Vierde (laatste) Blad. BUITENLANDSCH NIEUWS. Een dreigende staking. Op het oog laat het stakings-dreigement,-•waarvan de Fransche bladen nu weer vertellen, zich ernstig genoeg aanzien. Een groote staking van het spoorweg-personeel is in voorbereiding en breekt deze uit dan kan er nog heel wat worden medegesleept. "Wei heeft een -vergadering van 2000 man, bij de P aris-Lyon-Mediterranée in dienst, gisteravond een motie aangenomen van den volgenden inhoud: „De beambten en werklieden van de P. L. AL, gezien de tegemoetkoming, hun door de Maatschappij verstrekt wegens de duurte der levensmiddelen, in de plaats van de verlangde loonsverhooging, handhaven krachtiger dan ooit den eisch van een aanvangssalaris van 1800 frs., wijzen op het gemis van goeden wil bij de directie in deze, evenals ten aanzien van de quaestiën der pensioenen, der werkregeling en van den wekeljjkschen rustdag — en verklaren hun plicht te zullen doen, als het comité het besluit tot ataking op het geheele Fransche spoorwegnet uitvaardigt." Het is echter nog niet zoo ver. En de redevoeringen, bij gelegenheid der beraadslaging over deze motie gehouden, waren vooral niet minder heftig dan gewoonlijk bij zulk een gelegenheid. Intusschen werkt hetgeen Renaudel ean der bestuursleden van den Bond van spoorwegpersoneel, aan een medewerker van de Matin verteld heeft, bijna geruststellend. Breekt de staking uit — zoo verzekerde Renaudel —- dan zal de geheele handel verlamd worden en de gevolgen zullen rampzalig zijn. Er zou zelfs een algemeene werkstaking uit kunnen voortvloeien. Het tijdstip van het uitbreken der staking was intu bchen nog niet vastgesteld; het hing af vaden0 uitslag der onderhandelingen met de spoorwegmaatschappijen. „Wanneer Renaudel uit) aan onze wenschen niet wordt voldaan, dan breekt de werkstaking uit, welke maatregelen de regeering ook mocht nemen. Wij beschikken over middelen om die staking zoo krachtig mogelijk door te voeren. De algemeene mobilisatie, waarmede men ons dreigt, zal ons niet weerhouden. Bovendien zullen onze makkers, die onder dergelijke omstandigheden gemobiliseerd zouden worden, weigeren aan den oproep der militaire autoriteiten gehoor te geven....* Na ja, dat kennen we. Zulke groote woorden zijn minder geschikt om vrees in te boezemen, dan om twijfel te wekken aan den ernst van den toestand. --- Albanië. De Echo de Paris deelt den inhoud mede ran een onderhoud, dat een zijner berichtgevers heeft gehad met den Turkschen minister van oorlog, Mahmoed Sjeftket Pasja, die vau zijn inspectie-reis door Albanië is teruggekeerd. -Albanië,* zoo moet de minister hebben gezegd, ffis nog niet geheel tot rust gekomen; maar het zal dat toch spoedig zijn. Het zuiden des lands is volkomen rustig. Maar in Malissia zijn nog ongeveer 10,000 opstandelingen. Daar zijn ook de aanvoerders die uit het zuiden zijn gevlucht voor de Turksche troepen. Het zal niet gemakkelijk wezen, daar orde en rust te herstellen; maar toch zal dat geschieden. Albanië zal militair bezet blijven tot het werk der hervorming op stevigen grondslag aan den gang is. Het eerste wat moet geschieden is de algeheele ontwapening der landsbevolking, dan komen het stichten van volksscholen en het aanleggen van wegen, die daar zoo goed als geheel ontbreken. De Kamer heeft reeds gelden daarvoor toegestaan. Voor het oogenblik is de ontwapening der bevolking het voornaamste. Er zijn reeds over de 20.000 geweren ingeleverd; maar dat is nog maar een begin; want in dat land droeg iedereen wapenen. Er zal eerlang een bijzonder korps gendarmes naar Albanië worden gezonden, om de militaire autoriteiten te helpen bij het moeilijke werk der ontwapening. Ingeval vun' een Turksch-Giïekschen oorlog zouden de Aibaueezen, naar Sjefket Pasja's toeening, zonder aarzelen met de Turksche troepen oprukken naar de Grieksche grens. De Albaueezen," zeide hij, „willen zich niet afscheiden. Het zijn groote kinderen en zij zijn medegesieept door aanvoerders, die verbitterd Waren omdat zij de voordcelen moeten missen, die zij genoten onder het oude stelsel van bestuur. Wat hun ontbreekt is onderwijs en door onderwijs zal het schoone land Albanië langzamerhand tot beschaving en vooruitgang komen.