouw genomen He gevolg daarvan is geweest, dat het vroeger reed vast gestelde plan, tot bevestiging van deze maritieme Wem opnieuw m behandeling is genomen. Het gansche o.itwerp zal worden omgewerkt en eerlang gereed zijn. Men verneemt wijders, zegt de National Zeituna, ü m'nlSte/ ™? 00,rl°g het volgende plan heeft beraamd. Op de wijze als thans te Maints geschiedt alwaar een groote fabriek tot het vervaardigen van verduurzaamde levensmiddelen voor bet leger In aanbouw is , zullen nog vier andere dergelijke fabrieken worden opgericht; twee zullen worden gebouwd in vestingen aan de oosteiyko , de andere aan de westelijke grenzen des lands. Alle zullen op zoodanige schaal ■worden aangelegd, dat zij dagelijks voor 100,000 man levensmiddelen zullen kunnen vervaardigen. — Uit Kassei is aan de Weser-Zeüung een mededeelin*gezonden, inhoudende een overzicht van de groote quaestie der tegen de nieuwe synode in verzet gekomen predikanten, welke zaak thans als geëindigd mag worden beschouwd. Het aantal der geestelijken, die zich aan de synode niet wilden onderwerpen, bedraagt 46; twee hunner zijn openlijk tot gehoorzaamheid aan de autoriteit teruggekeerd en een keeft dit stilzwijgend gedaan, nadat hij reeds uit zyn betrekking van predikant was gezet. De overige, 43 in getal, die op den weg van verzet zyn blijven volharden, zijn de een na don ander uit hunne betrekkin-» verwijderd; daardoor klimt het aantal afgezette predikanten tot 41. Drie hunner hebben het land verlaten om zich naar overzeesche gewesten te be«-even drie bekladen nog de betrekking van inspecteer van het lager onderwijs en genieten als zoodanig bezoldiging; de 37 overigen worden ondersteund door ino--ino-e--zamclde liefdegaven. Tot hoe laag deze bron zal vloefen laat zich niet bepalen, maar men onderstelt, dat het niet van eemgen duur zal wezen. Dc bedoelde predikanten waren van gevoelen, dat het ! aant;l gamßonten, zoogenaamde oud-Hessische go»:l meenten, die zich onder hen zouden vormen, z°eer ! talryk zou zijn. Dit is echter niet het geval geweest. I Slechts 13 zoodanige gemeenten zijn ontstaan en het getal leden v;m elk dier gemeenten is zeer gering, do talrijkste gemeente teil >■• dan ?2 leden, van welke het mcerendeel uit vrouwen bestaat. Voor het geval zelfs, dat een of meer dier 37 afgezette Predikanten tot geestelijke van een dergelijke gemeente "orden benoemd, ook dan nog is dc toestand bijna niet verbeterd, want de gemeenten hebben geen geldmiddelen en met do bedoelde personen is het insgelijks zoo gesteld. Tegen een der afgezette predikanten is een strafrechterlijke vervolging ingesteld, (tegen den ex-metropolitaan Vilmar to Melsungen.) Niettegenstaande hij uit zijn betrekking is ontzet, heeft hij aan twee kinderen den doop toegediend. Van verdere vervolgingen is tot heden niets vernomen en men vermoedt, dat de gansche zaak nu als geëindigd mag worden beschouwd. — Algemeen is het bericht verspreid, dat de heer Ledochowski aan de bevoegde autoriteit tevergeefs het verzoek heeft gericht, om de vereischte hulp te mogen erlangen, door het toelaten van een kapelaan ten zijnen dienste in de gevangenis. De Ostd. Post verzekert, dat dergelijk bericht en andere van dien aard onjuist zijn. Alle verzoeken, ten aanzien van den lieer Ledochowski bij het hof ingediend, zijn geschied door den heer Fabisz, deken en pastoor te Ostrowo. De heer Ledochowski, zoo verzekert gemeld dagblad, heeft persoonlijk