BUITENLAND. Groot-Brittannie. De bewoner» van i7uid-Afrika moeten weldra beslissen of hun belangen meer bevorderd en verzekerd worden door isolatie, d. i.door in afzonderlijke rijken gesplitst te blijven, dan wel door confederatie. Lord Carnarvon , de Britsche minister van koloniën, hoeft d« regeeringea der Engelsche kolonies Kaapstad, Natal, de Westelijke en Oostelijke districten en Basutoland, zoowel als de onafhankelijke staten, da Zuidafrikaansche (of Transwaalsche) Republiek, den O ranja Vrijstaat en Griqualand uitgenoodigd, om gezamenlyk te raadplegen over zaken van gemeenschappelijk belang, ten einde te bespreken of een confederatie- vaff al die staten niet wenschelijk zou z«jn. Do EBge%che kolonie Kaapland is de eenige welke, door naijver geprikkeld, net werkelijk grootsche denkbeeld van den Eugelschen minister teWnwerkt. De bevolking v*b Natel en Griqualand, epowel als die der Nederlandse!.-, Republieken heeft er echter belang bij, dat het voorstel spoedig besproken en zoo mogelijk aangenomen werd. Lord Carnarvon is derhalve van mceniag dat, daar de noordelijke staten zoo beslist de conferentie wenschen, zij nog dit jaar gehouden worde, en indien de Kaapkolonie zich blijft terugtrekken, is de Engelsche regeering voornemens de conferentie niet in Kaapstad maar te Maritzburg in Natal te houden. De Paü Mali Gazette is overtuigd, dat in elk geval de Kaapkolonie ongetwijfeld tot de Zuidafrikaansche confederatie zal toetreden. De Engelsche regeering heeft nog eea laatste beroep gedaan op het gouvernement der Kaapkolonie, ten einde het te bewegen zich niet door naijver te laten weerhouden krachtig mede le werken tot het slagen van een plaD, dat zoozeer strekken zou tot ontwikkeling van Zuid-Afrika. Wanneer deze depêche van lord Carnarvon over vier weken besproken zal worden in het Parlement van de Kaap, acht de Pall Mali het waarschijnlijk, dat het tegenwoordige ministerie-Molteno vallen zal, en dat de heer Patersoa, de groote voorstander der confederatie, •en nieuw ministerie vormen zal. De Engelsche regeering, zoowel als de Eugelsche dagbladen, hebben weder tijd en gelegenheid om hnn aandacht te wijden aan deze belangryke proefneming, welke men in Zuid-Afrika voorbereidt, daar het nieuws nit China zeer vredelievend luidt, zoodat ten minste voorloopig de oorlog met China vermeden zal kunnen worden. De Morning Post zoowel als de Times vreest, dat later de botsing toch plaats zal hebben. Het eerste blad is overtuigd, dat da crisis de Chineesche regeering geheel onverwacht en to vroeg noopte te kiozen tusschen oorlog en vrode. Sinds geruimen tijd rust zij zich ton oorlog uit, doch zij is nog niet gereed. Haar artillerie vooral is nog ten eenemale onvoldoende. Wanneer de Engelschen aan hun vriend, den vijand, de noodige kanonnen zullen geleverd hebben, ismen in Eageland volkomen overtuigd, dat de stry'd met China hernieuwd zal worden. Er is zeker iets zeer belachelijks in het feit, dat de Eogalache regeering in hare eigen arsenalen de kanoenen voltooit en beproeft, welke rij overtuigd is, dat eenmaal tegen Ehgolsche soldaten zullen gericht worden. Esn handelsnatie doet toch vaak zeer onbegrijpelijke zaken! Een paar dagen geleden werd medegedeeld, dat een ■gent uit China pogingen deed bij de Oostonrijkscbe regeering, om van haar bronzen kanonnen ta koopen. Een vertoornd Ecgclschman schryft hierop aan de dagbladen , om den wensch uit te drukken , dat eun bevriende regeering, als die van Oostenrijk, Engelands vijand niet van wapenen zou voorzien. //Vriend, wend je liever tot je eigen regeering!'' antwoordde de redacteur. En nu is uitgekomen, dat China al zyn artillerio in Engeland laat maken. De Chineesche regeering heeft de voorkeur gegeven aan de Vavasseur-kanonnen. Dezo kanoenen verschillen in één voorname by'zonderheid van de 2-raaer-kanonnen, welke de Engelschen gebruiken. Het Engelsche kanon is gegroefd en op den koge zyn de uitstekende punten gebracht, die den kogel langs de groeven gleiden doen. In het Vavasseurkanon zyn daarentegen in den loop de knobbels aangebracht, terwijl de kogels gegroefd zija. Een oorlog met China zou dus voor de Engelsche werktuigkundigen het wetenschappelijk nut