Het bezoek van President Fallières. Dinsdag. AANKOMST VAN H. M. DE KONINGIN. De Koninklijke trein, die Hare Majesteit de Koningin naar de hoofdstad bracht, arriveerde nte 2 u. 58 aan het Centraal-Station. Hare Majesteit droeg een parelgrijs toilet met paarlen halssnoer en het breede lint van het Grootkruis van het Legioen van Eer, voorts een lichten mantel met goud geborduurd en een zeegroenen hoed met aigrette. Ter begroeting van de Koningin waren op het perron voor het Vorstelijk Paviljoen aanwezig de burgemeester, Jhr. Koëll, en de heeren Nierstrasz en Kali-, leden van den Kaad van Administratie der Holl. IJzeren Spoorweg-Mpij.; voorts verschillende leden van de hofhouding, n.l. generaal Du Monceau, vice-admiraal Sweerts de Landas Wyborgh en de opperstalineester Baron Bentinck. Hare Majesteit onderhield zich slechts even met de aanwezige autoriteiten en begaf zich dadelijk met Hare G-rootmeesteres Baronesse Van Hardenbroek naar het met zes paarden a la daumont bespannen gereedstaanda rijtuig, waarmede H. M. rechtstreeks naar den IJ kant reed om den President te gaan begroeten. --- AAN DEN IJKANT. Te drie uur precies hoorde men van de stadszijde gedempt gejuich, dat al luider en luider 'werd en de aankomst van de Koningin der Nederlanden, in hare door zes paarden getrokken statiewagen, aankondigde. De op de kade tegenover het Paviljoen opgestelde huzaren presenteerden de sabel, de eerewacht van matrozen op den steiger bracht het saluut met de geweren en terwijl de Marinemuziek het oude Wilhelmus aanhief, steeg de Koningin uit het rijtuig, aan het begin van den steiger door den burgemeester verwelkomd. H. M. droeg over haar lichtkleurig toilet het breede roode lint van 't Grootkruis van het Legioen van Eer, welk eerbewijs haar door de Fransche Hegeering bij hare troonsbestijging geschonken was. Onmiddellijk werd op den top van den koepel de koninklijke standaard geheschen, die met zgn blauw kruis op oranje grond hoog en lier in den helderblauweu hemel wapperde. De Koningin onderhield zich op minzame wijze anet de in het Paviljoen wachtende autoriteiten en nam daarna plaats op een van de zetels, mevrouw Köell uitnoodigende, naast haar plaats te nemen, met wie zij tpen een langdurig gesprek voerde. In dien tusschentijd had Prins Henderik zich met de fraaie Koningssloep naar de Edgar Quinet laten roeien om den President te begroeten en af te halen. Het duurde vrij lang voor men de sloep van den Prins weer in 't oog kreeg, want van-de ligplaats van de Quinet, ongeveer daar waar de Czaar Peterstraat een eind neemt, was een niet kleine afstand. Maar eindelijk klonk uit die richting een lang aangehouden kanongedonder, ten teeken dat Prins Hendrik met President Fallières van boord was gegaan. Weldra vertoonde zich de witte met goud afgezette sloep in de verte, regelmatig voortgestuwd door de riemslagen van twintig wakkere matrozen. De Prinselijke standaard woei naast dien der Fransche Bepubliek vóór van de plecht, aan den achtersteven de bajßen van het Nederlandsche rood-wit-en-blauw. Twee sloepen met gevolg volgden. Bij het aankomen van het statie vaartuig vóór de trap van het paviljoen, trad de Koningin tot vlak brj de bovenste trede naar voren. President Fallières stond reeds overeind met den hoed in de hand en te midden van het gejuich van het publiek zette hij den voet op de trap en was met eenige vlugge passen tot bij de Koningin genaderd, die hem met uitgestoken hand ontving. De begroeting was allerhartelijkst. De Marseillaise schalde uit het koper over het water en terwijl boven op den koepel