DE PANDWET. 11. Het wetsontwerp regelt thans volledig de mpandnem'jig van schuldvorderingen. Inschulden aan toonder worden ook hier gelijk gesteld met roerende lichamelijke zaken: voor pandrecht wordt dus hot brengen van het geschrift in de macht van den geldschieter vereischt. Bij ©rderpapier wordt, behalve de overgave van het geschrift (wissel, orderbiljet, cognossement), nog het endossement «p^ den naam van den schuldeischer voorgeschreven. By andere schuldvorderingen eischt het ontwerp voor do inpandgeving kennisgeving der verpanding aan den schuldenaar. De inpandgeving van orderpapieren, veelvuldig voorkomende bij cognossementen, was in het oorspronkelijk ontwerp, vreemd genoeg, geheel over het hoofd gezien. Dat ontwerp vorderde voor alle schuldvorderingen, die niet aan toonder luiden, kennisgeving aan den schuldenaar en de steller vergat daarbij, dat men moeilijk by wissels en onmogelijk b*j cognossementen aan den debiteur mededeeling kon doen van het gesloten pandcontraet. Wy hebben in onze bespreking van de eerste voordracht op deze leemte gewezen, die thans is aangevuld. Daarna wilde de minister van juatitie voor orderpapier «en bijzonder soort van endossement invoeren, op het voetspoor van het Fransche recht, maar te recht is hij er ten slotte toe gekomen om de gewone regelen van het endossement ook bij de inpandgeving te laten golden. Zeer juist is door de Kamer van Koophandel te Amsterdam opgemerkt, dat men de circulatie van het handelspapier zou stremmen door zulk een vreemdsoortige overdracht, welker gevolgen de wet in alle opzichten zou behooren to omschry ven. rhaus laat het ontwerp terecht, de zaak geheel aan partyen over. Zy kunnen vr*jelyk kiezen tusschen éen der vormen van het endossement, die het wetboek van koophandel kent. Is het endossoment volledig of aan toonder, dan zal de schuldeischer zeker zich als eigenaar kunnen gedragen en zelfs den eigendom van het papier op een ander kunnen overdragen. Zijn daarbij misbruiken mogelijk , ook van pandrecht van lichamelijke zaken en papier aan toonder geldt hetzelfde. Een schelmsche pandhouder kan de effecten, die hem in beleening zyn gegeven., ook zonder dat hij daartoe door wanbetaling van de zyde deS debiteurs gedwongen wordt, verkoopen, zonder dat deze daartegen eenig ander middel heeft dan zyn verhaal op den schuldeischer. Dit ligt in den aard van roerende zaken , by welke, volgens ons recht, de bezitter als eigenaar wordt aangemerkt. Bii order-papier behooren de gewone regelen van het recht gehandhaafd te bly'ven. Vertrouwt de geldnemer zijn crediteur niet, dan staat het hem vry den wissel of het cognossement, die in pand gegeven worden, slechts door een onvolledig endossement over te dragen en daarbij de macht tot verdere overdracht te benemen. "Wij gelooven daarom, dat de Minister te recht aan den wensch van de Amsterdamsehe Kamer heeft voldaan en het halfslachtige panden-dossement weder heeft teruggenomen. De verpanding van andere schuldvorderingen — in het ontwerp begrepen onder den meer algemeenen naam van //onlichamelijke zaken, met uitzondering van papier aan order of aan toonder" — heeft in den loop van de voorbereidende gedachtenwisseling velerlei wijzigingen ondergaan. Eerst eischte het ontwerp daarvoor enkele kennisgeving aan den schuldenaar; naar aanleidingvan het eerste Kamerverslag voegde de Minister er aan toe, dat «en akte noodig was, en ziet! — na het tweede verslag verdwijnt de akte weder en bly'ft alleen de kennisgeving over. Wat is hier de juiste weg? Naar onze meening, zooals gewoonlijk, de middenweg, d. i. die van het twttde der drie ontwerpen. Wy hebben dit punt reeds in onze eerste beschouwingen over dit onderwerp aangeroerd en moeten er thans nog eenigszins nader op terugkomen, omdat de Minister, naar het ons voorkomt, op het dwaalspoor is geraakt, door de tegenstrijdige opmerkingen van de verslagen der Kamer. De bedoeling van het wetsontwerp is: het pandrecht te ontslaan van de exccptionecle bepalingen, die de tegenwoordige wetgeving er aan heeft vastgeknoopt. 'Men wil, wat den vorm der pandovereenkomst betreft, tot het gewone recht terugkeeren. Echter blij ft voor het ontstaan van pandrecht noodig, dat de te verpanden zaak in de macht kome van den schuldeischer; dit is de conditio sine qua non van dat recht. Kr moet dus levering plaats hebben. Bij roerende zaken en bij papier aan toonder of order geschiedt de levering door overgave. Maar by schuldvorderingen op naam, die geen lichamelijk bestaan hebben, kan de levering slechts esp andere wyze dan door overgave geschieden. Nu beweert de minister van justitie: «Wat de overgave is by' lichamelijke, is de kennisgeving (b. v. aan den schuldenaar) bij onlichamelijke zaken." Deze bewering is echter ten eeneHmale in strijd met ons burgerlijk recht. //Do levering van schuldvorderingen die niet aan toonder luiden, en andere lichamelijke zaken," zegt art. 668, al. 1 van het Burg. Wetb., «geschiedt door middel van eene authentieke of onderhandsche akte, waarbij de rechten op die voorwerpen aan een ander worden overgedragen." Wel zegt het tweede lid van dat artikel, dat «die overdracht ten