BUITENLANDSCH NIEUWS. In Frankrijk. De verkiezingsveldtocht is nu in vollen gang: de eerste-minister is wel is waar nog altijd niet .voor den dag gekomen met de gebruikelijke redevoering, waarin het regeerings-programma breed toegelicht pleegt te worden, maar namens hem heeft de heer Malvy gesproken, de bekende omverwerper van het eerste kabïnet-Briand, thans minister van binnenlandsche zaken, sinds Renoult deze plaats moest verlaten om inplaats van Caillaux financiën te beheeren. Malvy heeft gesproken op den verwachten toon: hij heeft hes clerieale gevaar op den voorgrond gebracht en geïnsinueerd dat de »fédération des gauches«, Briand's partij, den vijanden der republiek in de kaart speelt, Briand heeft die wijze van bestrijding natuurlijk voorzien, en daarom begint het verkiezingsmanifest van zijn federatie, dat Zaterdag uitgekomen is, met een anti-clericale geloofsbelijdenis : »la laïcité, c'eet la libertéd, — ue leekenopvoeding dat is de vrijheid — en dan volgt de belofte dat ook in handen der Briandisten de openbare school veilig zal zijn, want »de leekenschool is de nationale schook. Aldus, te oordeeien naar de manifesten der beide partijen, die eikander bij de verkiezingen zullen bestrijden, bestaat er tusschen haar óp dit eerste punt geen verschil. Bestaat dat dan Avellicht op andere punten? De wet van drie jaar? In Briand's manifest wórdt op haar de nadruk gelegd en de tegenpartij wordt de bedoeling toegedicht, om die wet af te schaffen, maar als men nu weer het manifest der radicalen leest, dan ziet men zooveel mooie woorden staan over de vaderlandsliefde en het alles-voor-het-vaderlando verheb ben der radicalen, terwijl slechts met een enkel woord toespeling wórdt gemaakt op de verspilling van mannen en geld en op plannen om een begin te maken met de uitvoering van het denkbeeld van het volksleger, dat duidelijk genoeg de bedoeling uitkomt, om het den candidaten voor de radicale partij mogelijk te maken, in hun redevoeringen te verdedigen, dat de radicale regeering niet denkt over een aanval op de wet van drie jaar. is dan de evenredige vertegenwoordiging het strijdpunt waarom het tusschen Briandisten en radicalen gaan zal? Men had het verwacht, omdat de kamer haar aannam onder het kabinet-Poincaré, maar de radicale senaatsmeerderheid haar verwierp. Evenwel, in het manifest van Briand's partij kunnen wij er niets- over vinden; oordeeien de Briandisten, dat de e. v. vier jaar geleden reeds door do kiezers aanvaard is, of zijn zij bang dat de kiezers zelf hun eigen stelsel niet omver zullen willen werpen ? De financieele hervormingen dan ? De radicalen komen, op voor de inkomstenbelasting, gelijk men weet, maar de Briandisten ? Ook op hun programma paradeert zij I En het eenig© verschil dat blijkens hét manifest bestaan zal tusschen de inkomstenbelasting van Briand en die van Caillaux, is dat bij die van Briand allo »inquisitie« zal worden weggelaten; dat het geheim van iemands zaken wordt gerespecteerd, en dat de Fransehe rente wordt vrijgesteld. Overigens, hoe zonder eenige inquisitie ooit een inkomstenbelasting zal kunnen werken, is een raadsel waarvan Briand ons de oplossing misschien vertoonen zal! Ernstig verschil is er dus ook hier niet, en de Fransehe kiezer die niet al tot een der beide groepen behoort, zal waarlijk door de lezing der verkiezingsmanifesten niet te weten komen aan welke der beide republikeinsche groepen hij zijn vertrouwen moet gunnen. Minister Doumergue spreekt het joviale onderhoud, dat hij met den correspondent van de Etoile Beige gevoerd zon