naast den Eoninklijken Standaard de Fransche kleuren werden geheschen en het publiek juichte, stelde H. M. de aanwezige dames en heeren aan den president voor. Na| nog eenige oogenblikken in het Paviljoen vertoefd te hebben, was de tijd daar, om den tocht naar het Koninklijk Paleis aan té vangen. Terwijl de huzaren en de matrozen de eerobewijzen brachten, schreed de Koningin met den President naar het gereed staande rijtuig. Nadat H. M. dit bestegen had, nam de President naast Haar plaats — Prins Hendrik zette zich tegenover beiden — en terwijl het talrijke publiek aan den wal, dat nu pas goed gelegenheid had de vriendelijke trekken van Armand Faliières te zien, luid jubelde, zette de stoet zich in beweging. De President groette terug met den hoed, afgewisseld nu en dan met een handgebaar. En zoo ging 't langs den geheelen weg tot aan het Paleis toe. Amsterdam heeft den gast der Koningin een hartelijk welkom gebracht. --- DE TOCHT NAAR HET KONINKLIJK PALEIS. Overal langs de wegen, die de stoet passeerde, ¦werden de President en Hare Majesteit en de Prins warm en met geestdrift toegejuicht. Toen de menschen, die met ongeduld het oogenblik van de komst verbeid hadden, in de verte het groote escorte cavalerie zagen naderen, kwam er beweging in de dichte rijen, die op het Stationsplein en Damsak stonden. De Vorstelijke stoet naderde zeer langzaam. Het ging stapvoets. • Zoodra men den grijzen President gewaar werd, 'gingen de hoeden af en werd er met waar «nthusiasme gewuifd en gejuicht. Uit alle vensters op het Damrak hingen menschen, de balkons waren propvol en zelfs op de daken stonden de nieuwsgierigen den Franschen President toe te wuiven. President Fallières boog met gemoedelijken, vriendelij ken blik naar links en naar rechts en scheen zeer getroffen door al die hartelijke uitingen van geestdrift^ "Vooral toen hij zoo spontaan en warm begroet werd door eenige Fransche dames, die luide eea »Vive Fallières U tot drie, vier malen aanhieven» Een Franschman, die een opneming met een bioscoop deed, was bij zijn werk een en al geestdrift. Terwijl hij telkens druk gesticuleerde om den menschen te beduiden niet voor zijn toestel te loopen, vergat hij zijn President niet. Hij liet Dnophoudeliik het »V_ve le president k ca »Vive Fallières ! hooren en zong ten slotte, al draaiende aan zijn bioscoop, een couplet van het Fransche volkslied. Dat was het echte Fransche enthusiasme. De toejuichingen werden al luider en luider, naarmate de stoet dichter bij den Dam kwam, --- DE AANKOMST OP DES DAM. Weinige minuten voor vieren naderde de stoet, aangekondigd door het aanzwellend gejuich. Voorafgegaan door cavalerie reed het Vorstelijk rijtuig' vóór het Paleis, de President gezeten naast de Koningin, Prins Hendrik tegenover beiden. De muziek speelde het Wilhelmus, de menigte juichte en wuifde. De Koningin, de President en de Prins stapten uit en daarop volgde de inspectie van de eerewacht, onder commando van kapitein E. Gooi. De President met het blauwe lint van het Grootkruis der orde vaai den Nederlandschen Leeuw over de breede borst, ging met ontbloot hoofd ter rechterzijde van de Koningin. Beiden brachten een groet aan het vaandel, de Koningin diep neigende. De Prins ging ter linkerzijde van de Koningin. Achter hem gingen do luitenant-generaal Dumonceau en de chef van het militaire huis van den President. Met hoofsch, bijna vaderlijk gebaar bood de President Hare Majesteit den arm om met Haar het Paleis binnen te gaan. Op dat oogenblik werd hoog op den koepel de KoninkliJKe standaard geheschen. Aan den ingang