Duitschland. De minister van binnenlandsche zaken heeft naAr aanleiding van de jongste maatregelen, door den'preT dent van politie ten opzichte van een 'viertal dagbl_de" der hoofdstad genomen, een nieuwe aanschrijving aan genoemden ambtenaar gericht. Daarbij wordt nadruk kelgk voorgeschreven, dat onderscheid moet worden gemaakt tusschen de verschillende deelen, waaruit het dagblad bestaat dat in beslag moet genomen worden. Indien het geïncrimineerde stuk in een der bijvoegselen staat, mag dat gedeelte in beslag genomen worden; ingeval het geïncrimineerde stuk kan afgescheiden worden van het blad waarop het is gedrukt, zonder dat er te veel tijd wordt gevorderd om dat te bewerkstelligen, zal de politie daartoe hare toestemming moeten geven. Tevens heeft de minister bevolen, dat in het vervolg geen geheimzinnigheid behoort te worden gepleegd zonder noodzakelijkheid; de redenen der inbeslagneming behooren namelijk te worden medegedeeld, tenzij overwegende redenen zich daartegen verzetten. — Voor een paar dagen heeft er aan de hoofddirectie van politie een conferentie plaats gehad, tusschen ambtenaren van dezen dienst en eenige leden van het dagelijksch bestuur der hoofdstad (Berlijn); als voorzitter fungeerde de president van politie, de heer van Wurmb. Het doel der vergadering was, om zich te verstaan ten opzichte van de uitvoering van het plan, ontworpen in 1862, betreffende de wijze van uitlegging der stad en het verbeteren der middelen van verkeer in de stad.^ Bij het dagelijksch bestuur was men, zooals in bedoelde vergadering bleek, van het vroeger opgevatte plan geheel en al afgegaan; er werd nu voorgesteld, om groote hoofdstraten aan te leggen, uitgaande van een gemeenschappelijk middelpunt, en deze straten, zoo vele stralen van den cirkel, door middel van breede dwarsloopende straten te verbinden. Bij de bespreking van dit nieuwe ontwerp, vorderde de president, dat do noodige situatieschetsen , enz., zouden worden overgelegd, waaraan niet kon worden voldaan, zoodat dc stedelijk* autoriteiten zich bepaalden tot het geven van algemeene inlichtingen en opgaven. Van de zijde van den president werd beweerd, dat dergelijke losse opgaven niet konden strekken tot grondslag, om een zaak van zooveel gewicht naar behooren te beoordeelen, en vast te stellen naar welke regelen zij moest worden uitgevoerd.» Tot een beslissing aangaande sommige afzonderlijke deelen van het groote plan, welke geheel buiten de algemeene quaestie liggen, kon men evenmin geraken; tot overeenstemming kon men het in geen enkel opzicht brengen. Van de zijde der stedelijke autoriteiten was niets geschied, dat blijk gaf van gezette overweging van het zoo gewichtige plan, hetwelk zoolang reeds op beslissing wacht. Ten slotte vroegen de stedelijke autoriteiten, toen zij ontwaarden dat de vergadering geen gewenscht resultaat kon opleveren, de in 1862 ingediende ontwerpen terug. Tot hunne bevreemding weigerde de president van politie aan dat verzoek te voldoen. Hij verklaarde, dat hem door de regeering daartoe machtiging moest worden verleend. Dewijl het was gebleken, zoo deelde hij verder mede, dat de stedelijke autoriteiten een zoo dringend gevorderde regeling gedurende een tiental jaren, geheel onvoorbereid haddon geiai jn, stond het to voorzien, dat de hooge regeering de zaak in handen zou nemen. Men ziet daaruit oen conflict tusschen het ministerie en de stedelijke regeering te gemoet. Men verneemt wijders, dat de commissie uit den boezem van den gemeenteraad benoemd, om te onderhandelen met do candidaten, die zich ter vervulling van de opengevallen betrekking van eersten burgemeester hebben aangemeld, eerstdaags verslag deswege in den raad zullen uitbrengen. Naar men verzekert, zal de zaak zeer spoedig haar beslag erlangen. — Uit [Frankfort wordt ons gemeld , dat de aartsbisschop van Munchen-Freising een herderlijken brief heeft uitgevaardigd aan de geloovigen van zijn aartsbisdom. Hij zegt daarin o. a., dat de Roomscho kerk thans door met geringer gevaren van buiten wordt bedreigd dan zij te verduren had onder de heerschappij der heidenen; destijds hadden de Christenen, die het waagden openlijk belijdenis te doen van hunne leer, niet meer te lijden dan thans, zoo wordt in den aanvang van dien brief gezegd. Daarop