aanzien van den schuldenaar geen gevolg heeft dan van het oogenblik, dat dezelve aan hera is beteekend geworden, of dat hy die overdracht heeft aangenomen of erkend" — maar deze kennisgeving strekt alleen, om de rechten van den verkry ger verder te verzekeren, zy' maakt geen deel uit van de levering zelve. Wanneer deze plaats vindt, leert het eerste lid van art. 6681 zy geschiedt door eene akte, omdat de lichamelijke levering bij die voorwerpen onmogelijk is. Wil men nn — en zulks terecht — op het pandrecht de regelen van het gemeene recht toepassen, dan mag ook daar de akte niet ontbreken. Die akte betreft niet, gelyk de Minister op het voetspoor van het tweede verslag opmerkt, den vorm van de «pandovereenkomst," die geheel vrij wordt gelaten, althans niet dezen alleen, maar zij vervangt — en dit heeft men «ver het hoofd gezien — een der essentieele vereisch*•*» van het pandrecht zelf, de feitelijke overdracht, **»• bij lichamelijke zaken voor de vestiging van dat "**t vereischt wordt. Laat men haar weg, dan zal, £$?* d« nieuwe regeling, conventioneel pandrecht bij ""«'■'orderingen op naam, door enkele afspraak worden gevestigd, geheel in strijd met den aard, dien dat recht volgens onze wetgeving heeft. Gelijk bij orderpapier het endossement, dat de kennisgeving aan derde belanghebbenden vervangt, niet voldoende is, maar nog de overgave van het papier wordt gevorderd om het pandrecht te doen geboren worden, zoo kan men ook bij inschulden op naam niet met de kennisgeving alleen volstaan, maar is een handeling noodig, uit welke de levering blijkt. Nu staat het wel den wetgever vry om bij het pandrecht als vorm van levering de kennisgeving aan te nemen, maar dan zou hy m dat opzicht afwijken van de gewone regelen van het recht en dus in strijd handelen met zijn bedoeling. Immers hy wil thans voor pandrecht geene nieuwe, exceptioneele bepalingen invoeren, maar het juist tot het gemeene recht terugbrengen. Dit is geen //formalismo", zooals in het tweede verslag der Kamer (bl. 6) wordt gezegd, maar het logische gevolg uit de beginselen van het ontwerp, dat, gelijk het verslag er terecht op laat volgen, //do algemeene beginselen van levering op de levering van het pand van toepassing" wil maken. Omschrijft men die regelen van levering voor de verscliillendo soorten van panden, gelijk het ontwerp doet, dan behoort het ook volledig te geschieden en moet men in alle opzichten aan die regelen getrouw blijven. Dit nu geschiedt niet, tenzij by schuldvor.leningen op naam en andere soortgelijke onlichamelijke zaken de akte, bij arl. 668 voor do levering vereischt, ook .voor het ontstaan vnn pandrecht wordt vereischt. "Wij gelooven daarom, dat de Minister — door levering met kennisgeving te verwarren — ten onrechte van zijn tweede entwerp is afgeweken. Wy vertrouwen, dat hy bij nadere overweging van zijn laatste meening zal terugkomen en rat hij daarin steun zal vinden by de juristen in de Tweede Kam«r. --- BUITENLAND. Duitschland. Uit de jongst openbaar geworden officieele opgaaf, betreffendo het aangemunte bedrag gouden speciën, blijkt, dat tot op 7 Maart jl. Was geslagen: aan gouden 20markstukken , voor 819,309,060 m., dito lOmarkstukken voor 201,781,890 m. De hoeveelheid goud, daartoe gebezigd, weegt 731,967 pond. In zilver, nikkel en koper is geslagen 8,044,979 éénmarkstukken, voor 3,328,996 m. in stukken van 40 penn., voor 1,038,202 m. in stukken van lOpenn., voor 171,221 m. in stukken van 2 penn. en voor 35,601 m. in stukken van één penning, uitmakende een gezamenlijk bedrag van 12,619,000 mark. — Het gerechtshof te Berly'n heeft dezer dagen een sociaal-democratischen //agitator*", een wa.'Jdeli'eeraai op democratisch gebied, veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf, op grond dat h"j opruiende geschriften had openbaar gemaakt en verspreid. Do bedoelde agitator heet Paul Grotthan en was tot voor korten tyd metselaarsgezel. In verband hiermede is door den minister van binnenlandsche zaken een circulaire gezonden aan de provinciale regeeringen. Zij worden daarbij gewezen op den inhoud van art. 130 van het rijksstrafwetboek. Ingevolge dat artikel, zegt de Minister, kan een einde worden gemaakt aan de opruiende pogingen, door de sociaal-democratische rondreizende woordvoerders of agitators in het werk gesteld. --- Frankrijk. Donderdag begon de Nationale Vergadering met een tal van ophelderingen omtrent de stemming of nietstemming van den vorigen dag, dio sommige leden zich verplicht zagen te geven. Toen wees Clapier op het reglement, dat elk lid, die aan de Vergadering het sein geeft tot,eene gemeenschappelijke onthouding, gecensureerd moet worden. Dit zag op het feit, dat er in de vorige zitting op de banken der liberale leden iets dergelijks gebeurd was. Men hoopte, dat door onthouding der linkerzijde minder d*n de helft stemmen uitgebracht zou worden en «r dus geen besluit genomen worden kon. Doordien echter 45 leden der linkerzijde — die óf de zaak niet begrepen of niet meedoen wilden — aan de stemming deelnamen, mislukte dit plan. De Voorzitter beweerde, dat hij ntet gezien had wie het sein gaf. Toen wilde de Franc- ou