DE NIEUWE RECHTERIJKE INRICHTING. Appèl in Strafzaken. Een der grootste merkwaardigheden van het nieuwe °ntwerp is het behoud der drie instanties in Strafzaken. Ofschoon //het nu eenmaal een feit is, dat over de cassatie de staf is gebroken, en dat bijna niemand meer **o hare schoonheden en weldaden hooren wil" — getik het Weekblad van het Regt tegenover onze beschouwingen verzekert (1) — toch wilde Minister dat //prach"ge" middel, dat voor burgerlijke geschillen zoo nutteloos en schadelijk wordt beschouwd, in strafzaken handhaven. % Tot verdediging dezer inconsequentie beroept men *ich op hoofdzakelijk twee motieven. In de oerste plaats beweert men, dat de cassatie in strafzaken veel meer nut sticht dan in burgerlijke za*ea,waar de feiten — die buiten het oordeel van den rechter in cassatie liggen — veelal samenvallen en moeilijk tff scheiden zyn van het rechtspunt en waarbij* de schending van het recht voor het meerendeel buiten de be*°«gdheid ligt van dien rechter, daar deze alleen by •fchending van //den tekst der Nederlandsche wetten" cassearen. Deze redeneering is slechts tot zekere hoogte waar. Ongetwijfeld is in het burgerlijk proces de rechtsbeschonwing dikwyls in hooge mate afhankelijk van de Mjse, waarop de rechter de feitelijke toedracht der 6aken opvat, maar een dergelijke nauwe verwantschap te-sachen feit en recht eveneens is in het strafproces Ölet zeldzaam. Volgt daaruit echter, dat een bekwaam te.hter geen verschil zou weten te maken tusschen foiten en rechtsbeschouwingen ? Staat moeielykheid dan .elyk met onmogelijkheid? En heeft dan de wetgever van den rechter in burgerlijke zaken in de moeste getallen iets onmogelijks geëischt, als hem gebiedend voorgeschreven — gelyk voor een goed vonnis is — om in zijne beslissing op te nemen: *«e gronden der uitspraak, zoo wat de daadzaken als v!* rechtspunt, ieder afzonderlijk, betreft?" (2) *^_ erkennen, dat in menig vonnis do feitelyke en jj^htsbeschouwingen op wonderlijke wijze dooreen wor*tan geward, maar do schuld daarvan ligt waarlijk niet s*n de onmogelijkheid, om een logisch vonnis te geven, rechter, wien de zaak helder en duidelijk is, aal J - een logische gedachtengang, de lucid«3 ördo niet itbrekeow Dit araoment is nieta meer dan een toagevsn aan gemak.uc-t. Ook de redeneeriog ontleend aan de //schending der wetten, is niet geheel juist. Hat is waar, dat, bij strafzaken, alleen een duidelyk voorschrift der Nederlandse/ie Wet bindend is, terwyl in burgerlijke zaken de beslissing vaak afhangt van andere voor partijen bindende ïsgels. Maar de gevolgtrekking is ten eenenmal. verkeerd , dat de cassatie in burgerlijke processen onvruchtbaar moet zijn, omdat zij alleen zou mogen worden ingeroepen op grond van den geschonden //tekst eener Nederlandsche wet." Het is juist die bekrompen op**fc_ïg dor cassatie, dat vasthouden aan de letter, dat van den geest en do beginselen dor wet, *elke dat middel in de praktyk zoo onvruchtbaar «ebben gemaakt en het in discrediet hebben gebracht. De _eschreven wet erkent naast zich nog de wettelijke kracht 'iet gewoonte, in de gevallen die zy zelf aanwyst; zy *epaalt dat overeenkomsten partyen tot wet verstreken ; zy bevat regels tot uitlegging van overeenkomsten, *a toch weet zich de jurisprudentie van den Hoogen niet te verhrflen tot het erkennen dier rechtsbronnen als wettelijke bepalingen, wier schending aanleiding *** geven tot cassatie! De onderscheiding, in dit op*icht tusschen burgerlyke en strafzaken gemaakt, is dan °°k geheel