Koninklijk Bezoek. Vrijdag. IN DEN ZANDHOEK !werd ook weer de Vorstelijke familie, een allerhartelijkste ontvangst bereid door de oran'jtelievarude bewoners dezer typisch oud-Amsterdamsche buurt met haar schilderachtige geyeltjas. De Oranjevrouwi mej. Vork had weer do handen vol werk om all-es to regelen. Zij werd krachtig' ge-holpen door den voorzitter van den Oranje-Bond, den heer Rohnef, met dit succes, dat allee er togen den middag! feestelijk uitza 1. De Oranjeboom wa§ weer met bloemen en schilderijtjes, die betrekking hebben op het: Oranjehuis, versierd, en op een houten tribune 6 tonden allerlei kindertjes uit do buurt in witte jurkjes en pakjes, getooid met oranje. Toen de Vorstelijke stoet naderde zongen de kleinen mefc begeleiding;! van de muziek der Duitsche straatmuzikanten, „Al is 'fcPrinsesje nog! zoo klein, hoezee! Alevel zal 't Oranje zijn, hoezee!" Ds heer Rohnef trad op het Koninklijk rijJfcuig toe cm zeide. tot Hare Majesteit, dat heel da buurt verheugd wasi, dat Zij weer in goede gez oudheid gekomen was om zich. te overtuigen vaji de verknochtheid der bewoners van den Zandhoek aan het Hnis van Ora.nje. Toen hoed J-aan-tj-e Looper, een aardig- meisje, de Koningin een bouq-uiefc aan, en dé kleine Gin-. Wilh. Onrust gaf H. M. de K'o» tn in gin- M order eea fraaien ruiker. Beide Vorstinnen bedankten de kleintjes, die. door. jhr. Van Geen, den kamerheer, opgetild werden, en spraken ook nog! eenige woorden tot de Oranjevrouw, mej. Vork, die een complimentje over de versiering' kreeg. Naar een typisch klein jongetje, gekleed in een soldatenpak je, wuifdö de Koningin mefc de hand. Nadat op verzoek van Hare Majesteit de kinderen op de tribune nog; eens gezongen hadden, reed de stoet. door. Bij ,het vertrek juichten de kinderen en ook de oudere menschen het Vorstelijk Echtpaar en de Koningin-Moeder geestdriftig toe. Langs de gisteren vermelde wegen werd toen naar het Paleis op den Daan gereden* waar ook weer een groote menigte den Koninklijken stoet opwachtte. , . . , , Zaterdag. --- HET DINER AAN DEN GEMEENTERAAD. Gisteravond waren de leden van den Gemeenteraad de gasten der Koningin. Er waren 24 Raadsleden aanwezig, de meesten in ambtsgewaad. H. M. de Koningin was gekleed in een mefc bröderieën versierde satijnen robe van zalmkleur, de. Koningin-Moeder droeg een japon van grisperle zijde. De Prins was in generaals-uniform. Het menu was als volgt samengesteld; Oonsommé Bourdaloue t, Hornards a la Bagration Quartier de Marcassin Romanoff „ Timbale de Chapon a I'ivoire Cailles braisées au suc d'Ananas .'. Ganetons nantais rotis a la,; Broche '^ Salade- "tffc-k Haricots verts a I'anglaise \~i, Gateau Danicheü aux fraises „.,•■" Glacé aux Avelines Barquettes au Chêster. Gedurende het diner werd door de muziek van het 7e reg. inf. (kapelmeester Johan Zaagmans) het volgende programma uitgevoerd: 1. »Prinz Eitel Eriedrich« Marsch, Blankenburg; 2. Ouverture »Titus«, Mozart; 3. »Ein Albumblatt« de Wagner, arr. Zaagmans; 4. »Seid umschlungen Millionen, Walzer, Strauss;- 5. Grande Eantaisie sur l'Opéra »Carmen« de Bizet, arr.: Ooenen; 6. Ouverture «Nakiris Hophzèit», Lincké; 7. a. Cavatine, Ralf; b. »La Tirana», Serenade Valse Espagnole, Czibulka; 8. Divertissement de I'Opérette »Dér Graf von Luxemburg», Léhar. Na afloop van het diner hielden de Koninginnen cerele 'en onderhielden zich, evenals Prins Hendrik, met verschillende Raadsleden. Vanmorgen te half elf reed het Vorstelijk echtpaar uit voor het brengen van het bezoek aan het Rembrandthuis. De Koninklijke stoet reed langs Vijgendam; Damstraat, Oude Doelenstraat, Nieuwe Hoogstraat en St. Anthoniebreestraat naar de Jodenbreestraat. Overal stond 't vol belangstellenden, die Hare Majesteit en den Prins levendig toewuifden.