hebben, om aan te toonen, welke der beide stelsels het beste en moorddadigste is. Do minister van oorlog stelt dan ook T* 7V\ Hïk,ng in hM y^aeseur-kanon, dat hij toestaat dat elk kanon, wat voor China gemaakt is, in het regeenngs-arsenaal te Woolwich beproefd worde, en aoo er iets aan het- kanon ontbreekt, laat hij het kanon door de «meden van het gouvernement herstellen en» rfrKatnrnn. ___^^^^^^^^^^^^^^^^^^^i HVeor de Engelsche soldaten en matrozen is deze vaderlyke sorg der regeering voor het geschut, waaruit de Chineezen hen eens hopen dood te schieten, bij«onder troostryk en opwekkend. Ze weten nu ton minste, dat ze niet verminkt zullen worden door lompe ouderwetscbe Aziatische moordtuigen , doch dat «e volgens de regels van de kunst verpletterd zullen worden door Engelsche kanonnen, die Baar de beste voorschriften der wetenschap gesmeed zijn. Behalve verbeterde kanonnen maken de Engelsoben tegenwoordig. ook verbeterde passagiers-stoombooten, hetgeen voor'het groote publiek wellicht nog wel zoo belangrijk is. Wy vestigen de byzondere aandacht van alle rewigers, die naar Engeland willen gaan, tijd en geld hebben en zeeziekte vreezen, op de werkelijk voortreffelijke -"veeliugstoomboot Castalia, die dagelijks — behalve Zondags — tusschen Dover en Calais heen en staat de uitstekende eigenschappen dezer boot te waardeoren en kunnen niet genoeg tot haar lof zeggen. *y zeer stormachtig weder, als de kleine, stootende, gebroken golven van het nauw van Calais, de gewone passagiersstoo-nbooten laten rollen en stooten op XA'7 ü wTT' eB het "«"ter voortdurend plassend op het dek nederstort, glijdt de Castalia over d 8 zee, en zeezaekte i„dt slechV een zew enUle iÏ ' °md»the'*^TOrmd7ordtd^rtWeeboot.n oot-wling verbonden door een dek. ledereen in Enge' land roept ta recht over de groote verbetering, welke deze boot in de gemeenschap met bet vasteland gebracht heeft. Zij heeft echter de fout van langzamer te zijn, dan de notendoppen die de Engelsche en Frarische spoorwegmaatschappijen tusschen Dover en Calais laten varen. Terwijl deze binnen de twee uur de reis doen — meest in H -"--* — gebruikt de Castalia 2£ soms 3 uur voor den overtocht. Drie uur van volkomen comfort op een nieuwe boot zijn zoo oneindig te verkiezen boven li unr zeeziekte op een vuile, kleine overvolle boot, dat deze langere vaart geen bezwaar zou zijn, indien da spoorwegmaatschappijen niet het veto hadden uitgesproken tegen de nieuwe boot. Zij willen geen treinen laten correspondeeren met de aankomst en vertrekuren der Castalia. 's Morgens van Brussel of Parijs vertrekkende komt men dus meestal om tien unr in plaats van om zes uur des avonds te Londen aan. Van Londen kan men des morgens vertrekkende in het geheel geen gebruik maken van de Castalia, die om negen uur van Dover vertrekt, ten einde bijtijds voor den sneltrein naar Parijs, Brussel en Keulen te Calais te zijn. De trein van Londen komt eerst kwart over negen aan. Deze tegenwerking der spoorwegmaatschappijen, welke den toorn der Engelschen in niet geringe mate opwekt, is alleraangenaamst voor de Hotelhouders van Dover, daar een aantal reizigers met den laatsten trein uit Londen aldaar aankomen, om den volgenden ochtend per Castalia het kanaal over te steken. Toen schrijver dezer regelen een paar weken to Dover overnachtte, was het prachtige Lord Warden Hotel schier geheel bezet door reizigers, die in de Castalia naar Calais willen reizen, en daarom met vry groote gelatenheid den stormwind hoorden gieren. --- Duitschland. De voorzitter van het rijkshooggerechtshof van koophandel, te Leipz-g gevestigd, is te Berlijn aangekomen, ten einde deel te nemen aan de beraadslagingen der commissie van rechtsgeleerden, belast met hat ontwerpen van een nieuw burgerlyk wetboek. De zittingen der commissie zullen plaats hebben in het gebouw der rijkskanselarij en zullen onverwijld worden aangevangen. — Nu door een zeker aantal industrieelen pogingen worden aangewend , om in de Duitsche handelspolitiek een totalen omkeer te bewerken, is het van dubbel belang, zegt de Weser-Zeitung, de aandacht te vestigen op de oordeelvellingen van mannen van het vak, indien zij de oorzaken aanwijzen van