geen enkele maal iets gevraagd. Uit beginsel laat hij dat na, zoo wordt uit Ostrowo aan dat blad gemeld, ten einde zelfs den schyn te vermyden, dat hij de bevoegdheid van het hof zou erkennen. --- Zwitserland. Uit Bern wordt gemeld, dat de benoeming van een militairen attaché bij de Fransche ambassade aldaar niet geringe bevreemding heeft verwekt. Men houdt zich overtuigd, dat de benoemde attaché eigenlyk niet naar Zwitserland is gezonden, om een grondige studie te maken van de militaire instellingen en van het leger van Zwitserland. Daarenboven is de bedoelde persoon, de heer Pierron, majoor der artillerie, een man van bekende bekwaamheden, van wien de Regeering uit den aard der zaak meer partij kan trekken, dan door hem te benoemen tot een sinecure zooals de betrekking van militair attaché te Bern, zou genoemd mogen worden indien de kring zijner werkzaamheid zich bepalen moest tot Zwitserland. Tot gissingen behoeft men zich niet te bepalen, ten opzichte van de taak, welke den heer Pierron is opgedragen. In de Schweizerische Grenspost komt een mededeeling voor betreffende deze aangelegenheid, welke aldus luidt: De Fransche regeering heeft tot militair attaché by de ambassade te Bern benoemd den majoor der artillerie Pierron , een man van meer dan gewone bekwaamheden in zijn vak, die daarenboven de Duitsche taal machtig is. Hij is belast om het oog te houden op al hetgeen op militair gebied ,in Duitschland voorvalt, een taak, waarvoor de militaire attaché bij de Berlijnsche ambassade niet berekend is. De titularis aldaar heeft wel een aanzienlijken titel, het is de prins de Polignac, maar hij mist, naar men verneemt, do bijzondere bekwaamheden des heeren Pierron. Men beschouwt het als zeer waarschijnlijk , dat men spoedig den heer Pierron meer in Elzas-Lotharingen en in de Zuidduitschc Staten zal kunnen ontmoeten dan aan de booiden van de Aar. --- Italie. Men zal zich waarschijnlijk nog de circulaire herinneren, waarin de heer Cantelli, ad interim met de portefeuille van openbaar onderwijs belast, mededeelde dat niettegenstaaudn do vorworping van h©t ont—exp op het. verplicht openbaar onderwijs, de Regeering het zich tot plicht rekende om aan de Kamer der Afgevaardigden een nieuw ontwerp aan to bieden, ten doel hebbende, de verbetering vau don toestand der onderwijzers van do lagers scholen. Dezer dagen hoeft de Minister, in antwoord op eeno vraag van den afgevaardigde Pissavini, zijne belofte herhaald, er tujvoevoegende, dat hij het zelfs dienstig oordeelde, om de wet-Casati op het lager onderwys, en voornamelyk de artt. 326 en 327 nopens de verplichting der ouders en voogden, om hunne kinderen of pupillen naar school te zenden, tot het geheeie koninkrijk uit te strekken. De bedoelde afgevaardigde Pissavini heeft thans by" de Kamer een voorstel ingediend, strekkende tot regeling van twee punten, waarin bij de wet-Casati slechts op onvoldoende wijze is voorzien, namelijk het minimum der bezoldiging, en do regeling van den maatschappelijken toestand der onderwijzers en onderwijzeressen. Wel is waar heeft de wet-Casati een minimum van bezoldiging vastgesteld, doch zoowel in dit geval als ten opzichte van de bepaling aangaande het verplicht onderwijs, is aan de gemeenten te veel de vrije hand gelaten. Ook ten opzichte van de classificatie der scholen zijn de voorschriften der wet vaak eeno doode letter. Bovendien zijn de onderwyzers, en vooral de