willekeurig en slechts het gevolg van on- of van een bekrompen opvatting. Er is echter nog een tweede reden, waarom het Dltwerp in strafzaken de cassatie behouden wil, als voor een goede berechting. De minister *«rft namelijk de appèllen in strafzaken niet, gelyk in burgerijke processen, aan den Hoogen Raad Het ontwerp brengt terecht de eerste be- JJaödeling van allo correctionneele en crimineele zaken "§ de rechtbanken en wil voor al die misdrijven hooier beroep invoeren. Wie zal echter rechter in appèl *vö? De Hooge Baad, evenals by het civiel proces >rordt voorgesteld? Dat ware te bezwaarlijk. De beklaagden en de getuigen allen naar 's-Gravenhage te "oen reizon, zou enorme kosten en groot ongerief ver» °°rzaken. Toch moet de Hooge Raad ook alle strafvonnissen kunnen vernietigen. Er blijft dns niet anders over dan een anderen rechter van appèl, meer in ?e nabyheid, aan te wyzen, en by den Hoogen Raad 0 strafzaken de cassatie te handhaven. Inderdaad is J^el in de eerste plaats dit praetisehe bezwaar de aanging, waarom de regeering ten opzichte der cassatie *°° inconsequent te werk gaat. .. veroorlooven ons hier echter een vrij gewich? _e bedenking. Terecht ziet de regeering op tegen de «ooge kosten, welko — natuurlijk voor den St_a?, die Blechts zelden op de veroordeelden verhalen kan — °Uden voortvloeien uit het brengen van alle strafappel*a voor één enkel college in den lande. Maar waarom *e°gt het gsldelyke belang van den Staat by haar gaarder, dan dat van particulieren? Deze immers j^gen de proceskosten in civiele zaken en toch deinst "e regeering er niet voor terug, het civiel appèl by /^ college te concentreerea en daardoor dat middel v°°r de burgers kostbaarder te maken! Heeft de eus der nieuwe inrichting //goedkooper recht," alleen te beteekenen, dat de rochtsbedeeling, door hji) De redactie van het Weekblad, dat over de geheele zaak v.' ons *niet meer wil twisten", stelt ons echter in haar ji,- 3529 deze vraag: "In de hoogstens 60 gevallen waarin jaaröjfi .CMsatie wordt aangeteekend, heeft in slechts sof 6 zaken te T*tten niet in don ruimen zin van beginselen ca Set jn , ,wet> maar m e*n bekrompen hechten aan de letter. Nrbii'- f' gemakkelijker, te zeggen: »de tijd van praten is *toen V.i iet onaardig de stelling van Gnvour: //de vrije K^rk in den vrijen Staat" door de meeste R. K. woordvoerders te hooren aanprijzen. Maar moest dan niet de regeering by het beoordeelen van nieuwe aanvragen telkens treden in eene waardeering der inwendige kerkelyïe behoeften? Waar bleef dan de ware vryheid der kerk in eigen sfaer? En wat met nieuwe genootschappen, afscheidingen , afgescheidenen van afgescheidenen, enz.? Gelyk gezegd is, de Minister heeft over de hoofdzaak zelve nog niet het woord gevoerd, anders dan in zijn vry duidelyk schriftelyk antwoord, en het is niet aan te nemen, dat hij zijn eenmaal aangenomen standpunt zal opgeven. Neemt de Kamer de amendementen van der Maesen aan, de regeering zal er het bewys in kunnen zien, hoe zeer men hier te lande, onder den roep naar vryheid en onaf hankelykheid op kerkelijk gebied, toch nog gaarne leunen en steunen wil ep den Staat, de een met Sehnsucht wellicht naar vroegere toestanden, de ander om de Kerk nog wat onder den dnim te houden, een derde om van de eigen bydragen liefst wat op den Staat af te schuiven. Heden voortzetting. By den Burgemeester is ontvangen ten behoeve der Werklieden die by den brand in den Stads-Timmertuin hun gereedschap hebben verloren: Van N. N. 2 coupons ieder van 