Aan ons Bureau ia nog verkrijgbaar de Premie-uitgave: LEVENSKUNST Hoofdartikelen uit Het Nieuws van den Dag door YPSILON (C. VAN NIÈVELT) Met portret van den schrijver en een inleidend woord door Dr. C. EASTON. De prijs van deze Premie bedraagt 50 cents, afgehaald aan ons bureau. Tegen toezending per postwissel van 60 cents ontvangt men dit werk, goed verpakt, per post franco thuis. Voor hen, die destijds deze artikelen hebben gevolgd, zal deze uitgave, wij gelooven het met den inleider, de vervulling zijn van een lang gekoesterden wensen. Zij, die nog nooit met den schrijver kennis maakten, hebben iet 3 moois verloren laten gaan, wat zij thans nog hei-stellen kunnen. Dr. Easton zegt het zoo juist: Hij (Ypsilon) was als een Ziener, di» van verre hoogten schouwt over de geslachten der menschen, hun drijven en streven aanziet en nu en dan hen vermaant tot de eeuwige waarheden. Eu wij voegen hieraan toe dat het kleed, waarin hij tot die eeuwige waarheden verma*alv het hoogste kleed is, waarin zij kunnen zijn gehuld: het kleed der onvergankelijke, eeuwig algemeene menschenliefde. . H. J. G. in de N. Arnh. Courant. \ liestellingen -worden naar* volgorde van entvangat uitgeooerd. Bestellingen zonder bijgevoegd bedrag moeten onuitgevoerd blijven. De Directie van HET NIEUWS VAN DEN DAG. --- Veroorloof u geen enkele daad waarbij gij niet r verrast zoudt willen worden. f JL KUUR» jsSsl MANTELCOSTUivIES NAAR MAAT vanaf ƒ55.-. {Advertententie 2395) --- PERS-OVERZICHT. Het socialisten-congres. --> „Weinig belangrijks voor buitenstaanders". .Vindt da Nieuwe' Rott Courant la het soeia.iSiCTi-eoupres van dit jaar. Ecu uitzondering echter maakt de molie over samenwerking met de vrijzinnige partijen bij provinciale verkiezingen, reeds in eersten aanleg. Deze" wordt nu aan de leden der S. D. A. P. toegestaan — maar ook van vrijzinnige zijde is daartoe medewerking noodig, en liet liberale orgaan schrijft te dien aanzien: Wie bij de eerste stemming zijn principieel standpunt prijsgeeft, verzwakt onvermijdelijk zijn eigen partij. Keeds bij voorbaat aan zijn tegenstanders een zetel te schenken is iets, dut de werkkracht van eene partij verlamt. tVoor de vrijzinnige partijen zou het fnuikend zijn, omdat er onder de vrijzinnigen nog altijd, gelukkig, zeer velen zijn, aan wie niet slechts ter harte gaat, dat vrijzinnige candidaten ge..., kozen worden, doch ook hoe. Kunnen dezen' eenige ambitie hebben voor eene verkiezing, waarbij een zetel gekocht worden zou voor een aan de tegenpartij ? Men vergete toch niet, dat de positie bij eerste stemming geheel anders is dan bij eene herstemming, waarbij de eigen candidaten zijn afgevallen. In het laatste geval geldt het niet meer, dan van twee kwaden het minste te kiezen. De strijd is dan in hoofdzaak nog slechts negatief: de minst gewenschte candidaten te weren. --- MADELON. FEUILLETON, Haar het Engekch van MARY E. WILKINS. 25) Burr ging terug naar zijn kamer om te wachten, tot hij Madeion weer uit Lot's huis gou zien komen. Het scheen hem toe, dat zij daar een eeuwigheid bleef, en toch duurde haar bezoek slechts een half uur. Zij vond Lot als gewoonlijk met een boek op schoot voor den haard zitten. »Hier ben ik,« zei ze, toen ze binnenkwam; toen schrok jse van den blik, dien hij haar toewierp. Er lag eene beteekenis in, die zij niet vatten kon. Gedurende een minuut of vijf sprak hij geen woord. Hij verzocht haar zelfs niet om te gaan zitten. Toen vroeg hij eensklaps: » Weet je welke datum het is?« J>Ja.« sWeet je, dat de maand Maandag om is?