onderwijzeressen, door do harde noodzakelijkheid gedwongen, dikwijls genoodzaakt geweest om belachelijk kleino traktementen aan te nemen, zoodat, terwijl de wet-Casati het minimum op 500 fr. per jaar bepaalt, er bezoldigingen zijn van 150 fr., 100 fr. en aelfs minder. Wat de onderwyzeressen betreft, het wettige minimum is nog lager, daar de wet toestaat het met een derde te verminderen. Het is hierin, dat de heer Pissavini wil voorzien. In de steden zouden de traktementen der onderwijzers bepaald worden op een maximum van 1250 en een minimum van 800 fr., op het platteland (in gemeenten van niet meer dan 4000 inwoners) op 900 en 600 fr. Verder wordt bepaald, dat onderwijzers en onderwijzeressen, na vijf jaren in eeno en dezelfde gemeente to zijn werkzaam geweest, alleen kunnen worden ontslagen krachtens een besluit van den Gemeenteraad, na goedkeuring van de prov. schoolcommissie. De Kamer heeft dit ontwerp in overweging genomen. In de op 10 dezer door de Kamer gehouden zitting, heeft de afgevaardigde Massari van de rechterzijde, in overleg met een heer Ccsaro van do linkerzijde, voorgesteld om eene commissie te benoemen, belast met het aanbieden van de gelukwenschen der Kamer aan den Koning, bij het feest zijner vijf-en twintigjarige regeering. Hij had raet voordacht een ambtgenoot van de linkerzijde gekozen tot medc-onderteekening van zijn voorstel, opdat iedereen ten allen overvloede overtuigd zou worden, dat wanneer het den persoon des Konings betreft, er geen verschil van.meeniugtusschen linkeren rechterzijde bestaat. De naam van Victor Emanuel vertegenwoordigt de gansche nieuwere Italiaansche geschiedenis van Novarra tot Rome; die naam is het inncbocid van do onafhankelijkheid, vrijheid en éénheid des vaderlands Deze woorden werden met daverende toejuichingen begroet. De afgevaardigde Cesaro betoogde, dat ,n de hefde voor den Koning en het huis ' IZtl 7,° ,° hnkcrzlJ'de *-n de rechterzijde niets wtoi'ie? \°P de stemmige aanneming van bet voorstel aan, hetgeen geschiedde De Kamer besloot daarop om van 20 Maart tm 1 1 \ i*ulucr uc. 'te neme:*. tot 14 APnl vacantie --- Frankrijk. — .De reputnikeinsche Unie heeft h«.i^*„ _ ment in te dienen op dat arSd*. eneeua,mend,t over het imperatief rLdla^kf' de vrijheid waarborgen dar co„Tr!' , J ?U daardoor candidaten en kiezers kunnen wordenZn """"SS amendement, hetwelk te «1?^ ÏT 8 ?* kieswet zal worden ingediend is dTo 70 O?WM-,J?,r den onderteekend. ' 01 70 a%evaardig— Of de verhalen, dio omtrent den oorsprong van het Chineesch museum in omloop zijn, meer of minder juist mogen heeten, is — _egt ___ Temp» t* recht — de hoofdzaak niet. De hoofdzaak is een quaestie van eigendomsrecht, die slechts door den tekst der militaire wetten kan worden opgelost. Zijn de voorwerpen, in het zomer-palei» te Peking vermeesterd, al dan niet nationaal eigendom? Met de militaire wetten voor zich, beantwoordt genoemd orgaan die vraag toestemmend. Hieruit volgt, dat een bevelhebber het recht niet heeft dien buit aan derden weg te schenken. Door het verbranden van het ministerie van financiën en de rekenkamer, is het niet mogelyk om het origineel der by gelegenheid dier schenking gewisselde correspondentie (zoo die er ooit geweest is) na te zien. Doch, zegt le Temps, het is voldoende" te weten, dat de plundering van het zomerpaleis geschied is op een wijze die tegen alle wettelijke voorschriften indruischt; dat er geen inventaris is gemaakt