hebben, tegen : hij heeft tegen geen journalist iets gezegd over de Parijsche pers, noch over de rol, welke Parijs in de Fransehe politiek Bpeelt. Rechter Boucard zet intusschen kalm zijn instructie voort. De nieuwste sensatie in de zaak is de plotselinge verdwijning van de prinses d'Estradère, die beweerd heeft dat Calmette haar 30;000 francs had geboden om hem in kennis te brengen met mevrouw Caillaux. Natuurlijk juicht de Figaro over die verdwijning. Zaterdag is mevrouw Gueydan* andermaal gehoord om nog eens te vertellen dat zij geenl brieven aan Calmette gegeven heeffc: van haar echtscheiding in löll ai heeft niemand iets van de brieven geweten, en toen de brief »je Jo« werd gepubliceerd heeft zij dadelijk Caillaux opgebeld om te ïeggen dat zij daar niets mee uit te staan had. Caillaux antwoordde, dat hij dit ook niet had gedacht, want dat hij haar ais een veel te eerlijke, oprechte vrouw kende om haar tot zoo iets in staat te achten. Als dat zoo is, is het natuurlijk nogal belangrijk. . . De Temps vertelt, dat de rechterlijke macht de instructie wel gaarne zou willen sluiten. Caillaux heeft evenwel nog het verhoor van een aantal getuigen gevraagd, die volgens hem van het grootste belang zijn en de rechter is daartoe wel bereid,, maar ¦ de getuigen hebben zelf blijkbaar niét veel lust om te komen, want van de getuigen die door de verdediging' genoemd waren, zijn er hij het verhoor van Zaterdag vier weggebleven. Dö, 'le,nps vertelt ook dat-een broer van mevr. Uueydan in.Lausanne zal gehoord worden door *en «rogatoire commissie», omdat hij door de Caillaux' beschuldigd wordt de brieven, die door zijn zuster gestolen waren, aan Calmette overgeleverd te: .hebben. De Gdzette de Lausanne heeft dat' trouwens al" ontkend en daarbij te kennen gegeven, dat da heer Gueydan wèl stukken in zijn bezit heeft, die voor Caillaux evenzeer te vreezen zijn als die, welke Calmette heeffc gepubliceerd en nu hij zelf zoo schandelijk aangevallen wordt, is hij niet tot de bescheidenheid gebonden welke hij tot dusver in acht genomen heeffc. Zoowel uit Berlijn, Weenen als Rome wordt gemeld, dat de nota der Triple Entente over de Epirotische en de eilandenquaestie een bijzonder goeden indruk heeft gemaakt. Het is een.groot stuk en daarom zal men het in de drie hoofdsteden nog eens nader dienen te onderzoeken, maar men heeft nu reeds dèn indruk, dat zeer waarschijnlijk de zes mogendheden heel gemakkelijk tot eenstemmigheid zullen komen en met haar zessen één nota naar Athene zullen zenden. Men- verwacht dat het vonnis over den Egyptisch-Turkschen kapitein Aziz A 1 i, die terecht heeft gestaan wegens tal van vergrijpen, maar die volgens de meening van velen alleen »gezoekt« wordt, omdat hij niet de gehoorzame dienaar van het Komité wil zijn, vandaag geveld zal worden. Intusschen is er in Egypte een levendige beweging ten gunste van den kapitein ontstaan eh zijn sr telegrammen naar JÉnver Pasja en den Sultan gezonden, die, naar men zegt, onderteekend zijn door 15,000 Arabieren uit Egypte en Bengazi, om de invrijheidstelling van den kapitein te vragen. Enver Pasja zou hierop geantwoord hebben, dat na afloop van het proces de Sultan wellicht van zijn gratie-recht gebruik zal maken. Men zegt ook, dat Lord Kitchener een stap zal doen, omdat Aziz Ali uit Egypte geboortig is, al diende hij in het Turksche leger. Als zoodanig heeft Aziz Ali inderdaad deelgenomen aan alle belangrijke krijgsverrichtingen waarin het Turksche leger in de laatste jaren gemengd is geweest: hij heeft tegen de Albaneezen gevochten, in