- Bij de chemische fabriek der firma L. Pool & Zonen in de St. Anthoniebreestraat werd even stil gehouden. Het dames- en heeren-personeel van laboratorium en kantoor stonden voor de fabriek opgesteld en de opzichteres, mej. S. Leda, bood de Koningin een fraaien ruiker van orchideeën aan, voor welke attentie H. M. vriendelijk iank zegde. Vervolgens werd de rit vervolgd naar het --- HET BEMBRANDT-HUIS. De belangrijkste gebeurtenis van deze week Za in eeta. rustige, passende omgeving ten toon stallen achter glas, boven een sobere boiserie langs de wanden: — zoo echter, dat zijl in een oogwenk zouden kunnen worden afgenomen,, als... gevaar van brand enz.; dreigde. D.ifc atües' gesciuiiedt hoofdzakelijk hiep boven in het vroegere abeliar van Rembrandt. Gelief, o Majesteit, op to letten dat dit zeer eigenaardig is, wojifc de meeste en beste etsen van Rembrandt zijn in dit Huis ontstaan. Hier, in dit Hute, genoot Remhirandb, omgeven door de trouwe zoirgen en de vroolijka opgewektheid van zijne echtgenoote Sasikia van Uilenburg, do dochter van den burgemeester van Leeuwarden, echte Priasin, de gelukkigste diagen van zijn leven, totdat allengs heb ongeluk — na Saskia's dood —7, hem overviel. Hartelijk bopem wij, dat geheel deze reconstructie ca deze inrichting van heb Huis niet welgevallen door Uwe Majesteit zal worden begroet, en aanschouwd. Rembrandt is Hollands roem, als zoodanig .ook vroeger gewiaaideard door ean Uw-er voorvaderen, den Stadhouder Prederik Hendrik. De bezoeker, dia uit de drukbo der woelige sfcra&fc —. wiaar, evenals ia Rembrandt's tijd, de afstammelingen der Joodsohe bewolking toeven — moet, hier binnentredend, dadelijk in de stemming komen, om Rembrandt's mystiek-reafefcisohe kunst in zioh op te nemen. Het stille, velu fcoevailigen en willekeurigan nompslomp. bevrijde huis, open voor een elk, kan ieder voorbereiden om zich be vardiepen in de levensopenbaringen van den schilder, die in hefc zichtbare het ömzianliijike, jn het scbarp. geduide liet bovenzinnelijke heeft vertolkt, die heb aardsohe lief had, maar om hefc op te heffen tob heb god- Daartoe geve . Uwe Majesteit sain en verlof door de opening van dit Huis. delijke. H. M. de Koningin antwoordde: «Mijnheer de Voorzitter! Het is voor mij eene groote voldoening, deze plechtigheid bij te wonen. Kan het anders, waar het geldt de herdenking van een onzer uitmuntendste Nederlanders, die zooveel bijdroeg tot vermeerdering en verspreiding van Neêrland's roem? Hem fee huldigen in. dankbare herinnering voor al hetgeen hij schiep en voortbracht, blijft voor mij steeds een aangename plicht. De alom bekende mildheid van Amsterdam, waar het geldt wetenschap en kunst, verloochende zich ook thans niet; en dank zij die mildheid van een uwer medeburgers is het oogenblik daar, dat Rembrandt's Huis aan het Nederlandsche Volk wórdt geschonken. Aan den plicht der dankbaarheid, die Nederland voor den grooten Meester bezielt, wordt thans wederom voldaan. Van de woning, van de vertrekken, die een groot man huisvestten, gaat eene bekoring uit, die moeielijk in woorden is uit te drukken. In die atmosfeer is men geneigd te wanen, dat de geest van hem- die daar leefde en streed, daar nog rondwaart. En wanneer meerdere etsen en teekeningen van den vroegeren bewoner de wanden dezer ruimte zullen sieren, zal die bekoring nog sterker worden. Met den wensch dat deze ..herwonnen en b*J>-- stelde woning in lengte van dagen moge getuigen van Neèrland's Roem en van zijne voortlevende dankbaarheid voor zijn grooten zoon, voldoe ik, Mijnheer de Voorzitter, volgaarne aan uw verzoek, en verklaar Rembrandt's Huis te zijn geopend.» Hierna schreef de Koningin-met kloeke letter haren naam in het gulden boek van de nieuwe stichting, dat hiermede tegelijk werd ingewijd. Prins Hendrik volgde dit voorbeeld, waarna de bezichtiging van hefc gereconstrueerde perceel een aanvang nam. Onder geleide van prof. Quack bezocht Hare Majesteit