volgt een hevige klacht over de nadeelen , welke de kerk lijdt ten gevolge van den afval van zoo velen, die haar verlaten, welk een en ander als de inleiding moet worden beschouwd tot de kern des briefs, bestaande in een vergelijking van de gebeurtenissen tijdens het leven van Jezus met de tegenwoordige. Niet onopgemerkt is het gebleven, dat in dezen brief, in navolging van hetgeen reeds door andere bisschoppen is gezegd, in de stelligste bewoordingen wordt geprotesteerd tegen de //onrechtvaardige beschuldiging op de katholieke kerk geworpen, dat zij zich de heerschappij over den staat zou willen aanmatigen!" Aan het slot van den brief komen dringende vermaningen voor, gericht om te volharden in den strijd, waarop de schitterendste overwinning, naar de voorspelling van den schrijver des briefs, zal volgen. Dezer dagen, zoo gaat gemelde correspondent voort, heeft het hof van cassatie uitspraak gedaan in het proces, door den burgemeester van Kótzing] gevoerd tegen don heer Senestrey, bisschop van Regensburg. Het hof heeft laatstgenoemde, wegens het beleedigen van een magistraat, veroordeeld tot het betalen eener goldboete. Zoodra dit bekend was, hebben drie leden van den Bcierschen Landdag, de heeren von Waldendorff, von Reichlin-Meldegg en Schels, het plan ontworpen, om een openbare inschrijving te openen, een zoogenaamde Kreuzer-inschrijving, tot dekking der geldboete, tot betaling waarvan de bisschop door het hof van cassatie is veroordeeld. Een groot aantal personen, van allerlei rang en stand in de maatschappij, heeft zich terstond bn de ontwerpers aangesloten. Om de zaak in praktijk te brengen, was nu echter noodig de toestemming der regeering, want volgens de Beiersche wet mag zonder vergunning geen inzameling van gelden geschieden. Het verzoek, deswege aan het ministerie van binnenlandsche zaken gericht, is onverwijld van de hand gewezen. Onder de motieven, waarop die afwijzende beschikking berust, komen voor de volgende: dat de bedoelde maatregel zou strekken om een rechterlijk gewijsde krachteloos te maken en het doel der str-af, aan den bisschop opgelegd, zou worden gemist. — Uit Meiningen wordt gemeld, dat de regeerende vorstin Feodora, geboren in 1839 en in 1858 met hertog George gehuwd, aan de gevolgen van.scharlakenkoorts is overleden. --- Oostenrijk. WEENEN, 8 Febr. {Part. Corr.) wllet vergelijk met Gallicië is in duigen gevallen;" — //het vergelijk met Gallicië is niet in duigen gevallen;" — //de beraadslagingen 'in den boezem der commissie worden rustig voortgezet;" — "deze onderhandelingen blijven steeds op dezelfde hoogte" — zoo eenstemmig laat men xich tegenwoordig over den politieken toestand uit. De constitutioneele commissie heeft een subcommissie benoemd, welkt zich uitsluitend bezig moet houden met het Gallicische vraagstuk. Wij arme menschenkinderen^ weten anders nog niets. De bladen maken tegenstrijdige berichten openbaar. Den waren staat van zaken kent, geloof ik, niemand. In het comité bestaat een partij, die bepaaldelijk gekant is tegen elke concessie aan Gallicië; een tweede fractie wil misschien iets bewilligen; een derde verlangt het Gallicisch vraagstuk in verband te brengen met de kieshervorming. Het ministerie schijnt nog geen bepaald besluit te hebben genomen. Het verandert alle dagen zijn operatiën. In stede van te leiden, wordt het geleid. De zaken gaan volstrekt niet vooruit. In den laatsten tijd verhaalt men weder, dat de regeering voornemens is den Boheemschen Landdag te ontbinden en er naar te streven in den nieuwen Landdag de meerderheid te verwerven. Indien dit mogelijk ware , zou de ministerieele partij in den Rijksraad een belangrijke versterking krijgen , eu zou de regeering in Bohemen, waar tegenwoordig een door de Czechen gekozen commissie do aangelegenheden des lands bestuurt, minder moeilijkheden te overwinnen hebben. De constitutioneele grondeigenaars in het Bohemenland worden overstelpt met orden en onderscheidingen van allerlei aard. Niettemin beweert men nog immer, dat de regeering een //Nothwahlgesetz" den Rijks-4 dag voorleggen wil. Dit zal per se een mislukte maatregel moeten wezen. In Hongarije is het nu weder de overeenkomst met Croatië, welke alle hoofden bezighoudt. Hoe ver deze onderhandelingen reeds gevorderd zijn — ook