Jemen, in Syrië, hij heeft deelgenomen aan de revolutie, en laatstelijk heeft hij in Bengazi en Derna tegen de Italianen strijd gevoerd. Van morgen tot Zaterdag zal de Italiaansche minister van buitenlandsche zaken in Abbazzia de gast zijn van zijn Oostenrijkschen ambtgenoot graaf Berchtold. Het politieke karakter van het bezoek wordt niet tegengesproken. Er gaan geruchten dat Keizer Wilhelm na zijn vertrek van Korfoe een bezoek zal brengen aan Boekarest en dat hij vervolgens nog eens met Keizer Frans Jozef zal samentreffen in Boedapest. • Het staat met de kansen op een spoorwegstaking in Italië nu, naar het schijnt, aldus: de ji>federatie« van spoorwegarbeiders is tevreden, maar het »syndicaat« nog niet, en dit dreigt nog met staking. De federatie behoort tot de georganiseerde vakbeweging, het syndicaat is revolutionnair. Voert dit inderdaad zijn dreigement uit, dan nog zal de staking slechts gedeeltelijk worden, omdat de mannen der federatie niet zuilen meedoen. Voor een algemeene spoorwegstaking bestaat dus eigenlijk geen vrees meer. De Fransehe bladen maken uitvoerig melding van de voorbereidingen, welke in P a rij b worden getroffen voor een waardige ontvangst van het Britsche vorstelijke paar. De weg langs de Avenue du Bois, de Champs Elysées enzoovoorts tot aan da Quay d'Orsay, waar, in het departement van buitenlandsche zaken, de vorstelijke appartementen gereed worden gemaakt, zal schitterend versierd zijn, en de kamers van den Koning en de Koningin worden opgetuigd met juist die bloemen die hun het liefste zijn. Een bijzonderheid is nog dat Koning George, die vooral veel van Empire houdt, zal slapen in een bed waarin Napoleon I dikwijls heeft gerust, terwijl Koningin Mary's vertrek wordt voorzien van Louis XVI-meubelen. Zij slaapt evenwel blijkbaar niet in een bed van Marie Antoinette. Nog iets over Mary Stewart, alias Catherina Wilson, alias Clara Lambert, oud 23 jaar, militante suffragette, die op Witten Donderdag zulk een schade aanrichtte in het Britsch museum. Zaterdag is zij voor den rechter geweest, maar toen het O. M. het woord nam, riep zij uit: sik denk er niet over om naar u te luisteren; ge hebt naar mij te luisteren vandaag.« — »Ga zitten,« liet toen de rechter zich hooren. — »lk denk er niet over, te gaan zitten, terwijl vrouwen als mevrouw Pankhurst gemarteld worden onder de kat- en muisweti — Het O. M. wilde weer beginnen, maar weer nam de beklaagde het woord en schreeuwde: »Ik luister niet naar dien man. Ik luister naar geen één man. Ik erken de wet niet en niet de bank der getuigen, die alieen maar een bank van meineed isk — Tegelijkertijd gooide zij een tot een prop gerolde courant in de richting van den rechter, maar trof slechts den lessenaar des griffiers. De rechter beval toen de beklaagde weg te brengen, maar juffr. Stewart Bchreeuwde nog luider dan tot dusver, en moest uit de bank getrokken worden. Toen zij een tijd later weer voorgebracht werd, was ze eerst kalm, maar spoedig begon ze weer te roepen: sik ben niet van meening veranderd. Ik zal spreken en niet luis teren.