weid het hooge gezelschap opgewacht door den opperceremoniemeester baron van Pallandt Neerijnen, do opperhofmaarschalk graaf van Bijlaadt, de hofmaarschalk jhr. Boreel, en den intendant van het Paleis, kamerheer van H. M„ jhr. Sis. In de gang stonden ter ontvangst de luitenant-generaal van Heutsz, adjudant-generaal, de generaal-majoor Boellaard tot Herwijnen, de kamerheeren baron van Nagell, baron lïöell, en jhr. Röeli, de adjudanten jhr. van Suchtelcn van de Haare, kapitein graaf du Monceau, de kamerheer baron van Ilardenbroek van Lokhorst en de ordonnans-officier van Hare Majesteit baron van Voorst tot Voorst. Weinige oogenblikken later werden boven den ingang cle deuren van het balkon, geopend, waar ditmaal oranje boompjes waren geplaatst en terwijl de muziek de Marseillaise aanhief verscheen de Koningin met dea President en den Prins. Luid gejuich ging op, dat door den President met herhaalden groet werd beantwoord, terwijl de Koningin met de hand wuifde en de Prins de hand aan den steek bracht. Het Vorstelijk Echtpaar en de hooge gast verwijlden nog enkele oogenblikken op het balkon. Met hoffelijk gebaar liet de President do Koningin voorgaan bij het naar binnentreden. De aankomst was indrukwekkend, maar niet zoo geestdriftig als wanneer het met menschen gevulde plein bij vorige gelegenheden naar liartelust kon juichen. Het heerlijke, zonnige weer gaf echter kleur en leven aan het; tafereel vol militair vertoon. --- RIJTOER. De menigte op den Dam was blijven staan, want te kwart voor vijven immers zouden President Fallières en het Vorstelijk Echtpaar weer uitrijden om een bezoek aan het Stadhuis te brengen. Toen de President in het Koninklijk rijtuig stapte, hief dé menschenmassa weer een luid hoera aan. Opnieuw kreeg het Fransche Staatshoofd een zeer hartelijke en warme ovatie. Overal waar de stoet voorbijreed, waren de menschen, die in drommen langs de wegen stonden, zeer geestdriftig en er werd uitbundig gejuicht. Er werd gereden langs de Raadhuisstraat, Keizersgracht, Reguliersgracht, Thorbeckeplein, Reguliersbreestraat, Sophiapiein, Doelenstraat, Kloveniersburgwal, Rusland, Agnietenstraat en O. Z. Voorburgwal. Tegen vijf uur werd het Stadhuis bereikt. --- HET BEZOEK AAN HET. STADHUIS. Nadat de rijtuigen het hek waren binnengereden, werden de hooge bezoekers in de vestibule ontvangen door den burgemeester, de vier wethouders en den secretaris, waar de dochter van dezen laatsten H. M. een bouquet aanbood. Naar aloud gebruik voorafgegaan door twee roede-dragende stadsboden, toog het hooge gezelschap langs de met loopers en sierplanten getooide marmeren trappen naar de Raadzaal. Deze zaal was door bijtrekking van een deel der tribune voor deze gelegenheid vergroot. De anders holle ruimte had door plantengroepen en het plaatsen van hier en daar een antiek meubelstuk, waarop eenig porselein, een vricndelijken aanblik gekregen, zoodat de zaal, die bij het binnentreden van de Koningin en haren Gast voor een deel reeds gevuld was door de leden van den Gemeenteraad,, er sober-bekoorlijk uitzag. Een dertigtal leden woonde de receptie bij. Da socialistische raadsleden waren afwezig. De meesten waren in ambtslcostuum; de heeren Douwes, Nolting en Ketelaar in zwaite kleeding, de beide laatsten getooid met het ridderkruis van den Nederlandschen Leeuw. Terwijl achter het afgesloten gedeelte van de publieke tribune zachte muziek klonk van een klein strijkorkest, wachtten de Raadsleden de komst van de hooge gasten af. Klokke vijf reden de rijtuigen de binnenplaats van. net Stadhuis op en enkele minuten