den nadeeligen toestand, waarin de nijverheid thans verkeert, en de middelen opgeven, om dien toestand te verbeteren. Door de voorstanders der beschermende rechten onder de ijzerindustrieelen wordt met zekere voorliefde gewezen op den toestand der weverijen. Dit voorbeeld echter mag worden genoemd een zeer ongelukkig voorbeeld; het houdt namelijk geen steek. Op het jongste congres van iadustrieelen werd door een der voornaamste fabrikanten op dit gebied op de moest afdoende wijze elke poging om het beschermend stelsel te verheffen , als hoogst verkeerd en uiterst nadeelig gebrandmerkt. Do Kamer van Koophandel to Miinehen-CJladbach hooft in haar jongst vorsuhonon jaarverslag ook dezo quaestie behandeld en gean enkel woord wordt daarin ten gunste van het beschermend stelsel aangetroffen. Do oorzaken van het verval der ijzerindustrie zijn, naar het gevoelen der Kamer, elders te zoeken. In het verslag wordt geklaagd over //hooge prijzen en slechte waar." Zoowel wat de quantiteit als wat de qualiteit betreft, is minder geleverd dan vroeger door onze arbeiders, zegt het verslag, en daarin ligt een der voornaamste redenen, dat de producten onzer nijverheid de mededinging der vreemde industrie niet kunweerstaan. Niet in eea kunstmatige ondersteuning van de zijde der staatskas moet de verbetering worden gezocht; een grondige verandering in dea toestand kan slechts door één middel tot stand worden gebracht: door èn de hoedanigheid èn de hoeveelheid der productie te verbeteren. Daarin alléén mag het heil worden gezocht, zegt het gemelde verslag. --- Frankrijk. In de maand Juni werd door de Nationale Vergadering een wetsontwerp aangenomen, waarbij de eenzame opsluiting in de gevangenissen geregeld werd. De minister van justitie heeft in een schrijven aan de procureurs-generaal medegedeeld, dat het cellulaire stelsel eerst dan mag worden toegepast, wanneer de gevangenis overeenkomstig de plannin van het ministerie van binnenlandsche zaken verbouwd is. Ds gerechtshoven mogen niemand tot celstraf veroordeelen, vóór hun gebleken is, dat de noodige veranderingen hebben plaats gevonden. Bij de oprichting' van een nieuw gebeuw hebben de prefect en de procureur-generaal stem over de plaats, waar het gevestigd worden zal. Wie tot langer; dan een jaar gevangenisstraf is veroordeeld, wordt, volgens de nieuwe wet, afzonderlyk opgesloten. In gevangenissen, naar het oude stelsel ingericht , zal men een keus tusschen de gevangenen moeten doen, wie de eenzame opsluiting moeten ondergaan. De jongste gevangenen genieten de voorkeur ; daarna zy die voor de eerste maal gevangen zyn. Bij recidivisten zullen de prefect, de procureur, de coinmiaiie van inspecteurs en de gouverneur een beslissing nemen. By verschil van gevoelen doet de minister van binnenlandsche zaken uitspraak. Het Hof bepaalt of een gevangene al dan niet aan het oude stelsel zal worden onderworpen. De Minister is van oordeel, dat aangezien zy, die tot celstraf worden verwezen, eon verkorting van hun straftijd verkrijgen, het góéd zyn sal om ook de straf te verminderen van heD, die thans roeda celstraf ondergaan. Toch moet zulk een verandering altijd het karakter van gratie bly ven behouden. —■ Op het oogenblik zijn er in de Nationale Vergadering niet minder dan 23 zetels vacant. Daarvan waren twaalf indertyd door leden der linkerzyde bezet. Ue Univers trekt te velde tegen de bladen, die tegen de tucht waren opgekomen, welke de bisschop van angers over de studenten aldaar wil uitoefenen. jje univers doet dat op zijn bekende grappige manier. üet is waar, zegt bij, de studenten aan de Katholieke ■diversiteiten «yn niet geheel zoijder . mar durven de liberale bladen openlijk het gebruik goedkeuren , dat de studenten aan de staatshoogescholen al te dikwijls van hun volle vryheid maken ? De//bladen van de boule vardiers'' (koffiehuïsloopers), mogen de studenten beklagen, dat zij op zeker uur te huis sullen moeten wezen, maar wat fatsoenlyks blijft er '«avonds na tienen op straat te doen over, voor jongelieden, wier eerste plicht het is te werken? Deor vroeg naar bed te gaan zullen zij slechts des te vroeger opstaan en het werk zal er bij winnen. Vragen Débats en Tempt