6 francs Turksche leening; B. W. N. ƒ 10; A. S. ƒ 25 -, R. D. ƒ 10; H. ƒ 10; collecte van kinderen ƒ 7; te zamen ƒ 62 en 12 francs; vorige opgave ƒ 895.99Vj; totaal ƒ 957.99 Vs en 12 francs. In het Dagblad vinden wij heden een langen brief, aan de redactie van //geachte zyde" toegezonden en waarin onze Burgemeester, het raadslid de heer P. N. Muller en het Handelsblad -worden beticht van huldiging van het mandat impêratif. Da aanleiding daartoe vindt deschry ver, wat den Burgemeester betreft, in de omstandigheid , dat deze, —zy 't dan ook niet in zjne hoedanigheid — //een brief van 11 compres gedrukte octavo zijden heeft toegezonden aan de leden der Tweede Kamer, zitting hebbende voor Arasterdam, ter bestrjding van eenige zinsneden in de redevoeringen, door den heer Rutgers van Rozenburg gehouden over de waterstanden op het af gesloten. IJ." Den heer Muller wordt zijn beroep, in den Gemeenteraad, op de door Amsterdam gekozen Kamerleden voor de voeten geworpen, en ons de overneming dier woorden met een nieuwe aansporing voor die heeren. Wy zouden tot onze verontschuldiging — zoo die noodig ware — kunnen wyzen op deze zinsneden ia ons artikel van 16 Nov. over den //Kanaalnood"; »Maar niet alleen van de regeering eischen wq spoedige behartiging dezer zaak Ook op de vertegenwoordiging doen wg een beroep, oplat zij aan deze gewichtige aangelegenheid thans meer zorg en aandacht wijde, dan daaraan tot nog toe te beurt viel. Nie:. ten onrechte zeide de heer P. N. Muller in de raadszitting van 16 Oct. jl.: (en dan volgen de woorden van den heer M.) »Maar niet alleen van de afgevaardigden, door Amsterdam gekozen, van de geheele vertegenwoordiging vragen wq, dat zü de regeering tot krachtig handelen aandrijve, enz." En verder richtten wy ons ook in het geheele betoog, evenals in ons artikel van Woensdag jl., tot de geheele Kamer, niet enkel tot de Amsterdamsche leden. Maar die verontschuldiging is eigenlyk geheel onnoodig. Van de Amsterdamsche leden immers wordt niet gevraagd,dat zj een locaal, Amsterdamsch belang boven het algemeen belang zullen stellen. Integendeel, de heer Muller zeide nitdrukkelyk in zyne zoo zeer gelaakto rede: #De leden door Amsterdam afgevaardigd en die, hoewel het geheele land vertegenwoordigende, toch ontzaglijk warm zqn voor de belangen van Amsterdam zeodra zij candidaten zijn, hebben door hnnno stemming het bewijs geleverd, dat zij de kanaalzaak niet enkel beschouwen als een Stads-, maar ook als een Lands belai.g! Anders toch zouden zq onverantwoordelijk hebben gehandeld, door zooveel geldß voor 'een locaal belang te helpen toestaan !" Inderdaad, het is on. onbogrjpelijk, hoe men er iets inconstitutioneels in zien] ka_, dat afgevaardigden, ia een bepaald district gekozen en meestal met dat dist-ie. meej iv het bjzc_d_r bekeisd, hunne m*delad<:n over landsbelangen, die dat district raken, voorlichten. Dit geschiedt byna in iedere zitting der Kamer, zonder dat iemand er iets op te zeggen heeft. En waarom zoude dan niet een inwoner van het district aan die afgevaardigden nog meer gegevens mogen toezenden , om hem nog beter in staat te stellen dat al-gemeen belang te kennen en te behartigen? Wy voegen er echter by, dat ons van de toezending door den Burgemeester aan de Amsterdamsche leden niets bekend is, maar dat, indien zij inderdaad heeft plaats gehad, zij een geheel persoonlyke zaak is, en een particulier stuk betreft, waaraan alleen door onbescheidenheid publiciteit kon gegeven worden. /rik meen te mogen zeggen," zoo