dit is ons niet bekend. Nn eens heet het in de couranten, dat dc overeenkomst mislukt is, dan weer dat zij alle kans heeft om te worden gesloten. Het Hongaarsche ministerie heeft de macht van het oogenblik en het zal den Landdag van Croatië zoo lang ontbinden, tot deze wat gewilliger geworden zal zijn. De Magyaren hebben ten minste hun constitutie onder dak gebracht, en deze Croatische tegenspartelingen verhinderen of belemmeren den loop van het constitutioneele leven geenszins. Een zeer gewichtige quaestie is in den laatsten tijd op den voorgrond getreden, nl. die der Nationale Bank. In 1876 loopt het privilege dezer Bank ten einde, en in Hongarije is een overstroomingjvan nieuwe plannen dienaangaande. De hoofden der partijen willen van de voorwaarden van het privilege niets weten. Zij droomen van een zelfstandige Hongaarsche bank. Een andere partij wil de betrekkingen met de Nationale Bank wel is waar niet afbreken. Zij verlangt echter de oprichting van een zelfstandige, van het Weener centraalbureau geheel afgescheiden bij-bank, die zich speciaal op de studie der Hongaarsche bankquaesties zou toeleggen. Dit plan komt eigenlijk hierop neer, dat men een geheel nieuwe bank begeert. Ook de Weener handelswereld is met de Nationale Bank ontevreden. De geldcirculatie is naar haar opvatting niet uitgebreid genoeg. Het schijnt, dat de zwendel nog niet groot genoeg is. Meer specie is de leus van den dag. De soliede, voorzichtige staatkunde der Nationale Bank is den zwendelaars een gruwel. Daarentegen heeft de regeering thans te veel gewichtige zaken van staatkundigen aard op zich genomen, om aan zulke onzin-quaestics haar tijd te wijden. --- Frankrijk. Zittingen der Nationale Vergadering. Den 9de heeft de Nationale Vergadering do algemeene beraadslagingen over het wets-ontwerp betreffende de wijze van benoeming der rechters en de regeling der voorwaarden van bekwaamheid der candidaten" voortgezet doch niet ten einde gebracht. De hoer Gavardie, die reeds in de vorige zitting een woordje in het midden gebracht had , zette zijn vinnige — vooral tegen de September-mannen gerichte — redevoering voort. Hij verzette zich zoowel tegen de door den heer Arago voorgestelde wijze van benoeming, als tegen de plannen van den heer Bérenger, welke de opengevallen plaatsen bij mededinging wilde aangevuld hebben. //Zij," dus deed de spreker opmerken, //zij, die tegen de oude magistratuur te velde trekken, zijn niet in den tempel geweest. Anders zouden zij zich wel wachten dergelijke opiniën te koesteren. De heer Arago is ook niet den tempel ingegaan. Hij is in het voorportaal gebleven. De heer Arago heeft twee of drie omwentelingen op staatkundig terrein bewerkstelligd, en ...." Arago: //Probeer, of ge 't ook kunt! {gelach, toejuichingen links") Gavardie en beproeft nu een revolutie op het rechtsgebied. Gelukkig zal zij niet slagen, want elk een heeft zijn stelsel reeds veroordeeld De heer Arago is te velde getrokken tegen het nepotisme in de rechterlijke macht, maar wat dan te zeggen van de dynastie der Arago's? Was op haar niet van toepassing het vers van Racinc: Aux petits d'Arago, Il donne la pature, Et sa bonté e'ëtend h leur progéniture? {Rumoer). Arago. //Ik kan niet nalaten den heer Gavardie te doen opmerken, dat hij don eerbied niet vergeten mag, waarop elk spreker, welke de eer heeft deze tribune te beklimmen, aanspraak mag maken." De Voorzitter. Ik verzoek den spreker de waardigheid niet te schenden, welke aan parlementaire beraadslagingen betaamt, vooral aan eene parlementaire beraadslaging aangaande dc rechterlijke macht." Dc heer Gavardie zette daarop zijne redevoering voort, doch in het eerst was het geweld zó. groot, dat men zijn zwakke tem niet meer vernemen kon. Men verzocht hem wat shardér te spreken — »Eli Messieurs," antwoordde de spreker, //ik doe wat ik kan, maar ik bezit de stentor-stem niet van mijn geachten collega Arago." Hii besprak de politieke zijde der quaestie. //Wrj leven , zeide hij, «onder een eigenaardig regeenngstelsel. De republiek is het niet. Het is ook met de monarchie. Het is iets tusschen beide, iets dubbelzinnings, iets geheimzinnings. Het moge zijn recht van bestaan hebben in den toestand, waarin wij verkeeren, maar het feit dat wij geen bepaalde regeering bezitten, kan niet worden geloochend. Nu komt men ons in dezen ontredderden staat van zaken een rechterlijke macht voorstellen , geheel en al op republikeinsch beginsel rust. Men wil ons een republikeinsche magistratuur schenken. Het gemeenebest wil, dat ieder in de wereld vooruitkome door zijn intellegentie en bekwaamheid, buiten alle moraliteit en kennis van zaken om." Een stem links.