wat er worden mOQt van jongelieden, die aan zulk een tucht onderworpen waren, dan antwoordt de Univers vrij opgewonden: «de jmgeheden, die anders zijn opgevoed tl_a de vrib studenten van Parijs, zullen ook geheel anders vorden ; zij zullen hun jeugd niet verwoest hebben, hun tijd ih wangedrag niet hebben verspild; zij zullen g«M/d h*hh*a god- . delijk en menschelijk gezag, goedelen en het huis- ■ gezin te eerbiedigen ; zij zullen de beste, de nuttigste burgers worden." We belpen het de. Umvert wenschen. I _ Volgens d_ Patrie is te Frfhsdorf, waar een , aantal legitimisten den verjaardag «n den Braa** v*n i Chambord is komen vieren, nagenoeg met over de politiek gesproken. Zelfs niet over //scrutm de liste : of //scrutin d'arrrondissement." De _?a&1 het zyn partijgangers in deze geheel vrij. „- _ .._.. , — Da minister van binnenlandscie wken heeft aan de prefecten aanschrijvisg gezonden dat,*>o erlQ gemeente! bibliotheken boeken gevonden wordea, die den colpor' tagestempel missen , en de gemeenteraden nog meer jgeld voor dergelijke boeken wensdien te besteden, [ de prefecten eenvoudig de goedkeuring der begrooting l moeten weigeren. , - De Débats neemt het den mieter van onderwijs 1 zeer kwalijk, dat hij tot de oprichtng van staatswege eener rechtsgeleerde faculteit te I*o» besloten heeft. Daardoor zullen, naar de Débats ut-»*, de krachten versplinterd worden, die juist op een «nkel punt moesten worden saamgetrokken. Men maakt geen ver schnnend licht door enkele vonken te laten v»eg«n, maar door onderscheiden vlammen in één brandpwt saam te vatten. Beter dan al die klein., universiteit acht de Débats die allen tot één zwaren stam te vereenigen. Wil men met vrucht de Katholieke scholen bestrijden, dan moet men niet overal een staatsschool op»cbten, waar Katholieke scholen verrijzen, maar m» moet enkel voortreffelgk gelegen punten uitkiezen ofl die buitengewoon sterk te maken. ___________ . - De Monüeur deelt mede, da' de directeur der publieke liefdadigheid, de heer de N-rvaux, aaa de clinisebe facnlteit der «Vrije Univernt»» te rarrjs, den toegang tot de hospitalen geweigerd heelt. Volgens de Debat» is dit bericht minder juist. Ene mets gevraagd, dus niets geweigerd. Alaar werd zulk een vraag ooit gedaan, er zou enkel een weigering volgen kunnen. De hospitalen van den Staat zijn voor de professoren van den Staat. Laat rle «vrije universiteiten beginnen met eigen hospitalen te stichten. Van den kant der clericalen komt men hier tegon op met h«t bskende argument, dat ook de clericalen belasting betalen. — De graaf van Parijs heeft te Eu door den bekenden architect Viollet-le-Duc een fontein laten oprichten , die in zijn tegenwoordigheid onthuld werd. De Spaansche regeering heeft,' volgens den Moniteur de gegrondheid erkend van de bezwaren der Fransche autoriteiten wegens vervolgingen, waarin de Fransche i schepen in Frassche wateren va& de zyde der Spaansche j kustwachters bloot staan. Men mag verwachten, dat j ook de bezw.tren der Fransche regeering wegens den ! moord »p het eiland Cuba op oen Franech onderdaan, den heer Reygoudeon, gepleegd, gegrond erkend worden xullen. j —Do Siècle doet aangaando do uitbreiding van hot kloostorwe-en te Pa-iis de volgende mededeelingen. Zooals bekend is, besloot de Constituante 2 Nov. 1789 < tot de opheffing der kloosters. Parijs telde toen binnen zijne muren 3 'abdijen voor mannen, 6 voor vrouwen, 43 kloosters voor monniken, 65 kloosters voor nonnen. Negen en dertig kerken waren van kloosterorden afhankelyk, en deze bezatea bovendien nog 108 kapellen en 53 scholen (colleges). In laatstgenoemde inrichtingen vonden 10—15 kweekelingen met een ; opzichter en een portier huisvesting. Onderwy's werd 'er niet gegeven. Door het besluit der Constituante werden aan de doode band 1800 domeingoederen ontnomen. Uit de kerkelijke documenten, die dit jaar in ! het licht zijn gegeven, blijkt, dat de geestelijke gefiootschappen in 1875 te Paijjs meer inrichtingen bezitten ! dan tegen het eind van het oude regime. Parijs bezit op het oogenblik niet minder dan 70 kloosters voor j mannen en 120 voor vrouweH. Hierbij kan men nog j i voegen een zestigtal afdelingen van «broeders