« ïJa, natuürlijk.Hij heeft meer overeenkomst met een boek dan met een mensch«, had ze vaak gedacht En voor een deel had zij misschien gelijk, want Lot Gordon had zijn gansene leven meer omgang gehad met de menschenharten in zijn geliefde boeken dan met de levende harten der mannen en vrouwen om hem heen. Toch, ofschoon hij een taal sprak die hij uit boeken geleerd had in plaats vau de gewone omgangstaal, en ziju gedachten inkleedde in beelden, die da menschen om hem heen hinderlijk vonden, hield het kioppcn van zijn arm hart toch gelijke maat met dat van zijn medemenschen. Maar dat kon Madeion niet weten, omdat het hare zoo tegen hem gekant was. Zij liep haastig het huis uit en spoedde zich het erf over, uit vrees, Burr te ontmoeten. Maar haar haast baatte haar niet, want hij kwam recht op haar af en ontmoette haar juist toen zij den weg bereikte. ZÜ zou doorgeioopea zijn, maar hii versperde haar den weg. »Madelon, zou ik ie niet even kunnen spreken ?« smeekte hij. Madeion zag dat zijn knap gelaat bleek en ingevallen was. »Ben je ziek?o: -vroeg ze eensklaps. »Waarom zie je er zoo slecht uit? Wat scheelt je ?« zeide zij haif bitter, half medelijdend. »Ik geioof dat ik gek word», steunde Burr. »0, Madeion!« Hij stak beide handen naar haar uit, als een kind, maar zij deinsde terug en keek hem onderzoekend aan. »Bedoel je « begon zij; toen zweeg ze even en keek hem nog scherper aan. Zij was ineens overtuigd, dat Burr oneenigheid met Dorothy gehad had, en die gedachte deed haar niet alleen leed voor hem, maar riep alle moederlijke gevoel, dat in haar sluimerde, bij haar -wakker. »0, Madeion k zei Burr weer, en toen Oeletten schaamte en eergevoel hem iets meer te zeggen. Hij was inderdaad half waanzinnig van jalouzie het huis uitgeloopen. »Za zal je niet ontrouw worden!« riep Madeion uit. » Dorothy Fair zal haar woord aan ja gestand doen«. Burr keek haar verbijsterd aan. ïTrouw haar dadelijk!« riep Madeion uit—» Dadelijk, Hoor je me, Burr Gordou ? Dat is het eenige wat je doen kunt met zoon meisje. Versta je me, Burr?« »Ja, ik hoor wat je zegt«, zei Burr langham, alsof hij uit een droom ontwaakte. * jj&sotta F§jrgaJLfeaj^..be]o|te .aaa. je.. houden - daar zal ik voor zorgen. Ze zal met je trouwen, wanneer het jou goeddunkt. Ik zal vandaag nog naar haar toegaan.« »Dat is niet noodig, Madelon. lic zal dadelijk met haar trouwen, zooals je me aanraadt. Ik denk dat ze dat wel zal wiileno;, zei Burr op ijskouden toon. Toen ging hij zonder een enkel woord meer van haar weg eu stak met gebogen rug als een oude man het terras voor ziju huis over. Hij was er nu zeker van, dait Madeion niet meer om hem gaf, want hij kon niet gissen, dat naar liefde zóó groot was, dat zij afstand kon doen van hem, dien zij liefhad. Toen hij het huis binnentrad, nam hij het besluit, dat hij, nu Madelon het hem aanried en zijzelf binnenkort in het huwelijk zou treden, met Dorothy Fair zou trouwen, zoodra zij hiertoe bereid was. --- BINNENLANDSCH NIEUWS. VAN 'T HAAGSCHE BINNENHOF. TWEEDE KAMER. 16 April 1914 Het algemeen debat over de Inkomstenbelasting is heden — met opschorting van het reeds aangevangen antwoord des Ministers — rustig voortgezet. Door den heer DE WIJKERSLOOTH DE WEERDESTEIJN werden de verwijten van den heer fatijn aan 't adres van Minister Kolkman weerlegd: ook Min. Kolkman zorgde voor de noodige middelen, nadat de ouderdomsverzekering was vastgesteld. Erkende spr. dat de vertegenwoordiging thans zorgvuldiger dan voorheen waakt en waken moet tegen opdrijvin^ van uitgaven, een min. van financiën kan niet altijd aan den aandrang der Kamer weerstand bieden, om allerlei nieuwe zaken te doen die geld kosten. De Kamer, moet zichzelf herzien. Daarenboven ja da vermeerdering der uitgaven, in de laatste 10 jaren met 65 millioen, voor een deel te wijten aan de mindere waarde, van het geld, zoodat voor dezelfde zaken als vroeger thans meer geld