« en 't was noodig, dat twee sterke Britsche politie,miahheJL haar'béèt hielden, andérahad ze 'weer kwaad gedaan. Nu liet men haar schreeuwen en behandelde intusschen haar zaak, die voorloopig eindigde met eén verwijzing naar de terechtzitting. De schade voor het Britsche museum bedraagt ongeveer 22 pond, dus een bagatel.. In de gevangenis van de Russische stad Cherson is een soort opstootje geweest. De gouverneur had gemerkt dat de gevangenen met elkaar van gedachten.wisselden door tegen den muur te kloppen, en hij gelastte daarom de menschen goed te fouilleeren. Een aantal verzetten zich daartegen, wierpen zich op de bewaarders die hen zouden doorzoeken en barricadeerden de deur. Weldra kwam de gevangeniswacht, forceerde de deur, sommeerde en schoot een salvo, waardoor twee gevangenen gedood en vijf levensgevaarlijk gewond werden. De gymnasiasten in Petersburg, die eenigen tijd geleden wegens revolutionnair samenspannen gearresteerd werden, zijn, toen zij van de gevangenis naar de rechtzaal werden gebracht, door hun kameraden met bloemen bestrooid. De jongens werden veroordeeld, en de moeder van een hunner verdeelde de bloemen tusschen" de betoogers als aandenken. De Amerikaansche admiraal Mayo, die de vloot bij Tampico aanvoert, is niet voldaan door Huerta's aanbod van verontschuldigingen voor de gevangenneming van een aantal ongewapende matrozen van zijn schepen door Huerta's troepen in Tampico. De mannen zijn eenigen tijd lang gevangen gehouden en voorts zijn ze tusschen Mexicaansche soldaten in gevankelijk door de stad gevoerd. Admiraal Mayo eischt nu de gevangenneming van den voor het gebeurde verantwoordelijken kolonel Hinojosa en voorts 21 saluutschoten. Anderzijds zijn de Duitschers en Engelschen in Tampico boos op admiraal Mayo, omdat deze huns inziens hun belangen niet goed beschermt, en men zegt dat, als dit niet verbetert, de Duitsche en Britsche oorlogsschepen zelf zullen , optreden. Men vermoedt nu dat uit vrees daarvoor Mayo mannen aan land zal zetten en dat kan dan door Huerta als een gewapend© tusschenkomst worden uitgelegd. Er schijnt weer geducht gevochten te worden tusschen Villa's troepen en die van Huerta bij San Pedro, veertig kilometer van Torreon, waar Villa door het door hem bij Torreon verslagen leger van Huerta-aangevallen moet zijn. Volgens een bericht zijn er van Villa's leger reeds 1500 man gedood of gewond. Zou de krijgskans ten gunste van Huerta keeren gaan? Wij vinden nu de verklaring van het merkwaardige telegram uit Japan van eenige dagen geleden, waarbij de dood der Keizerinweduwe werd gemeld, met de bijvoeging ;dat het doodsbericht volgens de etiquette niet officieel afgekondigd kon worden, maar dat hee werd voorgesteld, alsof de Keizerin voornemens was om naar Tokio terug te keeren. De zaak is dat een lid der Japansche keizerlijke familie alleen in Tokio mag sterven. Gaat hij nu feitelijk ergens anders dood, dan heet hij nog in Jeven te zijn, en men zegt alleen maar dat hij naar Tokio terugkeert, ¦ maar zoodra is hij daar niet aangekomen en ontvangen, of men meldt de doodstijding. Zoo is Vrijdagavond laat de Donderdag overleden, maar officieel nog levende, Keizerin-weduwe in statie binnen de hoofdstad teruggekeerd: men heeft eerst in het sterf-paleis net gedaan alsof zij afscheidsbezoeken ontving, en toen zij in Tokio aankwam, gekleed in dezelfde kleeren als waarin zij de stad verliet, werd ze ontvangen met al de eerbewijzen, die haar als levende toekwamen. In een gesloten rijtuig reed zij vervolgens naar het paleis, geëscorteerd door ruiters en tusschen twee rijen soldaten, en alleen het diepe stilzwijgen der menigte in den maannacht verried dat er geen levende, maar een dood© keizerin de stad binnenkwam. Zoodra zij in het paleis aangekomen was, daar ontvangen was door de tegenwoordige Keizerin en naar haar appartementen geleid, werd het bekend gemaakt clat de Keizerin-weduwe Haroeko gestorven was. Dat gebeurde om twee uur in den nacht van Vrijdag op Zaterdag. Toen eerst ging het hof in rouw. Niemand stoorde de