der | Christelijke leer" en zusters van St. Vincentius de . Paulo, die op de volksscholen voor jongens en meisjes ' werkzaam zijn. Onderscheidene orden bezitten te Parijs i 'ofin de naaste omgeving drie of vier kloosters. De j geestelijke orden te Parijs besturen njet miDdör dan j 46 inrichtingen, waarin aan kinderen en volwassenen onderwijs gegeven wordt. MMPl'WTiT'lll I mi . --- BINNENLAND. AMSTERDAM, Vrijdag 8 October. De verkiezing in Haarlemmermeer. Volgens het eindverslag over de geloofsbrieven van den heer mr. P. J. J- baron van Heemstra, tot lid der Tweede Kamer gekozen in het district Haarlemmermeer, heeft de Commissie ln de verstrekte stukken het gewensohte licht en bewijs gevonden. Twee bezwaren zijn tegen de toolatiag opr»B¥orp9n_ yooïeerg*; onwettige inmenging van e.n stembureau bij ,je j»eT,ze> omdat te Haarlommeruieer naast de stembus een nummer van het Huisgezin lag met een aanbeveling van den heer van Heemstra, met groote letters en met W«rw onderstreept en ondérteekend door den heer 't Hooft, ur het leger in Oost-Indië: de hee>-en de Voogd, 't Hooft, de Raad, Smits, Koster, Lommen, Vossen, Rinses, Koopman en Wilderink. Voor administrateur van kleeding hier" te lande da heer Haarman. De commissie belast met het afnemen van dat examen bestond uit: den generaal-majoor hoofdintendant Hardenberg, voorzitter; den kapt.-kwartiermeester J. E. Muller, van het sde reg. infanterie, en den kapt. C. W. F. von J-;etze, van het reg. grenadiers» en jagers, leden, en de lste luit.-kwartiermßestcr P. G. Asraus, van dat korps, secretaris. * 's-GRAVENHAGE, 7 Oct. Gisterenavond ra 8 uren is alhier uit Duitschland gearriveerd ti. K. ff. de prinses van Saksen-Meiningen, kleindochter van H. K. H. prinses Marianne, die aan het Rijp spoorwegstation alhier aanwezig was om hare bloedverwante naar HDr. buiten verbluf in Voorburg te geleiden. LEIDEN, 7 Oct. Door de staatscommissie voor het geneeskundig examen, is gisteren het getuigschrift voor het eerste gedeelte uitgereikt aan den heer L. van Lier, milit. student. § JOURE, 7 Oct. Gisteren werd alhier in een druk bezochte byeenkomst 6ene afdeeling opgericht van Multapatiors Bond en werden tot leden van het bestuur gekozen de heeren I. J. Rinkes, H. v. d. Meulen, J. Japikse P. S. Keverling Bz. Evenals te Leeuwarden onderscheidde zich ook deze vergadering hierdoor, dat ook de dames-leden aan de verkiezing van het bestuut deelnamen. jj GRONINGEN, 7 Oct. Aan den heer W. J. Vam Gorcum, die eerstdaags als superintendent van het onderwijs haar de Transvaalsche republiek vertrekt, is door eenigen zijner vrienden in eene daartoe afzonderlijk belegde bijeenkomst een prachtig goudon remontoirhorloge overhandigd, als bewijs van vriendschap en sympathie. --- DE LUXEMBURGSCHE FEESTEN LUXEMBURG, 6 October ('s avonds). Op de terreinen van de stichting Pcscatere, waarvan ik het een en ander heb medegedeeld, is de tentoonstelling van landbouw georganiseerd, in eenige houten lokalen, en in de open lucht, op een gedeelte van dat heerlijke Park, dat in de plaats is gt-treden van de oude, leelg'ke steenen muren en diepe grachten. Te midden vaa die terreinen verheft zich echter nog een gedeelte van een fort, en gewapend met een lantaarn, steeg ik af in de onderaardsche gangen, die men als memento van vroege tijden rustig laat liggen, omdat ze niemand hinderen. In warme dagen zouden ze als ijskelders uitmuntende diensten kunnen bewijzen. De tentoonstelling is zeer uitgebreid. Men vindt er niet alleen : landbouw, veeteelt, tuinbouw, vertegenwoordigd, maar ook een aantal andere zaken die met den landbouw minder te maken hebben, als naaimachine», enz. Nederland is vertegenwoordigd door de heeren Lafldré en Glinderman, H. F. Bultman te Haarlemmermeer (kaasjl, Anthonie Goede te Alkmaar (kaas), Gebr. Gorter te Dokkum (vlas), J. Jnrrissen en Zoon t« Naarden (boomen en bloemen), de Hollandsche Maatschappij van Landbouw {granen), S. C. J. Snuf -<- Bronbeek (monsterkomkommer) en van Hoff te Spankeren (mais, boonen, appelen en peeren). De regeUng van de tentoonstelling is uitmuntend en prins Hendrik, die haar heden bezocht, gaf herhaaldelijk zijne tevredenheid te kennen. Landb.nwtentoonstellipgen