noodig is. Men vergete ook niet, dat de hoogere uitgaven voor ambachtsonderwijs, landbouw, wegen, kanalen enz. productieve zijn. Stijging der uitgaven is niet tegen te gaan en men inake er geen minister dus een grief van. Anders is het met de wijze waarop in de noodige behoefte is te voorzien, en dan bleef spr. vasthouden aan het rechtsch program, aan verhooging der indirecte belastingen allereerst, speciaal van 't tarief, dat hij voor den landbouw, voor nijverheid en om de opvoedende kracht nader in bijzonderheden verdedigde, waarbij hij deed uitkomen dat de nieuwe nijverheids-instellingen, die er door zouden ontstaan, ook den arbeid en den landbouw zeer zouden ten goede komen. Verhooging van den bier-accijns en invoering van een tabaks-belasting acute spr. de minst verkieslijke opvoering van de indirecte belastingen, ornaat de industrie er door wordt gedrukt, zonder dat er nieuwe takken van bedrijf meê worden bevorderd. De opbrengst scheen ook de bezwaren niet te compenseeren. Spr. vond, ook wat de directe belastingen betreft, dat 's min. plan geen stap doet in de richting van opheffing der ongelijkheid van druk op het onroerend goed tegenover het bezit iv effecten. Door successie-, overgangs- en registratierechten worden de effecten minder getroffen dan onroerend goed. Vijftig jaren lang heeft men te vergeefs getracht, die ongelijkheid weg te nemen. En toch — spr. meende, dat aan het grondbezit eindelijk eens een compensatie toekwam voor de exactie, waaraan liet jarenlang heeft blootgestaan en waarvan hij in bijzonderheden eea schets gaf. Bij de belasting der naamlooze vennootschappen spreekt men van onrecht als er niet op draagkracht, op schulden wordt gelet, maar bij 't onroerend goed let men er niet op. Men passé nu eens de amortisatietheorie toe op efEecten, gelijk men 't steeds bij den grond heeft gedaan. EIK ziju beurt 1 Door de verhooging der inkomstenbelasting voor de naaml vennootscnappen wordt nu wel iets, maar niet genoeg in die richting gedaan. Intusschen kwam spr. (met den heer van Vuuren; op tegen de belastingverkooging ook voor de coöperatieve vereenigingen. Maar bovenal had men den landbouw, die reeds te zwaar wordt gedrukt, buiten deze inkomstenbelasting moeten laten, — niet om 't agrarisch belang, maar ona de billijkheid. Men moet deu landbouw niet op eenmaal te zwaar treilen. De inkomstenbelasting zou ook voor den landbouw een bron van groote willekeur ca moeilijkheid worden; want de boer houdt geea boek, weet op geen stukken na wat hij verdient. Een hinderlijke steen des aanstoots is voor spr. art 72 der wet, waarbij niet-overlegging van boeken (ook als ze er niet zijn) een vermoeden wordt ten nadeeie van den aangever. Sprs. bezwaren tegen 't plan dezer Keg. — principieel en met opzicht tot dit ontwerp, vooral ten aanzien van dea landbouw — deden hem voorzien, dat 't ontwerp nooit aan de bedoeling zou beantwoorden. De volgende spreker, de heer GERRITSON, bewoog zich bij voorkeur op practiscn terrein. Op onderdeelen mader terugkomende, deed üij hij uitkomen, dat dit voorstel indruischt tegen den gulden regel dat hetzelfde object niet twee malen moet worden belast. Waar een geuieenteinkomsten-belasting op hoofdelijken omslag bestaat, zal dat bij deze wet, wèl 't geval zijn. ' Men moet ook bij belastingen zooveel mogelijk conflicten vermijden en nergens is 't gevaar zoo groot als bij belasting naar het inkomen, vooral voor den middenstand, die — evenals de landbouw — meerendeel3 geen boeken houdt. Het voorbeeld van de straatbelasüng te Rotterdam bewees, hoe verkeerd men met zulüe dubbele heffingen handelt. Als men de fout inziet kan men niet meer terug, En nu zegge men niet dat de stap, dien de Reg. wil doen, niet zoo