later trad cle schitterende stoet de raadzaal binnen, terwijl de muziek in het aangrenzend vertrok de Marseillaise speelde. President Fallières, de eanige ia 't stemmig zwart tusschen al die rijk geborduurde staatsierokken, had hoffelijk den arm geboden tajaei Koningin Wilhelmina, wier bouquet van orchideeën en theerozen, met oranjelint saaingebonden, hij droeg. De Koningin was gekleed in een heet licht paars toilet, met paarlen en kralen geborduurd en met brocaat gegarneerd H. M. droeg! daarbij eea toque met zilverborduursel en witte reiger veer. Prins Hendrik, die de Koningin en den President vergezelde, was in admiraalsuniform. De hooge gasten werden door het dagelijksch bestuur der gemeente naar de gereedstaande zetels geleid, maar namen daarop niet plaats. Staande aan de rechterhand van Hare Majesteit, luisterde de President met belangstellende aandacht naar de selkorastrede van den b._ig|e)_aqeKtPi-a De burgemeester sprak als volgt: Mijnheer de President, Als ean der voorrechten van. mijn ambt mij aangenaam was, dan is het wel het voorrecht, dat mij heden te beurt valt. Ik acht het eem zear aangename plicht U hier welkom te hoeten, in naam van do stad Amsterdam. En mijn vreugde daarover wordt nog verhoogd door een levendig gevoel van erkentelijkheid, als ik er aan denk, hoe gij U hebt gehaast U zoo spoedig na CJw aankomst te begeven naar dan zetel van het Gem-ee-it-ebastuur. Het is zeker eem gTaote eer voor de hoofdstad van Nederland, in haar Stadhuis het hoofd -van een groot cm met ons bevriend volk te ontvangen; maar die eer is in onze oogen vo.n te verheven aard, dan dat wij er alleen maar gestreeld 'door zouden zijn. Wij kunnen niet vergeten, dait het onze verheven en welbeminde Koningin is, die U binnenleidde in onze oude vaste. En dat feit geeft alleen reeds, Mijnheer de President, aan Uwe tegenwoordigheid binnen deze muren eem beteekenis, waarop bet mij aangenaam is, te wijzen. Onwillekeurig gaan mijne gedachten terug naar den haldentijd onzer geschiedenis, naar de gedenkwaardige gevechten, (waarin het Koninkrijk Eraakrijk cm de jonge Bepubliek der Nederlanden zioh imiet edkander maten en balden bewiijzan gaivan van hun dapperheid. En het komt mij voor, dat dit verre verladen aaa het heden zijm groote waaide verleent. . Vroeger streden de legers der Koningen rata. Frankrijk met de legers van de Bepubliek der Nederlanden. Thans laidt de Koningin der Nederlanden in Hare hoofdstad den President dar liansohe Bepubliek binnen, als een hooggeëerd gast en vriend. En niet alleen zijn alle wolken aan den horizon verdwenen, maar sinds die dagen zijm er vriendschapsbanden gevormd tusschen de beide landen cm wij zien dagelijks blijken van een innige sympathie, die zich steeds meer ontwikkelt cm gegrond is op wedaraijdsche achting. Waaraan is die verblijdende verandering toe te schrijven? Misschien daaraan, dat sinds die veelbewogen tijden en door verschillende lotgevallen onze twee volken den regoerings.varm gevonden hebben, die het best voor hem past an die hen in staat stelde, zich harmonischeir te ontwikkelen ca. in vrede, met meer geluk, de vruchtbare internationale vriendschapsbetrekkingen aan te kweeken? En is dat zoo, is het dan niet een voldoende reden om vurig te wenschen, dat de republiek im Frankrijk behouden zal blijven en steeds meer vooiruit zal gaan en dat •ons Koningshuis, waaraan ;wiiji al onze vrijheden danken, steeds meer moge bloeien? Ja, en het is met die gejachte, Mijnheer de President, dat wij; mot oprechte blijdschap, met welgemeende geestdrift, U in ons midden