zijn zoo dikwijls, ook In on» blad, beschreven, dat gij wel van mij niet zult verlangen, dat ik in een uitvoerige beschouwing kom ovr r de dikte der wortelen, het rooze-kooutje der appelen, de vetheid der koeien, de stevigheid der paarden, de afinetingen der machines of de huiselijkheid eener varkengfamilie, papa, mama en telgen, die hier ook tentoongesteld is. Genoeg, dat naar het oordeel der kenners de hoedanigheid vaa alles bijzonder te roemen valt, en dat over de hoeveelheid Diemanzal hebben te klagen. De Prins werd aan den ingang der terreinen ontvangen door den heer Tony Durienx, beheerder van de Pescatore-stichting, en door verscheidene leden van bet beituur-; De Hollandsche Maatschappij van Landbouw, was ep het terrein , door eenige hoofdbestuur lers vertegenwoordigd. Ik zag daar ook de heer L. Mulder, redacteur der Landbouv-Courant, lid van de jury der tentoonstelling. De eerewacht te paard, die den Prins gedurende de feesten begeleidt, had Z. K. H. ook hierheen gebracht, en het gelief koosde Wilhelmus weerklonk toej hij de terreinen betrad en de wandeling begon, dielang duurde en den Prins z.chtbaar het grootste genoegen deed. Veor mg", leek in den landbouw, badden het fruit en de bloemen de grootste aantrekkingskracht. Beide categorieën waren op schitterende wijze vertegenwoordigd. De namen der bekroonden zijn nog niét openbaar gemaakt, en men heeft mrj medegedeeld, dat bet nog wel eenige dagen kan duren voordat dit geschiedt. Ik vernam echter, dat de heeren Landré & Glinderman eenige eerste prijzen hebben behaald. Het spreekt van zelf dat de openingsdag der tentoonstelling besloten werd met een diner. Landbonwdiners zfjn in de beschaafde wereld geijkt en prins Hendrik is een getrouw bezooker van dergelijke maaltijden, waar weinig etiquette heerscht tn alles gemoedelijk en sans gêne toegaat De Prins is daar steeds als een vader onder zgne kinderen, zooals een der buitenlandsche inzender», een Franscbman, op het diner van hedenavond in zgn toast opmerkte. Dat deze heer niet alleen sprak, kunt gg begrijpen , en dat ik u niet weder een uitvoerig verslag zal geven van after-dinner-speeches, zal door nen uwc lezers gebillijkt worden. Trouwens, al wat men gezegd be^ft, kan worden taaicgevoegd in de éeae uitdrukking: *Leve de goede, de beniinde prins Hendrik." Herhaaldelijk werd zijne gezondheid met wegsleepende geestdrift geklonken. De heer de Blochansen had hot eerst dea Koning-Groothertog met een dronk gehuldigd — i. teic-uavond stond da buste des Konings in de zaal, waar het groote officieels diner werd gegeven — en achtereenvolgens w ;rd nu door den hear Scrvais en door vele anderen gesprok in , altg'd weer op den zoo zeer vereerden Prins, die ia een sierlijke rede den landbouw en de landbouwer» met een dronk vereerde. Die rede was merkwaardig, omdat zij indirect een •intv.oord was op eene andere, waarin eenige politieke toespelingen waren gemaakt en onder anderen bij" het ltoeh.cn van de nationaliteiten, die re*ds in Luxemburg hebben urscht, de naam: Duitschland niet bepaald met ingenomeni ci«i was genoemd .Ik ben er zeker van d:it niet ik alleen dit merkte, rn h t vond algemeene toejuiching, toen d» Prins zeide, dat hier geea politiek te pas kwam. Had de heer Bervais het recht van bü»t»iHi der kleine Staten, de eer hunner nationaliteit geiiandlaafd, die alleen door werken des vredts kon worden verk: eg-en, de Prins deed uitkomen van houvs-el belang de land-1-ou-v, l'industrie mire de tovs les pays, voor Luxemburg was, > u uit zijno woerden sprak zooveel warme ingenomenheid, zoovet 1 oprechte waardeering en innige liefde voor Luxemburg en zg'a landboaw, dat de guaten— waaronder landbouwer» in blouses — letterlijk door geust-irift werden medegegleept. Had ii* heer Servaia gezegd, dat de Prins in 1867 het land uit de moeilijkheden had gered, de Prins vestigde er de aandacht op hoezeer bij ook hierin de medewerting de» Koning» had mogen oudervindea , en hij herhaalde hetgeen hg gisterenavond gezegd had, dat hij na het oplossen der moeilijkheden in 1867, zoo verheugd was, dat de nationaliteit van Luxemburg ongeschonden bleef, dat hij begreep dat men vaa vreugde Bterven kan. Een