groot is, omdat wij al een bedrijfs-en vermogensbelasting hebben, maar eea algemeene Rjjks-inkomstenbelasting reikt veel verder. Het kwam den spr. ook voor dat de rijkswetgever niet tot heffing van een algemeene inkomstenbelasting mocut overgaan, voordat ook in den nood der gemeenten door verruiming van het belastinggebied voor dezen zal zijn voorzien. Het is geheel onzeker wat de Reg. ten deze zien voorstelt. Maar 't schijnt uitgesloten, dat, bij het groote programma dezer Reg., de herziening der Gemeentewet aan de orde zal komen voordat deze belasting zal zijn ingevoerd. Daarom moet uit deze wet althans alles worden weggenomen wat een toekomstige herziening der gemeentewet zou kunnen belemmeren; speciaal de in de wet opgenomen tabel zou moeten verdwijnen. Er moet een grens worden gesteld voor de belastingvrij heid der gemeenten. Ten aanzien van de voorgenomen splitsing van de inkomsten vroeg spr. of de min. de eenig bevoegde lichamen: de groote gemeenten, wei had geraadpleegd. Dan zou de min. zeker niet gekomen zijn tot de opdracht van de uitvoering der wet voor een deel aan de registratie, waartegen spr. zóó groot bezwaar had, dat hij reeds daarom tegen dit ontwerp zal moeten stemmen. Na de pauze was de heer DE SAVORNIN LÜHMAN aaa 't woord. Hij had liever tariefverhooging gehad, maar waar ook de vorige Reg. dit ontwerp had voorgedragen, zou spr. er geen bezwaar tegen maken. Hij behield zich zijn stem nog voor, want hij had in 't algemeen bedenking tegen de wijze waarop men bezig is ons belastingstelsel te verbrokkelen en onbruikbaar te maken. Men splitst alles en treft nu eens dit, dan dat onderdeel van 't nationaal vermogen. Voorts had spr. bezwaar tegeu de toepassing van 't stelsel van progressie zooals die thans plaats heelt, zonder rekening te houden met de lasten, die het bezit drukken. Belasting naar draag» kracht is ecu verkeerde theorie. Spr. is niet absoluut tegen progressie, maar men moet die regelen naar gelang van de uitgaven, die gedragen moeten worden door de klassen, die er van . proiiteeren. Hoe komen de hoogere uitgaven tot stand ï Door steeds meerdere eischen voor allerlei behoeften te stellen, — vooral door de minder bedeelden, voor zicazelf en voor anderen. Ook de Kamer stelt steeds hoogere eischen van comfort; zoo is het met alles. En ais het op betalen aankomt, moet alles van ac rijken komen; wij leven te hunnen koste; de eenvoudigen en bescheidenen moeten vrij biijveu. Wij gaan den verkeerden weg op, dio in de oude tijden werd bewandeld, maar zich hoeft gewroken. üpr. ontwikkelde bezwaren tegen vev aanslag van de naaml. veanootscnappen, terwijl de iiouders van aauueeieu er nog eens vaa betalen. Dat is oeconomiscn onjuist, maar wordt juridisch verdedigd. Vele aandeelen toch zijji in vreemde handen en in zoover is dubbele belasting wel te verdedigen. Doen als men eerst üe bslasting »bij de bron« heeft genoten, moet men er niet nogmaals belasting van hellen vau het inkomen. Dat is een bis in idem. Er is geen reden om aandeelhouders wel eu obligatiehouders niet dubbel te belasten voor het in vennootschappen gestoken i kapitaal. De wet wil ook verse uil maken tusschen vennootschap en firma, maar bij de discussie verliest men dat verschil geheel uit het oog. De Keg. beschouwt de belasting der naaml. vennootschappen ais een deel der bedrijfskosten, maar dio kuiten worden gedekt met het geid der aandeelhouders, die daarvoor nogmaals zullen moeten batalen. Men verwijt den Nederlanders, vat zij in vreemde effecten speculeeren; maar als zij hun geld gaan beleggen in nationale ondernemingen, wil men ze dubbel belasten. Nu zegt men wei: de nood nijpt, maar dat rechtvaardigt aen maatregel niet. In 't buitenland is 't patent