begroeten. Want toen ik zooevan alloen do onrustige dagen van het verleden stelde tegenover de schitterende zekerheid vam het heden, taan aweeg ik met weerzin vam alles .wat in den loop der eeuwian de ziel van onze beide natiën heeft doen trillen vam dezelfde ontroering en dezelfde vreugd. Er is zeker geen enkel volk dat niet in eenig opzicht iets te danken heeft aan Erankrijk; maar ik geloof niet, dat er in de wereld veel lamden Bijn waar Prankrijk's gedachten meer ingang vinden, waar het licht van zijn letterkunde maar wordt erkend, waaide bevalligheid van zijn geest, de kloekheid an diepte van zijn stralend en weldadig genie op hooger prijs worden gesteld dam bij ons in Nederland! En 't is omdat wij; in ons zooveel gedachten voelen leven, die ons 'door Erankrijk gageven zijn, dat wij er zoozeer op gesteld waren, in U, Mijnheer de President, den vertegenwoordiger van een geliefd . volk te begroeten. Vergun mij dan ten slotte, U een bood-schap op te dragen aan Uwe landgenooten, een groet van dankbaarheid en vastgewiartelde vriendschap,, die ik U verzoek hun over te brengen .uit naam van onze oude stad Amsterdam!" De Presideqt nam daarop het woord. Eerst zocht Hij bedaard naar zijn lorgnet, zette die op, haalde toen, even rustig; ca bedaard, oen papier uit zijn binnenzak en begon zijn rede voor te lezen. Met een stem ,die f link en krachtig klonk voor een man van zijn leeftijd sprak de President als volgt: Mijnheer de Burgemeester. Ket is mij' bijzonder aangenaam geweest Uw welsprekende toespraak te hooren. üe umin van smaak maakt er zich in kenbaar in fijngevoeïde welkoms .woorden, voor welke ik miji haast U to bedanken. Tegelijkertijd bevestigt zich er in do patriot, in do roerende oproeping der herinneringen uit, uw vaderland., ei _a ges chl edenis. Hét verleden, waaraan gij herinnerd hebt, heeft aan beide zijden zijn roem en zijn tegenslagen gehad. Doch indien vroeger onze vpideren op de slagvelden elkaar ontmoet hebben, de wapens in de vuist, daar werken wij nu, tot eer vaa de beschaving, nog Blechts oan steeds meer de handen van vriendschap, dio ons verbinden, aan te halen. Het is niiji een groot genoegen mij aanwezig te vinden in Uw Stadhuis met de verteo-emwoo-diigers vam de edele stad, wier steeds toememenc-e vioorspoied een deT meest gerechtigde redenen van trots zijn van Uw schoon land. Haar handel, haar industrie, de oageïnceme uitbreiding en importantie van haar bank huizen, hebben er een der eerste steden Ider wweid vam gemaakt. Ziiji is de hoogste veiparsoemlijking vam dea geest van initiatief en van vasthoudendheid, die, in alle tijden, da kenteekenen van hot karakter dar ppitie geweest zij__- Haar durvende [zeevaarders hehben den room van haar vlag over alla zeeën gevoerd, en Imen hooft haar inwoners, voet voor voel, op de baren, met een benijdc.i_s\v.a_a-dig door- BettingßV-ED-iOjgen, het grondgebied zien veroveren, wiaarop z.ij, voorgoed Uw] rijk gegrondvest hebben. Gdji leeft er in vrede in Uw; edele iop#,hiajikehjikhei,d en het gelukkige bo- zit vam vrijiheden, die gij aan Uw konings-* huis dankt. Giji geniet er, terecht, van eeol nanziian en ontzag, waaraan de sympathie,-waarmede geheel Europa Uw doorluchtige ca bevallige Vorstin omgeeft, een bijzondere waarde geeft. Ik kam niet vergeten dat in woelige tijden de vrijheid van denken aa schrijven, hier, voor verhßinnen Framscheii, eem onschendbaar toevluchtsoord gevonden heeft. Ik vergeet; evenmin, en laat mij. er U eem eer van n_akem, dat gtij U bevindt in een hoofdstad van een land, dat geweest is en blijven zal' ean groot