dronk, kort voor het einde van het diner gesproken , verdient afzonderlijke vermelding. D» heer Smidt van Gelder, on» raadslid, bracht namens de Nederlandsch» Maatschappij van Nijverheid hulde aan den Prins, en hij zeide dat Nederland, Luxemburg bijna benijdde, dat het groothertogdom deu Prins zoo dikwgla nit on» midden rukt, maar (ging hij verder) kon Nederland zien, boe de Prins hier bemind, vereerd is, zonder aarzelen deed het van de eer afstand; hij eindigde den Franschen toast met het Hollandsche: Leve prins Hendrtk 1 Een hartelijke handdruk de» Prinsen, een gejubel der aanwezigen, waarbij de Nederlanders een zeer iv het oog en in het oor vallend deel namen, was hat loon dus heeren Smidt van Uelder, voor zgne welgeplaatste en goed g.sproken woorden. Na afloop van het diner dat een en al ovatie was voor den Prins, werden eenige nommer» van een vuurwerk afgestoken en woonde de Prins een soiré-j bij in de Société des arquebusiers waar bet gezellig teeging en een geanimeerd bal plaat» had. Het Wilhelmus en de Hümmelmarsch (Laniinorenmarsch) — ook al een volksmelodie der Luxemburgers — waren op het diner en op de soiree, schering en inslag der orkestmuziek die zich dapper kweet. Nog één dag en het feest is geëindigd. Er is in die weinige dagen veel gebeurd en de journalisten hebben hun werk gehad, 'maar ik geloof dat allen met mrj zullen getuigen, wat «o's* op het landbonwdiner is gezegd, dat geen land denkbaar is, waar de vorst meer bemind wordt dan is Luxemburg. Herhalingen zijn vervelend, maar onwillekeurig komt de kroaijksehrijver er toe voortdurend te constateeren, hetgeen hg voortdurend van alle kanten verneemt.- Prins Hendrik wordt deor de Luxemburgache bevolking beschouwd als de redder van het groothertogdom in 1867, bij is de vader des vaderlands, wordt met bei epitheton van de goede genoemd, en er is geen Letzelbürger, ion als de Luxemburgers zich z. It' noemen, ol zgn oog glinstert van vreugd als hij over den Prins spreekt. Go kunt dan ook begrijpen, dat het hoofdartikel in ons nummer van Dinsdag hier door velen is gelezen en herlezen en algemeen iiüval heeft gevonden. 7 October. De laatste feestdag. Wederom heeft de Prins heden waar hg gin?, waar bg zich bevond, de betuigingen ontvang-u vau de nnige f-ehechtheid aan zjjn persoon. Do Luxemburgers zijn democratische constitntioneelen, nationaal bij uitneuienbeid. Het lanl wordt niet verdeeld door politieke partgen, en de oppositie in de Kamer bepaalt zich, wanneer zij zich voordost, 'et de behartiging van locale belangen. Wil de regeering een ttraatweg zóó aanleggen, en de eene of andere gemeente wil (at dit zus geschiede, dan gaat de afgevaardigde dezer gemeente, auf Ehre, in de oppositie; '. is fameus, in de oppositie. Men kent dus geen Btrijd op politiek gebied, gevoelt zich gelukkig in het bezit eener eigene nationaliteit, spioekt — groot en klein — lnide zrjn afkeer uit van het Duitsche régime en wenscht niets litver, daa dat men Luxemburg zich rustig late ontwikkelen, zonder dat iemand zich er mee bemoeit. De ■aristocrate, die in kleine Duitsche residentieplaatsen mik een hoegen neu» trekt ca met zooveel dédain op minderen neerziet, aangesproken wordt met excellentie en baron en graaf ca wat dies meer zü, bestaat hier in geringe mate, maar doet zich niet gelden. De minister van staat, regeeriagspresiden*;, gedraagt zich even burgerlijk en eenvoudig, is even joviaal tegenover zijne medebargers, als het volk onderling hartelijk en joviaal is, en ik heb nit den mond van afgevaardigden en leden, van den Raad van State, van kleinere burgers en grootere burgers gehoord: we zijn democraten, in den goeden zin van het woord, we zgn onafhankelijk en we dragen prins Hendrik in het hart en op du banden. Vroeger bestonden afzonderlijke genootschappen voor geschiedenis, gene»»kanst en archaeologie, thans zijn die te zamen veriengd in één instituut, en dat Instituut Meld heden eeae plechtige vergadering, onder eere-voorzitterschap van den vor«telgken jubilaris. De heer Wiirth Paquet la» eene verhandeling voor over hatgeen gedaan ia tet beoefening der Luxenibargsche reich'eden*» en over de moeite die het kost, om alle documenten , doer