lugubere comedie. De Kölniiclw Zeiiung bevatte onlangs een advertentie, waarin te kennen werd gegeven, dat een der JBalkan-staten in verbinding wenschte ta treden met een firma, die in staat was, eenige duizenden kunstmatige ledem a t e u te leveren. Hetzelfde blad bevat thans een artikel van een Bulgaarsch officier van gezondheid, waarin deze een beschrijving geeft van den jammerlijken toestand der verminkte soldaten, nog zes maanden na het sluiten van den vrede. »Onze nijverheid is in het geheel niet bij machte« — schrijft hij— düïü de hoeveelheid kunst-arnxen en kunst-beenen te vervaardigen die noodig blijken. Telkens ontmoet men in de straten van Sofia groepen vaa .zulke invaliden, die zich moeizaam voortsleepen met behulp van stokken en stutten, door henzelf vervaardigd». De schrijver klaagt in dit verband over de moderne kabinetten van oorlog — althans van het Bulgaarsche I — die*voor alle takken van dienst ruimschoots geld overhebben, maar de uifcgaven voor medische hulp tot het allernoodzakelijkste beperken. Uit eigen ondervinding, ta velde opgedaan, is hem gebleken, dat een groot deel der verliezen vermeden had kunnen worden door tijdige ca betere medische huln. Zondag is te Monte Carlo, in den leeftijd van 71; jaar,,een. groot uitvinder overleden, de vader van den modernen motor, JF erna rud For.es t De oude man begaf zich Zondagmorgen aan boord van de motorsloep:.Za Gazelle om proeven met den motor te-nemen; Het bootje werd tegen den havendam geslagen en de uitvinder schrok dermate van den schok, dat hij kort daarop den geest gaf. Pernand JForest is in zekeren zin op het veld van eer gestorven. Het was in 1888 toen hij het bootje, waarin hij thans gestorven is, la Gaaelle, uitrustte met een electrischen motor van 4 cylinders en de eerste proeven nam met '.een uitvinding-, die van zoo groot belang geworden is voor de automobiel-industrie ende luchtvaart. Evenals vele andere uitvinders is Fernand Forest arm gestorven. Hij heeft nauwelijks 50 duizend : francs kunnen verdienen met eenige patenten, die nog geen gemeengoed geworden waren. De vlieger Louis Forest is een zoon van den uitvinder. De tijding dab Eoosevelt den 27en April te Manaos aankomen zal, wordt thans door den iiraziliaanschen minister van buitenlandsche zaken bevestigd. Men mag dus verwachten, dat de ex-president ongehavend uit de oerwouden van de Amazone terugkeert. De tijding komt van den Braziliaanschen officier, die Koosevelt vergezelt en de gouverneur van den staat Amazone voegt aan het bericht toe, dat de gezondheia*stoestand der reizigers^ die reeds te Galama aangekomen zijn, niets te wenschen overlaat, ondanks de moeilijkheden waarmede zij in den regentijd: te kampen hebben gehad. Te Xantes liepen Vrijdag twee jonge dames, levendig met elkaar sprekend, over de Place du Commerce. Plotseling haalde, een der meisjes een revolver voor den dag en vu^'de vier schoten a f op haar begeleidster. De voorbijgangers snelden toe en terwijl sommigen de gewonde naar een apotheek droegen, werd de andere door de omstanders ontwapend. Uit het verhoor der daderes bleek, dat de meisjes zusters zijn. Zij heet Marie Hélène de la Fleuriaye en is 30 jaar oud. Het slachtoffer, haar zuster xjeneviève, is drie jaar jonger. De meisjes behooren tot een- der beste families van Nantes. De toestand der gewonde moet vrij ernstig zijn. Marie Hélène verklaart de daad bedreven te hebben uit woede over de plagerijen, waaraan zij sinds lang van de zijde harer familieleden, en hét meest van haar zuster, blootstaat, üe familie De la Fleuriaye verzekert echter, dat de daderes niet goed bij Jaaar verstand is en ook de gewonde verklaart: »Haar daad moet in een oogenblik van zinsverbijstering begaan zijn. Zij heeft altijd groote antipathie voor mij gevoeld, maar ik vergeef haar en wil niefc dat een klacht tegen haar wordt ingediend.