- //Dat is de definitie van de Turksche dwinglandij." Gavardie: »De Turksche dwinglandij of de republikeinsche dwinglandij dat is één pot nat." Geschreeuw.-kom! kom!) De spreker voer verder voort, en toen hij uitgesproken had, stond de heer Arago op om te pretesteeren tegen de bittere en venijnige aanvallen van den heer G.ivardie. De rest der beraadslagingen was kalmer. Men bepaalde zich meer tot het onderwerp in behandeling, en verviel daardoor meer in technische bijzonderheden, die voor het groote^publiek minder belang opleveren, dan voor de menschen van'het vak Aan het slot der zitting opperde de heer Depeyre de vraag, of de Kamer Maandag en Dinsdag vergaderen zou. De heer Dahirel smeekte der vergadering om toch geen vacantie te nemen. Frankrijk, zeide hij, is waarachtig in geen positie om pret te maken. De heer Depeyre deed opmerken, dat volgens de overlevering, de Wetgevende Kamer nimmer gezeteld heeft op Mardi gras, noch op den voorafgaanden Maandag. De Vergadering besliste, dat zij zoowel Maandag al» Dinsdag zitting zou houden. Zaterdag was een stille dag, gewijd aan de behandeling van eenige, meestal onbeduidende verzoekschriften. Andermaal kwam evenwel, tegen het einde der bijeenkomst, de quaestie betreffende het vacantienemen op Maandag en Dinsdag ter sprake, naar aanleiding van een voorstel des heeren Bethmont, om op het genomen besluit van den vorigen dag terug te komen, en eerst Donderdag e. k. te vergaderen. /'De regeering," zeide hij, //de ministers hebben eenige dagen rust noodig, om eenige zaken af te doen. Het uitgebreide personeel redenaars heeft eveneens rust noodig. Een souvereine vergadering doet wel, hare beste dienaren in 't geheugen te honden." De heer Ventaron verzette zich tegen de motie. //Er zijn nog vele wetsontwerpen aanhangig, wier afdoening urgent is," riep hij uit. //Wij begrijpen een vacantie, bij gelegenheid van een godsdienstig leest, gelijk Kerstmis of van een dag gelijk Nieuwjaar, maar de Mardi gras! .... Bovendien heeft de Nationale Vergadering gisteren met groote meerderheid uitgemaakt, dat zü geen vacantie houden wil. Het zou niet voegzaam wezen voor een groote vergadering, om op genomen beslissingen terug te komen." {Rumoer!) Het voorstel van den heer Bethmont werd verworpen en de eerstvolgende zitting op Maandag bepaald. Curieus zou het nogtans wezen, indien heden de vergadering eens niet voltallig ware, door de overgroot© afwezigheid van leden, die de feesten hooger stellen dan hun parlementaire plichten. Het zou niet onaardig wezen! Het ministerie liet zich over de zaak niet uit. Te oordcelen naar het aangevoerde des heeren Bethmont evenwel, zouden de leden der regeering er niet op tegen hebben gehad, ook eens pret te gaan maken. Indien men den Siècle kan gelooven, dan zou de heer Thiers er aan denken, den hertog de Brogue, gezant te Londen, te doen vervangen. De vele klachten, die bij den president der Republiek ingekomen zijn tegen de, op zijn minst genomen, zonderlinge handelwijze van den gezant, die geen gelegenheid verzuimt om zvjn post te verlaten, ten einde het gouvernement, dat hij vertegenwoordigt, in de Kamer te bestrijden, hebben eindelijk ingang bij hem gevonden. De Steek voegt er bij, dat de betrekking van den hertog de Broglio den heer Casimir Ptïrier zou zijn aangeboden, maar deze volstandig geweigerd heeft. — Naar men verneemt zal de Rappel eerstdaags weder verschijnen. De herhaalde aanvragen van de redactie en administratie dezer eensklaps opgeheven courant, moeten eindelijk gehoor hebben gevonden bij den heer Lefranc, en deze zou op het punt staan het wederverschijnen er van toe te staan. De Peupla souverain is woder vorschenen. A het IJ Pl ï verband raet een oostelijke afslui-4&nt^ j_«voijja:. »««. heeft het "e edet Koningin het verzoek gericht, om den afsetentn '*"*" blJZ°nder bew«3 harcr g™st te den J-S* elly' de vrygesproken moordenaar van ---