van de voor het leger nuttelooze voorwerpen; dat zij niet aan den betaalmeeeter der schatkist ter hand zijn gesteld, als behoorende aan den Staat en dat de opbrengst daarvan niet in hunne kassen gestort is. Wie thans nog zulke voorwerpen bezitten, moeten eenvoudig beschouwd worden als die waarden aan den Staat behoorende in hun bezit te houden; en aan den Staat moeten thans die waarden teruggegeven worden, zonder eenige schadeloosstelling tenveordeele der vroegere civiele lijst. D --- Belgie. BRUbSEL 17 Mrt. (PART. CORR.I Gelijk ikin een vorig schrijven te kennen gaf, heeft de Kamer van Vertegenwoordigers besloten het gevoelen der dagbladschriivers in te winnen nopens het opmaken en uitgeven van een verkort w** der parle" mentaire zittingen. Dientengevolge _H_ eenige redacteurs, o. &A. -u ParlemenTen de EtöUeßeïaè Tgetoe^, ten einde £e 3 ïW te W-orden- Twee „er rélacte-rs, de heeren Beraroi en Delmer znn op die oproeping verschenen; dne anderen, de heeren Erebe, HginanfeT-lfdOT, nebben verkozen in een genieenschappelgken brief de redenen bloot te leggen waarom zg vermeenen, dat de laak Waarlijk in practijk te brengen is. Volgens hen, zou de officieele tótot te laat komen voor de avondeditiSn van sommigedagbladen. Daarenboven zou het verslag voor het eeno daghhd[ie lang en voor het andere te beknopt zgn, en eindelijf do onpartijdigheid,. een der eerste verenichten voor het welslagen der zaak, daarbij moeielijk in acht kunnen genomen word™ De heer Delmer heeft dezelfde bezwaren en leurt de in te voeren nieuwigheid, in beginsel, af. Daarentegen kon de heer Berardi haar in theorie aannemen, de voordcelen daaraan verbonden niet ontkennende; maar hg vreesde, dat de middelen. tot -itvoering zouden ontweken «n het voornemen in de practHkotonoverkomelijke mogelijkheden zou afstuiten. De Sissie der Kamer schfjnt naar aanleiding van een en ander bedoten te hebben het kostbaar project te laten varen, om een eenvormig supplement voor alle dagbladen van het land ten £?____Tkoste *e doen opmaken en drukken, en zal het tot Zverdoede dagblaSbSnTe in «mi&ïte to verteren, »,_! f „ Qe,onmiüdelhjke vervai-Hicrin* eener analyse en tle' l^l P^^^AX^ mterVoor-&S }eUI to %T' en lid to commissie heeft voorge- d^WadscTirijvers i„ het halfrond der Kamer naast de voorzitterstafel aan schrijftafels toe te laten, ten einde hen in de gelegenheid te stellen de sprekers beter te kunnen verstaan en te begrijpen. Over geen der gedane voorstellen is echter tot dusver in de commissie gestemd. Men genoegen ziet men hpe hier de perain aanzien ia __„_£• inboezemt en eëerbiedigd wordt. Zooals m_ weet, _uu_en _.a„o_„.J_vulV)vets vanwege het gemeentebestuur een kaartje of een zoogenaamd Laissez passer de presse ontvangen, waardoor zij vrg'en toegang henben, zoli's daar waar het publiek ten strengste geweerd wordt. Nederland, dat lïelgiö" in vele andere zaken voorfaat ZOU zich misschien iv dj' oplicht n_n -ü'ue naburen uunl-n spiegelen , want, indien ik niy niet vergis «cliijnt do pers aldaar niet altijd die bescherming en welwillendheid te ontmoeten, waarop _ü aanspraak heeft, en is het alsof menigeen er niet voor uit durft te komen, dat hg in een dagblad schrijft. Verdient onze Kamer van Vertegenwoordigers lof, dat zg' de pers wil kennen, en haar, zoo noodig, raadpleegt, van den anderen kant kaa het niet genoeg afgekeurd worden, dat zg' soms zoo traag is in de afdoening van zaken, en vele leden