thans de verschillende vertrekken en bezichtigde met groote aandacht de etsen, die langs de wanden of in de vitrines waren tentoongesteld. Ook gaf de voorzitter tal van bijzonderheden over de inwendige inrichting, waarbij de heer de Bazel meermalen nadere toelichting kon verstrekken. De Koningin verzekerde den architect dat zij de uitvoering ten zeerste bewonderde. Prins Hendrik en de leden van het gevolg ontvingen intusschen inlichtingen van de heeren 't Hooft,. Backer, Moes en Bredius. Ter aanvulling van een vroegere beschrijving in dit blad (Het Nieuws v. d. Dag van 28 Januari) volgen hier eenige bijzonderheden over het thans voltooide gebouw. Vooraf worde alleen herinnerd, dat het perceel in 1907 door de stad werd aangekocht en toen is overgegaan in handen van de Stichting Rembrandt-Huis (opgericht bij notariëele acte van 27 Maart 1907). Door de schenking van jhr. Hartsen, wiens naam in dit verband thans voor de eerste maal openbaar werd vermeld, werd de overdracht mogelijk gemaakfc en daarna kon den architect de Bazel opdracht worden verleend voor een uit technisch en kunsthistorisch oogpunt zeer moeilijke taak. Hoe de architect en het bestuur daarin zijn geslaagd, zal ieder spoedig duidelijk worden, want reeds morgen, Zondagmiddag, wrordt hefc Rembrandthuis voor het publiek tegen entree opengesteld. In den zijmuur van het voorhuis is een stichtingssteen geplaatst, waarvan het opschrift in wéinige woorden de geschiedenis en de reconstructie en tegelijk de bestemming samenvat. Die inscriptie n.l. luidt: Rembrandt's Woning. 1639-1658 Hit huis,-waarvan de oude gevels, muren en zolderingen de indeeling aangaven der voornaamste vertrekken, doch waarvan de oorspronkelijke vensters, ten deele de deuren, betimmeringen en de meubelen geheel verdwenen waren, werd in de jaren IÖOS—I9II hersteld, van nieuw ontworpen ruimere trap en betimmeringen voorzien en ingericht voor het tentoonstellen van Rembrandts etsen ca teekeningen. Het voorhuis is met slechts enkele meubelen en andere zaken sober maar statig versierd. Naast de deur staat een zoogenaamde wisseltafel naar ouden trant. De hooge gebeeldhouwde vierdeurskast tegen den wand is afkomstig van het eiland Marken. Nu droeg, zij een zeldzame blauwe Chineesche kom uit de 15e eeuw te midden van twee aardglobes, die, evenals de prachtige Italiaansche koperen potten op de gebeeldhouwde kist, door de heeren Erederik Muller in bruikleen waren afgestaan. Boven die kist hing een vroeg 17e eeuwsche uit de hand gekleurde kaart van Eriesland, waarop ook St.- Anna Parochie, Saskia's geboorteplaats, duidelijk is aangegeven. Met hefc hooge balkgestel en het door de in lood gevatte ruitjes invallende licht, wekt het statige voorhuis herinneringen aan schilderijen van Pieter de Hooghe en den Delftschen Vermeer. Ia de «Sydelcaemer» zijn op de betimmering een aantal omlijste etsen opgehangen, voor een deel met goedkeuring der regeering in bruikleen gegeven door 's-Rijks Prentenkabinet. Daarbij o.a. een prachtige derde staat van het portret van den penkunstenaar Coppenol, portretten van Ds. Sylvius, vriend van Rembrandt en de zijnen, van den joodschen geneesheer Ephraim Bueno en van den vermaarden zilversmid Johannes Lutma. Voorts ook zeldzame drukken in verschillenden staat van de nEjce homo«, van de «Boodschap aan de herders« en nog verschillende anderen. Boven de hooge schouw hangt een kleurig figuurstuk, uifc den aanvang van de 17e eeuw, van den ouderen Vingboons, den vader van den meer bekenden bouwmeester. Gaat men door het voorhuis naar het achterhuis, langs een vertrek, dat in den inventaris van 1656 als »de caemer' agter de sydelcaemer« wordt aangeduid, dan bereikt men de «Agtercaemer ofïte sael«, waar vermoedelijk Rembrandt's slaapvertrek is geweest. Door den uitbouw van een belendend huis, gedeelte van hefc oorspronkelijke