Europa versheid, die daarop betrekking hebben te bestudeeren en aan de beefentng d.zer wetenschap dienstbaar te maken, en de griffier van de Kamer van Afgevaardigden, de beer P. Ruppert, herdacht de verdiensten van wijlen zgn voorganger, den heer Louis Deny. De heer Ruppert, die teven» archivaris is van het Rijk, en aan wien ik, evenals aan den heer de Blocbausen, dank verschuldigd ben voor de wijze, waarop zij zich tegenover de pers gekweten hebben, heeft mü in het werkelijk belangwekkend archief een blik doen slaan. Zoo veel stukken van zoo veel regeerings-régimts in orde te brengen, was geen gemakkelijke taak. Dr. Fenk sprak in het Instituut over de sterfte ondai kleine kinderen, do beer Arend, een architect, gaf een chronologie (precies een schoolboekje) van hetgeen gedurende de regeering dea Prinsen is geschied en bood den Prins een tableau commémoratif, door hem vervaardigd, aan. Uit de chronologie heb ik opgeteekend, dat Luxemburg 246 kilometer spoorweg heeft Nog sprak de beer Schoetter over enkele historische bijzonderheden. In de vergadering werd deer deu Prins aan de firma Wies en Siegen ter hand geiteld, de door haar behaalde prijs op de aardrijkskundige tentoonstelling te Parij». In een kamer grenzende aan de vergaderzaal, maakte Z. K. H. aan het Instituut ten geschenke eene veriameling Grieksche hontosorten, door hem op de teutoOß stelling te Keulen aangekocht. Wanneer ik nu eenvoudig vermeld, dat ook hier weder dezelfde betuigingen van gehechtheid van vorsten volk werden vernomen, die ik, in de laatste dagen ioe herhaaldelijk het genoegen had te beschrijven, dan geloof ik wel dat uwe lezers zicu een duidelijk begrip kunnen maken van hetgeen ook in bet Instituut voorviel. De vergadering w»rd bijgewoond door zeer velen, die er eigenlijk niets mede te maken hadden, daaronder velen uit deu vreemde, die eens een kijkje kwamen nemen. De ledenwaren in grooten getale at-Bwexig, hetgeen den Prins gelegenheid gaf te zeggen, dat hg dit met genoegen constateerde, omdat de opkomst anders niet zoo talrgk placht te zijn. Drie punten van het programma nog. Uitdeeling van de prgzea, behaald door de schutters op het concours der Arquebusiers (waar zich eok Franschen eu Belgen bevinden), opstijging van een luchtballon mat Duruof, den man die metzg'n ballon en mot zijn vrouw in het Kanaal gevallen i», en bal ten Stadbuize, waar half Luxemburg geïnviteerd is. Naar ik verwacht, zullen deze feestelijkheden afloepen zonder meldenswaardige bijzonderheden op te leveren e» mocht dit zoo zijn, dan zal ik er niet op terugkomen, en is dit schrijven he, laatste dat gij van mij uit Luxemburg ontvangt. Naar men zegt zal de Prins op zijn kasteel Wolfexdange spoedig een bal geven aaa ds Luxemburgers, als een dankbetuiging voor ds groote feesten, htru tet iure georganiseerd. Hiermede hebben de Luxeraburgsche feestan hun einde bereikt. Voer een stad van nog geen 16,000 zielen, pas ontdaan V»n de knellende banden van muren en ravijnen, waren ze schitterend, ?n Luxemburg heeft eer van betgeea bet gedaan heeft, cm dea prins-stedehouder de blijken te geven van onkreukbare trouw, onveranderlijke liefde, innige hoogachting en waardeering. Het: Leve Prins Hendrik! heeft veel malen in de laatste dagen weerklonken, maar als de feesten voorbij zgn, en de mond niet meer den kreet z*l doen hooren, daa toch leeft die voort in het hart, het gemoed der getrouwe Luxeraburgsche bevolking. Leest de twee volgende coupletten van Prenz a voleck (Prins en volkj en daarmede neem ik afscheid: Dèm fiésatt durch d'Odera letzelbnrger Blut, Dim d'Hièrz fir d'Hêmechts land nach warem schiet, Dè frêdeg streit fir onst erhabenst Gntt, Datt ontem Land èng glecklech Zókunft bléht, Dé treiwe Gold dem Kinekshaas ergiéren, Dé losse frei de Prenz héch liéwen. Mat Tred a Loscht, aua vollen Broscht, Mat Sang a Klang, Vivat de Prenz! Béng kréfteg Hand, dé wiért fir d'Letzeburger Laad. Oranien ass de Stolz fun onsen Land »Je maintiendrai", dat Wnrt sei' Wöpen drêt, Oranien hallt sei Wnrt só trei, san1 Band D-it t' Volk und' Herrscher benut, sech tester zét. . lAus iidder Broscht loszt fró do VVOnsch crschalen: O Gott! nach lang solist du de Prenz crhalen! ---