nog veel hooger; men moet niet ta veel aan theorieën vasthouden — zegt men — maar spr. kwam op Legen den grond voor de dubbele belasting: vergoeding voor liet toestaan van een bepaalden rechtsvorm. Zoo zou men ook 't huwelijk üunnen belasten! De Rag. gaat ia deze te ver, denkt zelfs al aan een progressie tegenover de vennootschappen. Zij verliest uit 't oog, dat tegenover dividenden soms verliezen staan : de hooge dividenden niakou den aankoop . van de aandeelen ook duurder, zoodat de hooge winsten slecnts iv sciiiju bestaan. Toch zal men naar die hooge winsten worden belast. Volgens spr. was de democratie een der oorzaken van den slechten iinancieelen toestand. Eu ook de afhankelijkheid van 't Parlement vau ac kiezers — vooral van de nieuwe bondgenooten der liberalen — droeg er toe bij. YV'jj worden .gedwongen, op straffe van onze zetels ta verliezen zei spr. — toe te geven aan allerlei eischen, op zichzelf niet onbillijk, maar financieel te bezwarend voor ons land. Men wijst op de enorme toeneming der uitgaven, ook voor 't bijzonder onderwijs, sedert 1905 en 1908. Maar dat bewijst dat 't Ned. volk vroeger leefde ten koste van de »clericalen«. Had men vroeger 't nu erkende onrecht weggenomen, dan ware reeds toen de verhooging voor uitgaven gekomen. .De sociaal-democraten schimpen op 't kapitaal, m.xar profiteeren er meê van. Bij de stembus dt:rft men den kiezers niet zeggen dat de fout in het volk zelf schuilt, dat niet spaart eu werkt om voor de toekomst te zorgen. Ons groot kapitaal komt grootendeels uit Indiö voort. Maar dat kan veranderen en als wij dan met hebben geleerd uit eigen kapitaal te kunnen teren, dreigen wij als '; oude Rome onder te gaan. De heer DE MONTE verLOIIEN vulde het debat met nog eenige beschouwingen aan. Hij betoogde (voor zoover men althans den spreker volgen kon, scheen dit 't geval te zijn; dat de ongunstige financieele toestand wel — gelijk de heer Patijn ook beweerde — ten deele is te wijten aan de volksvertegenwoordiging', maar hij meende, dat de heffing van nieuwe belastingen niet zal baten, zoolang ook de parlementaire zeden niet veranderen met opzicht tot den onstuimigen aandrang naar nieuwe en hoogere uitgaven. Spr. meende dat daartegen gewaakt moet worden, maar hij achtte toch bij de voortdurende stijging der gewone middelen, de financieele toekomst niet zoo verontrustend als de heer Patijn die voorstelde. Toch zal versterking der middelen noodig ziju. ¦reeds voor 1914 voor de uitvoering van art. 369 der Invaliditeitswet. Nu zal de min. daarvoor 't suikerpotje gebruiken (wat men den min. minder euvel duidt dan zijn voorganger, van wien men dat nog maar vermoedde;, maar het is: de vraag óf dit wel noodig zal zijn bij de heffing van opcenten en de stijging der middelen. Na uitvoerige becijferingen en beschouwingen over de uitgaven in de eerstvolgende jaren — stelde de spr. in 't licht, dat in elk geval versterking der middelen noodig zal zijn, maar hij wilde die dan liever niet uit directe belastingen vinden maar door verhoogde rechten op den invoer van een aantal artikelen. Bleek er dan nog meer noodig, spr. zou bereid zijn er toe meê te werken om ook de directe belastingen te verzwaren. Het was moeilijk'om meer dan zwakke klanken van 't verder betoog op te vangen. Voor zoover 't ons gelukte den draad van de rede te vatten, bleek er uit dat de spr. meende, dat 's min. plannen niet voldoen aan de eischen van een goed belastingstelsel, jpoals dit van den kant van spr.'s partij wordt voorgestaan. Vporal tegen de heffing van de naaml. vennootschappen had hij bezwaar, — niet alleen omdat de kleinere er te veel door worden gedrukt, doch ook wijl de belasting gemakkelijk zal worden ontdoken. Hij opperde verder