« Niettemin is het meisje ach ter slot en grendel gezet, beschuldigd van poging tot moord, en zij zal dus waarschijnlijk yoor den rechter moeten verschijnen, tenzij van medische zijde, aangetoond kan worden, dat haar geestvermogens inderdaad te wenschen overlaten. --- SCHOOLNIECJWS. Examens Handenarbeid. * Amsterdam, 8 en 9 April. Voor diploma A (klei en karton) waren opgeroepen 60 tand. Vaa dezen werden-toegelaten 41: de dames \V. I. Bos-i sclxer,.JF. Y. de Boer, B. Rosenbach, N. vau JDuvu, A, W. Beukman, B. J. de Jongh. L. H. T. Ebbinge, JF. Lijkles, G. Matthijssen, JM. Koekkoek, Y. Plantinga, M. W, Alderts, J. C. van Biemen, Z. Oldenburger, C. de Bruijn. L. G. M. van Aarssen; de heeren: A. W. Beneder, G. Broekens, S. Prins, J, W. JMeerdink .Veldboom. J. Ruiter, H. Boer, Jb, BijkerJc W. A, v. d. Wijden, W Halbertsma' W. M. Vliegenthart, Q. F. v. d. Hulst, L. A. Punter, W, L. BeekxTian, J, Werkhoven, J. H. Beerling. .V. v. Tuinen. L. Hoogvliet, C. v. Ettinger, P Xfiexmuxdsverdriet, H. v. d. Jagt. J, v. Loo, C. -ÏI. Tan-i kink, H. N. v. Schelven en È, Vegter. Voor diploma B (hout) waren opgeroepen 25 cand. Efn kwam niet op, één trok zich gedurende liet examen terug en 6 werden afgewezen. Geslaagd de dames: C; H, Everts, J. D. v. Dunuewold, A. W, Krane, J, JM. E. Hoogland; dè heeren: Jv W. H. Sehaffer, J. Teitsma, J. Smits, H, ïhiel, J, J, Zuidhof, S. Bosma. lt. Hoogland, J. v. Jpijk ,l\ v, d. Koest, J. Veenstra, G. Kaptein, A. v Waart en K. M. in 't veld. --- GEMENGD NIEUWS. Een -droevig geval. — Men meldt ons uit Ede: Sedert de vorige week Woensdagavond werd een korporaal van de veld-artillerie te Ede vermist. De man had op het bureau een briefje achter gelaten, vvaarin hij mededeelde, dat hij zich in de Zeister bosschen van het leven zou bei oo ven. Hij had dit briefje vergezeld doen gaan van een schetsje, waarop men het punt waar hij daad zou bedrijven, kon zien. Den volgenden dag werd onmiddellijk door verschillende militairen in de bosschen gezocht, doch men kon geen spoor van den man vinden. Zaterdagmorgen kwamen echter een paar cavaleristen melden, dat zij den voortvluchtige aan het slation Wolfhcze hadden zien uitstappen. De commandant, van een en ander in kennis gesteld, zond onmiddellijk eenigo patrouilles er op uit om den man te zoeken. Toen men eenige uren tevergeefs had gezocht, riep men de hulp in van den boschwaohter, die met zijn politiehond aan het speuren ging en den man ia een ommezien op het spoor kwam. De korporaal zat in de struiken verborgen en leefde nog. De boschwachter wilde hem grijpen, doch op dit oogenblik schoot de ongelukkige eerst deu politiehond en daarna zichzelf dood. Een en ander had plaats ln de onmiddellijke nabijheid van de veld-artilleriekazerne. Dc jongeman, die op deze wijze een eind aan zijn leven heeft gemaakt, is zekere P: L.. afkomstig uit Amsterdam. Aanleiding tot zijn wanhoopsdaad moet worden gezocht in het feil, dat de dienst bij de instructie-batterij, waarbij hij als volontair was gekomen, hem niet méér beviel. Hij was reeds indertijd naar Den Bosch en daarna naar Ede overgeplaatst. Bovendien moet de jongeman in onmin met zijn familie hebben geleefd. Het lijk kon naar Amsterdam worden vervoerd, om daju; je£ aards & •jvox* den bestelcL ---