perceel dat reeds vele jaren in het bezit van de firma de Vries van Buuren is overgegaan, — is deze zaal niet alleen kleiner, maar jammer genoeg ook donkerder geworden. Thans is het fraaie vertrek bestemd voor vergader- en bibliotheekzaal. In het midden staat een antieke Avondmaalstafel, omgeven door fraaie leunstoelen volgens een model in het Nederlandsch Museum. Op de hooge boekenkast aan den achterwand pronkt een kostbaar Chineesch stel, alweer door Erederik Muller & Co. in bruikleen afgestaan. Op de tafel waren voor deze gelegenheid plaatwerken over Rembrandt uitgelegd. Beklimt men de sierlijke trap, die in twee wendingen naar boven leidt, —■ voorbeeld van een zeer gelukkige oplossing van een moeilijk probleem waar aan de eischen van een druk bezocht perceel moest worden voldaan, zonder het oude karakter te schaden — dan bereikt men aan de voorzijde de belangrijkste zaal van het gebouw. Het is de Schildercaemer, de plaats waar eenmaal Rembrandt's atelier was gevestigd. Toen onderscheidde men een groote en een kleine schilderkamer naast elkander gelegen, nu is er éen zaal over de geheele breedte van het gebouw. Dit is de eigenlijke expositie-zaal. In de deftige wand betimmering zijn de etsen in een doorloopende, omlijsting geplaatst en wel zoodanig, dat ze in de lijsten kunnen worden weggenomen en met behulp van een lift neergelaten in een brandvrije kluis in het ruime onderhuis. Een aantal kleinere prenten zijn geplaatst in een drietal vitrines om de ramen, nog enkele andere in de tafelvitrine in het midden van de zaal. Hier treft, vooral de gelukkige wijze, waarop de heer de Bazel den nieuweren; men mag zeggen zijn eigen, stijl, heelt weten toe te passen, tot eendrachtig, steraraendseheel. Al het.meubel- werk werd op kunstige wijze uitgevoerd in de werkplaats »De Ploeg«, onder leiding van den heer O. Oosschot. In de kunst-kamer zijn de meeste en de belangrijkste etsen tentoongesteld. Ook zonder ze nader te omschrijven dient hier te worden vermeld, dat het meerendeel, te weten 59 stuks, in bruikleen werd gegeven door dr. Jan Veth, een vijftal door 's Rijks Prentenkabinet, 11 dooide firma Erederik Muller & 00., terwijl voorloopig slechts enkele tot het bezit van de stichting kunnen worden gerekend. Ook de schilderkamer bevat een schouw waarboven een schilderij is opgehangen van Rembrandt's leermeester Pieter Lastman, mefc hefc jaartal 1615, een voorstelling van de ontmoeting van Jacob en Ezau. Dit stuk is een geschenk van dr. A. Bredius. Achter de schilderkamer ligt de kunstkamer, een ruimte welke oudtijds eveneens uit twee vertrekken heeft bestaan. Hier ter plaatse was eenmaal een heel kabinet van antiquiteiten en zeldzaamheden, waar ook de «kunstboecken» met de prachtigste collectie gravures geborgen waren. Nu dient deze ruimte, voorloopig nog niet naar den eisch betimmerd en gemeubeld, tot het tentoonstellen van oorspronkelijke teekeningen van. Rembrandt, uit zijn rijke verzameling door dr. Hofstede de Groot in bruikleen afgestaan. In het geheel 14 stuks, waarbij ook eene -teekening vaoj de firma Erederik Muller. In het midden van het vertrek staat een prachtige oud-Hollandsche bolpoottafél. Hiermede zijn althans de verschillende vertrekken in het Rembrandt-Huis, voor zoover zij! voor hefc publiek ter bezichtiging zijn, in heti kort beschreven. De hoogere verdieping dient al* woning van den bewaarder. In het onderhuis zijn verschillende ruimten in verband met de verwarming en verlichting van, het gebouw, benevens de reeds vermelde kluis voor het bewaren van de kostbare etsen (waarvan de verzekerde waarde het bedrag van ƒ 40 mille nadert) en de nog zeldzamer teekeningen. Aan het einde van hefc bezoek gaf de Koningin' den voorzitter de verzekering, dat zij met da grootste ingenomenheid had gezien, hoeveel zorg; en kunstzin aan de nieuwe stichting waren tenkoste