vaderland der letteren, der wijsbegeerte en der kunsten. In Uwe eminente persoonlijkheid, Mijnheer: de Burgemeester, cm iii die vam Uw uit-i munteriide medewerkers, begroet ik de wakkere bevolking vam Amsterdam. Zij heeft rniij: eem ontvangst bereid, waar ik haar diep dankbaar voor zal blijven en het is met groot genoegen, dat ik aan mijn landgenooten, dia er de waarde van weten te schatten, de uiting vam hechte vriendschap dio gij wel' hebt willen aan hun richten, zal overbrengen. Na het uitspreken van. deze rede, trad de President op den burgemeester toe en drukte hem hartelijk de hand. Onmiddellijk daarna begon do voorstelling van de Raadsleden',, die in een halven cirkel in de raadzaal stonden, gieschaaid. Ook de Koningin en de Prins traden met onderscheidene raadsleden in een kort gesprek. We hoorden H. M. o.a. zeggen: „De burgemeester heeft ons toch zoon prachtigten tocht door de stad laten maken, 't Wais zóó mooi!" Ook vtot andere personen wendde de Koningin zich en geruimen tijd was li. M. in gesprek met admiraal Ilöeil, met wethouder Delprat en met den Franschen minister van buitenlandsche zaken, De Selves. Die President had een vrij langdurig onderhoud met den burgemeester. Nog een korten tijd werd vertoefd, terwijl lakeien ververschingen rönddienden. Daarop namen de hocgie gasten afscheid en verlieten zij met hun talrijk gevolg het Stadhuis, tot in de vestibule begeleid door de leden van het dagelijksch bestuur. Op den korten rit naar het Paleis werd de stoet wederom hartelijk door het talrijk publiek toegejuicht. Wij vernamen in het Stadhuis van een der Fransche heeren uit het gevolg van den President, dat deze zich in intiemen kring zoo hartelijk had uitgelaten over Prinses Juliana. Het speet hem waarlijk zoo, had hij gezegd, dat de Koningin haar dochtertje niet bij zich had, en als de afstand naar Het Loo niet zoo groot was, zou hij er gaarne zijn heengegaan om do Prinses to zien. --- RECEPTIE VOOR GEZANTEN. Te halfzeven gisteravond, heeft President Fallièreis. de in ons land gevestigde gezanten van de versohillende mogendheden ontvïi-igen- --- HET GALADINER. Bij het schitterend gala-diner, dat gisteravond ten Paleize ter eere van den President in de Burgerzaal gegeven werd, was de tafel gesierd met witte rozen en witte en gele aronskelken. President Fallières was gezeten taisechen do Koningin en Prins Hendrik. Tegenover den President baronesse van Hardenbroek, grootmeester-es se van H. M. de Koningin, tegenover de Kocni-tgin de heer Pellet, gezant vaa Frankrijk te 's-Gravenhagle, tegenover den Prins viee-admiraa.l Aubert. Rechts van H. M. de Koningin was gezeten de heer De Selves, de Fransche mmisten van buitenlandsche zaken, links van Prins Hendrik zat mevrouw Pellet, daarnaast de minister van buitenlandsche zaken, jhr. de Marees van Swinidecren. Als gr_ste__ zaten aan, behalve het gewone gievolg en het eeregevolg van den President, de hoofden der verschillende ge.antschappetn, geaccrediteerd bij H. M. de Koningin, de Nederlandsche gezant te Parijs, ridder De Stuers, da militaire en maritieme attaché's van het Fransche gezantschap met hunne echtgenoot-en, do Nederlandsche ministers, de voorzitters van Eerste en Tweede Kamer, de voorzitters van Hoogiein Baad en xllgemeene Rekenkamer, de waarnemende Commissaris der Koningin in de provincie Nooird-Holland, de heer Ferf, de directeur van het kabinet der Koningin, baron de Vos van Steenwijk, burgemeester en w-ethouders van Amsterdam, de stellingCiommandant generaal-ma joor Fabius, de directeur en commandant der marine te Amsterdam, schout-bij-nacht