* Dit zijn, dunkt ons, verstandige woorden van den Turkschen minister, en hij zal de hoofdoorzaak der troebelen ook wei juist aangegeven hebben. Maai- daden ziju nu noodig, en Albanië tot rust te brengen, ja ielfs te ontwikkelen, lijkt voorshands nog Wel de allermoeilijkste taak die het nieuwe Turksche bewind voor den boeg heeft. _ Van Kreta komen betere berichten. Reeds gisteren werd gemeld, dat de herhaalde aanmaningen van Grieksche zijde, alsook het verschijnen van de schepen der mogendheden, Wel indruk hadden gemaakt op de opposiiie- partij, en thans komt bericht, dat de oppositie heeft toegegeven. Zij heeft schriftelijk aan Venizelos medegedeeld, dat zij zich naar zijn inzichten ten opzichte van de Mohammedanen wil voegen. De oppositie zal de regeering helpen de orde te handhaven en vier twaalfden der begrooting toestaan. Zij verlangt een Kamerzitting tot 14 September. Na de vergadering der Kamer op Zaterdag zal Venizelos bericht zenden aan de mogendheden. De stemming te Kanea is vrij kalm, De Turksche regeering heeft, nu de anti Grieksche boycot ondanks haar verbod blijft voortduren, nu nog steeds het handeldrijven niet Grieken en Grieksche -waren wordt verhinderd en ook Turken in hec handeldrij ven worden belemmerd, onder voorwendsel dat zij vrienden der Grieken zijn, aan de provinciale autoriteiten last gegeven om onverwijld een eind te maken aan den boycot en bij verzet krachtige maatregelen te nemen. Te Constantinopel moet weder een samenzwering zijn ontdekt. Daar zijn een onderwijzer en een telegrafist in hechtenis genomen, in wier bezit men brieven vond waaruit blijkt, dat zij in betrekking stonden met te Parijs uitgegeven reactionnaire bladen en tot een revolutionnaire vereeniging behoorden. Er zijn nog verscheidene andere leden gevat van die vereeniging, welke te Parijs gesticht moet zijn door een gewezen gezant van Turkije, met het doel, de tegenwoordige regeering ten val te brengen. Verscheidene aanzienlijke ambtenaren, o. a. oud-ministers en een oud-consul, moeten bij de zaak betrokken zijn. Het gedenkteeken voor den Franschen staatsman Waldeck Rousseau, yan welks onthulling te Parijs wij reeds melding maakten, staat midden in het plantsoen, op 50 meter afstand van de Rue des Tuüeries. Het bestaat nit een portiek van Oorintische zuilen, met een borstbeeld van Waldeck Rousseau in het midden en een paar allegorische beelden daarbij. President Fallières woonde, gelijk reeds bericht is, de onthullingsplechtiglieid bij en er wei-den toespraken gehouden door Busson Billault, deken van de orde der advocaten, Eugène Etienne, onder-voorzitter der Kamer, den minister van openbare werken, Millerand, en den eerste-minister Aristide Briand. Al die redenaars brachten in welsprekende ¦woorden hulde aan Waldeck Rousseau, die, gelijk minister Briand zeide, meer dan een ander man van de derde republiek verdiende dat zijn trekken warden vereeuwigd; een man van karakter, groot door woord en daad, die het vredeswerk begon dat het werk der geheele republikeinsche partij moet zijn vDe Republiek kon geen schooner symbool daa zijn beeld plaatsen op de mooiste van de schoonste der steden.** De koningsgezinde betooging na de onthulling, waarbij president Fallières werd uitgefloten, blijkt niet meer dan een kwajongensstreek van de camelots du roi te zijn geweest. De Fransche minister van financiën heeft bij de Kamer een wetsontwerp ingediend voor een eigenaardige zaak. Hij Vroeg namelijk verlof om ten voordeele van den Staat de kopieën te verkoopen, die door schilders en schilderessen in de openbare musea zijn achtergelaten. Velen van degenen, die verlof vragen tot naschilderen van schilderijen — vooral in het Louvre-museum — laten, ontmoedigd over hun werk, bij overhaast vertrek of om een andere reden, hunne kopieën