gelegd. Zij dankte prof. Quack en de andere heeren en daarbij richtte Hare Majesteit zich nogmaals met vriendelijke woorden tot Jozef Israëls, die intusschen in de »Sydelcaemer« was gebleven in gezelschap van zijn zoon Isaac en zijn geleidster. De oude meester vertelde aan Hare Majesteit, dat hij meer dan 60 jaar geleden hier in de Jodenbreestraafc tegenover het Rembrandthuis had gewoond; toen reeds was het hem een dagelijksche grief geweest, dat het historische huis zoozeer in verval was; maar des te grooter was zijne voldoening, dat hij het eerherstel van Rembrandt's woning nog had mogen beleven. Het bezoek had ongeveer een uur geduurd.- Doór de van menschen vervulde wijk reed ds koninklijke stoet thans over den Zwanenburgwal en vervolgens langs den reeds vermelden weg naar de Nieuwe Achtergracht, voor het bezoek aan de Centra ie Brandweerkazerne. --- INGEZONDEN MEDEDEELINGEN à 60 Cent per regel. Nieuwe behandeling van de zwaarlijvigheid. Hoe gevaarlijk het ook is, de zwaarlijvigheid; te verwaarloozen — en de ondervinding leert; ons er het ernstige van — het is nog verderfe-i lijker, blindelings zijn toevlucht te nemen tofci het eene of andere van de ontelbare, min of meer empirische of waardelooze geneesmiddelen, di» eertijds de geneesheeren van den goeden ouden; tijd aanbevalen en die voor het grootste gedeeltes daarin bestonden, om het lichaam zijn noodige" voeding te onthouden. Die behandelingen heoH ben ongelukkig . nog heden te veel vurige aari-i hangers, niettegenstaande de vooruitgang van; de moderne wetenschap ze heeft overmeesterd.) De zwaarlijvige personen vinden geen nieuwer! èn krachtdadiger middel tegen hun ziekte daal de „Jtfarinoïa Tabletten". Volstrekt on^ schadelijk, zonder een leefregel te volgen of vani zijne gewoonten af te wijken, werken da „Maruiola Tabletten" op natuurlijke cai geleidelijke wijze. Hunne versterkende en ver-i frisschende eigenschappen maken er een warej verjongingskuur van en tevens de moderne behan-4 deling bij uitnemendheid tegen de zwaarlijvigheid.! Verkrijgbaar in alle Apotheken. Prijs ƒ 1.75 perj flacon met gebruiksaanwijzing en franco zending tegen inzending van postwissel of postzegels aaa HENRI SANDERS, Apotheker, Rokin 8, Amsterdam.' --- WETENSCHAP EN KUNST. Moderne schilderijen, aquaretllent en teekeningen. — De heeren ï^redearikii Muller en Co. Jaouden Dinsdag en Woensdag 1$ en 14 d-eaer vredar een zeer belangrijke veiling.' Vooreerst de vörzamialang van wijlen dr. H. J 4 Hubert, ba Oosfcerbeek, kunstkenner van naamj en grooten smaak", waarbij een schitterende reefcsl etsen van Jozef Israël», van Whist-ler, da Mari»-i sen, Mauve, Bauér, Toorop, Wjitsen, dia Zwart tot aak. ven de groote Fransche meestera van vroege*; en later tajd. Bovendien van de eerste Bngelschfll' meesters als Seymour Haden. > Hierbij voegt aich- een kleine maar. exquis» reaks schilderijen en aquarellen van Breitinsr, J&4 oob Maris-, Mauve, Weisseribrucibi, de Boek. ! Ook da bdbliiatheek bevat mtg^ooobte werkent op kunt- en letterkundig goblied. VooeÜ9 een reld-J ztaime vierzaimieülisng Chojneeöche en Japansche ooh mimiek. ( De collectie eeibalderijm uit de nailatensbhapi van Ga. li. de Hèliei, te Brussel, ia avemimto grootf maar eveneens uitgeßooht. We noemen maaat Pantin-Latonr, 'Lépine, GLande Momeib aa Sisley^ Ten slotte nog een derde verzameling — uitij versohilleo.de nalatenschappen ■— echilderijiea, tee-j keningan viata HoJüjaiodsche meesters, etsen (va«l| Merym, Seymour Haden, Whistler) ca Japanschel prenten, Perzische fatenoe. Onze modesrne sohji-i desrs aijn er mét vaak uitmuntend wierk vertegenwoordigd, vooral: Willem Maris. Kijkdagen zijn '• Zondag en Maandag. ; , Larensche Kunsthandel,' afd. La iteaj — Da tentoonstelling van ■ heb werk van Blamardi A. van Beek, van Kortenhgef,;J», de villa Mauve,-sluit „WioensdajEr. li.junü,» ---