bedenkingen tegen de wijze Van aanslag enz. Eindelijk trad — juist, terwijl de leden van de Parijsche gemeentelijke deputatie"onder geleide van Burg. en Weth. van Den Haag in de loges der Kamer hadden plaats genomen, — de heer BOS als spreker op. Hij wilde opmerkingen maken over 't aanhangig ontwerp, maar daaraan eenige beschouwingen vastknoopen over den fmancieelen toestand en over de middelen om daarin te voorzien. De spr. betreurde, dat er bij de rechterzijde blijkbaar een kentering is gekomen, die doet voorzien, dat men van daar tegen het voorstel zal stemmen, dat van den heer Kolkman afkomstig is. In 't algemeen was spr. vóór het ontwerp, al erkende hij, dat er op onderdeelen verbeteringen zijn aan te brengen. Niet echter in den geest van den heer v. Vuuren, die vooral bezwaar had tegen die uitnemende voorzieningen, die gericht zijn tegen ontduiking van de belasting, Spr. had speciaal bedenking' tegen het tarief Voor de heffing voorgesteld. Doch daarover nader. Er is in de laatste jaren zeer veel gedaan voor de mindergegoeden en — voor 't meer gegoed maken van ons volk. Dat wettigt de heffing van eenige meerdere belasting van hen, die vau alle gedane uitgaven voor onderwijs, landbouw, verkeerswegen en voor Indië hebben geprofiteerd. Tegen de verhoogde heffing van de naamlooze vennootschappen bestond — spr. erkende 't — wel eenig bezwaar, het is tot zekere hoogte een dubbele heffing en voor de tegenwoordige houders van aandeelen is de overgang bezwaarlijk. Toch was spr. niet door de tegenstanders overtuigd. Er is niets tegen dubbele belasting van dezen vorm van bezit; men moet niet te doctrinair zijn: de druk voor de houders van aandeelen zal niet zoo zwaar blijken. Bij een belasting der vennootschappen treft men een kleinen kring, bij verbruiksbelastingen, die de heer Van Vuuren voorstond, de groote ma.ssa der niet-bezittenden. In verband met de gewensehte oplossing van 't vraagstuk der gemeente-linanciën verwierp spr. ook de bedenkingen tegen dit ontwerp. Want van een oplossing der bedoelde quaestie op het terrein van het belastingwezen komt niets — spr. verwachtte die althans langs geheel anderen, indirecten weg — bijv. door regelingen ten opzichte van armenzorg en onderwijs, waardoor men niet enkele, maar alle gemeenten zal kunnen heipen. Spr. ontraadde overigens, den gemeenten nog ruime bevoegdheid of zelfs recht of voorschrift te geven om van de naamlooze vennootschappen nog opcenten te heffen. Dit zou ook belemmerend op de oprichting' van nieuwe ondernemingen kunnen werken. Een progressieve heffing van belasting naar gelang van de hoogte der dividenden ware billijk, maar zou gemakkelijk worden ontdoken en tot verwatering van kapitaal aanleiding geven. Spr. ging dus met 's min. voorstel op dit punt mede. Wat dea aanslag betreft, sloot spr. zich aan bij hetgeen de heer De Monté verLoren had gezegd over den strijd der verschiliendü dienstvakken over Uit punt. Deze trof onaangenaam (stemmen: zeer juist!) Men was in de geschriften der ambtenaren de perken der welvoeglijkheid ver te buiten gegaan. (Teekenen van instemming). Met volle erkenning van de argumenten des min. was spr. toch overtuigd geworden dat een wijziging op dit punt gewenscht is, in den geest van het oorspronkelijk ontwerp. Hier brak de spreker zijn rede af om die morgen te 11 uur voort te zetten. Inmiddels is op voorstel van den voorzitter heden besloten om na de algemeene beraadslaging eerst in behandeling te nemen het opeenten-wetje. Verder is besloten 't wetsontwerp tot vaststelling van een nieuw Wetboek van Strafvordering in handen te stellen van een (in de volgende vergadering door den president aan te wijzen) commissie van voorbereiding, zonder bijzitters. ---