in het museum staan. Men bewaarde die daar, maar de voorraad groeide steeds aan en nu heeft men er zooveel, dat zij in den weg zijn en door verkoop er van af wil komen. Nn in O o s t e n r ij k, door het sluiten van den Rijksraad, de wetgevende machine stop gezet is, zijn de verschillende partijen te Weenen aan het vergaderen gegaan, om kennisgevingen aan de kiezers op te stellen. Zij geven aan elkander over en weer, alsook aan de regeering, de schuld van het gebeurde. Dat de Slovenen en de met hen meedoende groepen zoo gemakkelijk het wetgevend werk konden tegenhouden, is een bewijs hoe weinig de invoering van het algemeen stemrecht, gelijk men verwachtte, het obstructionnisme onmogelijk maakt. De eerste-minister Bienerth heeft een oogenblik aan aftreden gedacht; maar daardoor zeu de toestand niet veranderd zijn. Nu zal hij, gedurende de verdaging vau den Rijksraad, met de verschillende partijgroepen onderhandelen over een schikking. Maar de Slovenen blijven vasthouden aan hun eisch, dat er geen Italiaansche faculteit zal worden gesticht, zonder dat er ook een Sloveensche komt; de Polen maken hun steun afhankelijk vaa den spoedigen aanleg der kanalen, waarvan zij zooveel voordooi verwachten.... De regeering heeft zich door de sluiting slechts een tijdelijke rust verschaft. Et-is aile kans dat bij het openen vau de najaarszitting het geharrewar met nieuwe kiacht begint. In het handelsministerie te. Pest is.éen gemeenschappelijke ministersconferentie gehouden over een nieuw handelsverdrag met Servië. Men tracht, alvorens de iormeele onderhandelingen te beginnen, de verschillen van meoninif die tusschen de monarc- hie en Servië bestaan — vooral ten opzichte van den varkensinvoer — langs diplomatieken weg te beslechten. De leeraren der middelbare scholen in Hongarije dreigen met het begin van het nieuwe schooljaar — in Maart — tot een werkstaking over te gaan, als de regeering niet vóór dien tijd hunne traktementen heeft verhoogd. De Italiaansche Kamer heef t de artikelsge wij ze behandeling van het onderwij swetsontwerp met bij zonderen spoed ten einde gebracht en daarna het geheele regeeringsontwerp met groote meerderheid van stemmen — 216 tegen 58 — aangenomen. De nieuwe wet is niet bepaald anti-clerikaal, maar toch zeer vrijzinnig en stelt het oppertoezicht over het onderwijs geheel in handen van den Staat. Na het aannemen van dit en eenige andere wetsontwerpen is de Kamer voor onbepaalden tijd uiteengegaan. Sultan Moelei Hafid van Marokko, die zeer terneergeslagen is over de gevechten in het Tadla-gebied, heeft boden naar den Maraboet Ma el Énin, den feilen vijand der Franschen, gezonden, waarin hij hem beveelt, alle vijandelijkheden te staken en hem met gevangenschap bedreigt. Ma el Enin moet zich te Entifa, 20 K.M. van Demnat, bevinden. Hij verkoopt al zijn kameelen, om paarden te koopen. Men weet niet in welke richting hij verder trekken zal. De onttroonde Sultan Abd-el Azis heeft het veel aangenamer dan zijn broeder, die hem verjoeg. Hij is, vrij vau alie staatszorgen, op reis, op weg naar Damascus. De gewezen Sultan is vroolijk en opgewekt en spreekt met ieder die Arabisch verstaat. Hij is vergezeld door twee zwarte bedienden en een zijner vroegere ministers, die dienst doet als secretaris, dokter en kok; want als het eten dat hij op reis krijgt Abd-el Azis niet naar den zin is, moet er een Marokkaansch gerecht voor hem worden toebereid. Men meende, dat Abd-el Azis voornemens was, te Damascus te gaan wonen. Maar hij Vertelt, dat hij van Damascus naar Jaffa wit gaan, vervolgens Jeruzalem, bezoeken en over Alexandrie, Tnnis en Algiers naar Tanger reizen wil. Do regeering der Vereenigde Staten wisselt van gedachten met die van Mexico over een gemeenschappelijk optreden tot herstel van de orde in Nicaragua. Naar men bericht, moet het plan overwogen gorden, de republiek in tweeën te splitsen en aan de strijdende partijen eik een helft toe tè wijzen. | De Russische rechtskundigen, zoo wotrdfc uit S_-Pe