zoo nalatig zijn in het bijwonen der zittingen, zoodanig, dat er dikwijls geen genoegzaam getal aanwezig iB, om te kannen stemmen, en de vergadering onverrichterzake uiteen moet gaan, gelijk nu weder in do vorige week herhaaldelijk heeft plaats gehad. De Etoile Beige schreef onlangs ten aanzien van de Nationale Vergadering in Frankrijk: *Wg zouden gaarne zien, dat de linkerzijde den moed had, hare veeten op te offeren; dat zij het juk afwierp der meesters, die haar geen geluk aangebracht hebben; dat zg eene meerderheid vormde om te werken en goede wetten te maken en zich met geene andere zaken bezig te houden; dat mm- van. "et d°en van nuttelooze inlerpellatiën afzag, en der Begeering wat meer vrijheid gaf, in plaats van haar gedurig belemmeringen in den weg te werpen. //Die wensch zon men, mutatis mutadis, ook voor onze, en zoo het schijnt, met proiessor Vissering, eveneens voor uwe Kamer kunnen uiten. De Senaat is op reces gescheiden, na net Dudget van binnenlandsche zaken en de wet op de uitlevering van midsdadigers aangenomen, en eenige wetsontwerpen van minder aanbelang afgehandeld te hebben. De ?w»B'fP-Y,^_ °Penbare werken kondigde in den Senaat een wetsontweip aan op de inrichting der tramwaijs. --- AFRIKAANSCHE BRIEVEN. KAAPKOLONIE, 14 Febr. (PART. CORR.) Bij rtSeu^SÏ^ _• £ den koninl der Nederlanden heelt men nier'besloten ook niet eerlijk blijven^ voor Nederland en Oranje heug#« K y™^ wel geschikt om ook in Zuid Afrika waar "* z t o Nodeilauders van geboorte of herkomst bevinden, W "P tewekken De eer, van het initiatief in dezen t» Bt genomen komt to» aan de Rederijkerskamer .^ro™ u der Zt% K*m?T een album en een geschenk uit dit ft«« wSS* ■»-■ landsch Koninf wenscht aan te^eden i« „t warmte gegestelde opwekking is van de ,2 k c°mmissie uit genoemde Kamer uitgegaan; die comau»iebestaat uit de Leren F. Koster, M. 1 Brink, 1- JEJrïg?*-! en D. du Toit. Zo leert o. a.: «Zij twijfelt er volstrektme.aan, 0f haar plan zal gelukken, eu roept met het nT'rtr??tw«-» niet alleen Nederlanders, maar ook alle Afrikanen uit geheel Zuid- Afrika op, om met haar tot het zoo eVPn,fenoemde doel mede te werken. Wij zeggen zulks met net vowte vertrouwen, omdat de blijken van sympathie tusseben Ulu-Afnka en Nederland aan de Kamer al zoo menigmaal Be'>ie_en _jjn E_ kan het wel anders? waar toch dezelfde «-" noggesproken wordt, waar oude herinneringen nog bestaan, waar nog zoo mem-geen van'Hollandsche families afstamt, en waar nog zoo lucmgoen aan Hollandsche families door »loelT'r"a"tec>ap verbonden is, - daar zal niet licht die synipatnie verbroken worden." Aan ieder is geheel de vrijheid g<-<^ " mj te dragen naar zijn vermogen, en dat juist zal de waaroe verhoogea van een bewijs van belangstelling, dat van zoo ve «i duizende mijlen van het vaderland den Koning der Nederlanden zal worden aangeboden. _; Het //Volksblad" en andere »» » ondersteunen met ingenomenheid de poging, door -_»»-■ uij deze gelegenheid weder in het werk gesteld. M , , Een Engelsch officier, majoor Mal». «Prediker geworden, en onlang! alhier aangekomen om .^««-«M-ip te «beiden Hij heeft zich vooral ïen doel g^™™ z^ipg in Kafferland dienst te doen, werwaarts hg w^dnraJ«trekken zal Uit do Transvaal verneemt men, Jat President Burgers naar | Lydenburg vertrokken is, ter mspccticreis van de goudvelden. Te Pretoria is ecu oP/oedmgsgesticMoplicht, onder den naam van St. Albans College. Met»"« ^-Uur,~^o__-