Tydeman, de voorzitter van het Gerechtshof, mr. van de Werk en de procureur-generaal mr. baron Baud, da Fransche consul-generaal te Rotterdam, de heer De Li vio, de Eransehe consul te Amsterdam, do heer Labbé, de plaatselijke commandant, kolonel van der Burg en de commandanten der Fransche en Nederlandsche oorlogsschepen. litM. de Koningin sprak haden Gast. als volgt toe: Ik acht mij gelukkig U welkom ta heeten in mijn hoofdstad en ik dank U hartelijk, dat gij; de reis naar Nederland hebt gemaakt. Mijnheer de President, Uw aangenaam bezoek wordt door mij en mijne lainidgenootsm op hoogen prijs gesteld. Ik zie daarin een bewijs van de goede betrekkingen die gelukkig tuissoinem onze twee landen besitaan en die, daarvan ban ik overtuigd, dactr Uw verblijf in mijn land nog versterkt zullen worden. Van het schoone land van Frankrijk gaat een onbeschrijflijke bekoring uit. De llrjamsche. goast heeft geschitterd en se__ï.._rt nog in de wereld en aijm kunst en letteren vinden ovenal rechtmatige erkenning vaa hun grooto jwaarde. Met levendig genoegen herinner ik miiji nogy hoe ik indertijd te Parijs heb vertoefd, hoeveel ik daax heb bewonderd en hoe vriendelijk men mij daar ontvangen heeft. Ik drink op Uw, gezondheid, Mijnheer, da Pitasjidemt, en op den peetoi en den ypoirsptied yjap, Fxanlarijkl- De President beantwoordde deze toespraak &Is volgt: Mevrouw, Ik ben diep getroffen door de gratie, waarmede Uwe Majesteit mij,' ontvangen heeft Sm Baar hoofdstad en Haar Koninkrijk. Sta mij toe er een nieuwen waarborg in te sien van de uitstekende betrekkingen, welke ¦¦zeer gelukkig bestaan tuesoh/en Frankrijk en; Holland, dat terecht' zoo troitseh is op zijn «maf bank eliijkbeid en welks rol in Europa ¦anet den dag toeneamt, door zijn mioireelea iinvloed. Met ean gevoel van groote hoffelijkheid, dat ik ten volle op prijs stel, beeft hot Uwe Majesteit behaagd een kiesche bralde te breng-en aan dan roem en de verbreiding der Eramscbe .etteirkunde, zoowel als aau den (glans- onzer voortbrengselen van kunst. Hoeft Uw schoone land, Mevrouw, ziijmerzijds niet groot-e wij.geieircm en groote kunstenaars gehad, die in de wereld dan lichtenden schijn ¦ vam 'hun genie verspreid hebban? Enainkrijk, dat er zich kort geleden over verheugde de toekomst Uwer dynastie verteiel-exd te zien dooir de gebooirte eener jonge prinses, op wie aooveel verwiacihifaingen gebouwd Biij.n, zal niet ongevoelig zijn vooir de goede 'herimieii-ira-g-, die Gij behouden hebt aan het -bezoek, dat Gij- gebracht hebt aan zijn hool'd¦stiad. Het verheugt, er zich oviar, dat bet iniij gegeven is U bier zijn hulde en zijn beste 'Wenschen ts betuigen. 'Ik drink op de gewondheid vam Uwe Majesteit, van Hare Majesteit de Koningin-' Moeder, van Zijne Koninklijke- Hapgi_«_d den Prins der Nederlanden aa van Hare Konink-ijike Hoogheid Prinses Juliana. Ik drink op den room- cm den vaoirspaed V|am Holland. iHet menu w-as ajs volgt samengesteld: Consommé Nemours, Largouste a I'Américaine, Chapons de Breda, a la Reine, Cótelettes de Gazelle h la Diane, Cailles braissées a I'lndienne, Canetons Eouennais rötis k la broche, Sauee Rouennaise, Salade de coeurs de Romaine, Petits Pois tt I'anglaise, Gateau Marignan aux fruits, Glase Cevennes, Diplomate au Chester. Tijdens het diner werd het volgende programmal uitgevoerd: 1. Le Grenadier, marche, Parös; 2. Ouverture „Mignon", Thomas: 3. Parade Militaire, Massenet; 4. Perditiou, Berger; 5. Serenade, Saint Saëns: 6. Gavotte, Ganne; 7. Fantaisie sur „Faust", opéra, ftounod; S. Marche francaise, Saint-Sileus. ---