schryft de berichtgever van het Dagblad, //dat, indien een der afgevaardigden uit Amsterdam aan dien wenk gehoor gaf, hy niet ten onrechte zou blootstaan aan het verwijt van ruggespraak met zjn kiezers to hebben gehouden, vóór hy zijn stem uitbracht." Deze woorden hebben allen schjn van de afgevaardigden, die te Amsterdam gekozen zijn, te willen intimideeren, al voegt de schrjver er ook bj, //dat die afgevaardigden door hun peraoonlyk karakter zelfs boven het vermoeden, dat zy dat verwyt zouden kunnen verdienen, verheven zijn." E? is hier niets aanwezig van een //aanmaning, bedreiging, waarschuwing" voor die Kamerleden. Men heeft hier slechts te doen met loffelijke pogingen om de kar aalzaak tot een afdoenden bevredigende oplossiag te brengen, en wy vertrouwen, dat èn de Am-terdamt;ohe, èn de verdere leden der Kamer daartoe zullen medewerken. Het mag een verblijdend verschijnsel worden genoemd , dat de belangstelling voor de volksvoordrachten steeds stijgende is. Dat alle b schikbare plaatsten in de groote zaal van Frascati, het lokaal, waar zij gewoonlyk worden gehouden, by dergelyke bjeenkomsten zijn bezet, mag bijna overbodig worden genoemd om het te vermelden. Toen Woensdagavond de heer Hillemans, van Kinderdijk, optrad, vond hy een belangstellende schaar, die met diepe aandacht het door hem voorgedragene volgde. Het was duidelyk zichtbaar, dat de aanwezigen zich aangegrepen gevoelden door de treffende schilderingen in beelden, met zoo kwistige hand door van Beers in zyn //Oorlog" nedergelegd. Een luid applaus was de welverdiende dank, door allen den heer Hillemans toegebracht. Was de menigte onvermoeid in het hooren, de heer Hillemans toonde zich onvermoeid in het aanwenden zyaer gaven, om het publiek genoegen te doen. Nog herhaalde malen heeft hy, het luimige met het ernstige afwisselende, kleine gedichten voorgedragen, en de zaal doen weergalmen van het schaterend gelach, dat allerwege opging, of strenge trekken op het gelaat doen te voorschjn treden, onder den indruk van hBt door hem gesproken woord. Tot den gunstigen afloop van den avond is niet weinig bygedragen door den heer J. T. F. Steenbergen. De //dissolving views," door hem vertoond, strekten gedeeltelijk tot opheldering van belangwekkende feiten of tot verklaring van verschynselen in de natuur. De daarbj gevoegde beschry vingen of verklaringen moesten het recht begrip der zaak uit den aard zeer bevorderlyk zijn. Enkele lach verwekkende voorstellingen, met spaarzame hand daartusschen verspreid, waren tot eene aangename verpoozing, en verhoogden het genot van het geheel. Op den 13den dezer werd de eerste vergadering gehouden der commissie tot het bestuur van nationale en internationale tainbouw-tentoonstellingen in het Paleis voor Volksvljt. Als leden daarvan waren tegenwoordig de heeren: jhr. mr. W. C. A. Alberda van Ekenstein, van Groningen, J. C. Groenewegen Sr., van Amsterdam, W. Hoog, van Noordwjk, R. J. N. Kallenberg van den Bosch, van Breda, J. C. Krook, J. J. Kluppel en mr. D. A. Koenen, van Amsterdam, A. J. baron Schimmelpeninck van der Oye, van Nykerk, G. Vas Visser, van Doorn,. J. van Wieringen, J. A. Willink Wz. en mr. R. Daniel Wolterbeek, van Amsterdam. Afwezig waren de heeren: jhr. mr. S. BaCKer, van Amsterdam, prof. P. de Boer, van Groningen, J. de Clorcq van Weel, van Schiedam, J. Hora A^ama, van Nmregen, J. H. Krelage, van Haarlem, mr. C. van der LBK de Clercq, vau Zierikzee, A. van Lennep, mr. H. S. van Lennep, H. Luësaen en prof. C. A, J. A.Oudem